‎(Shadow and Bone - ตำนานกรีชา)
‎วาทรา นิโช…
‎(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‎ฟรูสซี่
‎ทุกคนขยายพลังด้วยอัฐิที่เหลือของแม่ท่านแล้ว
‎จำตอนที่ครอบครัวเจ้าพาเจ้ามาหาข้าได้ไหม
‎ราคาที่พวกเขาเรียกจะเอา ‎เมื่อค้นพบว่าเจ้าเป็นกรีชา
‎ตอนนี้ข้าอาจชดใช้หนี้ครั้งนั้นได้
‎เป็นข้าคงชดใช้ให้เป็นร้อยเท่า
‎ข้ารู้คุณค่าของเจ้าอยู่ตลอด
‎ทีนี้ ทำให้ข้าดูหน่อย
‎น่าอัศจรรย์นัก คนอื่นๆ ล่ะ
‎ทุกคนพร้อมแล้ว
‎คำสั่งของพวกเจ้า… ง่ายมาก
‎ฆ่ากษัตริย์
‎แล้วนักแกะรอยคนนั้นล่ะ
‎การคงอยู่ของมันจะเป็นภัยต่อทุกอย่าง
‎ห้ามใครแตะต้องนักแกะรอยคนนั้น ‎นอกจากข้า
‎เข้าใจหรือไม่
‎ดีมาก
‎แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่า ‎มันไม่ได้สละตัวเองเพื่อขยายพลังให้นางแล้ว
‎ข้าเชื่อว่านางคงยอมตาย ‎ก่อนจะยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้น
‎มัล!
‎อาลีนา!
‎ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี
‎เจอเจ้าแล้ว
‎ไม่รู้ทำไม แต่หาเจอทุกที
‎เจ้าต้องสละชีพใต้คมดาบของนาง ‎มิฉะนั้นแดนพยับเงาจะยังคงอยู่
‎และเด็กสาวคนนั้นจะเพียรช่วยทุกคนจนตัวตาย
‎บอกสิว่าเราจะหาทางอื่น
‎- ต้องมีทางอื่น ‎- ข้าต้องการเพียงเจ้าคนเดียว
‎เจ้าต้องยอมรับตัวตนที่เจ้าเป็น
‎อยู่มาตั้งนาน
‎ข้ารู้เสมอว่าเจ้ามีอะไรสักอย่างที่ข้าชอบ
‎ไม่ ออกไป
‎คิดจริงหรือว่าเจ้ามีอำนาจคุมที่นี่
‎ข้าไม่ยอมฟังอะไรเจ้าทั้งนั้น ‎ไม่ว่าจะทำอะไร
‎ข้าพูดไม่นานหรอก
‎ข้าเพียงจะมาบอกเจ้าว่ายังมีทางอื่น
‎- ไม่มีทางอื่นแล้ว ‎- ก็ต้องมีสิ
‎มีทางอื่นเสมอ
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้ใครทั้งนั้น มัล
‎เจ้าจากไปเสียเลยก็ยังได้
‎หายตัวไป
‎ข้าเคยหนีไปก่อนแล้วครั้งหนึ่ง
‎จำได้ไหม
‎ข้าควรจะอยู่มากกว่า
‎ข้าควรจะอยู่ดูโวลคราฉีกร่างเจ้าเป็นชิ้นๆ
‎รอบนี้ข้าจะไม่ยอมไปไหน ‎จนกว่าแดนพยับเงาจะสลายไป
‎เจ้ามีนิสัยชอบทำตัวเป็นคนโง่ ‎แล้วหาว่านั่นเป็นการกระทำของวีรบุรุษ
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับนาง ‎เมื่อเจ้าไม่อยู่บนโลกนี้กับเราแล้ว
‎เมื่อเจ้าไม่อยู่ปกป้องนางอีกต่อไป
‎เจ้าทนคิดถึงเรื่องนั้นได้รึ
‎นางจะมีคนทั้งแผ่นดินอยู่เคียงข้าง
‎แม้แต่เรื่องนั้นนางก็ไม่ต้องพึ่งพานานนัก
‎เพราะเจ้ากับข้า ‎เหมือนกันมากกว่าแค่สายเลือด ญาติข้า
‎เราทั้งคู่ใกล้หมดเวลาแล้ว
‎เมอร์ซอสต์กำลังฆ่าเจ้า
‎แสดงว่าเจ้าเข้าใจ
‎ข้าไม่มีอะไรจะเสีย
‎แค่เพราะเจ้าไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‎เจ้าจะต้องตายตามลำพัง
‎ส่วนข้าจะได้ตายในอ้อมกอดนาง
‎เจ้าจะได้ตายเมื่อข้าฆ่าเจ้า ญาติข้า
‎ฝันดีนะ
‎กองกำลังทั้งหมดของเรา ‎จะได้ห้ำหั่นคิริแกนที่เครามซิน
‎เราจะจู่โจมไม่ให้ทันตั้งตัว
‎อาลีนา
‎ได้ฟังเรื่องที่ข้าพูดสักคำไหมว่า…
‎ส่งหน่วยเข้มแข็งที่สุดของเรา ‎ไปปกป้องสถานเด็กกำพร้า
‎กองพลที่หนึ่งพยายามหาที่นั่นมาหลายเดือน
‎เราได้เปรียบด้วยยุทธวิธีรุกทางอากาศ ‎เข้าจู่โจมแบบไม่ให้ตั้งตัว
‎เรารู้ว่านิเชียโวยาทำอะไรได้บ้าง
‎และไม่มีวี่แววของพวกโครว์หรือดาบเงาเลย
‎ข้าจะไปคนเดียว
‎เขาต้องการอย่างนั้นเลย ‎ไม่อย่างนั้นจะเลือกสู้ที่เครามซินทำไม
‎- เขารู้จุดอ่อนของเจ้า… ‎- และข้ารู้จุดอ่อนเขา
‎สุดท้ายเขาจะไว้ใจข้ามากพอจนยอมให้เข้าใกล้ ‎จากนั้นข้าจะปลิดชีพเขาได้
‎ไม่จำเป็นต้องให้ใครสละชีพ ‎เพื่อให้จบเรื่องนี้
‎ไปคนเดียวเหรอ
‎เจ้ารู้ว่านั่นไม่ใช่การตัดสินใจที่ถูก
‎ทำไมจึงคิดแบบนี้
‎ความจริงคือ เราช่วยเด็กจากเครามซินทุกคนได้
‎เว้นแค่คนเดียว
‎คนที่ค้นพบข้าตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน
‎ก่อนข้าจะรู้ตัวว่าเป็นผู้เรียกสุริยะ และเขา…
‎เป็นเครื่องขยายพลัง
‎เจ้าหมายความว่าอะไร
‎มัลน่ะ
‎เขาคือวิหคเพลิง
‎เป็นไปไม่ได้
‎เขาไม่ได้เป็น…
‎ถ้าข้าแค่หยุดตัวเองก่อน
‎ข้าปล่อยให้อำนาจครอบงำใจ
‎เจ้าไม่มีทางรู้ว่านั่นคือเขา
‎คนเตือนแล้วว่าจะมีผลลัพธ์ตามมา แต่ข้า…
‎ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะ… จะเป็นเขา
‎ข้าช่างโง่เง่านัก
‎อาลีนา
‎เอาไว้เราค่อยคิดเรื่องแดนพยับเงา
‎แต่ก่อนอื่นต้องจัดการปัญหาเฉพาะหน้า
‎เรายกพลทั้งหมดไปสู้กับคิริแกนที่เครามซินได้
‎ตามสัญญา
‎นักบุญจะให้โชคช่วยอาจไม่พอ
‎ข้าเสียใจด้วย
‎สัญญากับข้าสิ นิโคไล
‎เจ้าต้องรอดจากการรบครั้งนี้
‎เราคนใดคนหนึ่งต้องรอด
‎ขออภัย ไม่ได้คิดจะขัดจังหวะ
‎ไม่ได้ขัดอะไร เข้ามาสิ
‎ได้ข่าวจากแนวหน้าไหม
‎กองกำลังของคิริแกน ‎เสริมทัพยึดเครามซินแน่นหนาขึ้นอีก
‎เราต้องลงมือให้เร็ว
‎ที่เจ้าเห็นข้ากับอาลีนา ไม่ใช่…
‎ไม่เป็นไร
‎ท่านยอมถอดเข็มทิศนั่นออกจากคอ ‎ครั้งสุดท้ายเมื่อใดกัน
‎ผู้เรียกสุริยะมีความหมายต่อข้ามาก ‎พอๆ กับจิตวิญญาณที่มีหวังในราฟกาทุกคน
‎ใช่ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีหวังได้หมั้นกับนาง
‎นั่นไม่สำคัญ
‎ใจของนางอยู่ที่อื่น
‎ข้าอยากให้นางมีความสุข
‎และหวังว่าสักวันเมื่อฝันร้ายนี้จบลง ‎นางจะเป็นสุขได้เสียที
‎การสมรสปลอม แต่ความรู้สึกเป็นของจริง
‎เกือบจะเป็นเรื่องน่าขัน
‎แค่เกือบ
‎วาซอฟ อัลเลียวา โรเมนโค ‎พวกเจ้ามากับเราด้วย
‎- รับทราบ ‎- รับทราบ
‎จำวันแรกที่ท่านโดนกระสุนในสนามรบได้ไหม
‎โดนตรงนี้
‎ถ้ามาทางซ้ายอีกนิดเดียว ‎เราคงไม่ได้มายืนคุยกันแบบนี้แล้ว
‎นั่นเป็นวันที่ข้ารู้แน่ว่าท่านจะเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่
‎ทำไมกัน
‎เพราะท่านไม่เคยหมดหวัง
‎ท่านยังพูดเล่นของท่านไปเรื่อย
‎นั่นเป็นผู้ที่คู่ควรกับราฟกา
‎กษัตริย์ที่หุบปากเงียบไม่เป็นน่ะนะ
‎กษัตริย์ที่จะปกครองด้วยความหวังเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
‎รีบร้อนจะไปรบจนขึ้นมาประจำที่แล้วเหรอ
‎ข้าแค่มาคิดอะไรนิดหน่อย
‎นางบอกแล้วสินะ
‎บอกแล้ว
‎ตลกดีนะ
‎ข้าเป็นทหารอยู่หลายปี
‎นึกว่าต้องตายในหล่มโคลนสนามเพลาะ
‎แต่แล้วอาลีนากับข้าก็หนีไปได้
‎แล้วข้าก็เจอท่าน
‎เอ่อ ไม่ใช่ท่าน
‎เจอสเติร์มฮอนด์
‎และนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ข้าคิด
‎"นี่แหละชีวิตดีๆ"
‎ไม่ต้องรอให้กระสุนฟเยียร์ดาเจาะพุง
‎ยินดีด้วยที่เจ้าได้ลิ้มรสชีวิตแบบนั้น แม้จะช่วงสั้นๆ
‎เกิดมาข้าไม่เคยอิจฉาอะไรใครเลย
‎แต่ข้าอิจฉาชีวิตของสเติร์มฮอนด์
‎อิสรภาพ
‎แต่ชีวิตข้ากลับถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้น ‎นั่นเป็นสิ่งที่จะต้องเกิด
‎- หากอาลีนาไม่คว้าโอกาสไว้… ‎- แน่ใจเหรอว่าไม่มีทางอื่น
‎ไม่มี
‎ข้ามีแผน
‎ข้าแค่…
‎เมื่อจบเรื่อง แล้วข้าไม่อยู่แล้ว
‎- มัล… ‎- ไม่ ฟังข้าก่อน ขอร้อง
‎เมื่อข้าไม่อยู่แล้ว
‎นางจะต้องมีคนคอยยืนเคียงข้าง
‎ข้าจะใช้อำนาจทั้งหมดของบัลลังก์ ‎ดูแลให้นางปลอดภัย
‎แค่…
‎ให้คู่ควรกับนาง
‎ติดอัญมณีด้วยก็สวยดี
‎ขอบคุณ
‎เป็นเครื่องประดับ ‎แต่ข้าว่านั่นแหละจุดประสงค์ของมัน
‎ทั้งประดับและประโลมใจ
‎ถ้าเจ้าต้องเลือกอัญมณีที่ชอบ ‎เจ้าจะเลือกอะไร
‎อะไรนะ ถามทำไม
‎เรื่องคุยกันเล่นๆ ในหมู่ดูราสท์
‎ข้าคุยเล่นไม่เก่งนักหรอก
‎แต่เขาว่ากันว่าอัญมณีที่คนชอบ ‎จะบอกทุกอย่างให้ดูราสท์รู้ได้
‎เราต้องรู้เรื่องของเจ้าบ้าง
‎ข้าไม่แน่ใจเรื่องนั้นเท่าไหร่
‎แต่จะขอสารภาพว่า
‎ข้าชอบมรกตมาแต่ไหนแต่ไร
‎อัญมณีที่สงวนไว้ให้ราชวงศ์น่ะนะ
‎และข้าก็น่าจะชอบเพราะเหตุผลนั้นนั่นแหละ
‎เพราะมันสูงเกินเอื้อม
‎ให้ตาย อัญมณีที่คนชอบบอกนิสัยคนได้จริงๆ
‎ข้าคู่ควรกับอะไรที่ดีกว่านั้น
‎จะมีอะไรมีค่ามากกว่ามรกต
‎ทุกอย่าง ถ้าประดับอยู่กับตัวเจ้า
‎งั้นก็ทับทิม
‎ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมณี
‎ทับทิมแข็งแกร่งกว่ามรกต
‎กองพลที่สองที่รักของข้า
‎ข้ารับเป็นผู้นำเพื่อปกป้องพวกท่าน ‎เพื่อนำพวกท่านไปสู่ความปลอดภัย
‎แต่จะทำเช่นนั้นได้ ‎เรายังมีหนทางน่าหวั่นใจรออยู่ตรงหน้า
‎เราจะส่งหน่วยรบผสมกับกองพลที่หนึ่ง ‎เข้าไปยังเครามซิน
‎เพื่อคุ้มกันสถานเด็กกำพร้า ‎จากกองกำลังของเจ้าแห่งความมืด
‎เพราะมีนิโคไลและเรือเหาะลำที่สอง
‎พวกนั้นจะไม่ทันสังเกตว่าเราเข้าบุก
‎เป้าหมายของเราคือคิริแกน แต่อย่าได้ประมาท
‎เขาอาจล้างสมอง ‎สหายกรีชาของพวกเราไปมากมาย ทีนี้…
‎อาลีนา
‎ข้าขอเสนอจุดสู้อีกด้าน แค่สำหรับเราสองคน
‎หมายความว่ายังไง
‎เจ้าแห่งความมืดคาดว่าจะเจอเจ้าที่เครามซิน
‎- ใช่ แต่… ‎- งั้นเราก็ไปที่แดนพยับเงาแทน
‎แค่เราสองคน
‎ทำลายแดนนั้น ‎ขณะที่นิโคไลกับคนอื่นๆ เล่นงานกองทัพคิริแกน
‎พอเลย มัล
‎แต่ถ้าไม่มีเครื่องขยายพลังชิ้นสุดท้าย ‎จะทำได้ยังไง
‎มัล อย่า ขอร้อง
‎เครื่องขยายพลังสุดท้ายคือสายเลือด
‎สายเลือดของข้า
‎อย่า
‎- อาลีนา ‎- ข้าบอกว่าไม่เอา!
‎ข้าก็มีสิทธิ์ตัดสินใจเหมือนกัน
‎- ยังไงต้องมีทางอื่น… ‎- แล้วถ้าทุกคนไปสู้กับคิริแกนแทนล่ะ
‎ยังไม่เห็นวี่แววของพวกโครว์
‎เราสู้กับอสูรเงาเหล่านั้นทั้งที่ยังไม่มีดาบไม่ได้
‎และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ‎แดนพยับเงาจะยังคงอยู่ เขาชนะ
‎เขามาหาข้าในฝัน
‎อาจเป็นฝันแบบเดียวกับที่เจ้าฝัน
‎แต่ในฝัน เขารู้แล้ว
‎รู้แล้วว่าข้าเป็นใคร
‎ถ้าเขารู้ ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง
‎เราแทบไม่เหลือเวลาแล้ว
‎ข้าจะไม่ยอมฆ่าเจ้า
‎ข้าไม่ทำแน่ๆ
‎ถ้าผู้บงการจิตสักคน ‎หยุดไม่ให้หัวใจมัลเต้นได้สองนาที
‎เจ้าจะทำสิ่งที่จำเป็นได้ทันไหม อาลีนา
‎ขอโทษที ว่ายังไงนะ
‎ข้าฆ่าเขาแล้วคืนชีพให้เขาได้ในสองนาที ‎นานกว่านั้นไม่ได้
‎เวลาแค่นั้นจะพอให้เจ้าทำลายแดนพยับเงาได้ไหม
‎- ก็อาจจะพอ ‎- อาลีนา
‎เจ้ารู้ว่าเรื่องพวกนี้ต้องทำยังไง ‎เวลาแค่นั้นไม่พอ
‎- ที่จะเชื่อมกระดูกนิ้วของข้า… ‎- ที่จริง
‎ข้าช่วยเอาชิ้นกระดูกของมัลมาทำ
‎แล้วเชื่อมเข้ากับ… เอ่อ กับตัวท่าน
‎อย่างที่ทำกับเจ้ากวางป่า จำได้ไหม
‎ท่านก็ต้องจำได้อยู่แล้ว
‎ตามทฤษฎี เราควรทำก่อนที่พวกท่าน ‎จะเข้าไปในแดนพยับเงา
‎เมื่อหัวใจหยุดเต้น ‎กระบวนการขยายพลังจะทำงาน
‎จริงด้วย
‎นี่แหละทางแก้ปัญหา
‎ฟังดูบ้าสุดๆ
‎ข้าชอบมาก
‎อาลีนา เจ้าต้องเป็นคนลงมือฆ่าข้า ‎ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้ผล
‎ลองวิธีนี้ก่อน เชื่อข้าเถอะ
‎แล้วถ้าไม่ได้ผล ค่อย…
‎ขอบคุณมาก
‎ขอให้เทมาร์ไปกับเราได้ไหม
‎เทมาร์ตัดสินใจเองได้
‎โดมินิคกับข้าจะเดินทัพไปเครามซินทันที
‎เอดริค นาเดีย พวกเจ้ามากับเรา
‎แล้วจะให้ข้าตัดส่วนไหน
‎เจ้าต้องกลับมาหาข้านะ
‎ข้าจะได้หาขนมอร่อยๆ มาเอาใจเจ้าอีก
‎พูดอย่างนี้ข้าชอบ
‎หวังจริงๆ ว่าเราจะได้เจอกันอีก
‎และต่อให้ชะตาจะว่าอย่างไร ‎เรามีชีวิตยืนยาวรออยู่
‎ชีวิตธรรมดามากด้วยเรื่องสามัญ
‎หากเรียกความรักเป็นเรื่องสามัญได้
‎หวังว่าจะยังเรียกวายุได้
‎นี่
‎เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่คิด
‎ถ้าไม่ได้ก็รับสมอ้างว่า ‎เจ้าทำเรื่องที่เป็นผลงานข้า
‎ตั้งแต่ยังเด็ก ‎คนบอกข้าว่าความหวังเป็นเรื่องอันตราย
‎ข้าถูกเตือนไว้หลายครั้ง
‎แต่ข้ารู้แล้วว่าความหวังคือลมซึ่งจู่ๆ ก็พัดมา
‎โบกใบเรือและพาเรากลับบ้าน
‎และข้าเห็นมันในดวงตาของพวกท่าน
‎ข้าเห็นความหวังทอประกาย
‎ความหวังที่จะเห็นราฟกายุคใหม่
‎พี่น้องทั้งหลาย ข้าขอบอกทุกท่าน ‎ทั้งกรีชาและออตคาซาสต์ยาไม่ต่างกัน
‎ที่นี่คือบ้านของเรา
‎ใช่
‎และเราจะสู้เพื่อมัน
‎ขอเหล่านักบุญส่องทาง
‎แด่ราฟกา
‎ข้าจะไปเอาม้า
‎เราควรออกเดินทางกันแล้ว
‎ไปที่โบสถ์จะมีความเป็นส่วนตัวกว่า
‎ท่านแม่ทัพ นั่นอะไร
‎ข้างล่างนั่น!
‎พวกนั้นไม่ได้อยู่เครามซิน
‎กรีชาของคิริแกนมาถึงนี่แล้ว!
‎จัด!
‎ทุกคนระวัง
‎นี่ลอบโจมตี!
‎เยี่ยม ข้าทำได้แล้ว
‎กองพลที่หนึ่งทำแบบนี้กับนิโช
‎ทรมานเขา
‎จี้ดาบปลายปืนร้อนๆ เข้ากับแก้ม
‎และจับเขาแขวนจนกระทั่งไร้เส้นเสียง อย่าลืม
‎ถ้าใส่เครื่องแบบ พวกมันก็เหมือนกันหมด
‎ฆ่ามันให้หมด
‎เว้นแค่ผู้เรียกสุริยะและนักแกะรอย
‎คำสั่งคิริแกน
‎ถ้าจะมาแก้แค้น เข้ามาเลย
‎อย่าให้ข้าเสียเวลา
‎การแก้แค้นไม่ใช่วิถีของดเจล
‎อ้าว เสียดายนะ
‎เสียดายที่ศาสนาของข้า ‎กำหนดให้ข้ามีศีลธรรมเหรอ
‎เสียดายที่ศาสนาของเจ้าไม่ยอมให้เจ้าได้สะใจ
‎ความสะใจหาได้ในทางอื่น
‎แต่ไม่เหมือนความรู้สึก ‎ตอนที่ดาบกะซวกพุงศัตรูหรอก
‎หรือสิ่งที่เจ้าจะพบในหว่างขาคู่รัก
‎พอที!
‎เอ้า
‎พูดพอแล้ว
‎ไม่มีใครต้องมาเข้าคุกที่นี่นอกจากจะมีคนปากโป้ง
‎จะบอกว่าเจ้าไม่อยาก ‎ได้เวลาส่วนตัวกับคนคนนั้นเหรอ
‎ถ้าเจ้าปฏิเสธ ข้าว่า ‎พระเจ้าของเจ้าจะลงทัณฑ์ที่โกหก
‎ความรู้สึกโกรธเกรี้ยวที่เจ้าเก็บกดเอาไว้
‎พร้อมระเบิดเมื่อไหร่ค่อยมาหาข้า
‎แล้วข้าจะให้สิ่งที่เจ้าเสียไป
‎มันคืออะไร
‎จุดหมายชีวิต
‎เอาละนะ
‎เอาแล้ว
‎ต้องตัดเยอะแค่ไหนน่ะ
‎แค่…
‎แกนกระดูกที่ปลายนิ้ว…
‎ปลายนิ้วก้อยน่ะ แค่นั้นก็พอ
‎อ้อ
‎เอาละนะ
‎ได้ จัดการเลย
‎ข้าจะช่วยสะกดประสาทให้ชาที่สุด
‎ข้าเริ่มไม่แน่ใจว่าควรเป็นคนลงมือรึเปล่า
‎ปกติแล้วดูราสท์ไม่ใช่คนที่…
‎- เอามา ข้าตัดเอง ‎- ไม่ต้อง
‎ขอที อย่ามาแตะ
‎- ไม่เป็นไร ข้าทำได้ แต่… ‎- อะไร
‎เอาละนะ ทำจริงละ
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎เอาละ
‎เอ้า
‎ไม่นะ ไม่เอาตอนนี้
‎หนีเร็ว
‎กษัตริย์ไม่ได้มาที่นี่
‎พวกมันไปไหน
‎เป็นอย่างที่คิริแกนว่าไว้
‎เราจะต้อนพวกมันกลับไปที่ป้อม
‎นี่เป็นแผนของพวกมันตั้งแต่ต้น
‎ไม่ใช่สถานเด็กกำพร้า แต่จะโจมตีเราตรงนี้
‎ไม่ให้เราทันตั้งตัว
‎- เราควรหยุดดูขาท่านก่อน ‎- ไม่ได้ เราต้องกลับไปหาอาลีนา
‎พวกนั้นเห็นเรารึเปล่า
‎มีต้นไม้กำบังหนาเกินกว่าจะเห็นพวกเราชัดๆ
‎เราน่าจะกลับไปที่ป้อมได้
‎พวกนั้นทรงพลังขนาดนี้ได้ยังไง
‎มาเถอะ
‎จะหานักแกะรอยคนนั้นได้ยังไง ‎มันอาจไปอยู่ที่ไหนก็ได้
‎ตอนนี้เจ้าได้ขยายพลังแล้ว
‎เจ้าสัมผัสเมอร์ซอสต์ไกลกว่ากระโจมนี้ได้ไหม
‎ได้
‎ไปทางแดนพยับเงา ห่างจากนี้หลายโยชน์
‎นั่นเป็นเครื่องขยายพลังของอาลีนาสินะ
‎ใช่แล้ว
‎และเราจะเปิดศึกที่นั่น
‎มัล!
‎กระสุนฟอสฟอรัส
‎ได้ผล
‎หนีเร็ว
‎- เห็นอาลีนารึเปล่า ‎- เรือเหาะฮัมมิ่งเบิร์ดตก
‎ทางโน้น!
‎แดนพยับเงา มันแผ่ขยาย!
‎มันมาแล้ว!
‎เราต้องไปหานิโคไล
‎ส่งสัญญาณเตือน
‎ตามข้ามา
‎ให้นิโคไลอยู่ข้างหน้า คุ้มกันกษัตริย์ไว้
‎ถ้าผ่านคูเข้าประตูหลักไปได้ก่อนพวกนั้นจะจับได้
‎เราอาจจะพอมีทางรอด
‎นักบุญช่วยด้วย
‎เดี๋ยว
‎เกิดอะไรขึ้น
‎แดนพยับเงา เขาเคลื่อนมันเข้ามาแล้ว
‎อาลีนา
‎วิ่งเลย
‎เอาอย่างไรดี คุณสตาร์คอฟ
‎เอาความตั้งใจ หรือเอาหัวใจตั้ง
‎ไปหานิโคไล ระวังให้รอบด้าน!
‎ไปเลย
‎มาเร็ว
‎มา ทางนี้
‎- มาเถอะ ‎- ไป!
‎ไอ้พวกอ่อนหัด เราต้อนจนมันไปจนมุมในคู
‎แล้วเราจะฆ่ามันตรงนั้น
‎เจ้าสี่คน ไปทางหน้าผา
‎นิ่งไว้
‎จัดการเลย!
‎ฆ่าได้รึเปล่า
‎อิเนจ นี่เจ้าจริงๆ ใช่ไหม
‎นักบุญอาลีนา
‎ขอเถอะ ไม่ต้องนอบน้อมขนาดนั้น
‎ทุกคนเป็นเพื่อนกันแท้ๆ
‎ไม่อยากเชื่อว่าเจ้ามาเสี่ยงชีวิตเพื่อข้าอีกแล้ว
‎ต้องมีใครสักคนไปหาสิ่งนี้มา
‎ไม่มีใครใช้ได้เก่งเหมือนเจ้า
‎จ้าๆ ดีใจที่ได้กลับมาเจอ
‎จัดการต่อกันได้หรือยัง
‎โซยา ขอบคุณมาก
‎ถ้าเจ้ามาช้ากว่านี้แม้แต่นิดเดียว เรา…
‎สวัสดี
‎รู้นี่ว่าข้าอดใจพลาดจังหวะเด็ดไม่ได้
‎ข้าจำเจ้าได้
‎เจ้าอยู่บนเรือไปเคตเทอร์ดัม
‎นีน่า เซนิค ผู้บงการจิต แอบปลื้มอยู่นะ
‎เราต้องเข้าไปในแดนพยับเงาให้ลึก ‎เพื่อจะทำลายมัน
‎โดดขึ้นมาเลย
‎เดี๋ยว ไม่ได้มีเดวิดไปด้วย
‎เรามีกันและกัน มีแค่นั้นก็พอแล้ว
‎ไปกับข้าไหม
‎ตลอดไป เดี๋ยวนะ
‎ไปได้แล้ว
‎เกือบถึงแล้ว ทางเข้าอยู่ที่หัวมุม
‎ไม่มีเวลาบรรจุกระสุน ตรงนี้เรามีคนเยอะกว่า
‎ต้องจัดให้สมน้ำสมเนื้อกันหน่อย
‎- แม่ทัพมาแล้ว ‎- เตรียมตั้งรับ
‎รอให้พวกนั้นพ้นก่อน!
‎ใครตามมา
‎- กรีชาของคิริแกน ‎- เข้าประจำที่!
‎พวกนั้นขยายพลังมาแล้ว
‎ไม่ ไม่ต้องแสดงความกล้าหาญ มานี่เลย
‎ประจำที่!
‎ว่าแต่ไอ้บ่าที่หลุดน่ะ
‎เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่คิดนะ
‎ข้าเอาอยู่น่า
‎ยังไม่เห็นวี่แววโทลยาหรือพวกโครว์
‎อาลีนากับมัลล่ะ
‎พลัดหลงกัน ในนั้นวุ่นวายมาก
‎- บุกไป! ‎- เดินหน้า!
‎ลงมือ!
‎ไม่เอาน่า
‎คิริแกนกักเราไว้ระหว่างโวลคราในนั้น ‎กับตัวจัญไรพวกนี้
‎จัดการตัวจัญไรก่อน
‎จุดโจมตีช่องแคบ
‎นั่นจะทำให้มองไม่เห็นไปบ้าง
‎เร็ว!
‎คุ้มกันหน่อย
‎ถอยก่อน!
‎เร็วเข้า!
‎ทางเข้าฝั่งผาโดนดักโจมตี ตรงนั้นมีกรีชาสี่คน
‎เราปล่อยให้ผ่านเราไปไม่ได้
‎ถ้ามีโอกาสที่อาลีนาจะอยู่ในนั้น
‎วาทรา พังประตู
‎เราจะดักมันให้เหมือนหนู
‎ถอย!
‎อย่า! ไม่มีเวลาแล้ว
‎ไม่!
‎หมอ!
‎ทำแบบนั้นทำไม เจ้าโง่
‎ท่านจะได้ไปช่วยคนที่เหลือ
‎อย่าให้เสียเรื่องล่ะ
‎ไม่ ข้าจะตามเจนยามา นางต้องรักษาได้
‎กษัตริย์ที่คู่ควรกับราฟกา
‎จบกันเสียที
‎ไปทางนี้เรื่อยๆ เราใกล้ถึงแล้ว
‎เข้าไป
‎ข้าขอโทษ ขอโทษจริงๆ
‎ตรงนี้ไม่ค่อยปลอดภัยนะ
‎มาเร็ว มากับข้า
‎เข้าไปในนั้น
‎- แน่ใจเหรอ ‎- เจ้าเข้าไปก่อน แน่ เข้าไปเลย
‎มาสิ
‎เดวิด ทำอะไรน่ะ
‎อย่านะ เดวิด ขอร้อง
‎อย่าทำอย่างนี้ เดวิด ในนี้มืดนะ เดวิด
‎กล้าไว้เถิด
‎อย่าให้ใครโค่นล่มได้ เจนยา ซาฟิน
‎เดวิด ไม่นะ อย่า เดวิด!
‎เดวิด ขอร้อง เดวิด
‎เดวิด!
‎ลูกนี้เพื่อกษัตริย์
‎วาทรา
‎มาจากไหนน่ะ
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดของข้า
‎ผู้เชี่ยวชาญเหรอ
‎ก็ได้ เชี่ยวก็เชี่ยว
‎เราลากตัวเองมาเจอฝันร้ายอะไรอีก
‎- สเติร์มฮอนด์มาทำอะไรตรงนี้ ‎- อยู่แถวนี้เขาใช้ชื่อนิโคไล
‎นิโคไล แลนท์ซอฟ
‎ที่ผ่านมาเนี่ยนะ เพื่อนซี้เพื่อนใจ
‎เจ้านี่ใครนะ
‎เจ้าคือเทมาร์สินะ เรามากับน้องชายเจ้า
‎สวัสดีจ้ะ คนสวย
‎ถ้าเพียงแต่เจ้าเกิดมาเป็นกรีชา ‎คงรู้ว่านั่นแปลว่าอะไร…
‎ได้รับพรไง
‎ข้ามีผงดาทูราเมล็อกเซีย
‎ไวแลน เอาเลย
‎ขอแรงลมหน่อย
‎เจ้า
‎เจ้า…
‎จบแล้ว
‎ไม่ยักรู้ว่าเจ้ารักชาติขนาดนี้
‎ถ้าท่านตาย เราก็ชวดเงิน
‎พี่
‎เจอดาบไหม
‎อยู่กับอิเนจ ไปหาอาลีนากับมัลแล้ว
‎เราก็ต้องไปเหมือนกัน
‎ถ้าคิริแกนส่งคนมาสู้ตรงนี้ ‎แปลว่าเขาจะมุ่งไปหานาง
‎ข้ากรุยทางเข้าไปในป้อมให้แล้ว
‎มาเถอะ
‎ตรงนี้แหละ
‎ใจกลางแดนพยับเงา
‎ที่ซึ่งคิริแกนเริ่มสาปส่งแผ่นดินนี้เข้าสู่ความมืด
‎นี่คือจุดที่เราน่าจะมีโอกาสทำลายมันได้
‎อย่า
‎ไม่ต้อง เราทำได้
‎งดงามเหลือเกิน
‎ประทับใจจริงๆ
‎ข้าแทบจะรู้สึกแย่กับสิ่งที่ต้องทำเลยทีเดียว
‎ยังไงเขาก็สายเลือดเดียวกัน
‎หมอบลง
‎ข้าบาดเจ็บ
‎มัล!
‎นักบุญช่วยด้วย ไม่นะ
‎ไม่เป็นไรนะ มัล อยู่กับข้าก่อน
‎นีน่า
‎อยู่กับข้าก่อน
‎อยู่กับข้าก่อน!
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม