Vaktiyle oğlan izletmişti internetten.
Koca bir kangal.
Orospu çocuğunun biri geçirmiş boynuna zinciri hayvanın.
Eziyet ediyor ona. Vuruyor, tekmeliyor.
Kangal desen çenesi nereden baksan basıyor 350 ton.
İstese orada parça parça eder o adamı. Ondan güçlü yani.
Ama boyun eğiyor ona. Niye?
Çünkü insan zalim.
Ama biz değiliz.
Bizi kurtaracak Mar'a bak sen.
Kendi ırkını rehin almış.
Bir insanı korumak için.
Adaletten bahsediyorsun yani? İnsanın zalimliğinden.
Sizin yaptığınız zalimlik değil mi?
Şahsu masum. Olan bitenden haberi yok.
Benim de yok! O akşamki olay ne, onu bile bilmiyorum.
Kimseye çalışmıyorum!
Tek bildiğim,
uyanıyor, Maran.
-Konuşuyor mu Miraç?
Konuşuyor.
Dışarısı sandığımdan daha karışıkmış.
Herkesin gözünü nefret bürümüş.
Düşmanlar, hainler…
Bu mu bana Şahmaran'ın mirası? Ha?
Bu size mantıklı geliyor mu hakikaten?
Tamam. Adım adım ilerleyelim.
Şahsu meselesini hallettin mi? Artık bir şeyden şüphelenmiyor, değil mi?
Şimdilik. Ama daha ne kadar koruyabilirim bilmiyorum.
Biz önlemleri artıracağız. Merak etme.
Sen Şahsu'yla ilgilen.
"İlgilen"?
Yılan sokması… Maran zehri çıkardı.
-İz kalacak. -Acele edersek kalmaz.
Havuz… Havuz vardı.
Ee… Kızlar bir şeyler söylediler, ama…
Hatırlamıyorum.
-Şimdilik bu kadar.
Merhaba!
Merhaba.
Ben karşı komşunuz Şahsu. Bir türlü tanışma fırsatı bulamamıştık.
Bir merhaba demek istedim.
Üzümlü kek sever misiniz?
Eviniz de ne kadar zevkliymiş!
Çok teşekkürler.
Siz herhâlde bakmışsınız bana dün gece, değil mi?
Hı hı.
-Yılan soktu da beni dün.
Çok geçmiş olsun. Çok olur burada.
Öyleymiş. Maran da öyle söyledi.
İyiyim aslında. Yani iyi hissediyorum.
Yine de bir hastaneye falan gitmek gerekir mi sizce?
Ben bir bakayım.
Böyle acıyor mu?
Yoo.
Enfekte olmamış. Bulantı, ateş falan oldu mu?
Ya da hissettiğiniz bir anormallik?
Yok, olmadı. Korktum sadece.
Siz burada alışkınsınız tabii yılanlara da, ben değilim.
Zehirli olsaydı kendini çoktan belli ederdi, merak etme.
Kim daha zehirli acaba?
Anlamadım, bana bir şey mi söylediniz?
Önyargılı olma demek istedim.
Yani, yılan diye illa zehirleyecek değil.
Ya boş verin yılan mılan.
Bakın size ne diyeceğim.
Şahsu geçen okulda bir sunum yaptı.
O kadar güzeldi ki. Yine olur mu o sempozyum falan?
Yani o kadar kapsamlı olmasa da evet.
-Süper. -Aa! Ee…
-Ne kadar sürecek? -Bir sömestir kadar.
Sonra ne yapacaksın?
Bilmem. Giderim herhâlde.
Beni burada tutan bir şey olmayacak nasıl olsa.
-Kek?
Alternatif tıbba inanır mısınız?
-Ne gibi? -Bilmem…
Böyle… Yılan sokmalarına suyun iyi geldiğini duymuştum.
Suya girmenin yani.
Batıl inançlar bunlar.
Hım. Tıpta klasikçisiniz.
Gelenekçi diyelim. Babam her konuda gelenekçidir.
Evet. Zaten evinizin zevkinden belli.
Çok ilginç bir eviniz var, çok güzel.
Siz peki? Siz ne tür resimler yapıyorsunuz?
Ne… Nereden biliyorsun resim yaptığımı?
Ellerinizde boya var.
Serbest çizerim ben. Canım ne isterse.
Oldu o zaman. Ee…
Çenem düştü benim de. Gideyim artık.
Ee… Çok memnun oldum hepinizle tanıştığıma.
-Dersim vardı, geç kalmayayım. -Ben geçireyim.
Görüşürüz.
-Ben yardım edeyim.
Teşekkür ederim.
Hare! Diba!
Hatırlıyor.
Us… Usta?
-Hayırdır Salih, ne istiyorsun? -Bir şey istemiyorum usta.
Akşam Medine'yle yaylaya çıkacaktık, onu sana diyeyim demiştim.
Kapıya kilit falan takmışsın?
İşim başımdan aşkın Salih. Hadi, hadi.
O zaman okuldan sonra ararım ben seni.
Baksana bir.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Okula mı gidiyorsun? -Evet.
Götüreyim.
Sağ ol.
-Bir sorunumuz var. -Hatırlıyor.
-Çizimlerimi gördü, onu görmüş olma? -Yok yok, var bir şey.
Niye birden çıktı geldi ki yani?
Niye bugün? Ne alaka? Tuhaf tuhaf da sorular sordu.
Şahsu dün gece bu evde bizimle olduğunu hatırlıyor, nokta.
Tam olarak ne hatırlıyor?
Yani parça parça şeyler herhâlde. Tam göremiyorum.
Emin olamıyorum.
Anlaşıldı.
Nereye Maran?
Şahsu işin peşini bırakmayacak. Yanına gitmem lazım.
Bir dakika, bir dakika. Dur bakayım. Gel.
Ha siktir, deri değiştiriyorsun.
-Nasıl ya?
-Hadi ya!
Şimdi miydi zamanı?
-Hayır.
Hormonların etkilendiği için. Şahsu yüzünden.
-Bu şekilde bir yere gidemezsin. -Dayanırım.
Maran, Şahsu zaten şüphelendi. Gücün azalacak, anlaşılır.
-Cihan'ı ara. Şahsu'ya sahip… -Kimse kimseyi aramayacak.
Dayanırım dedim. Ben kendim hallederim, merak etmeyin.
-Dikkat et. -Merak etmeyin.
-Cihan'ı ara. -Tamam.
Gece iyi uyudun mu?
Evet.
Sen?
Evet.
Ne için bunlar?
Yapraklarını kaynatıp içiyorsun, uykusuzluğa iyi geliyor.
Aslında çok basit olduğu hâlde yapamadığımız bir sürü şey var ya?
Onlar bize bir şey göstermeye çalışıyorlar.
Sen mesela. Bir türlü yardım istemeyi beceremiyorsun.
Uyku problemin var, biliyorum. Konuştuk bunu.
Sende olan her şey bende de var çünkü.
Anlatsana.
Uyurgezerliğim…
…olmazdı son zamanlarda.
Dün mü oldu?
Evet.
Benim de.
Nerede uyandın?
Bahçede. Sen?
Yoo, ben evdeydim.
Lan çabuk. Döner möner şimdi. Ağzımızı kırar görürse.
Deli deli işler yaptırıyorsun insana.
Kız, Allah belamı versin bu çiçekte bir şeyler var.
Efsunlu zahir.
-Salih, çarpılacaksın Salih. Tövbe tövbe! -Ya kız, olacak iş değil ya.
Bak. Çürük bir tohumdu bu. Kaç gün geçti aradan daha?
Baksana şuna, her taraf oldu gül! Hadi kurban olduğum.
Yürü hadi.
Rabb'im bizi de bereketlendirir inşallah, ha?
-Hadi be oradan, batıl zırto.
Kız. Verecek bize de bir bebe, hı?
-Yapma. Ellerini kırarım! -Kurban olduğum!
-Ulan gelecek şimdi! -Yerim ben seni!
-Bak, muskayı da gömdüm oraya. -Ulan gelecek diyorum!
-Kim gelecek? -Ya bırak bak, kafanı kırarım!
Evet.
-Kimdir Şahmaran? -Yılan kadın hocam.
Peki ama nasıl bir figürdür?
Hocam, işte bilge, doğaüstü güçleri falan var.
Aşk için hepsini feda etmiş ama.
Tam da üstüne bastın.
Ona ihanet eden Camsab karşısında ölürken bile fedakârlığa devam eden,
sevdiği adama sonsuz bilgeliğini bağışlayan
bir figürdür Şahmaran.
Peki ama niye bu hikâye unutulmadı sizce?
Belki de Anadolu kadını bu fedakârlıkta kendini buldu.
Olabilir mi?
Çünkü Türk kadını fedakârdır. Nene Hatun, Halide Edip…
Hepsine fedakârlık üzerinden bir kutsiyet atfedilmedi mi?
Hocam, dersimiz neydi bizim ya?
Mitolojinin psikoloji literatürüne yansımalarından konuşacağız bugün.
Bu bölgenin en önemli mitolojik sembollerinden bir tanesi de…
Evet, ödeviniz budur arkadaşlar. Araştırıyorsunuz.
Yalnız araştırmayı
toplumsal cinsiyet odağında yapmanızı istiyorum.
Tarih boyunca kadına yüklenen düalist anlamlar nelerdir?
Şahmaran miti, bu anlamlarla ne gibi paralellikler gösterir?
Rivayetler, yazılı kaynaklar… Ne bulabiliyorsanız getiriyorsunuz.
Hem de yarına kadar.
-Ne yarını ya?
Ne biliyor tam olarak? Ne gördü?
Yok be Diba. Ne çıkacak ki oradan? Kimin aklına gelir?
Yok yok, şüphelenmemiştir.
Hatta bazı kaynaklarda ilkel psikoloji bile denilebilir buna.
Yo. Gayet normal. Ders anlatıyor.
Önce size sormak istiyorum, hiç Şahmaran mitiyle ilgili
bildiğiniz, duyduğunuz bir şey var mı?
Şüpheleniyor.
Burada yaşıyorsunuz ve hiçbir şey bilmiyor musunuz Şahmaran mitiyle ilgili?
Oo, yakışıklı!
Hayırdır? İlim irfan merakın mı tuttu?
Gerçi sen üç üniversite bitirmiştin, değil mi?
Dört müydü yoksa? Kaçtı?
Seninle bir derdim yok Cihan.
Benimle bir derdin olamaz zaten.
Tam tersi, ihtiyacın olur.
Kendim halledebilirim. Daha önce de başıma geldi.
Bok halledersin.
Şahsu az önce ne ödevi verdi, bilmek ister misin?
Şahmaran.
Sensin, anladık.
En önemli sensin.
Hiçbirimizin bir hükmü yok başka.
Her şey senin.
Şahsu da.
Ama şunu unutma, hakikat elzemdir Maran.
Kendini gösterdiği gün, işte o zaman yardımıma ihtiyacın olacak.
Çekinme, arayabilirsin.
Maran.
Sürpriz mi yapıldı bana?
Zamanın varsa yapılacak.
Ne istiyorsun benden?
Söylersem benden kaçarsın.
Beni o kadar hafife alma, bir dene bakalım.
Peki.
Seni…
…krallığımın kraliçesi yapacağım.
Gerçekten…
…nereden çıktı bu sürpriz?
Anlatacaklarım var sana.
Peki.
Vay canına. Neresi burası?
Ne kadar güzel bir yer burası.
Nereye gittiler? Bir şey söylemediler mi?
Ne bileyim ben? Aldı götürdü işte.
-Nasıl görünüyordu abim? -Nasıl görünmesi gerekiyorsa öyle.
Ya sen niye gönderiyorsun? Bir şey yapsaydın, bir şey uydursaydın.
Çocuk değil Şahsu. Sen de değilsin. Öyle davranmayı bırak artık.
Telefonumu verdim işte abine. Bir şey olursa arayacak. Tamam?
İşim var, hadi.
Bir şey içer misin?
Olur.
-Şarap var. -Tamam.
Şahsu, bizim bir hikâyemiz var. Bir tür kan davası gibi.
-Kan davası mı?
-Bu devirde?
Sülaleden kalma.
Babamlardan bile eski. Kimse nasıl başladığını bile hatırlamıyor.
-Mesela annem bu yüzden ölmüş. -Öldürüldü mü?
Bir nevi.
Bu dava yüzünden, tehlikeli olur diye
babam annemi hastaneye götürmüyor.
Ben ailenin ilk erkek çocuğuyum.
Hedefte olabilirmişim, tehlikeli bulmuş.
Neyse, annem doğumu burada yapıyor tek başına.
Çok kan kaybetmiş tabii. Sonrasını tahmin ediyorsun.
Çok üzgünüm.
Babam gittikçe daha katı bir adama dönüştü.
Bir türlü atlatamadı şu hikâyeyi.
Dört beş yıl sonra bir daha evlendi.
Da o kadın da durmadı. Dayanamadı, gitti.
İşte Diba da Bike de o karısından.
Bu hikâye bırakmadı peşimizi.
Hep bir tehdit, hep bir tehlike.
Zaten kızlar bu yüzden çok kapalı büyüdüler, fark etmişsindir.
İşte bir Diba biraz dışa dönük.
Diğerleri biraz…
…gariptir.
-Yoo. Garip değiller aslında.
Tatlılar.
Beni havuza mı soktular geçen onlar?
Sen hatırlıyor musun onu?
-Biraz.
Batıl inançlar işte.
Yani zehri daha iyi temizleyelim dediler. İşte akıllarınca sana yardım edecekler.
Niye bana söylemedin peki?
Şahsu, biz Addams Ailesi gibiyiz, görmüyor musun?
Sen hatırlamayınca karıştırmayayım dedim.
Ee?
Ne oldu peki?
-Şu kan davası hikâyesi?
Ben en kıymetliydim.
En sakınılması gereken. Erkeğim ya.
Babam yurt dışına yolladı beni. Prag'da okudum.
Kaçmak için tabii ki. Okul bahane.
Böyle uzun bir süre gelmedim geriye. Şehir şehir dolaştım.
Oradan oraya. Belki bir gün biter diye.
Ama bitmedi.
Benim hayatım da başlayamadı o yüzden.
-Sana yardım etmek istemiştir belki.
Öyle mi?
Ben pek öyle olduğunu düşünmüyorum.
Düşkün olduğu ben miyim
yoksa o eski hikâye mi bilmiyorum, anlamıyorum.
İnanmadığım, onaylamadığım bir kavga.
Neyse işte, öyle derdi yani.
"Sen tehlikeye atılmayacak kadar değerlisin."
"Her ne yapıyorsam seni sevdiğim için yapıyorum oğlum."
-Ben de ona diyorum ki… Sevgiden maraz doğar.
İhanet mesela.
Birine ihanet edebilmen için
önce çok sevmen gerekir.
-Nereden biliyorsun?
Benim hikâyem de seninkinin tam tersidir belki.
Benim…
Babam bırakıp gitmiş annemi. Ben daha doğmadan.
Kadıncağızın da yazık, şansına,
babası da bırakıp gitmiş zamanında.
Şu sizin meşhur Davut ustanız.
Niye gittiğini hiçbir zaman bilemedik.
Hâlâ da bilmiyoruz.
Annem…
…hayatı boyunca
babasının özlemiyle yaşadı.
Onu aradı, onu sayıkladı.
Tek derdi de "Niye?"
"Niye bırakıp gittin beni baba?" Bu kadar.
Bütün çocukluğum…
…annemin acı çekmesini izleyerek geçti.
Hayattaki en sevdiğim insandı.
Ama bir söz verdim kendime.
Onun gibi olmayacağım.
Geride kalan, terk edilen kişi olmayacağım hiçbir zaman.
-Benim öyle bir sorunum olmayacak.
Bir yere gidemiyorum.
Ben de hep gidenlerin soyundan geliyorum, işe bak!
Ben de kalanların.
Top bende mi diyorsun?
Sende.
Şahsu.
Bak.
İstemediğim, elimde olmayan bir şey olursa bir gün…
-Yani işler kötüye giderse… -Merak etme.
O gün seni bırakıp gideceğim. Söz.
Ben hemen geliyorum, tamam mı? Pardon.
Ha siktir.
Aç mısın?
Sakın bana "Çok iyi yemek yapıyorum" da deme artık ya!
Yok, tost.
Olur, tost yerim.
Ne oldu?
-Ee… Mesaj gelmiş.
Şimdi gördüm, telefon çekmiyordu da. Depoda sıkıntı çıkmış, gitmemiz gerek.
Şahsu, rica etsem sen ateşi söndürür müsün?
Bir şunlarla konuşup geliyorum. Hemen geliyorum. Sen söndür.
Çabuk buraya gelmen lazım.
Konum at. Çıktım.
Şahsu?
Şahsu.
Şahsu!
-Şahsu!
Şahsu!
-Maran? Buradayım.
-İyi misin? -İyiyim, bir şeyim yok. Gidebiliriz.
-Bir şey mi oldu? -Hiçbir şey yok, her şey yolunda.
Çıkabiliriz.
-Peki. -Hı hı.
Sakın!
Şahsu'ya dokunamazsın.
Bana o değil,
sen lazımsın.
Ne oldu?
Bir şey yok. Yok bir şey.
Ben buradan gidemiyorum demiştim ya sana?
Evet?
Şimdi buradan kırsam direksiyonu evin tam tersi istikametine,
basıp gitsek buradan?
Seninle ben.
Gelir miydin benimle?
Şaka mı yapıyorsun?
Şahsu. Benimle ilgili bilmediğin şeyler var.
Gördüklerin hoşuna gitmeyebilir.
Senin de benimle ilgili bilmediğin bir sürü şey var.
Ciddi misin sen?
Yani…
-Ben seni daha sonra ararım o zaman. -Tamam.
Düşüneceğim bu arada.
Seninle gelmeyi düşüneceğim.
Geldi.
Maran.
-Dur. -Gel, aldım.
-Kızlar, tutun! Tut! Yavaş.
-Sen yürü önden.
-Yavaş, yavaş.
Yavaş canım. Diba, Diba. Suyu hazırla.
-Tamam, tamam. -Çabuk, çabuk!
-Canım, tamam. -Geldik.
-Hadi gel, tamam.
Cihan.
Her şey Maran'ın değil.
-Canım, bir şey yok.
Yok bir şey, yok. Tamam canım. Bir şey yok.
Bak, buradayım ben. Tamam?
Şahsu.
Şahsu bizde. İlgileneceğiz biz, tamam mı?
Merak etme.
Şahsu.
Onu bize getir Cihan.
Onu bize getir.