เอาจริงๆ เดี๋ยวนี้พวกตำรวจทำเกินไปมาก
อ้างว่าสำเร็จโทษโดยไม่ต้องขึ้นศาล
พวกมันนึกจะฆ่าคนโชซอนยังไงก็ได้
แล้วยังไอ้กฎที่ให้เฆี่ยนตีคนโชซอนได้อีก
มันหาว่าคนโชซอนต้องถูกเฆี่ยนตีถึงจะเชื่อฟัง มันเลยเอากระบองมาหวดเราใหญ่
หวดทีเนื้อหลุดจนเห็นกระดูก…
พ่อหนุ่มคนนั้นเคยอยู่ในทัพญี่ปุ่น
พูดระวังหน่อย
คนนั้นน่ะเหรอ
ไม่กี่ปีก่อนตอนที่เกิดยุทธการกวาดล้าง
คนในกองทัพผดุงธรรมกว่าครึ่ง ตายเพราะมันนี่แหละ
แต่มันเผอิญไปฆ่าเด็กร่างทรงก็เลยโดนผีสิง
- เกิดอะไรขึ้น - นั่นสถานีตำรวจจงโนนี่นา
มีคนปาะเบิดเหรอ
มีใครตายไหมนะ
ไปกันดีกว่า
หวังว่าจะไม่มาทางนี้
ตายจริง เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
ถอยไป!
ถอย! หลบไปสิ!
คนร้ายหนีมาทางนี้ครับ
ค้นให้ทั่ว
ครับผม
ยุน นั่นนายเหรอ
นายจริงๆ ด้วย
ทำไมมาถึงนี่
ฉันไม่ได้มาหานายหรอก
มีไอ้โง่ที่ไหนไม่รู้ปาระเบิดใส่สถานี ทำตำรวจตายเพียบ
ฉันเลยต้องมาเป็นกำลังเสริม
คนร้ายวิ่งหนีมาทางนี้ นายเห็นใครน่าสงสัยไหม
ไม่เห็นเลย
เหรอ
มีผู้ต้องสงสัยอยู่ทางนี้!
หลบไป!
นี่ เอาไว้ไปดื่ม…
ไว้ไปกินข้าวกัน
แล้วฉันจะโทรไปหา
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉัน
ฉันจะหาทางตอบแทนบุญคุณเมื่อมีโอกาส
ไม่จำเป็นหรอก
ถือเสียว่าเราไม่เคยเจอกัน
- ใช่มะ - ได้โดนรังควานอีกแน่
จริงด้วย ไปให้พ้นดีกว่า
แน่นอน
(ลำนำคนโฉด)
ชอบอิสรภาพใช่ไหม
อิสรภาพ
ฮื่อ ได้ก็ดี
ทำไม
มีใครไม่ชอบอิสรภาพบ้าง
ทำงานงกๆ ให้คนอื่นตลอดไปก็ไม่ไหวนะ
ทำงานให้คนอื่นเหรอ
เราน่าจะพูดคนละเรื่องแล้ว
แกหมายถึงอิสรภาพแบบไหน
ของโชซอนไง
อิสรภาพแบบที่โชซอนเรียกร้องกันน่ะ
แบบ เอกราชโชซอนจงเจริญ!
อ๋อ อิสรภาพแบบนั้น
นึกยังไงถึงพูดขึ้นมา
แกไม่สนใจเสียหน่อย
ก็จริง ฉันไม่สนอิสรภาพหรอก
- ประเทศนี้เคยให้อะไรฉันบ้าง - นั่นน่ะสิ
ฉันจะไม่ยอมรู้สึกผิดกับมันหรอก
- เราไม่ใช่กองกำลังกู้ชาติสักหน่อย - ถูกต้อง
งั้นทำไมต้องจิตตก กะอีแค่ลอบฆ่าไม่สำเร็จด้วยนะ
ไม่ได้ฆ่ามันเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ผมสมควรตายครับ หัวหน้า!
ผมทำผิดมหันต์ต่อประวัติศาสตร์ชาติเรา
ลุกขึ้นเลย ลูกผู้ชายไม่ควรเสียน้ำตากับเรื่องแบบนี้
ไม่ครับ
ถ้ามีปืนก็ยิงเลย มีดาบก็บั่นคอเลย
ผมฆ่าตัวตายไม่ได้เพราะมีแต่ขวานเล่มน้อย
ผมมีแม่แก่ๆ ไม่อยากให้เห็นลูกชายศพไม่สวย
ไม่งั้นคงทำร้ายจิตใจแม่ผมแย่เลย
ผมเป็นลูกชายคนเดียวของแม่ด้วย
โห
ถ้าจะฆ่ามันก็ต้องฆ่าผมด้วย
ไม่เป็นไร ลุกเถอะ มาหาทางอื่นกัน ลุกสิ
- โชแรงงี - ไม่ครับ ไม่ได้!
ไม่!
พวกเราก็โดนต้มจนสุกเหมือนกัน
มีคนปล่อยข่าวหลอกเรา
อะไรนะ
จริงเหรอเนี่ย
อ้าว งั้นก็ไม่ต้องขอโทษแล้วสิ
รอดแล้วเรา ตอนแรกกลัวแทบแย่
ไม่กล้าเล่าเลยว่าพลาดได้ไง…
เฮ้ย ลุกได้แล้ว เลิกตีหน้าเศร้า
พวกเขาก็คว้าน้ำเหลวเหมือนกัน
งั้นเราก็ต้องเริ่มต้นใหม่เลยสินะ
จะทำยังไงต่อดี
จะหาเงินให้เจอ หรือจะฆ่าผู้บริหารนั่นก่อน
เราจะทำทั้งสองอย่าง
เราจะไปค้นทุกหมู่บ้านในกันโด
ถ้ายังไม่ได้เรื่อง เราจะข้ามแม่น้ำดูมัน
ไปหาให้ทั่วทั้งโชซอน
หาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับรถหุ้มเกราะ
และผู้บริหารการรถไฟคนนั้น
ต้องรีบทำก่อนมันจะไปจากกันโด
พี่
เรื่องผู้บริหารการรถไฟรัฐบาลโชซอนน่ะ
แผ่นดินโชซอนที่พวกคุณฝันถึง ไม่มีวันกลับมาแล้ว
ผมว่าเธออาจไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เราคิด
เธอร้องไห้
ตอนที่พูดสรรเสริญญี่ปุ่นต่อหน้าคนโชซอน
ผู้บริหารเป็นผู้หญิงเหรอ
รู้มาก่อนรึเปล่า
จะเป็นใครก็ไม่สำคัญ
ถ้าจำเป็นเราก็ต้องฆ่า
ไม่มีข้อยกเว้น
ไม่ต้องปรานี
อะไร มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
ทำไมต้องปล่อยพวกมันด้วย
คนที่เราจับมาได้คือโจรหลังม้าชื่อว่าจางกีรยง
มันมีเส้นสายกับกงสุลมย็องจอง
นี่เป็นคำสั่งจากนายพลคาตายามะครับ
แต่มันปล้นเงินเราไป
"ปล้นเงินสร้างทางรถไฟกันโดให้พวกกู้ชาติ"
แกก็ได้ยิน!
- เราไม่เจอเงินครับ - อะไรนะ
เราค้นตัวและถึงกับค้นรังของพวกมันแล้ว
แต่ไม่เจอเงินเลย
งั้นตอนนี้เงินอยู่ที่ไหน ไม่เจอเหรอ
ยังไม่เจอครับ
ให้ตายสิ
เกิดอะไรกันขึ้น
นี่ แทจู
บอกทุกคนให้เตรียมพร้อม
พร้อมทำอะไรครับ
ถ้าเราขวางตอนมันปล้นไม่ได้ ก็ต้องไปขวางตอนส่งมอบ
และเรารู้อยู่แล้ว
ว่าพวกมันนัดส่งเงินกันที่ไหน
ถอย!
หัวหน้า!
เอ้า เกิดอะไรขึ้น หายใจหายคอก่อน
คนที่ไปสืบที่ฮเวรย็องบอกมา เขาว่าผู้จัดการธนาคารสาขานั้นน่ะ
เพิ่งถูกยิงตายไม่นานนี้เอง
กระสุนปืนเมาเซ่อร์ นัดเดียวเจาะกลางกบาล
เมาเซ่อร์เหรอ
ใช่ เมาเซ่อร์
ปืนเมาเซ่อร์ ซี 96 พกปืนดีเชียว
งั้นเรารู้แล้วล่ะว่าใครเอาเงินไป
ไม่กี่วันก่อนเพิ่งเจอผู้หญิงคนหนึ่งใช่ไหม
ชื่อออนนยอนอี เจ้าของร้านบะหมี่บอกมา
เธอเอาของที่เป็นของเราไป
ออนนยอนอีอยู่ที่ไหน
ไม่ว่าแกคิดจะทำอะไร เลิกคิดได้เลย
เราไม่มีเวลาฟังแกพล่าม เพราะงั้นจะถามอีกที
ออนนยอนอีอยู่ไหน
ถ้าพวกแกฆ่าหัวหน้าสาม ทั้งองค์กรจะต้อง…
โอกาสสุดท้าย
ออนนยอนอี
อยู่ที่ไหน
นางบอกว่าจะไปฉางชุน
กับผู้บริหารการรถไฟ
ที่จริงแล้ว
คนที่จ้างให้เธอปล้นก็คือ…
ผู้บริหารการรถไฟรัฐบาลโชซอน
ทุกคนเตรียมตัว
เราจะไปฉางชุน
จะมาทางนี้แน่เหรอ
รอก่อนเถอะ
ไปฉางชุนยังไงก็ต้องผ่านทางนี้
พวกแกไม่ได้ตายดีแน่
กล้าดียังไงถึงชิงเงินเราไป
เงินก็สำคัญ
แต่ที่สำคัญกว่าคือต้องฆ่าผู้หญิงคนนั้น
เราจะหนีเพราะทางรถไฟกันโดไม่ได้
เราฝ่าฟันมามากกว่าจะปักหลักที่นี่
เราทุกคนต้องทำสิ่งที่จำเป็น เก็บความสงสารไว้
อย่าคิดปรานีผู้หญิงคนนั้น เข้าใจไหม
- ครับ - ครับ
ทุกคนพร้อมนะ
พร้อม
ไปกันเลย
ไป!
ไปเลย!
ไปกันเลย!
ตัวหนักชะมัด
ใส่อะไรไว้ในนั้นน่ะ
จดหมาย
ถึงคนที่จะรับเงินนี้
ว่าไงนะ
ไม่ได้ปล้นไว้เองหรอกเหรอ
ฉันก็อุตส่าห์คิด
เห็นเป็นพนักงานอยากขโมยเงินการรถไฟ
นึกว่าคุณเป็นคนในที่อยากเล่นงานมัน
นั่นไม่ใช่…
รู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานอะไร
ไม่ได้รู้แค่นั้นนะ
คุณเป็นผู้บริหารการรถไฟ และคุมการสร้างทางรถไฟกันโด
ฉันสืบทุกอย่างตั้งแต่ก่อนมา
ฉันไม่ได้รอบคอบคนเดียวสินะ
ไปห้องน้ำละ รอนี่นะ
ทำอะไร
ขอโทษนะครับ
ขอโทษครับ
พี่ เจอแล้ว
ตรงไหน
ซ้ายมือ ตรงกลาง
คนที่สวมหมวกฝรั่ง
ออนนยอนอีล่ะ
ไม่มีคนอื่นนั่งอยู่ด้วย กระเป๋าอยู่กับเธอ
- อยู่ตรงนี้ก่อน - หัวหน้า
เดี๋ยว จะฆ่าตรงนี้เลยเหรอ
ต้องฆ่าตรงนี้ เพื่อประกาศให้โลกรู้ว่าจะเป็นยังไง
หากคิดจะแย่งแผ่นดินของเรา
เวร
ไปฆ่าพวกมัน
รับทราบ
ท่าทางจะอยากตายจริงๆ สินะ
ไปเอาปืนดีกว่า
- อะไรนะ - หยิบปืนมา!
ข้างในเกิดเรื่องหรือเปล่าน่ะครับ
เร็ว! หนีไป!
เรามีธุระต้องสะสางกันไม่ใช่เหรอ
- หลบไป - หนี
หลีกไป
ถ้าแกจะหลีกไหมล่ะ
ให้ตายสิ
นี่
ฝากไปบอกมันด้วย
หมาจะต้องตายเมื่อมันทิ้งเจ้าของ
แกเป็นคนส่งเงินนี่เอง
เฮ้ย คนที่ใส่เสื้อโค้ทสีเทาน่ะ
หยุดตรงนั้น!
มัวรออะไรอยู่
ไปจับผู้หญิงคนนั้นสิวะ!
โอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พวกญี่ปุ่นมาทำอะไรที่นี่
เลิกบ่นแล้วหยิบปืนมาสิ
ไปช่วยหัวหน้ากัน
หยุด! อย่าขยับ!
ต้องเข้าใจอะไรผิดกันแน่ๆ
คุณผู้หญิง!
เดี๋ยวก่อน คุณฮีชิน!
นัมฮีชิน!
เข้าใจผิดกันใหญ่แล้ว…
ทำบ้าอะไรอยู่
อะไร มีอะไรอีก
นั่นอะไรน่ะ ผู้พันครับ
พายุทรายมา!
ตายซะ ฆ่ามัน!
- ฆ่ามันให้หมด - ตายซะ
อิชิคาวะ
ผู้พันครับ…
ทำไม…
ผู้พัน! ผมเอง
สถานการณ์ไม่ค่อยดี
ถอยก่อนดีกว่าไหม
แล้วไอ้คนส่งเงินล่ะ
จะปล่อยมันไปงั้นเหรอ
ฆ่ามันให้หมด
ห้ามคิดเรื่องจะถอยเด็ดขาด ฆ่ามันให้หมด!
ครับ ทราบแล้วครับ
เป็นอะไรไหม บาดเจ็บรึเปล่า
หัวหน้า หลบเร็ว!
หัวหน้า เป็นอะไรรึเปล่า
เอาปืนมา
- ขอปืน! - ได้สิ
กลับไปหาลุงชุงซู
เจอตัวเธอแล้วฉันจะรีบตามไป
- อะไรนะ - หัวหน้า
พี่!
- พี่เขาไหวไหมนั่น - เป็นอะไรของเขา
พับผ่าสิ
ส่งมือมา
นัดเดียว…
นั่น! ผู้หญิงคนนั้น
อยู่ทางนั้นครับ
อย่ากดดันสิวะ
ลุง!
ทำไมกลับมาแค่นี้ ยุนอยู่ไหน
เอ่อ พี่ยุน
คือว่า… แกบอกลุงสิ
คือ เขา…
เลิกอ้ำอึ้งแล้วพูดมาเสียที
ยุนอยู่ไหน เจ้าพวกโง่
ขอบใจที่ยังไม่ตาย
เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะนะ ว่าไหม
ขาเป็นยังไงบ้างครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
โชคดีนะที่กระสุนแค่เฉียดไป
ถ้าโดนเข้าเต็มๆ คุณคงเป็นศพไปแล้ว
ขอบคุณนะคะ
คุณคะ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
จากตรงนี้จะไปฉางชุน อยู่ไกลแค่ไหนคะ
อย่าถามผมเลยว่าฉางชุนอยู่อีกไกลแค่ไหน
ถามว่าจะรอดไปถึงฉางชุนยังไงดีกว่า
- โจรหลังม้า! - หนีเร็ว!
พาเขาไปด้วย เร็วสิ!
ส่งมา!
อย่านะ
เอามานี่
ไม่!
เงินเพียบ ฆ่ามันเลย
หัวหน้า!
แกเป็นใคร
ทำไมถึงได้…
(แด่เอกราชของโชซอน)
เงินในกระเป๋านี้
คือเงินทุนที่ต้องนำส่งให้กองกำลังกู้ชาติเหรอ
เพราะงั้นถึงได้ปล้นเงินสร้างทางรถไฟกันโด
สารภาพมา
เป็นกองกำลังกู้ชาติ ที่แฝงตัวเป็นผู้บริหารการรถไฟเหรอ
ถามทำไม
ขอถามครั้งสุดท้าย
เป็นกองกำลังกู้ชาติ ที่แฝงตัวเป็นผู้บริหารการรถไฟใช่ไหม
บอกความจริงมา
รวบรวมสติไว้ ทำตามที่ผมบอกถ้าไม่อยากตาย
ไอ้เวร!
ต้องมีชีวิตรอด ถ้าจะทำตามอุดมการณ์
นั่นเป็นเรื่องเดียวที่คุณต้องทำให้ได้
ไม่ว่ายังไงก็ต้องรอด
ตราบใดที่ผมยังมีชีวิตอยู่
ข้างหลัง!
คุณต้องนำเงินไปส่งที่ไหนและเมื่อไหร่
วันที่ 5 กันยายน
ที่ฉางชุน
งั้นก็วันนี้
มีแผนสำรองไหม
สถานีรถไฟจิ้งเย่วเจิ้น ตะวันออกเฉียงใต้จากฉางชุน 10 รี
ทำไมคุณไม่กลับไปกย็องซองล่ะ
ในกันโดมีเรื่องอันตรายแบบนี้วันละนับร้อยครั้ง
ถ้าโชคดีก็จะโดนยิงตาย ถ้าโชคร้าย
ก็จะโดนพวกญี่ปุ่นหรือโจรหลังม้าจับไป
ปู้ยี่ปู้ยำก่อนจะถูกถลกหนังทั้งเป็น
ต้องทำงานนี้ต่อจริงๆ เหรอ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันต้องคุ้มกันเงินก้อนนี้ให้ได้
ต้องทำอย่างนั้น
เพื่อทวงคืนประเทศที่ถูกแย่งชิงไปจากเรา
งั้นขอให้ผมพาคุณไปส่ง
เรื่องเมื่อกี้มันอาจจะเกิดขึ้นอีก
ถ้าผมตายแล้วคุณรอด
เอานี่ไป ไว้ปกป้องตัวเอง
ฉันมีเรื่องอยากถามเยอะจนไม่รู้จะเริ่มตรงไหน
เพราะงั้นแกพูดก่อนสิ
ใครจะรู้
ฉันอาจจะพอใจจนยอมไว้ชีวิตแกก็ได้
ก็อย่างที่บอกลิ่วล้อของคุณไปแล้ว
ฉันไม่ใช่คนส่งเงินให้กองกำลังกู้ชาติ
โธ่ ผู้พัน…
ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม
ยุ่งกับพวกกู้ชาติเดี๋ยวก็ได้รับกรรมสามชั่วโคตร
เราค้นกระเป๋าบนรถไฟหมดแล้วครับ
แต่ไม่เจอเงินเลย
อะไรนะ
แล้วผู้โดยสารคนอื่นๆ ล่ะ ค้นข้าวของคนตายรึยัง
ไม่พบเลยครับ
เราคิดว่าคนส่งเงินตัวจริงหนีไปได้
เข้าใจแล้ว
ได้
ฉันยอมเชื่อ
จะเอาตัวไปเสี่ยงเพื่อพวกกู้ชาติทำไม จริงไหม
ขอโทษนะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง
ขอบคุณมากค่ะ
คุณเป็นคนมีเหตุผลมากเลย ผู้พัน
ฉันไม่อยากพูดแบบนี้หรอกนะ
แต่สถานการณ์มันกดดัน
ฉันพาทหารมาตั้งขนาดนี้ ให้ตายสิ
แต่ยังไม่มีผลงานเลย
แย่จังนะคะ
น่าเห็นใจจริงๆ
ฉันกลับไปมือเปล่าไม่ได้
ฉันถ่อมาถึงแดนทรายแล้งระยำของกันโด
เพื่อมาปราบพวกกบฏนั่น
ฉันเลยต้องให้แกช่วย
ให้ฉันมีอะไรติดไม้ติดมือกลับไปบ้าง
ว่ามาเลยค่ะ
ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยผู้พันได้…
ฉันเห็นอะไรแปลกๆ
เห็นคนที่ควรจะตายไปแล้ว
เห็น… ใครเหรอคะ
ทำไมไม่ฆ่ามัน
ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่อง…
ไม่ แกรู้! แกรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
บอกมา ทำไมถึงไม่ฆ่ามัน
ผู้พันไปเห็นใครเข้าก็ไม่รู้นะ ถึงได้พูดแบบนี้…
แต่เมื่อห้าปีก่อน ฉันฆ่า…
ยังไม่รู้อีกเหรอ
เป่าสมองให้กระจุยจะช่วยไหม
บอกมา
ว่ามาสิ
ทำไมถึงไม่ฆ่าไอ้อียุน
ฆ่าอียุนเสีย
ไปทำงานที่ค้างไว้เมื่อห้าปีก่อนให้เสร็จ
ทำให้คุ้มค่าจ้าง เข้าใจไหม
ฉันรู้ว่าแกอยู่ไหนและทำงานให้ใคร
เพราะงั้นอย่าคิดทำอะไรโง่ๆ
เอาหัวอียุนมาให้ฉัน
อย่าลืม
อียุนต้องตาย แกถึงจะรอด
- ทำไมมองผมแบบนั้น - คะ
ฉันแค่สับสน คิดยังไงก็ยังไม่เข้าใจ
ทีแรกผมจะฆ่าคุณเพราะนึกว่าคุณรับใช้รัฐบาล
ผมหันมาช่วยคุณเพราะรู้แล้วว่า คุณเป็นกองกำลังกู้ชาติ
ถ้ากองกำลังกู้ชาติเติบโตเข้มแข็ง
คนโชซอนในกันโดคงจะอยู่อย่างสงบขึ้นหน่อย
ฟังที่คุณพูดมา
คุณคงอยากให้โชซอนได้รับเอกราชมากเลย
ใช่ไหมคะ
ตอบไม่ได้หรอก
ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้น
ไม่อยากจะคิดด้วย
ผมมันชนชั้นต่ำ
สมัยนี้แล้วพูดอย่างนั้นได้ยังไง
โลกนี้ไม่มีใครต่ำต้อยกว่าใคร
มีแต่คนคิดอะไรต่ำๆ เท่านั้น
ขอโทษนะ
ถ้าไม่ถือเป็นการเสียมารยาท ฉันขอถามชื่อคุณได้ไหม
ไม่ใช่อะไรหรอกนะ
แต่คุณช่วยฉันไว้เยอะมาก
อย่างน้อยฉันก็น่าจะรู้ชื่อคุณ
อย่าสนใจคนที่แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเลย
ใส่ใจเรื่องที่จะไปจากตรงนี้ดีกว่า
แบบนั้นจะดีกับเราทั้งคู่
อย่ามองนะ
อย่าหันกลับไป มองไปข้างหน้า
ไอ้พวกคนโชซอน
ไม่งั้นเราตายแน่
ฆ่าเท่าไหร่ไม่รู้จักหมด
ตามจับคนโชซอนทั้งวันโคตรจะเพลีย
จับได้กี่คนล่ะ
ประมาณ 20 คนได้มั้ง
ตอนนี้แค่เห็นหน้าพวกโชซอนก็อยากจะอ้วกแล้ว
ก็จริงนะ
(คนโชซอนที่ก่อความวุ่นวาย)
ทำไมเข้าร่วมขบวนการกู้ชาติล่ะ
ฉันอยากส่งมอบแผ่นดินให้ลูกหลาน
แบบเดียวกับที่บรรพบุรุษมอบให้เรา
ต้องมีแผ่นดินถึงจะมีประเทศ มีภาษา มีผู้คน
แต่พวกญี่ปุ่นกลับพรากเอาไปหมด
เราต้องชิงกลับมา
ลูกหลานจะได้ไม่อับอายที่มีเราเป็นบรรพบุรุษ
ฉันก็เลยเข้าร่วม
ถึงฉันเองจะไม่ค่อยได้ทำประโยชน์
ทำไมคุณถึงมาอยู่กันโดล่ะ
เรื่องมันยาว น่าเบื่อด้วย
ในฮันซองน่ะ
มีคนมากมายที่คิดว่า กันโดเป็นดินแดนแห่งความหวัง
พวกเขาคิดว่าจะหนีจากการกดขี่ของญี่ปุ่น
มาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในกันโด
หาที่ทางปลูกบ้านของตัวเอง
แต่ว่า
กันโดจริงๆ ที่ฉันได้สัมผัส
แตกต่างจากที่ได้ยินมาอย่างสิ้นเชิง
มันช่างแห้งแล้ง
มองไม่เห็นความหวังเลย
ตอนนี้มันก็แห้งแล้งและมืดมนจริงๆ นั่นแหละ
ผมเลยตั้งใจว่าจะสู้เพื่อปกป้องที่นี่
ให้เป็นดินแดนแห่งความหวัง แบบที่คนกย็องซองว่า
หาที่ทางปลูกบ้านอยู่อย่างมีความสุข
ถ้าเงินก้อนนั้นส่งไปถึงกองกำลังกู้ชาติแล้ว
ชาติโชซอนจะเป็นยังไงไม่รู้
แต่หวังว่าอย่างน้อย คนโชซอนในกันโดจะได้รับการปกป้อง
ผมต้องการแค่นั้น
ไม่สนเรื่องอื่น
นี่…
เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า
ไม่เคย
เราสองคนไม่เคยเจอกัน
เราจะเริ่มค้นหาจากจี๋หลิน
ซันกุนไปทางทิศอาคเนย์ 200 รี
ครับ
กึมซูไปทางทิศอีสาน 200 รี
ข้าจะไปทางทิศหรดี 200 รี
- โชแรงงีไปทางพายัพ 200 รี - ครับ
- ทุกคนเข้าใจนะ - ครับ
เอามานี่สิ
นี่แน่ะ
อย่าได้คิดกลับมาจนกว่าจะเจอยุน
ค้นหาไปวันละ 50 รี
อย่าพลาดแม้แต่ตารางนิ้ว
ชีวิตหัวหน้าเราขึ้นกับพวกเจ้า
ต้องไปไกลขนาดนั้นเลยเหรอ
พี่ยุนไม่ใช่คนไม่เต็มบาท เดี๋ยวเขาก็กลับมาเองแหละ
เขาคงจะฆ่าผู้บริหารนั่นแล้วค่อยหอบเงินกลับมา
แล้วจะไม่ไปตามหาเขาเหรอ
จะอยู่เฉยๆ หรือไง
นึกแล้วว่าคนอย่างแก มันไม่รู้จักห่วงเพื่อนพ้องหรอก
ให้ตายเถอะ
สงสัยขี้หูจะล้นจนได้ยินเสียงแว่ว
นี่
ตอนที่กึมซูกับฉันบอกว่าเราควรไปหาพี่ยุน
ตัวเองพูดว่ายังไงนะ ทีตอนนั้นบอกให้กลับ
ทีนี้หาว่าฉันไม่รักเพื่อนพ้องเหรอ ไอ้เวรตะไล
ไอ้งั่ง ฉันพูดอย่างนั้นเพราะ…
พี่ยุนสั่งให้ไปก่อน ฉันก็…
แล้วกล้าดียังไงถึงลามปามด่าฉัน ทั้งที่ฉันเป็นพี่แก
ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ
- พอแล้ว - ไม่ถอน ไอ้เวรตะไล
ไอ้เปรต!
ไอ้ตัว…
ข้าบอกให้หยุดเดี๋ยวนี้!
พอที!
คิดจะเอาแต่กัดกันหรือไง
เอ่อ…
ท่านพี่ มีแขกมา
เมื่อกี้เกือบชกกันแล้วไหมล่ะ
ที่นี่ดูดีขึ้นมากเลยนะ
แค่ห้าปีเอง
(จิ้งเย่วเจิ้น)
มาทำไม
ฉันมาเพื่อเอกราช
เดี๋ยวนี้ที่ฮันซองเป็นยังไงบ้าง
หลังเหตุการณ์ชุมนุม 1 มีนา
ญี่ปุ่นเปลี่ยนท่าที มาใช้วิธีปกครองแบบผ่อนปรนมากขึ้น
แต่นั่นกลับทำให้ฉันกังวล
มันเป็นแค่นโยบายล่อหลอก ให้ทุกคนเข้าข้างญี่ปุ่น
และแบ่งแยกคนโชซอน
พวกมันขัดขวางคนโชซอนไม่ให้รวมเป็นหนึ่งเดียว
และยังสกัดกั้นขบวนการกู้ชาติ
ฟังแล้วก็เศร้า
เมื่อวานคุณไม่ได้ไปที่ฉางชุน ผมนึกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณเสียแล้ว
โชคดีจริงๆ
ผมขอรับกระเป๋าไปเลยนะ
เราจะใช้มันเพื่อเอกราชของโชซอน
ค่ะ
หวังว่านี่จะช่วยได้บ้าง
นี่มันอะไร
จดหมายถึงประธานาธิบดีซออิล
ตัวเลขพวกนี้หมายความว่ายังไง
"แด่เอกราชของโชซอน"
แล้วก็มีแต่ตัวเลข
"หนึ่ง สาม สาม ศูนย์ หนึ่ง แปด สาม…"
ในจดหมายมีตัวเลขเยอะหรือคะ
ใช่
ฉันไม่ได้สังเกต
คุณผู้หญิง
คุณผู้หญิง…
คุณผู้หญิงได้ยินผมไหม
คุณผู้หญิง
คุณผู้หญิง อดทนไว้ อยู่กับผมก่อน
อดทนไว้นะ อย่าหลับ
ผมจะไม่ให้คุณเป็นอะไร
คุณจะต้องไม่เป็นไร
(บุคคล สถานที่ องค์กร คำเรียก เหตุการณ์และช่วงเวลา)
(ที่มีการพูดถึงหรือบรรยายในละครนี้ เป็นเรื่องแต่งขึ้นทั้งสิ้น)
(หากมีส่วนใดใกล้เคียงความจริง เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ)
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม