‎(ชาห์มาราน)
‎(เหตุลึกลับในอาดานา)
‎นี่คือนิมิตอันใหม่
‎จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ
‎ไม่มีวี่แววของการติดโรค
‎วัวไม่ได้ถูกกัดหรือบาดเจ็บ
‎พวกมันตายไปเฉยๆ
‎ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
‎มารานเหรอ
‎ตอนนี้มารานยังไม่แข็งแรงพอจะทำอะไรได้
‎เขาอยู่ในขั้นไหน
‎ขั้นที่ยากมาก
‎สี่สิบเอ็ด
‎จัดการทางด้านชาห์ซูรึยัง
‎ลืมเลย จะส่งข้อความหาเธอเดี๋ยวนี้แหละ
‎รีบไป
‎(มาราน - ผมไม่อยู่ ‎ไปทำงานที่อื่นสักสองสามวัน จะไม่ว่างนะ)
‎(จำไว้ว่าไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ‎เมื่อคุณต้องการ ผมจะไปหา)
‎ซาลีฮ์
‎เมดิเน
‎- อ้าว ลืมเขาไปเลย ‎- ซาลีฮ์
‎ขอโทษนะ
‎พวกเธอกลับมาจากบนดอยเมื่อไหร่
‎หา
‎พวกเธอกำลังจะไปบนดอย
‎เปล่านี่
‎หมายถึงเมดิเนเหรอ
‎ฉันชาห์ซู
‎คือ…
‎ฉันมีงานต้องทำในสวน
‎มารานเหรอ
‎เราจะทำยังไงกับชาห์ซู
‎คนของฉันเฝ้าดูเธออยู่ แต่ต้องมีคนคอยอยู่กับเธอ
‎พี่เขาไปไหนไม่ได้หรอก
‎เขาต้องการเวลา
‎ต้องมีคนอื่นมาคอยเฝ้าชาห์ซูไว้
‎จีฮาน
‎ก็ได้
‎พี่เขาต้องไม่ชอบใจแน่เลย
‎จะไปไหนเหรอ
‎ฉันจะเปลี่ยนบรรยากาศ ‎ไปนั่งให้คะแนนงานที่นิสิตส่งที่ร้านกาแฟ
‎โดยไม่มีผมเนี่ยนะ
‎ผมไม่ฟังดีกว่า โดดขึ้นมา
‎คุณเพิ่งมาถึงเองจีฮาน
‎ฉันจะไปเอง ไม่เป็นไร
‎อย่าโง่น่า
‎ที่นี่อยู่ไกลปืนเที่ยงจะตาย
‎ผู้หญิงอย่างคุณไปคนเดียวไม่ได้หรอก
‎- จริงดิ ‎- ขึ้นมา
‎ต้องให้ผมทำยังไงฮึ
‎ต้องโดนตาคุณยิงถึงจะโน้มน้าวคุณได้เหรอ
‎โดดขึ้นมาเหอะ
‎ก็ได้
‎จีฮาน
‎ไม่ใช่ทุกอย่างต้องเป็นของมาราน
‎พาเธอมาหาเรา
‎เราจะนั่งกันแถวนี้เหรอ
‎นี่แหละอาดานาของจริง
‎คุณจะได้ดูผู้คนกับอะไรๆ ด้วยไง
‎คุณให้คะแนนงานชิ้นไหน
‎การบ้านเรื่องชาห์มาราน
‎พวกนิสิตทำมาไม่ดีเหรอ
‎ไม่ พวกเขาทำได้ดีเลย
‎พวกเขาทำได้ดีมาก
‎ชาห์มารานถูกฆ่าตายเพราะรัก
‎ฉันเดาว่าผู้ชายที่นางรักเผยที่อยู่นางให้คนอื่นรู้
‎แต่ชาห์แห่งมวลอสรพิษ
‎กลับมอบปัญญาของนางให้ชายคนรัก ‎ในยามใกล้จะสิ้นลม
‎พวกนิสิตให้ความเห็นที่ดีเยี่ยมไปเลยในส่วนนี้
‎"ความรักต้องการการเสียสละ" ประมาณนั้น
‎แล้วมันจริงไหม
‎แล้วทำไมต้องเป็นผู้หญิงที่เสียสละตลอด
‎ทำไมในเรื่องเล่าและตำนานทุกเรื่อง ‎ผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายเสียสละ
‎จำเป็นด้วยเหรอ
‎แล้วในตำนาน เกิดอะไรขึ้นกับชายคนนั้น
‎- จัมซัปเหรอ ‎- อือ
‎จัมซัปเสียใจ
‎ความสำนึกผิดทำให้เขาเป็นบ้า
‎ตอนนั้นก็ไม่ควรทรยศเธอสิ
‎แต่เราไม่รู้นี่
‎ไม่รู้อะไร
‎บางครั้ง
‎คนที่ทรยศต่างหากคือคนที่เสียสละ
‎เพื่อความรักของพวกเขา
‎รออยู่นี่นะ เดี๋ยวผมมา
‎ขอโทษนะ
‎ฉันขอกาแฟตุรเคียแบบไม่ใส่น้ำตาลได้ไหม
‎ขอกาแฟตุรเคียไม่ใส่น้ำตาลค่ะ
‎ผมขอโทษ
‎ไม่ใช่ความผิดคุณ
‎จีฮาน
‎จีฮาน พอได้แล้ว
‎คุณทำฉันเจ็บนะ
‎ฉันจะเข้าบ้านละ
‎(วันนี้มีเรื่องที่ทำให้ฉันคิดถึงคุณ)
‎(ชาห์ซู)
‎มาราน
‎- อย่าไปแตะ ‎- ไม่ควรมาเป็นตอนนี้เลย
‎มาราน คุณอยู่ไหม
‎ฉันว่าคราวนี้คงใช้เวลานานกว่าเดิม
‎มาราน
‎ชาห์ซู
‎มาราน คุณอยู่ในนั้นไหม
‎ตกลงว่าเธอได้ยินเสียงมือถือเขาแน่ๆ เหรอ
‎แน่ๆ
‎เราเคยเข้าไปก้าวก่ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ไม่งั้นเราคงทำตั้งแต่แรกแล้ว
‎พ่อไม่เข้าใจ
‎หมายความว่าไงที่ว่า ‎ใช้มือถือของมารานส่งข้อความหาเธอ
‎ก็เราไม่อยากให้เธอสงสัย
‎ตอนนี้เธอจะยิ่งสงสัยหนักขึ้นอีก
‎เธอจะคิดว่า "เขาควรจะอยู่สิ ‎ทำไมเขาถึงหลบหน้าฉันล่ะ"
‎ก็ได้ค่ะ หนูคิดผิด
‎แต่เราแค่อยากให้มันมีข้ออ้าง
‎ที่จู่ๆ เขาหายตัวไป
‎หนูตั้งใจดีนะคะ
‎ได้ แต่หยุดแค่นี้นะ
‎ไม่มีการส่งข้อความอีก
‎เข้าใจไหม
‎อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด อย่าเข้าไปแทรก
‎อย่าเด็ดขาด
‎วันนี้ผมเอาเครื่องวัดความชื้น ‎ไปใช้ที่สวนของมุชฟิก
‎แต่ท่อส่งน้ำสั้นไปหน่อย
‎ผมจะไปซื้อแบบ 100 เมตรมา
‎ผมจะจดรายการของที่ต้องซื้อ ‎แล้วพรุ่งนี้เราไปกันนะ
‎กลับมาจากบนดอยกันแล้วเหรอ
‎เปล่า เรายังพักที่นั่น
‎เธออารมณ์บูดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
‎ไม่ต้องไปสนใจเธอ
‎เออออไปก็พอ
‎ไปเอามาจากไหน
‎- หยุดนะ ทำอะไรน่ะ ‎- อะไร ฉันทำอะไรฮึ
‎ไม่ได้ยินเรื่องวัวเหรอ
‎- ตกใจหมดเลย ‎- เรายังไม่รู้สาเหตุนะ
‎วัวเป็นอะไรไปเหรอ
‎พวกมันตายไง
‎วัวของซิยาตายเรียบเลย
‎เขาพูดกันว่าอาจมีโรคระบาด
‎พวกเขากำลังทดสอบกันอยู่
‎นี่ไม่ได้ยินคำเตือนเรื่องน้ำประปากันเลยเหรอ
‎แล้วทำไมพวกเขาไม่ปิดน้ำซะเลยล่ะ
‎พวกเขาต้องทดสอบก่อนถึงจะปิด
‎วันนั้นน้ำประปาก็ถูกปิด
‎วันที่ฉันออกจากบ้าน
‎สมัยนั้นเราดื่มน้ำ…
‎จากก๊อก
‎พวกเขาปิดน้ำตอนกลางคืน
‎ฉันไม่รู้
‎พ่อคะ
‎จะไปไหนคะ
‎พ่อจะกลับมา กูล ไปนอนเถอะ
‎พ่อบอกว่าพ่อจะกลับมาไง
‎ไป กลับบ้านเถอะ
‎ฉันไม่เคยได้เจอเธออีกเลย
‎ขอบใจ อร่อยมาก
‎เมดิเน เมดิเน
‎ทนไม่ไหวแล้ว
‎ฉันจะไป
‎ฉันจะไปกับเขา
‎ฉันจะไปจากที่นี่
‎(ฉันเอาด้วยมาราน ฉันจะไปกับคุณ)
‎เมดิเนเป็นไงบ้าง
‎เธอนอนพักอยู่
‎เธอปวดท้อง
‎ต้องเป็นเพราะน้ำแน่ๆ
‎เธอไม่ฟังผมเลย ไม่เคยฟังสักครั้ง
‎พาเธอไปหาหมอซะซาลีฮ์
‎บอกเธอว่าฉันให้ไป เธอจะฟังฉัน
‎เจ้านาย
‎เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎คุณไม่เคยพูดถึงลูกสาวคุณมาก่อน
‎คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‎หือ
‎พักนี้คุณไม่เหมือนเดิม
‎ตรงไหน ซาลีฮ์
‎ไปทำอ่างอาบน้ำให้เสร็จกัน
‎ฉันรู้ว่าคุณกลับมาแล้ว
‎ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณไม่โทรกลับฉัน
‎ช่างเถอะ
‎หวังว่าคุณจะสบายดี
‎ฉันเริ่มเป็นห่วงคุณแล้ว
‎- โทรกลับฉันด้วย ‎- นี่
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎เปล่า แค่บางทีฉันก็ชอบบันทึกเสียงไว้ฟังทีหลัง
‎เยี่ยมเลย
‎วันนี้ผมไม่มีสอน อยากทำอะไรไหม
‎ผมต้องแก้ตัวเรื่องวันนั้น
‎- ผมจะพาคุณไปที่นึงที่เริดมาก ‎- จีฮาน
‎คุณไม่จำเป็นต้องชดเชยให้ฉันหรอก
‎พอดีฉันมีงานต้องทำ
‎ไม่มีอารมณ์ไปไหนทั้งนั้น
‎ก็ได้
‎ไม่เป็นไรนะ
‎มีเรื่องอะไร
‎ชาห์ซูส่งข้อความหาเขา
‎- เราทำอะไรไม่ได้ ‎- ไม่งั้นพ่อฆ่าเราแน่ เราทำไม่ได้จริงๆ
‎(ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ ‎แต่ชีวิตก็แบบนี้ แค่บอกฉันมาเถอะ)
‎ชาห์ซู ช่วยมาด้วยกันหน่อยสิ
‎(ข้อความใหม่)
‎(บันทึกเสียงทั้งหมด)
‎ทนไม่ไหวแล้ว
‎พอกันที
‎ฉันเบื่อบ้านงี่เง่าหลังนี้กับเมืองโสโครกนี่แล้ว
‎ฉันจะไป
‎ฉันจะไปกับเขา
‎ฉันจะไปจากที่นี่
‎มารานเป็นเด็กดี
‎เขาต้องมีเหตุผลแน่
‎มารานอยู่ไหน
‎ดื่มนมหน่อยไหม
‎มารานอยู่ไหน
‎เขาไม่อยู่ที่นี่
‎ทำไมถึงต้องรู้ให้ได้เหรอว่าเขาอยู่ไหน
‎ทำไมถึงต้องรู้ให้ได้เหรอว่าเขาอยู่ไหนเหรอ
‎นมไหมคะ
‎เป็นห่วงเขาเหรอ
‎แหงๆ
‎เห็นๆ อยู่
‎ไม่งั้นฉันจะมาทำไม
‎ไม่รู้สิ
‎เราไม่รู้ว่ามารานอยู่ไหน
‎หมายความว่าไงว่าพวกคุณไม่รู้
‎จู่ๆ มารานก็หายตัวไปนี่เป็นเรื่องปกติเหรอ
‎อยู่ๆ เขาก็ไป ไม่มีใครรู้ว่าทำไม
‎แต่พวกคุณไม่สนใจเนี่ยนะ
‎ทำไมมือถือเขาถึงอยู่ที่นี่
‎มือถือเขาอยู่ที่นี่เหรอ
‎คุณรู้สึกยังไงกับมาราน
‎ความรู้สึกของฉันน่ะเหรอ
‎ไม่ใช่เรื่องของพวกคุณ
‎ฉันพยายามติดต่อเขามาหลายวันแล้ว
‎พวกคุณไม่ห่วงเขาเลยเหรอ
‎ห่วงสิ แต่ไม่เหมือนคุณ
‎ฉันห่วงเขายังไงเหรอ
‎ห่วงเหมือนคนตกหลุมรัก
‎ตกหลุมรักอย่างแรง
‎ฟังนะ ฉันรู้เรื่องความพยาบาท ‎หรืออะไรก็ช่างของครอบครัวคุณ
‎มารานเล่าให้ฉันฟังแล้ว
‎ความพยาบาท
‎ความพยาบาทเหรอ
‎แล้วทำไมพวกคุณยังใจเย็นกันอยู่ได้ หือ
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขาล่ะ
‎เขาบอกว่าเขาต้องซ่อนตัว
‎เธอไม่ได้มาเรียนหลายวันแล้ว
‎ตกลงมารานเดือดร้อนอยู่รึเปล่า
‎คุณต้องรู้จักเปสโซอาแน่ๆ
‎นักเขียนน่ะ
‎วันหนึ่งเขาตกหลุมรัก
‎คนถามเขาว่าเขารู้สึกยังไง
‎เขาพูดว่า "ในหัวใจผม ‎มีความกลัดกลุ้มที่สงบสุขอยู่"
‎คุณกำลังกลัดกลุ้มอยู่หรือเปล่าชาห์ซู
‎เยี่ยมจริงๆ
‎ฉันละช้อบชอบท่าทีแบบนี้
‎ฉันเล่นเกมนี้กับพวกคุณได้นะ
‎ฉันเล่นเก่งมากด้วย
‎เรามาหยั่งเชิงกัน
‎ล้วงความลับกัน
‎ข่มขวัญกัน
‎ร้องไห้ หัวเราะ โน่นนี่นั่นกัน
‎แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา
‎ไม่ใช่ตอนนี้
‎กับคนนี้มารานงานเข้าแน่
‎ฉันชอบนางจริงๆ นะ
‎พ่อจะฆ่าเราแน่เลย
‎เจ้านาย
‎มีอะไร
‎คุณจะได้เป็นคุณปู่แล้ว
‎เมดิเนท้อง
‎ขอให้ได้ลูกที่แข็งแรงนะ
‎เจ้านาย…
‎มารานเหรอ
‎จีฮาน
‎หาฉันเจอได้ยังไง
‎ผมรู้ ชาห์ซู
‎ผมรู้ทุกอย่าง
‎คุณอยากให้มันจบใช่ไหม
‎มาสิ
‎คุณหาฉันเจอได้ยังไง
‎ผมช้าไปแล้วเหรอ
‎นี่คือสิ่งที่ผมไม่เข้าใจ
‎ทุกข์เพื่อรักนี่มันอะไร
‎เรื่องเศร้าพวกนี้…
‎ไม่รู้ทำไม แต่ความรักถูกวัดค่า ‎จากความทุกข์ที่เราได้รับ
‎แต่มันจริงเหรอ
‎เราจะเป็นตัวของตัวเองเต็มที่ได้ไหม
‎เราจะรับได้ไหม
‎มันมักจะเริ่มจากความซ้ำซากพวกนั้น
‎"เธอเป็นยังไงฉันก็จะรัก"
‎"ตอนอยู่กับเธอฉันรู้สึกโน่นนี่นั่น"
‎ไม่เลย
‎คนไม่มีวันมีความสุขได้จริงๆ
‎พอเราคิดว่าเรามีความสุขแล้ว ‎บางสิ่งที่ชั่วร้ายในตัวเรา
‎จะเริ่มมองหาข้อบกพร่อง ‎มองหาปัญหาในตัวคนที่เรารัก
‎เราคิดว่าตัวเองกำลังเปลี่ยน
‎แต่ที่จริงเราเริ่มเปลี่ยนพวกเขา
‎- จีฮาน ‎- แล้วเราก็ทำมันพัง
‎คุณคิดว่าคุณจะเจอสิ่งที่คุณหาอยู่จากสิ่งนั้นเหรอ
‎จีฮาน
‎จีฮาน เราจะไปไหนกันฮึ
‎คุณอยากจางหายไป ‎เพราะไล่ตามความฝันห่วยๆ เหรอ
‎จีฮาน คุณจะพาฉันไปไหน ขับช้าลงหน่อย
‎- คุณเจ็บปวดมากใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว ขับช้าลงหน่อย
‎คนชอบฟูมฟักสิ่งที่เรียกว่าความรักนี่ ‎ด้วยความวิตกกังวล
‎จีฮาน
‎(ปราสาทอนาวาร์ซา)
‎- ระวังด้วย ‎- ไว้คอยดูกัน
‎พวกคุณทำอะไรกันน่ะ มาราน!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎มีเรื่องอะไรด่วนนัก
‎ลูกชายคุณ
‎จีฮาน
‎พวกคุณทำอะไรน่ะ หายไปไหนกันแล้ว
‎มาราน!
‎จีฮาน!
‎มาราน!
‎ไปไหนกันน่ะ พวกคุณทำอะไรกัน มาราน!
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์