ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ
Για τον Ρομέο, ο πόθος ήταν η πρώτη ύλη της δουλειάς.
Είχε επτά πορνεία, όλα βασισμένα στην ίδια ιδέα.
Τον πόθο να αποκτήσεις άπιαστες γυναίκες.
Μα, για εκείνον, αυτές οι γυναίκες ήταν γρανάζια του συστήματος.
Υπάλληλοι, κατώτερες, σάρκα για δοκιμή κι εξημέρωση.
Δεν τον προκαλούσαν.
Μα η Κοράλ είχε πανεπιστημιακή μόρφωση
κι έναν αέρα φινέτσας.
Ήταν αινιγματική, την περιέβαλλε ένα μυστήριο.
Κι αυτά τον έκαναν να την ποθεί.
Κι εγώ είχα τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση, που ένιωθα άνετα σ' ένα πορνείο.
Δεν είχα συνηθίσει να μ' εκτιμούν, πόσο μάλλον να με ποθούν,
οπότε μπήκα στο παιχνίδι.
Κι όπως κάθε άπιαστο όνειρο,
ο πόθος έγινε σύντομα εμμονή.
Η εμμονή έγινε έρωτας,
το πιο έμμονο κι ανεξέλεγκτο συναίσθημα.
Την ίδια επιρροή ασκούσα εγώ στον Μοϊσές.
Αφού ζούσε μες στο χάος, εμένα με έβλεπε σαν ανάσα κανονικότητας.
Αυτό τον τρέλανε.
Αυτό και το ότι δεν τον άφηνα ήσυχο
όσους μήνες ήμουν στο κλαμπ.
Το αντίθετο απ' το πώς φερόμουν στον Ρομέο.
Δίνοντάς του ό,τι αρνιόταν στον Ρομέο
πυροδοτούσε την εμμονή του Μοϊσές.
Κατάλαβα ότι μπορούσα να κρατηθώ απ' τα καθάρματα για να επιπλεύσω.
Η δύναμη του πόθου ήταν το σχοινί που θα με έβγαζε απ' την τρύπα.
Κι ενώ τους βούλιαζα,
εγώ επέπλεα.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
-Πόσο οξυγόνο απομένει; -Ηρέμησε.
Φτάνει για τουλάχιστον τρεις τέσσερις ώρες.
Ενίοτε ξυπνάνε στα φέρετρα και τους βρίσκουν ζωντανούς.
Μερικούς.
Λίγους.
Θα καταφέρουμε να βγούμε, εντάξει;
Είμαστε δεμένες.
Κάτω από τσιμέντο.
-Το τσιμέντο αργεί να δέσει, σωστά; -Σωστά.
Πρέπει να λυθούμε.
-Δεν έχει τίποτα. -Κοίτα.
Κάπνιζε. Θα έχει αναπτήρα.
Δεν έχει αναπτήρα.
Κοίτα, Κοράλ, κάτι προεξέχει.
Εντάξει.
Αηδία.
Άντε, Κοράλ. Συνέχισε να προσπαθείς.
Οι διαβολόσποροι…
Ήταν πιο σκληρές απ' ό,τι νομίζαμε.
Μας τραυμάτισαν. Μας ξεφτίλισαν.
Η μία έσπειρε και τη διχόνοια μεταξύ μας.
Μα τώρα είναι νεκρές.
Είναι νεκρές οι γαμημένες σκύλες.
Νεκρές και θαμμένες.
Κι εμείς οι τρεις είμαστε μαζί.
Σαν οικογένεια.
Όπως στην αρχή. Αυτό έχει σημασία.
Πρέπει να σου πούμε κάτι.
Θέλουμε να φύγουμε.
Κορίτσια, πάμε.
-Έχουμε τα διαβατήρια. -Και; Είναι όπλο το διαβατήριο;
-Πού θα πάμε; -Μακριά απ' αυτούς.
Η Κοράλ, η Γουέντι κι η Τζίνα τα κατάφεραν.
Όχι. Θα σας κυνηγήσουν. Κι αν δεν βρουν εσάς, την οικογένειά σας.
Αν φύγουμε όλες, δεν θα μπορούν. Είμαστε πολλές.
Η Κοράλ έκλεψε το βιβλίο. Δεν χρωστάμε.
Ένα βιβλίο θα σταματήσει τον Ρομέο, λες;
-Πού είναι η Μπάμπι; -Είναι η ευκαιρία μας.
Ίσως η μοναδική μας.
Έτσι! Κρατήσου!
-Εντάξει; -Ναι.
Ακούστε!
Απόψε το κλαμπ είναι για εμάς.
Για να γιορτάσουμε τη νίκη μας χάρη στην αφοσίωσή σας.
Δουλέψαμε πολύ σκληρά
για να προσφέρουμε απόδραση, φαντασία και σεξ.
Ώρες θυσίας, προσπάθειας κι αφοσίωσης για να προσφέρουμε χαρά.
Τώρα είναι η σειρά μας.
Θα φτιαχτούμε όσο δεν πάει στην υγειά των μαλακισμένων
που πήγαν να μας σκοτώσουν.
Και ειδικά
στην υγειά των μονομάχων.
Μας αφήνουν, αφήνουν αυτήν τη ζωή.
Κι αυτό απαιτεί επικό αποχαιρετιστήριο γλέντι!
Δεν θα 'ναι το ίδιο χωρίς εσάς.
Όποιος δεν πιει δέκα ποτά και δεν κάνει τρεις γραμμές απολύεται!
Φέρτε τα κορίτσια! Ξεκινάει το διάλειμμα!
Θέλουμε τα εργαλεία απ' το πορτμπαγκάζ.
Όλα.
Τι τα θέλεις;
Να τρυπήσουμε το τσιμέντο πριν δέσει.
Έχει δέσει ήδη αρκετά ήδη.
Τζίνα, φέρε το τρυπάνι. Θα ανοίξουμε μια κωλότρυπα.
Έρχονται, κορίτσια!
Ελάτε, κοριτσάρες, κάνουμε εταιρικό πάρτι.
Για να 'στε λαμπερές και κεφάτες, ο Ρομέο αφαιρεί 2,000 ευρώ απ' το χρέος σας.
Οπότε, εμπρός. Σηκωθείτε, γαμώτο.
Φτιασιδωθείτε, κουνήστε τα κωλιά σας και κατεβείτε κάτω.
Μου το έδωσε η Κοράλ, αλλά δεν έφυγα.
Θα το έδινα πίσω.
Θα μου δώσει άλλη διαβατήριο;
Ευχαριστώ.
Τσουνάμι…
Ευχαριστώ πολύ.
Μπράβο σας, κορίτσια.
Μπράβο!
Πάμε να διασκεδάσουμε τώρα, γαμώτο!
Φέρε το τρυπάνι.
Σήμερα δεν είστε πουτάνες.
Είστε τα κορίτσια μας.
Οπότε, σας θέλω πολύ γοητευτικές.
Σφίχτερμαν,
λούσ' τες με σαμπάνια.
Όχι.
Όχι, σε παρακαλώ.
Όχι.
Τι έγινε;
Η μπαταρία.
Φέρ' το. Δεν έχει δέσει εντελώς ακόμα.
Έλα.
Γαμώ το κέρατο. Έλα.
Πήδα!
Κομφετί!
Μοϊσές!
Τράβα ντύσου. Θα πουντιάσεις.
Να πέφτει το χρήμα, έτσι;
Ξέρεις
ότι παραλίγο να σε θάψω στο τσιμέντο με τις τρεις τους;
Γιατί;
Γιατί μου είπες ψέματα, Μοϊσές.
Μου έλεγες
ότι η Κοράλ ήταν μόνο ένα γαμήσι για σένα.
Είναι ψέμα.
Ξέρεις πώς το ξέρω;
Γιατί ξέρω πώς είναι να 'χεις αυτήν τη στρίγγλα εδώ.
Στο μυαλό σου.
Μας ξεγέλασε, Ρομέο.
Και τους δύο.
Πόσες φορές την πήδηξες;
-Πόσες; -Τι σημασία έχει;
-Θέλω να κλείσω την πληγή. -Μα…
Άνοιξε όλα τα χαρτιά, γαμώτο!
-Πόσες; -Πέντε!
Τις άλλες φορές αρνήθηκα. Μ' έβαζε να πληρώνω γιατί ήταν δουλειά.
Σε ανάγκαζε να κάνεις αυτό που αρνιόταν σ' εμένα;
Εσύ κι εγώ είμαστε καλύτεροι από δαύτην.
Ναι, πολύ καλύτεροι.
Καμία τσούλα δεν μπαίνει ανάμεσά μας.
Ρομέο!
-Άνοιξε. -Τι είναι αυτό;
Φάρμακο για το πουλί σου.
Άνοιξε το στόμα!
Θα επιστρέψεις δυναμικά απόψε. Να 'σαι σίγουρος.
Ούτε με εγκεφαλικό δεν θα σου πέσει.
Περνάω καταπληκτικά, γαμώτο!
Καλέ μου, σου 'χω κάτι ξεχωριστό σήμερα.
Κάτι που δεν έχεις συνηθίσει.
Ξέρεις ότι είσαι ξεχωριστός για μένα.
Δοκίμασέ το. Θα σου κάνει καλό.
Είναι τσάι κράταιγου.
Σε συνδέει με τα συναισθήματα, ανοίγει τα τσάκρα.
Βγαίνω με κάποια.
Είναι…
γραμματέας του αφεντικού.
Καμιά φορά την πάω με το αμάξι.
Σε εκδηλώσεις.
Σου αρέσει;
Δεν ξέρω.
Νιώθω ήρεμος μαζί της.
Χαλαρός, αλλά…
Αλλά δεν γίνεται.
Γιατί;
Είναι γραμματέας του αφεντικού.
Έχει πολλές. Έρχονται και φεύγουν. Δεν μπλέκω μαζί τους.
Ίσως αυτή να 'ναι διαφορετική.
Αυτό ξαναπές το.
Είναι θεόμουρλη.
Έχει μοβ μαλλιά,
γουστάρει τα ναρκωτικά πιο πολύ απ' ό,τι εμείς.
Και της αρέσουν οι Hombres G. Σε ποιον αρέσουν;
Σ' εσένα, προφανώς.
Αν σ' αρέσει εκείνη,
σ' αρέσουν κι όσα της αρέσουν.
Κοράλ.
Τη γαμήσαμε, κορίτσια.
Είναι σκληρό σαν βράχος.
Βράχος είναι, βρε χαζή.
Είναι τσιμέντο.
Αγχώνομαι.
Θέλω τα χάπια μου.
Γιατί άφησαν το όπλο;
Τον σκότωσαν μ' αυτό.
Για να ξεφορτωθούν τις αποδείξεις.
Θα 'θελα κι εγώ μερικά.
Τζίνα, θες;
Δεν κάνει στην κατάστασή σου, αλλά σιγά…
Εντάξει.
Τα ναρκωτικά είναι ωραία.
Σου δίνουν διαύγεια.
Ίσως βρούμε και μια διέξοδο.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Αέρια απ' το πτώμα μάλλον.
Κάντε μου λίγο χώρο.
Παιδιά, εγώ την κάνω.
Τι;
-Πού στον διάολο πας; -Είναι αργά.
-Με περιμένει η Γιουν. -Κάτσε λίγο ακόμα.
Δεν άκουσες τον Ρομέο; Γιορτάζουμε!
Οπότε, ας πιούμε κι ας πηδήξουμε σαν να μην υπάρχει αύριο!
Έλα, ρε! Γαμώ το κέρατο!
Όχι. Είμαι ήδη χάλια.
Δεν θα κλείσω μάτι αν πιω κι άλλο.
Άσε που προτιμώ να πηδάω στο σπίτι.
Αυτός ο καριόλης λέει ότι προτιμά να πηδάει στο σπίτι.
Ίσως πρέπει να πηδήξει εδώ, έτσι;
Για να χαλαρώσεις λίγο και να γλεντήσεις με τους φίλους σου.
Δίκιο δεν έχω;
Έλα, Κρίστιαν. Συνεχίστε εσείς το πάρτι.
Όχι, άσ' τα αυτά σ' εμένα.
Δεν θα φύγεις.
Γιατί δεν τον πηδάμε εμείς;
Για να τον χαλαρώσουμε, εννοώ.
Κρατήστε τον! Σύντομα θα αλλάξει γνώμη που είπε όχι στον πάρτι.
Ο Κρίστιαν ήθελε να αλλάξει τη ζωή του.
Αλλά ίσως δεν ήταν έτοιμος.
Ήταν κλασική περίπτωση παιδιού δυσλειτουργικής οικογένειας.
Ο Μοϊσές δεν του έβαλε όρια,
οπότε δεν ήξερε πού τελείωνε το αστείο και πού ξεκινούσε το δράμα.
Κι αυτή είναι και η μεγάλη αλήθεια για την πορνεία.
Η διασκέδαση του ενός είναι βασανιστήριο για τον άλλον.
Τα ηρεμιστικά με κάνουν να νιώθω περίεργα.
Δεν φταίνε τα ηρεμιστικά.
Τα οπιοειδή φταίνε.
Δεν είναι ιδανικό μέρος για να φτιαχτείς.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Μας τελειώνει το οξυγόνο.
Μακάρι να είχαμε γνωριστεί νωρίτερα.
Μας χώριζαν 10,000 χιλιόμετρα.
Το μόνο καλό στο κλαμπ.
Το ότι γνωριστήκαμε.
Δες τον! Τον έκανες να περπατάει σαν καουμπόι!
Έλα, μη θυμώνεις. Αστείο ήταν.
Με σοδόμισες, κάθαρμα.
"Με σοδόμισες", λέει…
Τι κάνεις εκεί;
Αδερφέ,
πρέπει να πάμε σε μία χώρα που δεν έχει συνθήκη έκδοσης.
Στην Ακτή Ελεφαντοστού, στη Ναμίμπια…
Στη Ναμίμπια;
Τι θα κάναμε τη μαμά εκεί;
Δεν ξέρω. Όπου να 'ναι, τότε.
Αν αρχίσουν να ψαχουλεύουν και μας συνδέσει η αστυνομία με το πτώμα,
δεν γλιτώνουμε με τίποτα.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
-Ας ζήσουμε φυσιολογικά. -Φυσιολογικά;
-Ναι, έχουμε λεφτά. -Φυσιολογικά;
Ας φτιάξουμε μια επιχείρηση. Το πρωί δουλειά, το βράδυ ύπνος.
Κάτι που δεν κάναμε ποτέ.
Σαν φυσιολογικοί άνθρωποι.
Το δύσκολο θα είναι να αφήσουμε πίσω το παρελθόν.
Τις κακές συνήθειες.
Εγώ τις κόβω όποτε θέλω.
Θα τις έκοβες;
Ναι.
Να γυρνάς σπίτι στις 10:00 μ.μ.
Να βγαίνεις για φαγητό, για σινεμά.
Να βρεις μια κοπέλα…
που δεν θα σου κάθεται.
Θα σου λέει "Όχι".
-Θα 'ναι πολύ δύσκολο. -Όχι.
Δεν θα είναι.
Κύριοι!
Το πουλί μου γύρισε!
Βλέπεις;
Όλοι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους, αδερφέ.
-Όλοι; -Όλοι.
Είναι ωραίο να πιστεύεις ότι όλοι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους.
Για μια καλύτερη. Εκείνη που νομίζαμε ότι θα μας άρεσε.
Όπου θα ήμασταν πιο όμορφοι, ισορροπημένοι, ευτυχισμένοι…
Στο όραμα της Γουέντι, οι τρεις μας ήμασταν χρόνια φίλες.
Πήγαμε ένα ταξίδι, και κάθε στάση ήταν ένα υπέροχο μέρος.
Έπρεπε να τους είχαμε σκοτώσει.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη