Syn pokazał mi nagranie w Internecie.
Był tam sukinsyn, który trzymał wielkiego kangala na łańcuchu.
Znęcał się nad nim. Bił, kopał.
Taki pies ma ogromną siłę ugryzienia.
Mógłby rozszarpać człowieka na strzępy, gdyby tylko chciał.
Ale był posłuszny.
Dlaczego?
Bo ludzie są okrutni.
A my nie.
Czy to Mar nas ocali?
Uwięzi swój własny lud.
Po to, by chronić człowieka.
Mówisz o sprawiedliwości i okrucieństwie ludzi.
Czy wy też nie jesteście okrutni?
Shahsu jest niewinna.
Nic nie wie.
Ja też nie! Nie wiem, co się stało wczoraj. Dla nikogo nie pracuję!
Wiem jedynie,
że ona się budzi.
SHAHMARAN
Miraç coś powiedział?
Tak.
Niepokój jest większy, niż sądziłem.
Wszystkich przepełnia nienawiść.
Wrogowie. Zdrajcy.
To spuścizna, którą zostawiła mi Shahmaran?
Myślicie, że to ma sens?
Dobrze, idźmy po kolei.
Czy z Shahsu wszystko w porządku? Niczego nie podejrzewa?
Na razie nie. Ale nie wiem, jak długo zdołam ją chronić.
Podejmiemy więcej kroków.
Nie martw się.
Zajmij się Shahsu.
Zająć się nią?
Ukąszenie węża. Maran wyssał truciznę.
- Zostanie ślad. - Chyba że się pośpieszymy.
Był tam basen.
Dziewczyny coś mówiły, ale…
Nie pamiętam.
Na razie to wszystko.
Cześć!
Cześć.
Jestem Shahsu, wasza sąsiadka.
Nie miałyśmy okazji się poznać. Chciałam się przywitać.
Lubicie ciasto rodzynkowe?
Macie stylowy dom.
Dziękuję.
To pan się mną wczoraj zaopiekował?
Ukąsił mnie wąż.
Tak mi przykro. To często się tu zdarza.
Tak, Maran też o tym wspominał.
Czuję się dobrze.
Myśli pan, że powinnam jechać do szpitala? Na wszelki wypadek?
Zerknę na to.
Boli?
Nie.
Nie ma infekcji.
Czy wystąpiły nudności? Gorączka? Jakieś inne objawy?
Żadnych.
Tylko się zlękłam.
Wy przywykliście do węży, ale ja nie.
Gdyby był jadowity, już byśmy wiedzieli. Nie martw się.
Kto może być bardziej jadowity.
Przepraszam, mówiłaś coś do mnie?
Żebyś się nie uprzedzała.
To, że to wąż, nie znaczy, że będzie jadowity.
Przestańmy mówić o wężach.
Powiem wam coś.
Shahsu wygłosiła świetny wykład na uniwersytecie.
Będzie kolejne sympozjum?
Może nie tak rozbudowane, ale tak.
Super.
Jak długo będziesz tu uczyć?
Do końca semestru.
Co potem?
Nie wiem.
Pewnie wyjadę.
Nie będzie powodu, żebym zostawała.
Ciasto?
Wierzy pan w medycynę alternatywną?
To znaczy?
Nie wiem.
Podobno na ukąszenia węży dobra jest woda.
To znaczy zanurzenie w wodzie.
To przesąd.
Woli pan klasyczną medycynę.
To tradycjonalista.
We wszystkich dziedzinach.
Tak.
To widać po stylu tego domu.
Jest taki ciekawy i ładny.
A ty?
Jakie obrazy malujesz?
Skąd wiesz, że jestem malarką?
Masz farbę na rękach.
Nie mam jednego stylu.
Maluję to, na co mam ochotę.
Dobrze.
Rozgadałam się.
Pójdę już.
Miło było was wszystkich poznać.
- Muszę zdążyć na zajęcia. - Odprowadzę cię.
Do zobaczenia.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Hare!
Diba!
Pamięta.
Szefie?
Co się stało, Salih?
Nic, szefie.
Chciałem uprzedzić, że jedziemy z Medine w góry.
Kłódka na drzwiach?
Jestem zajęty. Dość tego.
Zadzwonię po zajęciach.
Zaczekaj.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
Jedziesz na uniwersytet?
Tak.
Podwiozę cię.
Dzięki.
Mamy problem.
Ona pamięta.
Zobaczyła rysunki. Może to widziałaś?
Coś się święci.
Czemu nagle się tu zjawiła?
Dlaczego dzisiaj?
I zadawała dziwne pytania.
Shahsu pamięta, że wczoraj była w tym domu. Kropka.
Co dokładnie pamięta?
Jakieś fragmenty. Nie widzę tego wyraźnie.
Nie mam pewności.
Rozumiem.
Dokąd idziesz?
Shahsu tego nie odpuści. Muszę z nią pomówić.
Zaczekaj. Nie ruszaj się.
Cholera, zrzucasz skórę.
Co?
O nie.
To już czas?
Nie.
Burza hormonów.
Przez Shahsu.
Nie możesz nigdzie jechać.
Dam radę.
Shahsu już coś podejrzewa.
A będziesz słabszy.
- Zadzwoń do Cihana. Zajmie się Shahsu… - Nie trzeba.
Powiedziałem, że dam radę.
Załatwię to. Nie martwcie się.
- Bądź ostrożny. - Bez obaw.
Dzwoń do Cihana.
Dobrze.
Dobrze spałaś?
Tak.
A ty?
Ja też.
Po co ci one?
Gotujesz liście i pijesz.
Pomaga na bezsenność.
Każdy ma rzeczy, których nie umie zrobić, choć są one proste.
Takie rzeczy coś nam pokazują.
Spójrzmy na ciebie.
Nie potrafisz prosić o pomoc.
Wiem, że masz problemy ze snem.
Rozmawialiśmy o tym.
Cierpimy na to samo.
Porozmawiaj ze mną.
Ostatnio…
nie chodziłem we śnie.
Aż do wczoraj?
Tak.
Ja też.
Gdzie się obudziłeś?
W ogrodzie.
A ty?
W domu.
Pośpiesz się. Może zaraz wrócić.
Zabije nas, jeśli to zobaczy.
Że też mnie na to namówiłeś!
Przysięgam ci, z tym kwiatem jest coś nie tak.
To jakaś magia.
Bóg cię ukarze, Salih. Nie mów tak!
Kobieto, to jest niemożliwe.
Spójrz. To było stare nasiono.
Po kilku dniach na krzaku jest pełno róż.
Proszę, Boże.
Chodźmy.
Mam nadzieję, że Bóg nam to wynagrodzi.
Przestań, przesądny głupcze.
Kochanie! Bóg da nam dziecko, prawda?
- Przestań, bo pożałujesz! - Skarbie!
- Będziemy mieć kłopoty, jeśli wróci! - Kochana moja!
- Zakopałem nasz amulet. - On zaraz wróci!
- Mam to gdzieś. - Przestań, Salih!
SHAHMARAN
Dobrze.
Kim jest Shahmaran?
To kobieta wąż.
Ale co to za postać?
To mędrczyni o nadprzyrodzonych mocach, która poświęca wszystko dla miłości.
Masz całkowitą rację.
Nawet w chwili śmierci zachowuje altruizm wobec Camsapa, który ją zdradził.
Shahmaran obdarza swoją nieskończoną mądrością ukochanego mężczyznę.
Jak sądzicie, czemu ta opowieść nie została zapomniana?
Czy to możliwe, że kobiety w Anatolii odnajdują w tej historii siebie?
Bo Turczynki są altruistkami.
Nene Hatun, Halide Edib…
Wszystkie uznano za święte ze względu na ich altruizm.
Przepraszam, co jest dzisiejszym tematem?
Omawiamy przykłady mitologii w literaturze psychologicznej.
A najważniejszą mitologiczną postacią tego regionu jest ona.
To wasze zadanie. Poszukajcie materiałów.
Ale skupcie się na kwestii płci.
Jakie dualistyczne role wyznaczano kobietom w historii?
Jakie są podobieństwa między mitem Shahmaran a tymi rolami?
W przekazach ustnych i literackich. Przynieście, co znajdziecie.
Na jutro.
- Na jutro? - Nie zdążymy!
Co wie? Co widziała?
Diba, to nic nie znaczy. Nikt by na to nie wpadł.
Chyba nie nabrała podejrzeń.
Niektóre źródła nazywają to nawet prymitywną formą psychologii.
- Nic jej nie jest. Prowadzi zajęcia. - Najpierw chcę o coś zapytać.
Co wiecie o micie Shahmaran? Słyszeliście o niej?
To jakiś wąż.
Jednak nabrała podejrzeń.
Mieszkacie tu, a nic o tym nie wiecie?
Hej, przystojniaku!
Co się stało?
Nagle cię ciągnie do nauki?
Skończyłeś trzy kierunki, prawda?
Czy cztery? Ile ich było?
Nie mam z tobą problemu.
Nie możesz mieć ze mną problemu.
Przeciwnie, potrzebujesz mnie.
Sam sobie poradzę.
To nie pierwszy raz.
Gówno prawda.
Shahsu zadała pracę domową studentom. Chcesz wiedzieć, na jaki temat?
Shahmaran.
Ty się liczysz, rozumiem.
Jesteś najważniejszy.
Nikt inny nie ma nic do powiedzenia. Wszystko jest twoje.
Shahsu też.
Ale pamiętaj.
Kluczowa jest prawda.
Przyda ci się moja pomoc, kiedy wyjdzie na jaw.
Nie wstydź się. Możesz zadzwonić.
Maran!
To dla mnie ta niespodzianka?
Jeśli masz czas.
Czego ode mnie chcesz?
Uciekłabyś, gdybyś wiedziała.
Może mnie nie doceniasz? Daj mi szansę.
Dobrze.
Uczynię cię…
królową swojego królestwa.
Mówię poważnie.
Co to za niespodzianka?
Muszę ci coś powiedzieć.
Dobrze.
O rany.
Co to za miejsce?
Jak tu cudownie!
Dokąd poszli? Nie mówili ci?
Skąd mam wiedzieć?
Po prostu ją zabrał.
Jak wyglądał Maran?
Tak jak powinien wyglądać.
Dlaczego ją puściłeś?
Trzeba było ją jakoś zatrzymać.
Shahsu nie jest dzieckiem. Ty też nie.
Przestań się tak zachowywać.
Dałem Maranowi numer. Zadzwoni, jeśli coś się stanie.
Jestem zajęty.
Napijesz się czegoś?
Jasne.
- Mam wino. - Dobrze.
Mamy tu pewną historię.
Coś w stylu wendetty.
Wendetta? W dzisiejszych czasach?
Zaczęło się dawno temu.
Przed moim ojcem.
Nikt nie pamięta początków.
Dlatego zmarła moja mama.
Została zabita?
W pewnym sensie.
Tata uważał, że z powodu wendetty to zbyt ryzykowne
i nie zabrał mamy do szpitala.
Jako pierwszy syn w rodzinie
mogłem być celem ataku.
Bał się.
Mama urodziła tutaj, zupełnie sama.
Straciła dużo krwi. Możesz sobie wyobrazić resztę.
Przykro mi.
Ojciec zrobił się bardziej surowy.
Nie mógł przeboleć tamtej historii.
Po paru latach znalazł drugą żonę.
Ale nie mogła tego znieść i odeszła.
To matka Diby i Bike.
Ta historia wciąż nas prześladuje.
Zawsze kryje się jakieś zagrożenie.
Dlatego dziewczyny dorastały w odosobnieniu.
Tylko Diba jest nieco ekstrawertyczna.
Pozostałe dwie są…
zdziwaczałe.
Nie.
Nie są zdziwaczałe.
Raczej urocze.
Wsadziły mnie wczoraj do basenu?
Pamiętasz to?
Trochę.
To tylko przesądy.
Chciały dokładniej usunąć jad.
Wierzyły, że to ci pomoże.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Nie widzisz, że przypominamy rodzinę Addamsów?
Nie chciałem cię straszyć.
A więc…
co się stało?
Z tą wendettą.
Byłem najcenniejszym dzieckiem.
A co za tym idzie najbardziej potrzebowałem ochrony.
Ojciec wysłał mnie za granicę. Studiowałem w Pradze.
To był tylko pretekst, by stąd uciec.
Długo nie wracałem.
Jeździłem po różnych miastach.
Z miejsca na miejsce. Licząc, że kiedyś to się skończy.
Ale tak się nie stało.
Moje życie nigdy się nie zaczęło.
Może chciał ci pomóc.
Tak myślisz?
Nie sądzę.
Nie wiem, czy zależy mu na mnie, czy na tej starej wendetcie.
Nie akceptuję tego sporu.
Zawsze mi powtarzał:
„Jesteś zbyt cenny, żeby ryzykować.
Robię to wszystko, bo cię kocham, synu”.
A ja odpowiadałem…
Miłość wpędza cię w kłopoty.
Pomyśl o zdradzie.
Żeby kogoś zdradzić,
musisz go wpierw pokochać.
Skąd to wiesz?
Może moja historia jest zupełnym przeciwieństwem twojej?
Mój…
tata zostawił mamę.
Zanim się urodziłam.
Biedna kobieta. Miała okropnego pecha.
Bo opuścił ją również ojciec.
Dobrze ci znany pan Davut.
Nie dowiedziałyśmy się, czemu odszedł.
Wciąż nie wiemy.
Moja mama
przez całe życie
tęskniła za ojcem.
Odczuwała jego brak. Wciąż go przyzywała.
Chciała tylko wiedzieć czemu.
„Czemu mnie zostawiłeś, tato?”
To wszystko.
Przez całe dzieciństwo
patrzyłam, jak moja mama cierpi.
Wielbiłam ją.
Ale obiecałam sobie jedno.
Że nie będę taka jak ona.
Nigdy nie będę tą porzuconą.
Dla mnie to nie problem.
Nie mogę stąd odejść.
Ja pochodzę z rodziny dezerterów.
A ja wiernie trwam.
Piłka jest po mojej stronie?
Tak.
Shahsu.
Posłuchaj.
Jeśli pewnego dnia…
zdarzy się coś, czego nie będę chciał…
Jeśli coś się popsuje…
Nie martw się.
Tego dnia cię zostawię. Obiecuję.
Zaraz wracam.
Przepraszam.
Cholera.
Głodna?
Nie mów, że jesteś też świetnym kucharzem.
Mogę zrobić ci tosty.
Jasne, chętnie zjem.
Co się stało?
Nie było zasięgu, dopiero teraz zobaczyłem wiadomość.
Jest problem w magazynie. Musimy jechać.
Możesz zgasić ogień?
Zadzwonię do nich i zaraz wrócę. Ty ugaś ogień.
Musisz przyjechać.
Wyślij lokalizację. Już jadę.
Shahsu!
Maran? Jestem tutaj.
- Wszystko w porządku? - Tak. Możemy jechać.
- Czy coś się stało? - Nie, wszystko gra. Możemy wychodzić.
Dobrze.
Przestań!
Masz zostawić Shahsu.
Nie potrzebuję jej.
Potrzebuję ciebie.
Co się stało?
Nic.
Mówiłem, że nie mogę stąd wyjechać.
Tak.
Co, gdybym teraz nie pojechał do domu?
I opuścilibyśmy to miejsce. Ty i ja.
Pojechałabyś ze mną?
To żart?
Shahsu.
Jest coś, czego o mnie nie wiesz.
To może ci się nie spodobać.
Ty o mnie też nie wiesz wszystkiego.
Mówisz poważnie?
No wiesz…
Zadzwonię później.
Dobrze.
Zastanowię się.
Czy pojadę z tobą.
Przyjechał.
Maran.
- Powoli. - Pomogę ci.
- Trzymajcie go! - Powoli.
Idź pierwsza.
Powoli.
Spokojnie, kochany.
- Diba, przygotuj wodę. Szybko! - Dobrze.
- Już dobrze. Chodź. - Jesteśmy na miejscu.
Cihan.
Nie wszystko należy do Marana.
Spokojnie, kochany.
Już dobrze.
Jestem przy tobie.
Shahsu…
Zaopiekujemy się nią.
Nie martw się.
Shahsu.
Przyprowadź ją do nas.
Przyprowadź ją.
Napisy: Przemysław Rak