‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪สามคน
‪ใส่ชุดเครื่องแบบพิเศษ ดูดีและหรูหรา
‪พวกเขาให้พวกเจ้าต่อแถว ‪และพวกเขาทดสอบดูทีละคน
‪คำถามมีกี่ข้อ
‪ไม่ใช่การทดสอบแบบนั้น
‪พวกเขามีอุปกรณ์ที่ทำเป็นพิเศษ แบบว่า
‪มันจิ้มที่แขน
‪เจ็บไหม
‪นิดหน่อย
‪จากนั้นก็ได้รู้ว่าเป็นกรีชารึเปล่า
‪และก็ได้เข้าไปอยู่ในราชวังน้อย
‪กินเมลอนหวานและลูกอมเคิร์ช ‪ใส่เสื้อคลุมแบบพิเศษ
‪เคยมีใครที่นี่ถูกเลือกไหม
‪มีครั้งหนึ่ง ตั้งแต่ปีแรกที่มาเลย ลูเซียน
‪แน่นอนว่าเจ้าเด็กน้อยไฟคือผู้เรียกอัคคี
‪- ข้าอยากเป็นผู้สร้างคลื่นน้ำ ‪- ข้าว่าข้าคือผู้เรียกวายุแน่ๆ
‪เจ้าตด เจ้าไม่ได้เรียกวายุซะหน่อย
‪การทดสอบเป็นยังไง
‪สำหรับเจ้าน่ะเหรอ
‪สำหรับเจ้า ไม่ได้ผลหรอก
‪พวกเขาไม่ทดสอบถ้าป่วยหรือบาดเจ็บ
‪เพราะเจ้ากินแค่เศษอาหารเป็นมื้อค่ำ ‪ปีนี้เจ้าคงไม่มีหวัง เจ้าโง่
‪เด็กๆ มีคนมาเยี่ยม
‪นางไม่เห็นเรา เราปลอดภัย
‪เจ้าไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นกรีชารึเปล่า
‪ไม่อยาก ถ้าเราไม่ได้ไปด้วยกัน
‪มัล อาลีนา
‪ผู้เยียวยา
‪มีอีกกี่คน
‪สิบ อาจถึง 12 คน คิดว่านะ
‪อยู่นิ่งๆ กระดูกไหปลาร้าหักน่ะ
‪มัล นักแกะรอย เขาอยู่ไหน
‪กองพลที่หนึ่งไปที่หน่วยแพทย์
‪- พานางไปที่เต็นท์ท่านนายพล ‪- ใครนะ
‪แต่ข้ายังรักษาไม่เสร็จ
‪เจ้าไปกับนางก็ได้
‪นั่นอะไรน่ะ อยากบอกให้ข้ารู้ไหม
‪เจ้าต้องระบุให้ชัดเจนกว่านี้
‪ตอนที่เรามีเวลาหนึ่งสัปดาห์
‪หาทางข้ามแดนพยับเงาว่าไปอย่าง ‪แต่รุ่งสางเนี่ยนะ
‪- เราต้องปฏิเสธ ‪- ไม่
‪- ไม่ปฏิเสธงานเหรอ ‪- ไม่ทั้งนั้น
‪- เราไปไม่ได้ ‪- ไม่ได้เหรอ
‪ข้าไปไม่ได้
‪เจ้าจะไป ข้ามีแผน
‪- ไม่ ท่านไม่มี ‪- อิเนจ
‪ข้ารู้แล้วตอนที่ท่านยังคิดหาทางออกอยู่
‪และท่านไม่รู้ว่าจะทำงานนี้ให้สำเร็จยังไง
‪ข้ายังมีเวลาอีกหกชั่วโมง ‪และตอนนี้เจ้าไม่ช่วยอะไรเลย
‪บางทีท่านอาจจะหาทางข้ามไปได้ ‪แต่มันไม่ช่วยแก้ปัญหานี้
‪- ถ้าข้าหาทางไม่ได้ ก็ไม่มีใครไป ‪- ถ้าทำได้ล่ะ
‪งั้นเจ้าก็อยู่ที่นี่
‪ข้าอาจไม่อยู่ที่นี่ตอนท่านกลับมา
‪อิเนจ อิเนจ
‪พานางเข้ามาใกล้ๆ
‪ใกล้อีก
‪ว่าไง
‪ว่าไง อะไรคะ
‪เจ้าคืออะไร
‪อาลีนา สตาร์คอฟ ผู้ช่วยนักวาดแผนที่ ‪หน่วยนักสำรวจ
‪พวกเขาตายหมดแล้ว
‪เป็นความผิดของข้า ข้าถึงได้มาอยู่ตรงนี้ ใช่ไหม
‪ตอบคำถาม
‪เจ้าคืออะไร
‪คนทำแผนที่ค่ะ
‪เงียบ
‪งั้นใครเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
‪โซยา เจ้าบังคับใบเรือหลัก
‪เราโดนโจมตีตอนไปถึงแค่หลักเครื่องหมายที่สอง
‪มีคนจุดตะเกียง
‪แล้วยังไง
‪โวลคราเข้าทำร้ายมือปืนซุ่มยิงและผู้เรียกอัคคีก่อน
‪จากนั้นก็มีแสงเจิดจ้า
‪นั่นคือนาง
‪ช่างทำแผนที่ของเรา
‪จรึงรึเปล่า เจ้าเรียกแสงสุริยะได้ไหม
‪เจ้าโตที่ไหน
‪เครัมซิน
‪แล้วเจ้าได้รับการทดสอบตอนไหน
‪จำไม่ได้เหรอ
‪งั้นเรามาดูให้แน่ใจกันเถอะ
‪อาลีนา สตาร์คอฟอยู่ไหน
‪พวกเขาพานางไปที่เต็นท์นายพลคิริแกน
‪อะไร ทำไม
‪พวกเขาคิดว่านางคือผู้เรียกสุริยะ
‪นายสิบ ท่านบาดเจ็บอยู่นะ
‪นางอยู่ในอันตราย
‪- ยังไง ‪- เพราะนางไม่ใช่กรีชา
‪เมื่อพวกเขารู้ตัวว่าเข้าใจผิด ‪คิดว่าจะจัดการนางยังไงล่ะ
‪มั่นใจได้ยังไง
‪เพราะข้ารู้จักนางดีกว่าใคร
‪ถลกแขนเสื้อขึ้น
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ได้โปรดถลกแขนเสื้อขึ้น
‪- อาลีนา ‪- หยุด พลทหาร
‪อาลีนา
‪อิเนจ ฟังนะ ข้า…
‪สวัสดียามเย็น
‪เบร็คเคอร์ใช่ไหม
‪- ท่านจากบ้านมาไกลนะ ‪- งั้นเหรอ
‪เหมือนท่านเมื่อก่อนเหรอ
‪ตอนที่ท่านพาตัวกรีชาไปจากซ่องออร์คิด
‪ซ่องออร์คิดไม่ใช่ถิ่นแก๊งไดม์ไลออนส์นะ
‪เพิ่งได้ครอบครองกิจการน่ะ
‪ท่านได้ข่าวเป็นคนแรกเลยนะ
‪ทีนี้
‪ข้ารู้ว่าท่านไปเจอดรีเซนมา
‪ท่านแย่งงานเขามาได้
‪แน่นอนว่าข้าไม่รู้รายละเอียด
‪แค่รู้ว่าท่านจะมีปัญหาในการเดินทาง
‪ดังนั้น นี่คือข้อเสนอ
‪ท่านไม่ต้องทำอะไรก็ได้ แค่เดินจากไป
‪ข้าจะบอกดรีเซนว่าข้ารับช่วงต่อจากท่าน
‪- แล้วเราก็หายกัน ‪- ไม่ใกล้เคียงเลย
‪เดี๋ยวก่อน
‪อีกทางเลือกหนึ่งคือ…
‪ข้าจะทำให้หัวท่านเป็นโพรงด้วยไม้เท้าท่านเอง ‪และเอาศพไปทิ้งที่อ่าว
‪ทางเลือกแรกฟังเข้าท่ากว่าใช่ไหม
‪บอกหน่อย…
‪เราเคยตกลงอะไรกันมาก่อนรึเปล่า
‪ท่านกับข้าเหรอ ไม่เคย
‪ไม่งั้นท่านคงรู้ดีกว่านี้
‪หรือไม่ก็คงตายไปแล้ว
‪มาเถอะ
‪เขาไม่รู้วิธีข้ามแดนพยับเงา และเราทั้งคู่ก็รู้
‪พนันได้ว่าเขาจะคิดหาทางได้
‪เถอะน่า รับพนันเถอะ
‪โบลลิเกอร์ไม่เล่นด้วยอีกแล้ว ก็เลย…
‪ขอบคุณ
‪เขาหมกมุ่นที่จะโค่นเพ็กกา โรลลินส์ให้ได้
‪แน่นอนว่าเขาหมกหมุ่น ‪กับตัวร้ายคนเดียวในเมืองนี้
‪ที่ติดสินบนหน่วยรักษาเมือง ‪เพื่อให้รอดจากคดีฆาตกรรม
‪ขอบใจ อีกแก้ว โจ
‪ไม่ มีอะไรมากกว่านั้น
‪ข้าเห็นสายตาของคาซตอนที่เขาพูดชื่อเพ็กกา
‪คาซต้องการแก้แค้น
‪แน่นอนว่าตอนนี้นางเรียกหาข้า
‪ไปซ่องเมอนาเจอรีเหรอ ต้องการเพื่อนไหม
‪ไม่
‪ไม่ ข้าหมายถึงว่า… ระวังด้วย
‪โอเคไหม เจ้านาย
‪ไม่ ข้าถูกห้ามเรื่องงาน
‪ใครห้าม
‪คิดว่าใครล่ะ
‪เขาจำท่านได้ไหม
‪ถ้าเขาจำได้ ข้าคงตายไปแล้ว
‪อีกห้าชั่วโมงถึงเวลารุ่งสาง
‪ใช่ แต่เราไม่ได้ทำงานนี้แล้วนี่
‪อย่าตัดสินใจทั้งที่กลัว เจสเปอร์
‪ใช้ความโกรธเคืองเท่านั้น
‪ความโลภได้ผลสำหรับข้าเสมอ
‪ไปเฝ้าประตูไป
‪ข้าไม่เข้าใจ ข้าไม่ได้โกง
‪ท่านมาที่นี่ทุกคืนตลอดสัปดาห์
‪ท่านไม่เล่นวงล้อแม็คเคอร์หรือเกมจับหนู ‪เล่นแค่ไพ่อย่างเดียว
‪เพราะท่านคอยนับไพ่
‪นั่นก็ไม่ใช่การโกงนี่
‪ไม่ใช่ แต่ข้าจะเพิ่มไพ่อีกสำรับที่โต๊ะท่าน
‪เพื่อให้การเล่นมันสมดุลกว่าเดิม
‪สิ่งกระตุ้นให้เล่นต่อไป
‪นับให้ข้าหน่อย
‪ท่านมาจากไหน
‪ราฟกาตะวันตก ออสเคอร์โว
‪คนราฟกาตะวันตกนับเงินจากมือหนึ่งไปอีกมือ
‪แต่คนตะวันออกที่ทำงานเหมืองในซีเคิสค์
‪พวกเขานับเงินแบบเดียวกับท่าน
‪ข้ามาจากราฟกาตะวันตก
‪คนราฟกาตะวันตกไม่พูดคำว่า "ตะวันตก"
‪สำหรับพวกเขา มีแค่ราฟกาเดียว ‪และดินแดนเก่า
‪ท่านโกหกว่ามาจากไหนเพราะว่าหนีมา
‪ท่านหลบซ่อนตัวอยู่
‪ลูกสาวข้าเป็นกรีชา
‪เราไม่อยากให้ลูกสู้ในสงคราม
‪ท่านบังคับให้เรากลับไปไม่ได้
‪ไม่ ข้าไม่ได้ตามจับท่าน
‪แต่ท่านต้องบอกข้าว่าท่านกับลูกสาว
‪ผ่านแดนพยับเงาแบบไม่บาดเจ็บ ‪และไม่มีใครเห็นได้ยังไง
‪เดี๋ยวนี้
‪เขามีชื่อเรียก
‪นายท่า
‪เราจ่ายเงินเขาล่วงหน้า
‪และเขาพาเราเดินทางข้ามด้วยพาหนะพิเศษ
‪มันเสียงดัง แต่เขาให้เราใส่ผ้าคลุมหัว
‪เราเลยไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง
‪ข้าไม่รู้ว่าจะบอกอะไรท่านได้อีก
‪บอกข้อมูลมาสักอย่าง ชื่อ ที่อยู่
‪คนติดต่อ คนที่เขาทำงานด้วย
‪เขาทิ้งเราไว้กับนักแสดงบนเวที ‪ที่ให้เราพักอยู่ด้วยสองสามคืน
‪ป็อปปี้
‪- ทุกวันนี้ป็อปปี้ทำงานที่ไหน ‪- เอเมอรัลด์พาเลซ เจ้านาย
‪ไป
‪ได้ยินข้าแล้ว ไป ขึ้นรถ
‪ไม่
‪นี่เป็นเรื่องผิดพลาด ข้าต้องไปหามัล
‪ท่านนายพลไม่เคยผิดพลาด
‪คำสั่งของเขาคือให้พาท่านไปราชวังน้อยทันที
‪ทีนี้ขึ้นรถม้าได้แล้ว
‪ทุกคนทำผิดพลาดได้ทั้งนั้น
‪ดูข้าสิ ข้าดูเหมือนคนสำคัญเหรอ
‪ท่านดูเหมือนตัวปัญหา ซึ่งก็เกือบจะเหมือนกัน
‪- ไปเร็ว ‪- เดี๋ยว
‪มัลเยน โอเร็ตเซฟ เขาอยู่ที่เต็นท์หน่วยแพทย์
‪ข้าต้องคุยกับเขา ข้าจะไปคุยกับเขา
‪ฟังข้านะ
‪สายลับทุกคนในละแวกนี้จะได้ข่าวเรื่องที่ท่านทำ
‪และศัตรูของเราจะมาหาท่าน
‪โอกาสเดียวที่เรามีคือพาท่านไปที่ออสอัลตา ‪หลังกำแพงพระราชวัง
‪ก่อนที่ท่านจะถูกฆ่า มาเร็ว
‪- มัล ‪- อาลีนา
‪ไม่
‪ไม่ หยุด ข้าไม่รู้เลย
‪- อาลีนา ‪- ข้าไม่รู้เลย
‪อาลีนา
‪มัล
‪เจ้ากับนางสนิทกันเหรอ
‪นางคือเพื่อนคนที่เจ้าหนีไปหารึเปล่า
‪พวกเขาพานางไปไหน
‪นางไม่เป็นไรหรอก มีคนดูแลอย่างดี
‪ไม่ใช่ตอนที่รายล้อมด้วยกรีชา
‪พลทหาร นางเป็นกรีชาแล้ว
‪ถ้ากลับมาทำงานก็ไปเปลี่ยนชุดซะ
‪มานั่นแล้ว
‪เอาเลย
‪นั่นของใหม่
‪อยากเห็นไหมว่าใช้งานยังไง
‪มาสิมา นั่งก่อน
‪มาคุยเรื่องธุรกิจ ข้ามีงานให้เจ้าทำ
‪ตอนนี้ข้าทำงานให้คาซ เบร็คเคอร์แล้ว
‪นั่นไม่ถูกทั้งหมดนะ
‪เบร็คเคอร์ยังค้างจ่ายค่าสัญญาจ้างเจ้าอีกห้างวด
‪ยังไงก็เถอะ ข้าทำงานอยู่
‪ข้าก็ได้ยินมาอย่างนั้น มีนกคาบข่าวมาบอก
‪งานข้ามน้ำข้ามทะเล ไปตะวันออกไกลใช่ไหม
‪ท่านควรถามเขาเอง
‪ข้าขอย้ำให้นั่ง
‪ข้ามีคำถามสำคัญกว่านั้นจะถามเจ้า
‪เจ้าอยากไปกับเขาไหม
‪เจ้าก็รู้ว่าออกจากเมือง ‪โดยที่ข้าไม่อนุญาตไม่ได้ ฉะนั้น…
‪ถ้าเจ้าอยากไป ‪ข้าต้องได้ค่าตัวเจ้าที่เหลือทั้งหมด
‪นั่นมากเกินไป คาซไม่มีจ่ายให้หรอก
‪ข้าไม่สนว่าเขามีอะไร แต่ข้าชอบสิ่งที่เจ้ามี
‪ฝีมือที่คืนนี้ข้าต้องการพอดี
‪ธุรกิจนี้กับคมมีดและกับเงา
‪เจ้าต้องมีฝีมือมากแน่ เบร็คเคอร์ถึงยอมจ่าย
‪งั้นก็ไปหาตัวผู้ชายคนนี้
‪คืนนี้เขาพักที่ที่อยู่นี้
‪และฆ่าเขาให้ข้า
‪ฆ่าเขาเหรอ
‪ทำงานนี้และเจ้าจะเป็นอิสระและหมดหนี้
‪เราจะหมดธุระกัน แต่ต้องทำคืนนี้
‪- เขาเป็นใคร ‪- สำคัญด้วยเหรอ
‪เขาทำธุรกิจประเภทที่พาเจ้ามาหาข้า
‪ขายคนให้ไวต์โรส แต่ไม่ยอมขายให้ข้า
‪เด็กหนุ่มๆ สาวๆ ที่เขาพาเข้ามา ‪แย่งลูกค้าข้า
‪ฉะนั้น…
‪เอามีดปักหัวใจเขาซะ
‪ตกลงไหม
‪เจสเปอร์
‪เจ้าทำแบบนั้นได้ยังไง
‪ข้าต้องการให้เจ้าช่วย
‪แน่นอน ที่รัก ทำอะไร
‪ข้าต้องการให้เจ้าฆ่าคนให้ข้า
‪ทำไมต้องเป็นข้า
‪เจ้าเองมีมีดมากมายเท่ากับฟันในปากข้าเลย
‪- เจ้าก็รู้ ‪- ได้
‪แต่การให้ข้าทำต่างออกไปยังไง
‪เจ้าจะช่วยหรือไม่ช่วย
‪- อย่างที่บอก แน่นอน แต่ว่า… ‪- เจสเปอร์ งานใหม่
‪ตามมาเลย
‪นางทำแบบนั้นอีกแล้ว
‪- นี่คือเฟดเยอร์ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪นี่เรียกว่าชุดเคฟตา กันกระสุนได้
‪เครื่องแบบของกองพลที่สอง
‪แล้วกองพลที่หนึ่งล่ะ ที่ครีเบียสค์
‪ทหารนับพันเดินเคียงข้างเรา ‪แบบนั้นไม่ปลอดภัยกว่าเหรอ
‪ช้ากว่า ไม่ใช่ปลอดภัยกว่า ไม่เชิง
‪ถ้าท่านทิ้งข้าไว้กับหน่วยวาดแผนที่ ‪ก็ไม่มีใครมาสนใจเราหรอก
‪ทำไมล่ะ
‪ท่านเรียกแสงสุริยะอันผุดผ่องได้
‪ภาคีแห่งผู้เรียกพลังแบบท่านเป็นแค่ทฤษฎี
‪รูปในหนังสือภาพ
‪จนถึงตอนนี้
‪ท่านเป็นหญิงสาวที่พิเศษมาก
‪ทำไมถึงไม่มีใครสนใจท่านมาก่อน
‪ล้อเล่นรึเปล่า
‪บางทีในราชวังน้อยอาจจะดีกว่า
‪แต่ข้างนอกนี้ เมื่อท่านแตกต่าง
‪เมื่อท่านดูแตกต่าง
‪ทุกอย่างก็เสี่ยงที่จะกลายเป็นการต่อสู้
‪รู้ไหมว่าทำไมราชวังน้อยถึงมีกำแพงไว้ตั้งแต่แรก
‪เพราะเป็นเวลาหลายปีแล้ว ‪ที่การเป็นกรีชาต้องโทษประหารชีวิต
‪อย่างน้อยในตอนนี้ เราได้รับการปกป้อง ‪เป็นที่เกรงกลัว เพราะนายพลคิริแกน
‪เรารอดได้เพราะแบบนี้
‪ไม่ใช่ด้วยการถูกมองข้าม
‪แต่ด้วยการทำให้พวกเขาต้องมอง ‪และรู้ว่าเราทรงพลัง
‪ข้ารอดชีวิตมาได้นานแล้ว ‪โดยไม่มีพวกท่านปกป้อง ขอบคุณ
‪แต่ท่านจะไม่รอดแม้แต่นาทีเดียว ‪ในเมื่อตอนนี้ท่านเป็น… ตัวท่าน
‪ทุกคนในราฟการอคอยท่านอยู่
‪ข้าเข้าใจแล้ว
‪ทั้งประเทศอยากเห็นแดนพยับเงาหายไป
‪แต่มันมากกว่านั้น
‪ก็ใช่ที่ท่านคือความหวังของประเทศ ‪แต่ตำนานกลายเป็นความจริงสำหรับกรีชา
‪กรีชาผู้หนึ่งสร้างแดนพยับเงาขึ้นมา
‪ถ้ากรีชาอีกผู้หนึ่งทำลายมันได้ บางที…
‪เราอาจไม่ต้องการกำแพงสูงๆ ไว้ปกป้องอีกแล้ว
‪ถนนถูกปิด ระวังด้วย
‪อยู่นี่นะ อย่าออกไป
‪หยุดตรงนี้
‪เขาเจตนาดี
‪ดูการเคลื่อนไหวตามแนวต้นไม้
‪ดรูสแคล…
‪นักแม่นปืน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- ใช่
‪ยิงไม่เข้า
‪ฟังเสียงหัวใจเต้น มีเท่าไหร่
‪ควันเยอะเกินไป
‪ผู้เรียกวายุ
‪- ข้ามองไม่เห็น ‪- ผู้เรียกวายุอยู่ไหน
‪ไปที่รถม้า พาตัวผู้หญิงไป
‪ผู้เรียกวายุ
‪[พูดภาษาฟเยียร์ดา] แม่มด
‪ได้โปรด
‪ไม่ ได้โปรด ขอร้องละ
‪ข้าไม่ใช่กรีชา ข้าเป็นคนทำแผนที่
‪แกเป็นนางแม่มด
‪เจ้าแห่งความมืด
‪บาดเจ็บรึเปล่า
‪ไม่ ไม่เท่าไหร่
‪คนอื่นๆ คงหนีไปแล้วเมื่อรู้ว่าข้าอยู่ที่นี่
‪เจ้าขี่ม้าไปกับข้า
‪จริงๆ นะ เราต้องการคนทำลายล้าง
‪ยังคิดเรื่องนั้นอีกเหรอ
‪ข้าเพิ่งพูดเรื่องนี้คืนนี้เอง
‪เจสเปอร์ เจ้าขอผู้เชี่ยวชาญระเบิดสำหรับทุกงาน
‪เพราะข้าไม่อยากเป็นคนที่ท่านชี้มา
‪แล้วบอกว่า "ระเบิดอะไรหน่อย"
‪นั่นไม่ใช่ความสามารถแบบเจสเปอร์ ‪ข้ายิงแบบมีสไตล์
‪และข้าดูดี ใช้จุดแข็งของข้าสิ เจ้านาย
‪อาลีนา สตาร์คอฟจะถูกเก็บตัวไว้ที่ราชวังน้อย
‪เราต้องเข้าไปที่นั่นแบบเงียบๆ
‪การใช้ระเบิดคงไม่ช่วยให้เราเข้าไปได้
‪งั้นเราควรพาอิเนจไป
‪นางมีโอกาสมากกว่า เงียบกว่าข้าเยอะ
‪นางอยู่ที่นี่ไม่ได้ ท่านก็รู้
‪เดี๋ยวก่อน ตอนนี้เราอยู่ในเขตเพ็กกาแล้วนี่นา
‪ข้าจะไปหาเฮลีนเดี๋ยวนี้ และขอซื้อตัวอิเนจมา
‪นางรู้ว่าข้าต้องการอิเนจ ‪และตั้งราคาที่ข้าไม่มีปัญญาจ่าย
‪นั่นชั่วร้ายมาก ท่านรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
‪นั่นคือสิ่งที่ข้าจะทำ
‪อีกอย่าง อิเนจปฏิเสธที่จะฆ่า
‪เจ้าไว้ใจนางในเรื่องคอขาดบาดตายไหม
‪ข้าไว้ใจนางมาตลอด ‪และข้ายังมีชีวิตอยู่ งั้นก็คงใช่
‪ทีนี้ท่านบอกข้าได้ไหมว่า ‪เรามาสำรวจคลับของศัตรูทำไม
‪มาคุยกับอดีตหุ้นส่วนธุรกิจ
‪คนเฝ้าประตูจะจำท่านได้ทันที
‪ข้าถึงได้พาเจ้ามาด้วยไง
‪เอาให้แน่ใจว่าพวกเขาไม่เห็นข้า
‪เหยื่อล่อสุดหล่อ ‪ก็ไม่ใช่ความสามารถของเจสเปอร์นะ
‪สิบเจ็ด สิบสอง…
‪สิบสามจุดห้า
‪ไม่ โทษที อนาทอฟ ไม่มีที่ให้นะ
‪เราหยุดได้ไหม ขอร้องละ
‪ทำไม
‪ข้าเจ็บกระดูกก้นกบมาก
‪เช็ดหน้าซะสิ
‪เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
‪ดรูสแคล
‪ทหารชั้นยอดของกองทัพฟเยียร์ดา
‪ถูกฝึกให้แฝงตัวมาในแนวรบของเรา
‪และฆ่าหรือลักพาตัวกรีชา
‪ข้าหมายถึงที่ท่านหั่นครึ่งพวกเขา ‪จากระยะสิบกว่าก้าว
‪อยากให้ใช้ดาบแทนเหรอ
‪ไม่รู้สิ
‪ขอโทษที
‪ไม่เป็นไร
‪ทุกอย่างมีความสำคัญ
‪แม้แต่อากาศ
‪หรือเงา
‪เล็กเกินไปที่จะเห็น
‪การหั่นคือสิ่งที่ผู้เรียกพลังสามารถทำได้
‪แต่มันต้องใช้ทักษะมากมาย
‪และข้าจะใช้ในกรณีเข้าตาจน
‪เหมือนการจู่โจมนั้น
‪ให้ตายเถอะ
‪นี่คือชีวิตข้าในตอนนี้เหรอ ถูกล่าทุกที่ที่ไป
‪เดี๋ยวเจ้าก็ชิน
‪พวกเขารู้เรื่องข้าได้ยังไง
‪การแสดงพลังแสงของเจ้าในแดนพยับเงา ‪มองเห็นได้จากระยะไกล
‪ไม่ว่าภารกิจเดิมของพวกเขาคืออะไร ‪พวกเขาคงเปลี่ยนเส้นทางเพื่อมาหาเจ้า
‪เพราะแบบนี้ข้าถึงเดินทางกับเจ้า
‪พวกเขากลัวท่านมากเลยเหรอ
‪ข้าว่าพวกเขากลัวเจ้ามากกว่า
‪ทำไม
‪พลังของเจ้ามีความหมายกับเรา
‪เจ้าอาจเป็นคนแรกที่มีพลังแบบนี้
‪แต่เรามีชื่อเรียกคนแบบเจ้ามาตลอด
‪สำหรับสิ่งที่เราหวังว่าเจ้าจะทำได้
‪เข้าไปในแดนพยับเงา ทำลายมันจากข้างใน
‪ถ้าฝึกให้ดี เพิ่มพูนพลัง เจ้าอาจเป็น…
‪ไม่
‪ไม่เหรอ
‪ไม่อะไร
‪ข้าไม่อยากได้อะไรพวกนี้เลย
‪ทำไมท่านไม่กำจัดมันเองล่ะ
‪เจ้าคิดว่าข้าไม่เคยลองเหรอ สตาร์คอฟ
‪ถ้าข้าเข้าไปในแดนพยับเงา ‪ข้าจะล่อพวกโวลคราให้มารุม
‪ข้ามีแต่ทำให้มันแย่ลง
‪งั้นก็แค่…
‪ท่านใช้ศาสตร์กรีชา
‪ส่งผ่านพลังนี้ให้คนอื่นใช้แทนไม่ได้เหรอ
‪เจ้าจะสละพรสวรรค์ของตัวเองเหรอ
‪พรสวรรค์เหรอ
‪ท่านพรากข้ามาจากเพื่อนกลุ่มเดียวที่ข้ามี
‪และตอนนี้ตามที่ท่านบอก ‪ข้าจะกลายเป็นเป้าตลอดชีวิต
‪ท่านรู้ไหมว่าทำไมท่านไม่เคยเจอคนที่มีพลังนี้
‪อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่อยากให้เจอ
‪ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง
‪เจ้าเคยได้รับการทดสอบไหม
‪มัล อาลีนา
‪เราหลบซ่อนตัว
‪เราแตกต่างจากคนอื่นมากพอแล้ว
‪ไม่อยากรู้สึกเดียวดายมากกว่านั้นอีก
‪เจ้าคือกรีชา
‪เจ้าไม่ได้เดียวดาย
‪กลับมาทำไม
‪เราถูกซุ่มโจมตี ทหารฟเยียร์ดา
‪พวกเขาคงอยู่ใกล้แดนพยับเงา ‪มากพอที่จะเห็นระเบิด
‪พวกเขาตามล่านาง
‪แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
‪ตาย บาดเจ็บ รอม้าใหม่ไปรับ
‪อาลีนาล่ะ นางเป็นอะไรรึเปล่า
‪นางอยู่กับนายพลคิริแกน
‪เจ้าทิ้งนางไว้กับผู้ชายเหรอ
‪เราสูญเสียอีกไม่ได้แล้ว
‪เราส่งหน่วยเล็กเข้าไปได้ไหม ค้นหาผู้รอดชีวิต
‪เราต้องตามนางไป
‪ขอโทษนะ พลทหาร
‪อาลีนา สตาร์คอฟ ผู้เรียกสุริยะ
‪เพื่อนทุกคนควรไปคุ้มกันนาง
‪ทุกคนจะอยากฆ่านางหรือไม่ก็ขังนางไว้
‪ไม่ใช่ปัญหาของเรา เจ้าหนู
‪ไม่ใช่…
‪หมายความว่ายังไง
‪ผู้เรียกสุริยะคือกรีชา
‪กองพลที่สอง
‪ให้พวกยศสูงนั่นดูแลนาง
‪จนกว่าพวกเขาจะคิดว่านางหลอกลวง ‪และเสียบหัวประจาน
‪ข้าไม่ยอมเสียเวลาหรือกำลังคนหรอก
‪นางเคยเป็นคนของเรา ‪จนกระทั่งสองสามชั่วโมงก่อน
‪และท่านก็ทอดทิ้งนางได้เร็วขนาดนั้นเลย
‪และพวกเขาจะไม่ฆ่านางหรอก
‪นางคือตัวจริง
‪ข้าเห็นมาแล้ว
‪ข้ารู้แค่ว่านางไม่คุ้มค่าความเสี่ยง ‪จนกว่าพระราชาจะบอกเอง
‪นางมีค่าพอครับ
‪ตอนที่ข้าถูกเกณฑ์ทหาร ‪ครูฝึกสอนเราเกี่ยวกับกรีชา
‪เขาบอกว่าเราจะชนะสงครามนี้ได้ ‪เพราะพวกเขาคนเดียวเท่ากับพวกเรา 50 คน
‪จากนั้นปืนพกก็เข้ามาจากฝั่งตะวันตก
‪และมีคนบอกว่ากรีชาหนึ่งคน ‪มีค่าเท่าทหารยี่สิบกว่าคน
‪ตอนที่ข้าเสียเพื่อนๆ ไปเกือบครึ่ง ‪ให้กับพวกฟเยียร์ดาที่มีปืนเล็กยาวแบบยิงซ้ำ
‪และหนึ่งในสิบของผู้บาดเจ็บของเราคือกรีชา
‪พวกเขาบอกว่ามันเป็นสัดส่วนที่รับได้
‪นานแค่ไหนจนกว่าพวกเขา ‪จะไร้ประโยชน์เหมือนเรา
‪- เอาเหอะ ‪- เจ้า
‪- ได้ยินเหมือนกันเหรอ ‪- นั่นเจ้าเหรอ
‪ไม่ใช่ ข้าเฝ้าประตูให้ที่คลิปเปอร์
‪ไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน ทอมบาร์อยู่ไหน
‪ไม่รู้สิ นี่ ป้ายนั้นพังมาก่อนอยู่แล้วใช่ไหม
‪ให้ตายเถอะ มาจากไหนวะ
‪บอริส ช่วย…
‪ไม่เจอกันนานนะ ป็อปปี้
‪ยังโมโหอยู่สินะ
‪เรื่องที่เจ้าขโมยส่วนแบ่งจากคลับโครว์น่ะเหรอ
‪มันไม่ใช่การขโมย ก็แค่ตกลงกะทันหัน
‪ย่านบาร์เรลเป็นแบบนั้น
‪ต้องการอะไร พ่อมือสกปรก
‪ข้าต้องหาใครสักคน
‪หรืออย่างน้อยรู้ว่าจะหาพวกเขายังไงคืนนี้
‪มองหาการแสดงในคลับเหรอ
‪ข้ากำลังมองหานายท่า
‪งั้นเจ้าก็รู้จักเขา
‪นี่เกี่ยวกับเรื่องงานใช่ไหม
‪งานที่ส่งเจ้าข้ามไปฝั่งตะวันออก ‪เพื่อเงินหนึ่งล้านครูเกอ
‪เจ้าไม่มีทางทำได้มากพอที่จะแข่งกับเพ็กกาได้
‪เขาคือพระราชา ‪เจ้าก็แค่คนเลวแห่งย่านบาร์เรล
‪เฮลีนเขียนถึงเจ้าเหรอ
‪เย็นนี้นี่เอง พ่อคนสอดรู้
‪นางถามถึงนายท่าเหมือนกัน
‪อาจจะเรื่องงานเดียวกัน
‪ข้าเลยเตือนเขาให้อยู่ห่างๆ นาง
‪เตือนเขาแล้วเหรอ ด้วยจดหมายเนี่ยนะ
‪นางอยากให้เจ้าทำแบบนั้น ‪จะได้ตามรอยคนส่งสาร
‪นางคงไม่ทำร้ายเขาใช่ไหม
‪นางจะทำถ้ามันหมายถึงทำร้ายข้า
‪ถ้ายังภักดีกับเขาสักนิด ‪บอกข้ามาว่าเขาอยู่ไหน เดี๋ยวนี้
‪ตื่นแล้วเหรอ จนได้นะ
‪เจ้าชกข้า
‪ข้าต้องการเวลามากกว่านี้
‪เพื่อค้นอะพาร์ตเมนต์ของข้าเหรอ
‪เพื่อหาบันทึกของเด็กๆ ที่ท่านขายให้ซ่อง
‪ข้าไม่เคยขายคนที่มีสัญญาจ้าง
‪ท่านขายคนให้กับไวต์โรส คนแบบข้า
‪เจ้าทำงานให้เฮลีน ไม่ๆ เจ้าเข้าใจผิดหมด
‪ข้าไม่ทำธุรกิจกับนาง ข้าลักลอบนำคนหนี
‪ท่านลักพาผู้คน ท่านขายคนทาสซูลิไปกี่คนแล้ว
‪ข้าปลดปล่อยครอบครัวที่หนีสงคราม
‪ข้าลักลอบพาทหารหนีทัพและคนอพยพ ‪ขอร้อง ขอละ
‪บอกชื่อมา ใครซื้อตัวพวกเขา
‪แยกเด็กชายหญิงใช่ไหม
‪เจ้าอายุเท่าไหร่ตอนถูกจับไป
‪เจ้าตามหาใคร พ่อแม่เหรอ หรือพี่น้อง
‪น้องสาวเหรอ
‪น้องชาย
‪เขาอายุ 12 และข้าอายุ 14
‪ตอนที่ผู้ชายสี่คนพาเราไปจากรถบรรทุกของพ่อแม่
‪แยกเรา
‪ข้าไปที่เคตเทอร์ดัมด้วยเรือพ่อค้าทาส
‪ข้าไม่รู้ว่าเขาไปไหน
‪บอกมาว่าข้าช่วยอะไรได้
‪เขามีฟันสีเงินหนึ่งซี่
‪ใช้ชื่อว่าเกรกอร์หรือกริกส์
‪ข้าไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกนั้น
‪น่าจะเป็นคนขนของท่าเรือ
‪คนที่รับเงินสกปรกจากคนแบบเฮลีน
‪ถ้าท่านให้เบาะแสข้าไม่ได้ ‪อย่างน้อยก็ให้อิสระข้ามา
‪แซงค์ตา ลิซาเบตา
‪เจ้าเป็นผู้ศรัทธาเหมือนกัน
‪ขอร้องละ
‪สวดภาวนาเท่าไหร่ก็ไม่ได้ละโทษฆาตกรรม
‪ถามพระเจ้าให้ข้าด้วย
‪อย่า
‪เขาจะนำเราไปหาอาลีนา สตาร์คอฟ
‪เขาเหรอ
‪เฮลีนรู้แล้ว
‪นางกำลังใช้เจ้าทำลายภารกิจเรา
‪นางกับข้าตกลงกันแล้ว
‪มันไม่มีค่ามากกว่าถ้าเขายังมีชีวิต
‪ท่านเลือกเขาแทนอิสรภาพของข้าเหรอ
‪เจ้าคิดไปเองว่าต้องเป็นอย่างใดอย่างหนึ่ง
‪นายท่า ข้ามีงานมาให้ท่าน
‪พาเราไปที่ราชวังน้อย
‪อยู่ที่นี่เจ้าจะปลอดภัย
‪ราชวังคือตึกที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศ
‪ข้าทำให้มั่นใจว่าเป็นแบบนั้น
‪ท่านจะไปไหน
‪พานางไปห้องเวซดาสวีต
‪ข้าเป็นนักโทษเหรอ
‪คนทั้งราฟกาก็เป็น
‪จนกว่าเจ้ากับข้าจะทำลายแดนพยับเงา
‪งั้นก็ไม่กดดันเลยสินะ
‪มิเคล ดูโบรฟ ทำอะไรน่ะ
‪หยุดเพื่อนไม่ให้ทำผิดพลาด
‪ไม่ผิดพลาด นางอยู่ในอันตราย
‪นางอยู่กับนายพลทมิฬ ปลอดภัยสุดๆ แล้ว
‪สำหรับข้ามันไม่พอ หลบหน่อย
‪ดูโบรฟพูดถูก
‪พรุ่งนี้นางก็ถึงราชวังน้อยแล้ว
‪ได้ งั้นข้าจะไปที่นั่น
‪มีแผนยังไง ‪จู่ๆ เจ้าจะเดินเข้าไปในนั้นไม่ได้นะ มัล
‪ที่นั่นเต็มไปด้วยผู้คน
‪ที่แค่มองเห็นก็ฆ่าเจ้าได้
‪เราผ่านประตูไม่ได้ถ้าไม่ได้รับเชิญ
‪ซึ่งเจ้าไม่มี
‪เจ้าไม่มีประโยชน์กับใคร ‪ถ้าถูกแขวนคอเพราะหนีทหาร
‪นี่ อยากเข้าไปข้างในราชวังใช่ไหม
‪เป็นวีรบุรุษสิ หาเหรียญประดับ ‪นั่นจะทำให้เจ้าได้รับเชิญ
‪ได้ โอเค ข้าจะอยู่ต่อ
‪แต่เพื่อพวกเจ้าเท่านั้น
‪ได้ โอเค
‪ไม่เกี่ยวกับเรื่องถูกแขวนคอหรือถูกฆ่า
‪ข้าไม่เข้าใจ
‪นางเก็บพลังของนางเป็นความลับจากเขา ‪เขาไม่โกรธนางเลยเหรอ
‪เราโง่กันทุกคน ดูโบรฟ
‪และเมื่อเพื่อนสนิทของเราเดือดร้อน ‪เราก็ทำเรื่องโง่ๆ
‪ข้าจะพานางไป
‪และเมื่อเรากลับมา ‪ข้าจะจ่ายทั้งหมด จัดการที่ค้างไว้
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น…
‪นี่คือของค้ำประกัน
‪ท่านมีของอะไรที่อาจมีค่ามากพอล่ะ
‪คลับโครว์เหรอ
‪ข้ายอมรับเลยว่าคิดผิด
‪ตอนนี้อิเนจเป็นของท่านแล้ว
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับท่านแล้ว
‪คำบรรยายโดย ลลวรรณ