Simula nang likhain ang mundo,
ipinagkanulo ng sangkatauhan ang lahat ng mahal nila.
Nanood lang tayo.
Inaasahan na maiintindihan mo.
Dahil di sa 'yo ang mundo, tao.
Hindi lang sa 'yo 'to.
Ito ang sinabi ng Shah ng mga Ahas libu-libong taon na ang nakalipas.
"Ikaw, tao! 'Wag mo akong mamahalin!"
Pero di nakinig ang tao.
Minahal niya ang Shahmaran at napaibig ito sa kanya.
Pagtapos, pinatay niya ang mahal niya.
Natira na lang ang matinding kasalanan, at walang katapusang pagsisisi niya.
At mga tanong na di nasagot.
Mas maganda ba ang mundo kung walang tao?
Lagi bang naninira at nagtataksil ang sangkatauhan?
O may pag-asa pa ba tayo?
Nagkamali na tayo minsan.
Kaya lang, nakalimutan na natin.
Pero nararamdaman pa rin ng iba sa 'tin.
Kaya di sila bagay sa mundong ito.
Mga tagalabas sila.
"Sakit ng mundo" ang tawag sa pinagdadaanan nila.
Paalis na ang tren!
Sakay na lahat!
Tingnan mo 'yon.
Davut Demir?
Ako 'yon.
Ako si Shahsu.
Bakit di ka umupo?
Tingin ko, dapat.
Gaanong katagal ka na rito?
Tama ka. Ayaw ko rin sa kwentuhan.
Didiretsuhin ko na.
Iniwan mo ang mama ko n'ong bata pa siya.
Di ka na bumalik, di ka na tumawag…
Di ko na babanggitin 'yong alam mo na.
Tinawag ka ni Mama sa pagtulog niya ng ilang taon.
"Papa, nasaan ka?"
"Bakit mo ako iniwan?"
May mga bangungot, hirap sa paghinga…
Kaso 'yon ng post-traumatic stress disorder.
Kaya, sabi ko, "Ma, 40 taon na.
Kalimutan mo na 'yon.
O kung di mo kaya, hanapin natin siya.
Puntahan natin siya. Katukin natin.
Harapin natin siya."
Pero sabi niya sa 'kin, hinanap ka niya, di ka niya nakita.
Nitong nakaraan…
tinitingnan ko ang mga gamit niya.
Tapos nakita ko ang address mo.
'Yon pala, alam niya.
Wala yata siyang lakas ng loob.
Nagpunta ka rito para sa kanya?
Para harapin ako?
Sa kabaligtaran.
Nandito ako para pasalamatan ka.
Lumaki ako sa hardin ng mga roses, salamat sa 'yo.
Malamang di mo naaalala.
Pero binigyan mo ang mama ko ng mga buto bago ka umalis.
Sabi mo, "Mga rose ito, gaya ng pangalan mo.
Itanim mo.
Babalik ako bago sila mamulaklak.
Sabay natin silang palalakihin."
Mama ko ang nagtanim ng mga buto na 'yon.
Minahal niya ang mga bulaklak na 'yon.
May tinago siyang isang buto.
Para kung bumalik ka…
matatanim niyo pareho.
Eto.
Pwede mo nang itanim sa puntod niya.
Namatay na ang mama ko.
Nasa kamay niya 'yan.
Gusto ko lang malaman mo.
Maran!
May babae na bumisita kay Davut.
Sigurado na 'ko ngayon. Siya 'yon.
Maran!
SHAHMARAN
AK HOTEL
Huminga ka.
Naiintindihan kita, pero di malinaw ang sinasabi mo.
Puro mura lang, wala na pagkatapos n'on.
Hindi, tingnan mo. Mamaya na lang.
Hello?
Nandito na ako, Professor. Magche-check-in ako, tapos pupunta na 'ko.
Okay, salamat.
Shahsu Demir. May reservation ako.
Istanbul!
-Nakita mo sa ID ko? -Hindi, experience lang, ma'am.
Kapag tumitingin ako sa tao, malalaman ko kung saan sila galing.
Titingnan ko lang. Ichi-check sila.
Tapos, bam! Elazığ.
Bam! Ankara.
Gifted lang ako. Skill 'yon.
Congratulations. May banyo sa kwarto, di ba?
Ah…
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinabi ko 'yon sa phone.
Ganito kasi.
Kung may banyo kami, walang problema na ibigay sa 'yo.
Pero isa lang ang kwarto namin na may banyo.
'Yong guest sa kwarto na 'yon, nag-extend pa ng stay.
Sorry.
Sana may banyo sa bawat kwarto para makaligo ang guests namin.
Pero magastos 'to. Sabi rin ng mga doktor…
-Pwede ko bang makuha ang susi ko? -Susi…
Mamaya na 'yong ID. 'Yong susi…
Kailan aalis ang guest na 'yon?
Sana bukas, ma'am.
Ilang taon ka na?
Thirty-five, ma'am.
Mas matanda ka sa akin!
Saan ko ba nalagay 'yong susi?
Salamat.
Nakakapagod mag-pose para sa 'yo.
Di ka pa tapos?
Di ko masabi kung nakatingin ka sa 'kin, bwisit!
'Wag mo nang isuot sa loob ng bahay 'yan.
Umalis na pala 'yong babae?
Oo, pero mahahanap ko siya.
E, di gawin mo.
Nandito siya.
Good luck, sa inyong lahat.
Ano naman ang gagawin natin ngayon? Mag-alay?
As-salamu alaykum!
Ang hirap n'on, pero tingnan mo 'yong magagandang napili ko sa 'yo, boss.
Tingnan mo, ang ganda.
Siguro sasabihin mo, "Magaling, Salih!"
Tingnan mo. May bulaklak pa.
Pero puriin mo 'ko kapag nandiyan si Medine.
Gusto ko, marinig niya. Makita niya ang nagawa ng asawa niya.
Di siya marunong magpasalamat.
Kahit kailan, di niya sinabing, "Ang galing mo, mahal. Mahusay."
Boss?
Ano 'yan?
Kausapin mo 'ko, boss. Ano'ng nangyari?
Nagpunta rito ang apo ko.
Shahsu!
-Hi, Professor. -Welcome.
Salamat.
-Sorry, medyo late po ako. -Okay lang.
-Handa na ba'ng presentation mo? -Opo.
Magaling. Tara na.
Walang ibang assistant ang pupunta pag biglaan, Shahsu.
Salamat talaga.
Ayos lang. May gagawin ako rito, kaya may dahilan para pumunta.
Hello.
-Good luck, Shahsu. -Salamat.
FACULTY OF SCIENCE AND LITERATURE
Hello, sa inyong lahat.
Ako si Shahsu Demir.
Nandito ako para iligtas kayo.
-Ano'ng sinasabi niya? -Ano?
Oo, tama ang narinig niyo.
"Ako ang tagapagligtas niyo.
Handa rin akong ibigay ang buhay ko sa inyo."
Ano'ng iisipin niyo sa 'kin kung sasabihin ko 'yon?
-Magagandang bagay. -Masaya kaming makita kayo.
Welcome!
Ngayon, ipapaliwanag ko ang savior complex,
na tinatawag ding messiah complex.
Sa madaling salita,
sa messiah complex, sinasakripisyo ng mga tao ang gusto at damdamin nila,
at sa mga malalang kaso, ang buhay nila para sa iba.
Sa delusyon na 'to, nakakaramdam ang tao ng napakalaking responsibilidad
pagdating sa pagtulong sa iba.
Di nila mapigilan ang sarili nila,
kahit ang pagtatangka nilang tumulong na makasakit sa iba.
Ang pinakamasama, ang epekto nito sa iba, nagdudulot 'yon ng impluwensya
na pwedeng makapagpabago sa pananaw nila sa mundo.
Nakakaranas sila ng maling akala ng kadakilaan.
"Please, tulungan mo ako."
"Di ko kaya 'to."
"Hindi."
Di nila sinasabi 'yon.
Di sila marunong humingi ng tulong.
Pinipilit nilang tumulong,
kahit na maging masama pa ang kinalabasan.
At masama ang loob nila kapag nabigo sila.
Parang responsibilidad nila lahat ng 'yon.
Na parang sila ang nagsira ng lahat.
Pero kadalasan, wala tayong kontrol sa lahat.
Tama?
Ang ganda n'on.
Gusto ka ng mga bata.
Sana nandito ka araw-araw.
Gusto kitang makausap tungkol diyan.
Inaprubahan ng dean's office 'yong project ko sa attachment styles.
-Ang galing. -Oo.
Pero may approval din para sa assistant.
-Hm? -Professor…
Sasabihin ko sa professor mo sa Istanbul.
Isang term lang, okay?
-Di ko po alam. -Okay, tingnan mo ang project.
Maganda 'to para sa PhD mo. Okay sa 'ting dalawa.
Ano pa? Pag-isipan mo 'to.
Sige na, para sa 'kin.
-Pag-iisipan ko po. -Okay.
-Uy. -Ano?
Di talaga siya kumilos?
Kahit isang beses. Ilang oras na siyang nakatulala.
Talaga?
Boss.
Kung gutom ka, nagluto ako ng sabaw.
Bumangon na siya.
-Di man lang ako naririnig. -Di siya nagsasalita.
Hanapin natin 'yong babaeng 'yon at kausapin.
Paano mo alam na babae 'yon?
Babae, lalaki. Ano'ng pinagkaiba n'on?
Okay, 'wag kang magalit.
Saan siya pupunta?
-Pwede kong makuha 'yong susi ko? -Welcome, ma'am.
Seryoso?
Oo, welcome.
-Bahala ka. Pwede ko bang makuha susi ko? -Sige.
Eto.
Sandali! May bisita ka.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Paano mo ako nahanap?
Mali ka.
Akala mo di ako hinarap ng mama mo.
Sabi mo, "Wala siyang lakas ng loob."
Di totoo 'yon.
Di ka talaga makikipagkita?
Di ba masyado pang maaga para pag-usapan 'to?
Magiging curious ako kung ako sa 'yo.
'Wag kang magpatawa. Halata namang kakampi mo 'ko.
Pero di ko alam.
Marami sa amin ang umaasa sa 'yo.
Si Papa, Bike, Diba, lahat…
Bakit di mo siya puntahan para patunayang mali sila,
saka di ko alam, para itigil na nila 'to?
Okay lang. Paniwalaan nila lahat ng gusto nila.
Alam mo, minsan gusto kong tama sila.
Hindi ba masarap na maniwala sa isang bagay?
May mga paniniwala rin ako.
-Talaga? -Oo.
Sige. Ano'ng pinaniniwalaan mo?
"Sa alak, may katotohanan."
Akin na 'yan.
Akala mo di ako hinarap ng mama mo.
Sabi mo, "Wala siyang lakas ng loob."
Hindi totoo 'yan.
May pakiramdam akong ganito, Pa.
May boses sa isip ko na tumatawag sa 'kin buong buhay ko.
Parang may pupuntahan ako.
Pero di ko alam kung saan.
Buong buhay ko, may mga bangungot, pangitain, at kahibangan.
Di na makatulong ang mga gamot.
Nababaliw na 'ko.
Natatakot ako, Pa.
Paano kung maging kagaya ko si Shahsu?
Ma?
Naglalakad ka na naman nang tulog?
Ma?
-Available na ba 'yong kwartong may banyo? -Ah, 'yon…
Di pa nag-check out 'yong bisita.
Gusto niya mag-stay para sa Hıdırellez.
Paalis na siya bukas, sana.
May pool ba o hammam o parang gan'on?
May magaganda, pero sarado lahat dahil sa Hıdırellez.
Tingnan mo na rin, kasi nagpunta ka na rito.
Wala bang ilog, lawa, o lugar na pwedeng languyan?
May lawa sa…
Ituro mo kung saan.
Paki-zoom in dito.
Diyan. Napakagandang lugar, magugustuhan mo.
Pwede kang maglangoy mag-isa.
Kahit tumalon ka na agad.
Malamig at maganda ang tubig.
Pwede kang maglangoy kahit anong istilo pa ang gusto mo.
Hoy!
Oo, ikaw 'yong kinakausap ko kasi wala namang ibang tao.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nandito ako tuwing umaga. Pwesto ko 'to.
Pero nandito na ako ngayon.
Nakikita ko nga.
Nilipad ng hangin 'yong damit ko r'on. Pwedeng pakikuha?
Please.
Tititig ka lang ba?
Ikaw ba si Shahsu?
Oo. Sino ka?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano?
Ikaw, sino ka?
Ako si Maran.
Di lang dapat pangalan 'yong sabihin mo pag nagpapakilala.
Tama 'yan.
Ako si Maran Behruzoğlu.
Dito ako nakatira.
Saka di ako naniniwala sa coincidences.
'Yon na 'yon?
Masaya akong makilala ka, Shahsu.
Bye, Shahsu.
Ano'ng ginagawa mo, Pa?
Ano?
Ba't mo siya pinapunta sa lawa?
Nakasalubong mo siya.
Ayoko nito.
Wala akong pinadala kahit sino, kahit saan.
Maran!
Diba!
Maran?
Maran.
Maupo tayo at mag-usap, anak.
Diba!
Ano'ng nangyayari?
Pinapunta mo si Shahsu sa lawa?
Ay, pumunta siya sa lawa?
Diba…
Di ko siya pinapunta roon, promise.
Ano'ng nangyayari?
Tingnan niyo.
Sinasabi ko sa inyong lahat, huli na 'to, ha.
May pangarap kayo, sige.
Malaya kayong maniwala sa gusto niyo.
Nirerespeto ko 'yan.
Pero di ako kasali r'on.
Mag-isa lang kayo sa ginagawa niyo.
Hayaan niyo na 'ko.
Okay?
Hayaan niyo na 'ko.
Ayokong masaktan kayo.
Naiintindihan niyo?
Bakit tingin ka nang tingin sa 'kin? Wala akong ginawa.
Wala namang may ginawa, Maran.
May paliwanag diyan kung bakit kayo nagkita.
Kapalaran.
Kalahating ahas, kalahating tao siya.
Kalahating pag-ibig, kalahating kasinungalingan.
Akala mo kuwento lang 'to, propesiya.
Pero hindi!
Mga sagradong lupain 'to.
Pag-ibig ang magbabalik sa Shahmaran.
Ibabalik ng Shahmaran ang pag-ibig.
-Gusto mo bang subukan? -Hindi, salamat.
"Hindi" sa pag-ibig o sa kwintas?
Magandang sales talk 'yan pero di ako naniniwala sa ganyang kwento.
Salamat, magandang araw.
Sige!
Libre na 'to.
Siguradong di mo alam ang kapangyarihan ng paniniwala.
Kung alam mo, susubukan mo man lang.
Propesiya 'yan ng pagtupad sa sarili.
Ah?
Nabanggit mo ang kapangyarihan ng paniniwala.
Pero propesiya 'yan ng pagtupad sa sarili.
Kumikilos ka nang ganyan, kasi naniniwala kang may mangyayari.
Nagkakatotoo 'yon dahil lang sa pag-uugali mo.
Gaya ng pagbili ko ng kwintas na 'to.
Sige.
Eto. Salamat.
Sasabihan kita pag nagkatotoo.
-Gusto mo ba ng lemonada? -Okay, sige.
-Boss. -Kakarating lang natin.
-Salih. -O?
-Tingin ko siya 'yon. -Oo, nakita ko rin siya.
Sana nag-e-enjoy ka.
Salamat?
Makinig ka, miss.
Nagtatrabaho kami kay Mr. Davut.
Ako si Salih, ito ang lola ko…
Asawa ko pala, si Medine.
Masaya akong makilala kayo. Ano'ng maitutulong ko?
Maghapong tulala si Mr. Davut.
Hindi man lang siya natinag.
-Di na dapat inaalala… -Tama, wala na kayo r'on.
Pero may paki kami, alam mo 'yon? Para na siyang tatay sa amin.
Sa Hürriyet kami lumaki. Ang pinaka-delikadong lugar dito.
Maraming bata roon, pero di 'yon para sa mga bata.
Walang nakakatakas doon.
Pero ano'ng magagawa mo kung doon ka ipinanganak?
Inilayo kami ni Mr. Davut d'on.
Siya ang nagturo sa 'kin ng nalalaman ko.
Kung paano kumilos nang maayos, kung paano magtanim…
At higit sa lahat…
Tinuruan ka niya kung paano magmahal, tama? 'Yon ba?
Maganda. Magandang kwento.
Pwede niyong ikwento sa mga anak niyo.
Pero wala akong paki.
Gusto ko siyang bugbugin.
Kumalma ka muna.
Kumalma ka.
Ayoko sa babaeng 'to.
Tulong!
Magandang umaga.
Tsaa?
Bakit ako nandito?
Sabihin mo.
Ano'ng nangyari? Paano ako napunta rito?
Hindi ko alam.
Nandito ka na paggising ko.
-Akala ko… -Ano?
Akala mo natulog ako rito nang walang dahilan?
Bakit naman ako…
Hoy!
Hoy! Kinakausap kita! Bingi ka ba?
Ano'ng nangyari kagabi?
Bakit mo 'ko dinala rito?
Nasa peryahan tayo. May narinig akong boses.
Nagsimula na ang apoy at na-trap ako.
Dumating ka.
Dinala mo 'ko rito. Bakit mo 'ko dinala rito?
Sagutin mo 'ko.
Niligtas mo 'ko.
Niligtas mo 'ko sa sunog na 'yon.
Di ba?
Gusto mong maupo? Uminom?
Hindi.
Ano'ng nangyayari?
Tingnan mo.
Wala akong panahong makipaglaro ngayon.
Simple lang ang tanong ko.
Niligtas mo ba 'ko sa sunog kagabi?
Oo, nand'on ako sa peryahan.
Nakita kita sa malayo.
'Yon na. Ni di nga tayo nag-usap.
Tapos umalis na 'ko.
Pero gagawin ko 'yon.
Ibig kong sabihin, kung nakulong ka sa sunog…
ililigtas pa rin kita.
Kahit kanino, gagawin ko 'yon.
Di ko alam kung nagsasabi ka ng totoo.
Pero malalaman ko rin.
Di ako titigil.
Meron kayong ekstrang kwarto?
Mabuti.
Di ko inaasahan 'yon.
Di simpleng senyales ang sunog, unang palatandaan 'yon.
Sandali lang.
E, di totoo pala? Si Shahsu ang babaeng hinihintay natin.
Sabi ko na nga ba. Naramdaman ko 'yon n'ong nakita ko siya.
'Wag niyong sasabihin kay Shahsu ang totoo.
Layuan niyo siya.
Tigilan niyo siya.
Ano'ng pinagkaiba noon? Malalaman din niya sa huli.
Nagsimula na, Maran.
Unang palatandaan ang sunog.
Marami pang susunod.
Kailangan mong tanggapin na pinili ka bago ka isinilang.
Paano kung hindi?
Kailangan.
Kailangan mong tanggapin ang katotohanan, ang pamilya mo, ang ninuno mo.
Kaya pinipilit niyo akong pumili?
Di naman sa ganoon.
Tatanggihan ko'ng pinagmulan ko pag di ko ginawa'ng sinabi niyo.
At kung gagawin ko?
Ano'ng mangyayari kay Shahsu?
Nangyayari ang pag-ibig. Ano'ng masama d'on?
Lolokohin ko siya.
Bibigyan ko siya ng responsibilidad na di niya alam.
Sasayangin niya'ng buhay niya.
Pag-ibig ba 'yon?
E, ano'ng gusto mo?
Ano'ng kinalaman n'on?
Please!
Oo, curious din ako.
Ano'ng pipiliin mo kung may pagpipilian ka?
Mas gusto kong di ako ang piliin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan