Sahnedesin
ve akışı veya ne yaptığını bilmiyorsun.
"Bunu hak etmiyorsun."
"Bunu yapamazsın."
Sürekli performans sergilemek
kaygı hissetmeye sebep oluyor.
Bazen kaçmak istiyorsun.
Gerçekdışı bir durumun içindeyim.
Ben o kâbusu Leeds'de sahnede yaşadım.
İşin içine etmemi bekliyorlar.
KISIM 4: REHABİLİTASYON
Dün Leeds'i izleyince
epey bir anı canlandı.
Bugün üzerimde yorgunluğu var. Kamyon çarpmış gibiyim.
Bu süreç ilerledikçe şey gibi hissediyorum...
Sanki ben...
Ruhun karanlık gecesi uzun bir hafta sonuna dönmüş gibi.
Merhaba.
Gayet taraflıyım.
Bu filme alma işinde yani. Ne yaptığımı bilmiyorum.
Ama bu benim hayatım.
Bu odada bu kamerayla bir saatlik çekim yaptım
ama mikrofonu açmamışız.
Dudak okumayı bilenler için hoş olurdu.
Bunu hatırlamıyorum.
- Hiç mi? - Hiç.
- Hangi sene? - Bu 2007.
2007.
Bununla ilgili
hiçbir şey
hatırlamıyorum.
Nedense izlerken çok rahatsız oldum
çünkü kendimden aldığım enerji diyor ki...
İşler iyi değil.
Bu video blog düşündüğümden farklı bir şeye dönüştü.
Şimdi hatırladım.
Bugün bir şarkı yazmaya başladım,
adı "Don't Tell Anybody I'm Jesus."
Biraz "Mack The Knife "a benziyor ama...
...günahkâr olanı.
Artık ayık değilim.
Hâlim bu.
Pilleri değiştir.
Her şeyi içiyorum,
reçeteli amfetamin...
Fişe takılı değil mi?
...OxyContin,
Adderall, Vicodin,
morfin.
En sevilenler.
Kahretsin. Gözümdeki morluğu görebiliyor musunuz, bilmiyorum.
Bir anlaşmazlık yaşadık
banyo zeminiyle.
Kaydım
ve ışık anahtarına çaktım.
Ne deniyordu? Işık anahtarı mı?
Elektrik düğmesi.
Gece tuvalete gitmek için kalktım
ama bacaklarım tutmuyordu çünkü çok şey içmiştim.
Resmen nasıl yürüyeceğimi hatırlayamadım
ama tuvalete gitmem gerekiyordu, düştüm ve duvara çarptım.
Bir de şuna karar vermiştim,
ilişkiye uygun biri değildim.
Biriyle beraberken başka birini görüp
"Onu istiyorum" diyordum. Ben bir arzu canavarıyım.
Her şeyi
istiyorum.
Kimlerle yattığıma gelirsek,
şunu herkes bilir,
rock yıldızı hayranlarıyla yatar.
Ben ilk değilim, son da olmayacağım.
Bir arkadaşım yakın bir arkadaşıyla çıkmamı önerdi.
Kim olduğuna baktım ve "Olur tabii!" dedim.
Huzurlarınızda sevgili Ayda Field.
- Merhaba. - Evet.
Merhaba!
Rob ile tanıştığımızda hayatım gayet yolundaydı.
Bir yemek davetine gidecektim.
"Benimle gelmek ister misin?" diye sordum.
"Gözümü oyarım daha iyi" dedi.
"Tamam, bu sert bir cevap" dedim.
"Yemekten sonra buluşalım" dedi, "Tamam" dedim.
Bir davetten sonra benim evime geldi.
O sıralar seviştiğim uyuşturucu satıcım az önce gitmişti.
Ev tamamen karanlık. Ne mum var ne de ışık var.
"Bu biraz garip" diyorum.
Oturup sohbet ediyoruz. Ortak hiçbir noktamız yok.
"Bu iş olmaz" diye düşünüyorum.
"Geldiği partiye onu geri götüreyim."
Benim haberim yok
ama Rob aslında bu partide beni ekecekmiş.
Belki ikimiz de birbirimize uygun olmadığımızı
ve beraber olmayacağımızı kabul ettiğimiz için
birbirimize karşı çok rahattık.
Arabada şakalar yapıyorduk. "Komik biriymiş" diye düşündüm.
"Beş dakikalığına uğrayayım" dedim.
Bir anda oldu, gülüyorduk,
sonra olanları anlatabilmem imkânsız, sanki evren açıldı.
O an sanki Ayda'yı hep tanıyormuşum gibi hissettim.
Bunu görmezden geldim sanırım.
Rob birden "Tuvalete gitmem gerek" dedi.
Ben bekliyordum.
"Kakasını mı yapıyor?" diye düşündüm.
Biraz kokain çektim.
Tikim vardı. Şöyle oluyordum...
"Gidip ne olduğuna bakayım" dedim.
Gittiğimde volta atıyordu. Kusmuş, gıdaklıyordu.
"Gitmemiz gerek" dedim.
Eve gelip bana baktı.
Sonra bütün gece konuştuk.
Çok uzun süre ayık olduğunu anlattı.
Kısa süre önce tekrar başlamış.
Bağımlılıkla tanışmam böyle oldu.
Ne söylediğimihatırlamam lazım.
Kişiliğinde bir değişiklik olmuyordu
ama mesela TV izlerken aniden kusuyordu.
"Robbie Williams'ın müziği hissiz insanlara göredir."
Uyuşturucu kullanımının, uyuşturucu sorununun
ölümcül olabileceğini bilmiyordum.
"Robbie fırsatçının teki." Öyleyim.
"Robbie Williams şaka gibi" diyen
o anlamsız, kötü, zehir zemberek saçmalıklar...
Çok korktuğumu hatırlıyorum çünkü hiç ummazken
bu kişiden çok hoşlanmaya başlamıştım.
Müzikten nefret mi ediyorum?
Bu mu?
"Bana göre Robbie Williams müziğin katilidir."
"Müzikte sevmediğim şey... Çok öfkelisin."
Nefret...
Sizce Tanrı Bobby Gillespie veya Gareth Gates ile
daha mı çok gurur duyuyor?
...beni ateşe atmak istiyor.
Nefret edilesi biri.
Ruhsal açıdan çok zor durumdaydı.
Başka bir ülkede bir rock yıldızıydı
ve her şeyi fena halde batırmıştı, dağılmış hâldeydi
ama öte yandan benim en yakınımdı, ruh eşimdi.
...kim olduğumu bilmiyordum.
Evet, oradaki o bakış
benim bakışım gibi değil.
Kendime ne yaptığımın farkındaydım.
Umurumda değildi.
Şöyle bir duygum vardı,
"En iyisi ölmek olacak."
Umurumda değildi, hiç sorun olmazdı.
Bağımlılıkların sizi götüreceği yer orası.
Oraya varıyor.
"Bakalım bunu nereye kadar götürebiliriz"
dediğinizde
doğal olarak geleceğiniz nokta orası.
"Robbie Williams'ın müziği hissiz insanlara göredir."
Beni mahveden ve başarılı olmamı sağlayan aynı şeydi.
Büyük. Daha fazla.
Ateşe dokun. Düğmeye bas. "Çek" diyorsa ittir.
Tüm bunlar bana kariyerimi verdi
ama yıkıcı bir tarafı da var.
Hangi kurdu beslediğinize bağlı.
Değişmek için ölmem gerekiyordu.
Ölmek veya yaptığın şeyi bırakmak.
Hatırlıyorum, 02.00'de onu aradım.
"Araba mı kullanıyorsun?" dedi, "Otoyoldayım" dedim.
"Eve varınca beni ara" dedi.
Ona dedim ki "Menajerlerim geldi
ve müdahale etti, beni rehabilitasyona götürüyorlar."
Dedi ki "Bir ilişki yaşayamam.
İyileşmem gerek.
Beraber olamayız. Senden ayrılmak zorundayım." Şok oldum.
Bir yandan da anlıyordum
çünkü onun iyi olmadığını görmüştüm. Şöyle düşündüğümü hatırlıyorum,
"Sadece iyileşmeni istiyorum. Ne yapman gerekiyorsa yap."
Çok üzgündüm. Ruh eşimi bulduğum gibi kaybetmiştim.
Robbie Williams 33. yaşına rehabilitasyonda giriyor.
Bu sabahki gazeteleri görmüşsünüzdür.
Robbie Williams ve fırtınalı hayat tarzının
sebep olduğu trajediyle dolular.
Kendine zarar vermemek için
rehabilitasyona gittiği iddia ediliyor.
Reçeteli ilaçlara bağımlı olduğunu kabul ettikten sonra
kendi sözleriyle "aptalca bir şey" yapmadan önce
rehabilitasyona gitmesi gerekti.
Rehabilitasyon.
Orası özel bir kulüp değil.
Bir hastane.
Kimi insanlar rehabilitasyonu bir sağlık kampı gibi düşünüyor.
Öyle değil.
Etrafında
derin depresyonda olan
ve hayatlarını mahvetmiş insanlar var.
Kim ve ne olduğunu anlıyorsun.
Bir bağımlı.
Rehabilitasyon bağımlılığı kesiyor.
Bana tekrar bir ayarlama yapma ve yaşayabilir miyim anlama fırsatı verdi.
Profesyonel kariyerim öyle büyümüştü ki
kendimi korumak için yapabileceğim tek şey
kariyerimden vazgeçmekti.
Siz süreci başlatmazsanız
süreç
sizi bulamayabilir.
Hayatımın bu döneminde emekli olduğumu biliyorum.
Barajı yıkıyorum.
O pop yıldızı hayatını yok etmeye çalışıyorum.
Ayda ile yine beraberdik.
Fas'a gittiğimizi hatırlıyorum,
Mısır'a.
"İş için gidip göremediğim yerlere gitmeli"
diye düşünmüştüm.
Arkadaşım Calvin Ayda'nın bir fotoğrafını çekmişti.
Dans ediyordu.
O fotoğrafa bakıp şöyle düşündüğümü hatırlıyorum,
"Nasıl bir yaşam enerjisi."
"Nasıl bir ruh."
Ama o fotoğrafı hatırlıyorum.
Zihnime kazınmış hâlde.
Ben ve gelecekteki eşim arasında bir ilişkinin temelleri atılıyordu.
Ama o sırada sen ne yapıyorsun deseydiniz
ne yaptığımı bilmiyordum.
Kariyerimle aramda yeterli bir mesafe oluşunca
aşka yer açıldı.
WILTSHIRE, İNGİLTERE
- Tamam. - Onu yap.
- Sarah'yı yapacağım. - Onu yap.
- Sarah'yı yapacağım. - Sarah'yı yap.
Yüzümden 40 cm inceldim.
Sadece gamzelerimden 8 cm. Pasta yiyerek hem de.
- Çok iyi. - Kremalıları severim.
Çok kremalı olanları.
- İnanılmaz. - Değil mi?
Çok acayip, değil mi?
Normale dön.
- Tekrar değiş. - "Tekrar değiş!"
- Bu cidden... - Yeni oyun. Tekrar değiş!
- Bu yeteneği nasıl edindim bilmiyorum. - Olamaz.
Acaba ağzına daha çok marşmelov alabilmek için olabilir mi?
Evet, nasıl bir paket ama.
Komik ve
kendisini ciddiye almıyor ve akıllı ve güzel.
Bana kendimi harika hissettiriyor.
Oraya baktığında
gerçekten özel bir şey olduğu belli.
Çok güzel.
- Niye hoşuna gitmedi biliyor musun? - Niye?
- Her şeyde o kazanmalı. - Ayda'yı izlerken yaptı.
- Şey gibi yaptı... - Evet, öyleydi.
- Yapsana. - Sen yaparken Rob'u izle.
Haydi İçkici, yapabilirsin.
Birbirimizin en iyi yönlerimizi görüyoruz.
Siktir.
- Canım, yemeyi çok seviyorum ya? - Evet.
Gelecekteki yüzüm bu.
Sen benimkini görmüştün, sorun değil.
Üç yıl hiçbir şey yapmadım.
Güçler gitti. Büyü gitti.
Bir amacım olmasına ihtiyaç duyduğumu anladım.
Yaratıcı olmalıydım, bir etkim olmalıydı.
İşte Robbie Williams bu. Benim işim bu.
Tam burada.
Beni bir şarkıcıyım. Bir besteciyim.
Eğlendirmek benim ruhumda var.
Ayda için şükrediyorum.
Sakinlik, güvenlik, korunma ve...
...tüm güzel şeyler için.
Bunun mümkün olabilmesi için
bana yeterli alan sağladı.
Sen çok mu güzelsin?
Evet, öylesin! Bizim için mi kıvırtarak geliyorsun?
Doğru eve mi geldik? Herhâlde öyle.
Güzel kız.
- Yeni albümün adı ne? - Reality Killed the Video Star.
Veya Il Protagonista.
Veya PoliteBox çünkü sonuncusu RudeBox'tı.
Ding When You're Ding-Dong Dingin'.
Veya... Güzel olanlar hangileriydi tatlım?
Evet. Robbie Williams and the Cock of Justice. Bunu sevdim.
Biraz zaman alacak
ama Reality Killed the Video Star geri dönmek için atılan
çekingen bir adımdı.
RudeBox albümünden sonra
çok güvenli müzikal denizlere açılıyorum.
Kendimi toparlamam
ve bu şeyi çok iyi planlamam lazım.
Aksi taktirde kariyerim yok olacak.
"Bir hit bul şişko."
Trevor çok sevdiğim albümler yapmıştı.
Beraber çalıştığım herkes ve ben güvenilir ellerde olduğumuzu biliyorduk.
- Evet, fena değil. - Fena değil.
- Fena değil, evet. - Evet.
Sanırım hiç bu kadar
özgüvensiz olmamıştım.
Kaza mahalline dönüyorum.
MOJAVE ÇÖLÜ
Yeni albümün adının
Reality Killed the Video Star olduğunu duyuran basın bültenleri yollandı.
Ve...
BBC Haberler en çok okunanlarda ikinci sırada.
Yani çok iyi.
Web sitesinin istatistikleri de çıldırdı.
Çok mutluyum.
İkinci gün. "Bodies."
Rob ile üç yıldır beraberdik
ama Robbie ile şimdi tanışıyordum.
Robbie tamamen farklı bir kişi gibi.
Onun için heyecanlanıyordum ama biraz da endişeliydim
çünkü her gece 80.000 kişinin sana bakması
nasıl bir şeydir, psikolojine etkisi nedir, bilmiyorum.
Beni sırtından atıp duran o vahşi ata
tekrar binmeliydim.
Evet, bu çok garip. Üç yıldır ne dans ettim ne de şarkı söyledim.
Geçen sefer bu vahşi at neredeyse boynumu kırmıştı.
Bu sefer ne yapacak?
LONDRA
O geri döndü, Tanrım, o geri döndü.
O bu ülkenin en büyük sanatçılarından biri. Ona bayılıyoruz.
Huzurlarınızda Bay Robbie Williams.
2009'da sahnelere döndüğümde,
The X Factor'da "Bodies "i söyledim ve ödüm koptu.
Nasılsınız?
Robbie ortaya çıkmadı.
Onun yerine normal Rob
geldi.
Çok memnun oldum.
Sahnedeyken bir anlam yakalayabilmek için bir şeylere tutunmaya çalıştım.
Her şey çok yapay ve korkutucu geldi.
Her şey çok yoğundu ve duygularımı saklayamadım.
Çok sevdim.
Harikasınız. Ne muhteşem bir seyirci. Teşekkürler!
Leeds'te yaşadığım şey beni psikolojik olarak yaralamıştı
ve etkisi hâlâ sürüyordu.
Hiçbir şeyden ve hiç kimseden emin olamıyordum.
Ayda dışında.
Burada kendime güvenim hiç yok.
Rob'a kapımız daima açık.
Bir gün canı sıkılırsa, biz de turnedeysek
ve evinde otururken gelip bir şarkı söylemek isterse
başımızın üzerinde yeri var. Onun için bir mikrofonumuz olacak.
İngiltere'nin en büyük pop gruplarından Take That dağılmıştı.
Ama 10 yıl sonra yeniden bir aradalar, Robbie Williams yok gerçi
ama liste başına tekrar yerleştiler.
The Circus turnesini izledim. Gördüğüm en iyi şovlardan biriydi.
Beni inanılmaz heyecanlandırdı.
Sonra kafamda bir kapı açıldı ve dedim ki,
"Vay be, ben bunu deneyimlemek istiyorum."
Take That'ten öyle kızgın ayrılmamın bir nedeni var.
Biraz suskun olacağımı bilmenizi istiyorum.
Biraz gerginim, biraz da korkuyorum, birkaç gündür böyleyim.
Ayrıca istiyorum ki...
Biraz zaman alıyor dostum. Bizimki dört yıl sürdü.
Onca zaman sonra bir araya geldiğimizde bizi görmeliydin.
Birbirimizi tekrar tanımak zaman aldı, değil mi?
Kızgınlığım yok olup gitti.
Geriye sadece bir odadaki dört genç adam kaldı
ve çok çabuk fark ettim ki birbirimizi seviyoruz.
- Seni takdim etmemiz... - Çok geç olacak...
...sana merhaba dememiz çok güzel olur bence.
"Karşınızda dostumuz Robbie." Sen girersin.
Menajerlerim Dave ve Tim ile toplantı yaptık,
tablolar falan hazırlamışlardı.
"Tamam, peki" falan diyorlardı.
"Turneye tek başına gitseydin bu kadar kazanacaktın."
İnanılmaz miktarda bir paraydı.
"Take That ile çalışırsan bu kadar kazanıyorsun."
Dedim ki
"Arkadaşlar, ben yine de Take That'e katılacağım."
"Tamam."
Take That'te olduğumda,
yanınızda üzerinizdeki gözlerin sorumluluğunu paylaşan
dört kişi daha var.
Take That'e tekrar katılmak bana çok yardımcı oldu.
Beni müzik dünyasına tekrar soktu.
Kalabalıkta saklanmamı, hem kamufle hem görünür olmamı sağladı.
O yaz İngiltere'yi kasıp kavurduk.
Pop yıldızı Robbie Williams gibiydim.
Take That'e tekrar katılmak
beni şu an olduğum yere ulaştıran yolculuğumun
çok önemli bir parçasıydı.
Ulaştığım yer ve o zamandan beri kariyerimde olup bitenler...
...tam bir mucize.
Bana çoğu zaman güvende hissettiren şey,
medyada söyledikleri veya kendimle ilgili hissettiklerim ne olursa olsun
gelip beni izleyen bu inanılmaz seyirciydi.
Seyircim beni yıllar boyunca hep korudu.
Yaşlandıkça garipleşmeye başladım, "Bir konserine gitmiştim
ve çok beğenmiştim" dediklerinde ağlayacak gibi oluyorum.
Bunu beraber yaptık.
Birbirimizi anladık, beraber bir an yarattık
ve o an ruhlarımıza kazındı.
O deneyimi paylaştığımız için sonsuza dek minnettar olacağım.
Bu süreç senin için nasıldı?
İzlemesi zordu.
Ama kendimi iyi hissediyorum...
...çünkü çokça şakalaşma, espri ve neşe vardı.
Bu görüntülerde görmeyi beklemediğim bir yumuşaklık vardı.
Bu arındıran bir şey.
Buradan önceki hâlime göre
duygusal olarak hafiflemiş olarak ayrılacağım.
Bu defteri kapatıp hayatıma devam edebilirim.
Kendime karşı kabul ve sevgi hissediyorum.
Bu önemli bir şey dostum.
Evet, öyle hissediyorum.
Bittiğinde böyle hissetmeyi beklemiyordum.
Şu an farklı biriyim.
Tanrıya şükür.
Mutlu bir son var.
En azından benim için.
Kalbimdeki boşluk dört çocuk ve bir eşle doldu.
Güzel.
Tam puan.
- Günaydın aşkım. - Günaydın canım.
- Bir şey ister misin? - Hayır, sağ ol.
Böyle iyiyim.
Tamam, şunu giyeyim.
Babacık uçağa binecek Beau-beaus.
Niye?
- İşe gitmesi gerek. - Ben de binmek istiyorum.
Uçağa binip babayla işe mi gideceksin?
- Evet. - Şarkı söyleyecek misin?
- Evet. - Söyleyecek misin?
- Ne söyleyeceksin? - Ne söyleyeceksin?
İyi ki doğdun
- Hoşça kal sarılması yapalım mı? - Evet.
- Seni seviyorum. - Tamam.
Seni kim seviyor?
- Anne. - Evet!
Başka kim seviyor?
- Sen! - Evet.
Evet, seviyorum.
Seni çok seviyoruz Beau-beaus.
Evet.
Seni kim seviyor?
Baba.
- Seni kim seviyor? - Anne.
Bütün gün midem ağrıdı.
Onlardan hiç bu kadar uzun ayrı kalmadım. Bundan nefret ediyorum.
Ama mutluyum
çünkü çocuklarım ve eşim için para kazanabiliyorum.
Bana bir amaç veriyor, bana amaç gerek.
Ted, gel bana sarıl. Anne, Charlie'yi çağırır mısın?
Charlie!
- Buraya gel Charlie. - İşte geldi.
- Coco nerede? - Seni seviyorum dostum.
- Coco'yu çağırır mısın? - Bak bana. Seninle çok gurur duyuyorum.
- Gitmek zorunda mısın? - Evet.
- Seni seviyorum İçkici. - Sizi seviyorum.
2022 LONDRA
Neler olacağını kimse bilemez.
Ama şu an fark ediyorum ki
sanırım hayatım boyunca yaşadığım
en harika dönem bu.
Şu an farklı bir şekilde yaşıyorum.
Farklı bir tarzda yaşıyorum.
Hayatımı kabul ediyorum.
Ne zorluyorum ne de kavga ediyorum.
Onun içinde nasıl yaşayacağımı anladım.
Rahatım.
Dört çocuk babasıyım, sevdiğim kadınla mutlu bir evliliğim var.
Gerçekten mutlu olma yolunda ilerliyorum.
Bu hayatta bana bahşedilen mucizeler...
...öyle çok ve öyle inanılmaz ki...
...ne gerekiyorsa yaparak bunun keyfini çıkarmayı öğrenmek için
içimde bir ihtiyaç ve istek var.
Artık her şey farklı.
Ne büyük bir keyif.
Ne muhteşem bir macera.
Alt yazı çevirmeni: Meltem Arican