Szczerze mówiąc, działania policji to samowolka.
Cały ten sąd doraźny
to mordowanie Joseończyków.
Jeszcze ten dekret o biczowaniu?
Mówią, że tylko bicie sprawia, że jesteśmy posłuszni.
Wystarczy kilka razy i mięso oddziela się od kości.
Ten typ był w japońskiej armii.
Uważaj, co mówisz.
Tamten?
Brał udział w kampanii zdławienia oporu kilka lat temu.
Wybił ponad połowę armii partyzantów.
Został opętany po tym, jak przypadkiem zabił szamankę.
- Co się dzieje? - To komisariat w Jongno?
Ktoś podłożył bombę?
Ciekawe, czy ktoś zginął.
- Chodźmy. - Oby nas nie znaleźli.
Boże, co się stało?
Szybciej!
Odsunąć się! Z drogi!
Sprawca uciekł w tę stronę.
Przeszukać budynek.
Tak jest.
Yoon, to ty?
To ty.
Co cię tu sprowadza?
Nie przyszedłem do ciebie.
Jakiś kretyn podrzucił bombę na komisariat i zabił sporo policjantów.
Ścigam sprawcę.
Uciekł w tę stronę. Widziałeś kogoś podejrzanego?
Nie.
Czyżby?
Tam jest ktoś podejrzany!
Z drogi!
Napijmy się kiedyś…
Albo lepiej zjedzmy.
Odezwę się.
Dziękuję za pomoc.
Odwdzięczę się.
Nie trzeba.
Nigdy się nie widzieliśmy.
BANDYCKA PIEŚŃ
Chciałbyś niepodległości, co?
Niezależność.
Byłoby miło.
Dlaczego?
A kto nie chce niezależności?
Nie będę wiecznie komuś służył.
Nie chcesz służyć?
Chyba nie mówimy o tym samym.
O jakiej niezależności mówisz?
Joseonu!
O niepodległości Joseonu.
„Za niepodległość Korei!”
Rozumiem.
Czemu w ogóle pytasz?
Masz to gdzieś.
Racja, mam gdzieś niepodległość.
- Co kraj dla mnie zrobił? - Właśnie.
Nie będę czuł się winny.
- Nie jesteśmy partyzantami. - Właśnie.
Czemu mamy się zadręczać nieudanym zabójstwem?
Nie zabiliście go?
Co się stało?
Zabij mnie, Yoon!
Splamiłem naszą historię!
Wstawaj. Mężczyzna nie może płakać z takiego powodu.
Nie!
Zastrzel mnie albo przebij mieczem.
Zrobiłbym to sam, ale mam tylko swoje siekiery.
Matka nie powinna widzieć poharatanego syna.
W dwóch kawałkach.
Jej jedyne, najmłodsze dziecko!
Rany!
Mnie też zabij, zaraz po tym kretynie.
W porządku. Wstańcie. Poszukajmy innego sposobu.
- Choraeng-yi. - Nie mogę!
Nie!
My też zostaliśmy wykiwani.
Jakiś fiut nas oszukał.
Co?
Poważnie?
W takim razie wszyscy skrewiliśmy.
Jak miło! Bałem się jak cholera.
Nie chciałem wam mówić, jak spieprzyliśmy.
Wstawaj już. Głowa do góry.
Nie tylko my nawaliliśmy.
Czyli zaczynamy od nowa?
Co teraz?
Znaleźć pieniądze czy zabić kierownika biura?
Jedno i drugie.
Przeszukamy każdą wioskę.
Nawet przekroczymy rzekę Duman
i przeczeszemy Joseon.
Zbierzmy informacje na temat transportu
i kierownika z biura kolei. Załatwmy to, zanim opuści Gando.
Posłuchaj.
Jeśli chodzi o tę kobietę z biura kolei…
Joseon, na który czekacie, nigdy nie wróci!
Chyba nie jest tak złą osobą, jak się zdaje.
Płakała…
gdy wychwalała Japonię przed Joseończykami.
Kierownikiem jest kobieta?
Wiedziałeś?
To nieważne.
Trzeba ją zabić.
Żadnych wyjątków.
Żadnej litości.
Co? Co to za bzdury?
Czemu mamy go wypuścić?
To konny bandyta, niejaki Jang Ki-ryong.
Ma kontakty w konsulacie w Myeongjeongu.
To rozkaz generała Katayamy.
Ukradł pieniądze.
„Ukraść fundusze i oddać ruchowi oporu”.
Ty też słyszałeś!
- Nie było pieniędzy. - Co?
Przeszukali bandytów, a nawet ich obóz.
Żadnych pieniędzy.
To gdzie się podziały? Znaleźli je?
Jeszcze nie.
Cholera.
Co tu jest grane?
Tae-ju.
Przygotuj ludzi.
Na co?
Nie znaleźliśmy forsy, ale powstrzymamy dostawę.
Dobrze wiemy,
gdzie przekażą fundusze.
Z drogi!
Yoon!
Co się dzieje?
Ludzie z Hoeryŏngu powiedzieli mi o kierowniku oddziału banku.
Ponoć został zastrzelony.
Jeden strzał z Mausera w głowę!
Z Mausera?
Zgadza się.
Mauser C96. Masz niezłą broń.
Chyba wiem, kto zabrał nasze pieniądze.
Kilka dni temu poznałeś kobietę.
Nazywa się Eon-nyeoni. Właściciel sklepu nam powiedział.
Zabrała coś naszego.
Gdzie ona jest?
Cokolwiek planujesz, odpuść.
Nie mamy czasu na pogawędki. Zapytam jeszcze raz.
Gdzie jest Eon-nyeoni?
Jeśli zabijesz szefową Grupy Trzeciej, cała organizacja…
Ostatnia szansa.
Eon-nyeoni.
Gdzie ona jest?
Mówiła, że jedzie do Changchun
z kierowniczką biura kolei.
Powiedziała,
że to kierowniczka kazała jej ukraść pieniądze.
Kierowniczka joseońskiego biura kolei.
Szykujcie się.
Jedziemy do Changchun.
Na pewno przyjadą?
Zaczekamy.
To jedyna droga do Changchun.
Wszystkich ukatrupię.
Jak śmiali zabrać naszą forsę?
Pieniądze są ważne,
ale najpierw zabijemy kierowniczkę.
Nie będziemy uciekać z powodu linii Gando.
Niełatwo było się tu osiedlić.
Musicie zapomnieć o sentymentach.
Nie żałujcie tej dziewczyny.
Tak jest.
Gotowi?
Tak.
Do dzieła.
Szybciej!
Jazda!
Szybko!
Właź, grubasie.
Co tam włożyłaś?
List.
Do odbiorcy pieniędzy.
Co?
Nie ukradłaś ich dla siebie?
A ja myślałam,
że jesteś zdradziecką urzędniczką,
która kradnie pieniądze z biura kolei.
To nie tak.
Skąd wiesz, czym się zajmuję?
To nie wszystko.
Wiem też, że zarządzasz budową linii Gando.
Wszystko dokładnie sprawdziłam.
Nie tylko ja jestem sumienna.
Idę do toalety. Zostań tu.
Co robisz?
Przepraszam.
- Yoon, znalazłem ją. - Co?
Gdzie?
Lewa strona, środek.
Ta w kapeluszu.
- A Eon-nyeoni? - Była sama, ale ma walizkę.
- Zaczekajcie tu. - Yoon!
Czekaj. Zamierzasz ją tu zabić?
Musimy to zrobić, by pokazać światu, co się stanie,
gdy zechcą zabrać naszą ziemię.
Cholera.
Zabić ich.
Tak jest.
Naprawdę chcesz zginąć, co?
Chodźmy po broń.
- Co? - Po broń!
Coś jest nie tak.
Uciekaj, szybko!
Mamy sprawę do załatwienia.
- Z drogi! - Uciekać!
Odsuń się.
A ty byś ustąpił?
Do diabła!
Jeszcze jedno.
Przekaż mu wiadomość.
Pies zdycha, gdy opuszcza swój dom.
- Ty jesteś kurierem. - Słucham?
Ty, w czarnym płaszczu!
Zatrzymaj się!
Na co czekacie?
Za nią!
Co tu się, cholera, dzieje?
Co tu robią Japońce?
Przestań gadać i bierz broń.
Szef nie może zginąć.
Stój! Nie ruszaj się!
To nieporozumienie.
Proszę pani!
Pani Hee-shin!
Nam Hee-shin!
Pomyliliście się.
Co ty wyprawiasz?
Co znowu?
A to co? Majorze!
Burza piaskowa!
Zabić ich!
Zabić wszystkich!
Ishikawa…
Majorze…
Dlaczego?
Majorze, to ja.
Źle to wygląda.
Wycofujemy się?
A co z kurierem?
Mam ją puścić?
Zabić wszystkich.
Co?
Żadnego odwrotu. Zabić wszystkich!
Tak jest. Wedle rozkazu.
W porządku? Jesteś ranny?
Yoon, uważaj!
W porządku?
- Daj moją broń. - Co?
- Moja broń! - Dobra.
Wracajcie do Choia.
Przyjadę, gdy tylko ją znajdę.
- Co? - Yoon!
Yoon!
- Poradzi sobie? - Co z nim?
Do diabła!
Pomogę ci.
Jeden strzał…
To ta kobieta!
Tam jest!
Nie popychaj mnie!
Proszę pana!
Zostało was trzech? Gdzie Yoon?
No tak, Yoon.
Ty mu powiedz.
No cóż…
Przestańcie gdakać!
Co się stało z Yoonem?
Dziękuję, że przeżyłaś.
Mamy sporo do omówienia.
Co z nogą?
W porządku.
Szczęście, że kula tylko drasnęła.
Gdyby trafiła, mogłabyś zginąć.
Dziękuję.
Przepraszam. Mogę o coś spytać?
Ile czasu zajmie dotarcie do Changchun?
Nie pytaj, ile to zajmie czasu.
Lepiej spytaj, jak przeżyć tę podróż.
- Konni bandyci! - W nogi!
Pomóż mu! Szybko!
Brać walizkę!
Nie!
Oddawaj!
Nie!
Zabić ją.
Szefie!
Kim jesteś?
Czemu to robisz?
DLA NIEPODLEGŁOŚCI JOSEONU
Pieniądze w walizce.
Chciałaś je przekazać partyzantom?
Dlatego ukradłaś środki na linię Gando?
Mów prawdę.
Jesteś partyzantką podszywającą się pod urzędniczkę?
Czemu pytasz?
Pytam po raz ostatni.
Jesteś partyzantką podszywającą się pod urzędniczkę?
Tak?
Weź się w garść. Rób, co mówię, jeśli chcesz żyć.
Jasna cholera!
Przeżyj, by działać zgodnie z przekonaniami.
Musisz zrobić tylko jedno.
Przeżyj.
Żyj tak długo, jak ja żyję.
Uważaj!
Kiedy i gdzie przekażesz pieniądze?
Piątego września.
W Changchun.
To dzisiaj.
Masz jakiś plan B?
Stacja Jeongwoljin, cztery kilometry na południowy wschód od Changchun.
Myślałaś o powrocie do Gyeongseongu?
W Gando takie rzeczy zdarzają się setki razy dziennie.
Jeśli ci się poszczęści, zastrzelą cię.
Inaczej pojmą cię Japończycy albo konni bandyci.
Wykorzystają cię, a później obedrą ze skóry.
Nadal chcesz to zrobić?
Mój los jest nieważny.
Muszę dostarczyć pieniądze.
Tylko wtedy
odzyskamy nasz kraj.
Będę cię eskortował.
To wszystko może się powtórzyć.
Jeśli zginę i zostaniesz sama, użyj tego.
Ochroni cię.
Mam masę pytań. Nie wiem, od czego zacząć.
Mów, co chcesz powiedzieć.
Kto to wie?
Może poruszą mnie twoje słowa i pozwolę ci żyć.
Już mówiłam twoim żołnierzom,
nie ja dostarczam pieniądze partyzantom.
To nie ja.
Po co miałabym to robić?
Nie chcę się wiązać z ruchem oporu.
Przejrzeliśmy jej bagaże w pociągu,
nie znaleźliśmy pieniędzy.
Co?
Nie było ich przy martwych pasażerach?
Nie.
Sądzimy, że kurier zdołał uciec.
Rozumiem.
No dobrze.
Wierzę ci.
Czemu miałabyś ryzykować życiem całej rodziny?
Przepraszam, myliłem się.
Dziękuję.
Rozsądny z pana człowiek, majorze.
Nie chcę wdawać się w szczegóły,
ale mam do załatwienia pilną sprawę.
W tym celu zabrałem wszystkich swoich żołnierzy.
Jeszcze nic nie wskórałem.
Współczuję.
Mówię poważnie.
Nie mogę wrócić z niczym.
Przybyłem aż do Gando, do tej przeklętej krainy,
by rozgromić rebeliantów.
Sama rozumiesz.
Musisz mi pomóc, żebym nie wrócił z pustymi rękami.
Wystarczy słowo.
Jeśli mogę pomóc w czymkolwiek…
Widziałem coś dziwnego.
Kogoś, kto nie powinien żyć.
Kto to mógł być?
Czemu go nie zabiłaś?
Nie wiem, o czym…
Ależ wiesz! Dobrze wiesz, o czym mówię.
Gadaj, czemu nie zabiłaś drania.
Nie wiem, kogo mógł pan widzieć.
Ale pięć lat temu…
Nadal nie wiesz?
Wolisz, żebym odstrzelił ci łeb?
Słucham.
Gadaj.
Czemu nie zabiłaś Lee Yoona?!
Zabij Lee Yoona.
Dokończ robotę, której nie wykonałaś pięć lat temu.
Powinnaś się wywiązać ze zlecenia.
Wiem, z kim pracujesz,
więc nie rób nic głupiego.
Przynieś mi głowę Lee Yoona.
Pamiętaj.
Lee Yoon musi zginąć, żebyś mogła żyć.
- Czemu tak na mnie patrzysz? - Co?
Nadal jestem przejęta tą sytuacją. Nie mogę tego pojąć.
Chciałem zabić państwową urzędniczkę.
Teraz pomagam, bo jesteś partyzantką.
Ruch oporu musi rosnąć w siłę,
by Joseończycy w Gando mogli wieść lepsze życie.
To dziwne.
Mówisz, jakbyś chciał niepodległości Joseonu.
Zgadza się?
Nie wiem.
Nigdy o tym nie myślałem.
I nie zamierzam.
Byłem niskourodzonym niewolnikiem.
Jak możesz tak mówić?
Nie ma niskourodzonych ludzi.
To tylko mniemanie o sobie.
Wybacz.
Jeśli mogę spytać, jak ci na imię?
Nie mam złych intencji.
Wyświadczasz mi ogromną przysługę.
Powinnam znać twoje imię.
To tylko przelotna znajomość.
Skup się na tym, żeby przetrwać.
Tak będzie najlepiej.
Nie patrz.
Patrz przed siebie.
Joseończycy…
Inaczej zginiemy.
Wszędzie ich pełno.
Mam dosyć wyłapywania Joseończyków.
Ilu złapałeś?
Około 20.
Rzygać mi się chce na ich widok.
Żebyś wiedział.
WYWROTOWY JOSEOŃCZYK
Jak trafiłaś do ruchu oporu?
Chciałam przekazać ojczystą ziemię
naszym potomkom.
Potrzebna jest ziemia, by mieć kraj, język i naród.
Ale Japonia nam ją odebrała.
Musimy ją odzyskać,
żeby potomkowie nie czuli wstydu.
Dlatego to robię.
Choć jestem mało pomocna.
Jak trafiłeś do Gando?
To długa, nudna historia.
W Hanseongu
ludzie nadal uważają Gando za krainę nadziei.
Myślą, że mogą uciec od japońskiej opresji.
Żyć szczęśliwie w Gando.
We własnym domu na własnej ziemi.
Ale…
poznałam prawdziwe Gando.
Nie jest takie, jak mówią.
Jest ponure.
Wszystko tu jest mętne.
W tej chwili jest ponuro i brak perspektyw.
Ale zamierzam o nie walczyć,
aż będziemy mieć własną ziemię i domy.
Jak mówią w Gyeongseongu.
Oby pieniądze trafiły do partyzantów.
Nie wiem, co z Joseonem, ale ludzie w Gando będą chronieni.
Tylko tego chcę.
Niczego więcej.
Słuchaj…
Już się poznaliśmy, prawda?
Nie.
Nigdy się nie spotkaliśmy.
Poszukiwania zaczniemy od Jilin.
San-gun na południowy wschód.
Dobra.
Geumsu północny wschód.
Ja ruszę na południowy zachód.
- Choraeng-yi na północny zachód. - Dobra.
- Zrozumiano? - Tak jest.
Daj mi to.
A masz!
Nie wracajcie mi bez Yoona.
Przeszukajcie 20 km dziennie.
Sprawdźcie wszędzie.
Chodzi o życie szefa.
Czy to naprawdę konieczne?
Yoon nie jest idiotą. Na pewno wróci, zanim się obejrzymy.
Zabije dziewczynę i wróci z pieniędzmi.
Nie chcesz go szukać?
Dobrze rozumiem?!
Ty gnojku, nie masz za grosz lojalności.
O Boże.
Muszę mieć przytkane uszy, bo słyszę jakieś głupoty.
Stary.
Ja i Geumsu od razu chcieliśmy szukać Yoona.
Ale ty powiedziałeś, że powinniśmy się zmywać.
Jak śmiesz gadać o lojalności, złamasie?
Powiedziałem to, bo…
Yoon kazał mi odjechać…
Jak śmiesz tak do mnie mówić? Nazwałeś mnie złamasem?
Cofnij to, dupku.
- Dość. - Czemu, złamasie?
Ty draniu!
Przestańcie!
Przestańcie natychmiast!
Dosyć!
Nie wytrzymacie chwili bez kłótni?
Ktoś do pana.
Nie dotykaj mnie!
Zrobiło się tu całkiem ładnie
w ciągu pięciu lat.
JEONGWOLJIN
Co tu robisz?
Przybyłam po niepodległość.
Jak sprawy w Hanseongu?
Po Ruchu 1 Marca
Japonia prowadzi bardziej kulturalne rządy.
Ale to mnie martwi.
To oszukańcza polityka.
Ma kultywować projapońskie nastroje i dzielić Joseończyków.
Nie chcą, byśmy się zjednoczyli.
Będą utrudniać ruch niepodległościowy.
To mnie smuci.
Nie było cię wczoraj w Changchun. Martwiłem się.
Dobrze, że się udało.
Wezmę torbę.
Posłuży w walce o niepodległość.
Prawda.
Mam nadzieję, że to pomoże.
- Co to jest? - List do przywódcy Seo Ila.
Co to za liczby?
„Dla niepodległości Joseonu”.
Bla, bla…
Same cyfry.
„Jeden, trzy, trzy, zero, jeden, osiem, trzy”.
Są tam cyfry?
Tak.
Nie wiedziałam.
Pani.
Panienko…
Zostań ze mną.
Pani.
Ocknij się. Zostań ze mną!
Wytrzymaj jeszcze. Zostań ze mną!
Będzie dobrze.
PRZEDSTAWIONE W SERIALU OSOBY,
MIEJSCA, ORGANIZACJE, NAZWY I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO FAKTÓW JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk