Nasa stage ka,
at di mo alam ang script o ano ang ginagawa mo.
"Di ka karapat-dapat d'yan."
"Di mo 'yan kaya,
Alam mo na, dapat regular na gumawa,
nakakasama na 'yong pakiramdam.
Gusto mo nang tumakbo minsan.
Nasa sitwasyon ako na talagang di makatotohanan.
Nagkatotoo 'yon sa'kin
sa stage sa Leeds.
Hinihintay lang ako ng taong magkamali.
PART FOUR: CUT THE CIRCUIT
Kahapon sa Leeds,
Nakaranas ako ng pangit na sobra-sobra.
Parang dama ko pa rin sa ngayon. Parang pinatagal na car crash.
At sa paglipas ng mga araw, gawin ang ito, ay parang ako ay...
ako ay nasa...
Ang madilim na gabi ng kaluluwa ay naging long weekend.
Hello.
Magandang isulat 'to.
Nagrerecord ito. Di alam ang gagawin n'ya.
Pero... buhay ko 'to.
Nakagawa na 'ko ng isang oras na blog sa camera na 'to,
pero di namin binuksan ang mic.
Maganda ito sa mga marunong ng lipread .
Di ko maalala to.
- Talaga? - Hindi.
- Anong taon 'to? - Bale, 2007 'to.
2007.
Di ko maalala
ang kahit anong
tungkol dito.
Biglang parang di magandang panoorin sa anumang dahilan
dahil parang may enerhiya na galing sa'kin na...
Lahat ay di maganda.
Ang video blog na 'to ay naging iba sa inaakala ko.
Naaalala ko na ngayon.
Nag-umpisa akong magsulat ng kanta ngayon,
at ang tawag ay, "Don't Tell Anybody I'm Jesus."
Parang medyo "Mack The Knife" pero...
makasalanan.
Lasenggo na naman ako.
'Yon ang kinalalagyan 'ko.
Palitan ang battery pack.
Naadik sa
iniresetang pampabilis...
Di nakasaksak?
...OxyContin,
Adderall, Vicodins,
morphine.
'Yong mga matitindi.
Lintek. Di ko alam kung kita n'yo 'yong pasa sa mata ko.
May pakikipagtalo ako...
sa sahig sa banyo.
Nadulas
na bagsak ang lighting... buttons.
Ano'ng tawag do'n? Lighting buttons?
Light switches.
Sa gabi, tumayo ako para magbanyo,
at mahina ang mga binti ko dahil marami akong iniinom.
Di ko talaga malaman paano gagamitin ang mga binti ko,
pero kailangan ko talagang magbanyo, at hinimatay at tumama sa pader.
Napagpasyahan ko rin na
Wala akong silbi pagdating sa relasyon.
May karelasyon ako tapos makikipagkita sa iba at iisiping,
"Gusto ko 'yon." Halimaw ako...
kailangan ko
ang lahat.
Sa mga nakakatalik ko,
napakatagal na,
ang rock star na nakikipagtalik sa kagrupo o sa fan.
Di ako ang una, at hindi ang huli.
May kaibigan ako na nag-suggest na i-date ko 'tong taong 'to
na mabuti n'yang kaibigan, hinanap ko s'ya
ako naman parang, "O, sige!"
Palakpakan ang kaakit-akit na si Ayda Field.
- Bale, hello. - Oo.
Hello!
Nasa maayos ako noong nakilala ko si Rob.
May dinner party akong pupuntahan.
Sabi ko, "Gusto mo bang sumama sa dinner party?"
Sabi n'ya, "Sasaksakin ko na lang ang mga mata ko."
Ako naman, "Okay, matinding sagot 'yon."
Siya naman, "Magkita tayo pagkatapos." At ako naman, "Okay."
Pumunta s'ya sa bahay ko pagkatapos ng party.
Kakakita ko lang sa dealer ko, na nakakatalik ko noong oras na 'yon.
Napakadilim ng bahay. Walang kandila. Walang ilaw.
Sabi ko, "A, kakaiba 'to."
Naupo lang kami ro'n at nag-usap. Wala kaming pagkakaparehas.
Sabi ko, "Walang pupuntahan 'to."
"Ibabalik ko na lang s'ya sa party na inalisan n'ya."
Hindi ko alam,
Iiwan pala ako ni Rob sa party na 'yon.
Siguro nag-umpisa kami -- dahil sinuko na namin ang katotohanan
na hindi kami para sa isa't-isa, at talagang mintis,
komportable kami sa isa't-isa.
Nagsasabi kami ng mga katatawanan sa kotse, sabi ko, "A, nakakatawa s'ya."
At ako naman, "Papasok ako limang minuto lang."
May pagkakataon noong nagtatawanan kami,
at di ko masabi ang nangyari, parang bumukas ang daigdig.
May pagkakataon na pakiramdam ko na kilalang-kilala ko s'ya.
Siguro binalewala ko lang 'yon.
Bigla na lang, ganito si Rob, "Kaylangan kong magbanyo."
Ako naman, naghintay.
Sabi ko, "Diyos ko. Dumudumi ba s'ya?"
Nagdroga ako.
Mayroon akong tic. Parang...
Parang, "Lalabas ako at titingnan ang mangyayari."
Naroon s'ya, naglalakad. Nagsuka, at umuungol.
Sabi ko,
"Umalis na tayo,"
Sa huli inuwi n'ya ko at inalalayan.
Tapos ay nag-usap magdamag.
Tingin ko pinaliwanag n'ya na matagal na s'yang sober.
Nag-relapse lang s'ya.
'Yon ang pagpasok ko sa adiksyon.
Dapat kong subukan at tandaan,
kung ano ang sinasabi ko.
Di mo talaga mapapansin na nagbabago s'ya,
pero bigla na lang masusuka s'ya habang nanonood ng TV.
"Si Robbie Williams ay musika
para sa mga taong walang pakiramdam."
Di ko alam ang parte kung saan ang tao ay baka gumagamit ng droga
at may problema ro'n at maaaring nakamamatay.
"Si Robbie ay isang showbiz chancer." Oo.
Ang pinakabastos, walang galang, punong-puno ng malisyang loko
na "Si Robbie Williams ay isang joke"...
Tanda ko 'yong ganoon katakot dahil bigla na lang...
talaga akong
nagkagusto sa taong 'to.
Ayaw ko ba ng musika, noon?
'Yon ba ang ginagawa ko?
"Para sa'kin, si Robbie Williams ay krimen sa musika."
"Ang ayaw ko sa musika ay-- Sobra ang galit mo."
Ayoko talaga...
Tingin mo mas bilib ang Diyos
kay Bobby Gillespie
o kay Gareth Gates?
...gusto akong sunugin.
Taong aayawan.
Talagang problemadong kaluluwa s'ya
na parang, rock star mula sa ibang bansa,
at malinaw na pumalpak ro'n at talagang basura,
at isa pa
katambal ko. Parang lintek na soulmate ko.
...di ko alam kung sinong lintek ako.
Oo, tingin ko talaga 'yon,
'yong titig na 'yon
parang di ako.
May pakiramdam ako sa ginagawa ko sa sarili ko.
At wala 'kong pakialam.
At may pakiramdam na
"Mas mabuti kung mamamatay na 'ko."
Wala akong pakialam, at ayos lang.
Doon ka dadalhin ng adiksyon mo.
Doon 'yon humantong.
Ang natural na progreso
ng
"Tingnan natin kung hanggang saan tayo nito dadalhin."
"Ang musika ni Robbie ay para sa mga walang pakiramdam."
Ang bagay na sisira sa'kin ay ang bagay na nagpatanyag din sa'kin.
Malaki. Marami.
Hipuin ang apoy. Hipuin ang button. Itulak kapag sinabing "hila."
Lahat ng 'yon ay nagbigay ng career sa'kin.
pero may masama ring bahagi 'yon.
Depende kung sinong lobo ang pinakakain.
Para magbago ako, kailangan kong maghingalo.
Mamatay o itigil ang ginagawa.
Naalala ko, 2am na no'n, at tinawagan ko s'ya.
Sabi n'ya, "Nagmamaneho ka ba?" Sabi ko, "Nasa highway ako."
Sabi n'ya, "Tumawag ka pag-uwi."
Sasabihin ko sa kanya na, "Pumunta ang management ko,
at gumawa sila ng intervention, at irerehab nila ako."
At sabi n'ya na, "Di ako pwedeng makipagrelasyon."
"Kailangan kong gumaling."
"Kailangan kong makipagkalas sa'yo." Sabi ko...
Parang, Sige-- Sige, naiintindihan ko
dahil nakita ko s'yang di maayos. At naisip ko,
"Gusto lang kitang makitang gumaling. Anumang kailangan mong gawin."
Nalungkot talaga 'ko. Soulmate ko s'ya,
at tapos wala na s'ya.
Si Robbie Williams ay nagising ngayong umaga sa rehab sa ika-33 n'yang birthday.
Di mo palalagpasin ang front pages ngayon.
Puno ng trahedya na tila sumusunod sa pagluluksa
kay Robbie Williams at sa magulo n'yang buhay.
Inamin ngayong araw na nasa rehab s'ya
para iwasan ang pananakit n'ya sa sarili.
Pagkatapos umaming nahumaling sa maraming resetang gamot,
kailangan n'yang marehab noon, sabi ni Robbie,
Gumawa sya ng "kalokohan."
Rehab.
Di ito country club.
Ospital ito.
Tingin ng ibang tao rito ay parang nasa
isang health retreat.
Pero hindi.
Napapaligiran ng
ibang tao na talagang nalulumbay
at talagang sinira ang buhay nila.
Ang maintindihan ang katangian ng ano at kung sino ka.
Isang adik.
Ang rehab ay pinuputol ang paligid ng adiksyon.
Nagbigay sa'kin 'yon ng oras na magbago
at kung kaya kong mabuhay.
Ang professional career ko ay lumaki,
ang tanging bagay na magagawa ko para sa sarili ko
ay ilabas ang sarili ko r'on.
Kung di mo uumpisahan ang proseso,
e, ang proseso
ay minsang hahanapin ka.
Sa punto ng buhay kong 'yon, alam kong retired na 'ko.
Alisin ang dam.
Subukang iwasan ang lahat ng pop-starry
na kasuotan.
Ako at si Ayda ay nagkabalikan uli.
Naalala ko pumunta kami sa
Egypt.
Naisip na, "Mabuting mapuntahan at makita ang mga 'to
na napuntahan ko sa trabaho at di nakita."
Naalala ko ang kaibigan ko, si Calvin, kinukuhaan si Ayda.
Sumasayaw s'ya sa kung ano.
Naalala ko na tiningnan ko 'yong picture at sinabing,
"Kakaibang life force."
"Grabeng espiritu."
Pero naalala ko 'yong picture na 'yon.
nasunog sa isipan ko.
May pagkokonekta ng relasyon namin ng mapapangasawa ko. Pero...
kung tatanungin mo 'ko sa ginagawa ko no'n,
Di ko malalaman 'yon.
May sapat na espasyo sa 'kin at sa career ko...
para... magmahal.
- Okay. - Gawin mo s'ya.
- Gagawin ko-- si Sarah.
- Si Sarah. - Gawin si Sarah.
Nawalan ako ng 17 na pulgada sa mukha.
Tatlong dimples ko. Sa pagkain ng cheesecake.
- Magaling. - Gusto ng creamy foods..
Talagang creamy foods.
- Di kapani-paniwala 'yon. - Talaga?
Alam ko, di ba ang gara?
Bumalik sa normal...
- Balik. - "Balik sa normal"!
- 'Yon talaga ay-- - Iba 'yon. Balik sa normal!
- Ewan ko paano ko naging talent 'to. - Pwes, wag.
Tingin mo ba dahil kasya pa ang maraming marshmallows sa bibig mo?
Oo, ibig kong sabihin, grabeng package.
Makulit at
di masyadong seryoso at matalino at maganda.
Pinasasaya ako,
alam mo na,
'Pag tumingin ka ro'n, halata na
talagang espesyal na nagaganap.
Ang galing talaga.
- Alam mo ba bakit ginagawa n'ya yon? - Bakit?
- Kailangan manalo. - Ginagawa n'ya pag nanonood s'ya.
- Para s'yang... - Oo, para s'yang...
- Subukan at gawin mo. - Panoorin mo si Rob.
Sige na, Boozy, kaya mo 'yan.
Nakikita n'ya ang pinakamaganda sa'kin, at ganoon din ako sa kanya.
Bwisit ka.
- Babe, alam mo gaano ko kagustong kumain? - Oo.
'Yan ang mukha ng hinaharap.
Oo, nakita mo ang akin, kaya okay lang.
Bale, wala 'kong ginagawa sa loob ng
tatlong taon.
Ang power ay wala na. Wala na ang swerte.
Naisip ko talaga na kailangan ko ng katuturan.
Na kailangan kong maging creative at magkaboses.
Ito si Robbie Williams. Ito ang trabaho ko.
Dito mismo.
Singer ako. Songwriter ako.
At ipinanganak akong entertainer.
Diyos, salamat kay Ayda.
Ginhawa at kaligtasan at matutuluyan at
lahat ng magagandang bagay.
Nagbigay s'ya ng sapat na space
para mangyari ito.
Napakaganda mo, ano?
Oo, talaga! Nagpapakembot-kembot ka sa'min?
Nasa tamang bahay ba tayo? Di ba.
Magandang babae.
- Ano'ng tawag mo sa bagong album? - Reality Killed The Video Star.
O Il Protagonista.
O Politebox , dahil Rudebox 'yong una.
Ding When You're Ding-Dong Dingin'.
O... Ano 'yong magaganda, bab?
Robbie Williams and the Cock of Justice. Gusto ko 'yon.
Medyo matatagalan,
pero ang Reality Killed the Video Star ay di pa kumpirmado
sa buhay ng publiko.
Pagkatapos ng Rudebox album,
Pumunta ako sa napakaligtas na uri ng musika.
Kailangang ayusin ang sarili
at talagang pag-isipan ang lintek na 'to.
O ang career ko ay babagsak.
"Humanap ng hit, fatty."
Gumawa si Trevor ng maraming albums na gusto ko.
At lahat kami ay alam na nasa mabuting mga kamay kami.
- Oo, di na masama. - Di masama.
- Di na masama, oo. - Oo.
Tingin ko di pa ko
ganito nagduda sa sarili, ang bumalik.
Ang bumalik sa eksena ng aksidente.
Ang press release...
lumabas na, ang bagong album ay tatawaging
Reality Killed the Video Star.
At...
pangalawa 'yon sa pinakabinabasa sa BBC news.
Ang galing.
At parang, ang
website statictics ay umabot sa pinakatuktok.
Masayang-masaya 'ko.
Ikaw-2 araw. "Bodies."
Tatlong taon na kami sa relasyon ni Rob,
bago ako talagang napakilala kay Robie.
Ibang-iba na tao si Robbie.
Nasasabik ako para sa kanya, pero medyo nag-aalala
dahil di ko alam ang pakiramdam ng tinititigan ng 80,000 katao
gabi-gabi at ang gagawin noon sa isipan mo.
Babalik nanaman ako sa kabayong 'to
na inilalaglag ako lagi.
Oo, ang gara. Di ako gumawa ng
pagkanta at pagsayaw nang tatlong taon.
Noong nakaraan, ang kabayong 'to ay halos baliin ang leeg ko.
Ano'ng gagawin nito ngayon?
Nagbalik na s'ya, at pare, nagbaik na s'ya.
Isa s'ya sa pinakatanyag na entertainers nakilala sa bansang 'to. Mahal natin s'ya.
Ito si Mr. Robbie Williams.
Noong bumalik ako noong 2009,
Nagperform ako ng "Bodies" sa The X Factor
at talagang nagulat.
Kumusta kayo?
Di lumabas si Robbie.
At ang normal na Robbie ang naroon
sa halip.
Nagagalak ako.
Di ako makakonekta sa kahit ano
para magkaroon ng katuturan habang nagpeperform.
Parang lahat ay di natural at nakakatakot.
Parang sobra ang lahat at di ako makapagtago.
Gustong-gusto ko 'to.
Ang gandang audience. Grabeng audience. Salamat!
Ang nangyari sa Leeds ay may matagalang epekto
na sinira ako psychologically.
Di ako sigurado
sa lahat ng bagay, mga tao, at sa lahat-lahat.
Pwera kay Ayda.
Di ako komportable sa sarili ko rito.
Ang pinto ay laging bukas kay Rob.
Sakaling naiinip s'ya isang araw, at nasa kalsada kami,
at nakaupo s'ya sa bahay, at gusto n'yang kumanta,
sobrang welcome syang gawin 'yon. May extra kaming mic na naka-ready.
Isa sa mga pinakasikat na Britain's boy band, Take That, buwag na.
Pero, isang dekada, nagsama-sama sila, nang wala si Robbie Williams,
at balik na sila sa itaas ng charts.
Pinanood ko 'yong The Circus tour. Isa sa mga pinamagandang napanood ko.
At ako ay
naging sobrang nasabik.
At pagkatapos may pintong nagbukas kung nasaan ako,
"Cor, gusto kong...
gusto kong maranasan 'yan."
May rason bakit ko iniwang galit na galit ang Take That.
Gusto kong malaman n'yo na mananahimik ako.
Medyo kinakabahan lang ako at natatakot, at ilang araw na.
At gusto kong...
Medyo matatagalan 'yan, pare. Inabot kami ng apat na taon.
Dapat kinita mo kami noong oras na nabuo uli tayo..
Inabot nang matagal bago magkakilanlan uli, di ba?
Lusaw na ang galit ako at wala na ngayon.
At ang natira na lang ay ang apat na lalaki sa kwarto,
at naramdaman ko agad na mahal nila 'ko, at mahal ko rin sila.
- Para sa'kin, parang... - Huli na para--
...isang magandang pagkakataon para ipakilala ka, mag-hi sa'yo.
"Ang kaibigan namin si Robbie." Pasok ka na.
Tanda ko na may meeting ako sa management ko,
Si Dave at si Tim, noon, man silang nababaliktad na charts
Sabi nila, parang, "Sige, okay."
"Bale, kung solo kang mag-tour, ito ang kikitain mo."
Parang sobrang laking presyo ng pera.
"At kapag kasama mo ang Take That, ito ang kita mo."
At ako naman,
"Mga pare, ako ay
sasama pa rin sa Take That."
"Okay."
Noong nasa Take That ako,
may apat kang katabi na kahati sa responsibilidad ng
mga nakatingin sa'yo.
Ang pagsali uli sa Take That ay nakatulong sa'kin.
Ibinalik ako.
Tinulungan akong magtago sa publiko. Kumubli pero kita.
Amin ang Great Britain noong summer na 'yon.
Pakiramdam ko ay si pop star Robbie Williams.
At ang pagsali uli sa Take That
ay napakahalagang parte ng paglalakbay
kung nasaan ako ngayon.
Kung saan ako nakarating at ang nangyari sa career ko simula no'n...
ay isang milagro.
Ang bagay na nagpaparamdam ng kaligtasan sa'kin madalas,
ay kahit anong trahedya o anumang nasa isip ko,
may mga mabubuting audience na pumupunta para makita 'ko.
Pinroteksyunan ako ng audience ko sa mga taon.
Nakakatawa habang tumatanda ako, kung may magsasabing
"nakapunta ako sa show mo at nag-enjoy ako," halos maiyak ako.
Noong ginawa namin 'yon.
Naiintindihan namin ang isa't-isa, at gumawa ng alaala na magkakasama
na mananatiling nakaukit sa mga kaluluwa namin.
At tuwang-tuwa ako na pinagsaluhan namin ang karanasan.
Kumusta ang prosesong to sa'yo?
Mahirap panoorin.
Pero maganda sa pakiramdam dahil...
maraming kabaliwan at katatawanan at kalokohan.
May lambing...
sa footage na 'to na di ko inaasahang makita.
Ang ginhawa.
Aalis ako rito
na di masyadong emosyonal kaysa noon.
Maiiwanan ko na ngayon 'to at aabante.
Mayroon akong... pagtanggap at pagmamahal sa sarili ko.
Dambuhala 'yon sa pakiramdam.
Oo, talaga-- talagang dambuhala.
Di 'yon ang inaasahan kong maramdaman pagkatapos nito.
Ibang tao na 'ko ngayon.
Salamat sa Diyos.
May happy ending.
Para sa'kin, gayunpaman.
Mukhang ang paglalakbay ng kaluluwa ay napunan ng apat na anak at asawa.
Ayos.
Ayos na ayos.
- Gandang umaga, mahal ko. - Gandang umaga.
- May gusto ka ba? - Wala, salamat.
Ayos na lahat.
Okay, isusuot ko 'to.
Pupunta sa eroplano si Dad, Beau-beaus.
Bakit?
- Magtatrabaho s'ya. - Gusto ko sa eroplano.
Gusto mong samahan si Dad at magtrabaho?
- Oo. - Kakanta ka ba?
- Oo. - Kakanta ka?
- Ano'ng kakantahin mo? - Kakantahin mo?
Happy birthday to you
- Pwedeng pahingi ng goodbye cuddle? - Sige.
- Mahal kita. - Okay.
Mahal ka nino?
- Mom. - Ayos!
Sino pang nagmamahal sa'yo?
- Ikaw! - Ayos.
Oo.
Mahal na mahal ka namin, Beau-beaus.
Oo.
Mahal ka nino?
Dad.
- Mahal ka nino? - Mom.
Talagang parang may kung ano sa tiyan ko buong araw.
Ito ang pinakamatagal na pag-alis ko na iiwan sila.
Ayoko 'to.
Pero masaya ang pakiramdam ko,
na makapagbigay ako para sa mga anak at sa asawa ko.
Nagbibigay sa'kin ng katuturan, at kailangan ko no'n.
Ted, halika at lambingin mo 'ko. Mom, si Charlie?
Charlie!
- Halika, Charlie. - A, heto na s'ya.
- Nasaan si Coco? - Mahal kita, anak.
- Pakikuha si Coco? - Tingnan mo 'ko. Proud ako sa'yo.
- Aalis ka na ba? - Oo.
- Mahal kita, Boozy. - Mahal ko kayo.
Sino'ng may alam ng paparating?
Pero ngayon naisip ko na sa panahong 'to,
at sa pinakamatagal na panahon ng buhay ko, palagay ko,
oo, ito ang ginintuang panahon.
Iba na ang paraan ng pamumuhay ko.
Namumuhay sa ibang kaugalian.
May pagtanggap na sa
kung ano ang buhay ko.
At di ko na 'yon sinasalungat o nilalabanan.
At alam ko na paano mamuhay dito.
Komportable ako.
Dad ako ng apat sa maybahay na puno ng pagmamahal.
Nasa daan na 'ko tungo sa tunay na kasiyahan.
Ang mga milagro na ipinagkaloob sa'kin sa buhay na 'to...
ay napakasagana
at napakaganda,
may pangangailangan sa'kin at kagustuhan ko
para ko
malaman paano ito ienjoy,
sa kahit anong paraan na kailangan.
Iba na ngayon.
Ibang klaseng saya.
Ibang klaseng paglalakbay.
Tagapagsalin ng subtitle: April Mae M. Berza