OKYANUSLARIMIZ
Falkland Adaları.
SESLENDİREN BARACK OBAMA
Bu savunmasız Güney Atlantik adası
amansız rüzgârlara ve yıl boyu süren dalgalara maruz kalıyor.
Dalga ve rüzgârlar besinleri karıştırıp alglerin büyümesini hızlandırıyor,
bu da denizi canlı bir Atlantik yeşiline çeviriyor.
Fırtınalar arasındaki sükûnet pek uzun sürmüyor.
Burada yaşıyorsan
havadaki en ufak bir durgunluğu fırsat bilmen gerek.
Alaca yunuslar.
Sörf yapmaya bayılıyorlar.
Forma renkleri
bir çeşit kamuflaj gibi,
vücutlarının ana hatlarını çerçeveliyor.
Bir buçuk metrelik bu yunuslar hiçbir oyun fırsatını kaçırmıyor.
Bunun da yüce bir amacı var.
Koca beyinlerini meşgul tutmak...
...ve sürü olarak bağlanmalarını sağlamak.
Ama başka sörfçüler de var.
Denizaslanı.
Buraların ağası o.
Burası onun alanı.
Gücü yettiği herkesi kovalar.
Ama ondan korkmuyorlar.
Yunuslar için bu yeni bir eğlence fırsatı gibi.
Bugün biraz yakalamaca oynuyorlar.
Denizaslanı kovalamayı bırakınca da...
...onu bulmak için saklandıkları yerden çıkıyorlar.
Böyle oyunlar oynamak onları zinde tutuyor.
Hem fiziksel hem zihinsel olarak.
Onları ekipçe yakınlaştırıyor.
Vahşi Atlantik'te yaşayan birçok canlı için...
...ekip çalışması hayatta kalmanın anahtarıdır.
ATLANTİK OKYANUSU
Küresel okyanus akıntısı,
Hint Okyanusu'ndan Güney Atlantik'e doğru akıyor.
Kuzeye doğru dört yıl süren 16.000 kilometrelik yolculuğuna başlıyor.
Yeryüzünün en dalgalı denizlerini, en büyük dalgalarını aşıyor.
Yolculuğumuz Afrika'nın güney ucunda başlıyor.
Hint ve Atlantik okyanuslarının sularının iç içe geçtiği yerde.
Eski denizcilerin "Fırtına Burnu" dediği bir yer.
Kıyılara balyoz gibi inen devasa dalgalar yaratan fırtınalar.
Yine de görünen o öfkenin altında biraz sakinliğe de yer var.
Yoğun deniz yosunu ormanları kıyı şeridini kaplıyor.
Dalgaların enerjisini emerek bu vahşi okyanusu dizginliyorlar.
Bu orman açıklığının birinde gizli
işine tutkuyla bağlı bir bahçıvanın yuvalama alanı var.
Bir çipura.
Kendi arazisiyle meşgul.
Parlak bir kayanın bakımını yapıyor.
Otları ve kumlarını temizleyip
yumurtalarını bırakması için bir dişiyi cezbetmeye çalışıyor.
Ama diğer erkekler de boş durmuyor tabii.
Kalabalıktan sıyrılabilmek için alanının mükemmel olması gerek.
Ele güne rezil olmamak için
dağınıklık yaratabilecek her şeyi ortadan kaldırmalı.
Keşiş yengeci.
Su yosunu.
Yaylan, köpek balığı.
Bu denizyıldızının gitmesi gerek.
Komşunun bahçesine salla gitsin.
"Ben yapmadım."
Komşusu pek memnun olmadı gibi.
"Bunu düşürmüşsünüz."
"Hayır. Senin bu."
İnsan her gün ön sıradan denizyıldızı tenisi izlemiyor tabii.
Bu sonsuza dek sürebilir.
Ama ikisi de kendini ifade etti.
Denizyıldızından kurtulup işe geri dönme vakti.
Taş bahçesi parıl parıl parlarken...
...ve yumurta yüklü dişiler tepesinden geçerken
nihayet gösterisine başlayabilecek.
Dikkatleri alanına çekiyor.
Dişi bundan hoşlandı.
Ufak da bir teşvikle yumurtalarını bırakıyor.
Şimdi tek derdi yumurtadan çıkana kadar onları korumak.
Ama Güney Atlantik'teki koşullar asla öngörülemez.
Bir anda da kötüleşebilir.
Suyu çalkalayıp...
...yumurtaların enfes kokusunu
deniz yosunu dolu bu alanın ötesine taşıyor.
Aç bir yılan yıldızı sürüsünü buraya çekiyor.
Hiçbir balık böyle bir orduya karşı bölgesini koruyamaz.
Komşuların birlik olma vakti geldi.
Yumurtalarını kurtarmak için birlikte çalışmaları gerek.
Daha büyük bir tehditle karşılaşınca kavgaları unutuluverdi.
Yılan yıldızı istilasına karşı
sadece güçlerini birleştirerek yumurtalarını koruyabilirler.
Bu meşgul çipuranın görevi tamamlanmak üzere.
Çünkü sadece iki hafta sonra
nihayet yavrularının yumurtadan çıkma vakti gelecek.
Büyük akıntıyla buradan sürüklenip
bu dalgalı kıyı şeridinin deniz yosunu ormanlarına dağılacaklar.
Tüm Güney Atlantik'teki en fırtınalı hava
rüzgârların en güçlü olduğu yerde, okyanusun diğer tarafında bulunuyor.
Güney Amerika'nın Horn Burnu.
Burada fırtınalar amansızdır.
Ve daha da vahşileşiyor.
Büyüyen iklim kriziyle birlikte rüzgârlar her yıl daha da şiddetleniyor.
Patagonya'nın çetin denizlerinde avlanmak özel yetenek gerektiriyor.
Katil balinalar buradaki en büyük avcılar.
Çekindikleri hiçbir şey yok.
Yetişkin bir deniz fili bile...
...onlara kafa tutamaz.
Ama yetişkin deniz filleri bu kıyıya sadece üremek için geliyorlar.
Burada yıl boyunca aç gezmemek için katil balinalar başka avlar bulmalı.
Sürülerine büyükanne liderlik ediyor.
Neredeyse 50 yaşında
ve hayatını bu kıyılarda ustalaşarak geçirdi.
Şimdi gözünü sahillere dikmiş durumda.
Körpe fokların ve denizaslanlarının deniz dalgalı olduğunda sığındığı yere.
Büyük dalgaların onları karaya vurdurma riskine rağmen
bu katil balinalar şansını denemeli.
Kıyıya çıkıp avlanmalılar.
Orada sıkışırsa canından olabilir.
Bu şekilde avlandığı bilinen çok az katil balina ailesi var.
Annesinden öğrendiği bir teknik, onun da kendi çocuklarına aktarması gerek.
Büyükanneye onlara bunu güvenle öğreteceği bir yer gerek.
Karaya vurmasınlar diye.
Eğitmenleri olarak genç ekibini çok özel bir yere götürüyor.
Korunaklı bir lagüne.
Burada dalgalara karşı güvende olacaklar.
Bu kıyı avlanma akademisinde...
...onun yeni öğrencileri...
...hiç rahat durmuyor.
Öğrenciler gençliğin getirdiği öz güvene sahip.
Ama bu yavrunun şansına
hâlâ öğrenecek çok şeyleri var.
Eğitmenleri rehberlik ediyor.
"Beni izleyin."
Doğru kıyıyı seçmek çok elzem.
Bugünün ilk dersi mi?
Saldırı açısı.
Eğer kıyı çok sığsa...
...karaya oturup hedeflerine ulaşamazlar.
Çok tehlikeli bir iş olduğundan
yeni başlayanların bir ekürisi olması gerekir.
Sıkışırlarsa onlara yardım edecek biri gerek.
İkinci dersin vakti geldi.
Kamuflaj.
Büyükanne yüzgeç gizleme talimleri yaptırıyor.
Sırt yüzgeçlerini su üzerine çıkarmadan
nizami şekilde devriye gezmeyi öğrenmeleri gerek.
Ama ayrıca sessiz de olmalılar.
Nefesini tutsan iyi olur.
Şimdi gerçek bir tatbikat zamanı.
Hedef mi?
Şu foku dürtmek.
Başarılı olabilmek için
erlerin tüm öğrendiklerini pratiğe dökmeleri gerek.
Bu da bunun aslında ne kadar zor olduğunu kanıtlıyor.
Çok yavaş kaldı.
Çok gürültülü.
Hızı güzel ama yanlış hedef.
İlerleme kaydediyorlar,
öğrendiklerini akıllarında tutup hatalarından ders çıkarıyorlar.
Ama yine de uzman rehberliğine ihtiyaçları var.
Büyükanne mükemmel saldırı için ortamı hazırlıyor.
Başıyla işaret vererek saldırıyı başlatıyor.
Bu öğrenci amacına ilk kez bu kadar yaklaştı.
Mezuniyet yolunda büyük bir adım.
Böyle tehlikeli bir görevin eğitimi yedi yıl sürebilir.
Başka hiçbir avcının kendini kanıtlaması bu kadar uzun sürmez.
O kadar ustalık gerektiren bir iş ki
yıllar süren ekip çalışması sayesinde anca mümkün olabiliyor.
Tabii bir de büyükannenin bilgeliği sayesinde.
Ekvatora yaklaştıkça
rüzgârlar azalıyor ve dalgalar da küçülüyor.
Büyük akıntı kuzeye doğru akıyor.
Burada, kavurucu sıcağın altında
okyanusun o sert karakteri biraz olsun yumuşuyor gibi.
Brezilya kıyı şeridi de
tuza dayanıklı ağaçlardan oluşan ormanlara kucak açıyor.
Mangrovlar.
Akıntının en büyük otostopçularından biri.
Güneydoğu Asya'da evrimleştiler.
Akıntı vasıtasıyla da tüm tropikal kuşağa yayıldılar.
Muazzam gelgit ormanları yarattılar.
Burada, Amazon'da olduğu gibi.
Dünyanın en uzun mangrov bölgesi burası.
Gözü pek bir balık için de beslenme alanı yaratıyor.
Bu dört gözlü balık maceraya hevesli bir arkadaş.
O ve keşif ekibi ormana girmek için hevesli.
Ama suların çekildiği dönemdeler ve kıyıda mahsurlar.
Ekvator güneşi çoğu balık için bu sığ suları çok ısıtıyor.
Gelgit dönünce...
...ve su da akmaya başlayınca...
...fırlıyorlar.
Sadece yüzmüyorlar.
Zıplayabiliyorlar da.
Bir arada kalmak daha güvenli.
Burası çok farklı bir dünya.
Bu mangrovlarda,
eşsiz görme yetilerinin faydasını görüyorlar.
İsimleri sizi yanıltmasın, dört gözlü balıkların sadece iki gözü var.
Ama göz bebeğini, şaşırtıcı şekilde yatay olarak ikiye bölerek
aşağıda pusuya yatmış tehlikelere karşı yarım gözle de olsa tetikte oluyorlar.
Gözün diğer yarısı da su üstündeki fırsatlara dikkat kesiliyor.
Bu ormanda, bir sonraki öğününün nereden geleceği hiç belli olmaz.
Termitler.
Enfes.
Bunlar lezzetli olabilir
ama gelgiti takip edecek kadar maceracı olanları
daha da büyük bir ödül bekliyor.
Okyanusun ulaşabileceği yerin en sonuna kadar gitmek gerek.
Bu balığın macerasına başladığı yerden bir buçuk kilometreden fazla uzakta...
...günde sadece iki kez erişilebilen...
...gizli bir lezzet peşine düşüyoruz.
Bu mangrov yengeçlerinin
solungaçlarını tazelemek için deniz suyuna dönmeleri gerekiyor.
Sular çekilmeye başlamadan önce sadece birkaç dakikası var.
Yakaladı!
Çok az balığın gitmeye cesaret edebildiği bir yere gittiği için ödülü kaptı.
Çok geçmeden gelgit dönüyor
ve keşif ekibinin kıyıya dönmesi gerekiyor.
Yoksa bu kavurucu sıcağın altında dımdızlak kalma riskleri var.
Atlantik'in, Amazon'daki hayatı etkilediği gibi...
...dünyanın en büyük nehrinin de okyanus üzerinde etkisi var.
Her gün bir milyon tonun üzerinde ölü örtü
ve zengin nehir tortusu getiriyor.
Taşıdığı önemli yağmur ormanı besinleri
akıntıyla birlikte Brezilya kıyısının 3.000 kilometre uzağına sürükleniyor.
Onları Atlantik Okyanusu'nun kalbine ulaştırıyor.
Karayip Denizi'ne.
Buraya güzelliğinin ve ılık sularının keyfini çıkarmak için geliyoruz.
Yumuşak mercanlar,
Bonaire adasının etrafındaki zenginleşen akıntıda serpilirler.
Bu mercan karnavalında fark edilmek pek kolay değil.
Üreme zamanı geldiğinde de
kalabalığın arasından sıyrılabilmen gerek.
Bir akıllı bıdık parlama şansı için karanlığı bekliyor.
Yalnız da değil.
Bu büyülü ışık şovu,
Bonaire'in en küçük resif sakinlerinden birinin
senkronize çiftleşme gösterisi.
Ostrakod denilen minik bir kabuklu türü.
Her biri bir pirinç tanesinden daha küçük.
Yine de bir erkek, vücudundaki hayli reaktif iki kimyasalı karıştırarak
dişiyi yanına yönlendirebilecek kadar parlak ışık zincirleri yaratabiliyor.
Erkekler birlikte hareket edip, ışıklarını sırayla yakıp söndürüyorlar.
Bu şekilde iş birliği yaparak
acil durumlar için bazı kimyasalları saklayabiliyorlar.
İhtiyaçları olacak.
Kardinal balığı, iki buçuk santim boyunda gece ortaya çıkan bir plankton avcısıdır.
Ama ostrakodlar gizli bir silaha sahip.
Kimyasalların tadı iğrenç.
O yüzden balık onları ağzına geldiği gibi tükürüyor.
Bu da yetmezmiş gibi
şimdi kardinal balığı karanlıkta parladığı için...
...bu resiflerde dolanan bir gece avcısı için
kolay hedef hâline geliyor.
Aslan balığı.
Aslan balığı istilacı bir türdür.
40 yıl önce Pasifik Okyanusu'ndan insanlar tarafından yanlışlıkla getirildi.
Hiç doğal düşmanı olmadığı için sayıları kontrolden çıkıp
pek çok küçük resif balığının kökünü kazıdı.
Ama insanların bu resiflere bela ettiği tek zorluk onlar değil.
İklim krizi Karayipler'in ısınmasına neden oluyor.
Son 40 yılda, sadece bir derecelik bir artış bile
bu ısıya duyarlı resiflerin varlıklarını tehlikeye soktu.
Bu sığ denizi, kaynayan bir düdüklü tencereye döndürmeye yetti.
Daha da fenası
bu tencere her an patlamaya hazır.
Sıcaklık artışı, en şiddetli kasırgaların daha sık yaşanması demek.
Tıpkı sıcak çarpması gibi, mercanları zayıflatıp kırılganlaştırıyor.
Artan sıcaklıklarla birleşen gitgide artan yıkıcı fırtınalara
dayanmaları mümkün değil.
Bu, şimdiye kadar Karayip mercanlarının yüzde 80'inin kaybedilmesine yol açtı.
Birçokları için resifi kaybetmek evlerini kaybetmek demek.
Beladan yüzerek kurtulabilenler içinse
bir kaçış yolu var.
Büyük akıntı dar bir açıklıkta, Florida Boğazı'nda sıkışıyor,
bu da âdeta bir hortum başı işlevi görerek
akıntıyı, tüm nehirlerin toplamının 30 katı gücünde akmaya zorluyor.
Körfez Akıntısı olarak bilinen bu akıntı okyanusun en hızlı akıntısı.
Tüm Kuzey Atlantik'e sıcaklık yayıyor.
Florida'dan ta New York'a akması sadece bir ay sürüyor.
Burada sıcak suları muazzam alg patlamaları yaratıyor.
Bu da bir zamanlar aşırı avlanma sonucu tükenmenin eşiğine gelen
bir balık sürüsünü besliyor.
Menhaden.
Ama artık gelişmiş balıkçılık yönetimiyle eski günlerine dönüyorlar.
Burada, Long Island, New York'ta bile.
Burada birbirlerine sımsıkı sarılmalılar...
...çünkü sıcak akıntı
Karayip köpek balığı sürülerini
hiç olmadığı kadar kuzeye getiriyor.
Ama kalabalık olmalarına rağmen menhadenleri yakalamak kolay değil.
Şimşek hızında refleksleri var.
Pulları da oldukça yansıtıcı.
Birlikte avcıların gözlerini kamaştıran disko topu etkisi yaratıyorlar.
Sahillerimizin dibine kadar...
...yeni bir gösteri getiriyorlar.
Kuzey Amerika'dan şiddetle akıp geçen akıntı
burada genişleyip tüm okyanusa sıcaklık yayıyor.
Bir kolu Kuzey Avrupa'ya doğru gidiyor.
Diğeriyse doğuya doğru.
Küçük takımadalar topluluğundan geçen bir rotayı takip ediyor.
Azorlar.
Orta Atlantik Sırtı'nın en yüksek zirvesine ev sahipliği yapıyor.
Okyanus tabanından 8.000 metreden fazla yükselerek...
...küresel okyanus akıntısının rotasının tam ortasına çıkıyor.
Derindeki deniz besinlerinin yüzeye çıkmasını sağlıyor.
Okyanus ortasındaki bu yere ulaşabilen her canlıya
zengin beslenme alanları sağlıyor.
Isınan akıntı, Azorlar'ın kapılarını
Afrika kıyılarından yeni gelen bu arkadaşa da açmış oldu.
Balina köpek balığı.
15 metre uzunluğunda.
Ağırlığı da 20 tondan fazla.
Günümüzde yaşayan en büyük balık.
Son 15 yılda suyun ısınmasıyla birlikte buranın müdavimi olmaya başladılar.
Elinden gelse bu minik boru balıklarını mideye indirirdi
ama üç düzlemde hareket edebildikleri için
balıklar ondan kolayca kaçabiliyorlar.
En güvenli yer de bu dişinin üstü.
Hem ondan fazla uzaklaşmıyorlar hem de o koca ağızdan kaçınıyorlar.
Bu küçük balık sürüsü şimdilik kaçmış olabilir...
...ama denizlerin en büyük balığının da kendince bir iki numarası var tabii.
Tüm hayvanlar içerisinde en büyük iç kulağa sahip.
Bu da ona muazzam bir işitme yetisi veriyor.
Şimdi de uzaklardan gelen bir şamataya kulak kabartarak
bu duyuyu avantaja çevirme niyetinde.
Bu balık sürüsünü darmadağın eden balık dev bir mavi yüzgeçli orkinos.
Ağırlıkları 680 kiloyu bulabiliyor.
Bir yarış atının cüssesine ve hızına sahipler.
Ama buraya mavi yüzgeçli için gelmedi.
Kenarda takılan daha küçük orkinoslar için burada.
Uzun kanat, kocagöz ve yazılı orkinos.
60 santimden kısa boylarıyla mavi yüzgeçliyle aşık atamıyorlar.
O yüzden karınları hâlâ aç
ve her zaman yeni fırsatlar peşindeler.
Tam da bu dişinin ihtiyacı olan şey.
Bir balina köpek balığıyla ittifak kurmanın
büyük bir ziyafet sağlayacağını biliyorlar.
Başka bir kargaşa tespit etti.
Orkinos ekibiyle olay yerine intikal ediyor.
Yaklaştıklarında küçük orkinoslar hücum edip...
...saldırıya geçiyorlar.
Küçük balıklar hemen onun üstüne iniyor.
Sığınacak bir yer arıyorlar.
Ama bu sefer orkinoslar onlara müsaade etmeyecek.
Küçük balıkları yukarı doğru sürüp
onları yüzeye sıkıştırmaya çalışıyorlar.
Orkinoslar onları sıkı sıkı çevrelerken bizim dişi de hazırda bekliyor.
Dönüp duran, muazzam bir balık hortumu yaratıyorlar.
Yüzeye sıkıştıklarından
orkinoslar onları teker teker avlayabiliyor.
İşte bizim dişinin beklediği şey de bu.
Yardımcı ekibi sayesinde nihayet karnını doyurabiliyor.
Her lokmada yüzlercesini mideye indiriyor.
Günümüzün hızla değişen Atlantik'inde
yeni fırsatlardan yararlanmayı iyi bildi.
Mavi yüzgeçli orkinoslar, Azorlar'dan çıkıp
sıcak akıntının peşinden
kuytu bir denizdeki kendi üreme alanlarına gidiyorlar.
Akdeniz'e.
Bir zamanlar balıklarla dolu olan suları şimdi bambaşka bir hâl aldı.
Balık çiftlikleri.
Son 200 yılda
Akdeniz'in bazı kısımlarını tanınmaz hâle getirdik.
Okyanuslarımızın birçok yerinde
endüstriyel teknoloji sayesinde
hiç olmadığı kadar uzakta ve derinde avlanabilme imkânımız oldu.
Bu balıkçılık sürdürülebilir değil.
Şimdilerde çiftliklerde gittikçe daha fazla balık yetiştirerek
onların sürü hâlinde yaşama doğalarını istismar ediyoruz.
Tıpkı bu ağların içerisindeki levrek ve çipuralar gibi.
Doğadaki balık sayısındaki azalış
aç bir şişe burunlu yunus ailesini buraya sürükledi.
Ağların dışında, doğada yaşayan balıklar tutsak sürülere yârenlik ediyorlar,
birlikte güvende hissediyorlar.
Ama yunuslara da kolay av oluyorlar.
Büyük akıntının çok azı Akdeniz'in çevrili sularından geçiyor.
Bu yüzden açık denizden daha fazla ısınıyor.
Bu da daha fazla buharlaşmaya ve daha tuzlu bir denize yol açıyor.
Bu çiftlik balıkları bile
yaşamanın giderek güçleştiği bu sularda büyümekte zorlanıyorlar.
Tüm okyanuslarımızın geleceği böyle mi olacak?
Eğer öyleyse de istediğimiz gelecek gerçekten bu mu?
Balıklar için...
...onların avcıları için...
...ve kendimiz için.
Sıcaklıklar sadece Akdeniz'de yükselmiyor.
Atlantik'i boydan boya katettiği dört yıllık yolculuğunda
büyük akıntı, muazzam miktarda ısı biriktiriyor.
Kuzey Avrupa'da daha ılıman bir iklim yaratacak kadar sıcaklık getiriyor.
Sıcaklıklarda 11 dereceye kadar artışa neden oluyor.
Denizdeyse bu durum zor hava koşullarını körüklüyor.
Günümüzde Kuzey Atlantik'te hava şartları gittikçe daha da çok sertleşiyor.
Açık denizde kışı atlatmak da zorlaşıyor.
İzlanda'da, giderek sertleşen koşullar
Atlantik'teki en güçlü ilişkilerden birini sınamaya yetiyor.
Bu erkek kutup martısı hayat arkadaşını bekliyor.
Biricik gerçek aşkını.
O, eşlerinin eve dönüşünü bekleyen 100.000 kutup martısından sadece biri.
Ayrılalı sekiz ay oldu.
Dişisi hâlâ denizde uzaklarda,
yuva yapma mevsimi için avlanarak gücünü toparlıyor.
Erkek de yuvalarını hazırlasa iyi olur.
Erkek kutup martıları işe ilk olarak küçük bir bahar temizliğiyle başlarlar.
Yılda sadece tek bir yavruları oluyor, o yüzden her şey mükemmel olmalı.
Birkaç yumuşak mobilya ekledi mi...
...eserini göstermeye hazır.
Ama dişi ortalıkta görünmüyor.
Sabırlı olması gerekiyor.
Birlikte oldukları 10 yılda dişi onu asla hayal kırıklığına uğratmadı.
Ama bu sadık martı öyle boş oturamaz.
O kadar inşaat işinden sonra küçük bir izni hak etti.
Eğlenceli gibi de görünüyor.
Özellikle da rüzgâr kuvvetlenince.
Nereye baksa kavuşan mutlu çiftleri görüyor.
Ama onun yârinden hâlâ bir haber yok.
Yakın zamana kadar
kutup martıları birkaç gün içinde eşlerine dönerdi.
Ama balık stoklarının azalması ve kötüleşen kış fırtınaları
balık avlamayı zorlaştırdı.
O dişi de yumurtlamaya hazır olana dek balık avlanma alanından ayrılmayacak.
Bazı dişiler artık yuvaya hiç dönmüyor.
Nihayet!
Sekiz koca ay ayrı kaldıktan sonra.
Kesinlikle Atlantik'in en sadık çiftlerinden biri.
Şimdi, önemli bir işe girişiyorlar, yavru kutup martısı yapacaklar.
Bu kutup martıları
ve Kuzey Atlantik'in giderek vahşileşen tüm doğal hayatı için
ısınan okyanus, büyük zorluklar yaratıyor.
Ama bizim gördüklerimizin ötesinde, doğa tepki veriyor.
Balıklar yeni bir yuva arayışıyla başka yerlere gidiyorlar.
Hayatta kalan morina balıkları...
...kapelin balıkları
ve orkinoslar
daha kuzeye doğru yüzüyorlar.
Küresel okyanus akıntısıyla birlikte
en hızlı değişen okyanusa doğru gidiyorlar.
Sırada, akıntı Arktik Okyanusu'na akın ediyor.
Beraberinde getirdiği sıcak suyla buzları inceltiyor
ve bir zamanlar ulaşılamaz olan bu okyanusu ortaya çıkarıyor.
Hayatta kalabilmek için
buradaki herkesin kendini daha da zorlaması gerekiyor.
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir