พูดจริงๆเลยนะเดี๋ยวนี้ พวกตำรวจมันชักจะเหลือเกิน
ฆ่าคนโชซอนตามอำเภอใจแล้วมา อ้าง"การสำเร็จโทษแบบรวบรัด"
ไหนจะกฎหมายเฆี่ยนคนโชซอน
พวกมันยังพูดว่าพวกโชซอนโง่ๆต้อง มัดแล้วตีด้วยกระบองถึงจะเชื่อฟัง
ตีไปไม่กี่ทีเนื้อ ก็ฉีกออกจนเห็นกระดูก
ไอ้หมอนั่นน่ะเคยอยู่กองทัพญี่ปุ่น
พูดระวังหน่อย
คนนั้นเหรอ
ไม่กี่ปีก่อนตอนที่ เกิดยุทธการกวาดล้าง
คนในกองทัพผดุงธรรมกว่า ครึ่งตายเพราะมันนี่แหละ
มันเผอิญไปฆ่าเด็กร่างทรงเลยโดนผีสิง
ตรงนั้นเกิดอะไรขึ้นน่ะ
สถานีตำรวจจงโนนี่นา
ห้ะมีคนปาระเบิดเหรอ
คนโชซอนเดือดร้อนแน่ไม่ได้ อยู่อย่างสงบเลยจะมีคนตายมั้ยน่ะ
ให้ตายสิเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
หลีกไป!
หลีกไปหลีกไป!
ตำรวจมาแล้วอยู่ นิ่งๆไว้อย่ากระโตกกระตาก
คนร้ายมาทางนี้ครับ
ค้นที่นี่ให้ทั่ว
ครับ
นั่นนายเหรอยุน
นายจริงด้วย
มาทำไมเหรอ
ฉันไม่ได้มาหานายหรอก
มีไอ้โง่ปาระเบิดใส่ สถานีตำรวจทำตำรวจตายเพียบเลย
ฉันเลยมาเป็นกำลังเสริม
คนร้ายมันวิ่งหนีมาทาง นี้นายเห็นใครน่าสงสัยมั้ย
ไม่เห็นเลย
จริงเหรอ
ทางนี้พบคนมีพิรุธทางนี้
ไปเร็ว!
นี่ไว้ดื่มกัน
ไว้ค่อยหาอะไรกินกัน
แล้วจะโทรหา
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน
ฉันจะหาทางตอบแทนเมื่อมีโอกาส
เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก
ถือซะว่าเราไม่เคยเจอกัน
จะจับได้มั้ยน่ะพวกกองกำลังกู้ ชาติแน่เลยตำรวจวิ่งไล่จับกันว่อนเลย
สันดานพวกนี้เนี่ย
ลำนำคนโฉด
สนเรื่องอิสระสินะ
อิสระ
อืมฉันชอบอิสระ
ทำไมล่ะ
แล้วใครจะไม่ชอบอิสระล่ะ
ฉันไม่เป็นลูกน้องคนอื่นจนตายหรอก
เป็นลูกน้องคนอื่นเหรอ
ฉันว่าเรากำลังพูดถึง คนละอิสระแล้วล่ะมั้งเนี่ย
แกพูดถึงอิสระไหนน่ะ
โชซอนไงอิสระคนโชซอนแบบ ที่คนโชซอนเรียกร้องกันน่ะ
"แด่เอกราชโชซอน"นั่นน่ะ
อิสรภาพเหรออืม
พูดเรื่องอิสรภาพทำไมที่ผ่านมา
แกไม่ได้สนใจนี่
นั่นสิฉันไม่สนใจอิสรภาพ
-ประเทศนี้ไม่เคยให้อะไรฉัน -ก็ถูก
ฉันจะไม่รู้สึกผิดกับมันหรอก
เราไม่ใช่กองกำลังกู้ชาติซะหน่อย
-ถูกต้องเลย -กะอีแค่ลอบฆ่าไม่สำเร็จแล้วทำไม
เราต้องยื่นหัวให้ ขาเชือดแบบ--คว๊อกก
ไม่ได้ฆ่ามันเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ผมสมควรตายครับหัวหน้า!
ผมผิดมหันต์ต่อประวัติศาสตร์ชาติเรา
ลุกขึ้น
ลูกผู้ชายไม่ควรเสีย น้ำตากับเรื่องแบบนั้น
ไม่ได้นะครับไม่ได้
ถ้ามีปืนก็เอามายิงผม เลยถ้ามีดาบก็เอามาแทงผมเลย
ทั้งตัวผมมีแต่ขวานเนี่ย จะใช้ฆ่าตัวตายก็ไม่เหมาะ
ผมอยากให้แม่ผมได้เห็นศพ ลูกชายตัวเองในสภาพดีๆหน่อย
ไม่งั้นจะเป็นการทำร้ายจิตใจแม่ผมแน่
ผมเป็นลูกชายคนเดียวของแม่
โอ่ยย
ถ้างั้น-ถ้า-ถ้าจะ-ถ้าจะ ถ้าจะฆ่ามันก็ต้องฆ่าผมด้วย
ไม่เป็นไรลุกขึ้นค่อยหา ทางอื่นกันฮ้ะลุกขึ้นเถอะ
โชแรงงี
-ไม่ได้ครับไม่ได้ไม่ได้ครับ -โอ้ย
พวกเราก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลย
มีไอ้งั่งบางคนต้มเราซะเปื่อย
เอ๊ะ
จริงเหรอครับเนี่ย
โว้ว
ถ้าอย่างงั้นเราก็ไม่ต้องขอโทษแล้วสิ
โอ้ค่อยยังชั่วทีแรกกลัวแทบแย่
กังวลแทบตายว่าจะเล่า เรื่องที่เกิดขึ้นยังไง
นี่ลุกขึ้นดิเลิกตีหน้าเศร้าได้แล้ว
พวกเขาก็คว้าน้ำเหลวเหมือนกัน
ถ้างั้นพวกเราก็มาเริ่มต้นกัน ใหม่คิดใหม่ทำใหม่กันดีมั้ยล่ะ
ทำไงต่อดีอะ
จะตามหาเงินก่อนหรือ จะฆ่าผู้บริหารนั่นก่อน
ทำพร้อมกันทั้งคู่
เราจะค้นทุกหมู่บ้านในกันโด
ถ้าหาทั้งกันโดแล้วยังไม่ เจอก็หาทั้งโชซอนถึงแม่น้ำดูมัน
หาทุกเบาะแสเกี่ยวกับรถหุ้มเกราะ
และก็จัดการผู้บริหารการรถไฟนั่น
ก่อนมันจะไปจากกันโด
นี่พี่
คือ…ผู้บริหารการรถไฟรัฐบาลโชซอนน่ะ
โชซอนที่พวกคุณเฝ้า รอมันจะไม่มีวันกลับมา
ผมว่าเธอไม่ได้เป็นคน ไม่ดีอย่างที่เราคิดหรอก
เธอร้องไห้
ต่อหน้าคนโชซอน ตอนที่พูดยกย่องญี่ปุ่น
ผู้บริหารนั่นเป็นผู้หญิงเหรอ
รู้เรื่องนี้รึเปล่า
เป็นใครไม่สำคัญ
ถ้ามันจำเป็นก็ต้องฆ่าซะ
ไม่มีข้อยกเว้น
ไม่มีปราณี
อะไรนะนี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกันนี่
ทำไมเราต้องปล่อยพวกมันไปด้วย
คนที่เราจับมาน่ะครับ เป็นโจรภูเขาชื่อจางกีรยง
มันมีเส้นสายกับทาง กงสุลมย็องจองเพราะงั้น-
-นายพลคาตายามะเลยให้ปล่อย -แต่ว่ามันปล้นเงินนี่นา
"ปล้นเงินสร้างทางรถไฟกันโด ให้พวกกู้ชาติ"แกก็ได้ยินนี่!
เราไม่พบเงินครับ
อะไรนะ
เราค้นตัวพวกมันแล้วก็ ไปค้นที่กบดานของพวกมัน
-แต่ว่าไม่เจอเงิน -เดี๋ยวนะถ้างั้นตอนนี้เงินอยู่ไหน
ไม่เจอเหรอ
ไม่ครับยังหาไม่เจอ
เวรเอ้ยฮึ่ย
นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย
นี่แทจู
บอกทุกคนให้เตรียมพร้อม
เพื่ออะไรเหรอครับ
หยุดการหาเงินมันไม่ได้ งั้นก็หยุดการนัดพบแทนสิ
แกกับฉันรู้ดี
ว่าพวกมันจะนัดส่งเงินกันที่ไหน
หัวหน้า!
เฮ้ยๆมีอะไรเหรอใจเย็นก่อนใจเย็น
คนที่ไปสืบที่ฮเวรย็อง
บอกว่าผู้จัดการธนาคารที่นั่น
เพิ่งจะถูกยิงตายมาไม่นานนี่เอง
กระสุนเมาเซ่อร์หนึ่งนัดกลางกบาล
เมาเซ่อร์เหรอ
ใช่เมาเซ่อร์
เมาเซ่อร์ ซีเก้าสิบหกปืนเธอของดีนี่
ฉันว่าเรารู้แล้ว
ว่าใครเอาเงินไป
เพิ่งเจอผู้หญิงคนนึงใช่มั้ย
ชื่อออนนยอนอี
เจ้าของร้านบะหมี่บอกเรามา
คือว่าเธอเอาของที่เป็นของเราไป
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
ไม่ว่าแกคิดจะทำอะไรล้มเลิกซะ
เราไม่มีเวลาฟังแกพล่าม
จะถามอีกครั้ง
ออนนยอนอีอยู่ไหน
ถ้าแกฆ่า หัวหน้ากลุ่ม3ทั้งองค์กรเราก็จะ-
จะถามครั้งสุดท้าย
ออนนยอนอี
อยู่ที่ไหน
เธอบอกว่าเธอจะไปฉางชุน
กับผู้บริหารการรถไฟ
ที่จริงแล้ว
คนที่บอกให้เธอ ปล้นเงินก็คือผู้บริหาร
ของการรถไฟ
รัฐบาลโชซอน
ทุกคนเตรียมพร้อม
เราจะไปฉางชุน
จะมาทางนี้แน่เหรอ
คอยเดี๋ยวก่อน
ไปฉางชุนยังไงก็ต้องผ่านทางนี้
พวกแกไม่ได้ตายดีแน่
กล้าดียังไงมาเอาเงินของพวกเราไป
เงินสำคัญก็จริงแต่ที่ สำคัญสุดคือฆ่าผู้หญิงคนนั้น
เราจะหนีไม่ได้อีกถ้ามีทางรถไฟกันโด
เราฝ่าฟันมามากกว่าจะปักหลักได้
เราทุกคนต้องทำ สิ่งที่ต้องทำและต้องไม่ปรานี
อย่าสงสารผู้หญิงคนนั้นเข้าใจมั้ย
-ครับ -ครับ
ทุกคนพร้อมรึยัง
พร้อม
ไปกัน
ตัวหนักชิบเป๋ง
ใส่อะไรไปเหรอ
จดหมาย
ให้กับคนที่จะรับเงินนี้
ว่าไงนะ
ไม่ได้ปล้นเอาไว้ใช้เองเหรอ
นึกว่า
จะเป็นเรื่องการหักหลังกันเองเพราะ
เห็นคุณขโมยเงินการ รถไฟทั้งที่ตัวเองเป็นคนใน
ฉันไม่ได้
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานอะไร
ถามว่าฉันไม่รู้อะไรดีกว่า
คุณเป็นผู้บริหารการรถไฟ และคุมการสร้างทางรถไฟกันโด
ฉันหาข้อมูลทุกอย่างก่อนมา
ฉันไม่ได้รอบคอบคนเดียวสินะ
ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนอยู่นี่นะ
ห้องน้ำ
-ทำอะไรเล่า -อึ้ก
ขอโทษนะครับ
ขอโทษด้วย
พี่
เจอเธอแล้ว
ฮ้ะ!
อยู่ไหน
ซ้ายมือตรงกลาง
ที่ใส่หมวก
ออนนยอนอีล่ะ
ไม่มีผู้หญิงคนอื่น ส่วนกระเป๋าอยู่กับเธอ
รออยู่นี่เดี๋ยวนะ
หัวหน้า
เดี๋ยว
จะฆ่าที่นี่เลยเหรอ
ต้องฆ่าเธอที่นี่ทุกคนจะได้รู้ว่า
จะเป็นยังไงถ้าคิดแย่งแผ่นดินเรา
เวร
ไปฆ่าพวกมันซะ
รับทราบ!
-อะไรกันเนี่ยระวังนะมันมีอาวุธ -นี่แกอยากตายมากเลยใช่มั้ย
-ไปเอาปืน -ฮ้ะ
-ไปเอาปืนเร็ว! -เฮ้ยๆๆๆ
ข้างในคงเกิดเรื่องครับ
หนีไป!หนีสุดชีวิตเลย!
-เรามีธุระต้องสะสางกัน -หลีกเร็วเข้าหลีกถอยหลีกเว้ย
เร็วเข้า
หลีกไป
เป็นแกจะหลีกมั้ย
ข้างในมีคนยิงกันหนีเร็ว เข้าๆข้างนอกมีทหารเต็มเลย
บ้าเอ๊ย
อ้ะ
แล้วก็ฝากนี่ไปบอกมันด้วยนะ
หมาต้องตายเมื่อมันทิ้งเจ้าของ
เธอเป็นคนส่งเงินนี่เอง
ครับ
-คนที่ใส่โค้ทสีเทาน่ะ -มาค้นตัวผมทำไมเนี่ยทหาร
ญี่ปุ่นเต็มเลยพวก ราจะโดนอะไรมั้ยเนี่ย
หยุดเดี๋ยวนี้!
มัวทำอะไรกันอยู่
ไปจับผู้หญิงคนนั้นสิวะ!
เฮ้ยยมันอะไรกันวะเนี่ย
พวกญี่ปุ่นมาทำบ้าอะไรที่นี่
หยุดบ่นได้แล้วมาหยิบปืนไปสิ
ไปช่วยหัวหน้ากัน
คงเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน คุณผู้หญิง!เดี๋ยว
ก่อนคุณฮีชิน!นัมฮีชิน!
เข้าใจผิดกันแน่เลย จะยิงมั้ยน่ะรีบหาที่หลบเร็วอยู่
-ไม่ได้แล้วอะไรมาน่ะเข้าไปในรถไฟเร็ว -อะไรน่ะ!
มัวทำอะไรอยู่วะ
อะไรมีอะไร
อะไรวะผะ-ผู้พันครับ หาที่หลบหาอะไรปิดหน้า
ปิดตาไว้เร็วเข้าไปข้างในกัน
พายุทรายมาแล้วโวยยยยยยย!
ตายซะ!
ฆ่ามัน!
ฆ่ามันให้หมด!
อิชิกาวะ
ผู้พัน
ท่าน…ทำไม
ผู้พันนี่ผมเอง
สถานการณ์ดูไม่ดี
เราควรถอยก่อน
แล้วคนส่งเงินล่ะ
จะปล่อยมันหนีไปไม่ได้
ฆ่าให้หมดทุกคน
หา
ห้ามคิดเรื่องถอยเด็ด ขาดแล้วฆ่าให้หมดทุกคน!
ครับทราบแล้วครับ
ตายแล้วๆ!
เป็นไรมั้ยเจ็บตรงไหนรึเปล่า
อย่านะอย่า!
หัวหน้า!หลบเร็ว!
นี่เป็นไรมั้ยหัวหน้า
-ขอปืนฉัน -ฮ้ะ
ปืน!
อ่ะ
กลับไปหาลุงชุงซู
พอเจอตัวเธอแล้วฉันจะตามไป
-หาหัวหน้า -พี่พี่
-เขาจะเป็นไรมั้ยเนี่ย -เฮ้ยยไม่อยากจะเชื่อ
บ้าเอ๊ย
ส่งมือมา
บ้าเอ๊ย
-นัดเดียว -ทางนี้ผู้หญิงคนนั้น
อยู่ทางนี้ครับ
อย่าผลักฉันสิ
ลุงครับ!
ทำไมมากันแค่นี้แล้วยุนอยู่ไหน
อาเอ่อเอ่อคือว่าคือว่ามัน
นี่แกแกบอกลุงไปสิ
เอ่อคือว่าเขา
หยุดอ้ำอึ้งแล้วก็พูดมาเดี๋ยวนี้!
ยุนอยู่ไหนบอกมาเจ้าพวกโง่!
ขอบใจมากที่ไม่ตาย
เรามีเรื่องต้องคุยกันเพียบใช่มั้ย
ร้องไห้เจ็บจัง เลยเกือบโดนยิงตายแล้ว
ไม่เป็นไรค่ะขอบคุณนะคะ
คุณคะขอถามอะไรหน่อยสิ
จากที่นี่ไปถึงฉาง ชุนน่ะไกลแค่ไหนเหรอคะ
อย่าถามผมเลยว่าไปฉางชุนอีกไกลแค่ไหน
น่าจะถามว่าไปฉางชุนยังไง ให้ไม่ตายซะก่อนถามแบบนี้-
เห้ยนี่ไงเจอตัวแล้ว
-โจรภูเขา! -หนีเร็ว!
อะไรน่ะตายแล้วโจรภูเขารีบหนีเร็ว พาเขาหนีไปนะคะเร็ว
เข้าอย่านะอย่านะอย่า
เงินเพียบเลยฮ่าๆๆๆๆ
เสร็จฉันล่ะ
แกเป็นใคร
ทำไมแกถึงได้
แด่เอกราชของโชซอน
เงินในกระเป๋านี่
เป็นเงินทุนให้กองกำลังกู้ชาติเหรอ
เพราะแบบนี้ถึงปล้นเงินสร้างทางรถไฟ
สารภาพมา
อยู่ฝ่ายกองกำลังกู้ ชาติแฝงตัวเป็นผู้บริหารเหรอ
แกถามแบบนั้นทำไม
จะถามเป็นครั้งสุดท้าย
อยู่ฝ่ายกองกำลังกู้ ชาติแฝงตัวเป็นผู้บริหารเหรอ
บอกความจริงมา
ตั้งสติแล้วทำตามที่ผม บอกถ้าอยากรอด เข้าใจมั้ย
-เวรเอ๊ย -มีพวกเราตาย
-ใครทำวะ -ต้องมีชีวิตรอดถ้าจะทำตามอุดมการณ์
เป็นอย่างเดียวที่คุณจะต้องทำให้ได้
ไม่ว่ายังไงก็ต้องรอด
ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่
ข้างหลัง!
คุณต้องเอาเงินทุนทำ สงครามไปส่งเมื่อไหร่
วันที่5กันยา
ไปส่งที่ฉางชุน
งั้นก็คือวันนี้
มีแผนสำรองมั้ย
สถานีรถไฟจิ้งเย่วเจิ้น ตะวันออกเฉียงใต้จากฉางชุน10รี
ทำไมคุณไม่กลับไปกยองซองล่ะ
ในกันโดมีแต่อันตรายแบบนี้ เกิดขึ้นเป็นร้อยครั้งต่อวัน
ถ้าโชคดีคุณอาจตายเพราะถูกยิงโชค ร้ายก็ถูกพวกญี่ปุ่นไม่ก็โจรภูเขา
ข่มขืนจนขาดใจ
และถูกแล่หนังทั้งเป็น
ต้องทำงานนี้ต่อจริงเหรอ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันต้องปกป้องเงินนี่ให้ได้
เราจะได้
ทวงคืนประเทศที่ถูกแย่งไปจากเรา
งั้นให้ผมพาคุณไปส่ง
เรื่องแบบนี้มันอาจเกิดขึ้นอีก
ถ้าเกิดผมตายแล้วคุณรอด
ก็ใช้นี่ไว้ปกป้องตัวเอง
ฉันมีคำถามอยากจะถามเธอเพียบ เลยนะแต่ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
งั้นเธอบอกสิ่งที่อยากบอกก่อนสิฮ้ะ
ใครจะรู้
ฉันอาจจะพอใจแล้วไว้ชีวิตเธอก็ได้
ก็อย่างที่ฉันบอกกับลูกน้องของคุณ
ฉันไม่ใช่คนส่งเงิน ทุนให้กองกำลังกู้ชาติ
นี่ผู้พัน
ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม
ไปยุ่งกับพวกนั้นก็ ต้องถูกลงโทษ3ชั่วโคตร
ท่านครับ คือว่าเราตรวจค้นกระเป๋า
ทุกใบบนรถไฟหมดแล้ว แต่ว่าไม่เจอเงินเลยครับ
อะไรนะ
แล้วพวกผู้โดยสารคนอื่น ที่เหลือล่ะได้ค้นศพดีรึยัง
ไม่พบเลยครับ
พวกเราคิดว่าคนส่งเงินคงหนีไปแล้ว
เข้าใจแล้ว
ก็ได้
ฉันยอมเชื่อเธอ
จะเอาชีวิตไปเสี่ยง ช่วยพวกกู้ชาติทำไมใช่มั้ย
ขอโทษทีนะ
ฉันคงเข้าใจเธอผิด
ขอบคุณมากค่ะ
คุณมีเหตุผลมากเลยท่านผู้พัน
ฉันไม่อยากจะพูดแบบนี้หรอกนะ
แต่สถานการณ์มันกดดันฉัน
ฉันพาทหารมากันขนาดนี้ก็ ต้องมีผลงานกลับไปบ้าง เวรเอ๊ย
-แต่ฉันยังไม่มีผลงานเลย -แย่จริงๆเลย
ฉันเสียใจด้วย
นะคะ
ฉันจะกลับไปมือเปล่าไม่ได้
ฉันมาไกลถึงดินแดนทะเลทรายแห้งแล้ง ของกันโดเพื่อมากำจัดไอพวกกบฏเวรนั่น
ฉันเลยอยากให้เธอ
ช่วยให้ฉันได้อะไร…ติด ไม้ติดมือกลับไปบ้างสักหน่อย
ว่ามาได้เลยค่ะ
-อะไรที่ฉันช่วยผู้พันได้ฉันจะ -ฉันเห็นอะไรแปลกๆ
ฉันเห็นคนที่มันควรจะต้องตายไปแล้ว
คุณเห็นใครเหรอคะ
ทำไมไม่ฆ่ามัน
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร- ต้องรู้สิ!เธอรู้
ว่าฉันพูดถึงเรื่องอะไร
บอกฉันมา
ทำไมไม่ฆ่าไอเวรนั่น
ฉันไม่รู้ว่าผู้พันไปเห็นใคร มาถึงได้พูดอะไรแบบนี้ออกมานะ
แต่เมื่อห้าปีที่แล้วฉันฆ่าเขา--อ๊า!
พอจะนึกออกรึยังฮ้ะ
โดนแขวนคอแบบนี้ช่วยให้นึกออกมั้ยฮะ!
บอกมา
บอกมาสิ
ทำไมถึงไม่ฆ่าไอ้อียุนวะ!
ฆ่าอียุนซะ
ไปจัดการงานที่เธอ ทำไม่เสร็จมื่อ5ปีก่อน
ทำให้คุ้มค่าจ้างเข้าใจมั้ย
อย่าคิดทำอะไรโง่ๆเพราะฉันรู้ทุก อย่างว่าเธออยู่ที่ไหนและทำงานให้ใคร
ไปเอาหัวอียุนมาให้ฉัน
อย่าลืมล่ะ
อียุนต้องตายเธอจะได้อยู่ต่อ
ทำไมถึงมองผมแบบนั้น
เอ๊ะ
อ่อ
ฉันแค่สับสนไม่ว่าจะ คิดยังไงก็ไม่สมเหตุสมผล
ทีแรกผมจะฆ่าคุณ เพราะนึกว่าอยู่ฝ่ายรัฐบาล
แต่คุณอยู่ฝ่าย กองกำลังกู้ชาติก็เลยช่วยคุณแทน
ถ้ากองกำลังกู้ชาติเติบโตคนโชซอนใน กันโดคงอยู่อย่างสงบได้ขึ้นอีกหน่อย
ฟังจากที่คุณพูดมาคุณคงอยาก จะให้โชซอนได้รับเอกราชมากเลย
ใช่มั้ยคะ
ไม่รู้สิ
ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้น
และก็ไม่อยากจะคิด
ผมมันชนชั้นต่ำ
สมัยนี้แล้วทำไมถึงพูดอย่างงั้น
ในโลกนี้ไม่มีคนชั้นต่ำหรอก
มีแต่คนความคิดต่ำๆ
ขอโทษนะ
คงจะไม่เป็นการล่วงเกิน ถ้าฉันจะขอถามชื่อคุณหน่อย
ฉันไม่ได้มีเจตนาอื่น
แต่ว่าคุณช่วยฉันเอาไว้เยอะ
ฉันควรรู้ชื่อคุณ
อีกเดี๋ยวก็คงไม่เจอกันแล้วสน เรื่องรีบออกไปจากที่นี่ดีกว่า
แบบนั้นจะดีกับเราทั้งคู่
อย่ามองนะมองข้าง หน้าไว้ห้ามหันไปมอง
ฆ่าไปเท่าไหร่ก็ ฆ่าพวกมันไม่หมดสักที
-ไม่งั้นเราตายแน่ -จับได้กี่คนล่ะ
20คนได้ล่ะมั้ง
ตอนนี้แค่มองพวกโชซอน เฉยๆฉันก็อยากจะอ้วกแล้ว
เฮ้อก็จริงนะ
คนโชซอนที่ก่อความวุ่นวาย
ทำไมเข้าร่วมขบวนการกู้ชาติล่ะ
เพื่อส่งมอบแผ่นดินให้ลูกหลาน
แบบเดียวกับที่บรรพบุรุษมอบให้เรา
ต้องมีแผ่นดินถึงจะมี ประเทศมีภาษาและมีผู้คน
แต่พวกญี่ปุ่นกลับมาแย่งไป
เราต้องเอามันกลับคืนมา
จะได้ไม่อับอายลูกหลานเรา
ฉันก็เลยเข้าร่วม
ถึงฉันเองจะไม่ได้เพรียบพร้อม
แล้วคุณมาอยู่ที่กันโดได้ยังไงเหรอ
คงต้องอธิบายยาวแถมน่าเบื่อมาก
ในฮันซองน่ะ
มีคนที่คิดว่ากันโด คือดินแดนแห่งความหวัง
มีเรื่องเล่าอยู่มากมายเกี่ยวกับ
คนที่ย้ายมาที่กันโดหนีการ กดขี่ของญี่ปุ่นหาที่ทางปลูก
บ้านอยู่ได้อย่างมีความสุข
แต่ว่า
กันโดที่แท้จริงที่ฉันได้สัมผัส
แตกต่างจากที่ได้ยินมาอย่างสิ้นเชิง
มันดูสิ้นหวัง
ฉันมองไม่เห็นความหวังเลย
ที่คุณพูดมามันก็ถูกในกัน โดมันทั้งมืดมนและสิ้นหวัง
ผมก็เลยสู้เพื่อปกป้องมันให้ เป็นที่ที่มีความหวังแบบคนกยองซองพูด
ปลูกบ้านอยู่อย่างมีความสุข
ถ้าเงินนั่นส่งไป ให้กองกำลังกู้ชาติแล้ว
หวังว่าอย่างน้อยคนโชซอน ในกันโดจะได้รับการปกป้อง
นั่นแหละที่ผมต้องการ
ไม่สนเรื่องอื่น
นี่คุณ
เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า
ไม่เคย
เราสองคนไม่เคยเจอกัน
พวกเราจะเริ่มต้นค้นหาจากจี๋หลิน
-ซันกุนไปทางทิศอาคเนย์200รี -ครับ
กึมซูไปทิศอีสาน200รี
ข้าไปทิศหรดี200รีเอง
โชแรงงีไปทางพายัพ200รี
-ครับ -เข้าใจกันแล้วนะ
ครับ
ตากเลยๆแดดกำลังแรงจะได้แห้งไว
อาๆเดี๋ยวทำให้ดู
นี่แน่
อึ้ย
อย่าคิดโผล่หัวกลับมาจนกว่าจะเจอยุน
ต้องหาให้หมดทุกที่
หา50รีต่อวัน
ชีวิตหัวหน้าเราอยู่ที่พวกเจ้า
ต้องไปไกลขนาดนั้นเลยเหรอ
พี่ยุนเขาไม่ใช่คนโง่สักหน่อย เดี๋ยวเขาก็กลับมาเองนั่นแหละน่า
คงกลับหลังได้เงิน กับฆ่าผู้บริหารนั่นแล้ว
จะไม่ตามหาเขาเหรอ
จะอยู่เฉยๆเหรอวะ!
ฉันนึกแล้วว่าอย่างแกมัน ไม่รู้จักห่วงเพื่อนพ้องหรอกฮ้ะ
ให้ตายสิขี้หูฉันคงเต็มหู แล้วสินะถึงได้ยินอะไรเพี้ยนไปหมด
นี่
ตอนที่กึมซูกับฉันถามว่า"ไม่ไปตาม
หาพี่ยุนเหรอ"จำได้ ไหมว่าตัวเองตอบว่าไง
ไหนว่าไม่ต้องไปไง
แล้วกล้าว่าฉันไม่รัก เพื่อนพ้องเหรอไอ้เวรตะไล
นี่ไอ้งั่ง นั่นเพราะ
พี่เค้าสั่งให้ฉันไปก่อนไงล่ะ-
นี่นายนี่กล้าด่าฉันไอ้เวร ตะไลทั้งที่ฉันเป็นพี่แกเหรอ
-ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย -ทั้งสองคนหยุดได้แล้ว
ไม่ถอนหรอกไอ้เวรตะไล
-มึงสิไอ้เวรตะไล -จะทำไมวะ
-ใจเย็นๆ -แน่จริงก็มาเด่ะ
นี่คิดจะเอาแต่ตีกันตลอดรึไง!
เอ่อคือว่าคือ
ท่านพี่มีแขกครับ
แขกไหนมาเนี่ยเมื่อกี้ เกือบชกกันแล้วดีนะที่ห้ามได้
อย่าดันสิวะ
ที่นี่ดูดีขึ้นมากนะ
เพิ่ง5ปีเอง
จิ้งเย่วเจิ้น
มาที่นี่ทำไม
ฉันมาเพื่อเอกราช
เดี๋ยวนี้ที่ฮันซองเป็นยังไงบ้าง
หลังเหตุการณ์ชุมนุม1มีนาญี่ปุ่น
เปลี่ยนมาใช้วิธี ปกครองที่ผ่อนปรนมากขึ้น
แต่มันกลับทำให้ฉันกังวล
มันเป็นแค่นโยบายหลอกๆเพื่อให้ทุก
คนมาสนับสนุน ญี่ปุ่นและแบ่งแยกคนโชซอน
พวกมันขัดขวางคน โชซอนไม่ให้เป็นหนึ่งเดียว
และยังสกัดกั้นขบวนการกู้ชาติ
น่าหดหู่นะครับ
เมื่อวานคุณไม่ได้ไปที่ฉางชุนผมนึก
ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับ คุณซะแล้วโชคดีจริงๆเลย
ส่งกระเป๋าให้ผมเถอะ
เราจะใช้มันเพื่อเอกราชของโชซอน
ค่ะ
อาจไม่มากแต่หวังว่าจะช่วยได้
เอิ่ม
นี่อะไรเหรอ
จดหมายถึงประธานาธิบดีซออิล
ฮ้าา
-1330183.0 -ตัวเลขพวกนี้หมายความว่ายังไงเนี่ย
"แด่เอกราชของโชซอน"
อย่างงู้นอย่างงี้
แล้วก็มีตัวเลขอีกเหรอเนี่ย
1330183
ในจดหมายมีตัวเลขเยอะเหรอ
ใช่
ฉันไม่ได้สังเกต
คุณผู้หญิง
คุณ--คุณผู้หญิง
คุณผู้หญิงได้ยินผมมั้ย
อดทนไว้ อย่าหลับนะคุณผู้หญิง
อย่าหลับนะคุณต้องทนอีกหน่อย
ผมจะไม่ให้คุณเป็น อะไรอะไร
คุณจะต้องไม่เป็นไร