‎นับแต่โลกนี้อุบัติขึ้นมา
‎มนุษยชาติได้ทรยศต่อทุกสิ่งที่พวกเขารัก
‎เราได้แต่เฝ้าดู
‎เฝ้ารอให้เจ้าเข้าใจ
‎ว่าโลกไม่ใช่ของเจ้า มนุษย์เอ๋ย
‎โลกไม่ใช่ของเจ้าเพียงผู้เดียว
‎นี่คือสิ่งที่ชาห์แห่งมวลอสรพิษ ‎กล่าวไว้เมื่อหลายพันปีก่อน
‎"มนุษย์เอ๋ย จงอย่าได้รักข้า"
‎แต่มนุษย์ไม่เชื่อฟัง
‎เขาตกหลุมรักชาห์มาราน ‎และทำให้นางตกหลุมรักเขา
‎แต่แล้วเขาก็ฆ่านางอันเป็นที่รักของเขา
‎สิ่งที่เหลือมีเพียงความรู้สึกผิดอันบาดลึก ‎ความเสียใจไม่สิ้นสุด
‎และคำถามที่ไร้คำตอบ
‎โลกนี้จะดีขึ้นไหมหากปราศจากมนุษย์
‎มนุษย์มีแต่ทำลายและทรยศเสมอหรือ
‎หรือเรายังมีความหวังอยู่
‎บางครั้งเราทำผิดพลาด
‎แล้วเราก็ลืมมันไป
‎แต่พวกเราบางคนก็ยังไม่ลืม
‎ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เหมาะกับโลกนี้
‎พวกเขาเป็นคนนอกคอก
‎สิ่งที่พวกเขาเผชิญอยู่เรียกว่า ‎"ความเจ็บปวดของโลกียะ"
‎รถไฟจะออกแล้ว
‎เชิญขึ้นรถได้แล้ว
‎ดูตาลุงคนนั้นสิ
‎ดาวุต เดมีร์
‎ฉันเอง
‎ฉันชื่อชาห์ซู
‎นั่งก่อนสิ
‎นั่งลงจะดีกว่านะ
‎อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วเหรอ
‎นั่นสิ ฉันก็ไม่ชอบเจ๊าะแจ๊ะ
‎ฉันจะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน
‎คุณทิ้งแม่ฉันไปตอนเธอยังเด็ก
‎ไม่เคยกลับมาหา ไม่เคยโทรมา
‎คุณทำอะไรไว้คุณรู้ดี ฉันจะข้ามไปก็แล้วกัน
‎แม่ฉันนอนละเมอถึงคุณเป็นปีๆ
‎"พ่อคะ พ่ออยู่ไหน
‎ทำไมถึงทิ้งหนูไป"
‎ฝันร้าย หายใจไม่ออก…
‎ตรงกับอาการของ ‎ภาวะป่วยทางจิตจากเหตุรุนแรงเป๊ะ
‎ฉันเลยบอกว่า "แม่ มัน 40 แล้วนะ
‎ลืมมันไปเถอะ
‎หรือถ้าลืมไม่ลง เราก็ไปหาเขากัน
‎ไปหาเขากัน ไปเคาะประตูบ้านเขา
‎ไปเผชิญหน้ากับเขา"
‎แต่แม่บอกว่าเธอตามหาคุณแล้ว แต่หาไม่เจอ
‎ไม่นานมานี้
‎ฉันค้นดูข้าวของของแม่
‎แล้วก็เจอที่อยู่ของคุณ
‎ปรากฏว่าเธอรู้อยู่แล้ว
‎ฉันเดาว่าเธอคงไม่กล้ามา
‎เธอเลยช่วยมาแทนให้เหรอ
‎มาเผชิญหน้ากับฉัน
‎ตรงกันข้าม
‎ฉันมาขอบคุณคุณ
‎ฉันได้เติบโตในสวนกุหลาบใหญ่โตก็เพราะคุณ
‎คุณอาจจะจำไม่ได้
‎แต่คุณให้เมล็ดพันธุ์กับแม่ฉันไว้กำนึงก่อนจากไป
‎คุณบอกว่า "นี่คือกุหลาบ เหมือนชื่อของลูก
‎เอาไปปลูกซะ
‎พ่อจะกลับมาก่อนกุหลาบบาน
‎เราจะมาช่วยกันปลูกนะ"
‎แม่ฉันเอาเมล็ดพันธุ์นั่นมาปลูก
‎เธอรักดอกไม้พวกนั้นมาก
‎เธอเก็บไว้เมล็ดนึง
‎เผื่อว่าวันใดที่คุณกลับมา…
‎พวกคุณจะได้ปลูกมันด้วยกัน
‎นี่ไง
‎ทีนี้คุณก็เอาไปปลูกบนหลุมศพเธอได้แล้ว
‎แม่ฉันเสียไปแล้ว
‎มือเธอกำไอ้นั่นไว้
‎ฉันแค่อยากให้คุณรู้ไว้
‎มาราน
‎มีผู้หญิงมาหาดาวุต
‎คราวนี้ฉันมั่นใจ ต้องเป็นเธอแน่ๆ
‎มาราน
‎(ชาห์มาราน)
‎(โรงแรมเอเค)
‎หายใจ
‎ฉันเข้าใจนาย แต่ไม่เข้าใจที่นายพูด
‎ฉันได้ยินแต่คำสบถ อะไรที่ตามมาไม่ได้ยินเลย
‎ไม่ๆ ฟังนะ ไว้ค่อยว่ากันอีกที
‎ฮัลโหล
‎ฉันมาถึงแล้วค่ะศาสตราจารย์ ‎ขอฉันเช็กอินเสร็จแล้วจะไปหานะคะ
‎ได้ค่ะ ขอบคุณ
‎ชาห์ซู เดมีร์ ฉันจองมาแล้ว
‎อิสตันบูล
‎- เห็นจากบัตรฉันเหรอ ‎- เปล่า จากประสบการณ์น่ะครับพี่
‎เวลาผมมองใคร ผมบอกได้เลยว่ามาจากไหน
‎ผมแค่มองดู สำรวจตรวจตรา
‎แล้วก็ เปรี้ยง! เอลาซือ
‎เปรี้ยง! อังการา
‎ผมแค่มีพรสวรรค์ เป็นทักษะน่ะ
‎ยินดีด้วย ในห้องมีอ่างอาบน้ำใช่ไหม
‎เอ่อ…
‎เอ่ออะไร
‎ตอนโทรมาจองฉันขอไว้แล้วนี่
‎คืออย่างนี้นะ
‎ถ้าเรามี ผมก็ยินดีจะให้พี่
‎แต่ห้องที่มีอ่างอาบน้ำมีห้องเดียว
‎แถมแขกในห้องนั้นก็ยืดเวลาอยู่ต่อ
‎ผมขอโทษ
‎เราก็อยากให้มีทุกห้องนะ ‎แขกของเราจะได้อาบน้ำ
‎แต่มันแพงมาก และหมอก็ไม่แนะนำ…
‎- งั้นขอกุญแจห้องด้วย ‎- กุญแจ…
‎ผมจะกรอกบัตรประชาชนทีหลัง กุญแจ…
‎แขกคนนั้นจะเช็กเอาท์เมื่อไหร่
‎ก็… น่าจะพรุ่งนี้นะครับพี่
‎คุณอายุเท่าไหร่
‎ผมอายุ 35 แล้วครับ
‎งั้นก็แก่กว่าฉันน่ะสิ
‎กุญแจอยู่ไหนแล้วนะ
‎ขอบคุณ
‎ฉันเบื่อจะโพสท่าให้แล้วนะ
‎ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
‎ฉันดูไม่ออกว่าเธอมองฉันอยู่หรือเปล่า
‎อยู่ในร่มจะใส่เพื่อ
‎ผู้หญิงคนนั้นไปแล้วเหรอ
‎ค่ะ แต่หนูหาตัวเธอได้
‎งั้นก็หาสิ
‎เธอมาแล้ว
‎โชคดีนะทุกคน
‎ทีนี้เราจะทำยังไงต่อ บูชายัญเหรอ
‎อัสซะลามุอะลัยกุม
‎ลำบากน่าดู แต่ดูสิว่าผมเอาอะไรมาให้ เจ้านาย
‎ดูสิ สวยเนอะ
‎คุณต้องพูดว่า "เก่งมากซาลีฮ์" แน่ๆ
‎ดูสิ เจ้านี่มีดอกซะด้วย
‎คุณต้องชมผมตอนเมดิเนมานะ
‎ผมอยากให้เธอได้ยิน ‎อยากให้เธอเห็นผลงานของสามี
‎เธอไม่สำนึกเลยว่าตัวเองโชคดี
‎ไม่เคยพูดว่า "เก่งมากสามี ทำได้ดีมาก" เลย
‎เจ้านาย
‎นั่นอะไร
‎พูดกับผมสิ เกิดอะไรขึ้น
‎หลานฉันมาที่นี่
‎ชาห์ซู
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- ขอโทษที่มาช้าไปนิดนะคะ ‎- ไม่เป็นไรจ้ะ
‎- เตรียมพรีเซนต์มาแล้วนะ ‎- ค่ะ
‎เยี่ยม มาเถอะ
‎ไม่มีผู้ช่วยคนไหนยอมมาให้ด่วนๆ แบบนี้เลย
‎ต้องขอบใจเธอมาก
‎ไม่เป็นไรค่ะ ฉันมีธุระต้องมาที่นี่พอดี ‎แบบนี้ฉันจะได้มีข้ออ้างเพิ่ม
‎สวัสดี
‎- โชคดีนะชาห์ซู ‎- ขอบคุณค่ะ
‎(คณะวิทยาศาสตร์และวรรณกรรม)
‎สวัสดี ทุกคน
‎ฉันชื่อชาห์ซู เดมีร์
‎ฉันมาช่วยชีวิตพวกคุณ
‎- เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ ‎- หา
‎ใช่ พวกคุณได้ยินไม่ผิด
‎"ฉันคือผู้มาช่วยชีวิตพวกคุณ
‎ฉันพร้อมจะสละชีพเพื่อพวกคุณ"
‎พวกคุณจะคิดยังไงถ้าฉันพูดแบบนี้
‎- พูดน่าฟังมาก ‎- เราดีใจที่ได้เจอคุณ
‎ยินดีต้อนรับ
‎วันนี้ฉันมาจะพูดถึงปมฮีโร่
‎หรือเรียกอีกอย่างว่าปมพระเจ้า
‎พูดง่ายๆ คือ
‎ปมพระเจ้าทำให้คน ‎เสียสละความต้องการ ความรู้สึก
‎และบางกรณีก็ร้ายแรงถึงขั้น ‎สละชีวิตของตนเพื่อผู้อื่น
‎ความหลงผิดนี้ทำให้คนรู้สึกว่า ‎ตัวเองต้องรับผิดชอบจนเกินพอดี
‎เมื่อต้องช่วยเหลือผู้อื่น
‎คนผู้นั้นจะห้ามตัวเองไม่ได้
‎แม้การพยายามจะช่วยของพวกเขา ‎จะไปทำร้ายผู้อื่น
‎ที่แย่ที่สุดคือ ‎ผลกระทบที่พวกเขามีต่อผู้อื่นทำให้เกิดพลัง
‎ที่สามารถเปลี่ยนโลกทัศน์ของพวกเขา ‎ไปโดยสิ้นเชิงได้
‎คนผู้นั้นจะหลงผิดว่าตนยิ่งใหญ่
‎"ช่วยฉันด้วย"
‎"ฉันทำไม่ได้"
‎"ไม่"
‎พวกเขาไม่เคยพูดคำพวกนี้
‎พวกเขาขอความช่วยเหลือไม่เป็น
‎พวกเขาจะพยายามช่วย
‎แม้ว่ายิ่งช่วยจะยิ่งแย่ก็ตาม
‎และพวกเขาจะรู้สึกแย่มาก ‎เมื่อพวกเขาไม่อาจช่วยได้
‎ราวกับว่ามันเป็นความรับผิดชอบของพวกเขา
‎ราวกับว่าพวกเขาเป็นผู้ทำลายทุกอย่าง
‎ทั้งที่ส่วนใหญ่แล้ว เราควบคุมอะไรไม่ได้
‎จริงไหม
‎ยอดเยี่ยมมาก
‎เด็กๆ ชอบเธอมาก
‎ฉันอยากให้เธอมาทุกวันจัง
‎ฉันอยากคุยกับเธอเรื่องนี้พอดี
‎ทางคณบดีอนุมัติโครงการใหม่ของฉัน ‎เรื่องรูปแบบความผูกพันแล้ว
‎- เยี่ยมเลยค่ะ ‎- ใช่
‎และฉันก็ได้รับอนุมัติให้มีผู้ช่วยได้หนึ่งคน
‎- ว่าไง ‎- อาจารย์คะ…
‎เถอะนะ ฉันจะบอกอาจารย์ของเธอที่อิสตันบูลให้
‎แค่เทอมเดียวเอง นะ
‎- ฉันไม่ทราบ… ‎- เอาน่า ลองดูโครงการก่อน
‎มันดีต่อการจบปริญญาเอกเธอด้วย ‎เราได้กันทั้งคู่
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย ลองคิดดูก่อน
‎เพื่อฉันนะ
‎- ได้ค่ะ ฉันจะลองคิดดู ‎- ดีๆ
‎- นี่ ‎- อะไร
‎เขาไม่ขยับเลยสักนิดเหรอ
‎ไม่เลยสักครั้ง เขานั่งจ้องเป็นชั่วโมงๆ แล้ว
‎จริงเหรอ
‎เจ้านาย
‎ถ้าคุณหิว ฉันมีทำซุปมาให้นะ
‎เขาลุกขึ้นแล้ว
‎- เขาไม่ได้ยินฉันด้วยซ้ำ ‎- เขาไม่พูดอะไรเลย
‎เราไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วคุยกับเธอกัน
‎รู้ได้ไงว่าเป็นผู้หญิง
‎ผู้หญิง ผู้ชาย ต่างกันตรงไหน
‎ก็ได้ อย่าโมโหสิ
‎เขาจะไปไหนน่ะ
‎- ขอกุญแจห้องด้วย ‎- สวัสดีครับพี่
‎เอาจริงเหรอ
‎ครับ ผมยินดี
‎- งั้นก็ตามใจ ขอกุญแจห้อง ‎- ได้เลย
‎นี่ครับ
‎เดี๋ยวครับ มีคนมาหาคุณ
‎มาทำไม
‎หาฉันเจอได้ยังไง
‎เธอคิดผิด
‎เธอคิดว่าแม่เธอไม่เคยเผชิญหน้ากับฉัน
‎เธอพูดว่า "เธอไม่กล้า"
‎เธอเข้าใจผิดแล้ว
‎นายจะไม่ยอมเจอเธอจริงๆ เหรอ
‎ยังไม่ถึงเวลาจะพูดเรื่องนี้
‎ถ้าเป็นฉัน ฉันคงอยากรู้
‎อย่าโง่น่ะ ฉันอยู่ข้างนายเห็นๆ
‎แต่ไม่รู้สินะ
‎พวกเราเยอะเลยตั้งความหวังกับนายไว้สูง
‎พ่อ บิเก ดิบา ทุกคน…
‎ทำไมนายไม่ไปเจอเธอ ‎เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิดล่ะ
‎และไม่รู้สินะ ทำให้พวกเขาเลิกซะทีมั้ง
‎ไม่เป็นไร ใครอยากเชื่ออะไรก็ปล่อยไป
‎บางครั้งฉันก็หวังว่าพวกเขาคิดถูก
‎คงจะดีนะถ้าเชื่อในอะไรสักอย่าง
‎ฉันก็มีความเชื่อ
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎ว่ามาสิ นายเชื่อในอะไร
‎สัจธรรมอยู่ในไวน์
‎เอามานี่
‎เธอคิดว่าแม่เธอไม่เคยเผชิญหน้ากับฉัน
‎เธอพูดว่า "เธอไม่กล้า"
‎เธอเข้าใจผิดแล้ว
‎หนูรู้สึกอยู่ลึกๆ ค่ะพ่อ
‎เสียงที่ดังอยู่ในหัวหนูมาทั้งชีวิต
‎หนูรู้สึกว่าหนูต้องไปไหนสักที่
‎แต่หนูไม่รู้ว่าที่ไหน
‎ชีวิตหนูมีแต่ฝันร้าย ‎ภาพนิมิต และความเพ้อคลั่ง
‎ยาไม่ช่วยอะไรแล้ว
‎สติหนูเลอะเลือน
‎หนูกลัวค่ะพ่อ
‎ถ้าชาห์ซูเป็นเหมือนหนูล่ะ
‎แม่คะ
‎แม่นอนละเมออีกแล้วเหรอ
‎แม่
‎- ห้องที่มีอ่างว่างหรือยัง ‎- อ๋อ คือ…
‎แขกเขาไม่ได้เช็กเอาท์ครับพี่
‎เขาอยากอยู่ฉลองฮิดิเรลเลซคืนนี้
‎คงจะออกพรุ่งนี้มั้ง
‎มีสระว่ายน้ำหรือฮัมมัมที่ไหนบ้างไหม
‎มีที่ดีๆ อยู่นะ แต่ปิดหมดเพราะฮิดิเรลเลซ
‎พี่ก็น่าจะไปงานนี้ด้วยนะ ไหนๆ ก็มาแล้ว
‎ไม่มีแม่น้ำ ทะเลสาบ ‎หรือที่ไหนให้แช่น้ำบ้างเลยเหรอ
‎มีทะเลสาบที่นึงอยู่ที่…
‎ชี้มาหน่อยว่าอยู่ไหน
‎ซูมตรงนี้หน่อยได้ไหม
‎อยู่ตรงนี้ไง แจ่มมาก พี่ต้องชอบแน่
‎ลงว่ายน้ำคนเดียวได้เลย
‎แค่โดดตู้มลงไปเลย
‎น้ำเย็นสดชื่นมาก
‎อยากว่ายท่าไหนก็ได้เลย
‎นี่
‎ฉันพูดกับคุณนั่นแหละ แถวนี้ไม่มีคนอื่นแล้วนี่
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ผมมาที่นี่ทุกเช้า นี่ที่ผม
‎แต่วันนี้ฉันอยู่ที่นี่
‎ผมเห็นแล้ว
‎ลมพัดเสื้อผ้าฉันปลิวไปโน่น ‎ช่วยเก็บมาให้หน่อยได้ไหม
‎ขอร้องล่ะ
‎จะจ้องอีกนานไหม
‎คุณคือชาห์ซูเหรอ
‎ใช่ แล้วคุณล่ะ
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ว่าไงนะ
‎คุณเป็นใครนะ
‎ผมชื่อมาราน
‎แค่บอกชื่อไม่เรียกว่าแนะนำตัวหรอกนะ
‎ก็จริง
‎มาราน เบห์รูโซลู
‎ผมอยู่ที่นี่
‎และผมไม่เชื่อเรื่องความบังเอิญ
‎แค่นั้นเหรอ
‎ยินดีที่ได้รู้จักชาห์ซู
‎บ๊ายบายชาห์ซู
‎พ่อจะทำอะไรน่ะ
‎อะไร
‎ทำไมถึงส่งเธอไปที่ทะเลสาบ
‎ไปเจอเธอเข้าเหรอ
‎ผมไม่ต้องการ
‎พ่อไม่ได้ส่งใครไปไหนทั้งนั้น
‎มาราน
‎ดิบา
‎มารานเหรอ
‎มาราน
‎มานั่งคุยกันก่อนเถอะ
‎ดิบา
‎มีเรื่องอะไรเหรอ
‎เธอส่งชาห์ซูไปที่ทะเลสาบเหรอ
‎อุ๊ย เธอไปที่ทะเลสาบเหรอ
‎ดิบา
‎ฉันไม่ได้ส่งเธอไปนะ สาบานได้
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ฟังนะ
‎ฉันจะบอกทุกคนเป็นครั้งสุดท้าย
‎ทุกคนมีความฝัน ไม่เป็นไร
‎ใครจะเชื่ออะไรก็เชิญเลย
‎ฉันเคารพเรื่องนั้น
‎แต่ฉันไม่เกี่ยวกับความฝันนั่น
‎ใครจะทำอะไรก็ทำกันไปเอง
‎อย่ายุ่งกับฉัน
‎ตกลงไหม
‎อย่ายุ่งกับฉัน
‎ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
‎เข้าใจไหม
‎จ้องหน้าฉันทำไม
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
‎ไม่มีใครทำอะไรเลยมาราน
‎การที่ทั้งสองคนเจอกัน อธิบายได้อย่างเดียว
‎โชคชะตา
‎เธอเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งงู
‎กึ่งรัก กึ่งลวง
‎พวกคุณคิดว่านี่เป็นแค่เรื่องเล่า แค่คำพยากรณ์
‎แต่ไม่ใช่เลย
‎นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์
‎ความรักจะนำชาห์มารานกลับมา
‎และชาห์มารานจะนำความรักกลับมา
‎- อยากลองใส่ดูไหม ‎- ไม่ล่ะ ขอบคุณ
‎ไม่เอารักหรือไม่เอาสร้อยคอ
‎เป็นกลยุทธ์การขายที่ดีนะ ‎แต่ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น
‎ขอบคุณ ขอให้โชคดีนะ
‎ก็ได้
‎ฉันให้คุณฟรีๆ เลย
‎เห็นเลยว่าคุณไม่รู้ในพลังของการเชื่อ
‎ถ้ารู้ อย่างน้อยคุณคงยอมลอง
‎ที่คุณพูดคือ ‎ปรากฏการณ์ความคาดหวังสร้างความจริง
‎หือ
‎คุณพูดถึงพลังแห่งการเชื่อ
‎ที่จริงก็คือปรากฏการณ์ ‎ความคาดหวังสร้างความจริง
‎คุณเริ่มประพฤติตัวแบบหนึ่ง ‎เพราะเชื่อว่าทำแล้วจะเกิดบางอย่างขึ้น
‎จนในที่สุดสิ่งนั้นก็เกิดขึ้นจริง ‎แต่นั่นเป็นเพราะพฤติกรรมของคุณ
‎เหมือนที่ฉันจะซื้อสร้อยเส้นนี้
‎ก็ได้
‎เอ้านี่ ขอบคุณ
‎ถ้าเป็นจริง ฉันจะบอกคุณ
‎- น้ำมะนาวหน่อยไหม ‎- เอาสิ
‎- เจ้านาย ‎- เราเพิ่งมาถึงเอง
‎- ซาลีฮ์ ‎- หือ
‎- ฉันว่าเป็นเธอคนนั้น ‎- ใช่ ฉันก็เห็น
‎ขอให้สนุกนะ
‎ขอบคุณ
‎ฟังนะ แม่สาวเมืองใหญ่
‎เราทำงานให้คุณดาวุต
‎ฉันชื่อซาลีฮ์ ส่วนนี่คือยัยแก่…
‎เมียฉัน เมดิเน
‎ยินดีที่ได้รู้จัก
‎มีอะไรให้ช่วยคะ
‎คุณดาวุตนั่งนิ่งเป็นหุ่นทั้งวัน
‎ไม่ขยับตัวเลยสักนิด
‎- มันไม่ใช่เรื่องของเรา… ‎- ไม่ใช่เรื่องของคุณจริงนั่นแหละ
‎แต่มันเป็นเรื่องของเรา ‎เขาเป็นเหมือนพ่อของเรา
‎เราเกิดที่เฮอร์ริเยต ย่านที่อันตรายที่สุดของที่นี่
‎ที่นั่นมีเด็กเยอะมาก แต่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับเด็ก
‎ไม่มีทางหนีจากที่นั่นได้
‎แต่จะทำไงได้ถ้าเราเกิดที่นั่น
‎คุณดาวุตพาเราออกมาจากที่นั่น
‎เขาสอนทุกอย่างให้เรา
‎ต้องประพฤติตัวยังไง ต้องทำไร่ไถนายังไง
‎และที่สำคัญที่สุด
‎เขาสอนคุณให้รู้จักรักงั้นสิ ใช่หรือเปล่า
‎น่ารักดี เรื่องเยี่ยมมาก
‎เอาไว้เล่าให้ลูกๆ คุณฟังได้เลย
‎แต่ฉันไม่สน
‎ฉันอยากตบยัยนี่จัง
‎ใจเย็นๆ ก่อนเถอะ
‎ใจเย็นไว้
‎ฉันไม่ชอบผู้หญิงคนนี้
‎ช่วยด้วย!
‎อรุณสวัสดิ์
‎ชาไหม
‎ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
‎บอกมา
‎เกิดอะไรขึ้น ฉันมาที่นี่ได้ยังไง
‎ฉันไม่รู้
‎ตอนฉันตื่นมาเธอก็อยู่ที่นี่แล้ว
‎- ฉันนึกว่า… ‎- อะไร
‎คิดว่าฉันนึกจะมานอนที่นี่ก็มางั้นเหรอ
‎ฉันจะทำไปทำไม
‎นี่!
‎นี่! ฉันพูดกับคุณอยู่นะ หูหนวกรึไง
‎เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
‎พาฉันมาที่นี่ทำไม
‎เราอยู่ที่งานเทศกาล ฉันได้ยินเสียง
‎แล้วไฟก็ลาม ฉันติดอยู่กลางกองเพลิง
‎คุณมา
‎คุณพาฉันมาที่นี่ คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม
‎ตอบมาสิ
‎คุณช่วยชีวิตฉันไว้
‎คุณดึงฉันออกจากกองเพลิง
‎ใช่ไหม
‎นั่งลงก่อนไหม ดื่มน้ำหน่อยไหม
‎ไม่ต้อง
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ฟังนะ
‎ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาเล่นเกม
‎ฉันจะถามคำถามง่ายๆ
‎คุณเป็นคนช่วยฉันไว้เมื่อคืนหรือเปล่า
‎ใช่ ผมอยู่ที่งานฉลองเทศกาล
‎ผมเห็นคุณอยู่ไกลๆ
‎ก็แค่นั้น เราไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ
‎แล้วผมก็กลับ
‎แต่ผมจะทำ
‎ถ้าคุณติดอยู่ในกองไฟ
‎ผมจะช่วยคุณ
‎จะเป็นใครผมก็ช่วย
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดความจริงหรือเปล่า
‎แต่ฉันจะรู้ให้ได้
‎ฉันจะไม่ปล่อยไปแน่
‎มีห้องว่างอยู่ไหม
‎ดี
‎พ่อคิดไม่ถึงเลย
‎ไฟนั่นไม่ใช่สัญญาณธรรมดา นี่เป็นนิมิตแรก
‎เดี๋ยวนะ
‎งั้นก็จริงเหรอ ชาห์ซูคือผู้หญิงที่เรารออยู่เหรอ
‎นึกแล้ว ถึงว่าพอเห็นปุ๊บก็รู้สึกว่าใช่เลย
‎ห้ามใครบอกความจริงกับชาห์ซู
‎อยู่ห่างๆ เธอไว้
‎อย่ายุ่งกับเธอ
‎มันต่างกันตรงไหน สุดท้ายเธอก็ต้องรู้อยู่ดี
‎มันเริ่มขึ้นแล้ว มาราน
‎ไฟนั่นคือนิมิตแรก
‎และจะมีมาอีก
‎แกต้องยอมรับว่าแกถูกเลือกตั้งแต่ก่อนแกเกิดแล้ว
‎ถ้าผมไม่ยอมรับล่ะ
‎แกต้องยอมรับ
‎แกต้องยอมรับตัวเอง ‎ยอมรับครอบครัว และบรรพบุรุษของแก
‎แปลว่าผมถูกบีบให้เลือกเหรอ
‎ไม่ใช่เลย
‎ถ้าผมไม่ทำตามที่พ่อบอก ‎เท่ากับผมไม่ยอมรับบรรพบุรุษ
‎แต่ถ้าผมทำล่ะ
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับชาห์ซู
‎เกิดความรักไง มันไม่ดีตรงไหนเหรอ
‎มันเท่ากับฉันหลอกเธอ
‎ยัดเยียดความรับผิดชอบให้เธอ ‎ทั้งที่เธอไม่รู้เรื่องด้วย
‎ทำชีวิตเธอสูญเปล่า
‎นั่นเหรอความรัก
‎นายอยากให้เป็นยังไงล่ะ
‎แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย
‎ขอเหอะ
‎นั่นสิ พ่อก็อยากรู้
‎ถ้าเลือกได้ แกอยากให้เป็นยังไง
‎ผมเลือกจะไม่เป็นคนที่ถูกเลือก
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์