CIEŃ I KOŚĆ
Gdy to odkryliśmy, musieliśmy cię wezwać, generale.
Straciliśmy większość naszej pracy,
ale na szczęście miałem to przy sobie.
Mogę kontynuować swoje…
eksperymenty.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LEIGH BARDUGO
Generale.
Co?
Zwiadowcy nie wytropili Przywoływaczki
ani ludzi księcia Nikolaia.
Szukajcie dalej.
Niemal wybiliśmy rodzinę królewską Ravki,
a książę Nikolai uciekł.
Osłabimy go bardziej,
jeśli skupimy się na zniszczeniu resztek Pierwszej Armii
i ich obozów.
To rozsądniejsze posunięcie.
Tylko że mały książę i jego anturaż są z moją Przywoływaczką Słońca.
Alina Starkov jest ważniejsza od armii.
Więc wybacz, że się powtórzę…
Znajdźcie ją.
Mal?
Ja pierdolę!
Mal?
Spokojnie, nie ma go tu.
- A gdzie jest? - Pewnie na powierzchni.
Tamar?
Oddaliliśmy się od Kołowrotka,
ale znajdziemy go, gdy opanujemy sytuację.
Pochowajcie zmarłych.
Jak najszybciej ruszajmy do Zvedyi.
Spokojnie.
- Dobrze. - Gotowi?
Alina!
Wrócę po ciebie.
- Co to było? - Nic, przestraszyłam się.
I prawie nas tu pogrzebałaś swoim światłem.
Dobrze się czujesz?
Gdy tylko znajdziemy Mala. Nie było go na przyjęciu.
Może jest ranny. Nie wiemy, gdzie on jest.
- Zawsze był przy mnie… - Wyślę zwiad.
A teraz skup się na naszym zadaniu.
Ratujmy Ravkę.
Musimy opanować nerwy.
Jordie?
Muszę przyznać,
że dobrze wyglądasz o poranku.
Głodny?
Nina wspomniała kiedyś o knajpce, gdzie podpalają wafle.
A może kiełbasy?
- Nie pamiętam, nie słuchałem… - Nie…
Chyba jeszcze nie mam ochoty na śniadanie.
Nie!
Na dół, już.
Trzeba pomóc Ravce.
Neshyenyer? Miecz sankty Neyar?
Czyli nie zapomniałaś o lekcjach w Małym Pałacu.
- Tylko o wierności Ravce. - Dziękuję.
Ravce czy Kiriganowi? Nie musiał zniszczyć miasta,
bym przestała być wierna.
Skoro już wiemy, że się nie lubicie,
ile płacicie za tę robotę?
Tyle, ile chcecie.
To aż takie ważne.
- To herb Lantsovów? - Łatwo poznać, bo jest paskudny.
Książę Nikolai potrzebuje was,
żebyście dostarczyli Neshyenyer Alinie Starkov do Wschodniej Ravki.
Wróciła?
Zmrocz także.
Z niezniszczalną armią cieni.
Źle to brzmi.
Potrzebuje miecza, żeby ich zabić. Nic innego nie działa.
Dostarczcie miecz, a książę spełni wasze żądanie.
To już brzmi dobrze.
Też tak uważasz?
Chętnie pomogę księciu wydać państwowe pieniądze.
Muszę uratować kogoś z Wrót Piekieł.
Lantsovie muszą mieć chody w kercheńskim rządzie.
Chodzi o Fjerdańczyka?
Musi być z niego kawał futrzaka.
Słowo to słowo.
Książę Nikolai go dotrzymuje.
Musimy ruszać natychmiast.
Umowa stoi.
- Zgadzamy się. - A wasza Zjawa?
Myślałam, że tu będzie.
Odeszła.
Jeszcze nie. Jest…
Wykluczona.
„Wykluczona”?
No tak. Nie mam pojęcia, skąd mu się to wzięło.
Ale gdy to usunę,
nigdy nie będziesz wykluczona.
To mój cylinder?
Nienawidzisz go.
Czemu nie powiedział mi o zleceniu dla Przywoływaczki?
Woli cię odepchnąć niż przyznać, że coś do ciebie czuje.
Nie powinnam mówić tego głośno?
Jak dla mnie powinnaś.
Tak, nienawidzę go.
Nie wiem, co między wami zaszło,
bo w tej naszej bandzie poharatańców nikt ze sobą nie gada.
Ale znam Kaza.
I znam ciebie.
Uznałem, że zechcesz chociaż wiedzieć, dlaczego to robimy.
Dla twojej świętej.
Jeśli jest w połowie tak silny jak ty, przeżyje.
Chciałabym powiedzieć, że jest, ale…
A co z Tolyą? Nie martwisz się, jak nas teraz znajdzie?
Nic mu nie będzie, o ile nie zacznie recytować wierszy Zoyi.
Mamy sposoby, by się odnaleźć.
Niedaleko jest wyjście na powierzchnię. Zabierzcie rannych.
Idź z Nadią.
Na południe od Kribirska jest fort Zvedya.
Znajdź tam Dominika Vertova.
- Potrzebujesz mnie. - Głupia!
Ile mamy czekać, zanim nas eskortujesz na dół?
Baghra?
Może powinnam była dać Aleksandrowi nas wykończyć.
Genya!
Dzięki świętym!
Co za ulga, nie byłem pewien… Co ty robisz? Halo?
Cieszę się,
że cię widzę.
Baghra.
To nie Mały Pałac, ale trudno.
- Jesteś nauczycielką griszów. - Książę Szczeniaczek.
Myślałem, że jesteś legendą.
Już nie jestem.
Ten kraj został zrujnowany.
Pytanie, czy to ty go naprawisz.
Co się stało?
A jak myślisz?
Kirigan ci to zrobił?
Jego nisztoje.
Genya.
Genya?
Genya Safin?
Grisza, która otruła króla?
Mój carewiczu.
Mój carze. Teraz jest twoim królem.
Dopiero po koronacji,
po której staniesz przed sądem za zdradę korony i kraju.
Nie stanie.
- Pracowała dla Zmrocza. - Próbowała przetrwać.
Nie wszyscy mieli szczęście uciec z Wielkiego Pałacu jak ty.
Zbyt długo cię tu nie było, sobachka.
Mimo to wiesz, do czego zdolna jest twoja rodzina.
Zmusił cię?
Nie szukałam jego uwagi.
Król nie żyje i nie odpowie za swoje zbrodnie.
Nie możesz jej za to karać.
Myślisz, że nie jest już wierna Zmroczowi?
Zobacz, co jej zrobił!
Kirigan manipulował nią i nami wszystkimi.
Jesteś bezpieczna.
Daję ci słowo jako przyszły król.
A jeśli wskażesz jego obóz na mapie,
gdy wyliżemy się z ran i będziemy gotowi,
uderzymy go z całą mocą.
Neshyenyer w Ahmrat Jen to podróbka.
Mówiliśmy to samo. Wiesz coś nowego?
Według moich kontaktów prawdziwy miecz ukradł złodziej zwany Uczniem.
Miał upodobanie do reliktów związanych ze świętymi.
Złodziej i kolekcjoner?
Emerytowany.
Ale wystawił kilka rzeczy z kolekcji na czarnym rynku.
Musimy więc znaleźć jego pasera.
Ohval Saran.
Ma herbaciarnię w Bhez Ju.
By z nią porozmawiać, trzeba zamówić napar z chryzantem spoza menu.
Napar z chryzantem.
Pasuje do ciasta ryżowego z sezamem.
Porozmawiajmy o tym.
Widzę, że nie mogłeś się powstrzymać, Jes.
Naprawdę to chcesz zrobić ze swoją wolnością?
Nie dla ciebie,
tylko dla sankty Aliny.
Czyli jednak o świętych nie decyduje los?
Załatwię sobie paszport.
Co ja mu zrobiłem?
Wpisał mi, że jestem jeszcze starszy niż ostatnio.
Jesteś starszy niż ostatnio.
Ale koszmarne nazwisko.
Jakie?
Nie umiesz czytać?
Sam ledwo rozczytałem.
Spakuję się.
Przepraszam.
Dziękuję.
Będę mógł nadal przywoływać?
Jedną ręką?
Nadal jesteś griszą.
To się nie zmieni.
Dziękuję.
Oczywiście.
Genya, zaczekaj.
Genya!
To ty…
Straż!
Zapłacisz za to, co zrobiłaś, bestio!
Przynajmniej teraz wyglądasz adekwatnie.
Spytaj, jak to zrobiłam.
Co?
Spytaj!
Tygodniami smarowałam się trucizną.
Za każdym razem, gdy mnie dotknął,
gdy mnie całował,
absorbował ją.
Wystarczyło, by nie przychodził do mojego łóżka.
Był twoim królem!
Sam jest sobie winien.
Nikolai. Słyszałeś ją. Aresztuj tę morderczynię.
Nie.
Nie po tym, co słyszałem.
Była pod twoją opieką.
To służąca.
A ty jesteś matką Ravki.
Poddani są twoimi dziećmi.
Wszyscy.
Przepraszam
w imieniu całej Ravki
za to, co przechodziłaś.
Nie chcę przeprosin.
Tego…
co mi zrobiono, nie da się cofnąć.
Ale chcę wiedzieć,
czy naprawdę zamierzasz naprawić Ravkę,
czy tylko powtórzysz błędy poprzednich królów.
Matko, ojcze…
Mamy nadzieję, że jesteście wypoczęci i najedzeni.
Gdy Fałda się przemieściła, twoja ciotka…
Tak mi przykro.
Wszyscy kogoś stracili.
Będziecie mieć pecha,
jeśli nie oddacie hołdu zmarłym w Suntsa Sar.
Długi świadczą o tym, że już mam pecha.
Bardziej interesują mnie żywi.
Jeśli zignorujesz duchy, powrócą głodne.
Herbaciarnia jest już czynna.
Chcesz trochę?
Tolya, chciałem kupić nieco prochu strzelniczego.
Idziesz?
Uwielbiam zakupy.
Materiałów wybuchowych?
Jasne.
Pora na herbatę.
Genya, proszę, porozmawiajmy.
Nie chcę twojego współczucia i żalu.
Kazałam ci mnie zostawić i to zrobiłeś. I dobrze.
- To był błąd. - Zginąłbyś.
Ciągle odtwarzam to sobie w głowie.
Rozmyślam, co mogłem zrobić inaczej.
- Co powinienem zrobić. - Rozmyślanie nic tu nie da.
Nie da się mnie połatać.
Nie masz pojęcia, jak to jest,
a ja nie mam odwagi ci tego uświadomić.
Wiem, że wielu rzeczy nie rozumiem, ale znam się na metalu.
Co to ma do rzeczy?
Twoja uroda to zbroja.
Delikatna, tylko na pokaz.
Ale w środku
jesteś ze stali.
Nie do zdarcia, a to nie wymaga łatania.
Ty nie wymagasz łatania.
Nie powinienem był cię zostawiać.
David.
Jak nas namierzyłaś? Nie umiem sobie wyobrazić,
jak nas znalazłaś pod ziemią, ale…
Baghra była moim amplifikatorem.
Szukałam znajomego bicia serca.
Co ty mu zrobiłeś?
- Ewidentnie coś głupiego. - Nie zrobiłem nic głupiego.
Powiedziałem coś głupiego.
Jak to naprawisz?
Gdybym wiedział, to bym z tobą nie gadał.
To zabawne, bo jest taki wiersz…
Jakoś sobie poradzę.
Co to?
Czerwony fosfor.
Rzadki w Ketterdamie, ale jeśli się go zmiesza
z chloranem potasu, powstaje mocny kontaktowy materiał wybuchowy.
- Skąd wiesz, co zmieszać z czym? - To zwykła chemia.
I miałem nau… Wiele prób i błędów.
Z wybuchami?
Jeśli próbka jest dość mała,
wybuchy nie robią wiele szkody.
Znasz tyle reakcji, a nadal masz wszystkie palce.
Chyba nie znam nikogo równie mądrego.
Tolya? Przepraszam. Pomożesz mi?
Co się stało?
Jak to może smakować?
Jak napar.
Wiem, ale owocowo?
Gorzko? Słodkawo z nutką maślanego…
Napar będzie mokry i ciepły.
Święci…
Chcielibyśmy skontaktować się z jednym z pani klientów, Uczniem.
Pani wymowa jest imponująca jak na osobę z Ravki.
Ma pani dobre ucho.
Pochodzimy z mężem z Ketterdamu, ale moja matka jest z Ravki.
Odziedziczyłam po niej umiłowanie do reliktów świętych.
Z mężem?
Myślałam, że Kercheńczycy są bardziej czuli.
Na osobności nie umie utrzymać rąk na wodzy.
Prawda, Wafelku?
Czy Wafelek ma problem ze zwyczajami mojego kraju?
Kochanie, specjalnie po to przebyliśmy tak daleką drogę.
Tak czy siak, dowiedzieliśmy się, że odkąd Uczeń przeszedł na emeryturę,
regularnie żegna się z częścią swojej kolekcji.
- Szukacie czegoś konkretnego. - Neshyenyera.
Miecz jest w Ahmrat Jen.
Z tego, co wiemy, to podróbka.
Nic o tym nie wiem.
A gdyby Uczeń mógł sam podać nam cenę?
Powiedziałabym, że macie zaskakująco dużo pieniędzy jak na złodziei.
Nie jesteśmy złodziejami, tylko kolekcjonerami.
Umiem poznać złodziei, spotkałam już wielu.
Jeśli zależy wam na mieczu, musicie go ukraść z Ahmrat Jen.
Brekker, oddychaj.
Miałaś ją śledzić.
Nie mogłam cię zostawić.
Nie takiego.
Widzę go w miejscach, gdzie go nie ma.
Jak to?
Objawił mi się w Kołowrotku, ale tak naprawdę go tam nie było.
Widziałam go, ale fizycznie był w innym miejscu.
Aleksander ci się objawił jako projekcja?
David uważa, że nadal ma fragment jelenia w dłoni.
Co nadal by was ze sobą wiązało. Wiedział, że masz morskiego węża.
Muszę zerwać to połączenie. Nie mogę ciągle się obawiać,
że nagle mi się objawi.
To połączenie działa tylko wtedy, gdy na to pozwalasz.
Gdy o sobie myślicie, łączycie się ze sobą.
Nie chcę o nim myśleć.
Znasz go.
Będzie nawiedzał twoje myśli i życie,
żeby przekonać cię, że się mylisz.
Nie możesz oddzielić się od jelenia.
Dlatego musisz go zablokować.
Aleksandrze.
Widzę, że cię zdziwiłam.
Owszem. Ale może nie powinienem się dziwić.
Powinienem wiedzieć, że dobra z ciebie uczennica.
Zrozumiałam, że masz rację.
W jakiej kwestii?
Stać mnie na więcej.
Nikolai!
Na świętych! Bałem się, że będę musiał obwieścić Alinie twoją śmierć.
Zwiadowca cię znalazł?
Ja go znalazłem. Wychodził ze studni.
- A jak znalazłeś… - Gdzie ona jest?
Nic jej nie jest.
Jako pierwszy zobaczyłeś, kim naprawdę jestem.
Pokazałeś mi, do czego jestem zdolna.
Czyżby? A co z twoim tropicielem?
Mal nie rozumie, jaka rozwija się we mnie moc.
Nie potrafi.
To nie jego wina.
Ostrzegałem cię.
Tłumaczyłem.
Nie ma i nie będzie nikogo innego takiego jak my.
Wreszcie zaczynam to rozumieć.
I czuć.
Alina? Co ona robi?
Rozmawia z Aleksandrem przez więź
wytworzoną przez jelenia.
Zaraz wszystko zawali!
Alina! Ocknij się! Spójrz na mnie.
Alina!
Cieszę się, że się u mnie zjawiłaś,
ale czego chcesz?
Tego, co nas łączy.
Boisz się tego bardziej, niż chciałbyś przyznać.
Przeżyłem już każdy strach, tylko mnie to wzmocniło.
Znam moc, którą ty pojmiesz dopiero po latach nauki.
Ale nie chodzi tylko o moc.
Co z tym, czego chcę?
Pragnienia mają ten problem…
że nas osłabiają.
Alina, spójrz na mnie!
Proszę cię! Alina! Spójrz na mnie!
Na świętych! Prawie go miałam! Rozproszyłeś mnie i nie zerwałam więzi!
Jesteś połączona ze Zmroczem.
Czemu nie mówiłaś?
Kiedy? Nie mogłam cię nigdzie znaleźć.
Bo Pierwsza Armia aresztowała mnie za dezercję.
Gdy uciekłem i wróciłem, było już po wszystkim.
Bo nas zaatakował, to była rzeź. Musiałam mu się odpłacić.
Jak? Narażając życie?
Jeżdżę po świecie, by cię chronić i znaleźć ci ptaka,
a ty pchasz się w łapy Zmrocza.
Teraz się wkurzasz. Wreszcie.
- Co to ma znaczyć? - Od celu do celu.
Znajdźmy ptaka,
a potem poprowadź mnie do ołtarza, to wcale nie boli.
Pewnie, że boli!
To bądź ze mną szczery!
Idziesz ze mną w szeregu jak gdyby nigdy nic.
A co mam zrobić? Dążysz do celu jak burza.
Jeleń, morski wąż, ognisty ptak, zaręczyny, Druga Armia.
I ja idę w szeregu?
Ledwo nadążam.
Dokładasz sobie tego tyle…
Nie widzisz, dokąd to prowadzi.
Do uratowania Ravki, naprawienia tego przeklętego kraju.
- Do jakiego stopnia? - Ile będzie trzeba.
Czy jest coś ważniejszego?
Nie. Właśnie to chciałem od ciebie usłyszeć.
Żebyś zrozumiała, że nie idziemy w jednym szeregu.
Biegniesz tą drogą, a ja zostałem daleko w tyle.
I dobrze, bo jesteś stworzona do wielkich rzeczy.
- Nie, Mal… - Nie.
Znajdę ci ptaka, więcej nie potrafię. Tylko do tego się nadaję.
Ohval nie jest tylko paserką.
Jest Uczniem.
Skąd wiesz?
Odstawiła filiżankę na spodek zupełnie bezgłośnie.
A jej serce biło jednostajnie co sekundę jak w zegarku.
Potrafi kontrolować bicie serca i emocje.
Przydatna umiejętność dla złodziejki.
Na świętych!
A teraz powiesz, gdzie jest miecz.
Ohval go ma. Domyśliłem się, bo kazała kelnerce mnie oblać herbatą.
Tak dobrze cię znam.
A skoro nam go nie sprzeda, będziemy musieli wziąć go sami.
Po tym, jak zamówiliśmy herbatę,
Inej śledziła pracownicę herbaciarni, która poszła po Ohval.
Ohval mieszka tuż za miastem. Gdy szła do herbaciarni,
złożyła w aptece zamówienie, które odbierze wieczorem.
Obserwowałam jej dom, ale nikt inny nie wszedł.
Gdy wyjdzie z domu,
Nina będzie ją obserwować.
My wejdziemy i zabierzemy miecz.
Chyba nie oczekujesz, że włamię się do domu tej kobiety?
A po co tu jesteśmy?
Jestem żołnierzem, nie złodziejem.
Dlatego zatrudniliśmy przestępców.
Różnica jest mniejsza, niż ci się zdaje.
Lepiej jedz te orzechy.
Pójdę z Niną.
Na pewno mnie nie potrzebujesz?
Zoya może obserwować Ohval.
Nina i Zoya zaczekają na Ohval w aptece i będą ją śledzić.
Jeśli skieruje się w stronę domu, zajmijcie ją.
- Czujesz jej serce? - Bije jak metronom, trudno przegapić.
Zapomnij o Fjerdańczyku.
Teraz chcesz o tym rozmawiać?
Każdy moment jest dobry, żeby ci powiedzieć, że marnujesz życie.
- Dla Drüskelle. - Nie jest Drüskelle.
Tak go wychowano.
Oni nas palą. Nie da się oduczyć takiej nienawiści.
A ty ślubowałaś Ravce…
Ravka zmusiła mnie do przysięgi.
Miałam szansę żyć po swojemu i z niej skorzystałam.
On też.
Matthias wybrał mnie, griszę,
łamiąc przysięgę Drüskelle.
Pierwszy raz w życiu byliśmy wolni.
Teraz gnije w więzieniu,
a ty porzuciłaś ojczyznę, gdy cię potrzebuje.
Było warto?
Nowy więzień!
Pekka Rollins!
Mamy towarzystwo.
Świeże mięso!
Upadek giganta.
Wstawaj.
Dzięki, bracie.
Patrzcie, ludzie. Mój brat Demyan
został zamordowany na jego rozkaz.
Tak! Walczcie!
Załatw go!
Jestem Pekka Rollins.
Nie zginę z ręki jakiegoś pieprzonego śmiecia.
Jeśli mi podskoczycie, rozerwę was w pół.
Pracujcie dla mnie,
a dostaniecie to, czego chcecie.
Wasze rodziny będą bogate,
napełnicie żołądki,
a może zamoczycie?
Kto jest chętny?
No kto?
- Tak! - Jesteśmy z tobą.
- Poszukam lekarza. - Nie.
Dopilnuj, by mnie pochowali.
Żeby moje ciało stało się jednością z korzeniami jesionu.
Musisz iść własną drogą,
by zjednoczyć się z Djelem.
Obiecaj.
Obiecuję.
Słońce…
Demyan.
Obiecuję.
Powiedz prawdę.
Co jeszcze łączy się z tą więzią między wami?
Nie rozumiem.
Jest różnica między brakiem zrozumienia
a odpychaniem trudnej prawdy.
Gdy byłaś z Aleksandrem, emanowało z ciebie światło,
jakby było poza kontrolą.
Czego mi nie mówisz?
Mówiłaś, że chcesz zerwać połączenie.
Nie pójdziesz naprzód, póki się z tym nie rozprawisz.
Czuję go.
Gdy pojawia się jako projekcja, może cię dotknąć?
To coś więcej.
Gdy używam swoich mocy,
czuję go.
Jakby kładł na mnie ręce
i mną kierował.
Nawet po ucieczce z Fałdy, gdy wycięłam mu z ręki poroże,
nadal go czułam.
Próbowałam to ignorować. Myślałam, że to przejdzie.
I minęło, gdy zdobyłam węża.
Jego moc była inna.
Czułam się inaczej.
Czułam się…
wolna.
Moc była pełna złości, ale moja.
I tylko moja.
Potem znów go zobaczyłam.
Mów dalej.
Czułam się, jakby znowu ukradł mi moc.
Jakby morski wąż był nie tylko mój, ale też jego.
Czemu to czułaś?
Bo to przez niego szukałam węża.
Gdyby nie on, nie zabiłabym węża ani nie posiadła tej mocy.
Gdyby nie on, nadal rysowałabym mapy.
To on pokazał mi,
że nie jestem przeciętniaczką z Keramzina.
Że jestem griszą.
Że jestem silna.
Że mogę więcej.
Dziecko.
Nawet bez wpływu Aleksandra to wszystko jest prawdą.
Gros tego, co zrobiłam i kim jestem wiąże się z nim.
Nawet moje moce są z nim powiązane.
Z człowiekiem, który zmanipulował i zdradził Genyę, zdradził Ravkę…
Zdradził ciebie. Skrzywdził cię.
Aleksander ma setki lat, niemal nieskończoną moc, a mimo to
mała dziewczyna wygrała z nim nie raz,
ale raz po raz.
Jesteś sobą na przekór niemu.
Bo masz silniejszą wolą.
Znajdziesz spokój, tylko jeśli dokończysz swoją misję.
Zniszcz Fałdę, najważniejsze dzieło Aleksandra,
i wylecz ranę, jaką zadał temu państwu.
Nie dam rady bez ognistego ptaka.
Pomogę ci go znaleźć.
Bez wykładu o łączeniu amplifikatorów?
Że to świętokradztwo?
Dwa amplifikatory temu zrobiłabym wykład o zachłanności i mocy.
Ale nie. Świętokradztwem byłoby nie dokończyć dzieła.
Wiesz, gdzie szukać?
Wiem, gdzie zacząć.
W pozostałościach warsztatu Morozova.
- Moje straże cię dziś eskortują. - Wykluczone!
Będziesz bezpieczniejsza z dala od walk i Zmrocza.
- Tak będzie lepiej. - Dla kogo?
Jestem królową matką.
Moje miejsce jest w pałacu, a nie w jakimś klasztorze.
Już nie musisz być królową.
Pora na zasłużony odpoczynek.
Proszę, maleńki.
Tylko ty mi zostałeś.
Wiem, że mimo twojej pozycji nie zawsze było ci łatwo.
Nie wybrałaś króla na męża
ani izolacji, jaka wiąże się z rolą królowej.
Ale to nie tłumaczy wyborów, jakich dokonałaś.
Wybacz, madraya.
Ale zmiany w Ravce muszą się zacząć ode mnie.
A więc jednak jesteś zdolny do zadumy.
Nie martw się.
Nikomu nie powiem.
Chociaż przyznam, że to dobra wiadomość.
Jestem tylko człowiekiem.
Zadziorny i odważny, ale mimo to…
Mimo to…
Jak tam?
Z Malem.
Nigdy wcześniej mnie tak nie zostawił.
On cię kocha.
Nawet ja to widzę.
Muszę ruszać.
Ognisty ptak.
Zostawisz mnie samego z dowodzeniem armią w Zvedyi?
Musisz skupić się na swoim zadaniu.
Ratowaniu Ravki.
Uwielbiam, jak mnie cytujesz.
Twój szczęśliwy kompas.
Oddałaś mi szmaragd,
więc dam ci inny powód, byś do mnie wróciła.
Oddam go jak najszybciej.
To trudne, ale postaraj się za bardzo nie tęsknić.
To niemożliwe.
Generale?
Zniszczcie obozy Pierwszej Armii.
Tak jest.
Skupimy się na nowym celu.
A co z Przywoływaczką?
Cały świat usłyszy jej krzyk.
To tradycyjny dom.
Ma określony rozkład.
Wejdziemy przez frontowe podwórze. Potem przedpokój,
wewnętrzny dzieciniec, a w końcu główna komnata.
Przeszukamy wszystko.
Ile ci to zajmie?
Otworzę drzwi w pięć minut.
Jeśli Ohval uruchomi alarm, będziemy mieć dwie minuty, zanim petardy wybuchną.
Nawet jeśli wróci wcześniej, nie możemy wyjść bez miecza.
Od tego zależy przyszłość Ravki i moje wynagrodzenie.
Wiem.
Nie chodzi tylko o Ravkę.
Jeśli się nie uda, Shu Han, Fjerda, Ketterdam i nie tylko
poczują moc Zmrocza na własnej skórze.
Nie ma to jak motywacja.
- Nie schodź mi z oczu. - To za mną nadążaj.
Przepraszam za to, co powiedziałem w klubie.
Nie wiedziałem, że nie umiesz czytać.
Jak mogłem wiedzieć, skoro jesteś taki mądry…
- Możesz mnie tak nie traktować? - Jak?
Protekcjonalnie.
Nie znoszę tego.
„Wylan, to niesamowite, że znasz te wszystkie reakcje”.
„Jesteś taki mądry”.
Chodzi mi o to, że nie masz się czego wstydzić.
Dyktujesz mi, jak się mam czuć ze swoim wstydem,
gdy sam ukrywasz coś, co czyni cię wyjątkowym.
Twarz? Nigdy bym…
Mówię o tym, że jesteś griszą.
Widziałem, jak trafiasz niemożliwe cele.
A fortepian też sam się nie naprawił.
Nie rozumiem, czemu to ukrywasz.
Jesteś z Nowoziemia, a tam moce griszów są uważane za błogosławieństwo.
Czemu to ukrywasz?
Bo to przekleństwo.
Nie masz pojęcia, ile mnie to kosztowało.
- Nie chciałem… - Jesper.
Wchodzimy. Zamknij za sobą drzwi.
Tak?
Nina!
Rozdzielmy się.
Czuję bicie serca.
- Myślałem, że nikogo tu nie ma. - Jest słabo wyczuwalne. W dalszej części.
Nie przejdziemy.
- Metalowe framugi. - Dzieło substantyka.
Oprócz ciebie, twojego mężusia i Sulijki
ilu was jeszcze jest?
Nie wiem, o czym…
Źle to brzmi.
Coś jest w powietrzu.
Zginiemy tutaj.
Jesteś cała?
Co się stało?
Ohval.
Gdzie ona jest?
Naprawdę myślałeś, że zniknę, bracie?
Napisy: Małgorzata Fularczyk