‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(กระท่อมล่าสัตว์)
‪เข้าไปกันเถอะ
‪ไป
‪ถึงแล้ว
‪เจอตัวแล้ว มันอยู่ในป่า ไกลแค่แปดกิโลเอง
‪ไปกันเถอะ
‪(อาร์คาดิโอ้)
‪โครัล เธอต้องรีบมาเดี๋ยวนี้เลย
‪เวนดี้แย่แล้ว ฉันไม่รู้จะทำไงดี ‪เราพาเธอไปที่ร้าน…
‪อรุณสวัสดิ์จีน่า สบายดีไหม
‪ปิดมือถือ มันมีเครื่องดักฟัง มันจะหาเราเจอ
‪เสียใจด้วยนะ แต่โครัลเพื่อนแกก็ไปเจอกันไม่ได้
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันขอโทษ ตอนนี้เราทำอะไรได้บ้าง
‪ดูโน่น นั่นปืนใช่ไหม
‪ใช่
‪เอามานี่
‪กระสุน
‪เอ้านี่
‪จีน่า ไปหยิบกับดักตรงนั้นมา
‪ยกไม่ไหวด้วยซ้ำ
‪ไปหยิบเครื่องมือ
‪เธอจะทำอะไร
‪ฉันจะตัดลำกล้องปืนลูกซอง
‪มา
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ดูสิ
‪นี่
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪พลาสเตอร์แค่ไม่กี่อันห้ามเลือดไม่ได้หรอก
‪เราต้องจี้แผล
‪เราต้องจี้มัน
‪รู้ไหมว่าฉันไม่ได้อยากมาเป็นกะหรี่เลย
‪นี่มันไม่ใช่อาชีพที่เด็กสาวใฝ่ฝั่นถึง
‪ต่อให้บ้านอยู่ในสลัมที่มีแต่คนยากจนก็ตามเถอะ
‪กัดไว้นะ เจ็บแน่
‪ฉันก็มีความฝันเหมือนเด็กคนอื่นๆ
‪อยากเป็นนักบิน เป็นหมอ
‪เป็นนักกายกรรม
‪แต่แล้วฉันก็ได้เจอแฟน
‪ฉันจำเป็นต้องวางแผนชีวิต
‪ต้องเชื่อว่ามันเป็นไปได้
‪เล่าแผนของเธอให้ฉันฟังสิ
‪เล่ามาสิ
‪ฉันอยากไปอยู่ริมทะเล
‪กินแตงโมตอนฤดูหนาว
‪เลี้ยงน้องหมาสักตัว
‪ได้อยู่ด้วยกัน
‪แต่การมีแผนและความฝันนั้นแหละ ‪ที่ทำให้ต้องมาตกนรก
‪เพราะหวังอยากทำฝันฉันให้เป็นจริง
‪ฉันจึงยอมโดนข่มขืนทุกคืน
‪ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว
‪เหลือสิ ยังมีเหลืออยู่
‪ความฝันจะมีอยู่เสมอ เวนดี้
‪และฉันกับโครัลจะไปอยู่ที่ชายหาดนั้น
‪กับเธอ
‪เราจะทำได้
‪เวนดี้
‪ตื่นสิ
‪ฉันน่าจะต้องถ่ายเลือด
‪มานี่มา
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่
‪ฉันจะพาเธอไป
‪ต่อให้ต้องลากก็ตามที
‪แต่ฉันจะพาเธอออกไปนะเวนดี้
‪พี่เป็นไรไหม!
‪พี่ว่ายิงโดนมันแล้วมะ
‪- ไม่แน่ ‪- อืม
‪ผมเหลือกระสุนนัดเดียว
‪คุ้มกันผมไว้นะ ผมจะไปดู
‪อย่าไป
‪ฉันจะไปเอาถังน้ำมัน ‪แล้วเราจะเผากระท่อมให้ราบแม่งเลย
‪อยู่นี่แล้วเฝ้ามันไว้
‪ใจเย็นๆ นะคริสเตียน
‪- ใจเย็นๆ อย่ายิงฉันเลย ‪- ลงไปนอนกับพื้น
‪อย่าฆ่าฉันเลยนะ ดูสิ เวนดี้ตายแล้ว
‪ลงไปนอน
‪ได้
‪เอามือวางบนหัวสิวะ
‪ฉันยอมไปทุกที่ที่คุณสั่งเลย ฉันยอมกลับไปที่คลับ…
‪เอามือวางบนหัวสิวะ!
‪อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันยิงหัวน้องแกกระจุยแน่
‪มันอาจเป็นอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
‪แต่เราต้องดึงดูดพลัง ‪และความสนใจจากคนวัยหนุ่ม
‪และทำให้พวกเขารู้สึกว่าการตีหม้อ ‪มันน่าตื่นเต้นพอๆ กับการกินเหล้า
‪สูบกัญชา ปาร์ตี้…
‪พวกสาวๆ ไม่ชอบลูกค้าอายุน้อย ‪พวกนั้นชอบทำรุนแรง
‪เพราะพวกเขาหัดมีเซ็กซ์จากอินเทอร์เน็ตไง
‪ดูหนังโป๊ข่มขืน สอดใส่สองรู ยัดกำปั้น
‪รุ่นพ่อของเราเห็นนมเต้าแรก ‪ในหนังสือโป๊ตอนอายุ 17
‪แต่เด็กพวกนี้รู้ว่าการอาบน้ำมูตรทองคำ ‪แปลว่าอะไรตั้งแต่อายุ 11 แล้ว
‪เราถึงต้องมาคิดกันไง
‪มาเร็ว ระดมสมองหน่อย
‪เราขายผู้ชายด้วยดีไหม
‪ผมได้ข่าวมาว่าที่ฝรั่งเศสจะเปิดคลับสำหรับผู้หญิง
‪คิดดูสิโรมิโอ ยุคนี้ชายหญิงเท่าเทียมกันแล้ว
‪การเปิดรับลูกค้าหญิงมันคือความเท่าเทียม
‪ความเท่าเทียมเหรอ
‪อยากรู้ไหมว่าพวกผู้หญิงทำอะไรกัน ‪ในงานปาร์ตี้สละโสด
‪- บอกมาสิ ‪- พวกนั้นอมจู๋ให้โสเภณีชาย
‪แล้วจ่ายเงินซะด้วย
‪ปัดตก
‪แล้วถ้าเราเพิ่มเมนูยาล่ะ
‪นอกจากโคเคนแล้วเราขายยาอื่นด้วยสิ
‪อย่างยาอี ยาเลิฟ ยาไอซ์
‪- เด็กสมัยนี้เล่นยาแบบนั้นกันแล้ว ‪- เราขายโคเคนเพื่อกระตุ้นอารมณ์
‪ฉันไม่อยากให้ลูกค้าเมายาเต้นแร้งเต้นกา
‪แล้วกินแต่น้ำเปล่าสองแก้วตลอดทั้งคืน
‪คริสเตียน ปัดตก
‪ไอเดียต่อไป เสนอมา
‪เราน่าจะมีเด็กเสิร์ฟเปลือยบน
‪- มันสร้างบรรยากาศดีนะ ‪- ชาร์ล็อตต์
‪เธอคิดว่าไอ้ผู้ชายที่นั่งเลือกผู้หญิงอยู่ตรงนั้น
‪จะอยากเห็นหัวนมขนฟูๆ ของไอ้เอ๋อนี่เหรอ
‪- แล้วผู้หญิงที่หลั่งน้ำได้ล่ะ ‪- คืออะไร
‪มีผู้หญิงหลายคนที่เวลาถึงจุดสุดยอด
‪จะหลั่ง…
‪ชาร์ล็อตต์ ช่วยอธิบายที
‪สายธารออกมา
‪สายธาร
‪สายธารอะไร
‪ฉี่เหรอ
‪ไม่ใช่จ้ะ สีมันอ่อนกว่า เหมือนกับไวน์ขาว
‪วันไหนถ้าฉันฟินมากๆ นี่ ‪ถึงกับต้องเปลี่ยนผ้าปูเลย
‪มันเป็นเรื่องของการเสริมสร้าง ‪และบริหารอุ้งเชิงกราน
‪ที่จริงฉันก็สอนสาวๆ ได้นะ
‪เห็นไหม
‪นั่นแหละที่แปลกใหม่
‪คนส่วนใหญ่เคยเห็นแต่ในหนังโป๊
‪มันจะเป็นเหมือนใบรับรองคุณภาพสำหรับการอึ๊บ
‪เป็นการรับประกันว่าฝ่ายหญิงก็สุขด้วย ‪เพราะหลั่งน้ำจนเหือดแห้ง
‪และไม่มีอะไรเสริมอีโก้ผู้ชายแมนๆ ‪ได้มากไปกว่าสิ่งนั้นแล้ว
‪ชาร์ล็อตต์ เริ่มสอนพรุ่งนี้เลย!
‪ฉันอยากให้กะหรี่ทุกคนน้ำพุ่งเหมือนน้ำพุเตรวี
‪รับไอเดียนี้!
‪จะทำอาชีพอะไรก็ต้องใช้พรสวรรค์
‪ไม่ว่าจะเป็นแมงดา โสเภณี ฆาตกร…
‪ผู้คนชอบพูดถึงพรสวรรค์นักเขียน
‪แต่ไม่มีใครพูดถึง ‪พรสวรรค์ในการใช้ชีวิตเฮงซวยเลย
‪แต่มันก็มีจริง
‪โรมิโอสามารถวิเคราะห์ชีวิตของตัวเองได้
‪ด้วยพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้
‪เขามองเห็นความระยำของตัวเอง ‪ทะลุปรุโปร่งมากจนน่าทึ่ง
‪ครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอเดินเข้ามาในคลับ ‪ฉันหลงใหลมาก
‪ฉันมีเมีย
‪แต่การกินซุบสักถ้วยกับเมียมันไม่น่าหลงใหลเลย
‪ไม่สักนิด
‪ความหลงใหลมีอยู่ทุกหนแห่ง
‪ในความปรารถนา
‪และผู้ชายทุกคนต้องมีมัน
‪ขาดไปแล้วก็ไม่เหลืออะไร ‪หากไร้ความปรารถนา นายก็ไม่มีอะไรเลย
‪แต่นายต้องมีที่ซุกหัวนอน มอยเซส ‪ต้องมีบ้านให้กลับไปพักผ่อน
‪ถ้าไม่มีคลาริต้ากับลูกๆ ฉันคงปาร์ตี้อยู่ที่นี่ทั้งวัน
‪วันๆ มีแต่เอากัน กินเหล้าตับพัง
‪และสูดยาจนจมูกเป็นแผลแสบกว่านี้อีก
‪เมียเคยเป็นที่พักใจของฉัน
‪แต่เธอจากไปแล้ว
‪ฉันจบเห่แล้วโครัล
‪ไม่จริงหรอก
‪ถ้าฆ่าฉันสิถึงจะจบเห่
‪ฉันเป็นทั้งสองอย่างสำหรับคุณ โรมิโอ
‪คุณหลงใหลฉัน
‪ฉันเป็นอีตัวของคุณ
‪ฉันเป็นปาร์ตี้
‪แต่ฉันก็ยังเป็นครูที่อ่านนิทานก่อนนอนให้ลูกคุณฟัง
‪แล้วพาเข้านอน
‪ฉันทำได้ทั้งพี้ยาและอบขนมกับคุณ
‪ฉันทำให้คุณมีความสุขได้
‪มีความสุขเหลือล้น
‪แต่ฉันก็สามารถเป็นที่พักใจ ‪ที่คุณอยากกลับบ้านไปหาทุกคืนด้วย
‪ไม่เห็นเหรอ
‪เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วโรมิโอ
‪แต่ฉันก็มีพรสวรรค์เหมือนกัน ‪ฉันทำให้โรมิโอติดกับความฝันของเขา
‪และเพื่อให้แน่ใจ ฉันยอมจูบเขา ‪เป็นครั้งแรกหลังจากเล่นตัวมานาน
‪ระหว่างความสับสนกับฤทธิ์โคเคน
‪ฉันก็คิดว่าเขากลับมาเป็นลูกไก่ในกำมือฉันอีก
‪แต่ในตอนนั้นเอง นาฬิกาก็ปลุก
‪และความฝันก็สลายกลายเป็นฝุ่น
‪โรมิโอ มันจับน้องผมไป
‪จีน่ากับเวนดี้ใช้กับดักล่อจับน้องผมเหมือนเป็นสัตว์
‪ถ้าเราไม่เอาโครัล พาสปอร์ต กับเงินไปไถ่ตัว ‪มันจะฆ่าน้องผม
‪มันเอาปืนจ่อหัวเขา
‪แล้วมันก็พยายามฝังผมทั้งเป็นเหมือนหมา
‪ได้ เดี๋ยวฉันโทรกลับ
‪โรมิโอมาถึงทางแพร่ง
‪เขาเลือกไม่ถูกว่าจะซุกอ้อมอกโครัล ‪แล้วสร้างครอบครัวใหม่กับเธอ
‪หรือฆ่านังมารร้ายที่กำลังกลืนกินทุกอย่าง
‪และทำลายครอบครัวของเขาดี
‪เขาเลือกอย่างที่สอง
‪ฆ่าทิ้งซะ
‪ฉันโดนตัดขาแน่เลย
‪ไหนบอกว่าอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่
‪แกคงไม่นึกว่าจะต้องมาพิการใช่ไหมล่ะ
‪บางทีแบบนี้…
‪แกอาจรู้ซะทีว่าการเริ่มต้นใหม่มันไม่ง่าย
‪คนเราไม่เปลี่ยน
‪เพราะอดีตมันเป็นสมอหนักหมื่นตัน
‪ต่อให้แกไปบำบัดจิต
‪แกก็ลบ
‪ตัวตนที่แท้จริงทิ้งไม่ได้
‪แล้วแกเป็นใครวะ
‪เอาปืนมายิงชาวบ้าน
‪ทำปืนลูกซองสั้น แถมยังเคยเอาปืนจ่อปากฉันอีก
‪ไปเรียนรู้มาจากชีวิตแบบไหนล่ะ
‪แกไม่สนสักนิด
‪แกทำชีวิตเก่าฉันพังเละ
‪พี่ทำชีวิตฉันพัง
‪แล้วไอ้พ่อเฮงซวยก็ทำชีวิตพี่พังมาอีกที
‪ถ้าอยากชี้โทษ มันก็ชี้ได้เป็นทอดๆ แหละ
‪แต่เรามาถึงจุดนี้กันแล้ว
‪เธอกับฉัน
‪และเราสองคนมีแนวโน้มจะตายเร็วๆ นี้ ‪ถ้าเลือกเส้นทางผิด
‪มันงับไปถึงกระดูกเลย
‪เอากับดักออกให้หน่อย ‪แล้วเราจะไปที่โรงพยาบาลด้วยกัน
‪พวกเราออกไปจากที่นี่ได้
‪เชื่อฉันเถอะ ขอร้อง
‪ขอบใจ แม่งเอ๊ย
‪หยุดนะเวนดี้ พอแล้ว
‪อยู่นิ่งๆ ฉันจะง้างให้
‪ทีนี้ก็หุบปากเน่าๆ ของแกซะ
‪หยุดครวญคราง
‪แกต้องทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่าง
‪ได้
‪คริสเตียนอยู่ไหน
‪นี่
‪ไป
‪หยุดนะ อย่าขยับ
‪โครัล เป็นไรไหม
‪ปวดหัวนิดนึงแต่…
‪พวกมันทำอะไรเธอ
‪ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันยังเหลือเลือดอีกหลายลิตร
‪พาสปอร์ตล่ะ
‪โอเค
‪ทิ้งปืนซะ
‪ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้ อีเวร
‪ทิ้งปืนซะไม่งั้นตายหมู่แน่
‪ณ ตอนนั้น เราน่าจะถามตัวเองว่า
‪ฆาตกรสองคนมันจะทิ้งปืนทำไม ‪ถ้ามันไม่ได้วางแผนมาแล้ว
‪แต่กับดักและปืนลูกซองสั้นทำให้เรามั่นหน้า
‪จนลืมคิดให้รอบคอบก่อน
‪บทนี้อาจจะคุ้น
‪เอากุญแจรถมา
‪หรือจะให้ฉันเอามือล้วงหยิบเองอีกล่ะ
‪ฉันไม่เคยนึกเลยว่าเธอมันเลวมาก ‪จนกล้าฝังฉันทั้งเป็น
‪นายเคยบอกฉันแล้วนี่ว่า ‪ถ้าจำเป็นต้องทำร้ายฉัน นายจะทำ
‪ฉันก็เลยทำบ้าง
‪เดินไป เดินไปสิ
‪- อย่าขยับ ‪- รออะไรอยู่ ปล่อยคริสเตียน
‪สาวๆ ปล่อยคริสเตียน
‪ปล่อยคริสเตียน
‪เราจะไม่ตามเธอไป
‪- ฉันสัญญา ‪- ขึ้นรถ
‪ปล่อยน้องฉันเดี๋ยวนี้!
‪คริสเตียนอยู่กับมันในรถฉัน
‪มันวิ่งเส้นชนบท ห่างไปหนึ่งกิโล
‪- ให้ทำอะไรครับ ‪- เก็บหนาม
‪พวกเธอจะพาฉันไปไหน
‪พามันมาด้วยทำไม
‪มันเป็นหลักประกันของเรา
‪ในทีวี โจรจะจับตัวประกันไปด้วย
‪- ซวยแล้ว หยุดรถ ‪- ทำไม
‪เพราะนี่มันรถของโรมิโอ อาจมีจีพีเอสก็ได้
‪มันอาจตามเรามาหรือโทรแจ้งความ
‪ว่ากะหรี่สามคนกับแมงดาขาเป๋ขโมยรถ
‪เราต้องเปลี่ยนรถ หยุดสิจีน่า!
‪นอนกับพื้น
‪หยุด
‪ช่วยเราด้วยค่ะ เกิดอุบัติเหตุ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เรื่องมันยาวค่ะ
‪อย่าขยับ
‪ช่วยด้วย!
‪- สวัสดีครับ ‪- ใครน่ะ
‪ผมชื่อซาตูร์
‪ให้ตายเถอะซาตูร์ เปิดท้ายรถสิวะ
‪- มีพวกผู้หญิงลักพาตัวผมมา ‪- มันล็อก
‪มีมือถือไหม
‪- สวัสดีครับ นี่ซาตูร์ ออร์เตก้า ‪- เปิดลำโพง
‪คริสเตียนนี่
‪แล้วคุณเป็นใคร
‪- ทำอะไรกับน้องผม ‪- พี่มอย!
‪คริสเตียน
‪พี่มอย ยัยพวกนั้นมันขังผมไว้ท้ายรถ ‪มันขโมยรถคนนี้
‪แล้วขับหนีไป
‪นี่ ซาตูร์
‪ซาตูร์ บอกลักษณะรถสิ
‪รถกระบะสีฟ้า ปี 1998
‪หมายเลขทะเบียน เอสเอ็กซ์ 0032
‪ไม่จริงใช่ไหมเนี่ย
‪กลับรถ!
‪นังสารเลว
‪ซิ่งแล้ว
‪มันกลับรถมาแล้ว
‪- ไปสิ ‪- เร็วอีก
‪เราต้องกลับรถ
‪ว่าไงนะ คิดว่าฉันเป็นใคร โครัล
‪เถิบไป
‪คาดเข็มขัด
‪เกาะแน่นๆ นะ
‪ไปเลย
‪ตอนนี้เลย!
‪สาวๆ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ตื่นได้แล้วสาวๆ พวกแกจะได้ไปเที่ยวกัน
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล