คุณเชื่อเรื่องพระเจ้าไหม
พระเจ้าแม่งไม่สนใจหรอก
ฉันรู้...
พวกนั้นปั่นหัวแกมา 20 ปี
บางครั้งผมก็คิดว่าผมเป็นพระเจ้า
นี่เป็นเรื่องราวของผม คนอื่นๆ ก็แค่เล่นไปตามบทของตัวเอง
(รายชื่อล่าสุด) (มธุ)
(เปิดการดัดเสียง) (ปลอมพิกัดสองชั้น)
และผมเชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกัน
ของอยู่ไหน
บันที
บันทีอยู่ไหน
ล้วงดูในรูตูดแกสิ!
(โทรหาบันที) (ปิดการดัดเสียง)
เฮ้ย ฟังนะ
ครับหัวหน้า
- ฉันอยากได้ตัวซาร์เทจ เดี๋ยวนี้ - ได้ครับหัวหน้า
ผมไม่รู้ว่าโลกนี้ถือกำเนิดยังไง แต่ผมรู้ว่ามันจะจบยังไง
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ตอนที่หนึ่ง) (บทอัศวัตถามา)
(วันที่ 25)
โอเค เออ ถอยมาๆ
ลงมือฆ่าโหดเหี้ยม
สงสัยจะใส่นาฬิกาแพง
แพงพอที่จะต้องฆ่ากันเลยเหรอ
มีพยานมั้ย
ไม่มี
หัวหน้า ถึงเวลาต้องไปศาลแล้ว
ถ้าไปสายปารุลการ์โมโหแน่
ปารุลการ์อยากให้พูดอะไรก็พูดไปเถอะ
คำร้องหมายเลข 6147 กรณีเหตุปะทะในเขตเบงกอลปุระ
คุณทนาย เรียกลูกความขึ้นให้การด้วย
จูเนดมีอาวุธ เป็นปืนลูกโม่ธรรมดา
เราบอกให้เขามอบตัว
แต่เขายิงโต้ตอบ
ใส่พลตำรวจเราท์
พลตำรวจเราท์ถูกยิงล้มลง
เด็กคนนั้นพยายามจะหนี
คุณปารุลการ์จึงวิ่งตามไป
เราล้อมบริเวณนั้นไว้หมดแล้ว เขาไม่มีทางหนีได้
เขาเล็งปืนมาที่คุณปารุลการ์
คุณปารุลการ์บอกให้เขาทิ้งอาวุธ
แต่จูเนดกำลังจะยิง
ก่อนที่เขาจะทันได้ยิง...
ก่อนที่เขาจะลั่นไก คุณปารุลการ์ก็ยิงเขาสามนัด
คิดว่าตัวเองทำบ้าอะไร ลืมแล้วเหรอว่าเราบอกแกไว้ว่ายังไง
ว่าไง จะแฉพวกเราทุกคนเลยเหรอ
เกิดอะไรขึ้น มาจิด
เขาก็แค่เด็กอายุ 18 ปี
ผู้ก่อการร้ายมีจำกัดอายุด้วยเหรอ
เราจับเขาเฉยๆ ก็ได้
เด็กใหม่เหรอวะเนี่ย
เขาจะมอบตัวแล้ว
เมืองนี้มีแต่เรื่องเฮงซวย ซาร์เทจ เราจะทำตามระเบียบทุกครั้งไม่ได้...
- กล้าบอกพ่อเขามั้ยล่ะ - แกเคยปิดคดีได้สักคดีไหม
อยากเป็นรามากานท์ จาเดฟคนต่อไปรึไง
เอาชื่อไปค้นดูสิ เขาก็พยายามจะให้การเหมือนกัน
มาจิด
ไปหาคนช่วยซะ
พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน
โอเค
ไม่ต้องมาก็ได้
แล้วรายงานพรุ่งนี้จะเขียนว่า นายเป็นคนยิงจูเนดแทน ดีมั้ย
ยังดีที่เมฆาทิ้งนายไปแล้ว
เขาเล่นเทนนิส
นายเคยเล่นเทนนิสมั้ย
คุณเมฆามองมาทางนี้แล้ว ไปกันเถอะ
ฉันจะไม่ลืม
ฉันจะไม่ลืมเช่นกัน
ครั้งหนึ่ง
พ่อบอกว่าจะพาเราไปวัดทอง
เป็นเรื่องใหญ่เลยนะ
- จะได้ไปอมฤตสาร์ครั้งแรก - วัดทองทำจากทองใช่ไหม
- แบบวัดสิทธิวินายัก - ฟังก่อนสิ
วันที่จะออกเดินทาง
พ่อถูกตามตัวไปที่สถานี
มันมีอุบัติเหตุ
คนขับรถชนเด็กข้างถนน เด็กขอทาน
ต้องมีคนพาเขาไปโรงพยาบาล
ใครจะพาไปก็ได้
แต่พ่อฉันยกเลิกทริปอมฤตสาร์
ฉันร้องไห้อยู่หลายวัน
ฉันโมโหมาก เลยขโมยเงินสิบรูปี จากกระเป๋าตังค์พ่อมาเผา
นั่นมันสมัยปี 1990
คืนนั้นแม่ตบฉันเลย
รู้ไหมว่าพ่อพูดว่าไง
"ถ้าฉันไม่ไป ก็จะไม่มีใครพาเด็กนั่นไปหาหมอ"
ฉันอยากเป็นอย่างพ่อ
เป็นตำรวจที่ดี
หัวหน้ากังวลมากไปนะ
ปารุลการ์ซื้อคณะกรรมการสอบสวนไว้หมด
จะพูดความจริงหรือจะโกหก...
ไม่ว่าจะพูดอะไร ผลก็ไม่ต่างกัน
ฉันอยู่หน้าห้อง กั้นทางออกอยู่
เด็กคนนั้นวิ่งมาหาฉัน มือเปล่า
เขาอายุ 18 หรืออาจจะ 19 ปี
คุณครับ คุณ
พอเจอฉัน เขาก็ร้องไห้
ช่วยผมด้วยครับ
- ปารุลการ์มาจากอีกด้าน - ช่วยผมด้วย
เขายอมมอบตัวแล้วครับ
ฉันบอกว่า "เขายอมมอบตัวแล้ว" แต่...
เขาก็ยิง
ไม่ต้องห่วงครับ
ไว้ปิดคดีใหญ่ๆ ได้ทุกอย่างก็จะดีเอง
แล้วจะหาคดีอะไรได้
จะแก้ไขเรื่องอะไรได้
สิบปีมานี้ นอกจากพวกลักเล็กขโมยน้อย
ฉันจับอะไรได้อีก
อ้อ คุณ คุณเชื่อเรื่องพระเจ้าไหม
นี่ใคร
บอกมา ไอ้เวร นายเป็นใคร
ผมมีเรื่องอยากเล่าให้ฟัง
ก็เล่ามา
ใครน่ะ
ไม่รู้สิ ไอ้พวกปัญญาอ่อน
ให้แกะรอยไหม
(เมฆาและซาร์เทจ)
แม่ง!
(รามากานท์ จาเดฟ)
(ตำรวจพยายามฆ่าตัวตาย ด้วยการกินน้ำยาถูพื้นผสมนม)
ลืมเรื่องพระเจ้าไปก่อน
คุณเชื่อเรื่องเวทมนตร์ไหม
เคยรู้สึกว่าชีวิตเป็นของวิเศษไหม
เป็นบ้าหรือไง
ทำไมถึงมาลงเอยเป็นตำรวจได้ล่ะ
คุณอยากเป็นผู้เล่นมือทอง แต่เป็นได้แค่รปภ.ของผู้เล่นมือรอง
นี่ใครกัน
ช่วยเมืองนี้หน่อย
ได้ข่าวว่าคุณก็รักเมืองนี้
นี่ใครพูด
เพื่อนเก่าของดิลบัค ซิงห์
คุณรู้จักพ่อผมได้ยังไง
ฟังนะ
ชะตาของคุณจะเปลี่ยนไป
- คุณจะเปลี่ยนชะตาผมเหรอ - เราจะเปลี่ยนชะตาของกันและกัน
ยังไง
ถ้าคุณบอกพวกนั้นว่าใครโทรมา
คุณจะไม่ต้องยุ่ง กับพวกลักเล็กขโมยน้อยอีก
(บันทึกเสียงสนทนา)
(แก๊งระวี บัณฑิต)
คุณเป็นพวกระวี บัณฑิตเหรอ
ระวี บัณฑิตไม่ได้มีความหมายอะไรเลย มาเสียเวลานอนกับไอ้กระจอกนั่นทำไม
พอแล้ว
คุณเป็นใคร จะแจ้งเบาะแสอะไร บอกมาเลยเร็วๆ
พวกนั้นจะฆ่าผม
ผมไว้ใจใครในเมืองนี้ไม่ได้เลย แต่ก็นึกได้ว่ามีดิลบัค ซิงห์
ใครจะฆ่าคุณ
คุณรู้จักดิลบัค ซิงห์ได้ยังไง
เรื่องที่เรารู้จักกันได้ยังไง มันไม่ได้เล่าง่ายอย่างนั้นหรอก
ตอนที่ผมยังเด็ก อายุประมาณสิบหรือ 11 ขวบ
ก็รู้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
ช่วงเวลานี้ ความสัมพันธ์ของเรา
คุณ ดิลบัค ซิงห์ และผม
ผมเห็นชะตาของตัวเองในผืนน้ำ
ผมคิดเสมอว่าชีวิตของผมเหมือน เรื่องเล่าในคัมภีร์ปุราณะ
ราวกับโลกนี้ รวมทั้งพ่อ เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวของผม
หน้าแล้งที่ยาวนานนับพันปี
ก่อนที่พระโคตะมะริชีจะบำเพ็ญเพียร แล้วเสกแม่น้ำคงคาขึ้นมา
(อิสลาปุระ ปี 1969)
ในหมู่บ้านผม เรียกแม่น้ำคงคาว่าโกฑะวารี
พ่อผมเป็นนักบวชวรรณะพราหมณ์ที่นั่น
แต่อันที่จริง พ่อก็เป็นแค่ขอทาน
ข้ามารับส่วนบุญ
ทำบุญหน่อย คุณผู้หญิง
พ่อ พระเจ้าทรงอยู่ทุกหนแห่งเลยเหรอ
ใช่สิ ทรงอยู่ทุกที่ อยู่ในข้าวทุกเมล็ดในถุงนี้
แต่พระเจ้าไม่ได้ขอส่วนบุญ
ผมรังเกียจที่พ่ออ่อนแอ
นั่นคือตอนที่ผมตัดสินใจว่า จะกำหนดชะตาชีวิตตัวเอง
หัวหน้า กระทรวงสื่อสารตามรอยสายนี้อยู่
บอกว่าเขาอยู่แถวๆ เมโทรเธียเตอร์
เล่าต่อสิ
แม่ผม
แม่รักพ่อผมมาก
ไม่รู้ว่าพ่อเจอแม่ได้ยังไง
มานี่
ในยามที่มืดมน แม่เป็นแสงส่องทาง
เป็นไง สวยเนอะ
แม่แต่งหน้าตาสะสวย ให้ไอ้ขอทานคนนั้นดูเสมอ
แม่ครับ
แม่ ไปเอาเสื้อมาจากไหน
ผมรู้ว่าความฝันนี้สักวันต้องจบลง
แม่ตื่น ตอนที่พ่อขอทานนอนหลับ
และแม่จะนอนหลับในตอนที่พ่อตื่น
แม่จะมีชีวิตชีวาขึ้นมา ตอนที่นายขอทานคนนั้นไปขอคนอื่นกิน
โลกของเธอเริ่มขึ้นตอนนั้น
ทำอะไรน่ะ จะบ้าเหรอ คเนศหลับอยู่นะ
แล้วไง ฉันอยากนอนกับเธอนี่นา
ชาราด กลับไปก่อน ไว้คเนศไปโรงเรียนแล้วค่อยมา
พรุ่งนี้วันอาทิตย์ โรงเรียนปิด ฉันอยากนอนกับเธอเดี๋ยวนี้
ทำอะไรน่ะ ถ้าลูกตื่นจะทำยังไง
ก็ให้มันตื่นมา
แกจะเอาหินตีหัวฉันเหรอ ไอ้ลูกหมา
กล้าเหรอวะ ไอ้ลูกกะหรี่
ระวังปากหน่อย ไม่งั้นฉันตีแกแน่
ความทรงจำบางเรื่อง ในวัยเด็กของผมยังคงชัดเจน
ร้องไห้ทำไม
เพราะฉันฉีกเสื้อแกเหรอ
นังแม่กะหรี่ของแกก็ซื้อใหม่ให้ได้ทุกวันแหละ
บางเรื่องก็รู้สึกราวกับไม่เคยเกิดขึ้น เหมือนมาจากชีวิตในชาติปางก่อน
แต่เรื่องที่ผมวิ่งหนีไปนั้น รู้สึกเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
จากทุ่งนา จากบ้าน
จากโกฑะวารี จากเสียงสวดของพ่อ และจากพระเจ้า
และรู้สึกเหมือนผม ไม่ได้เจอแม่มานานแสนนาน
ศาสนาคืออะไรกัน แม่กับพ่องั้นเหรอ
จะอะไรก็ช่าง ผมเป็นอิสระแล้ว ผมต้องมีศาสนาใหม่
บอมเบย์
เจออะไรครับ
- คุณออกมาหาตัวผมเหรอ - ทำไมผมต้องตามหาตัวคุณด้วย
ผมแค่มาหาไข่กิน ผมหิว
ผมหาไก่ให้กินเอาไหม
อ้อ ฉันอยู่วงเวียนเมโทร ได้ชื่อตึกรึยัง
หัวหน้า กระทรวงสื่อสารบอกว่า เขาอยู่ที่วงเวียนเมโทร
ถนนซอยหน้ามีมะตะบะขายทั้งคืน
ตรงข้ามคยานี
ผมอยู่ตรงนี้เลย มากินด้วยกันสิ
คุณจะเจอสุนิลที่นั่น ฝากทักทายเขาด้วย
ดูสิว่าเขาหั่นหอมเร็วแค่ไหน
นี่คุณใช้เครื่องรบกวนสัญญาณเหรอ
ผมมีเรื่องอยากจะเล่า ผมต้องการเวลา ผมเลยให้คุณออกมาขับรถเล่น
ฟังเรื่องของแกแล้ว แม่เป็นกะหรี่ พ่อเป็นไอ้เฮงซวย
ระวังปากหน่อยครับ รู้ไหมว่าพูดอยู่กับใคร
แกคงเป็นพวกนักเลงกระจอก
เจี๊ยวเล็กจุ๊ดไม่มีน้ำยา
หาหมอเถอะ แล้วเลิกกวนใจฉันสักที
(การดัดเสียง เปิด/ปิดใช้งาน)
อาร์ซีเอ็นหมายเลข 215578 วันที่ 18 ธันวาคม 2006
และคดีแรกของผม ไอพีซี 435 วันที่ 28 มีนาคม 1984
ไปเปิดบันทึกดูว่าผมเป็นใคร
ว่าเป็นมนุษย์ หรือพระเจ้า
อาร์ซีเอ็นหมายเลข 215578 วันที่ 18 ธันวาคม 2006
และคดีแรกของผม ไอพีซี 435 28 มีนาคม 1984 สถานีตำรวจไกรลาสบาท
ไปเปิดบันทึกดูว่าผมเป็นใคร
ไอ้เวรตะไลแม่ย้อย
(ศูนย์บัญชาการรอว์)
สวัสดี ผมมาจากบาโลชิสถาน
สายข่าวที่เชื่อถือได้รายงานว่า มีกบฏไอเอสไอแตกแถว
และกำลังจะขนเงินตราปลอมจำนวนมาก เข้ามายังประเทศอินเดีย
ด้วยเงินจำนวนนี้ ประกอบการความช่วยเหลือจากฮิซบุดดิน
แสดงว่ามีการวางแผน ก่อการครั้งใหญ่ในอินเดีย
ผมขอร้อง ถ้าพวกคุณช่วยเราได้ ช่วยปลดปล่อยเราจากปากีสถาน
เราจะบอกชื่อคนพวกนั้น
(ข่าวด่วนช่องหนึ่ง)
คุณครับ วันนี้เราปิดแล้ว
ผมบอกคุณแล้วไงว่า ผมคุยกับคุณปารุลการ์แล้ว
พรุ่งนี้เช้าค่อยมาใหม่เถอะ ผมต้องลงบันทึกผู้เข้าใช้ข้อมูล
นี่เป็นสถานการณ์พิเศษมาก คุณจะได้จดหมายจากสำนักดีซีพี
ว่าไง
เขาพูดชื่อเขตไกรลาสบาท ได้ยินว่าไกรลาสบาทรึเปล่า
เขาหายตัวไป 17 ปีแล้ว
เขาไม่ได้อยู่ในอินเดียมา 23 ปี ไม่ใช่เขาแน่
เขามีคดีฆาตกรรมติดตัว 158 คดี
เขาปั่นหัวรอว์ ไอเอสเอ แล้วหายตัวไป พวกเอกสารลับอยู่ไหน
หัวมุมครับ แถวที่ 30
ถ้ากลับมาตอนนี้แสดงว่าเขาบ้าจริงๆ
จะไปไหน
- ตกนรกแน่ฉัน - อะไรนะ
เขาวางสายไปหรือยัง
21-55-78
(คเนศ เอกนาถ ไกทอนเด)
คเนศ เอกนาถ
ไกทอนเด
กลัวรึเปล่า
ทีนี้จะเอายังไง คุณซาร์เทจ
คุณโทรหาผมทำไม
ผมจะเล่าเรื่องได้ยังไง ถ้าคุณไม่ยอมฟัง
สิบห้าปีนี้คุณหายไปไหนมา
สิงคโปร์เหรอ หรือมาเลเซีย
อยู่ที่นี่แหละ ในโซน 13
หัวหน้า นั่นมันกับดัก เรียกกองหนุนเถอะ
กองหนุนจะช่วยอะไรได้ เรียกมาก็เข้าอีหรอบเดิม
ปารุลการ์จะโมโห มาจิดก็ด้วย
ช่างมาจิดแม่ง
มันไกลจากที่นี่แค่ไหน
ยี่สิบนาที
มาเร็วจริง รักบอมเบย์ก็ตรงนี้
เราใช้ชีวิตกันอย่างกับเป็นแมลงสาบ เมืองนี้มีอะไรให้รัก
คุณน่าจะออกมาตอนกลางคืน
ถ้าไม่ใช่เพราะรักเมืองนี้
ผมคงไม่สร้างอาณาจักร ในกองขยะนี่หรอก
ตอนนี้บอมเบย์กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว อาณาจักรกลางกองขยะ
นั่นแหละความงามของเมืองนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้
เมื่อปี 1977 อินทิรา คานธี ประกาศภาวะฉุกเฉินในอินเดีย
รัฐบาลจำกัดสิทธิ์ของประชาชน
(บอมเบย์ ปี 1977)
แต่บอมเบย์ บอมเบย์ไม่ได้ชะลอตัวลงเลย
ใครๆ ก็หางานทำได้ที่นี่
ผมโชคดีที่เป็นลูกของวรรณะพราหมณ์
(สัตยนารายณ์ ศุกล โรงแรมฮินดูวรรณะสูง)
ศุกล สัตย์ โรงแรมฮินดู
อาหารธรรมดาๆ ราคาแปดรูปี ถ้าจานพิเศษก็ราคา 12 รูปี
เอามาเร็วๆ!
ข้าวก็หุงใส่เบกกิ้งโซดา
และแกงถั่วดาลก็ใส่เนยใสของปลอม
ทำไมใช้มือโสโครกจับข้าว
นี่โรงแรมฮินดู โรงแรมฮินดูโว้ย
คนไม่ได้มากินข้าวที่นี่ เพราะมันอร่อย
คนมาเพราะมันสะอาด บริสุทธิ์
ทุกคนตั้งแต่พ่อครัวจนถึงบ๋อย มาจากวรรณะพราหมณ์ทั้งสิ้น
ศาสนาหาเงินจากความบริสุทธิ์
แต่ผมทำงานในธุรกิจที่มีแต่บาป
บอมเบย์มีตลาดยาเสพติดใหญ่มาก
ผมอยากเจาะเข้าไป
แมนแดรกซ์
เม็ดละสิบรูปี
แกได้สองรูปี มธุเอาไปแปด
อย่าเลียสิ กลืนเข้าไปเลย
เข้าใจ
แมนแดรกซ์จะทำให้เมา ขอแค่ได้ลอง มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ
วันนี้สี่เม็ด พรุ่งนี้แปด หลังจากนั้นก็ 20 เม็ด ขายดีเป็นบ้า
มธุสอนให้ผมหัดดูตาลูกค้า
ถ้าเขาตาแดงและรอบตาดำคล้ำ เขาจะซื้อแมนแดรกซ์
ตอนนั้นผมอาจจะเมาแมนแดรกซ์ หรือโดนมนตร์สะกด
ศุกล สัตย์อัดผม แต่ผมไม่รู้สึกอะไรเลย
ไอ้ชิงหมาเกิด ไอ้ลูกกะหรี่ บอกแล้วไงว่าห้ามหาเรื่องที่นี่
ตั้งแต่นั้น ผมก็รู้ว่าผมคืออัศวัตถามา
- ไอ้เวร... - ผมฆ่าไม่ตาย
นายครับ ยังไม่ได้ให้เงินเดือนผมเลย
แกไม่ได้ทำงานอะไร แล้วยังมีหน้ามาขอเงินเดือนเหรอ
- ทำงานอีกสามเดือน - แต่ผมไม่ได้เงินมาสองเดือนแล้ว
เดี๋ยวก็ได้
ไอ้เจ้านายเฮงซวยมีรถสกู๊ตเตอร์
แต่เขาขับอย่างกับเป็นรถสีแดงของอิซา
เดี๋ยวเราค่อยเล่าเรื่องนั้นทีหลัง
ผมทนไอ้รถแดงนั่นไม่ได้เลย
ผมอยากได้แต่รถแดงนั่นเท่านั้น
กินสิ
มธุขอให้ผมลองทำอะไรบ้าบิ่น
การทำอะไรที่บ้าบิ่น แปลว่าเราต้องเป็นคนบาป
อย่าคิดมาก คิดซะว่าเป็นผักอย่างนึง
ไม่ใช่นกที่ตายแล้ว
ฉีกแล้วก็กินให้เหมือนขนุนเลย ลองดู
กระดูกไก่ชิ้นเดียวในโรงแรมฮินดู
ก่อความเสียหายได้ มากกว่าพวกนักเลงเสียอีก
เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยอังกฤษครองเมือง
จะสร้างความร้าวฉานในหมู่มุสลิม ก็ฆ่าหมูแล้วเอาโยนเข้าไปในสุเหร่า
ถ้าอยากสร้างความร้าวฉานในวัด ฆ่าวัวแล้วโยนเข้าไป
แล้วถ้าเขาเป็นคนฮินดูเคร่งๆ แค่กระดูกชิ้นเดียวก็พอแล้ว
ผมได้เรียนรู้จากโรงแรมฮินดูว่า ศาสนาจะทำชีวิตทุกคนพังได้
ผมยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกมาก
ถึงเวลาต้องไปเจอนายของมธุ ซาลิม คากา
ซาลิม คากา อันธพาลชาวอัฟกัน ราชาแห่งการลักลอบขนทอง
พ่อคนที่สองของผม
จบเรื่องรึยัง
บอกเบาะแสมาเสียที
หลับตาแล้วสวดว่า "อาหม พรหมาสมี" สิ
อะไรนะ
ผมคือพระพรหม
เดี๋ยวทุกอย่างจะกระจ่างเอง
ความคิดของคุณจะกลายเป็นความจริง
ถ้าพระเจ้าไม่มีจริง แล้วพวกเรารู้เรื่องพระองค์ได้ยังไง
พระเจ้าคุยกับเราผ่านเรื่องเล่า
ชีวิตของเราแต่ละคนก็เป็นเรื่องเล่า
(พบการเจาะเข้าระบบ)
มีคนดักฟังสายของเรา
อะไรนะ
เวร เขารู้แล้ว
(เปิดใช้งานโค้ด กำลังลบข้อมูล)
คุณมีเวลา 25 วัน ที่จะช่วยเมืองของคุณ
มี 25 วันเหรอ อีก 25 วันจะเกิดอะไรขึ้น
- คุณอยู่ที่ไหน - ไม่ทราบครับ
ผมเกือบไปถึงแล้ว
- ขอโทษครับ - อย่าวางสายนะ
แม่ง!
ข้อมูลถูกลบอัตโนมัติ จากรีโมตเซิรฟ์เวอร์
- อะไรนะ - เหมือนเราเก็บข้อมูลไม่ได้เลย
เหลือแค่นี้เหรอ
- ผมไม่รู้ว่านั่นคืออะไร ไม่รู้เลย - ก็ถอดรหัสเสียสิ
ทำได้นะ แต่ต้องใช้เวลา
เออ ฟังนะ เคยมีลานทิ้งขยะของเทศบาล อยู่ในโซน 13 รึเปล่า
ขยะของเทศบาลเหรอ
- ใช่ เขาบอกว่า... - ครับ มีที่หนึ่ง
เมื่อหลายปีก่อน สัก 25 หรือ 30 ปี
ตอนนี้เป็นห้าง ห้างดีเอ็มดี
(ห้างดีเอ็มดี)
ต่อให้เอาระเบิดมาวาง ประตูนี้ก็ไม่เปิดหรอก
ช่วยเมืองของคุณไว้ คุณซาร์เทจ
นั่งสิ มีเก้าอี้ตั้งอยู่แล้ว
(ที่จอดรถห้างดีเอ็มดี)
คุณรีบมาจับผมจังนะ
อีก 25 วันจะเกิดอะไรขึ้น
อีก 25 วันทุกคนจะต้องตาย
มีแต่ไตรเวทที่จะปลอดภัย
ใครคือไตรเวท
เป็นไอ้เลว ช่างมันเถอะ
แล้วทำไมเขาถึงจะปลอดภัย
พ่อผมจะทำทุกคนพังหมด
แต่ผมจะช่วยไตรเวทไว้
พ่อคนไหน
- พราหมณ์จากหมู่บ้านเหรอ - เปล่าครับ ผมมีพ่อสามคน
ทั้งสามคนก็เฮงซวยกับผมหมด
คนแรกปลูกฝังความกลัว คนต่อมามอบความกล้า
แต่คนที่สาม คนที่ผมรักที่สุด เขามอบการทรยศหักหลังให้ผม
ยังไง
พ่อคนแรก นักบวชวรรณะพราหมณ์ คนที่ผมไม่อยากเป็นแบบเขา
พ่อคนที่สอง ซาลิม คากา
ที่สายตาบอกผมว่า
"ไกทอนเด ถ้าแกปลิดชีพฉัน แกจะได้มีชีวิตอยู่ไปตลอดกาล"
(บอมเบย์ ปี 1984)
แกคืออัศวัตถามา อัศวัตถามา
นั่งตรงนี้ นั่ง
นั่งลง
ห้ามส่งเสียงสักแอะ
บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ทำ
ซาลิม คากาได้ชื่อว่าเป็นนักขยี้ไข่
เขาจะบีบไข่เต็มแรง จนความเจ็บปวดแล่นขึ้นสมอง
คนคนนั้นจะขาดใจตายในไม่กี่นาที
ซาลิม คากาทำแบบนี้มาแล้ว 14 ครั้ง
มธุกลัวมาก
ผมก็กลัว แต่ผมตัดสินใจแล้ว
ถ้าอยากทำอะไรบ้าบิ่น ก็ทำไปเลย
ฉันไม่ทำด้วยหรอก
นายบอกเองให้ฉันทำอะไรบ้าบิ่น
ไอ้ลังไม้นี่มีเงินอยู่เยอะมาก จนแกไม่ต้องขายแมนแดรกซ์อีกเลย
นายรู้รึเปล่าว่าคำว่าบ้าบิ่นคืออะไร
ไอ้บ้าหกคนในเรือนั่นรู้ว่าคืออะไร
แต่มันจะกล้าทำรึเปล่า
แกเสียสติไปแล้ว
วางลังลง
ปืนกระสุนหมดแล้ว แต่ฆ่าคนไปสองคน
เก็บไว้ให้ดีล่ะ
ซาลิม คากาอาจเป็นนักขนของเถื่อน
แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นฆาตกร
เสียงจากในหัวบอกผมว่า "ปลดปล่อยไอ้ชั่วนี่เสีย"
เราเรียนรู้วิธีขนทองทั้งหมดแล้ว
ซาลิม คากาหมดประโยชน์แล้ว
มึง!
ไอ้ห่า!
มึงทิ้งลังทำไมวะ ไอ้ห่าเอ๊ย
ทุบมัน ไอ้เวร ทุบไป!
ไอ้ชาติชั่ว
เขาตายแล้ว ตายแล้ว
พอแล้ว เขาตายแล้วนะ
พวกนั้นกลัวขึ้นสมอง
พวกนั้นมองศพซาลิม คากา แบบแทบไม่เชื่อสายตา
ไม่มีใครพูดอะไรกับผมเลย
ไม่มีใครยิงผม ไม่มีใครชมผม
คุณเจอแบบนี้เหมือนกันรึเปล่า
เมื่อคุณฆ่าใคร คุณก็จะนึกภาพตัวเองเป็นคนคนนั้น
ผมเห็นตัวเอง ในตัวคนทุกคนที่ผมฆ่า
ไกทอนเด เปิดประตูซะ ไม่งั้นเกมของคุณจะต้องจบลงในสองนาที
อย่าทำแบบนี้เลย
จิตของผมไม่เคยผิดปกติขนาดนี้
และผมก็ยังมีเรื่องอยากเล่า
ไว้ค่อยไปฟังที่เหลือในคุก
อีก 25 วันก็ไม่เหลืออะไรแล้ว
ไปเลย เดินหน้า!
แรงขึ้นอีก
แรงอีก แรงอีก!
ยกที่ตักเข้าชนเลย!
ดิลบัค ซิงห์แนะนำผม ให้รู้จักพ่อคนที่สาม
ไปอีก
- อะไรนะ - ผมโทรหาคุณเพื่อทดแทนบุญคุณเขา
พ่อแนะนำให้คุณรู้จักกับใคร เมื่อไหร่
หัวหน้าๆ
ไกทอนเด
คุณว่าอะไรนะ ไกทอนเด
ตามผมมาเงียบๆ
ดิลบัค ซิงห์แนะนำให้คุณรู้จักกับใคร
วางปืนลง
(หนังสือเดินทาง)
เรื่องนี้ยังไม่จบหรอก คุณซาร์เทจ
บอกแล้วไง ผมคืออัศวัตถามา ผมฆ่าไม่ตาย
ผมจะไม่ไปไหน จนกว่าจะจบเกมนี้
มาสิ คุณซาร์เทจ เราจะอยู่ด้วยกันยามที่มันทำลายเรา
ให้ตาย
นายเชื่อเรื่องพระเจ้าไหม
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์