"Namula ang batang lalaki at tinanggihan ang panliligaw sa diwata.
"Ngunit, walang takot, habang naliligo sa lawa ang lalaki,
"niyakap niya ito at hiniling sa mga diyos na huwag nang mawalay sa kanya.
"Natupad ang kanyang hiling, at mula noon ang kanilang mga katawan ay naging isa.
"Kalahating lalaki, kalahating babae."
WALONG TAON BAGO ANG KASALUKUYAN
"Humiling si Hermaphroditus sa mga magulang, sina Hermes at Aphrodite:
'Mula ngayon, sinumang lalaki na maligo sa tubig ng diwata,
"ay magkakaroon din ng mga katangian ng isang babae.'
"At ganoon na nga."
Akin na na nga iyang aklat.
Hanggang anong pahina?
SA KASALUKUYAN
-Pahina 85. -Pahina 85...
"Petisyon ng Karapatan."
1628.
Anong sinasabi nito?
Katulad ng...
Wala nang mga buwis?
Hindi.
Ayaw mo bang manatili sa bahay?
Ayaw.
Ikaw?
Ano iyon?
Ito ang naiisip ko.
Ano?
Kung gusto mong magkapera, magtrabaho ka sa tindahan ng salamin.
Kailan ako mag-aaral?
Alam mo lahat ng itinuro nila ngayon taon, tama ba?
Susunduin ka ng Nanay mo nang ala una.
Magaling. Kuskusin ang lobo sa felt.
Ikuskos niyo. Ikaw rin.
Uy.
Kuskusin niyo.
Galit ka ba sa akin?
-Medyo -Bakit?
Nina. Gusto mong umalis?
-Hindi, pasensya na. -Mabuti.
Ngayon, ilalapit ko ang lobo sa dumadaloy na tubig, at...
Nakita niyo?
-Oy! -Lumabas na kayo!
-Hindi ako iyon. Si Risorio iyon. -Hindi totoo iyan.
Nagpapatawa ka.
Kayong dalawa, labas. Ayoko kayong makita.
Labas!
Pinakamatalik ko siyang kaibigan. Wala akong masabi.
Paano kung Sabado at mag-isa siya?
Paano kung gumawa ulit sya ng katangahan?
'Di ko alam na nag-iisa sya sa bahay.
Alam mong ako lang kinakausap ni Marco.
Nasa kanya iyon na sabihan sya.
Hindi ako dapat nanatili sa Roma.
Hindi ko iyon naisip noon. Pasensya na.
Sige.
Okey.
Pag-usapan natin pagkatapos ng klase?
Sabi ko na sa iyo. Hindi na ako makalabas.
Hanggang kailan?
-Sino ang nakakaalam? -Anong sino ang nakakaalam?
Pasensya na.
Parang di ka nagsisisi.
Pakiusap, Nina. Huwag kang magsimula.
Oo na.
Naiintindihan ko.
Paalam.
Anong paalam?
Kung hindi gagawin ng isang tao ang sinabi mo, tatakasan mo?
Ako, tumatakas?
Tingnan mo ako, Andrea.
Ako, tumatakas?
Tigilan mo ako.
-Ganito kalapit iyon... -Uy.
-Hi. -Hi.
Maayos ba ang lahat?
Oo.
Mabuti ang isang ito.
-Ilan? -Gawin mo sa paligsahan, at makikita mo.
-Sige na. -Gumawa ka ng mga pag-iinat.
Marika. Hindi rin sumasagot si Ilo.
Tawagan ko uli si Dani.
Ano ba ang gusto nila?
Heto na tayo...
Bakit may sleeping bag?
-Sabi namin "locked in." -Oo, pero di natin kailangan matulog doon.
Sige na, pare.
Panoorin mo ang dokumentaryo nila.
Isang buwan sila sa isang villa para maIrekord ang album na iyon.
Ano ang kinalaman natin sa Måneskin?
Wala. Pero ganoon gumawa ng album.
Sama-sama lahat, araw at gabi.
Sige, pero mayroon silang pool. Wala tayong kahit palikuran man lang.
-May sasabihin ako sa iyo. -Ano?
Kung kailangan kong pumili sa dalawa, pipiliin ko ang shed.
-Talaga? -Oo, pugad natin ang shed.
Kapitbahay natin iyon. Sumpa man, 'di ko iyon iiwanan kailanman.
'Wag kang mainsulto sa di ko pagtulog dito.
Siyempre maiinsulto ako.
Anong kaguluhan iyon?
Hindi ko alam.
Anong ginagawa nila?
Vittorio.
May isang maliit na problema.
Hindi ba dapat nagpadala sila ng abiso o anuman?
Meron. Sabi ng tito ko huwag mag-alala, na may mga kaibigan siya sa barangay.
Anong kalokohan.
Oo nga.
-Mga pare, marami ako. Gusto ninyo? -Mayroon din akong kaunti.
Heto.
Bagay sila.
Gusto mo, Dani?
Uy.
Hi.
Kumusta ka?
Mabuti.
Sigurado ka?
Parang kakaiba ka nitong mga nakaraan.
Kumusta ka?
Mabuti.
Sa tingin ko umatras si Daniele.
INBOX 1 BAGONG E-MAIL MULA KAY DANIELE TRAMET
Pasensiya na. May dapat akong tawagan.
Okey.
Paumanhin sa huli kong isinulat. Nainis ako at pakiramdam ko niloko ako.
Sigurado ako na naiintindihan mo.
Dahil nagpadala ka sa akin ng mga larawan ng isang babae sa Sabaudia,
tagarito ka rin siguro.
Gusto kitang makilala. Maging sino ka man.
Hi.
Nasaan ang mga bag na nandito?
Tingin ko nagamit ko na lahat.
Okey.
-Puwede kong tanggalin ang laman ng isa. -Gagawan ko ng paraan. Hindi na bale.
Sabi ba ng kaibigan mo tinulungan ko sya?
Sino? Si Andrea Risorio?
Ginawa ko iyon dahil kaibigan mo siya.
Sa ganang akin, puwede mo na siyang arestuhin.
Pero salamat.
Ito ba ang sikat na Soviet night vision goggles?
Ginamit iyan sa Afghanistan. Pangkoleksiyon iyan.
-Puwede kong tingnan? -Oo naman.
-Paano ito ginagamit? -Ipapakita ko sa iyo.
Hintay. Kaya...
Ito dapat ang tamang paraan.
Alam mo, hindi ko pa ito napapagana.
Naloko yata ako.
Ang tanga mo, Dennis.
Pero nagustuhan ko.
Kung gusto mo, puwede kitang tulungan na kunin ang mga gamit mo sa ibaba.
Talaga?
Salamat.
Okey. Tayo na.
Uy, Ramirez. Huwag kang makialam.
Sinong may pakialam sa iyo, Sami?
May nakikita ka ba?
Ano ba dapat makita ko?
Isang gabi ng pagtatrabaho.
-Makikita mo iyon mula rito. -Sabi ko sa iyo. Ilagay mo rito sa ilalim.
Paano ko sila mababasa?
Gumawa ka ng paraan. Maglaglag ka ng panulat o anuman.
-Sabagay... -Kelangan ko ituro lahat? Bilisan mo.
Magandang umaga.
Ano ito?
Punda ng unan.
Nasa loob ang mga gamit mo.
Nina. Bakit ka ganito?
Magandang umaga.
Lagi na lang pinupulot ang mga bolang ito.
-Palagi mo silang nakakalimutan. -Sabagay...
May mga bagay tayong dapat gawin, di ba?
-Ano? -Halika na.
Hi, Caro.
-Hi. -Hi, Caro.
-Puwede? -Oo.
Kailangan mo ng tulong?
Kumusta ka?
Hindi ako masyadong makatulog.
Ako rin.
Mayroon akong concealer sa mata, kung gusto mo.
Pasensya ka na talaga.
Pinag-iisipan ko ito nang husto.
Kahit na magkaiba tayo ng kaunti...
Masaya akong kasama ka.
Nais kong sabihin sa'yo.
Masaya kang kasama ako tulad ng masaya ka kapag kasama mo ang anak ng isang panda.
Bakit?
Hindi mo ito kasalanan.
Palaging ganito ang trato sa akin. At hindi ko nilabanan ito.
Sa tuwing may makakabangga ako, kikilos akong parang baliw.
Lumalayo na sila at tinuturing ako na parang bata.
Nakakalungkot.
Hindi kita tinatratong bata.
Sinabi ko kaagad sa iyo ang ginawa ko.
Kelan mo sinabi?
Noong kumilos ako na parang si Calimero at naawa ka sa akin.
Ano ba...
Hindi ko na kayang maging ganito.
Hindi ko na rin kayang maging ganito.
Lagi kong kinamumuhian ito.
Gusto mo maglaro?
Kailangan kong pumunta sa pool.
-Andrea. -Uy.
Magkarga ka pa o bukas ka pa matatapos.
Lalagyan ko ba buong van?
Hindi, tatlong van. Parating na iyong iba.
-Hello? -Hi, Andrea. Si Raffa ito.
Hi, puwede ba kitang tawagan sa loob ng isang minuto?
Oo, pero may klase ako kalahating oras mula ngayon.
-Sige, okey. -Okey, paalam.
Ano ang nangyari? Pagod ka ba?
Hindi. Pasensiya na, Tito. Mababa lang ang blood sugar ko.
-Mababa ang blood sugar? -Oo.
Ito. Kumuha ka ng tsokolate sa makina.
Salamat.
Ano? Sabihin mo, gusto kong malaman.
-Ano ang klase? -Master's ng lutuin sa Asya.
Ang galing.
-Gusto mong maging tagaluto? -Tagaluto na ako.
Andrea. Gusto mong sabihin sa akin?
-Wala akong gaanong oras. -Okey.
Ibibigay ko ang buod.
Sumulat ako kay Daniele na ang sinabi ko sa kanya ay kalokohan.
Nagalit siya noong una. Lumayo daw ako.
Pero hiniling nya na magkita daw kami.
Ayaw mo bang makipagkita sa kanya?
Ayoko.
Nahihiya ako.
Anong gusto mong sabihin ko sa iyo?
Puwede kang magtago buong buhay mo. Walang kuwentang buhay iyon, maniwala ka.
Alam ko.
Tatawagan kita ulit.
-Uy. -Hi, Itay.
Masama ba pakiramdam mo?
Hindi isang daang porsyento. Pero bubuti ang pakiramdam ko.
Sigurado ka? Siguro mas mabuting umuwi ka.
Huwag kang mag-alala, Itay. Babalik ako dyan.
Halika dito.
NAKARAANG WALONG TAON
Hindi. Wala kang sakit.
Lumapit ka. Magpatuyo ka sa heater.
-Kaya mong gawin? Gumagana ba? -Kaunti.
Bakit mo ginawa iyon?
Sabihin mo sa akin!
Kung sisigaw ka, ayoko.
Oo, sumisigaw ako.
Lumayas ka, tumawid ng alambreng matinik
at tumalon sa lawa, isang protektadong bantayog.
Di ba pwede na normal ang anak ko? No!
Walang alambreng matinik sa inakyatan ko.
Tumahimik ka. Bakit mo ba ginawa iyon!
Kinakausap kita. Puwede ka bang magsalita?
Hindi ko alam...
SA KASALUKUYAN
Ano ang mga iyan?
Pwede ka bang huminto?
Pwede?
Sasabihin ko kina Nanay at Marco.
Hindi ba komportable ang mga ito?
ZELIA Nakakuha ka rin ng maraming taga-subaybay
pagkatapos ng video?
Kinasusuklaman kita!
Hindi.
Sobrang malungkot ka pa rin?
Maaari bang isa sa inyo ay ipagmaneho ako para sa gagawin ko?
Honey, halos hatinggabi na.
Pakiusap.
-Paalam, Itay. Salamat. -Paalam.
Puwede ka bang lumabas sa balkonahe ng nanay mo? Pakiusap.
Maligayang kaarawan!
Salamat.
-Aakyat ka o dapat ba akong bumaba? -Nagdala ako ng pantulog.
Dinalhan kita ng tsaa.
Gusto rin kita makita pero kailangan kong sabihin
na tulad siguro ng hula mo, lalaki ako.
Pero hindi ito ang lagi kong pakiramdam.
Fuck.
DANIELE TRAMET Sabado ng hapon?
Nakapunta ka na ba sa Hardin ng Ninfa?
NGAYON AY KAARAWAN NI NINA ZANIER Magsulat ng mensahe...
Okey. Gawin natin ito.
30 segundo na lang ang puwedeng itagal ng sama ng loob natin.
May isa pa tayong huling iyak,
at iyon na iyon.
Tama na sa kambal na iyon. Tama na kay Daniele.
Patuloy ang buhay.
At tiwala tayo sa sarili.
Sali ako diyan.
Oorasan ko.
-Hindi ko kaya, na inuutos. -Ako rin, hindi.
Ten, nine, eight,
-seven, six, five, four, -Seven, six, five, four,
-three, two, one. -three, two, one.
Tama na. Ngayon, okey na tayo.
-Okey. -Mga okey na babae na kumakain.
Sige.
Andrea.
-"Maligayang kaarawan. Maligayang pagbati" -Ganun!
"Salamat" at isang puso?
Nina!
-Okey, "salamat" lang. -Okey.
Pasok.
-Happy birthday, Nina. -Salamat.
Hi, Caro. Kumusta ka?
Mas mabuti dati. Pero okey ako. Ikaw?
Ako rin.
Tulungan mo akong makumbinsi siya na may gawin bukas?
-Tuwing gabi trabaho ko hanggang Linggo. -Para sa ikabubuti ito.
Kung sa Sabado ng hapon sa lolo ko?
Ayos! Sinong iimbitahin natin?
Wala. Ayoko ng party.
-Sasabihin ba natin kay Micol? -Hindi!
Bakit hindi?
Dahil nakipag-sex ako sa ex niya.
Ikaw?
Pero espesyal si Andrea, alam mo na.
-Okey. -Nina...
-Okey, tama ka. Walang kuwenta si Andrea. -Perpekto.
-Uy. -Hi.
-Dapat ba kitang hintayin? -Hindi. Matatagalan ako.
Doon na tayo magkikita?
Di ko alam kung makakapunta ako.
Okey. Saka na tayo mag-usap.
Gusto mo rin akong talunin?
Sino pa ba ang gumawa?
Walang sinabi sa iyo ang kapatid mo?
Hindi nagsasabi sakin ang kapatid ko.
Paalam, Marco.
Nina.
-Uy. Hi. -Hi.
-May tinapos lang ako. -Walang problema.
Kung alam ko, sana may regalo ka.
Puwede mong dalhin sa ibang pagkakataon, kung gusto mo.
May pa-lunch ako sa bahay ng lolo ko, kasama si Carola at kapatid ko.
At gusto kitang imbitahin.
Sige, sigurado.
Pero may gusto akong sabihin sa iyo.
Andrea.
-Ano? -Ikaw at si Andrea.
Sinong nagsabi sa iyo?
Wala. Nakita ko ang mga kuwento tungkol sa fair. Nawala kayo...
Sinabi ni Andrea na may sasabihin daw siya sa akin.
Oo, alam ko. Oo.
Isang gabi lang iyon.
-Hindi na nga kami nag-uusap. -Buhay mo iyan.
Okey.
Hindi ko inasahan iyon.
Alam ko. Ako rin.
Hindi ko inasahan na popormahan mo rin ako.
-Pinormahan kita? -Oo.
Sinong nag-imbita sa akin sa farmhouse?
Sinong natakot matulog mag-isa sa attic?
-Ang attic na iyon ay sobrang nakakatakot. -Totoo? Puwede ba.
-Totoo. -Puwede ba? Kalokohan iyan.
-Gusto mong mag-milkshake tayo? -Milkshake?
Oo.
-Uy. -Hi.
-Itinapon mo iyon sa kusina? -Binalot ko iyon sa paper towels.
Salamat.
-Pauwi na ang mga magulang ko. -Nandito ba ang kapatid mo?
Oo.
Bakit?
-Hi, Lucio. -Uy.
Pwedeng ipadala mo sa akin ang mga video ng party? Kinukulit ako ni Vittorio.
Patay ang mga telepono namin. Wala kaming nai-video.
Talaga?
Oo, pasensiya na.
-Okey. Paalam. -Paalam.
-Kailan tayo magkikita ulit? -Hindi magtatagal. Magti-text ka sa akin?
-Malapit na? Bukas. -Paalam.
-Patayin mo iyan. -Hindi pa ako tapos.
Uy, anong kalokohan?
Ipinakita mo sakin ang videos. Bakit ka nagsinungaling?
Binura ko silang lahat.
Bakit?
Lucio.
Nagkamali kami.
Ano?
Mabigat mag-labing anim na taon!
Salamat.
-Lolo, nagdala ba tayo ng kutsilyo? -Oo naman. Titingnan ko.
-Kumusta ang loro? -Huwag mo siyang banggitin.
Lumipad sya. Malungkot si Lolo.
Okey.
Tumutunog telepono mo.
Sagutin mo. Okey lang.
Hi, Zeli.
Ayos naman lahat. Nasa bukid ako nina Nina para sa kaarawan niya.
Bakit?
Ano ang problema?
Puwede bang pumunta ang girls dito?
Oo. Sige.
Marco, akin na ang susi ng motorsiklo?
Nais mong mapasok uli sa gulo?
Nakausap ko si Itay nung isang araw. Pwede akong lumabas.
Sa palagay mo ba tanga ako?
Tawagan mo siya.
Paano mo siya nakumbinsi?
Nag-usap kami.
Tungkol saan?
Marco, huli na ako.
-Tigilan mo ako, Andrea! -Marco, ibigay mo sa akin ang mga susi!
Marco! Uy! Buksan mo!
-Hindi. Tumigil ka, Andrea! -Lintik!
Paano nakarating iyon sa pangkat na ito?
Pinadala sa kanya ng isang kaibigan, huwag daw i-share.
-Alam mong di maganda ang wakas ng ganito? -Oo, alam ko.
Gaano ka-linaw na ako ito?
Kita mo ng kaunti ang binti.
Ang mukha?
Kaunti.
Ipakita mo sa akin.
NAKARAANG WALONG TAON
-Hindi ka puwedeng umakyat na basang-basa. -Bakit?
Nasaan ang mga magulang mo?
ANG KASALUKUYAN
-Hi. Pwedeng bumili ng tiket? -Siyempre.
-Ito ay 2 euro. -Okey.
-Salamat. -Salamat.
Nagkakasalubong tayo nang madalas.
Uy.
Saan ka pupunta?
Sa istasyon.
Pupunta ako sa Ninfa. Nakapunta ka na dun?
Okey lang kung magpatugtog ako?
(NO ONE KNOWS ME) LIKE THE PIANO SAMPHA
Creative Supervisor Maribeth Pierce HA