‎(SHADOW AND BONE: ตำนานกรีชา)
‎ทำไมต้องเล่นบททูตอยู่เรื่อย นิโคไล
‎ให้กรีชามาร่วมโต๊ะกับทหารราฟกา ‎ไม่ใช่เรื่องที่เราจะกล้ำกลืนฝืนทนได้ง่ายๆ
‎(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‎- ทุกคนที่นี่เป็นชาวราฟกา ‎- ไม่จำเป็นต้องแยกพวกเขาพวกเรา
‎แม่ทัพคิริแกนก็น่าจะคิดได้แบบนั้น
‎ก่อนจะพยายามสังหารท่านพ่อและก่อกบฏ
‎ถึงอย่างนั้น เมื่อไม่มีเจ้าแห่งความมืด ‎พวกกรีชาก็จัดการง่ายขึ้นหน่อย
‎ที่ว่า "จัดการง่าย" ‎แปลว่า "ประหารง่าย" หรือเปล่า ฝ่าบาท
‎ชะตาแบบนั้นมีไว้ให้พวกทรยศบัลลังก์ ‎คุณสตาร์คอฟ
‎หากกองพลที่สองจำเป็นต้องมีผู้นำที่ภักดีต่อบัลลังก์
‎พวกเขาจึงยอมศิโรราบ งั้นข้าจะนำทัพเอง
‎ข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่าเจ้าภักดีกับตระกูลข้าจริง
‎วันนี้คือจุดเริ่มต้นยุคใหม่แห่งการปรองดอง
‎ระหว่างราชวงศ์แลนท์ซอฟกับกรีชา
‎ข้ายินดีจะประกาศข่าว ‎การหมั้นหมายของข้ากับอาลีนา สตาร์คอฟ
‎ผู้เรียกสุริยะ ‎และแม่ทัพคนใหม่ของกองพลที่สอง
‎เมื่อร่วมมือกัน ‎เราจะสร้างอนาคตที่ดีกว่าเดิมให้ราฟกา
‎เยอะไปหน่อยนะ
‎ทำอะไรเล็กๆ จะทำไปทำไม
‎นั่นก็เรื่องใหญ่เหมือนกันนะ
‎นางรับมือได้
‎เรียกแสงตะวันได้ก็ใช่ว่าจะคุมกองทัพได้
‎- นางเพิ่งเป็นกรีชาได้ไม่ถึงปี ‎- กรีชาเป็นกันตั้งแต่เกิด ไม่ต้องฝึก
‎แปลว่าเจ้าจะไม่ยอมทำตามคำสั่งนาง
‎ต้องทำตามอยู่แล้วสิ
‎ถ้าเราเพิกเฉย เราจะถูกเหมารวมกับคิริแกน ‎และโดนกล่าวหาเป็นคนทรยศ
‎และข้าอยากเห็นเขาล้ม
‎แน่ใจแล้วรึ โซบัชกาของแม่
‎แม่เข้าใจว่าต้องหาพันธมิตรทางการเมือง
‎แต่นี่จะดีต่อจุดยืนระยะยาวของลูกรึ
‎มันดีที่สุดแล้วต่อชีวิตลูกและราฟกา ท่านแม่
‎ลูกชายอีกคนของแม่กำลังทุ่มเท ‎ผลักไสประเทศนี้เข้าสู่สงครามกลางเมือง
‎ข้าตั้งใจจะขวางเขาให้ได้
‎งั้นแม่ก็ควรวางแผนจัดพิธีเฉลิมฉลองสินะ
‎เวลานี้ไม่เหมาะจะจัดงาน
‎พิธีเช่นนั้นเสี่ยงให้โจมตีได้ง่าย ‎ภัยคุกคามจากคิริแกนยังหนักหน่วง
‎เจ้าเป็นรัชทายาทแลนท์ซอฟคนหนึ่ง
‎ถ้าเราไม่ฉลอง ‎นั่นจะดูเหมือนเราทำอะไรลับๆ ล่อๆ
‎แม่จะจัดเล็กๆ เฉพาะญาติสนิทและครอบครัว
‎ข้าจะให้ช่างตัดชุด ‎เตรียมอาภรณ์ที่เหมาะสมให้เจ้า
‎แผลพวกนั้นมาจากเมอร์ซอสต์ แม่หนู
‎พยายามปรับแต่งไปก็เสียแรงเปล่า ‎มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวเจ้าแล้ว
‎อัปลักษณ์
‎ความทุกข์ทรมานมันต่ำตมเหมือนดิน ‎และพบพานได้มากจนดาษดื่น
‎สำคัญแค่เจ้าจะเปลี่ยนความทุกข์เป็นสิ่งใด
‎เจ้าตกลงเป็นแม่ทัพกองพลที่สองทำไม ‎ที่หมั้นก็เพื่อจะปกป้องเจ้า
‎- ไม่ใช่ให้ไปอยู่แนวหน้า ‎- แล้วกรีชาที่ต้องการการคุ้มครองล่ะ
‎ราฟกากำลังจะเกิดสงครามกลางเมือง
‎พวกที่ฆ่ากรีชาไม่ใช่ทหารแตกแถว ‎แต่ทำตามคำสั่งของวาสิลีย์
‎บัญชาการกองพลที่สองไปก็ไม่ช่วยอะไร
‎มีแต่จะทำให้เจ้าถูกหมายหัวหนักขึ้นอีก
‎ตอนนี้กรีชาทุกคนถูกหมายหัว ‎ข้าแค่พยายามสร้างความหวังให้ผู้คน
‎ถ้าเจ้าอยากช่วยกรีชา ‎เราก็ต้องตั้งใจตามหาวิหคเพลิง
‎เมื่อเจ้าทำลายแดนพยับเงาแล้วก็จะไม่เหลือเหตุ ‎ให้ทำสงครามหรือเกลียดกรีชาอีก
‎เมื่อแดนพยับเงาหมดไป ‎ค่อยให้คนอื่นมานำกองพลที่สอง
‎ให้นิโคไลไปหาเจ้าสาวคนใหม่ด้วย
‎แต่เรามาที่นี่เพื่อรวมแผ่นดินราฟกา
‎เจ้าต่างหากมาเพื่อราฟกา
‎ข้ามาที่นี่เพื่อเจ้า
‎เจ้าคือธงชัยในใจข้า อาลีนา
‎เจ้าคือชาติที่ข้าเชื่อมั่น ไม่ใช่บึงเกรอะตรงนี้
‎บึงเกรอะตรงนี้มีค่าควรกอบกู้
‎ข้าต้องเชื่อแบบนั้น เจ้าเชื่อในตัวข้าเถอะนะ
‎เชื่อเถอะว่าเมื่อเรื่องนี้จบลง ‎จะเหลือแค่เราสองคน
‎และมีโลกทั้งใบให้เราไปสำรวจ
‎เจ้าโง่หลงตน เจ้าพยายามทำเรื่องนอกรีต
‎ท่านเป็นเครื่องขยายพลัง
‎ท่านต้องรู้อยู่แก่ใจว่ากรีชาคนอื่นปรารถนา ‎ขอแค่ได้พลังของท่านแม้เศษเสี้ยวก็ยังดี
‎สิ่งใดในโลกนี้ไร้ที่สิ้นสุด จักรวาล…
‎และความโลภของมนุษย์
‎ยังชอบเทศนาไม่เปลี่ยน ท่านแม่
‎มะเดื่ออบ
‎ของโปรดของท่าน
‎คิดว่าจะชนะใจข้าได้ด้วยผลไม้อุ่นๆ งั้นรึ
‎พาตัวนางไป
‎เจ้าจะทำอะไรกับแม่สาวปรับแต่งร่างคนนั้น
‎นางเป็นคนทรยศ และจะเป็นเยี่ยงอย่างที่ดี ‎สำหรับคนที่อาจคิดหักหลังข้า
‎นางรับใช้เจ้าอย่างภักดีมาตั้งแต่ยังเด็ก
‎ยอมทุกข์ทนกับการโดนทารุณหลายปี ‎ตามคำสั่งของเจ้า
‎แต่เจ้ากลับลดค่าให้นางเป็นแค่เยี่ยงอย่างงั้นรึ
‎โถ อเล็กซานเดอร์ เรื่องนี้จะไปจบที่ใดกัน
‎มันจะจบเมื่อราฟกาเป็นของข้า ‎และอาลีนาอยู่เคียงข้างข้า
‎แปลว่าจะฆ่าพลเรือน ‎ทำร้ายกรีชา สังหารแม้แต่พวกเดียวกันรึ
‎ทุกสิ่งที่ข้ารู้ ข้าล้วนร่ำเรียนมาจากแม่
‎ข้าช่างโง่เขลาที่คิดว่าจะช่วยเปลี่ยนทิศ ‎นำเจ้าไปสู่หนทางไถ่บาป
‎เลิกพล่ามความคิดคร่ำครึกับข้าเถอะ ท่านแม่
‎มันสายไปแล้ว
‎คาซ
‎คาซ!
‎ไวแลนเอาสารที่ต้องการมาแล้ว ‎เจสเปอร์กำลังช่วยยก
‎ในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เมื่อเป็นไปตามแผน
‎ข้าจะสบายใจได้บ้าง หากรู้ว่าเจ้าอยู่กับข้า
‎ในเงามืด
‎ข้าไปแน่
‎แต่ถ้าผิดแผน สัญญาเรื่องนี้กับข้า
‎หนีออกจากเมืองนี้โดยเร็วที่สุด ‎ไปหาพี่ชายเจ้าให้เจอและอย่าหวนกลับมา
‎ข้าสัญญาได้แค่เพ็กกาจะต้องร้องขอความตาย
‎ในที่ส่วนใหญ่ งานซังต์เอเมอเรนส์ ‎เป็นแค่เทศกาลเก็บเกี่ยวเฉยๆ
‎ไม่ได้จัดใหญ่ระดับนี้
‎แต่ในย่านบาร์เรล นักบุญแห่งชาวเบียร์ ‎ต้องได้รับการบูชาให้สมเกียรติ
‎ซังต์เอเมอเรนส์ตายในไซโลธัญพืช ‎ตอนพยายามไล่หนู
‎วันสำคัญที่มีทั้งเบียร์เย็นๆ ‎กับได้สวมบทเล่นอะไรเล็กน้อยข้าก็ชอบทั้งนั้น
‎ระวังสิ
‎ขืนทำแตก เจ้าจะได้รับบทที่เล่นแล้วไม่สบายตัว
‎ยาวเก้าถึง 12 ชั่วโมงแน่
‎น้อมนำคำเตือน
‎แต่อันตรายมันสนุก
‎คนเราไม่ได้ใส่จะงอยแล้วดูดีกันทุกคน
‎ลองสิ ตาเจ้า
‎อย่าลืมถุงมือ
‎เหมาะเหม็ง
‎ปิดได้ทั้งหน้า
‎แต่ข้าชอบหน้าเจ้านะ
‎อ้าว
‎กลิ่นเหมือนไม่ได้ซักมาตั้งแต่ปีที่แล้ว
‎มันจะเหมือนในทุกทางใช่ไหม
‎ดี
‎เจ้าจะพูดว่างานนี้ขาดข้าไม่ได้ใช่ไหม
‎แล้วเจ้าก็ไม่ชอบเลยเวลาเราโกรธกัน ‎แต่บางทีพี่น้องก็ทะเลาะกันได้
‎และเมื่อจบเรื่องนี้แล้ว
‎เจ้าจะเปิดบัญชีให้ข้าในผับที่ข้าเลือกได้ตามใจ
‎เพราะถ้าไม่มีเพ็กกา ‎เจ้าก็จะกลับมาครองทุกอย่าง
‎เจ้ากำลังจะพูดงั้นแน่ๆ
‎ใช่ไหมล่ะ
‎เปิดบัญชีให้ แต่จำกัดยอด
‎นอกจากนั้นก็ใช่ ในทุกทาง
‎งั้นไปโค่นราชากัน
‎แผนคือตามนี้
‎เจสเปอร์กับไวแลน ‎เจ้าสองคนไปแจกชุดแฟนซีคอเมดี้บรูท
‎พร้อมกับขวดสารนี้ให้สมาชิกแก๊งเดร็กส์ทุกคน
‎- แก๊งของแพร์ ฮาสเคิลล์ ‎- เป็นแก๊งของเราแล้ว
‎เมื่อตะวันตกดิน ถนนจะคลาคล่ำ ‎ไปด้วยคนที่มาฉลองวันซังต์เอเมอเรนส์
‎เราจะได้ฉากหน้าที่ต้องการ
‎เล่นงานกิจการของเพ็กกาทั้งหมด ‎ทั้งผับ ทั้งซ่อง
‎ทำลายชื่อเสียงของเพ็กกาให้สิ้น
‎อิเนจจะดูส่วนของฟิฟธ์ฮาร์เบอร์
‎และเมื่อความโกลาหลบังเกิด
‎นางจะส่งจดหมายให้คนขับของเพ็กกา
‎ข้ากับนีน่าจะจัดการเอ็มเมอรัลด์พาเลซ
‎เจอกันที่นั่น
‎จะไม่มีใครต้องเสียใจ
‎ไร้งานศพ
‎ทำไมต้องพูดลากันแบบนั้น
‎แค่พูด "โชคดีนะ" ‎หรือ "ขอให้ปลอดภัย" ไม่ได้เหรอ
‎เราชอบคาดหวังต่ำๆ ไว้ก่อน
‎เจ้าเงียบเชียว
‎พร้อมนะ
‎ไม่ได้ความเอาเสียเลย
‎เครื่องขยายพลังชิ้นที่สอง
‎ตอนใช้กวางป่า ‎ข้าเรียกพลังได้ง่ายเหมือนหายใจ
‎รอบนี้เหมือนต้องคุมความโกลาหล
‎ตอนข้ามแดนพยับเงาก็เป็นหายนะ
‎นี่ เดี๋ยวก็ทำได้น่า
‎ถ้าจะช่วย ข้าเอาไม้ตีหัวเจ้า
‎- แล้วเรียกนังโง่อีกรอบก็ได้ ‎- อาจต้องทำจริง
‎ทำไมถึงรู้สึกว่าเครื่องขยายพลังชิ้นที่สอง ‎มันเกินตัวข้า
‎แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่ายังขาดชิ้นที่สามไป
‎ตอนนี้ ใส่ใจกับเรื่องที่แก้ไขได้ก่อน ‎อย่างเช่นการเล็งเป้า
‎ในฐานะแม่ทัพกองพลที่สอง ‎ข้าต้องมีอาวุธมากกว่านี้
‎ข้าต้องหัดใช้พลังกรีด
‎นั่นมันวิถีของคิริแกนนะ บงการคนด้วยความกลัว
‎เจ้าใช้หัวใจดีกว่า
‎กองพลที่สองก็จะรับมือได้ดีกว่า
‎เจ้าพูดดีมีเหตุผล
‎แต่ข้าคงไม่ปฏิเสธความกลัวโดยสิ้นเชิง
‎มีนับครั้งไม่ถ้วนที่คนมองอาวุธข้าแวบเดียว
‎แล้วก็ถอดใจไม่คิดสู้
‎ข้าใช้พลังกรีดไม่เป็น ‎นั่นเป็นกระบวนท่าอิธีเรียลคิขั้นสูง
‎แต่ข้าควบคุมทิศของพลังได้
‎อยู่ที่ความตั้งใจล้วนๆ
‎ข้าชอบนึกภาพหน้าของคนที่อยากจะขยี้
‎ลองสิ
‎อย่าลืมว่าใครเป็นคนคุม
‎ไม่ ไม่ใช่เจ้า
‎พวกนี้เป็นคนทรยศ
‎ไม่ใช่พลังกรีด แต่ก็ใช้ได้เหมือนกัน
‎ข้ารู้ ไม่ให้ใครรบกวน ‎แต่เขาอยากให้ท่านไปที่ห้องยุทธการ
‎เดวิด
‎เจ้ารู้จักเขาจริงๆ สินะ
‎เขาอ้างว่าหนีมาจาก ‎เงื้อมมือของนายพลคิริแกนที่ยังไม่ตาย
‎เขามอบตัวโดยไม่ต่อสู้ ‎เราพบว่าเขาพกสิ่งนี้มาด้วย
‎เขาบอกว่าเป็นบันทึกฉบับหนึ่งของโมโรโซวา
‎ข้าคนหนึ่งแล้วที่อยากรู้มากกว่านี้ ‎แต่เขายืนกรานจะคุยกับเจ้าคนเดียว
‎อาลีนา
‎ข้ารู้ว่าข้าทำผิดต่อเจ้า
‎เชื่อเถอะ ข้าเสียใจที่ทำอย่างนั้นจริงๆ
‎เจ้ามีเหตุผลที่จะไม่ไว้ใจข้า ‎แต่ข้าไม่ได้ภักดีต่อนายพลคิริแกนเลย
‎เขารอดจากโวลครามาได้เหรอ
‎เกรงว่าจะใช่
‎เขารู้ด้วยว่าเจ้าก็รอดมาได้ ‎และกลับมาอยู่ราฟกาตะวันออก
‎บอกมาว่าเขาอยู่ไหน
‎ไม่ได้
‎พูดไปจะแย่มาก…
‎เจ้าจะให้เราไว้ใจได้ยังไง ‎หากไม่ยอมบอกข้อมูลเราบ้าง
‎การไปสู้กับเขาตรงๆ จะเป็นการฆ่าตัวตาย
‎คิริแกนใช้เมอร์ซอสต์ ‎สร้างตัวประหลาดขึ้นมาในแดนพยับเงา
‎อสูรนั่นทำตามคำสั่งเขา ตัวใหญ่เท่าคนสองคน
‎ก่อกำเนิดจากเงาบริสุทธิ์
‎มันไม่มีลมหายใจให้หยุด
‎ไม่มีหัวใจให้บีบเค้น ไม่มีเลือดให้หลั่ง ‎แต่มันกลับมีชีวิต
‎มีชีวิตและเข่นฆ่า
‎มันคือนิเชียโวยา
‎ความว่างเปล่า
‎กระสุน คมดาบ ไฟ ทะลุผ่านร่างมันไปเฉยๆ
‎แถมยังเดินใต้แสงตะวันได้อย่างอิสระ
‎ข้ากลัวว่าเมอร์ซอสต์จะเป็นทางเดียวที่กำจัดมันได้
‎งั้นเจ้าหนีมาได้ยังไง
‎เจนยา
‎เราพยายามหนีมาด้วยกัน แต่ไอ้นิเชียโวยา
‎นางสละตัวเองเพื่อให้ข้าหนีมา
‎ข้าไม่รู้ว่านางยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
‎- สายลับที่ฉลาดจะเล่นบทเหยื่อก่อนเสมอ ‎- ไม่ๆ
‎เจ้าพูดดีมีเหตุผล โทลยา
‎ในฐานะแม่ทัพกองพลที่สอง เจ้าต้องตัดสินใจ
‎เจ้ารู้จักเดวิดมานานที่สุด เจ้าคิดยังไง
‎คิริแกนเก็บเขาไว้ใกล้ตัวเสมอ
‎นำตัวไปขัง
‎ขอเวลาให้เราคุยตามลำพังก่อน
‎ได้เลย
‎เจ้าไว้ใจเขารึเปล่า
‎ข้าไม่รู้
‎ไม่ไว้ใจเต็มที่
‎ไอ้อสูรเงานั่น…
‎แต่เขาจะโกหกทำไม
‎คิริแกนก็เป็นศัตรูที่กล้าแกร่ง
‎แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง ยิ่งต้องไปล่าวิหคเพลิง
‎หรือข้าอาจทำอะไรได้ตอนนี้เลย ‎เพื่อช่วยขยายพลังอีกทางหนึ่ง
‎อีกทางหนึ่งเหรอ
‎เขาสร้างนักรบเงา
‎ไม่แน่…
‎ข้าอาจทำลายแดนพยับเงาได้ ‎ด้วยการสร้างนักรบแสง
‎ใช้อะไรสร้าง เมอร์ซอสต์เหรอ
‎เจ้าแห่งความมืดใช้วิธีนั้น ‎ทำให้เราเจอกับแดนพยับเงา 400 ปี
‎แต่ตอนนี้เขามีอสูรอยู่เคียงข้าง
‎ขอเวลาให้ข้าไปตามหาวิหคเพลิง
‎การใช้เมอร์ซอสต์ต้องแลกกันเสมอ ‎ไม่คุ้มที่จะเสี่ยง
‎อาลีนา
‎เจ้าต้องสั่งให้เขาปล่อยข้า ‎ข้าช่วยเจ้าได้ถ้าเจ้าอนุญาต
‎เอาทีละเรื่อง
‎ได้
‎ข้าอยากรู้ว่าเมอร์ซอสต์ทำงานยังไง
‎ไม่ได้
‎ถ้าเจ้าไม่ได้ภักดีต่อคิริแกนจริง ‎งั้นก็ช่วยข้าหาวิธีกำจัดเขา
‎ในบันทึกไม่ได้พูดถึงผลสำคัญที่สุดที่ตามมา ‎สิ่งที่ต้องแลกกัน
‎เจ้าถามคำถามผิดแล้ว
‎ถึงแม้ว่ามีเรื่องที่เจ้าควรจะรู้ไว้
‎ข้าไม่อยากพูดต่อหน้าคนอื่น
‎ว่ามา
‎แม้แต่ตอนนี้ยังอาจมีเยื่อใยระหว่างเจ้ากับเขา
‎สายสัมพันธ์ที่ยังคงอยู่นอกเหนือจาก ‎เหตุการณ์ในแดนพยับเงา
‎ข้าไม่มีเยื่อใยใดๆ กับคิริแกน
‎อย่ามั่นใจไป
‎เศษกระดูกหลุดพ้นจากมือของเขา
‎แต่ยังมีพลังคงค้างจากกวางป่า
‎เขาถามข้าถึงสายใยนั้น
‎แสดงว่าเจ้ากับเขายังเชื่อมกันทางใดทางหนึ่ง
‎หัวใจเขาเต้นสม่ำเสมอ
‎เขาเชื่อว่าพูดเรื่องจริง
‎ข้าเปิดอ่านหาเบาะแสวิหคเพลิง
‎แล้วก็นึกถึงตำนานดาบแห่งชูฮัน
‎- เนเชนเยอร์ ดาบมิรู้เหนื่อย ‎- เจ้ารู้จักด้วยเหรอ
‎ต้องรู้สิ มันเป็นนิทานพื้นบ้าน
‎นักประดิษฐ์นามว่าโค ‎สร้างกองทัพอมตะจากไม้และกระดูก…
‎จนกระทั่งนักประดิษฐ์เนยาร์ ‎ตีดาบเนเชนเยอร์ขึ้นมา
‎"ยามเนยาร์สู้ ‎ดาบของนางเปล่งประกายสุกใส
‎ผู้ที่ได้เห็นสาบานว่านางกุมสายฟ้าในกำมือ"
‎ดาบคมกริบจนสามารถตัดผ่านเงาได้
‎นั่นแค่นิทานก่อนนอน ‎วัฒนธรรมข้ามีตำนานเล่าขานสนุกที่สุด
‎มังกรทะเลก็เคยเป็นแค่ตำนาน
‎กวางป่าก็เหมือนกัน แต่นั่นเป็นเรื่องจริง ‎นางฆ่ากองทัพที่ไม่อาจสังหารได้
‎นี่อาจเป็นอาวุธที่เราจำเป็นต้องมี ‎เอาไว้สู้กับอสูรของคิริแกน
‎แล้วหนังสือเล่มนี้บอกว่ามันอยู่ในวิหารที่อัมรัตเจน
‎ไม่ ข้าว่าไม่ใช่
‎ดาบที่ตั้งแสดงที่นั่นลือกันว่าเป็นของปลอม
‎แล้วเราจะหาของจริงได้จากที่ไหน
‎ใครมีทั้งเงินและความรู้มากพอ ‎ที่จะหาอาวุธมีค่าได้ล่ะ
‎ดาบที่อัมรัตเจนเป็นของเลียนแบบจริงๆ
‎ของแท้ถูกขโมยไปนานแล้ว ‎ข้าคิดว่ามันน่าจะไม่เคยออกจากชูฮัน
‎ถ้ามันเคยโผล่มาในตลาดมืด ‎สเติร์มฮอนด์คงต้องได้ข่าวแล้ว
‎นี่อาจเป็นอาวุธชิ้นเดียว ‎ที่จะฆ่าอสูรเงาของคิริแกนได้
‎เราต้องไปหามัน
‎ดาบโบราณนั่นมีค่ามาก ข้าไม่เถียง
‎แต่ไม่ได้แปลว่าตำนานจะเป็นจริง
‎โอกาสเพียงนิดก็ยังดีกว่าไม่มีโอกาสเลย
‎พูดได้เหมือนสเติร์มฮอนด์มากนะ
‎หากเขาอยู่ตรงนี้ เขาคงชื่นชมเจ้าแน่
‎มันน่าขนลุกหน่อยๆ ที่เจ้าพูดถึงเขา ‎ราวกับเขาเป็นคนอื่น
‎แล้วเขาก็คงแนะว่า ‎มิตรสหายที่เรามีร่วมกันในเคตเทอร์ดัม
‎อาจเป็นกลุ่มคนที่เหมาะกับงานนี้ที่สุด
‎บอกเจ้านายว่าข้านำสิ่งที่เขาต้องการมาแล้ว
‎รับมือผู้บงการจิตไม่ไหวสินะ เบร็คเคอร์
‎ผู้เป็นนายตัวจริงจะรู้วิธีเลี้ยงคนให้จงรักภักดี
‎- ใช่ไหม พวกเรา ‎- ใช่แล้ว
‎ดีมาก นางหนู ข้ารับช่วงต่อเอง
‎นี่
‎ถ้าขยับได้มือขาดแน่
‎ข้าจะทำให้เจ้านึกเสียใจที่คิดเป็นศัตรูกับข้า
‎สวัสดี
‎ช่วยพวกเราด้วย
‎เฮ้ย!
‎ไม่เป็นไรนะ ข้าจะพาพวกเจ้าออกจากเรือนี้
‎ตามข้ามา
‎ตามมาสิ
‎ลากตัวมันขึ้นมา
‎เราตกลงกันไว้ ข้าทำส่วนของข้าแล้ว
‎เดี๋ยวจะจัดการให้
‎แต่ก่อนอื่น
‎ข้าต้องเชือดไอ้หนูสกปรกตัวนี้เป็นเยี่ยงอย่าง
‎เจ้าจะต้องชดใช้ นางแม่มดนกสองหัว
‎ไม่ต้องหรอก
‎ซ้อมเจ้าเสร็จเมื่อไร
‎ข้าจะเอาศพไปเสียบประจานเตือนใจ
‎ให้คนที่ลืมนึกได้ว่า…
‎ข้าคือราชาแห่งเมืองนี้
‎ทำได้ก็เอา
‎ไม่ให้ลงเงินแล้ว
‎หน้าไปโดนอะไรมา
‎ไม่นะ!
‎พวกเขาเป็นฝีดาษ!
‎ไข้ฝีดาษ!
‎หนีเร็ว
‎เขาเปิดหวอทำไม
‎ไข้ฝีดาษจ้ะ มากับเรือของราฟกา
‎เจ้านาย ไข้ฝีดาษกลับมาระบาด
‎เราทุกคนได้ยินเสียงหวอ เอ็ดดิค
‎- หวังว่ามีข่าวมากกว่านั้น ‎- ว่ากันว่าเริ่มที่เรือดราโกนาชา
‎- ฟิฟธ์ฮาร์เบอร์ ‎- จอดอยู่ที่… ใช่
‎กรมเจ้าท่าสั่งปิดท่าแล้ว ห้ามเรือเข้าออก
‎บัดซบ!
‎เชย์บอกว่าทั้งที่ซ่องเมอนาเจอรี ‎และสวีทชอปโดนหนักทั้งคู่
‎- สวีทชอปด้วยรึ ‎- ใช่
‎นั่นไม่ใกล้ท่าเลย
‎จะมีการระบาดในกิจการทุกแห่งของเจ้า
‎เฉพาะของเจ้าเท่านั้น
‎เส้นทางระบาดจะชัดเจนมาก
‎เรือที่ท่าของเจ้าแพร่เชื้อไปยังคลับของเจ้า
‎ทำอะไรลงไป ไอ้หนู
‎มันโกหก ไม่มีใครมีอำนาจ ‎พอจะปล่อยนักโทษจากเฮลเกทได้
‎แม้แต่เพ็กกาเอง
‎การเต้นของหัวใจเขาก็บอกอย่างนั้น
‎แต่ถ้าข้าไม่นำตัวไปส่ง…
‎เขาทำอย่างที่ขู่ว่าจะทำกับแมทไธอัสได้
‎เมื่อเพ็กกาพ้นทางไปแล้ว
‎ข้าจะจ่ายเงินผู้คุมกันให้แมทไธอัสไม่ต้องลงสู้
‎แต่ข้ามีเรื่องต้องให้เจ้าช่วย ‎ต้องทำให้ดูสมจริงด้วย
‎ข้าต้องการสิ่งที่เลียนแบบไข้ฝีดาษ
‎เป็นแบบแป้ง จะได้กระจายตัวง่ายๆ
‎ดูแล้วมันจะให้ความรู้สึกเหมือนไข้ฝีดาษ ‎แต่จะหายภายในวันสองวัน
‎แต่ก็นานพอ ก่อนที่ใครจะรู้ว่ามันไม่ใช่ของจริง
‎ในประเทศเกาะแบบนี้ ‎สิ่งที่คนกลัวสุดคือโรคระบาด
‎หอการค้าจะอยากสอบสวนอย่างเป็นทางการ
‎เจ้าเรียกความสนใจข้าได้
‎แต่เจ้าไม่คุ้มกับเวลาที่ต้องเสียไป ‎ในการยิงกระสุนเข้าหัว
‎ฟิฟธ์ฮาร์เบอร์ถูกสั่งปิด ‎กิจการของเจ้าเสียชื่อเสียง
‎กิจการของข้าอยู่ได้
‎- แต่เจ้า ‎- ถ้าเป็นข้าจะคิดใหม่
‎ถ้าอยากเจอเจ้าชายเคลิชอีกครั้ง
‎จะทำอะไร จะระเบิดที่นั่นอีกรอบเหรอ
‎ต้องหัดใช้มุกใหม่บ้างแล้ว
‎เจ้าชายเคลิชที่เป็นคน
‎คนที่ชอบของหวาน ผมทอง
‎อัลบี้
‎ข้าจะฆ่าทุกคนที่เจ้ารัก เบร็คเคอร์
‎เราก็แค่ต้องไม่รักใครทั้งสิ้น
‎เจ้าพลาดตรงที่ปล่อยให้มีคนเข้ามาในใจ
‎คนที่เจ้ายอมสละทุกอย่างให้เขาได้ ‎นั่นทำให้เจ้าอ่อนแอ
‎งั้นข้าแค่ฆ่าเจ้าก็พอ
‎ทำสิ
‎แล้วเจ้าจะไม่มีวันหาตัวลูกชายได้ทัน
‎เจ้าทำอะไรลงไป
‎ข้าฝังเขาไว้
‎ลึกจากผิวดินหกฟุต
‎เขายอมเข้าโลงไปอย่างว่าง่ายมาก
‎ไม่ร้องด้วยซ้ำ
‎จนข้าเอาสิ่งนี้มาจากเขา
‎ลูกชายข้าอยู่ไหน
‎เลือกให้ดี
‎แล้วเจ้าอาจไปหาลูกได้ก่อนอากาศจะหมด
‎ไอ้เศษสวะบาร์เรล
‎- จะเอาอะไรกันแน่ ‎- ข้าอยากให้เจ้าจำให้ได้
‎ตื่นสิ
‎จำอะไร
‎จอร์ดี้ ตื่นสิ
‎ตอนที่เจ้าวางแผนหลอก…
‎- ตื่นสิ! ‎- เด็กชาวไร่สองคน
‎- เด็กกำพร้า ‎- ตื่นสิ จอร์ดี้!
‎สัญญาว่าจะมาแทนครอบครัวที่พวกเขาเสียไป
‎ก่อนจะหลอกให้เด็กทั้งคู่เสียทุกสิ่งทุกอย่าง
‎สองคนนั้นต้องกลายเป็นเด็กจรจัด ‎แล้วตายไปทั้งคู่
‎แต่มีคนหนึ่งได้เกิดใหม่
‎ฆ่าคนบริสุทธิ์มากเกินจะจำได้สินะ
‎ข้าจะช่วย
‎เจคอบ เฮิร์ตซูน
‎นั่นมันตั้งนานแล้ว
‎ทั้งหมดทำเพราะเรื่องนั้นเหรอ
‎รวมถึงสายตาที่เจ้ามองข้าเหมือนฉลาม ‎จ้องจะฆ่าแกงกันให้ตายนั่นด้วย
‎เจ้ามันแค่นกพิราบสองตัวที่ข้าบังเอิญจับมาถอนขน
‎ต่อให้ไม่ใช่ข้า คนอื่นก็จะหลอกพวกเจ้าแทน
‎งั้นอัลบี้ก็โชคร้ายที่มันเป็นฝีมือเจ้า
‎เจ้า… บอกมาว่าเอาลูกข้าไปไว้ไหน
‎ยื่นหมูยื่นแมวกันง่ายๆ โรลลินส์
‎พูดชื่อพี่ชายข้าออกมา
‎แล้วลูกเจ้าจะรอด
‎บอกใบ้อีกนิดแล้วกัน
‎ตอนนั้นเจ้าเรียกชื่อลูกสาวว่าแซสเกีย
‎นางมีโบประดับผม
‎อ้อ เด็กชายสองคนจากเมืองลิจ
‎ใช่
‎มีมรดกก้อนเล็กขี้ปะติ๋ว
‎พี่เจ้าหลงนึกว่าตัวเองเป็นนักลงทุน
‎อยากรวยเร็วเหมือนพวกโง่ทุกคน
‎ที่ก้าวเข้ามาในบาร์เรล
‎ข้าอยากให้เจ้าพูดชื่อเขา
‎- พูดสิ! ‎- ข้า…
‎ข้าจำชื่อเขาไม่ได้
‎ข้าแค่ต้องการตัวลูก เขาคือทุกอย่างของข้า
‎ข้ายอมให้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการเลย เบร็คเคอร์
‎ขอร้องละ
‎ยอมจริงเหรอ
‎คำสารภาพคดีฆาตกรรมทานต์ เฮลีน ‎กับนายตำรวจเซม
‎และสัญญาปล่อยอิเนจ กาฟาให้เป็นอิสระ
‎เซ็นทั้งสองฉบับ หากยังอยากเจอลูกชายเป็นๆ
‎ลูกข้าอยู่ไหน
‎สุสานแบล็กเวล
‎คงต้องใช้คนทั้งหมดที่มีถึงจะขุดได้ทัน
‎หากจะมีใครหาดาบเนเชนเยอร์ได้ ‎ข้าว่าก็ต้องเป็นพวกนั้น
‎พวกโครว์สนิทเป็นกลุ่มเป็นก้อน
‎ฉลาดด้วย
‎ข้ามแดนพยับเงามาได้ด้วยรถไฟหุ้มเกราะ
‎ตอนข้าไปเคตเทอร์ดัมครั้งล่าสุด
‎ไม่มีโอกาสแวะกินออมเล็ตที่คูเพอรอม
‎อาสาเพราะอย่างนี้สินะ
‎หากข้าไม่ไปด้วย ใครจะคอยห้ามเจ้า ‎ไม่ให้เดินตามปากไปจนตกหน้าผา
‎ไหนว่าจะออกตอนตีสาม
‎โทลยากำลังพยายามยัดรวมบทกวีทั้งหมดให้ได้
‎บทกวีเหรอ
‎"ขอราตรียืนยาวมืดมิด…"
‎ไม่เอา! ข้าไม่ยอมเด็ดขาด
‎เอาเนเชนเยอร์กลับมาให้อาลีนา
‎นั่นมาจากฉันท์ราบินอฟเชียวนะ
‎ผลงานชิ้นสำคัญ
‎เออ ทีนี้ทวนรายการขนมที่ต้อง ‎ซื้อกลับมาจากชูฮันหน่อย
‎มัลเยน โอเร็ตเซฟ
‎ไอ้คนหนีทัพ
‎เอาตัวมันไปส่งฐานที่อูเลนสก์ ‎เพื่อให้ขึ้นศาลทหารทันที
‎เป็นอย่างไรบ้าง มอยมิลายา ดีขึ้นไหม
‎ยังยกแขนไม่ขึ้นอยู่ดี
‎ข้าจะเปลี่ยนคอร์เซ็ตให้
‎ให้ตาย!
‎มาช่วยปลดไหมที่รัดคอร์เซ็ตหน่อย
‎ถึงจะยอมรับว่านั่นเป็นทักษะที่ข้าเชี่ยวชาญ ‎แต่ข้าคิดว่าคงไม่เหมาะสม
‎ข้าอยากให้เจ้าเรียกว่าวาสิลีย์มากกว่า
‎อย่างน้อยก็เวลาอยู่กันตามลำพัง
‎มีอะไรให้ข้ารับใช้ ฝ่าบาท
‎- ทีน้องข้า เจ้ายังเรียกชื่อต้นได้ ‎- เราเจอกันในสถานการณ์ไม่เหมือนกัน
‎อ้อ ข้าก็ได้ยินว่าบางคนคิดว่า ‎การเล่นเรือโจรสลัดของเขานั้นน่ารัก
‎ขอตัวก่อน ข้ามี…
‎แต่เขาต้องรู้สิ ไม่ว่าจะมีเป้าหมายอะไร ‎เขาก็เป็นได้แค่ลูกชายคนรอง
‎มีเพียงข้าที่แต่งตั้งเจ้าเป็นราชินีได้
‎ข้ารับรองได้ว่าไม่ต้องการเช่นนั้น
‎จริงรึ
‎คนรู้กันกว้างขวางว่าท่านรู้สึกอย่างไรกับกรีชา
‎มาเสนอตัวเป็นพันธมิตรกับข้าทำไม
‎ข้ายืนยันตามคำประกาศก่อนหน้านี้
‎คนราฟกาเบื่อเต็มที ‎กับการโดนทรราชกรีชาจับเป็นตัวประกัน
‎แต่ก็อาจบังเอิญว่ามีกรีชาบางคนเป็นคนดี
‎เจ้าจะได้ช่วยข้าในด้านนั้น
‎ท่านจะหาเวลามาจากไหน
‎ลือกันว่าท่านยุ่งไม่ใช่น้อยเมื่ออยู่คาร์เยวา
‎ไหนจะดูแข่งม้า ไหนจะเที่ยวหอคณิกา
‎เจ้ามีพันธมิตรแท้จริงกี่คนกันเชียว สตาร์คอฟ
‎แค่เศษกรีชาไม่กี่คน
‎ในฐานะแม่ทัพกองพลที่สอง
‎ข้านึกว่าเจ้าจะอยากได้ ‎ผู้บัญชาการกองพลที่หนึ่งเป็นพันธมิตร
‎เจ้าเป็นผู้หญิงฉลาด ลองคิดถึงทางเลือกดู
‎จนกว่าจะถึงตอนนั้น
‎หาต่อไป!
‎หลุมนี้เพิ่งขุด!
‎- ตรงไหน ‎- ตรงนั้น!
‎ทางนี้!
‎เอาพลั่วมา! เอามา!
‎เพ็กกา โรลลินส์!
‎ลูกชายข้าอยู่ไหน
‎ขอจับเจ้าในข้อหาฆ่าทานต์ เฮลีน
‎ไป กลับ
‎ลูกข้าอยู่ไหน ลูกพ่อ!
‎พ่อ
‎พ่อ!
‎นี่ รู้สึกยังไงที่ได้เป็นอิสระอีกครั้ง
‎- ยอดเยี่ยม ‎- เหรอ
‎เหมือนโลกนี้เต็มไปด้วยความเป็นไปได้
‎เช่นอะไร
‎คืนสุดเหวี่ยงในเมือง ‎ไปเที่ยวคลับคิวมูลัสก็มักจะสนุกไม่น้อย
‎ป็อปปี้เพื่อนข้าเพิ่งมีโชว์ใหม่ที่บลูพาราไดซ์
‎ซึ่งข้าอยากไปดูตั้งนานแล้ว ก็…
‎เจ้าจะมาด้วยกันก็ได้
‎แหง
‎เจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่
‎คืนที่เราเจอกันเป็นครั้งแรก
‎ข้าไปก่อนเพราะคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่เจ้าจะทำ
‎ก็ได้ ได้นะ
‎เปล่า ข้านึกว่าคนอย่างเจ้า ‎คงไม่ต้องการอะไรมากกว่านั้น
‎ยิ่งเมื่อผ่านไปแค่คืนเดียว ข้าก็เลย…
‎ข้าคิดว่าไปเสียตอนยังไม่เจ็บจะดีกว่า
‎ข้าเข้าใจ
‎จริง คือชื่อเสียงของข้าก็ไม่ใช่ไม่มีที่มา
‎ข้าชอบความโกลาหล
‎ชีวิตในบาร์เรลที่ต้องเสี่ยงเดิมพัน
‎ไม่มีทางรู้ว่าจะเจออะไรต่อจากนั้น
‎ถ้าเจ้าไม่ไป ข้าก็อาจทิ้งเจ้าก่อนอยู่ดี
‎แต่นั่นมันก่อนที่ข้าจะได้ทำความรู้จักเจ้า
‎ข้าให้สัญญาอะไรไม่ได้หรอกนะ
‎ไม่สามารถทำนายได้ด้วยว่า ‎จะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
‎แต่ข้าบอกได้ว่า…
‎ข้าอยากรู้
‎เจ้าอาจจะพอดูนิสัยข้าออกอยู่แล้ว ‎แต่ความเงียบ
‎ไม่ใช่เรื่องที่ข้าชอบเลย
‎ดีกว่ารอบที่แล้วเยอะเลย
‎สงสัยต้องเตือนความจำแบบจัดเต็ม
‎ไปอยู่ไหนมา
‎เรือดราโกนาชาแอบขนทาสผิดกฎหมาย
‎- ข้าต้องปล่อยพวกเขา ‎- เราวางแผนไว้
‎เรื่องไม่คาดฝัน ข้าต้องตัดสินใจเฉพาะหน้า
‎- เจ้าเลือกคนแปลกหน้าแทนพรรคพวก ‎- ข้าส่งจดหมายถึงคนขับแล้ว
‎นีน่าบอกว่าทุกอย่างก็เป็นตามแผน
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าอยู่ไหน
‎ไม่รู้ว่าเพ็กกาส่งนักฆ่ามาเก็บเจ้าอีกแล้วรึเปล่า
‎- ข้าไม่รู้ว่าเจ้า… ‎- ข้าไม่เป็นอะไร
‎หน้าเจ้า
‎ขอโทษนะที่ข้าไม่ได้อยู่ด้วย
‎ข้ายอมให้คนในกลุ่มมีจุดอ่อนไม่ได้
‎แค่ทำโดยไม่ปรึกษาครั้งเดียว ‎ข้ากลายเป็นจุดอ่อนเลยเหรอ
‎- ไม่ได้พูดจริงใช่ไหม ‎- ข้าต้องไว้ใจอีกาของข้าได้
‎ถ้าเราพึ่งพากันไม่ได้ เราก็ไม่เหลืออะไร
‎ง่ายๆ อย่างนั้น ให้ข้าออกเลยเหรอ
‎เจ้าเป็นอิสระแล้ว
‎ตอนนี้ทาสติดสัญญาในเคิร์ชทุกคน ‎มีนางผีพรายของตัวเองแล้ว
‎เจ้าดูงดงามอัศจรรย์
‎เหมือนแสงอาทิตย์แรกของฤดูใบไม้ผลิ
‎ขอบคุณ
‎กรีชาของเจ้ามีน้ำใจช่วยข้าทำชุดนี้ ‎แทนที่จะใส่…
‎ข้าว่าข้ามีเครื่องประดับที่เข้ากับชุดนี้พอดี
‎ของขวัญ
‎มรกตแห่งแลนท์ซอฟ
‎"ทำอะไรเล็กๆ จะทำไปทำไม"
‎ข้าชอบจังเวลาที่เจ้ายกคำข้ามาพูด
‎โปรดสบายใจที่ได้รู้ว่า ‎หากเจ้าชกข้าโดยใส่แหวนวงนี้
‎เผลอๆ จะทำข้าตาบอดได้เลย
‎แล้วข้าอยากให้เจ้าทำ
‎สวมแหวนนะ ไม่ใช่ชกข้า
‎ขออนุญาต
‎ได้
‎ท่านแม่เจ้าต้องไม่พอใจที่เอามามอบให้คนสามัญ
‎ถ้าท่านแม่รังเกียจคนสามัญเท่าที่ปากว่า
‎ข้าคงไม่ได้เกิดมาใช่ไหมล่ะ
‎หากจะนำทัพ ‎เจ้าต้องซ่อนความคิดในใจให้เก่งกว่านี้
‎ตอนแรกข้าไม่แน่ใจ
‎ข้าได้ยินคนกระซิบลือกันตั้งแต่เด็ก
‎ถ้าเจ้าเอาไปพูดข้าก็จะปฏิเสธ
‎แต่ความจริงข้าก็ไม่สนหรอก ‎ว่ามีเลือดแลนท์ซอฟอยู่ในตัวหรือไม่
‎ดูจากที่แต่งกันเองในตระกูล
‎เป็นลูกนอกสมรสก็อาจจะดีต่อชีวิตข้าด้วยซ้ำ
‎ดีนะ เวลาที่เจ้าไม่ต้องวางท่า แค่เป็นตัวเอง
‎ข้าเป็นเจ้าชาย อาลีนา
‎การเป็นตัวของตัวเอง ‎เป็นความสุขที่ทำได้ไม่บ่อยนักหรอก
‎วาสิลีย์มองว่าบัลลังก์เป็นรางวัลของเขา ‎เหมือนของเล่นชิ้นโปรด
‎เจ้าต่างหากใส่ใจราฟกาจริงๆ
‎เจ้าจะเป็นกษัตริย์ที่ดี
‎คำนั้นจากปากเจ้าถือว่ามีความหมายมาก
‎ทีนี้เจ้าจะทำตัวไม่ไหวจะทนแล้วสินะ
‎แค่นี้ตัวข้าก็ไม่ไหวจะทนอยู่แล้ว
‎บ้านเจ้าเรียกอย่างนี้ว่า ‎งานเลี้ยงกันเองเล็กๆ เหรอ
‎ข้าเองก็ไม่นึกว่าจะเป็นแบบนี้
‎มัลอยู่ไหน
‎ข้ารู้ว่ามีข้าอยู่ข้างๆ ก็ไม่สำคัญอะไร
‎แต่อย่างน้อยทำเป็นดีใจหน่อยได้ไหม
‎เจ้าเยลลี่กวางตัวนั้น ‎ถึงกับพลีชีพเพื่อให้เจ้าพอใจเชียวนะ
‎ก็แค่… ไม่ใช่นิสัยเขา
‎อย่าถือถ้าเขาจะมาสายนิดหน่อย
‎งานนี้คงเหมือนการทรมานเขา
‎ข้าว่าเดี๋ยวเขาก็มา
‎ไม่แน่ นักแกะรอยผู้ภักดีของเจ้า ‎อาจไม่ได้กระตือรือร้นแบบเดียวกัน
‎กับงานฉลองยินดี
‎ขอตัวก่อน ฝ่าบาท
‎เรากำลังอยากได้แชมเปญเพิ่มพอดี เอาด้วยไหม
‎ไม่เอา
‎เดี๋ยวมานะ
‎- เห็นมัลรึเปล่า ‎- ไม่เห็น
‎ข้าอุตส่าห์ส่งช่างเสื้อส่วนตัวไปให้ ‎นางไม่คิดจะขอบคุณสักคำ
‎มิเลนกีของแม่ คิดใหม่ก็ยังไม่สายนะ
‎เราตกลงกันไว้ว่าจะจัดงานเล็กๆ
‎ท่านแม่เชิญแขกกี่คนกันแน่
‎วาสิลีย์เชิญคนเพลินไปหน่อย
‎แม่ก็ไม่ค่อยชอบใจ ‎ที่ลูกชวนเพื่อนกลุ่มคาร์เยวามาด้วย
‎แต่ก็ต้องยอมรับว่า ‎ช่วยสร้างบรรยากาศงานฉลองดีเหมือนกัน
‎พี่เผยพิกัดของเราให้พวกนักพนันกับเพื่อนกิน ‎ที่พี่เรียกว่าเพื่อนเหรอ
‎ช่างพูดได้นะ ทั้งที่ตัวเองก็เป็นโจรสลัด
‎เจ้าทำตัวไร้สาระ
‎เจ้าแห่งความมืดยังไม่ตาย
‎เราจะเสี่ยงมากถ้าเขารู้พิกัดของเรา
‎พี่กำลังเอาชีวิตทุกคนไปเสี่ยง ‎กับความโอหังและโง่เง่าของพี่
‎สามหาวไปละ ไอ้ลูกไม่มีพ่อ
‎ดื่มฉลองหน่อย!
‎ข้าอยากกล่าวอะไรเล็กน้อยเกี่ยวกับน้องชาย
‎นิโคไล
‎ใช่ เราทุกคนรู้ดีว่าน้องเป็นคนของประชาชน
‎ช่างสร้างภาพ มองคนอื่นต่ำไปหมด
‎แต่เขามีคุณสมบัติอื่นซ่อนอยู่เหมือนกัน
‎คู่หมั้นของเขาควร…
‎ไม่มีหัวใจ ไม่มีเลือด
‎สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีจุดอ่อน
‎ไม่นะ ลูกแม่!
‎ไม่ได้ผลเลย!
‎เห็นหรือเปล่า มันต้องรวมร่างก่อน ‎จึงจะจับเหยื่อได้
‎นั่นเป็นจุดที่มันจะอ่อนแอลง
‎นิโคไล!
‎ข้ารู้ทางหนี
‎ถ้านี่เป็นอสูรของคิริแกน ‎ตัวเขาต้องอยู่ใกล้พอที่จะคุมได้
‎ถ้าเขาอยู่แถวนี้ เราอาจยุติมันได้เลย
‎ไม่ได้ กลับไปรวมพลกันที่อื่นแล้วค่อยตอบโต้
‎มาเร็ว! ไปเลย!
‎อาลีนาอยู่ไหน
‎ดีใจที่ได้เจอนะ อาลีนา
‎- ท่านไม่ใช่ตัวจริง ‎- มังกรทะเลทำให้เจ้าแกร่งขึ้น
‎ข้าพูดมาตลอดว่าชะตาของเจ้ายิ่งใหญ่กว่านั้น
‎- อำนาจเหมาะกับเจ้า ‎- อย่าเข้ามา
‎ข้าแค่พยายามคุ้มครองเจ้าจากการต่อสู้
‎เจ้าล่อข้าให้ออกห่างจากเพื่อนๆ
‎- เพื่อให้เจ้าปลอดภัย ‎- เพื่อจะฆ่าพวกนั้น
‎ฆ่าแค่พวกแลนท์ซอฟ
‎แต่บางทีสิ่งที่ข้าสร้างก็ควบคุมไม่ได้
‎ไม่ต่างจากเจ้า
‎ออกไปจากหัวข้านะ
‎ทำไมต้องทำตัวยากขนาดนี้
‎ข้ายังทำเช่นนี้แค่เพราะข้าห่วงใยเจ้า
‎ให้ข้าช่วยเถอะ
‎อาลีนา!
‎แล้วข้าจะกลับมารับ
‎อาลีนา
‎กรีชาของคิริแกนล้อมวังนี้ไว้หมดแล้ว ‎เราต้องไปให้ถึงอุโมงค์เดี๋ยวนี้
‎รักษาสิ
‎หมอบไว้
‎มาเร็ว
‎เราต้องหามัลให้เจอ
‎อุโมงค์อยู่อีกไม่ไกล
‎ออกไปจะเจอถ้ำ เราซ่อนในนั้นก่อนได้
‎มันนำไปถึงไหน
‎มีประตูลับอยู่หลังซุ้มประตูตรงนั้น
‎เจ้าสองคนไปสิ เราจะคุ้มกันให้
‎เอดริค!
‎ต้องพาไปให้ถึงผู้เยียวยา เลือดออกมากเกินไป
‎- เห็นเขารึเปล่า ‎- เห็น
‎ข้าไม่คิดจะทำร้ายเจ้า
‎ป่านนี้เจ้าน่าจะรู้แล้ว
‎ขออภัย ถ้าข้าไม่เชื่อคำของเจ้า
‎ข้าพูดความจริงในสิ่งที่มีความหมายเสมอ
‎เช่นเรื่องสร้างแดนพยับเงาน่ะเหรอ
‎เจ้าหมกมุ่นกับแดนพยับเงาเป็นเด็กๆ
‎ต่อให้ทำลายมันได้ก็ไม่อาจแก้ปัญหาให้ราฟกา
‎พวกมันเกลียดและไล่ล่าเรา ‎มานานก่อนจะมีแดนพยับเงาเสียอีก
‎ข้าเคยอยู่ในยุคนั้น
‎ทีนี้ หยุดได้แล้ว
‎มากับข้า เราจะปกครองเคียงข้างกัน
‎ข้าสัญญาไว้แล้วว่าเจ้ากับข้าจะเปลี่ยนโลก
‎และข้าตั้งใจจะทำตามคำสัญญานั้น
‎เรื่องนั้นไม่มีทางเป็นไปได้
‎เจ้าคิดว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
‎เจ้ากับเจ้าชายแลนท์ซอฟ ‎มีความสุขกันไปชั่วฟ้าดินสลายเหรอ
‎และนักแกะรอยผู้ภักดี ‎ขดตัวอยู่ที่แทบเท้าบัลลังก์หรือไร
‎ข้าเคยเห็นตัวตนแท้จริงของเจ้าแล้ว
‎แต่ข้าไม่เคยหันหน้าหนี
‎และจะไม่มีวันไปไหน
‎พวกนั้นพูดแบบเดียวกันได้ไหม
‎เขาไม่ใช่คนที่หมกมุ่นกับอำนาจและการควบคุม
‎เราต้องควบคุมอำนาจ
‎และเจ้ากำลังเอาพลังมาเล่นเกมอันตรายมาก
‎เจ้าไม่อยากให้ข้าทำลายแดนพยับเงา
‎เพราะถ้าข้าทำได้ ‎ข้าจะทำลายสิ่งสุดท้ายที่เจ้าเหลืออยู่
‎ก็ตามใจ
‎ไปช่วยนาเดียพยุงเอดริค
‎หนีเร็ว!
‎อาลีนา เร็วเข้า เราต้องไปกันแล้ว
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม