คุณอยู่บนเวที
และคุณไม่รู้บท ไม่รู้ว่าทําอะไรอยู่
"นายไม่คู่ควรกับมัน"
"นายทําไม่ได้"
การมอบบางสิ่งอยู่ตลอดเวลา
ทําให้เรารู้สึกคลื่นไส้
บางครั้งก็ทําให้เราอยากหนีไป
(ร็อบบี้ วิลเลียมส์)
ผมอยู่ในสถานการณ์ ที่ผิดปกติอย่างที่สุด
มันกลายเป็นจริงสําหรับผม
บนเวทีที่ลีดส์
มีคนรอให้ผมทําพลาด
(ตอนสี่: ทําลายวงจร)
เมื่อวาน กับเรื่องที่ลีดส์
ผมต้องเผชิญอะไรหลายอย่าง
ผมยังสัมผัสความรู้สึกนั้นได้วันนี้ เหมือนถูกอัดกระแทกอย่างยาวนาน
ในขณะที่วันเวลาดําเนินไป การผ่านขั้นตอนพวกนี้ ดูเหมือนผม...
ที่ผ่านมาผม...
จุดดํามืดภายในใจมันขยายวงกว้างขึ้น
(ปี 2007)
(ลอสแอนเจลิส)
สวัสดี
บ้าชะมัดเลย
การอัดวิดีโอนี่ ผมไม่รู้ว่าทําห่าอะไรอยู่
แต่นั่นละชีวิตผม
ผมอัดวิดีโอเล่าเรื่อง อยู่ในห้องนี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว
แต่ไม่ได้เปิดไมค์
คนที่อ่านปากได้คงชอบใจกัน
ผมจําช่วงนี้ไม่ได้เลย
- ไม่ได้เลยเหรอ - ไม่
- นี่ปีอะไร - ตอนปี 2007
ปี 2007
ผมจําไม่ได้
สักอย่าง
ในคลิปนี้
อยู่ดีๆ ก็รู้สึกอึดอัดที่ต้องดู
เพราะผมสัมผัสได้ว่า ตัวเองในตอนนั้น...
ไม่สู้ดีเลย
วิดีโอบันทึกเรื่องราวนี้ กลายเป็นคนละอย่างกับที่ผมคิดไว้
ผมจําได้แล้ว
วันนี้ผมเริ่มแต่งเพลง
และมันมีชื่อว่า "ดอนต์เทลเอนีบอดีไอแอมจีซัส"
มันคล้ายเพลง "แมคเดอะไนฟ์" แต่...
ลบหลู่ศาสนา
ผมกู่ไม่กลับแล้ว
ผมถลําลึกขนาดนั้นเลย
เปลี่ยนแบตเตอรี่
ติดยา
แอมเฟตามีนที่หมอจ่ายได้
ไม่ได้เสียบปลั๊กเหรอ
ออกซิโคติน
แอดเดอรอล ไวโคดิน
มอร์ฟีน
อย่างที่รู้ ตัวที่ฮิตกัน
ให้ตายสิ ไม่รู้คุณเห็น รอยช้ําตรงตาผมไหม
ผมไปมีเรื่องกับ
พื้นห้องน้ํา
ผมลื่น
แล้วไปโดนปุ่มไฟ
เรียกว่าอะไรแล้วนะ ปุ่มไฟ
สวิตช์ไฟ
ตอนกลางคืนผมตื่นมาเข้าห้องน้ํา
แล้วขยับขาไม่ได้เพราะผมเสพยาเยอะมาก
ผมคิดไม่ออกเลยว่าต้องเดินยังไง
แต่ผมต้องไปห้องน้ํา และลื่นล้มฟาดผนัง
ผมยังตัดสินใจด้วยว่า
ผมไม่เหมาะจะคบหาใครจริงจัง
ผมคบกับคนนึง แล้วพอเห็นคนอื่นก็คิดว่า
"อยากได้คนนั้น" ผมมีแต่ความอยากได้
ผมต้องได้
ทุกอย่าง
ถ้าพูดถึงคนที่ผมนอนด้วย
เขาทํากันมาตั้งนานแล้ว
ร็อกสตาร์นอนกับแฟนเพลง หรือพวกที่ตามไปดูการแสดง
ผมไม่ใช่คนแรกและจะไม่เป็นคนสุดท้าย
เพื่อนผมแนะนําให้ผมไปเดตกับคนคนหนึ่ง
ที่เป็นเพื่อนเขา ผมเลยหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอ
แล้วก็คิดว่า "เอาสิ"
ขอเสียงต้อนรับคนสวย ไอด้า ฟิลด์
- สวัสดีค่ะ - ครับ
สวัสดี
ที่จริงชีวิตฉันดีมากเลยนะ ตอนที่เจอร็อบ
ฉันกําลังจะไปปาร์ตี้มื้อค่ํา
เลยถามเขาว่า "อยากไปปาร์ตี้มื้อค่ํากับฉันไหม"
เขาตอบว่า "ขอเอามีดจิ้มตาตัวเองดีกว่า"
ฉันก็แบบ "โอเค ชัดเจนดีนะ"
เขาบอกว่า "ไว้เจอกันหลังปาร์ตี้จบ" ฉันตอบว่า "ได้"
เธอแวะมาบ้านผมหลังออกจากปาร์ตี้
ผมเพิ่งส่งคนขายยา ที่นอนด้วยในตอนนั้นกลับไป
บ้านมืดทั้งหลังเลย ไม่จุดเทียน ไม่เปิดไฟ
ฉันก็แบบ "มันแปลกๆ นะ"
เราแค่นั่งคุยกัน ไม่มีอะไรเหมือนกันสักอย่าง
ผมคิดว่า "ไม่เห็นจะได้เรื่องเลย"
"ฉันพาเธอกลับไปปาร์ตี้ ที่เธอไปมาดีกว่า"
ฉันไม่รู้เลยว่า
ร็อบตั้งใจทิ้งฉันไว้ที่ปาร์ตี้
ฉันเดาว่าเราคงยอมรับความจริงที่ว่า
เราไม่เหมาะสมกันเลย และนี่เป็นเรื่องผิดพลาด
เราต่างคนต่างปล่อยตัว
เราพูดอะไรตลกๆ ในรถ แล้วฉันก็คิดว่า "เอ๊ะ เขาตลกดีนะ"
ผมคิดว่า "เข้าไปสักห้านาทีแล้วกัน"
มีจังหวะนึงที่เราหัวเราะด้วยกัน
ฉันบอกไม่ได้ด้วยซ้ําว่าเกิดอะไรขึ้น มันเหมือนฟ้าเปิดทางให้
มีจังหวะที่ผมรู้สึก เหมือนรู้จักเธอมาทั้งชีวิต
แต่ผมคงเลือกที่จะมองข้ามไป
จู่ๆ ร็อบก็พูดว่า "ผมต้องไปห้องน้ํา"
ฉันก็รอ
คิดในใจว่า "ไปอึหรือไงนะ"
แล้วผมก็เสพโคเคน
ผมพะงาบๆ แบบนี้...
ฉันพูดว่า "ต้องออกไปดูหน่อย ว่าเกิดอะไรขึ้น"
แล้วก็เห็นเขาอยู่ตรงนั้น เดินเป็นหนูติดจั่น อาเจียน สํารอก
ฉันก็แบบ
"กลับกันเถอะ"
สุดท้ายเธอต้องมาดูแลผมที่บ้าน
แล้วเราก็คุยกันทั้งคืน
เขาน่าจะอธิบายว่าเขาเลิกยามานานมาก
แล้วกลับไปเล่นอีก
"มันคือประตูสู่การเสพติดของผม"
ผมจะพยายามจําไว้
ว่าผมพูดอะไรออกไป
คุณจะไม่สังเกตว่าบุคลิกเขาเปลี่ยนไป
แต่จู่ๆ เขาจะอ้วกออกมาตอนดูทีวี
"ร็อบบี้ วิลเลียมส์คือบทเพลง
สําหรับคนไร้ความรู้สึก"
ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าจะมีคนที่เสพยา
มีปัญหา และมันอาจรุนแรงถึงชีวิต
"ร็อบบี้คือผู้ฉวยโอกาส ในวงการบันเทิง" ใช่
ไอ้พวกใจไม้ไส้ระกํา
ด่าว่า "ร็อบบี้แม่งไร้สาระ"
ฉันจําได้ว่ารู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ เพราะจู่ๆ ฉันก็...
ฉัน...
ชอบคนคนนี้มากๆ
แสดงว่าผมเกลียดดนตรีเหรอ
ผมทําแบบนั้นเหรอ
"สําหรับฉัน ร็อบบี้คือ อาชญากรรมต่อดนตรี"
"สิ่งที่ทําให้ฉันไม่ชอบดนตรี... แกนี่หัวร้อนจริง"
โคตรเกลียด
คิดว่าพระเจ้าภาคภูมิใจ
ในบ็อบบี้ กิลเลสพี
หรือกาเรธ เกตส์กว่าเหรอ
อยากจุดไฟเผาผม
มีคนให้เกลียด
เขาคือคนที่มีเรื่องทุกข์ใจมากมาย
คนที่เป็นเหมือนร็อกสตาร์ ในประเทศอื่น
และชีวิตพังพินาศเพราะมัน เขาแหลกสลาย
แต่ก็ยัง
เป็นคนที่ใช่สําหรับฉัน เป็นเนื้อคู่ฉัน
ไม่รู้ว่าผมเป็นใคร
ใช่ คือว่านั่น...
แววตาที่จ้องมา
ไม่เหมือนแววตาผมเลย
ผมพอจะรู้ว่าทําอะไรกับตัวเอง
แต่ผมไม่สนใจ
ผมมีความรู้สึกที่ว่า
"ตายไปซะคงจะดีกว่า"
ผมไม่สนใจและมันก็ไม่เป็นไร
การเสพติดทําให้คุณเป็นแบบนั้น
นั่นคือปลายทาง
พัฒนาการตามธรรมชาติ
ของ
"มาดูกันว่าเราจะไปได้ไกลแค่ไหน"
"ดนตรีของร็อบบี้ มีไว้เพื่อคนไร้ความรู้สึก"
สิ่งที่ทําลายผมยังเป็นสิ่งที่ ทําให้ผมประสบความสําเร็จ
ใหญ่โต เอาอีก
เล่นกับไฟ จี้จุดตาย ผลักออกเวลาคนบอกให้ "ดึง"
ทุกอย่างที่ว่ามา ทําให้ผมมีอาชีพของตัวเอง
แต่มันก็มีผลเสียด้วยเช่นกัน
ขึ้นอยู่กับว่าเราสุมไฟให้อะไร
ผมต้องใกล้ตายก่อน ถึงจะเปลี่ยนตัวเองได้
ตายหรือหยุดสิ่งที่ทําอยู่
ฉันจําได้ว่าน่าจะตอนตีสอง ฉันโทรหาเขา
เขาถามว่า "ขับรถอยู่เหรอ" ฉันตอบว่า "ใช่ อยู่บนทางด่วน"
เขาว่า "ถึงบ้านแล้วโทรมานะ"
ผมบอกเธอว่า "ทีมผู้จัดการผมแวะมา
พวกเขาเข้าแทรกแซงและจะพาผมไปบําบัด"
เขาบอกว่า "ผมคบใครไม่ได้"
"ผมต้องรักษาตัว"
"ผมคบกับคุณไม่ได้ ผมต้องเลิกกับคุณ" ฉันแบบ...
มันแบบว่า ฉันเข้าใจนะ
เพราะฉันเห็นว่าเขาป่วย ฉันจําได้ว่าคิดในใจ
"ฉันแค่อยากให้คุณดีขึ้น ทําสิ่งที่คุณต้องทําเถอะ"
แต่ฉันแค่เศร้าเหลือเกิน เขาคือคู่แท้ของฉัน
และเขาจากไปแล้ว
วันนี้ร็อบบี้ วิลเลียมส์ตื่นขึ้นมา ในสถานบําบัดในวันเกิดปีที่ 33 ของเขา
คุณไม่น่าพลาดข่าวหน้าหนึ่งเช้านี้
ดูเหมือนจะมีแต่เรื่องน่าสลดใจ ตามมาจากข่าว
ร็อบบี้ วิลเลียมส์ กับวิถีชีวิตลุ่มๆ ดอนๆ
วันนี้มีคนอ้างว่าเขาเข้ารับการบําบัด
เพื่อเลี่ยงการทําร้ายตัวเอง
หลังจากยอมรับว่าเขาติด สารเสพติดที่ได้รับอนุญาตหลายชนิด
เขาต้องเข้ารับการบําบัดก่อนที่ จากคํากล่าวของร็อบบี้ วิลเลียมส์
เขาจะทํา "เรื่องโง่ๆ"
สถานบําบัด
มันไม่ใช่คันทรีคลับ
มันคือโรงพยาบาล
บางคนนึกว่าสถานบําบัดเหมือนกับ
สถานฟื้นฟูสุขภาพ
แต่ไม่ใช่เลย
ห้อมล้อมด้วย
ผู้คนที่มีอาการซึมเศร้าหนัก
และเพิ่งทําชีวิตตัวเองวอดวาย
การทําความเข้าใจว่า แท้จริงแล้วเราคือใคร
คนติดยา
สถานบําบัดตัดวงจรการเสพติด
มันทําให้ผมได้มีโอกาส ปรับเปลี่ยนมุมมอง
และดูว่าจะใช้ชีวิตได้ไหม
หน้าที่การงานผมประสบความสําเร็จมาก
จนหนทางเดียวที่ผมจะสามารถ รักษาชีวิตตัวเองไว้ได้
คือการเดินออกมา
ถ้าคุณไม่เริ่มลงมือทํา
ก็อาจมีบางครั้ง
ที่โอกาสจะมาหาคุณเอง
(ปี 2008)
ช่วงชีวิตนี้ของผม ผมรู้ว่าผมเกษียณแล้ว
ปล่อยวางทุกอย่าง
พยายามสลัดคราบป๊อปสตาร์
ที่ห่อหุ้มอยู่
ผมกับไอด้ากลับมาคบกัน
ผมจําได้ว่าเราไปโมร็อกโก
อียิปต์
ผมคิดว่า "ไปดูที่ต่างๆ
ที่เคยไปทํางาน แต่ยังไม่ได้เห็นอะไรดีกว่า"
ผมจําได้ว่าคาลวินเพื่อนผม ถ่ายรูปไอด้าไว้
เธอกําลังเต้นอะไรอยู่สักอย่าง
ผมจําได้ว่าดูรูปนั้นแล้วคิดว่า
"มีชีวิตชีวาดีจริงๆ"
"ใช้ชีวิตเต็มที่จัง"
ผมจําภาพนั้นได้ มัน...
ฝังอยู่ในใจผม
ผมกับว่าที่ภรรยา ได้สานสัมพันกันจนแน่นแฟ้น แต่...
ถ้าคุณถามผมตอนนั้นว่าผมทําอะไรอยู่
ผมคงไม่รู้ตัว
ผมเอาตัวออกห่างจากงานมากพอ
ที่จะตกหลุมรัก
(ปี 2009)
(วิลต์เชียร์ อังกฤษ)
- โอเค - เลียนแบบเธอ
- ฉันจะทําแค่ซาร่าห์ - ลองซาร่าห์
- เลียนแบบซาร่าห์ - ลองซาร่าห์
หน้าฉันซูบไป 17 นิ้ว
แค่ลักยิ้มก็หายไปสามแล้ว นี่ขนาดกินชีสเค้กนะเนี่ย
- เหมือนสุด - ชอบของมันๆ มาก
ชอบของมันสุดๆ
- เหมือนเกินไปแล้ว - ใช่ไหมล่ะ
นั่นสิ ไม่แปลกเหรอ
เปลี่ยนกลับเป็นปกติ
- กลับไปใหม่ - "เปลี่ยนกลับ"
- นี่มัน... - นี่เกมใหม่ เปลี่ยนกลับ
- ไม่รู้ว่าทําไมฉันเก่งเรื่องแบบนี้ - ก็นั่นสิ
เพราะว่าเธออมมาร์ชแมลโลว์ ไว้ในปากได้มากกว่าหรือเปล่า
ใช่ ครบเครื่องจริงๆ
ตลก
ไม่ระวังตัวจนเกินไป ฉลาดแถมยังสวย
ทําให้ผมรู้สึกดีมาก
รู้ไหม
พอดูตรงนี้แล้วเห็นเลยว่า
เกิดเรื่องที่พิเศษมากๆ ขึ้น
มันเจ๋งมากเลย
- รู้ใช่ไหมว่าทําไมเขาไม่ชอบ - ทําไม
- เขาต้องชนะทุกอย่าง - เขามองเธอแล้วก็ทําตาม
- เขาแบบว่า... - ใช่ เขาแบบ
- ลองทําดูสิ - เธอทําแล้วดูร็อบสิ
ลองดูสิ บูซี่ คุณทําได้
เธอมองเห็นด้านดีที่สุดของผม ผมมองเห็นด้านดีที่สุดของเธอ
คุณมันร้าย
- ที่รัก รู้ใช่ไหมว่าฉันชอบกินเยอะ - รู้
นั่นคือหน้าฉันในอนาคต
ได้ คุณเคยเห็นผมตอนนั้นแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
ผมไม่ทําอะไรเลย
อยู่สามปี
พลังเหือดแห้งไป มนต์เสน่ห์จางไปแล้ว
ผมรู้สึกตัวอย่างจังว่า ผมจําเป็นต้องมีเป้าหมาย
ผมจําเป็นต้องสร้างสรรค์ และเปล่งเสียงออกมา
นี่คือร็อบบี้ วิลเลียมส์ นี่คืองานของผม
ตรงนี้
ผมเป็นนักร้อง ผมเป็นนักแต่งเพลง
และผมเกิดมาเพื่อมอบความบันเทิง
ขอบคุณที่ฟ้าส่งไอด้ามา
เป็นสิ่งปลอบใจ ความปลอดภัย ที่หลบภัย และ...
เรื่องดีๆ ทุกอย่าง
เธอให้พื้นที่ผมมากพอ
จนมีความเป็นไปได้
(ลอสแอนเจลิส)
หนูสวยใช่ไหมคะ
ใช่แล้ว ส่ายก้นให้เราดูเหรอ
เรามาบ้านถูกหลังไหม น่าจะถูกนะ
คนสวย
- อัลบั้มใหม่ชื่อว่าอะไร - เรียลลิตี้คิลด์เดอะวิดีโอสตาร์
หรืออิลโพรทาโกนิสต้า
หรือโพไลต์บ็อกซ์ เพราะอัลบั้มล่าสุดชื่อรู้ดบ็อกซ์
ดิงเวนยูดิงดองดิงกิ้น
หรือ... อันที่เจ๋งๆ คืออะไรแล้วนะ แบ็บ
เออใช่ ร็อบบี้ วิลเลียมส์ แอนด์เดอะค็อกออฟจัสติส ชอบมากเลย
มันจะต้องใช้เวลาสักพัก
แต่เรียลลิตี้คิลด์เดอะวิดีโอสตาร์ เป็นการทดลองกลับเข้าสู่
ชีวิตในแสงไฟ
หลังจากอัลบั้มรู้ดบ็อกซ์
ผมมุ่งหน้าสู่เส้นทางดนตรี ที่ขายได้แน่ๆ
ผมต้องตั้งสติให้ดี
แล้วใช้ความคิดกับอัลบั้มนี้ให้มากๆ
ไม่อย่างนั้นอาชีพผมได้จบเห่แน่
"หาเพลงฮิตมา ไอ้อ้วน"
เทรเวอร์ทําอัลบั้มมากมายที่ผมรัก
ผมและทุกคนที่ผมทํางานด้วย รู้ว่าเราได้คนมีฝีมือมาช่วย
- ใช่ ไม่เลวนะ - ใช้ได้
- ใช้ได้เลย ใช่ - ใช่
ผมว่าผมไม่เคยรู้สึก
ไม่แน่ใจในตัวเองเท่านั้นมาก่อน กับการกลับมา
กลับสู่จุดเกิดเหตุ
(ทะเลทรายโมฮาวี)
แจกข่าวให้สื่อไปแล้ว
ประกาศว่าอัลบั้มใหม่มีชื่อว่า
เรียลลิตี้คิลด์เดอะวิดีโอสตาร์
และ
มันขึ้นเป็นข่าวที่ถูกอ่านมากที่สุด อันดับสองของบีบีซี
ถือว่าเจ๋งดี
ดูเหมือนว่า
สถิติในเว็บไซต์พุ่งทะลุเพดานเลย
ผมมีความสุขนะ
วันที่สอง "บอดี้ส์"
เราคบกันมาสามปี ฉันกับร็อบ
ฉันถึงได้รู้จักกับร็อบบี้
ร็อบบี้เป็นอีกคน ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ฉันตื่นเต้นกับเขานะแต่ก็กังวลด้วย
เพราะฉันไม่รู้ว่า การมีคนแปดหมื่นคนจ้องมองคุณ
ทุกคืนมันเป็นยังไง และมันส่งผลต่อสภาพจิตใจยังไง
ผมต้องกลับไปขี่ม้าป่า
ที่เอาแต่ดีดผมตกลงมา
ใช่ ก็แปลกดี ผมไม่ได้
ร้องเพลงหรือเต้นมาสามปีแล้ว
ครั้งสุดท้าย ม้าป่าตัวนี้ เรียกได้ว่าพยศจนผมคอหัก
คราวนี้มันจะทําอะไร
(ลอนดอน)
เขากลับมาแล้ว กลับมาจริงๆ
เขาคือหนึ่งในผู้มอบความบันเทิง ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ เรารักเขา
และนี่คือร็อบบี้ วิลเลียมส์
ตอนที่ผมกลับมาในปี 2009
ผมแสดงเพลง "บอดี้ส์" ในรายการดิเอ็กซ์แฟกเตอร์
และผมสติแตกไปเลย
เป็นไงกันบ้าง
ร่างร็อบบี้ไม่ประทับ
แต่ร็อบคนธรรมดา
ขึ้นไปอยู่บนนั้นแทน
เป็นเกียรติจริงๆ
ผมไม่สามารถยึดมั่นในอะไร
ที่ทําให้การแสดงนั้น มีความหมายขึ้นมาได้
ทุกอย่างรู้สึกไม่เป็นธรรมชาติ และน่ากลัว
ทุกอย่างมันถาโถมเข้ามา และผมเก็บอารมณ์ไม่ได้
ผมชอบมากเลย
ผู้ชมคึกดีจริงๆ สุดยอดเลยครับทุกคน ขอบคุณครับ
ผลกระทบจากเรื่องทั้งหมด ที่เกิดขึ้นในลีดส์ยังไม่จางหายไป
มันสร้างความเสียหายทางจิตใจให้ผม
ผมแค่ไม่มั่นใจ
ในทุกๆ เรื่อง ทุกๆ คน และทุกๆ อย่าง
ยกเว้นไอด้า
ผมไม่เป็นตัวของตัวเองเลยในคลิปนี้
ประตูเปิดรอร็อบอยู่เสมอ
ถ้าวันไหนเขาเกิดเบื่อ แล้วเราทัวร์กันอยู่
เขานั่งอยู่บ้าน และอยากมาร่วมร้องเพลง
เรายินดีต้อนรับเขาจริงๆ เราจะเตรียมไมค์เผื่อไว้ให้เขา
หนึ่งในวงบอยแบนด์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในอังกฤษ เทกแดตวงแตก
แต่พวกเขากลับมารวมตัวกันหลังผ่านไป สิบปีแม้จะไม่มีร็อบบี้ วิลเลียมส์
และพวกเขากลับมาครองชาร์ตอีกครั้ง
ผมได้ดูทัวร์เดอะเซอร์คัส หนึ่งในโชว์ที่ดีที่สุดที่ผมเคยดู
และผมรู้สึก
ตื่นเต้นกับมันมากๆ
แล้วจากนั้นโอกาสก็เข้ามา ผมบอกว่า...
"คอร์ ฉันอยาก...
สัมผัสประสบการณ์นั้น"
มีสาเหตุที่ผมออกจากเทกแดต ด้วยความโกรธแค้น
ฉันบอกไว้ก่อนว่าฉันอาจจะเงียบหน่อย
ฉันกังวลนิดๆ แล้วก็กลัวหน่อยๆ เป็นมาหลายวันแล้วด้วย
และฉันอยาก...
มันต้องใช้เวลาสักพักน่ะ เราเองก็ใช้เวลาตั้งสี่ปี
น่าจะได้เห็นตอนเรากลับมาเจอกัน หลังเกิดเรื่องคราวนั้น
ต้องใช้เวลา ทําความรู้จักกันใหม่สักพัก ใช่ไหม
โทสะของผมบรรเทาลงและหายไปแล้ว
เหลือเพียงแค่ผู้ชายสี่คน ในห้องห้องหนึ่ง
แล้วผมก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า พวกเขารักผมและผมรักพวกเขา
- ฉันว่ามันเหมือน... - มันจะสายไป
ช่วงเวลาที่งดงาม ที่เราจะได้กล่าวแนะนํานาย ทักทายนาย
"นี่เพื่อนเรา ร็อบบี้" เชิญเลย
ผมจําได้ว่าประชุมกับทีมผู้จัดการ
เดฟกับทิม ตอนนั้น พวกเขามีกระดานพลิกได้
พวกเขาพูดว่า "เอาละ โอเค"
"ถ้านายออกทัวร์คนเดียว นายจะได้เงินเท่านี้"
เป็นจํานวนเงินมหาศาลเลย
"และถ้านายทํางานกับเทกแดต นายได้เท่านี้"
และผมตอบว่า
"ทุกคน ฉันยัง
อยากร่วมวงเทกแดตอยู่ดี"
"โอเค"
ตอนที่ผมอยู่เทกแดต
มีอีกสี่คนอยู่ข้างๆ คุณ ช่วยบรรเทาความรับผิดชอบ
ของการถูกจ้องมอง
การกลับไปร่วมวงเทกแดตช่วยผมไว้จริงๆ
ช่วยผลักดันผมกลับเข้าที่
ช่วยให้ผมซ่อนตัวในแสงไฟ ได้อําพรางตัวแม้จะถูกจ้องมอง
หน้าร้อนนั้นเราครองประเทศอังกฤษ
ผมรู้สึกเหมือนป๊อปสตาร์ ร็อบบี้ วิลเลียมส์
และการกลับไปร่วมวงเทกแดต
เป็นส่วนที่สําคัญมากของการเดินทาง
สู่จุดที่ผมยืนอยู่วันนี้
ที่ที่ผมได้ไปและสิ่งที่เกิดขึ้น ในเส้นทางอาชีพของผมนับแต่นั้น
คือปาฏิหาริย์
สิ่งเดียวที่ผมให้ผมรู้สึกปลอดภัย ในหลายๆ ครั้ง
คือไม่ว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายยังไง หรือผมคิดยังไงเกี่ยวกับตัวเอง
ก็ยังมีผู้ชมที่ยอดเยี่ยมที่มาดูผม
ผู้ชมปกป้องผมมาตลอดหลายปี
ตลกดีนะ พอแก่ตัวลง ถ้ามีคนมาบอกว่า
"ฉันไปดูการแสดงมา สนุกมากเลย" ผมแทบร้องไห้เลย
เราทําสิ่งนั้นด้วยกัน
เราเข้าใจกัน และร่วมกันสร้างช่วงเวลานั้น
ที่จะประทับอยู่ในจิตวิญญาณ และจิตใจของเรา
ผมขอบคุณเสมอที่เรา ได้ร่วมแบ่งปันประสบการณ์นั้น
คุณคิดว่ากระบวนการนี้เป็นยังไง
มันทนดูลําบาก
แต่ผมรู้สึกดีเพราะว่า
มีความคะนอง เสียงหัวเราะ และความขบขันอยู่เยอะมาก
มีความอ่อนโยน
อยู่ในคลิปที่ผมไม่คาดว่าจะได้เห็น
มันเป็นยาระบาย
ผมจะเดินออกจากที่นี่
ได้อย่างเบาใจกว่าที่เคย
ผมสามารถจบเรื่องนี้ แล้วเดินหน้าต่อได้
ผมยอมรับและรักตัวเองขึ้นบ้างแล้ว
นับว่ายิ่งใหญ่มากเลยนะ
ใช่ มันรู้สึกยิ่งใหญ่จริงๆ
ผมไม่ได้คาดว่าจะรู้สึกแบบนี้ในตอนจบ
ตอนนี้ผมเป็นคนใหม่แล้ว
ขอบคุณพระเจ้า
ที่จบอย่างมีความสุข
สําหรับผมก็แล้วกัน
ช่องว่างรูปพระเจ้านั่นคงถูกเติมเต็ม ด้วยลูกๆ ทั้งสี่และภรรยาละมั้ง
ดีจัง
ให้คะแนนเต็ม
- อรุณสวัสดิ์ที่รัก - อรุณสวัสดิ์
- อยากได้อะไรไหม - ไม่ ขอบคุณนะ
มีครบแล้ว
โอเค ผมจะใส่ตัวนี้
พ่อจะไปขึ้นเครื่องแล้ว โบโบส์
ทําไมฮะ
- พ่อต้องไปทํางาน - ผมอยากขึ้นเครื่อง
ลูกอยากไปขึ้นเครื่องกับพ่อ แล้วไปทํางานเหรอ
- ฮะ - จะร้องเพลงเหรอ
- ฮะ - ร้องเพลงอะไร
- ลูกจะร้องเพลงอะไร - ลูกจะร้องเพลงอะไร
แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู
- พ่อขอกอดลาหน่อยได้ไหม - ฮะ
- รักลูกนะ - โอเค
ใครรักลูก
- แม่ - เยส
ใครรักลูกอีก
- พ่อ - ใช่
ใช่แล้ว
เรารักลูกมากเลย โบโบส์
ฮะ
ใครรักคุณ
พ่อจ๋า
- ใครรักคุณ - แม่จ๋า
ท้องไส้ฉันบิดมวนทั้งวันเลย
ผมกําลังจะจากพวกเขาไป ครั้งนี้จะไปนานที่สุด
ผมไม่ชอบเลย
แต่มันทําให้ผมมีความสุข
ที่ได้รู้ว่าผมสามารถหาเลี้ยง ลูกๆ และภรรยาได้
มันทําให้ผมมีเป้าหมาย และผมต้องการเป้าหมาย
เท็ด มากอดพ่อหน่อย แม่จ๋า เรียกชาร์ลีให้หน่อย
ชาร์ลี
- มานี่สิ ชาร์ลี - อยู่นี่เอง
- โคโค่ไปไหน - รักลูกนะ
- โคโค่ล่ะ - รักลูกนะ
- ไปพาโคโค่มาหน่อย - มองหน้าพ่อสิ พ่อภูมิใจในตัวลูก
- พ่อต้องไปเหรอฮะ - ใช่
- รักคุณนะ บูซี่ - รักทุกคนนะ
(ปี 2022 ลอนดอน)
ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรรออยู่
แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า ในช่วงเวลานี้
และนับเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุด ในชีวิตผมก็ว่าได้
ใช่ นี่คือยุคทอง
ผมใช้ชีวิตต่างจากเดิมแล้ว
ผมมีวิถีชีวิตที่ต่างออกไป
ผมยอมรับ
ว่าชีวิตผมเป็นยังไง
และผมไม่พยายามต่อต้าน หรือดิ้นรนหนีจากมัน
ผมเข้าใจแล้วว่าจะอยู่กับมันได้ยังไง
ผมสบายใจ
ผมเป็นพ่อลูกสี่ มีชีวิตแต่งงาน ที่มีความสุขกับภรรยาที่น่ารัก
ผมกําลังจะได้มีความสุขจริงๆ
ปาฏิหาริย์ทั้งหลาย ที่เกิดขึ้นในชีวิตผม
ช่างมากล้น
และน่าทึ่ง
ผมยังจําเป็นและต้องการ
ที่จะสามารถ
คิดหาวิธีสนุกกับมันให้ได้
ไม่ว่าจะต้องทํายังไง
มันต่างไปแล้ว
ช่างเป็นการผจญภัย
ที่สนุกและรุ่งโรจน์จริงๆ
คําบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง