‎(Shadow and Bone - ตำนานกรีชา)
‎เมื่อพบว่าเกิดเรื่อง ‎เราจึงรู้สึกว่าจำเป็นต้องเรียกท่านกลับมา
‎แม้จะเสียของส่วนใหญ่ที่ค้นคว้าอยู่
‎ข้ายังไหวตัวทันและเก็บสิ่งนี้ไว้ติดตัว
‎ดังนั้นข้าจะทดลองเรื่องเครื่องขยายพลัง…
‎ต่อไป
‎(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‎ท่านนายพล
‎มีอะไร
‎ฝ่ายสำรวจไม่พบร่องรอยของผู้เรียกสุริยะ
‎หรือกลุ่มของเจ้าชายนิโคไล
‎ค้นหาต่อไป
‎ท่านคะ เรากำจัดราชวงศ์ราฟกาไปเกือบหมดแล้ว
‎แม้แต่เจ้าชายนิโคไลยังต้องหนีหัวซุกหัวซุน
‎เราจะทำให้อิทธิพลเขายิ่งอ่อนแอ
‎ด้วยการเบนความสนใจ ‎ไปทำลายกองพลที่หนึ่งที่ยังเหลืออยู่
‎กับค่ายของพวกนั้นทั้งหมด
‎นั่นจะเป็นก้าวต่อไปที่เหมาะสมทางกลยุทธ์
‎เว้นแต่เจ้าชายน้อยกับผู้ติดตามของมัน ‎มีผู้เรียกสุริยะของข้าอยู่ด้วย
‎อาลีนา สตาร์คอฟมีค่ามากกว่ากองทัพไหนๆ
‎ถึงจะเสี่ยงต้องพูดซ้ำพูดซาก…
‎ไปหานางให้เจอ
‎มัล
‎เวรกรรม
‎มัล
‎ไม่เป็นไรนะ อาลีนา เขาไม่ได้อยู่ในนี้
‎- รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน ‎- เขาคงต้องยังอยู่ข้างนอก
‎เทมาร์
‎เราออกมาค่อนข้างไกลจากสปินนิ่งวีล
‎แต่ถ้ารวบรวมสติกันได้แล้วเราจะกลับไปหาเขา
‎นำร่างคนตายไปไว้ในสุสาน
‎เราอยากต้อนคนไปทางซเวดยาให้เร็วที่สุด
‎- ไม่เป็นไร ‎- เอ้า
‎- โอเค ‎- พร้อมนะ
‎อาลีนา
‎ข้าจะกลับมารับตัวเจ้า
‎- เมื่อกี้เป็นอะไร ‎- เปล่า ข้าแค่ตกใจ
‎ใช่ แต่แสงของเจ้าเกือบฝังเราทั้งเป็น
‎เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า
‎ถ้าเจอมัลข้าก็จะไม่เป็นอะไร ‎เขาไม่ได้อยู่ในงานเลี้ยง
‎เขาต้องบาดเจ็บแน่ๆ เราไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
‎- เขาหาข้าเจอเสมอ… ‎- เราจะส่งทีมสำรวจออกไป
‎แต่ตอนนี้ตั้งสติกับงานตรงหน้าก่อน
‎กอบกู้ราฟกา
‎เราต้องเก็บความดำมืดในใจไว้ก่อน
‎จอร์ดี้
‎ต้องยอมรับนะ
‎ข้าชอบสภาพของเจ้าตอนเช้าๆ
‎หิวรึเปล่า
‎นีน่าเคยพูดถึงร้านอาหารเช้า ‎ที่เสิร์ฟวาฟเฟิลไฟลุก
‎หรือไส้กรอกก็ไม่แน่ใจ
‎- ไม่รู้ละ ข้าจำไม่ได้ ไม่ได้ตั้งใจฟัง ‎- ข้า…
‎ไม่รู้ว่าพร้อมจะกินอาหารเช้าหรือยัง
‎อย่ามา
‎ลงไปข้างล่างเดี๋ยวนี้
‎เราต้องไปกู้ชาติราฟกา
‎เนเชนเยอร์ ดาบของนักบุญเนยาร์น่ะนะ
‎แสดงว่าก็ไม่ได้ลืมบทเรียนจากราชวังน้อยไปหมด
‎- แค่ลืมความจงรักภักดีต่อราฟกา ‎- ขอบใจ
‎ต่อราฟกาหรือต่อคิริแกน ‎ข้าไม่ต้องรอให้เขาทำลายทั้งเมือง
‎กว่าจะกังขาความภักดีของตัวเอง
‎ทีนี้ ไหนๆ ทุกคนก็รู้ชัดแล้วว่า ‎เจ้าสองคนมีความหลังกัน
‎งานนี้จะจ่ายเป็นอะไร
‎อยากได้อะไรว่ามาเลย
‎งานมันสำคัญขนาดนั้น
‎- นั่นตราราชวงศ์แลนท์ซอฟเหรอ ‎- ต้องใช่อยู่แล้ว น่าเกลียดขนาดนี้
‎เจ้าชายนิโคไลขอให้พวกเจ้าไปช่วย
‎จัดหาและนำส่งดาบเนเชนเยอร์ ‎ให้อาลีนา สตาร์คอฟที่ราฟกาตะวันออก
‎นางกลับมาแล้วรึ
‎เช่นเดียวกับเจ้าแห่งความมืด
‎กับกองทัพอสูรเงาไร้พ่าย
‎ฟังแล้วไม่ปลื้มเลย
‎นางต้องใช้ดาบนั้นสังหารพวกมัน ‎เป็นสิ่งเดียวที่อาจจะได้ผล
‎ไปหาดาบมาให้ได้ ‎เจ้าชายจะยอมจ่ายทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
‎แต่คำนั้นข้าปลื้ม
‎เจ้าก็คงคิดเหมือนกันสินะ
‎ข้ายินดีเปิดโอกาสให้เจ้าชาย ‎ผลาญเงินของประเทศตามใจชอบ
‎ข้าไม่ต้องการเงิน ‎ข้าแค่ต้องปล่อยใครคนหนึ่งจากเฮลเกท
‎แลนท์ซอฟต้องมีเส้นสาย ‎กับรัฐบาลเคิร์ชบ้างแหละนะ
‎ทำเพื่อคนฟเยียร์ดาคนนั้นน่ะนะ
‎สงสัยต้องมีขนสัตว์เร้าใจน่าดู
‎ยังไงข้อเสนอก็คือข้อเสนอ
‎เจ้าชายนิโคไลพูดแล้วไม่คืนคำ
‎แต่เราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
‎ตกลง
‎- เรารับงาน ‎- แล้วนางผีพรายของเจ้าล่ะ
‎ข้านึกว่าจะได้เจอนางด้วย
‎นางไปแล้ว
‎ไม่ใช่ ยังไม่ไป นาง…
‎ไม่ใช่ทางที่เลือกได้
‎"ไม่ใช่ทางที่เลือกได้"
‎ใช่ไหมล่ะ ไม่รู้เลยว่าเขาคิดขึ้นมาได้ยังไง
‎และเมื่อข้ารักษาเสร็จ
‎จะไม่ต้องเป็นตัวเลือกของใครอีก
‎นั่นหมวกข้าเหรอ
‎เจ้าเกลียดหมวกใบนั้น
‎แต่ทำไมเขาไม่ยอมบอกข้าว่า ‎มีงานให้ทำเพื่อท่านผู้เรียกสุริยะ
‎เพราะเขาอยากผลักไสเจ้า ‎แทนที่จะยอมรับว่ารู้สึกดีๆ ต่อเจ้าน่ะสิ
‎เรื่องแบบนี้ไม่ควรพูดออกมาเหรอ
‎ข้าคนหนึ่งละถูกใจที่เจ้าพูด
‎ข้าเกลียดหมวกนี่จริงด้วย
‎ฟังนะ ข้าไม่รู้ว่าระหว่างเจ้าสองคนมีอะไรกัน
‎เพราะไม่มีใครในกลุ่มคนพังๆ ของเรา ‎เปิดใจคุยกันเป็นสักคน
‎แต่ข้ารู้จักคาซดี
‎แล้วก็รู้จักเจ้าดี
‎ข้าคิดว่าอย่างน้อยเจ้าน่าจะอยากรู้ ‎ว่าทำไมเราจึงไปรับงานนี้
‎เพื่อนักบุญของเจ้า
‎ถ้าเขาเข้มแข็งได้ครึ่งหนึ่งของเจ้า ‎เขาต้องรอดแน่
‎ข้าอยากพูดได้ว่าเขาเข้มแข็ง แต่…
‎แล้วโทลยาล่ะ เจ้าไม่กลัวว่า ‎เขาจะกลับมาหาเราไม่เจอเหรอ
‎เขาไม่เป็นไรหรอก นอกจากจะเริ่ม ‎ร่ายบทกวีมหากาพย์ให้โซยาฟัง
‎เรามีวิธีตามหากัน
‎ตรงนั้นมีทางออกไปสู่เบื้องบน ‎รวบรวมผู้บาดเจ็บแล้วไปเสีย
‎เจ้าไปกับนาเดีย
‎ทางใต้ของครีเบียสค์มีป้อมชื่อซเวดยา
‎ไปตรงนั้นแล้วหาโดมินิค เวอร์ทอฟ
‎- แต่เจ้าต้องมีข้า ‎- เด็กโง่!
‎เจ้าจะให้เรารออีกนานแค่ไหน ‎กว่าจะชี้ทางลงไปใต้ดิน
‎บากราเหรอ
‎หรือข้าควรปล่อยให้อเล็กซานเดอร์ ‎จัดการพวกเราให้จบๆ
‎เจนยา
‎นักบุญมาโปรด
‎โล่งใจจริงๆ ข้าไม่แน่ใจว่าเจ้าจะ… ‎ทำอะไรน่ะ สวัสดี
‎ข้าโล่งใจมากๆ
‎ที่ได้เห็นเจ้า
‎บากรา
‎คงเรียกว่าราชวังน้อยไม่ได้ แต่ก็ต้องยอม
‎- ท่านคือครูกรีชา ‎- เจ้าชายลูกสุนัข
‎ข้านึกมาตลอดว่าท่านเป็นแค่ตำนาน
‎ไม่ใช่แค่ตำนานแล้วเจ้าหนุ่ม
‎เราเห็นกันอยู่ว่าประเทศนี้ถูกทำลาย
‎ข้าแค่สงสัยว่าเจ้าจะเป็นผู้กอบกู้มันหรือไม่
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คิดว่าฝีมือใครล่ะเด็กน้อย
‎คิริแกนทำกับเจ้าแบบนี้เหรอ
‎นิเชียโวยาของเขา
‎เจนยา
‎เจนยา ซาฟฟิน
‎กรีชาที่วางยาพิษกษัตริย์น่ะนะ
‎มอย ซาเรวิช
‎มอยซาร์ เขาเป็นกษัตริย์ของเจ้าแล้ว
‎ไม่ ยังไม่ใช่จนกว่าจะมีพิธี
‎เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าจะต้องถูกดำเนินคดี ‎ข้อหากบฏต่อเบื้องสูง
‎ไม่ได้
‎- นางร่วมมือกับเจ้าแห่งความมืด ‎- นางทำเรื่องจำเป็นเพื่อการอยู่รอด
‎ไม่ใช่ทุกคนโชคดีอย่างเจ้า ‎และหนีออกมาจากมหาราชวังได้
‎เจ้าออกเดินทางนานเกินไป โซบัชกา
‎แต่ถึงกระนั้น ‎เจ้าก็รู้ดีว่าครอบครัวเจ้าทำอะไรได้บ้าง
‎ท่านพ่อขืนใจเจ้ารึ
‎ข้าไม่เคยเรียกหาความสนใจจากเขา
‎กษัตริย์ไม่อยู่ชดใช้กรรมที่ก่อไว้แล้ว
‎เจ้าลงโทษนางด้วยเรื่องนี้ไม่ได้
‎นางไม่ได้ภักดีต่อเจ้าแห่งความมืดแล้วแน่รึ
‎ลืมตาดูสิว่าเขาทำกับนางยังไง
‎คิริแกนหลอกใช้นางเหมือนที่ทำกับเราทุกคน
‎เจ้าปลอดภัยที่นี่
‎ในฐานะว่าที่กษัตริย์แห่งราฟกา ข้าขอให้คำมั่น
‎และถ้าเจ้าชี้พิกัดฐานที่มั่นของเขาได้
‎ข้าสาบานต่อนักบุญทุกองค์ ‎เมื่อพวกเราหายดีและพร้อมเคลื่อนทัพ
‎ข้าจะโจมตีเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี
‎ดาบเนเชนเยอร์ที่วิหารอัมรัตเจน ‎เป็นของปลอมแน่ๆ
‎เราบอกไปแล้ว ‎ช่วยบอกเรื่องที่เรายังไม่รู้บ้างได้ไหม
‎สายของข้าบอกว่าดาบนั้นถูกขโมยไป ‎ด้วยฝีมือโจรฉายา "สานุศิษย์"
‎เขาชอบขโมยวัตถุโบราณที่เกี่ยวข้องกับนักบุญ ‎ระหว่างรับงานอื่นๆ
‎เป็นโจรแล้วสะสมของเก่าไปด้วยน่ะนะ
‎เกษียณแล้วด้วย
‎นับแต่นั้นมีการนำของสะสม ‎ออกมาขายในตลาดมืดเป็นระยะ
‎ดังนั้นจะเข้าถึงตัวเขาได้ ‎เราต้องไปหานายหน้าค้าของเถื่อน
‎โอวัล ซาราน
‎นางมีโรงน้ำชาที่เบจู
‎จะคุยกับนางได้ เราต้องสั่งชาเก๊กฮวย ‎ซึ่งไม่อยู่ในรายการอาหาร
‎ชาเก๊กฮวย
‎กินกับขนมคอเป็ดเข้ากันดีนักแหละ
‎เรื่องนี้คุยได้ ขอรายละเอียด
‎อดไม่ได้อีกแล้วสินะ เจส
‎เจ้าได้อิสรภาพไปแล้ว ทำไมเลือกจะทำแบบนี้อีก
‎ข้าไม่ได้มาเพื่อเจ้า
‎ข้ามาเพื่อนักบุญอาลีนา
‎ไหนว่าเรื่องของนักบุญขึ้นกับโชคชะตา
‎ข้าจะทำหนังสือเดินทางของตัวเอง
‎ข้าไปเหยียบตาปลาอะไรเขาอีก
‎ดูหนังสือเดินทางนี่สิ รูปข้าแก่กว่าคราวก่อนอีก
‎ว่ากันตามหลักเจ้าก็แก่กว่าคราวก่อน
‎ให้ตาย ชื่อนี้ก็ไม่ไหวเลย
‎เขียนว่าอะไรน่ะ
‎อะไร อ่านไม่ออกรึ
‎ข้าเองก็อ่านไม่ค่อยออกเหมือนกัน
‎ไปเก็บของดีกว่า
‎ขอทางนะ
‎ขอบคุณ
‎คิดว่าข้าจะยังเรียกพลังได้ไหม
‎เมื่อเหลือแค่มือเดียว
‎เจ้า… ยังเป็นกรีชา
‎เรื่องนี้ไม่มีวันเปลี่ยนได้
‎ขอบคุณ เจนยา
‎ยินดี
‎เจนยา รอก่อนสิ
‎เจนยา
‎เจ้า…
‎ทหาร!
‎เจ้าต้องชดใช้เรื่องที่ทำไป นางปีศาจ
‎อย่างน้อยตอนนี้โฉมหน้าเจ้า ‎ก็น่าเกลียดเหมือนธาตุแท้
‎ถามสิว่าข้าใช้วิธีใด
‎อะไรนะ
‎ถามสิ!
‎ข้าทนรับพิษไว้ในกายหลายสัปดาห์
‎เพื่อให้ทุกครั้งที่เขาแตะต้องข้า
‎ทุกครั้งที่เขาจูบข้า
‎เขาจะต้องรับพิษเข้าร่างไปด้วย
‎เขาเพียงแค่ต้องเลิกมาหลับนอนกับข้า
‎เขาเป็นกษัตริย์ของเจ้า!
‎เขารนหาที่ตายเอง
‎นิโคไล ได้ยินมันแล้วนี่ จับนางฆาตกรคนนี้เร็ว
‎ไม่
‎ยิ่งหลังจากได้ฟังแล้ว
‎นางเคยอยู่ใต้การคุ้มครองของท่านแม่
‎นางเป็นแค่สาวใช้
‎และท่านเป็นแม่แห่งแผ่นดิน
‎พสกนิกรควรเป็นเหมือนลูกของท่าน
‎ทุกคนไม่ต่างกัน
‎ข้าขออภัย
‎แทนชาวราฟกาทุกคน
‎กับเรื่องที่ท่านต้องทนทุกข์
‎ข้าไม่ต้องการคำขอโทษของท่าน
‎เรื่อง…
‎เรื่องที่เกิดกับข้าไม่อาจลบเลือนไปได้
‎แต่ข้าอยากรู้
‎ท่านตั้งใจจะแก้ไข ‎เรื่องทั้งหมดที่ผิดพลั้งในราฟกาหรือไม่
‎หรือมีชะตาต้องทำผิดซ้ำๆ เช่นกษัตริย์องค์ก่อน
‎อาม้า อาป๊า
‎เราขอให้ป๊าม้าสุขสบาย เย็นใจ และอิ่มหนำ
‎ตอนที่แดนพยับเงาเคลื่อน ป้าของเจ้า…
‎โซยา ข้าเสียใจด้วย
‎ใครบ้างเล่าไม่ได้เสียคนที่รักไป
‎ข้าบอกไว้เฉยๆ นะ
‎ในช่วงวันสารทซันตาซาร์ ‎หากไม่เซ่นไหว้บรรพชนจะพาซวย
‎ถ้าข้าเชื่อเรื่องโชคลาภจริงๆ ‎คงไม่เป็นหนี้หัวโตแบบนี้
‎ข้าสนใจคนเป็นมากกว่าคนตาย
‎หากไม่เซ่นไหว้ผี ผีจะกลับมาอย่างหิวโหย
‎โรงน้ำชาน่าจะเปิดแล้ว
‎กินไหม
‎โทลยา ข้าอยากซื้อดินปืน
‎มาด้วยกันไหม
‎ได้จับจ่ายใช้สอยนี่ชอบที่สุด
‎ระเบิดก็ชอบเหรอ
‎แน่นอน
‎เจ้าสองคน เราต้องไปดื่มชากัน
‎เจนยา คุยกับข้าก่อน
‎ข้าไม่ต้องการให้เจ้ารู้สึกผิด ‎ข้าไม่ต้องการให้เจ้าสงสาร
‎ข้าบอกให้เจ้าทิ้งข้าไว้ เจ้าก็ทำ ‎ซึ่งก็ควรจะทำแล้ว
‎- ข้าพลาดไปแล้ว ‎- ถ้าอยู่เจ้าจะตาย
‎ไม่ ข้านั่งคิดย้อนภาพนั้นในหัว
‎คิดอยู่หลายครั้ง ‎คิดถึงทางเลือกที่ข้าอาจจะทำได้
‎- หรือที่ข้าควรจะทำ ‎- คำนวณยังไงก็แก้ไขไม่ได้แล้ว เดวิด
‎เจ้ารักษาข้าไม่ได้
‎เจ้าไม่เข้าใจความรู้สึกนี้
‎ข้าก็ไม่มีใจจะอธิบาย
‎ข้ารู้ว่ามีเรื่องมากมายที่ข้าไม่เข้าใจ ‎แต่ข้าเข้าใจโลหะ
‎มันเกี่ยวอะไรกันด้วย
‎ความงามคือเกราะประจำตัวเจ้า
‎มันเปราะบาง มีไว้แค่อวดเท่านั้น
‎แต่สิ่งที่อยู่ในใจเจ้าจริงๆ
‎นั่นคือเหล็กกล้า
‎ทั้งกล้าหาญแข็งแกร่ง ‎และไม่จำเป็นต้องซ่อมแซมแก้ไข
‎ไม่มีอะไรต้องแก้ไขในตัวเจ้า
‎ข้าไม่ควรทิ้งเจ้ามาเลย
‎เดวิด
‎แต่ขอถามได้ไหมว่าเจ้าหาเราเจอได้ยังไง ‎ข้าขบคิดจนหัวแทบแตก
‎เจ้าเจอพวกเราที่อยู่ใต้ดินลึกขนาดนี้ ‎ได้ยังไง แต่ข้าก็…
‎เพราะบากรา นางขยายพลังให้ข้า
‎ให้หาเสียงหัวใจที่เคยคุ้น
‎งั้นก็บอกมา เจ้าไปทำอะไรผิดใจเขา
‎- เจ้าต้องทำเรื่องโง่ๆ ไปแน่ ‎- ข้าไม่ได้ทำเรื่องโง่ๆ
‎แต่พูดอะไรโง่ๆ ออกไป
‎แล้วเจ้าจะแก้ไขยังไง
‎ถ้ารู้ก็คงไม่มานั่งคุยกับเจ้าใช่ไหมล่ะ
‎ตลกดีนะที่เจ้าพูดขึ้นมา มีกลอนบทหนึ่ง…
‎แค่นั้นก็จูงใจพอแล้ว
‎อันนี้อะไรน่ะ
‎ฟอสฟอรัสแดง
‎หายากในเคตเทอร์ดัม แต่ถ้าเอาไปผสมกับ
‎โพแทสเซียมคลอเรต ‎จะได้ระเบิดปาที่แรงหนักจนน่าตกใจ
‎- เจ้ารู้ได้ยังไงว่าอะไรต้องผสมกับอะไร ‎- มันก็แค่เคมี
‎และข้ามีครู… แค่ลองผิดลองถูกไปเรื่อย
‎กับระเบิดน่ะนะ
‎ถ้าลองตัวอย่างทีละน้อยๆ
‎ระเบิดก็เป็นเรื่องที่จัดการได้
‎เจ้ามีความรู้พวกนั้นในหัว แถมนิ้วยังอยู่ครบทุกนิ้ว
‎เจ้าน่าจะเป็นคนฉลาดที่สุดเท่าที่ข้ารู้จัก
‎โทลยา โทษที โทลยาช่วยข้าหน่อยได้ไหม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เจ้าคิดว่ารสชาติมันเป็นยังไง
‎เหมือนน้ำชา
‎ใช่ แต่มันมีกลิ่นดอกไม้หรือเปล่า
‎ขม หรือหวานอ่อนๆ มีกลิ่นเนย…
‎อุ่นและเปียก
‎ให้ตาย
‎เราหวังว่าท่านจะช่วยติดต่อ ‎ลูกค้าของท่านคนหนึ่งนามว่า "สานุศิษย์"
‎เจ้าออกเสียงภาษาของเราได้ดี ‎ถ้านับว่าเป็นคนราฟกา
‎ท่านก็หูดีใช่ย่อยทีเดียว
‎ข้ากับสามีมาจากเคตเทอร์ดัม ‎แต่แม่ข้าเป็นชาวราฟกา
‎ข้าสืบทอดความชื่นชอบ ‎ในวัตถุเกี่ยวกับนักบุญมาจากแม่
‎สามีเหรอ
‎น่าแปลกใจ ‎นึกว่าชาวเคิร์ชจะแสดงความรักกันมากกว่านี้
‎แหม เวลาอยู่ลำพังเขาก็เก็บไม้เก็บมือไม่อยู่
‎ใช่ไหมจ๊ะ วาฟเฟิลส์
‎แล้ว "วาฟเฟิลส์" มีปัญหากับประเพณีของข้ารึ
‎ที่รัก เราถ่อมาตั้งไกลเพื่อสิ่งนี้
‎แต่นั่นแหละ คนกลางของเราบอกว่า ‎ตั้งแต่สานุศิษย์วางมือไป
‎เขาก็สละของสะสมส่วนตัวออกขายเป็นครั้งคราว
‎- ท่านกำลังหาของชิ้นหนึ่ง ‎- ดาบเนเชนเยอร์
‎ดาบเนเชนเยอร์อยู่ที่อัมรัตเจน
‎เราทราบมาว่าดาบเล่มนั้นเป็นของปลอม
‎เรื่องนั้นข้าก็ไม่รู้แล้ว
‎หากข้าบอกว่าท่านสานุศิษย์สามารถ ‎ตั้งราคาได้ตามใจชอบล่ะ
‎ข้าก็จะบอกว่าพวกท่านมีเงินให้ผลาญเยอะ ‎จนน่าแปลกใจ… ทั้งที่เป็นโจร
‎เราไม่ใช่โจร เราเป็นนักสะสม
‎ข้าร่วมงานกับโจรมามากจนกระทั่งดูออก
‎หากต้องการดาบเล่มนั้น ‎ต้องไปขโมยจากที่อัมรัตเจนโน่น
‎เบร็คเคอร์ หายใจลึกๆ
‎เจ้าควรต้องตามนางไป
‎ข้าทิ้งเจ้าไปไม่ได้
‎ไม่ใช่ในสภาพนี้
‎ข้าเห็นเขา ในที่ซึ่งเขาไม่ได้อยู่
‎อย่างไรรึ
‎เขามาหาข้าที่สปินนิ่งวีล ‎ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น
‎ข้ามองเห็นเขา แต่กายของเขาอยู่ที่อื่น
‎อเล็กซานเดอร์ปรากฏกายเป็นภาพให้เจ้าเห็นรึ
‎เดวิดคิดว่าเขายังมีเศษเขากวางป่าฝังอยู่ในมือ
‎ซึ่งนั่นก็พอให้เชื่อมใจกับเจ้า ‎เขารู้ว่าเจ้าได้มังกรทะเลมาแล้ว
‎ข้าต้องตัดสายใยนั่น ‎จะมัวแต่คิดว่าเขาจะมาปรากฏในทุกๆ ที่ไม่ได้
‎จะกลัวเขามาหลอกหลอนยามตื่นไม่ได้
‎สะพานเชื่อมใจระหว่างเจ้าสองคน ‎ข้ามหากันได้ต่อเมื่อเจ้าเลือกข้ามไปเท่านั้น
‎ทุกครั้งที่เจ้าคิดถึงเขา ‎หรือเขาคิดถึงเจ้า นั่นเหมือนเสาะหากัน
‎ข้าไม่ได้เสาะหาเขาเลย
‎เจ้ารู้จักเขาดี
‎เขาจะคอยล่วงล้ำความคิด รุกรานชีวิตของเจ้า
‎เพื่อโน้มน้าวให้เจ้าคิดว่ากำลังเดินทางผิด
‎เจ้าไม่อาจสกัดกวางป่าออกจากร่างตัวเอง
‎ดังนั้นเจ้าต้องหาทางสกัดกั้นเขา
‎อเล็กซานเดอร์
‎ดูท่านประหลาดใจที่เห็นข้า
‎ใช่ แต่ก็ไม่น่าประหลาดใจ
‎ข้าควรรู้แก่ใจว่าเจ้าจะเป็นนักเรียนที่เก่งกาจ
‎ข้าเพิ่งคิดได้ว่าท่านพูดถูก
‎อย่างไรรึ
‎ข้าควรทำเรื่องยิ่งใหญ่กว่านี้
‎นิโคไล!
‎โอ๊ย นักบุญโปรด! ข้าเริ่มกลัวอยู่เลยว่า ‎ต้องบอกอาลีนาว่าเจ้าตายไปแล้ว
‎ทีมสำรวจข้าไปเจอเจ้าที่ไหน
‎ข้าเจอเขาโผล่จากบ่อที่นำลงมาตรงนี้
‎- แล้วเจ้าเจอบ่อ… ‎- นางอยู่ไหน
‎ไม่ต้องห่วง นางปลอดภัย
‎ท่านเป็นคนแรกที่เห็นตัวตนแท้จริงของข้า
‎คนแรกที่ช่วยให้ข้าเข้าใจศักยภาพที่มี
‎จริงรึ แล้วนักแกะรอยของเจ้าเล่า
‎มัลไม่เข้าใจพลังที่เติบโตในตัวข้าอยู่ทุกขณะ
‎เขาไม่อาจเข้าใจ
‎ไม่ใช่ความผิดของเขา
‎ข้าได้พยายามเตือนแล้ว
‎พยายามอธิบาย
‎โลกนี้ไม่มีผู้อื่นเหมือนเรา และจะไม่มีทางมี
‎ในที่สุดข้าก็เพิ่งเริ่มจะเข้าใจ
‎เพิ่งเริ่มจะรู้สึกได้
‎อาลีนา นางทำอะไรอยู่
‎ส่งสารหาอเล็กซานเดอร์ผ่านสายสัมพันธ์โยงจิต
‎เชื่อมโดยกวางป่าเครื่องขยายพลัง
‎นางจะทำที่นี่ถล่ม
‎อาลีนา! อาลีนา ตื่นสิ อาลีนา เร็วเข้า มองข้า
‎อาลีนา!
‎แม้ข้าจะยินดีที่เจ้าพบทางมาหาข้า
‎แท้จริงเจ้าต้องการอะไรแน่
‎สิ่งที่พันธนาการเราไว้ด้วยกันนี้
‎ข้าว่าท่านกลัวมันยิ่งกว่าที่ใจจะยอมรับ
‎ข้ากลัวทุกสิ่งที่ควรกลัว ‎ความกลัวทำให้ข้าแข็งแกร่ง
‎ข้าเข้าใจเรื่องของอำนาจ ‎เรื่องนั้นเจ้ายังต้องเรียนรู้อีกหลายปี
‎แต่ไม่ได้มีแค่เรื่องของอำนาจไม่ใช่รึ
‎แล้วเรื่องที่ข้าปรารถนาล่ะ
‎ปัญหาของความปรารถนา…
‎มันทำให้เราอ่อนแอ
‎อาลีนา มองหน้าข้า อาลีนา!
‎ขอร้อง ไม่เอาน่ะ อาลีนา ‎อาลีนา เร็วสิ มองข้า
‎ให้ตายสิ มัล! ข้าเกือบหลอกเขาได้แล้ว ‎ข้าจะตัดสัมพันธ์นั่นได้แล้วถ้าเจ้าไม่ทำเสียสมาธิ
‎เจ้ากับเจ้าแห่งความมืดมีสายสัมพันธ์เชื่อมกัน
‎ทำไมไม่บอกข้า
‎จะให้บอกเมื่อไหร่ ‎ข้าหาเจ้าไม่เจอ เจ้าไม่อยู่
‎เพราะข้าถูกกองพันที่หนึ่งจับตัวไป ‎วาสิลีย์สั่งจับข้าข้อหาหนีทัพ
‎กว่าจะหนีกลับมาได้ ที่นั่นก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‎เพราะเขามาโจมตี ‎มันเป็นการสังหารหมู่ ข้าต้องแก้แค้น
‎ด้วยวิธีไหน เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเหรอ
‎ข้ายอมดั้นด้นสุดหล้าฟ้าเขียว ‎เพื่อจะปกป้องเจ้า เพื่อหาวิหคเพลิงให้เจ้า
‎แต่เจ้ากลับพุ่งเข้าไปสู้กับเจ้าแห่งความมืด
‎ตอนนี้เพิ่งมาโมโห มีอารมณ์เสียที
‎- หมายความว่ายังไง ‎- เจ้าเอาแต่ก้มหน้าตะลุยไปเรื่อย
‎เดินหน้าไปหาวิหคเพลิง
‎ส่งตัวข้าเข้าพิธี ยกข้าให้คนอื่น ‎ราวกับเรื่องนี้ไม่เจ็บปวดเลย
‎มันเจ็บปวด!
‎งั้นก็บอกข้าตรงๆ สิ
‎เจ้าหลับหูหลับตาเดินหน้า ‎เหมือนเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย
‎แล้วจะให้ข้าทำยังไง เจ้าก็พุ่งชนไม่ยั้งเหมือนกัน
‎ทั้งกวางป่า มังกรทะเล วิหคเพลิง ‎งานหมั้น นำกองพลที่สอง
‎หลับหูหลับตางั้นรึ
‎ข้าตามเจ้าแทบไม่ทัน
‎แล้วภาระที่เจ้ารับเพิ่มมาเรื่อยๆ
‎เจ้าไม่ได้ดูเลยว่ามันจะนำไปสู่อะไร
‎มันนำไปสู่การกอบกู้ราฟกา ‎ให้ข้าได้เยียวยาแผ่นดินแล้งนักบุญนี้
‎- แล้วต้องทำไปถึงไหน ‎- ทำเท่าที่จำเป็นต้องให้ทำ
‎มีอะไรอย่างอื่นให้ทำด้วยเหรอ
‎ไม่ มีแค่นั้นเลย ‎ข้าแค่ต้องการได้ยินเจ้าพูดจากปาก
‎เจ้าจะได้เข้าใจว่า ‎เจ้ากับข้าไม่ได้หลับหูหลับตาเดิน
‎เจ้าต่างหากพุ่งตรงไปข้างหน้า ‎บนทางที่ข้าเดินตามไปห่างๆ
‎และนั่นคือจุดที่เจ้าควรไป ‎เพราะชีวิตเจ้าต้องทำอะไรมากกว่านั้น
‎- ไม่นะ มัล ‎- อย่า
‎ข้าจะหาวิหคเพลิงให้เจ้า ‎ทำให้ได้แค่นี้ ใช้วิธีเดิมๆ
‎โอวัลไม่ใช่แค่นายหน้า
‎นางคือสานุศิษย์
‎รู้ได้ยังไง
‎ถ้วยชาของนาง ‎นางวางมันได้เงียบกริบไร้สุ้มเสียง
‎และจังหวะหัวใจนางไม่เปลี่ยน ‎ข้าฟังมันเต้นหนึ่งครั้งต่อวินาทีไม่มีสะดุด
‎แสดงว่านางคุมจังหวะหัวใจและอารมณ์ได้
‎เป็นทักษะที่มีประโยชน์มากหากเป็นโจร
‎โอ๊ย นักบุญมาโปรด
‎เจ้าต้องบอกเราตอนนี้ละว่าดาบอยู่ไหน
‎อยู่กับโอวัล ตอนที่นางส่งสัญญาณ ‎ให้เด็กทำชาหกใส่ข้านั่นเป็นการยืนยัน
‎อย่างกับรู้อยู่แล้ว
‎ถ้านางไม่คิดจะขายให้เรา เราก็ต้องไปชิงมา
‎หลังจากนีน่ากับข้าสั่งน้ำชา
‎ข้าให้อิเนจแกะรอยลูกจ้างโรงน้ำชา ‎ที่ถูกส่งไปบอกโอวัล
‎บ้านนางอยู่ชานเมือง เมื่อนางมาแวะโรงน้ำชา
‎นางก็แวะสั่งของที่ร้านขายยา ‎บอกว่าจะกลับมารับคืนนี้
‎ข้าจับตามองนางที่บ้านอยู่พักใหญ่ ‎ไม่มีใครคนอื่นเข้าออก
‎นางออกจากบ้านครั้งต่อไป
‎นีน่าจะตามรอยเพื่อให้แน่ใจว่านางอยู่นอกบ้าน
‎พวกเราที่เหลือจะรีบเข้าไปเอาดาบมา
‎เจ้าคงไม่คิดว่าข้าจะลักลอบ ‎เข้าไปในบ้านสตรีนางนี้หรอกใช่ไหม
‎เจ้าคิดว่าเรามาทำอะไรกันที่นี่
‎ข้าเป็นทหาร ไม่ได้เป็นโจร
‎ไม่อย่างนั้นจะจ้างโจรอย่างพวกเจ้าทำไม
‎ที่จริงเราไม่ได้แตกต่างกันอย่างที่เจ้าคิด
‎เจ้าก็กินเกาลัดต่อไปเถอะ
‎ข้าจะไปกับนีน่า
‎แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ข้าช่วย
‎คือโซยาคนเดียวก็แกะรอยโอวัลได้
‎นีน่ากับโซยาจะรอโอวัลที่ร้านขายยา ‎แล้วตามนางไป
‎ถ้านางเริ่มมุ่งหน้ากลับบ้าน ‎ยื้อเวลาให้เราหน่อย ดึงความสนใจนางไว้
‎- จับเสียงหัวใจเต้นจากตรงนี้ได้ไหม ‎- แม่นราวจับวาง พลาดยาก
‎เจ้าต้องลืมชายฟเยียร์ดาคนนั้นเสียที
‎ถามจริง เลือกจะพูดตอนนี้น่ะนะ
‎จังหวะนี้ดูเหมาะที่จะทักว่าเจ้ากำลังเอาชีวิตไปทิ้ง
‎- ให้ไอ้ดรูสแคลคนหนึ่ง ‎- นั่นไม่ใช่ตัวเขา
‎เขาถูกเลี้ยงมาแบบนั้น
‎พวกนั้นจับเราเผาสดนะนีน่า ‎ความเกลียดชังแบบนั้นเปลี่ยนไม่ได้หรอก
‎และเจ้าสาบานสวามิภักดิ์ต่อราฟกาไปแล้ว
‎ราฟกาไม่ได้ให้ทางเลือกอื่นนอกจากต้องสาบาน
‎ข้ามีโอกาสจะใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ‎แล้วข้าก็คว้าเอาไว้
‎เราคว้าไว้ทั้งคู่
‎แมทไธอัสเลือกข้า กรีชาคนหนึ่ง
‎เหนือคำสาบานของดรูสแคล
‎ครั้งแรกในชีวิตที่เราสองคนเลือกเป็นอิสระ
‎แล้วเขาก็ได้ไปอยู่เฮลเกท
‎ส่วนเจ้าก็ทอดทิ้งบ้านเมือง ‎ตอนที่บ้านเมืองต้องการเจ้าที่สุด
‎มันคุ้มค่ากันไหม
‎นักโทษใหม่
‎เพ็กกา โรลลินส์!
‎มีเพื่อนแล้วโว้ย!
‎เด็กใหม่!
‎สูงสุดคืนสู่สามัญ
‎มาเลย
‎ขอบใจมาก พรรคพวก
‎ดูเลย จงดูเมื่อข้าแก้แค้นให้เดเมียนน้องข้า
‎โดนฆ่าด้วยคำสั่งชายคนนี้
‎เอ้า! สู้มัน!
‎เล่นมัน!
‎ข้าคือเพ็กกา โรลลินส์
‎ข้าจะไม่ยอมตายด้วยน้ำมือคนไร้ค่า
‎ใครคิดลองดี ข้าจะหักร่างมันเป็นสองท่อน
‎ทำงานให้ข้า
‎แล้วข้าจะหาทุกสิ่งที่ต้องการให้
‎ไม่ว่าจะเป็นเงินรองรังให้ครอบครัว
‎เติมเต็มท้องให้อิ่มหมีพีมัน
‎หรือสนองตัณหา
‎ใครเอาบ้าง
‎- เอา ‎- เราเอาด้วย
‎- ข้าจะพยายามเรียกหมอให้ ‎- ไม่ต้อง
‎ฝากดูแลให้เขาเอาข้าไปฝัง
‎ร่างของข้าจะได้กลับเป็นหนึ่งกับรากของต้นแอช
‎แมทไธอัส เจ้าต้องเลือกทางเดินของตัวเอง
‎เพื่อมาให้ถึงจุดนี้กับดเจล
‎สัญญาสิ
‎ข้าสัญญา
‎ตะวัน…
‎เดเมียน
‎ข้าขอให้สัญญา
‎บอกความจริงมา
‎สายสัมพันธ์ที่มีต่ออเล็กซานเดอร์ ‎มีอะไรที่มากกว่านั้น
‎ข้าไม่เข้าใจ ท่านหมายความว่าอะไร
‎มันไม่เหมือนกันนะ ความไม่เข้าใจ
‎กับการปฏิเสธไม่เผชิญหน้าความจริงอันลำบากใจ
‎เมื่อครู่ ตอนเจ้าไปหาอเล็กซานเดอร์ ‎แสงทอประกายระเบิดจากร่าง
‎ราวกับแทบจะกักไว้ไม่อยู่
‎มีอะไรที่เจ้าไม่ได้บอกข้าอีก
‎เจ้าบอกว่า อยากหาทางสกัดเขา
‎เจ้าไม่มีทางทำได้มากกว่านี้ ‎นอกจากยอมรับความจริง
‎ข้าสัมผัสเขาได้
‎จะบอกว่าทั้งที่เป็นแค่กายจิต ‎เขาก็สัมผัสร่างเจ้าได้รึ
‎มันมากกว่านั้น
‎ทุกครั้งที่ข้าใช้พลัง
‎ข้าสัมผัสถึงเขาได้
‎มือของเขาแตะร่างของข้า
‎กำหนดให้ข้าใช้พลัง
‎แม้แต่ตอนที่รอดจากแดนพยับเงา ‎และเจาะเอาเขากวางออกจากมือเขาแล้ว
‎ข้าก็ยังสัมผัสถึงเขาได้
‎ข้าบอกตัวเองให้ทำใจวางเฉย ‎บอกว่ามันจะค่อยๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา
‎และเมื่อได้มังกรทะเลมา สัมผัสนั้นก็จางลง
‎พลังของมันรู้สึก… ไม่เหมือนเดิม
‎ข้ารู้สึกไม่เหมือนเดิม
‎ข้ารู้สึก…
‎เป็นอิสระ
‎พลังนั้นอาจจะเกรี้ยวกราด แต่ก็เป็นพลังของข้า
‎ของข้าคนเดียว
‎แต่แล้วข้าก็เห็นเขาอีก
‎อย่าหยุด เล่าต่อสิ
‎เหมือนเขาขโมยพลังข้าไปอีกครั้ง
‎เหมือนมังกรทะเลไม่ใช่ของข้าอีกต่อไป ‎แต่เป็นของเขาด้วย
‎ทำไมจึงคิดเช่นนั้น
‎เพราะเขาเป็นเหตุให้ข้าเสาะหามันแต่แรก
‎ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ‎ข้าคงไม่ปลิดชีพมังกรทะเลหรือรับพลังมันมา
‎ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ข้าจะยังเป็นช่างทำแผนที่
‎เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ข้าเห็นว่า
‎ข้าไม่ใช่แค่เด็กน้อยอ่อนหัดจากเครามซิน
‎ข้าเป็นกรีชา
‎ข้าทรงพลัง
‎ข้าต้องทำอะไรมากกว่านั้น
‎เด็กเอ๋ย
‎ต่อให้ปราศจากอิทธิพลของอเล็กซานเดอร์ ‎เรื่องเหล่านั้นก็ยังเป็นจริง
‎แต่เรื่องมากมายที่ข้าทำลงไป ‎และตัวตนของข้ามันเป็นเพราะเขา
‎แม้แต่พลังข้ายังผูกพันอยู่กับเขา
‎ชายซึ่งชักใยปลุกปั่นและทรยศเจนยา ‎ทรยศราฟกา…
‎ทรยศเจ้า ล่วงละเมิดเจ้า
‎อเล็กซานเดอร์มีอายุนับหลายร้อยปี ‎พลังของเขาแทบไร้ขีดจำกัด แต่ถึงกระนั้น
‎เด็กสาวคนหนึ่งกลับเอาชนะเขาได้ ‎ไม่ใช่ครั้งเดียว
‎แต่ทำได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎เจ้าเป็นตัวของเจ้า แม้จะมีเขาขวางกั้น
‎เพราะความตั้งใจของเจ้าแข็งแกร่งกว่าของเขา
‎ทางเดียวที่จิตของเจ้าจะสงบได้ ‎คือต้องสานต่อเรื่องที่เริ่มไว้ให้แล้วเสร็จ
‎ทำลายแดนพยับเงา ‎ตรงเข้าสู่ใจกลางสิ่งที่อเล็กซานเดอร์สร้างไว้
‎และเยียวยาบาดแผลที่เขาฝากไว้บนแผ่นดินนี้
‎แต่ข้าทำไม่ได้หากไม่มีวิหคเพลิง
‎ข้าจะช่วยเจ้าหามัน
‎ไม่เทศนาเรื่องใช้เครื่องขยายพลัง ‎หลายชิ้นแล้วเหรอ
‎ความบัดสีของการนั้นน่ะ
‎ก่อนได้เครื่องขยายพลังสองชิ้น ‎ข้าอาจเตือนเรื่องความโลภและอำนาจ แต่ไม่แล้ว
‎เรื่องบัดสีคือการเมินเฉยต่อภารกิจ ‎ที่ต้องทำให้ลุล่วงนี้ต่างหาก
‎ท่านรู้ไหมว่าต้องหาที่ไหน
‎ข้ารู้ว่าจะเริ่มจากที่ไหน
‎ห้องทำงานของโมโรโซวา ‎หรือที่เรียกว่าเศษซากของมัน
‎- คืนนี้ท่านแม่ต้องไปกับองครักษ์ของข้า ‎- แม่ไม่มีทางทำเช่นนั้น
‎ท่านแม่จะปลอดภัย ห่างไกลจากการสู้รบ ‎และพ้นเงื้อมมือของเจ้าแห่งความมืด
‎- จะดีต่อท่านมากกว่า ‎- ดีในแง่ไหน
‎แม่คือพระพันปีหลวง
‎ข้าควรต้องอยู่ในพระราชวังกับเจ้า ‎ไม่ใช่ไปอยู่สำนักนางชี
‎ยุคสมัยของท่านในฐานะราชินีสิ้นสุดลงแล้ว
‎ถึงเวลาที่ท่านจะต้องพักอย่างสงบตามสมควร
‎ขอร้องละ มิเลนกี
‎ขอเถอะ แม่เหลือแค่เจ้าคนเดียว
‎ข้ารู้ว่าแม้จะตำแหน่งสูงส่ง ‎แต่ชีวิตก็ไม่ได้ปรานีท่านแม่เสมอไป
‎ท่านไม่ได้เลือกเมื่อต้องสมรสกับกษัตริย์
‎หรือเลือกความอ้างว้างที่มากับบทบาทราชินี
‎แต่ทั้งหมดนั้นไม่ใช่ข้ออ้าง ‎ให้กับสิ่งที่ท่านได้ทำลงไป
‎ขออภัย ท่านแม่
‎แต่จะเปลี่ยนแปลงราฟกา ต้องเริ่มที่ตัวข้า
‎เจ้าก็คิดอะไรเงียบๆ เป็นเหมือนกัน
‎ไม่ต้องห่วง
‎ข้าไม่บอกใครหรอก
‎ถึงจะยอมรับว่าแอบโล่งใจนิดๆ
‎ข้าก็เป็นเพียงชายคนหนึ่ง อาลีนา
‎แม้จะหล่อเหลาและกล้าหาญสุดๆ แต่ก็ยัง…
‎ก็ยังอะไร
‎เรื่องเป็นยังไงบ้าง
‎กับมัลน่ะ
‎เขาไม่เคยเดินหันหลังให้ข้าแบบนั้นมาก่อนเลย
‎เขารักเจ้า อาลีนา
‎ข้ายังดูออกเลย
‎ข้าต้องไปแล้ว
‎วิหคเพลิง
‎จะปล่อยให้ข้ารวบรวมกำลังทหาร ‎ที่ซเวดยาตามลำพังน่ะนะ
‎สงสัยเจ้าจะต้องตั้งสติกับงานตรงหน้า
‎กอบกู้ราฟกา
‎ข้าชอบจริงเวลาเจ้ายกคำข้ามาพูด
‎เข็มทิศนำโชคของเจ้า
‎เจ้าคืนแหวนมรกต
‎ข้าเลยคิดว่าเจ้าอยากได้ข้ออ้างเพื่อมาหาข้าอีก
‎ข้าจะรีบกลับให้เร็วสุดเท่าที่ทำได้
‎ข้ารู้ว่าคงยาก แต่พยายามอย่าคิดถึงข้ามากนัก
‎เป็นไปไม่ได้เลย
‎ท่านนายพล
‎ทำลายค่ายของกองพลที่หนึ่งทั้งหมด
‎รับทราบ
‎เราจะพยายามให้หนักยิ่งขึ้น
‎แล้วผู้เรียกสุริยะล่ะ
‎ทั้งโลกต้องได้ยินยามที่ข้าทำให้นางกรีดร้อง
‎บ้านนี้เป็นบ้านโบราณ
‎มีผังเฉพาะตัว
‎เราต้องเข้าทางสนามหน้าบ้าน ผ่านห้องโถง
‎เข้าสวนกลางบ้าน เจอห้องหลัก
‎ต้องตรวจดูให้ทั่วทั้งบ้าน
‎เจ้าต้องใช้เวลาเตรียมนานแค่ไหน
‎น่าจะเปิดประตูได้ในห้านาที
‎แล้วถ้าโอวัลวางกลดักไว้ ‎เรามีเวลาหนีสองนาทีก่อนประทัดจะดัง
‎ต่อให้นางกลับมาก่อนเวลา ‎เราก็ห้ามไปมือเปล่าโดยไม่มีดาบ
‎ใช่ อนาคตของราฟกาและค่าจ้างเราขึ้นกับมัน
‎ข้ารู้ดี
‎เดิมพันเรามากกว่าแค่อนาคตของราฟกา
‎ถ้าเราล้มเหลว ทั้งชูฮัน ‎ฟเยียร์ดา เคตเทอร์ดัม และที่ไกลออกไป
‎จะต้องเจอภัยคุกคามของเจ้าแห่งความมืด
‎เกทับได้แรงมาก
‎- อย่าไปห่างจากสายตาข้า ‎- ตามให้ทันก็แล้วกัน
‎ฟังนะ ข้าขอโทษที่พูดอย่างนั้นตอนอยู่คลับเดร็กส์
‎ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าเจ้าอ่านหนังสือไม่ออก
‎ข้าไม่รู้ จะรู้ได้ยังไง ‎ในเมื่อเจ้าทั้งฉลาด หัวแหลม…
‎- เลิกทีได้ไหม ถือว่าขอ ‎- เลิกอะไร
‎สั่งสอนข้า
‎ข้าไม่ชอบ
‎"แหม ไวแลน น่าทึ่งมากที่เจ้า ‎จำสมการทั้งหมดนั้นได้
‎เจ้าทั้งฉลาด หัวแหลม"
‎ข้าก็แค่จะบอกว่าเจ้าไม่มีอะไรต้องอาย
‎เจ้ากำลังสอนข้าว่า ‎ต้องรู้สึกยังไงกับความรู้สึกของข้า
‎ทั้งที่เจ้ากลับซ่อนเรื่องที่ทำให้เจ้าเป็นคนพิเศษ
‎ใบหน้าเนี่ยเหรอ ข้าไม่เคย…
‎ข้าพูดถึงเรื่องที่จริงๆ แล้วเจ้าเป็นกรีชา
‎ข้าเห็นเจ้าลั่นกระสุนที่ไม่น่าเข้าเป้าได้ตรงทุกนัด
‎สายเปียโนนั่นก็ไม่ได้เชื่อมกันเอง
‎ข้าแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้าต้องเก็บเป็นความลับ
‎เจ้าเป็นชาวเซเมนี ‎เซเมนีเชื่อว่าพลังกรีชาคือพรสวรรค์
‎ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ
‎เพราะมันไม่ใช่พร มันคือคำสาป
‎เจ้าไม่ได้รู้เลยว่ามันทำให้ข้าสูญเสียอะไรไป
‎- ข้าไม่ได้ตั้งใจ… ‎- เจสเปอร์
‎เราจะเข้าไปแล้ว ปิดประตูด้วย
‎สนใจไหม
‎นีน่า
‎กระจายกันหา
‎สัมผัสเสียงเต้นหัวใจได้
‎- ไหนว่าบ้านไม่มีคนอยู่ ‎- เสียงเบามาก อยู่ลึกในตัวบ้าน
‎เจาะไม่ได้เลย
‎- กรอบประตูทำจากโลหะ ‎- ฝีมือของดูราสท์
‎นอกจากเจ้า สามีเจ้า และแม่สาวซูลิ
‎ยกพวกมาอีกกี่คน
‎ข้าไม่รู้ว่าท่านพูดเรื่อง…
‎เสียงนั่นเป็นลางไม่ดีละ
‎ในอากาศมีอะไรแปลกๆ
‎นี่เรามาถึงที่ตายสินะ
‎ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‎เกิดอะไรขึ้น
‎โอวัล
‎นางไปไหนแล้ว
‎คิดว่าข้าจะไปแล้วไปลับเหรอ น้องพี่
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม