‎(Shadow and Bone - ตำนานกรีชา)
‎(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‎นี่คือพลังของข้า
‎รู้สึกยังไง พร้อมจะเล่นงานแดนพยับเงารึยัง
‎รู้สึกว่าพร้อมจะรับมือทั้งโลก
‎ไม่ต้องรับมือคนทั้งโลกหรอก
‎แค่รับมือทุกคนที่ไล่ล่าเราอยู่ตอนนี้ก็พอ
‎ก็เท่ากับทั้งโลกไง
‎ข้าจะพาเราใช้เส้นทางเลี่ยงคนอื่น ‎แต่อย่างน้อยเราจะได้ไปกันตามลำพัง
‎ใครบอกว่าจะได้ไปกันตามลำพัง
‎ข้าจองแถวหน้าดูแสงตระการตาด้วย ขอบใจ
‎แถมกษัตริย์ก็อยู่อีกฝั่งของแดนพยับเงา
‎แปลว่าค่าจ้างข้าก็อยู่ที่นั่น
‎- ถ้าได้คลังอาวุธของเจ้าก็ดี ‎- หรือมีรถม้าหุ้มเกราะด้วยไหม
‎รถม้าเหรอ เดินทางภาคพื้นดินน่าเบื่อจะตาย
‎แถมต้องใช้เวลาหลายวัน
‎ตามมาสิ
‎เตรียมแยกส่วน!
‎โควู
‎ปล่อยเสากระโดงชั้นรอง
‎ใช้ใบเรือชั้นรอง
‎อาลีนา ต้องมาดูนะ
‎ไม่ต้องดู
‎เชื่อข้า เจ้าต้องดู
‎มาเร็ว
‎นี่เป็นไปได้ยังไง
‎น้อยกว่านี้ได้เหรอ
‎พูดเหมือนไม่เคยเจอข้า
‎ข้าออกแบบอยู่ตั้งหลายปี ‎ต้นแบบตกพังไปหลายสิบลำ
‎ตกเหรอ
‎ข้าเรียกลำนี้ว่าฮัมมิ่งเบิร์ด
‎กัปตัน เห็นแดนพยับเงาแล้ว
‎ป้ายต่อไป…
‎สู้ชะตา
‎ช่วงที่เราไม่อยู่ เพ็กกาเข้าเล่นงาน ‎อย่างอื่นนอกจากคลับโครว์อีก
‎- เขาซื้อฟิฟธ์ฮาร์เบอร์ทั้งหมดไปแล้ว ‎- อิเนจบาดเจ็บไม่เบา
‎เจ้าเด็กใหม่นี่แทบเสียหัว
‎ผู้บงการจิตก็โดนยิง แต่ไม่ต้องห่วง
‎อย่างน้อยเจ้าก็รู้เรื่องธุรกิจของเพ็กกาดีอยู่แล้ว
‎เราไม่อาจฆ่าสิงโตด้วยการตัดหาง
‎ชีวิตนี้เคยไปซาฟารีมาเมื่อไหร่
‎- เราเอาชีวิตไปเสี่ยง ‎- นึกว่าเจ้าชอบแบบนั้นเสียอีก
‎อิเนจจะหายดีหรือเปล่า
‎ข้าไม่ถือว่าตัวเองเป็นผู้เยียวยาที่เก่งที่สุด
‎แต่นางจะไม่ต้องอยู่ที่นี่ถาวรหรอก
‎แค่ยังไม่ต้อง
‎อันที่จริงสมัยนี้เขาไม่ฝังใครที่นี่แล้ว
‎ตอนเกิดไข้ฝีดาษระบาดเมื่อหลายปีก่อน
‎คนตายเยอะมากจนกระทั่งเมรุเผาศพไม่ทัน
‎เขาเลยต้องเอาศพไปทิ้งน้ำในอ่าว
‎พอแล้ว!
‎แอพเพลโบรคเหรอ
‎เพ็กกามีโรงงานกระจกที่นั่น ‎แต่แอพเพลโบรคไม่มีบ่อทราย
‎แค่ค่าขนวัสดุก็กินกำไรไปทั้งหมดแล้ว
‎ไปหาว่าที่จริงเขาทำอะไรแน่
‎ถ้าเจ้าอยากช่วย แทนที่จะพ่นพล่ามข้อมูล ‎ประวัติศาสตร์ไร้สาระ ไปกับเจสเปอร์
‎เจ้าก็ไม่ถามเลยนะ ‎แต่ควรคิดพักงานนางพรายของเจ้าไปก่อน
‎ข้าอยากเป็นผู้เยียวยาตั้งแต่เด็ก ‎ไม่ได้แปลว่าข้าเก่งทางนี้
‎ถ้าต้องใช้งานเจ้าอีก ข้าจะบอก
‎ผู้คุมนักโทษทุกคนที่เฝ้าสังเวียนที่เฮลเกท
‎ภักดีกับเพ็กกาและรับเงินของมัน
‎- เว้นแค่คนเดียว ‎- "สังเวียน" เหรอ
‎เฮลโชว์ เป็นอย่างที่เจ้าจินตนาการไม่มีผิด
‎ไปหาผู้คุมชื่อฮีมสตรา ‎เขามีปานเหมือนรอยไวน์เปื้อนบนคิ้ว
‎- ฝากข้อความไปถึงคนฟเยียร์ดาของเจ้าได้ ‎- ไว้ใจเขาได้เหรอ
‎ไว้ใจได้ว่าเขาไม่อยากให้เพ็กการู้ ‎ข้อมูลที่อยู่ในมือข้า
‎งานของเจ้าวันนี้ทำให้เจ้าเป็นสมาชิกโครว์แล้ว
‎อย่ากระโตกกระตาก
‎ตอนนี้เพ็กกาก็จะจับตาดูเจ้าเหมือนกัน
‎นี่เป็นการเล่นกับโอกาส
‎- เราทั้งคู่ต้องวางเดิมพันถึงจะเล่นได้ ‎- ฟังนะ เจ้าหนุ่ม
‎ถ้าอยากลงทุน ข้าจะไม่คิดค่านายหน้า
‎ข้าจะรวบรวมเงินมาลง เราอยากลงทุนแน่ๆ
‎ดีมาก คิดว่าจะลงได้เท่าไหร่
‎ข้ามีกำไรเหลือจากการขายไร่ของพ่อ
‎นี่จะทำให้เจ้ากับน้องชายมีอนาคตมั่นคง
‎จัดการเลย
‎อย่าให้มีแต่พวกคนรวยถึงจะมีโอกาสรวยยิ่งๆ ขึ้น
‎ขอเวลาสองสามวัน ข้าจะนำเงินนี้ไปใส่ตลาดหุ้น
‎อีกหนึ่งสัปดาห์กลับมาใหม่ ‎ข้าจะเตรียมกำไรส่วนต่างไว้ให้เจ้า
‎สับขาหลอกกันนี่
‎แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าไม่หลอกกันก็ไม่สนุกสิ
‎อิเนจ
‎ไม่ต้องทำลับๆ ล่อๆ
‎ถ้าจะไม่เข้ามาก็อย่ามากวนใจข้า
‎แค่อยากมาดูว่าท่านอยู่ได้สบายดี ท่านแม่
‎เจ้าขังข้าไว้กับผู้สร้างคลื่นน้ำนั่นหลายสัปดาห์
‎จะให้ข้าเชื่อว่าจู่ๆ เจ้าก็สนใจ ‎ความสะดวกกายสบายใจของข้าขึ้นมารึ
‎ต้องการอะไร
‎เคยมีครั้งหนึ่งที่เราสองคนมีศรัทธาแบบเดียวกัน
‎โลกอยากให้เราใช้ชีวิตด้วยความกลัว
‎แต่ท่านสอนข้าไว้ว่ากรีชาเหนือกว่าใคร
‎พวกนั้นต่างหากควรจะกลัวเรา
‎เวลาเปลี่ยนมุมมองของข้าไปแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นกับสตรีนางนั้น
‎ผู้ยอมเผาทั้งหมู่บ้าน ‎เพื่อให้ลูกชายของนางปลอดภัย
‎ข้าพยายามปกป้องเจ้าในแบบเดียวที่ทำได้
‎ข้าสอนให้เจ้าแข็งแกร่ง เจ้าเล่ห์
‎แต่ไม่เคยสอนให้เห็นใจใคร
‎ข้าเพิ่งมาเห็นข้อผิดพลาดเมื่อสายเกินไป
‎ไม่มีข้อผิดพลาด มีแต่บทเรียน
‎ข้ากำลังจะสร้างประเทศใหม่เพื่อกรีชา
‎เราเริ่มเรื่องนี้มาด้วยกัน ‎แต่ท่านกลับจะปล่อยให้ข้าทำให้เสร็จตามลำพัง
‎ข้าได้ยินข่าวลือลอยมาตามลม
‎เหล่ากรีชาโดนลงทัณฑ์อีกแล้ว
‎ถูกขับไล่ออกจากราชวังที่เจ้าสร้างขึ้น ‎เพื่อปกป้องคุ้มครองพวกนั้น
‎ถูกฆ่าไม่เว้นหน้าด้วยฝีมือทหารของพระราชา
‎เวลาผ่านไปหลายร้อยปี
‎แต่เจ้ายังลากพวกเรากลับไปยังจุดเริ่มต้นใหม่
‎ข้าน่าจะปลิดชีพกษัตริย์คนแรกที่เจอ ‎แล้วชิงมงกุฎเขามาเสีย
‎นี่ไงบทเรียน เห็นไหม
‎ครั้งนี้ข้าจะไม่หยุดที่ราชวังเดียว
‎ทั้งประเทศจะต้องเป็นของเรา
‎อาณาจักรน้อย
‎ก็อาจจะใช่
‎แล้วแม่นักบุญนั่นล่ะ
‎ข้าจะหาตัวนางให้ได้ เจอเมื่อไร…
‎เคยมีครั้งหนึ่งที่เจ้าอาจได้รับรักจากนาง
‎แทนที่จะเข้ายึดครองพลังของนาง
‎นี่เป็นอีกบทเรียนใช่ไหม
‎หรือว่า
‎จะเป็นเพียงความผิดพลาดอีกเรื่อง
‎ข้าเกลียดที่นี่
‎ก็แค่ความมืดมิดกับอสูรกระหายเลือด
‎มีอะไรให้เกลียด
‎เหมือนฤกษ์งามยามดีจะได้ฆ่าโวลคราเล่น
‎ข้าอยากนอนแช่อ่างน้ำอุ่น ‎กับอ่านนบทกวีรักสักเล่มมากกว่า
‎แน่ใจนะว่าเจ้าพร้อม
‎ข้ารู้สึกแข็งแกร่งกว่าครั้งไหน
‎นี่เป็นโอกาสจะกำจัดมันให้สิ้นซาก
‎โดยถาวร
‎อาลีนา
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- เจ้าทำเรื่องนี้โดยลำพังไม่ได้ ‎- อาลีนา!
‎อาลีนา
‎โควู พาเราออกจากที่นี่
‎ไม่เป็นไรนะ เจ้าไม่เป็นอะไร
‎เจ้าช่วยพวกเขาไม่ได้ อาลีนา
‎โควู เริ่มลงจอดเลย
‎เกาะให้ดี ระวังตอนลง
‎ทุกคนไหวรึเปล่า
‎แดนพยับเงาแข็งแกร่งเกินไป
‎นึกว่ามีเครื่องขยายพลังสองชิ้นจะ… แต่…
‎นั่นก็ยังไม่พอ
‎ดูท่าเราจะได้บันเทิงกับ ‎การต้อนรับขับสู้ตามธรรมเนียมราฟกา
‎เจ้าเข้าพรมแดนราฟกาโดยผิดกฎหมาย ‎แสดงตัวออกมา
‎ข้าจัดการเอง
‎ทำอะไรน่ะ
‎แสดงตัวเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นโดนยิง
‎ข้าเปลี่ยนไปขนาดนั้นเลยเหรอ เรฟสกี้
‎ข้ารู้ว่าเวลาผ่านไปหลายปี
‎แต่คนเขาสาบานว่าข้าหล่อใสกิ๊ง ‎หน้าเด็กเหมือนเดิม
‎ไม่จริงน่ะ
‎จริงแน่
‎เจ้าชาย
‎พวกเราแทบจะเลิกหวังแล้ว
‎นี่คือนิโคไล แลนท์ซอฟ
‎ผู้บังคับการกรมทหารที่ 22
‎นักรบในกองทหารพระราชา
‎แกรนด์ดยุคแห่งอูโดวา
‎และพระราชบุตรองค์รอง ‎ในใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท
‎กษัตริย์พียอเตอร์ที่สาม
‎ผู้ครองบัลลังก์อินทรีคู่
‎ล้อกันเล่นใช่ไหมนี่
‎เทพช่วย!
‎และในคำของท่าน ถ้าข้าจำไม่ผิด
‎ทหารเกณฑ์หน้าใหม่ไร้ประโยชน์ที่สุด ‎เท่าที่ดวงเฮงซวยต้องมาบังคับบัญชา
‎ยินดีรับใช้ ข้าอยากกลับมาให้เร็วกว่านี้
‎แต่ต้องพานางมาด้วย
‎ขอแนะนำ สหายผู้ร่วมเดินทางผู้มีเกียรติของข้า
‎อดีตช่างวัดรางทำแผนที่ ‎แต่บางทีก็เป็นนักบุญ อาลีนา สตาร์คอฟ
‎ราชินีสุริยะ ได้ข่าวว่าท่านสิ้นบุญแล้ว
‎ไอ้คนเหลือขอปลิ้นปล้อน!
‎นักรบใหม่ให้ทำตามคำสั่งนี้
‎เหล่าผู้สร้างคลื่นน้ำ พวกเจ้าต้องสร้างป่าหมอก ‎ที่จะช่วยบดบังเราจากสายตาศัตรู
‎เหล่าผู้บงการจิต ‎ให้เข้าร่วมกลุ่มค้นหากับผู้เรียกอัคคี
‎เจนยา ประหลาดใจดีจริง
‎เจ้าต้องหนีไป ก่อนที่เขาจะเห็น
‎อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย เขาสร้างอสูร…
‎เงียบก่อน
‎เดวิด คอสติค
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน สหาย
‎อาการประชวรของกษัตริย์ยังไม่ดีขึ้น
‎วาสิลีย์สั่งการกองพลที่หนึ่ง ‎ราวกับนั่นเป็นของเล่นของเขา
‎เขาสั่งให้เราทำสงครามกับเหล่ากรีชา
‎แต่กลับเมินเฉยต่อภัยคุกคามจากฟเยียร์ดา
‎พี่ข้าก็ไม่ได้ขึ้นชื่อเรื่องตัดสินใจโดยใช้หัวคิด
‎ท่านแม่ล่ะ สบายดีหรือไม่
‎สาส์นล่าสุดแจ้งว่าราชวงศ์ ‎ย้ายออกจากออสอัลตาเพราะกลัวถูกตอบโต้
‎และกำลังมุ่งหน้าไปยังสปินนิ่งวีล
‎วาสิลีย์คงไม่พอใจถ้ารู้ว่า ‎ข้าเปิดวังตรงนั้นเป็นที่พักพิงให้กรีชา
‎หากท่านขึ้นม้าไปตอนนี้ ท่านน่าจะไปถึงก่อน
‎อสูรเงา…
‎พวกนั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากแดนพยับเงารึ
‎ไม่ใช่จากแดนพยับเงา จากตัวข้า
‎นิเชียโวยาช่วยคุ้มครองข้า
‎พวกมันพิสูจน์ตัวเองแล้วว่ามีประโยชน์มาก
‎แต่การสร้างพวกมันทำให้ข้ามีอาการไอเรื้อรัง
‎และปวดร้าวกระบอกตาราวกับมีกริชร้อนปัก
‎ข้าเชื่อว่าปัญหาด้านนี้ ‎เหมาะกับสมองช่างวิเคราะห์ของเจ้า
‎นี่คือ…
‎ข้าคิดมาตลอดว่ามันเป็นข้อความไร้สาระ ‎ของจิตที่ไม่มั่นคง
‎ปรากฏว่าในช่วงท้ายโมโรโซวาเสียสติ
‎แต่ข้าคิดว่าเจ้าอาจกลั่นกรองหาทางช่วย
‎บรรเทาอาการป่วยของข้าได้
‎หาสิ่งบรรเทาผลกระทบจากเมอร์ซอสต์
‎ข้าแค่สงสัยนะ
‎ตอนนี้พวกมันอยู่กับท่านหรือไม่
‎ไม่เคยห่าง
‎แต่จะปรากฏตัวชัดในยามที่มีภัยคุกคามข้าเท่านั้น
‎เมื่อนั้นจะเกิดอะไรขึ้น
‎ข้ายังอยากรู้ด้วยว่าเจ้าค้นพบข้อมูลอะไรบ้าง
‎เกี่ยวกับความสัมพันธ์ ‎ระหว่างเครื่องขยายพลังกับผู้ใช้พลัง
‎ตัวอย่างเช่น ถ้า…
‎ถ้าอาลีนารอดชีวิตมา
‎ข้าจะสัมผัสได้หรือไม่
‎ไม่เคยมีใครเชื่อมพลัง ‎แบบที่ข้าทำให้ท่านกับอาลีนามาก่อน
‎เห็นแล้วว่ายังมีบางส่วนที่รบกวนท่าน
‎ข้าไม่โทษเจ้า เดวิด
‎มาเถอะ ข้าจะพาไปดูว่าจะทำงานที่ไหน
‎ข้าไม่ได้เจ็บขากรรไกรเท่าไหร่แล้ว ‎ขอบคุณที่ถามนะ
‎ไปบอกคนอื่นว่าถูกโวลคราชกเอาก็ได้
‎คงเป็นคำโกหกเบาที่สุดที่เคยหลุดจากปาก
‎ข้าอุตส่าห์นึกว่าจุดเริ่มต้นมิตรภาพของเรา ‎ออกจะงดงาม
‎เพื่อนไม่ปิดบังตัวตนจากกัน
‎เจ้าพูดเหมือนเรื่องมันง่ายดาย
‎เราต้องทำทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อปกป้องคนที่เรารัก
‎เจ้าก็น่าจะมีประสบการณ์นั้น
‎เหตุผลของข้าก็เหมือนกัน
‎ในฐานะนิโคไล แลนท์ซอฟ ราชกุมารตัวสำรอง
‎ข้าทำอะไรเพื่อประชาชนที่รักไม่ได้
‎ประชาชนในประเทศที่ยากจน ‎และแตกแยกจากสงคราม
‎- แต่หากเป็นสเติร์มฮอนด์… ‎- เป็นโจรสลัด
‎สลัดหลวง ต้องให้ข้าย้ำอีก…
‎นั่นมันมีประโยชน์กว่าเป็นเจ้าชายได้ยังไง
‎ตำแหน่งเจ้าชายเป็นแค่นกน้อยในกรงทอง
‎สลัดหลวงมีอิสระที่จะไปสั่งสมพันธมิตร
‎พัฒนานวัตกรรม หาข้อมูลข่าวสารต่างๆ
‎อีกอย่างนะ เจ้าจะยอมขึ้นเรือของข้าเหรอ ‎หากเป็นเรือที่มีธงแลนท์ซอฟ
‎ข้าน่าจะเผาทิ้งเลยมากกว่า
‎ใช่ไหมล่ะ
‎แล้วข้าก็ต้องหาตัวเจ้าให้เจอ
‎ประเทศนี้ต้องหาตัวเจ้าให้เจอ
‎แต่เจ้าจะไว้ใจแค่สเติร์มฮอนด์เท่านั้น
‎เราเคยพยายามมาก่อนแล้ว
‎สเติร์มฮอนด์
‎ข้าเอง ข้าเป็นคนที่จ้างคาซ เบร็คเคอร์ ‎กับสมาชิกโครว์ของเขา
‎นั่นฝีมือท่านเหรอ
‎แสดงว่าที่ข้าโดนค่าหัวฟเยียร์ดา ‎นั่นก็ฝีมือท่านเหมือนกัน
‎ไม่ใช่ นั่นค่าหัวของจริง
‎เหมือนเรื่องที่พี่ข้าใช้ทัพกองพลที่หนึ่งสู้กับกรีชา
‎แต่เมื่อเรากลับมาแล้ว ‎เรื่องนั้นจะต้องหยุด ข้าสัญญา
‎ขอต้อนรับสู่สปินนิ่งวีล
‎โรงงานนวัตกรรมของข้า
‎ที่นี่กลายเป็นเหมือนที่พักพิงของกรีชา
‎- อาลีนา ‎- นาเดีย
‎เทพช่วย! ข้าดีใจมากที่เจ้ารอดชีวิต
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ดีขึ้นเยอะเลยเมื่อเจ้ามาถึง
‎เฟดเยอร์ เจนยา กับอีกหลายคน ‎ยังหาตัวไม่เจอ
‎ข้าหวังว่าเจ้าจะพอมีคำตอบให้บ้าง
‎เกรงว่าไม่มีเลย แต่เดี๋ยวจะหาให้ได้
‎ข้ากับน้องชายได้ข่าวว่านิโคไลตั้งที่นี่
‎เป็นที่พักพิงให้กรีชา
‎ที่นี่ช่วยเหลือคนไว้เยอะมาก
‎เอดริคน้องข้าไม่ยอมเชื่อว่าเราเป็นเพื่อนกัน ‎พอใจหรือยัง
‎ถือเป็นเกียรติมาก
‎พี่ข้าก็ยังโกหกอยู่ดี แค่ไม่โกหกเรื่องนี้
‎มีกรีชาอยู่นอกราชวังน้อยเยอะมาก
‎กองพลที่หนึ่งบุกไปที่ราชวังน้อย
‎มีใครรอดมาอยู่ตรงนี้อีก
‎เจ้าอาจไม่ชอบคำตอบที่ได้
‎เจ้ากลับมา
‎ข้าบอกแล้วว่าจะกลับ
‎ครอบครัวของเจ้าในโนโวครีเบียสค์
‎ตกลงเจอกันไหม
‎ถ้าเจอข้าคงไม่มาอยู่ตรงนี้หรอก
‎เสียใจด้วยนะ ข้า…
‎ให้ตาย อาลีนา
‎ทำไมต้องขอโทษในเรื่องที่ไม่ใช่ความผิดเจ้า
‎ข้าเข้าใจความรู้สึกของการเสียคนที่เรารัก
‎เราทุกคนรู้จักความเศร้า
‎แต่ความรู้สึกผิดที่เขาฝากไว้ในใจ ‎จะทำให้เจ้าอ่อนแอ
‎เจ้าคือผู้เรียกสุริยะ เจ้าจะอ่อนแอไม่ได้
‎เพราะอย่างนั้นเจ้าถึงใจร้ายกับข้า ‎ตอนเราอยู่ราชวังน้อยเหรอ
‎พยายามสอนให้ข้าแกร่งหรือไง
‎เปล่า
‎นั่นคือความอิจฉา แถมข้ายังประมาทเจ้าเกินไป
‎ข้าจะไม่ทำแบบนั้นอีก
‎นี่เป็นคำขอโทษรึเปล่า
‎ราฟกากำลังจะล่มสลาย
‎แต่ละวันมีกรีชาตายเพิ่มทุกวัน
‎เจ้าไม่ต้องการคำขอโทษกลวงเปล่า ‎เจ้าต้องใช้พันธมิตร
‎ข้ามาเสนอตัวเป็นผู้ช่วย
‎เห็นๆ อยู่ว่าเจ้าต้องการความช่วยเหลือทุกทาง
‎สภาพนี้ดูเหมือนโรงงานกระจกไหม
‎เราก็ได้คำตอบแล้ว
‎ไม่มีโรงงานกระจกในแอพเพลโบรค
‎เรากลับไปบอกคาซว่า ‎เพ็กกาฟอกเงินจากคฤหาสน์ชนบท
‎คำถามคือยามพวกนั้นเฝ้าอะไรกัน
‎เจ้าจะบังคับให้ข้าเข้าไปสินะ
‎ย่องเบานี่แหละสนุกสุด
‎ข้าก็ยังอยากรู้นะว่าทำไมเจ้าไม่บอกข้า
‎บอกเรื่องอะไร
‎บอกว่าเราเคยเจอกันมาก่อน
‎เจ้าจำข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ถ้าจะให้แก้ตัว คืนนั้นมันมืด
‎แล้วพอตื่นมาอีกที เจ้าก็หายไปแล้ว
‎(พ่อจ๋า)
‎เจ้าเป็นใคร
‎คุณหนูโรลลินส์ อัลบี้!
‎พวกท่านเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่
‎ไฮน์ เข้ามาเร็วๆ
‎เรามาจากฮอบบ์แอนด์ซันส์ครับ
‎ปรับจูนและซ่อมเครื่องดนตรี
‎เขาส่งมาให้ซ่อมเปียโน คุณโรลลินส์จ้างมา
‎งั้นก็เลิกอ้อยอิ่งและรีบลงมือเข้า ‎คุณหนูโรลลินส์มีเรียนพรุ่งนี้
‎มีคนตัดสาย
‎ขาดเรียบร้อยเกินไป
‎นี่
‎เจ้าเป็นคนตัดสายรึเปล่า
‎กล้าดียังไงถึงโทษเขา คุณหนูยังเด็ก
‎ใช่ ข้าตัดเอง
‎อะไรนะ
‎ข้าเกลียดเปียโน
‎ท่านควรรู้ไว้ว่าอาวุธที่เขาใช้ตัดสาย ‎เป็นของมีคมมาก
‎ถ้าปัญหาอยู่ที่สายเปียโน ‎พวกท่านน่าจะมีของมาเปลี่ยนสินะ
‎มี แน่นอน
‎ไม่มี
‎วันนี้อากาศดีจังนะครับ
‎- ซ่อมได้ไง ‎- ตาข้า
‎นั่นมัน… เล่นเก่งมาก
‎- ใช่ ‎- เก่งจริงๆ
‎ข้าว่าถ้าซ้อมมากกว่านี้หน่อย
‎อาจจะเล่นจนกลายเป็นอะไรแบบนี้ได้
‎เจ้าเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่ใช่ไหม
‎ข้าคอยเก็บข้อมูลเรื่องนักฆ่าของเพ็กกา
‎พบว่าช่างตีดาบของข้า ‎ทำมีดหั่นกระดูกและมีดแล่ชิ้นเนื้อให้เขา
‎เป็นอุปกรณ์พวกทำสัตว์สตัฟฟ์
‎เขาชื่อโมเกนส์ ได้ที่อยู่เขามาแล้ว
‎- ข้อมูลนั้นคงต้องแลกมา ‎- มีดชุดใหม่
‎เขาตั้งใจจะจับเป็นข้า ‎จะได้เอากลับไปไว้ในซ่องเมอนาเจอรี
‎- ข้าไม่ยอมให้เกิดเรื่องนั้นแน่ ‎- ข้าจะเชื่อเจ้าได้ยังไง
‎พวกเราถูกซุ่มโจมตี คาซ
‎ไม่ว่ามันคืออะไร ‎ไอ้ความแค้นที่เจ้ามีต่อเพ็กกา โรลลินส์
‎ข้าไม่เชื่อว่ามันเป็นแค่เรื่องของคลับเฮงซวยนั่น
‎เจ้าเดิมพันด้วยชีวิตของพวกเรา ‎ข้าควรจะได้รู้เหตุผล
‎อย่างน้อยก็ควรให้กันได้
‎อิเนจ แขนเจ้า
‎เพ็กกา โรลลินส์ฆ่าพี่ชายข้า
‎งั้นเราจะทำลายชีวิตมัน
‎มีคนคอยปกป้องเจ้ารึเปล่า
‎ไม่เคยมีใครปกป้องเจ้าเลยรึ
‎คอยมองหาจุดอ่อนของโมเกนส์
‎ร่องรอยแผลเก่าที่ทำให้รู้ว่าเป็นจุดอ่อน
‎ท่าทางซ้ำๆ ช่วยบอกได้ว่าเขาจะใช้ท่าไหนต่อ
‎ข้ามีจุดอ่อนไหม
‎เจ้าทิ้งน้ำหนักลงขาด้านหลังก่อนพุ่งโจมตี
‎แล้วจุดอ่อนเจ้าล่ะ
‎ขากะเผลก ไม้เท้า
‎ไม่เคยมีใครฉลาดพอจะมองหาจุดอ่อนแท้จริง
‎เส้นทางปลอดภัยที่สุด ‎จากตรงนี้กลับไปสลัตคือเส้นไหน
‎โรเซนสตราทไปเข้าบายส์เบิร์ก ทำไม
‎เราต้องการคนเลือดใหม่
‎ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด
‎เชื่อเถอะ
‎เพราะข้าคิดว่าเขาปฐมพยาบาลไม่ได้เรื่องเลย
‎เจ้าน่าจะมีคนช่วยทำแผลก่อนข้าออกไปดูเฮลโชว์
‎ขอโทษนะ
‎คาซ เบร็คเคอร์
‎ประหลาดใจดีจริง
‎แพร์ ฮาสเคิลล์
‎เพ็กกาเสนอเงินก้อนโตให้ทุกแก๊ง ‎ที่นำส่งศพเละๆ ของเจ้าได้ เขาใช้คำนี้เลย
‎เจ้าน่าจะทำอะไรเกินตัวไปหน่อย
‎ข้าอยากได้ลูกมือหกคนไปช่วยงาน
‎ไม่คิดจ้างพวกขี้ขลาดหรือกินแรง
‎ต้องการได้คนกระหายอยาก
‎คนโหด
‎ข้าอยากได้นักฆ่า
‎คนอย่างข้า
‎เดร็กส์
‎ฆ่าไอ้หนูท่อบาร์เรลนี่ซะ
‎ไอ้สองคนนี้ เลิกเล่นได้แล้ว
‎ขาข้า!
‎ขอแนะนำให้ใช้ไม้เท้า
‎เจ้าคิดว่าจะปลอดภัย ‎ถ้ายอมหมอบราบคาบแก้วให้เพ็กกา โรลลินส์
‎เจ้าต้องใช้มากกว่าที่มีจึงจะชนะโรลลินส์ได้
‎ราคาของเมืองนี้จ่ายด้วยเลือด…
‎และข้ายินดีจะใช้เลือดของเจ้า
‎เจ้าอยากให้ใครยืนคุมประตูยามสิงโตหิวโซ
‎พวกเจ้าเป็นคนของข้าแล้ว
‎แค่สั่นกระดิ่งข้าก็เปิดให้นะ ตัวเล็ก
‎กิ๊งๆ
‎มีดใหม่เหรอ ไม่ต้องกลัว
‎ข้ารู้จุดเหมาะๆ ให้กรีด ‎จนเจ้าเคลื่อนไหวเร็วไม่ได้
‎มองหาจุดอ่อนของเขา ‎ร่องรอยที่เป็นจุดอ่อน
‎ไม่มีหรอก เขาไม่รู้จักความเจ็บปวด
‎ไม่รู้จักความเจ็บปวดก็เป็นจุดอ่อนหนึ่ง
‎เขาจะไม่รู้ว่าต้องหยุดตอนไหน ‎จนกระทั่งเจ้าเชือดให้เขาพ้นทุกข์
‎เจ้ารู้จุดเหมาะๆ ให้กรีดใช่ไหม
‎ข้าก็รู้จักจุดเหล่านั้นเหมือนกัน
‎"แซงค์ตา อาลีนา"
‎ถ้าเป็นนางจะทำยังไง
‎เรื่องที่นี่… ขึ้นอยู่กับข้า
‎ขอเหล่านักบุญต้อนรับเจ้า ‎และอภัยต่อบาปที่อภัยให้ได้
‎ฝ่ายสำรวจที่ประจำตอนใต้ของครีเบียสค์
‎รายงานว่ามีแสงวาบครั้งใหญ่ในแดนพยับเงา
‎นางกลับมาแล้ว ท่านแม่ทัพ
‎นางไม่สามารถทำลายแดนนั้นได้ด้วยตัวเอง
‎แต่อาจจะทำลายทุกอย่างที่เราสร้างขึ้นตรงนี้
‎กรีชาจะออกมาจากที่ซ่อนเพื่อรวมพลกับนาง
‎กรีชาแค่หยิบมือซึ่งอยู่ข้างนาง ‎ไม่ช่วยเปลี่ยนอะไร
‎มีเพียงสิ่งเดียวที่จะเปลี่ยนได้
‎ท่านต้องบอกข้ามาว่าจะหาวิหคเพลิงได้ที่ไหน
‎จะใช้สิ่งนั้นเป็นเครื่องต่อรองหรือ ‎เรียกแม่นักบุญน้อยให้กลับมาหาเจ้ารึ
‎ไม่ได้หรอก เจ้าเด็กโง่
‎มันเป็นชิ้นสุดท้ายที่นางต้องการ
‎นางได้มังกรทะเลแล้วรึ เจ้ารู้ได้ยังไง
‎ฝ่ายสอดแนมบอกว่านางกลับมาราฟกาตะวันออก
‎หลังจากล้มเหลวในแดนพยับเงา ‎ทั้งที่มีเครื่องขยายพลังสองชิ้น
‎บอกมาว่าท่านรู้อะไรเรื่องชิ้นที่สาม
‎ได้โปรด
‎ข้าไม่รู้เรื่องวิหคเพลิงเลย
‎แต่ข้ารู้ว่าถ้าเด็กนั่นหาได้ก่อนเจ้า
‎นางจะมีพลังอย่างน่าเกรงขามมากแน่
‎หากนางเสนอตัวคุ้มครอง ‎กรีชาจะพากันไปติดตามนาง กลัวนาง
‎เจ้าอยากให้คนกลัวเจ้ามากกว่า
‎ความกลัวเป็นพันธมิตรที่ทรงพลัง
‎เจ้าต่างหากคือฝ่ายที่กลัว อเล็กซานเดอร์
‎ไม่ต่างกับตอนเจ้าเป็นเด็ก
‎ข้าไม่ต้องการให้ท่านเผาหมู่บ้านให้แล้ว ท่านแม่
‎อันที่จริง…
‎เหลือเพียงสิ่งเดียวที่ข้าต้องการจากท่าน…
‎อะไร
‎กระดูกท่าน
‎โมโรโซวาใช้กระดูกนิ้วเป็นเครื่องขยายพลัง
‎เอาไปลองใช้หน่อย
‎- เขาเพิ่งตัดนิ้วบากรา ‎- เราต้องหนีกันเดี๋ยวนี้
‎เขาพูดอีกว่าอาลีนากลับมาที่ราฟกาตะวันออกแล้ว
‎งั้นเราก็ต้องหาตัวนาง นางต้องรู้
‎เรื่องที่เราทำลงไป เป็นเรื่องให้อภัยได้ยาก
‎รู้ไหมว่าคิริแกนมีอะไร เขามีนิเชียโวยา
‎เราไม่มีทางให้อภัยตัวเอง ‎ถ้าไม่ได้พยายามเตือนนางก่อน
‎ไม่ได้
‎มีซากโบราณ ตรงไปไม่ห่างจากที่นี่
‎- ไปเลย ‎- ได้
‎ไปรอข้าที่นั่น
‎เราได้รับรายงานว่า ‎มีหน่วยกองพลที่หนึ่งถูกสังหารหมู่
‎ที่จุดนี้ จุดนี้ และจุดนี้
‎ไกลเกินจะเป็นผู้ก่อการจากชู
‎หรือฟเยียร์ดา
‎มีหลักฐานว่าหน่วยเหล่านี้จับกรีชาเอาไว้
‎รายงานบางส่วนบอกว่าทหารถูกทำร้ายจนพิการ
‎บางคนร่างขาดเป็นสองท่อน
‎ฝีมือคิริแกนสินะ
‎เรายังหาฐานที่มั่นของเขาไม่เจอ
‎- เขาไม่มีทางรอดจากแดนพยับเงา ‎- เขาเคยรอดมาแล้ว
‎อีกอย่าง เขาเป็นคนเดียวที่ใช้พลังกรีดได้
‎บากราก็ทำได้ แต่นี่ฝีมือเขาแน่
‎หากเขายังไม่ตาย อีกไม่นานเขาต้องได้ข่าว ‎เรื่องที่เจ้าพยายามทำในแดนพยับเงา
‎"พยายาม"
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจลบหลู่
‎ไม่ เจ้าพูดถูก
‎มันคือแค่นั้นจริงๆ ความพยายาม
‎ทั้งสองคนก็เห็นแสงที่ข้าใช้
‎มันรุนแรง เกรี้ยวกราด และคุมไม่อยู่จนอันตราย
‎ข้าอาจฝึกคุมพลังที่มีอยู่ได้ ‎แต่เกรงว่านั่นก็จะยังไม่พอ
‎- เราต้องหาเครื่องขยายพลังชิ้นที่สาม ‎- วิหคเพลิง
‎ยิ่งใช้เวลาค้นหานาน
‎เรายิ่งต้องพึ่งการคุ้มครองของเจ้าในประเทศนี้
‎งั้นจนกว่าจะเจอ ข้ามีข้อเสนอ
‎เราจะพยายามชะลอการล่มสลายของประเทศ
‎พร้อมกับบอกให้ทางฟเยียร์ดา ‎เลิกคิดเรื่องค่าหัวของเจ้า
‎คิดจะเสนอให้เราทำยังไง
‎ข้านำเจ้าเข้าสู่การคุ้มกันของราชวงศ์
‎ให้ชื่อของข้ากลายเป็นสิ่งที่ปกป้องเจ้า
‎และปักธงให้เราสร้างความเปลี่ยนแปลงได้
‎ชื่อของเจ้าเหรอ
‎เดี๋ยว
‎นี่มันคือ "ข้อเสนอ" ของจริง
‎- เจ้ากำลังเสนอให้แต่งงาน ‎- ข้าไม่ได้คิดจะจับคู่เพราะรัก
‎แค่เป็นพันธมิตรทางการเมืองระหว่างสองฝ่าย
‎ชีวิตสมรสทุกคู่ก็เป็นอย่างนั้นสินะ กลยุทธ์
‎ถูกต้อง
‎เราอาจไม่ต้องไปถึงวันแต่งงาน
‎แค่หมั้นกันก็เป็นสัญญาณ ‎ประกาศความร่วมมือที่ชัดเจนพอ
‎และจะทำให้เราสร้างความเปลี่ยนแปลง ‎ที่มีความหมายต่อกรีชาและราฟกา
‎ข้ารู้ดีว่าเจ้าสองคนมีความหมายต่อกันมาก
‎ข้าเข้าใจหากเจ้าจะปฏิเสธ ‎แต่หวังว่าจะลองชั่งใจดู
‎และพิจารณาข้อดีของวิธีนี้
‎เขาเสียสติไปแล้วชัดๆ
‎แต่งงานน่ะนะ เหมือนข้าเป็นเบี้ยบนกระดาน
‎ข้าแปลกใจนะที่เขาเดินออกไปได้ ‎โดยไม่โดนเจ้าชกเข้าให้
‎ข้าต้องการแค่เรา เจ้าก็รู้
‎ข้าก็เหมือนกัน
‎แต่จะไม่มีเราถ้าเราตายไปก่อน
‎เพราะทำตัวเป็นเด็กกำพร้าไร้กำพืด ‎ที่พยายามทำอะไรตามลำพัง
‎นั่นก็วิธีของเราไม่ใช่เหรอ
‎ใช่ มันได้ผลตอนเราอายุ 12
‎แต่ตอนนี้ ถ้าต้องสู้กับกองพลที่หนึ่ง ‎สู้กับฟเยียร์ดา…
‎และคิริแกน
‎เจ้ารู้ว่าข้ายอมสละชีวิตเพื่อปกป้องเจ้า
‎- มัล… ‎- อาลีนา เจ้าคือนักบุญเดินดิน
‎แต่ข้าคนเดียวอาจไม่พอ ‎เจ้าต้องใช้กำลังทั้งหมดที่นิโคไลมอบให้ได้
‎พร้อมกับเพื่อนๆ ในกองพลที่สอง ‎และเพื่อนข้าในกองพลที่หนึ่ง
‎มีคนดีๆ เคยคลานในสนามเพลาะข้างๆ ข้า
‎พวกนั้นไม่ควรตกเป็นเบี้ยของวาสิลีย์หรือคิริแกน
‎หากข้าหมั้นกับนิโคไลก็ต้องทำให้ดูเป็นของจริง
‎เจ้าจะต้องดูห่างๆ จากแถวทหาร ‎มองจากระยะ 13 เมตร
‎สำคัญแค่เราต้องรู้ว่าเรื่องจริงคืออะไร
‎และความจริงคือสิ่งนี้
‎นี่เป็นสิ่งที่เจ้าต้องเลือก
‎แค่รู้ไว้ว่าข้าอยู่ข้างเจ้า ‎ไม่ว่าเจ้าจะตัดสินใจยังไง
‎เดวิด! ข้ามาแล้ว
‎เจนยา! เจนยา หยุดแล้วตอบข้าเดี๋ยวนี้
‎หนีไป
‎เดี๋ยว
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ข้าช่วยเจ้ามาจากปากเหวความตาย
‎แต่เจ้ายังทอดทิ้งข้า
‎ท่านหลอกใช้ข้าเพื่อให้กษัตริย์พึงพอใจ
‎ข้าควรเป็นสิ่งที่ท่านละอายแก่ใจที่สุด
‎ขอร้อง ปล่อยข้าไปเถอะ
‎เกรงว่าจะไม่ได้
‎ข้าจำเป็นต้องใช้เจ้า เจนยา
‎ไปหาตัวคุณคอสติค
‎ถ้านับว่าเป็นลูกเจ้าพ่ออาชญากรที่คนตามใจ ‎เด็กคนนั้นก็ไม่เลวนะ
‎แค่พลังงานล้นเหลือไปหน่อย
‎เด็กนั่นมันนิสัยเสีย
‎เราเอาเรื่องอัลบี้ไปบอกคาซไม่ได้
‎เด็กนั่นเป็นปีศาจ
‎แต่บอกไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
‎ขอบใจ
‎ที่จริงเจ้าไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้นะ
‎เรื่องล้างมลทินของพวกเรา ‎หรือที่คาซมีความแค้นกับเพ็กกา
‎เจสเปอร์ ฟาฮี เจ้าเป็นห่วงข้าเหรอ
‎ข้าเห็นสีหน้าเจ้าตอนคลับโครว์ระเบิด
‎เจ้าไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร
‎ใช่ ก็…
‎ตอนนี้ข้ารู้แล้ว
‎และข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎เจ้าพูดแล้วเดินหนีเพื่อสร้างดราม่านี่นา
‎แก๊งเดร็กส์ตัดสินใจเข้าร่วมกับเรา
‎ว่าไง
‎เจ้าคิดถูก ‎ไม่มีโรงงานกระจก มีแต่คฤหาสน์ชนบท
‎ลูกชายเขาอยู่ที่นั่นไหม มันชื่ออะไร
‎ไม่ต้องแกล้งทำไขสือ
‎มันเปลี่ยนชื่อคลับโครว์เป็นเคลิชพรินซ์
‎เพ็กกาไม่มีทางมองตัวเองเป็นอย่างอื่น ‎ถ้าไม่ใช่พระราชา
‎เพราะงั้น…
‎เด็กนั่นชื่ออะไร
‎อัลบี้
‎อัลบี้ โรลลินส์
‎ไหนว่าจะไม่บอก
‎แล้วเจ้าจะทำอะไรเขา
‎คาซ เขายังเป็นแค่เด็ก
‎ข้าก็เคยเป็นแค่เด็ก
‎ว่างเปล่า
‎พวกนั้นหายไปแล้ว
‎คาซ
‎อัลบี้ โรลลินส์เลือกพ่อไม่ได้
‎แล้วเจ้า…
‎ก็ลงโทษเด็กเพราะเรื่องนั้นไม่ได้
‎ข้าไม่ช่วยเด็ดขาด
‎เจ้าไม่ต้องแตะเขาแม้แต่ปลายเส้นผม
‎แต่เจ้าต้องช่วยข้า ‎ระเบิดทุกอย่างที่เป็นที่รักของเพ็กกา
‎ไหนบอกว่าไม่ต้องระเบิดอะไรอีก
‎ไม่ใช่ระเบิดแบบนั้น
‎ในที่สุดข้าก็พบอาวุธที่จะจบเรื่องทั้งหมด
‎อาวุธแบบไหน
‎ความทรมาน
‎สัตว์นรกแบบไหนถึงทำอะไรโสมมแบบนี้
‎อาจเป็นตัวที่เพิ่งชนะ
‎- ป่าเถื่อนมาก ‎- ใช่
‎เพราะไอ้พวกจิตวิปริตจากเคตเทอร์ดัม ‎มาวางเดิมพันกันนั่นแหละ
‎เดเมียน เพื่อนร่วมห้องขังคนเก่าของข้า ‎เขาถูกตัวรินกาโมเต็นฆ่าตายคาสนาม
‎มังกรเลื้อยคลานน่ะนะ
‎ข้านึกว่ามันเป็นแค่เรื่องเล่าในนิทานพื้นบ้าน
‎ของจริง ข้ารับประกัน
‎น้ำลายกรดกัดเนื้อลึกลงไปถึงกะโหลกเขา
‎แต่เรากลับเป็นฝ่ายที่โดนเรียกว่า ‎พวกป่าเถื่อนและถูกจับขังกรง
‎ข้าเข้าใจเจ้า
‎- ที่นี่มีหมาป่า ‎- ใช่
‎- ข้าเห็นพวกมันผ่านไปมาเป็นสิบๆ ตัว ‎- ไม่
‎พวกนี้เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของเจล
‎เจ้าเป็นดรูสแคลเหรอ
‎เก็บเรื่องนั้นไว้ในใจจะดีกว่า น้องชาย
‎หานักสู้มาอีกคน
‎ให้ข้าลงสนาม
‎ข้าอยากเจอคนที่ควบคุมที่นี่ ‎จะได้รู้ว่าต้องสาปแช่งใครจากโลกหน้า
‎ถอยไป จะเอาไอ้ยักษ์มาสู้ ‎เจ้า ไปลงสนาม เดี๋ยวนี้!
‎ข้าไม่อยากสู้
‎เจ้าต้องทำทุกอย่างที่ข้าสั่ง ไปเร็ว
‎ศรัทธาในเจลไว้
‎มาเร็ว เร็วสิ!
‎ฮีมสตรา เบร็คเคอร์บอกว่า ‎เจ้าช่วยส่งสารถึงคนในคุกได้
‎อย่าเพิ่ง วันนี้โรลลินส์มา
‎สู้กันจบแล้วค่อยมาหาข้า
‎(คนกินคน)
‎ไม่นะ
‎แมทไธอัส
‎แมทไธอัส ขอร้อง
‎อย่านะ
‎ปล่อยข้า
‎หายากนะ ผู้บงการจิตที่รู้จักนักสู้ด้วยชื่อจริง
‎เฮลเกทไม่ใช่ที่ซึ่งคนฟเยียร์ดาจะหาเพื่อนได้
‎ถ้าเป็นผู้หญิงดีๆ ‎คงทำทุกทางเพื่อปล่อยคนรักให้เป็นอิสระ
‎เจ้าต้องการอะไร
‎พาตัวคาซ เบร็คเคอร์มาให้ข้า
‎ไม่อย่างนั้นข้าจะจัดการ ‎ให้นัดต่อไปของไอ้คนฟเยียร์ดาของเจ้า
‎เป็นการสู้ถึงตาย
‎เข้ามา
‎ท่านแม่ทัพ
‎ทันทีที่เจนยาได้สติ
‎พานางไปทำให้คนอื่นๆ เข้าใจว่าต้องเจอกับอะไร
‎หากละทิ้งความภักดีต่อข้า
‎ด้วยความยินดี
‎ข้ายอมรับว่าผิดหวัง
‎ข้ารู้สึกเห็นใจนางมาตลอด
‎กับเดวิดด้วย
‎บันทึกโมโรโซวาหายไปแล้ว
‎วลาดิมเชื่อว่าเดวิดเอาไป
‎และพร้อมกันนั้น ‎ก็สิ้นทางที่จะทำความเข้าใจ…
‎อาการของข้า
‎ออกไป
‎เจ้ากลับมาแล้ว นักบุญน้อย
‎ข้ารู้จักเจ้าดี อาลีนาของข้า
‎ดีเกินกว่าใครทั้งสิ้น
‎เจ้ายังฝันว่าจะเยียวยาประเทศนี้ได้
‎แต่เมื่อเจ้าได้รู้
‎กรีชากับออตคาซาสต์ยาไม่มีวันมีอนาคตร่วมกัน
‎ข้าจะรอรับเจ้า… ด้วยวงแขนเปิดกว้าง
‎ฝันดีนะ
‎ข้าตัดสินใจแล้ว
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม