ΟΙ ΩΚΕΑΝΟΙ ΜΑΣ
Ένα μεγάλο ρεύμα ανεβαίνει αργά από την άβυσσο,
καταμεσής του μεγαλύτερου ωκεανού του κόσμου,
κι ηρεμεί μια εξαντλημένη μεγάπτερη φάλαινα
που μόλις έχει γίνει μητέρα.
Έχει διανύσει 5.000 χιλιόμετρα ανοιχτού ωκεανού για να γεννήσει...
σε αυτά τα ήρεμα, τροπικά νερά.
Οι μεγάπτερες είναι έξυπνες κι ευαίσθητες.
Εδώ, έχουν τη γαλήνη και τον χρόνο που χρειάζονται
για να εδραιώσουν τον ζωτικό δεσμό μητέρας-μικρού.
Η αγκαλιά επισφραγίζει έναν από τους πιο δυνατούς δεσμούς της φύσης.
Μα δεν μπορούν να μείνουν εδώ.
Αν τους χτυπήσει καταιγίδα στον ωκεανό,
μπορεί να χωριστούν.
Κολυμπούν, λοιπόν, προς το μόνο καταφύγιο σε αυτό το τμήμα του Κεντρικού Ειρηνικού.
Τα νησιά της Χαβάης.
Η διαδρομή ως εκεί ενέχει κινδύνους.
Οι αρσενικές μεγάπτερες περιπολούν στα ανοιχτά του νησιού...
γνωρίζοντας ότι κάθε ενήλικο θηλυκό που φτάνει θα 'ναι έτοιμο για αναπαραγωγή,
και άρα αξίζει το κυνήγι.
Το δύο τόνων νεογέννητό της αγνοεί τους κινδύνους.
Τα 40 τόνων αρσενικά μπορεί να σκοτώσουν ή να αποκόψουν τα μωρά.
Οπότε, η μαμά επικοινωνεί ψιθυριστά,
προσπαθώντας να μην ακουστεί.
Προτεραιότητά της είναι η προστασία του δικού της γιου.
Αλλά εκείνος θέλει να παίξει.
Τα αθώα του πλατσουρίσματα τους προδίδουν.
Τώρα, ο αγώνας ξεκινάει.
Επιταχύνουν στα 24 χιλιόμετρα την ώρα.
Μια ντουζίνα μνηστήρες αρχίζουν να ανταγωνίζονται για εκείνη
σε έναν θερμό αγώνα.
Έχοντας το μικρό της μαζί, η μαμά δεν μπορεί να τους περάσει.
Την έχουν πιάσει.
Το μόνο που μπορεί είναι να προστατέψει το μικρό της...
καθώς τα αρσενικά μάχονται για να είναι πλάι της.
Ογδόντα τόνοι μυών και λίπους συγκρούονται.
Η μαμά αποκρούει ένα αρσενικό με το πέντε μέτρων θωρακικό πτερύγιο.
Κάνει ό,τι μπορεί για να προστατέψει το μωρό της.
Εκείνο κουράζεται γρήγορα.
Αλλά τα ρηχά είναι μπροστά.
Μετά, το μεγαλύτερο αρσενικό πλησιάζει ξανά...
κι απελευθερώνει ένα φράγμα από φυσαλίδες.
Είναι επίδειξη κυριαρχίας.
Το αρσενικό δείχνει ότι έχει ενέργεια για ξόδεμα.
Διώχνει μακριά κάθε αντίπαλο που πλησιάζει πολύ...
δίνοντας στη μαμά και το μικρό της την ευκαιρία να απομακρυνθούν.
Του επιτρέπει να συνοδέψει και τους δύο σε ασφαλές σημείο.
Έχοντας την προστασία του, μπορούν να ξεκουραστούν.
Αν είναι υπομονετικός, ίσως εκείνη, εν καιρώ, επιλέξει να ζευγαρώσουν.
Το μικρό της όμως παραμένει κύρια προτεραιότητά της.
Τώρα, το μικρό μπορεί να θηλάσει με την ησυχία του...
και να παίξει με ασφάλεια...
πλατσουρίζοντας όσο θέλει.
Σε μερικούς μόλις μήνες, η μαμά και το μικρό της,
μαζί με τις υπόλοιπες μεγάπτερες της Χαβάης,
θα ξεκινήσουν το ταξίδι τους βόρεια,
εκεί που βρίσκουν τροφή το καλοκαίρι,
μισό ωκεανό μακριά.
Οι ωκεανοί μας είναι τόσο απέραντοι, που ορίζουν το χρώμα του πλανήτη μας.
Σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, υπήρξαν πύλη προς το άγνωστο.
Ακόμα και σήμερα, η επιφάνεια του ωκεανού είναι πύλη
για έναν άλλο κόσμο.
Έναν κόσμο μυστηρίου...
κι έντασης...
που κατοικείται από πλάσματα τόσο έξυπνα
και ακριβοθώρητα,
που μόλις τώρα ξεκινάμε να τα γνωρίζουμε.
Καθώς όμως ο κόσμος περνά μια άνευ προηγουμένου αλλαγή...
το ίδιο συμβαίνει και με τους ωκεανούς μας.
Θα δούμε απίστευτους τρόπους επιβίωσης...
αντιμετωπίζοντας μαζί αυτόν τον κόσμο που αλλάζει τόσο ραγδαία.
Θα βιώσουμε τις δικές τους προκλήσεις...
θα αποκαλύψουμε τα μυστικά τους
και θα ανακαλύψουμε ζωές πιο κοντινές στις δικές μας...
απ' όσο θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε.
Δεν έχει υπάρξει ποτέ πιο σημαντική στιγμή να εξερευνήσουμε τα θαύματα...
τις εκπλήξεις
και τις χαρές της ζωής σε όλους τους ωκεανούς μας.
Το ταξίδι μας ξεκινά στη γαλάζια έκταση που καλύπτει το ένα τρίτο του πλανήτη.
ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ
Απ' όλους τους ωκεανούς μας, ο Ειρηνικός είναι ο μεγαλύτερος και ο βαθύτερος.
Πολλά τα ρεύματα γύρω απ' τον απέραντο ωκεανό,
αλλά ένα τα ενώνει όλα.
Είναι μέρος της πιο ισχυρής κυκλοφορίας νερού στη Γη.
Το αποκαλούμε παγκόσμιο ωκεάνιο ρεύμα.
Και ζωντανεύει τον Ειρηνικό με εκπληκτικούς τρόπους.
Όπως στους υφάλους του Δυτικού Ειρηνικού,
που συντηρεί
τη μεγαλύτερη ποικιλία θαλάσσιας ζωής στον κόσμο.
Είναι το σπίτι του πιο διάσημου ψαριού παγκοσμίως.
Του ψαριού κλόουν.
Και της οικογένειάς του.
Ζουν σε μια ανεμώνη δίπλα στην παρυφή...
με θεά στον ωκεανό.
Το ρεύμα ανανεώνει τα κοράλλια που απαρτίζουν αυτόν τον κόσμο,
επιτρέποντάς τους να ευδοκιμήσουν...
φέρνοντας καθαρό, οξυγονωμένο νερό
από τον ανοιχτό ωκεανό κατευθείαν στο κατώφλι τους.
Ό,τι χρειάζεται αυτός ο μικρούλης.
Διότι σύντομα, θα γίνει γονιός για πρώτη φορά.
Η μαμά έχει γεννήσει πάνω από 100 πολύτιμα αυγά.
Είναι δουλειά του μπαμπά τώρα να τα προσέχει.
Που σημαίνει
να είναι νοικοκυρεμένα.
Να διώχνει τις ακαθαρσίες και την άμμο...
και να τα φροντίζει νυχθημερόν.
Ο ύφαλος είναι γεμάτος θηρευτές...
και μια περιποιημένη ανεμώνη θα προστατέψει την οικογένεια
με τα δηλητηριώδη πλοκάμια της...
υπό τον όρο ότι ο μπαμπάς κάνει τις δουλειές
και τα έχει όλα στην πένα.
Αλλά οι δουλειές του σπιτιού και η καθαριότητα των αυγών
είναι απαιτητικά καθήκοντα.
Ιδίως σήμερα.
Μια σχεδία από πέτρες που επιπλέουν.
Τα στοιχεία της φύσης εν δράση.
Διότι κάπου μακριά,
έχει εκραγεί ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο,
δημιουργώντας ελαφρόπετρες,
δισεκατομμύρια ηφαιστειακές πετρούλες γεμάτες αέριο,
που μπορούν να παρασυρθούν για χιλιόμετρα
στο παγκόσμιο ωκεάνιο ρεύμα.
Ο χειρότερος εφιάλτης ενός νέου μπαμπά.
Μακροπρόθεσμα, όμως,
αυτός ο χαμός μπορεί να ευνοήσει όλη τη γειτονιά.
Γιατί η ελαφρόπετρα θα διαλυθεί αργά,
απελευθερώνοντας θρεπτικά συστατικά για εξέλιξη και ανάπτυξη.
Εντέλει, λίγες ακαθαρσίες δεν βλάπτουν.
Όπου κι αν ρέει, το μεγάλο ρεύμα φέρνει εκπληκτικά πλούτη,
και στον Ειρηνικό η διαδρομή του καθοδηγείται από μια κολοσσιαία ισχύ.
Που έχει τη δύναμη να φτιάχνει βουνά.
Μια αλυσίδα 40.000 χιλιομέτρων από ενεργά ηφαίστεια,
γνωστή ως το Δαχτυλίδι της Φωτιάς,
περιβάλλει αυτόν τον ωκεανό.
Από τον Δυτικό Ειρηνικό, σχηματίζουν μια ορεινή ακτογραμμή
που καθοδηγεί το μεγάλο ρεύμα σε μια πορεία προς τα βόρεια,
μεταφέροντας πάνω από 50 εκατ. τόνους τροπικού νερού κάθε δευτερόλεπτο
προς τα νησιά της Ιαπωνίας...
όπου ζεσταίνει το γύρω νερό στους 27 βαθμούς Κελσίου.
Όσο χρειάζεται για να διατηρηθούν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι
βορειότερα από οπουδήποτε αλλού στη Γη.
Μια νεαρή σουπιά Sepia latimanus...
αναζητά κάποιο ειδύλλιο.
Διότι σήμερα είναι η αρχή του Ετήσιου Χορού Σουπιάς.
Γίνεται κάθε άνοιξη,
όταν το ζεστό νερό πυροδοτεί την επιθυμία τους να βρουν ταίρι.
Οι σουπιές έχουν την εντυπωσιακή ικανότητα
να επικοινωνούν τα συναισθήματά τους μέσα από το δέρμα τους.
Αλλά αυτή η υπερδύναμη μπορεί να είναι και αδυναμία.
Ιδίως αν έχεις λίγο άγχος για το πρώτο σου ραντεβού.
Ένα θηλυκό έχει τραβήξει την προσοχή του.
Βαθιά αναπνοή.
Και πηγαίνει.
Καθώς πλησιάζει,
ο εγκέφαλός του συνδέεται με χιλιάδες πίξελ στο δέρμα του,
που λένε
"Γεια, είμαι κουλ, ήρεμος και χαλαρός".
Ό,τι ψάχνει το θηλυκό.
Έρχονται μπελάδες όμως.
Οι σκληροί τύποι καθιστούν σαφή την επιθετικότητά τους.
Η μαγκιά τους και οι ρίγες ζέβρας σημαίνουν ότι είναι θυμωμένοι...
και δεν φοβούνται τα νταηλίκια.
Το νεαρό αρσενικό αποκόπτεται.
Αλλά όπως και τον Χαλκ, δεν έπρεπε να το εκνευρίσουν.
Δεν θα τους αρέσει θυμωμένο.
Ακαριαία, δείχνει και τις δικές του έντονες ρίγες ζέβρας.
Έχοντας θολώσει,
διώχνει έναν αντίπαλο.
Και επιστρέφει στο θηλυκό.
Εκείνο δεν ενδιαφέρεται για έναν σκληρό τύπο.
Για να την κερδίσει, πρέπει να είναι ψύχραιμος.
Σε μια απίστευτη επίδειξη, λοιπόν,
δείχνει να αποκτά δεύτερη προσωπικότητα.
Με τους χαλαρούς τόνους, δείχνει στο θηλυκό ότι είναι ήρεμος,
και στους αντιπάλους του τις αρρενωπές ρίγες του.
Στο τέλος, με λίγη διαχείριση θυμού, η υπερδύναμή του έγινε πλεονέκτημα.
Δείχνει ότι είναι δυνατός αλλά ευαίσθητος τύπος.
Επιτέλους, το θηλυκό εντυπωσιάζεται.
Η εξέλιξη είναι γρήγορη στον κόσμο της σουπιάς.
Και σε χρόνο μηδέν, ξεκινούν να κάνουν οικογένεια.
Γεννάει τα αυγά τους
εκεί που θα είναι ζεστά και θα οξυγονώνονται από το ρεύμα.
Από εδώ, το μεγάλο ρεύμα μεταμορφώνει επίσης τον χαρακτήρα του,
πλούσιο πια σε μεταλλικά στοιχεία, καθώς περνάει από τα ενεργά ηφαίστεια
και βόρεια σύνορα του Δαχτυλιδιού της Φωτιάς.
Ώστε όταν φτάνει στην Αλάσκα μετά από τρία χρόνια...
βοηθάει να τροφοδοτηθεί ένα ετήσιο τσιμπούσι.
Μεγάπτερες.
Έχουν ταξιδέψει από τη Χαβάη εν αναμονή αυτής της εποχικής αφθονίας.
Αλλά το ψάρεμα δεν είναι όπως παλιά.
Γιατί, σήμερα, οι αλιευτικοί μας στόλοι συχνά φτάνουν πρώτοι.
Η όρεξή μας για ψάρι σημαίνει
ότι οι θαλάσσιοι θηρευτές πρέπει να μας ανταγωνιστούν.
Αυτοί όμως οι σκοτεινοί τύποι έχουν ένα μυστικό σημείο.
Και ένα σχέδιο
να ξεγελάσουν τους ανθρώπους.
Κλέβοντας ψάρια
από ένα εκκολαπτήριο σολομού.
Αυτά τα δίχτυα περιέχουν 14 εκατομμύρια νεαρούς σολομούς
που σύντομα θα αφεθούν ελεύθεροι για ανασύσταση των άγριων πληθυσμών.
Γιατί να τα βάλεις με τους αλιείς όταν έχεις έναν ατελείωτο μπουφέ;
Είναι όμως σαν το Φορτ Νοξ εδώ.
Δεν περνάς απαρατήρητος από την ασφάλεια όταν έχεις μήκος 15 μέτρα.
Αντίθετα με κάτι κλεφτρόνια.
Φαίνεται μια αδύνατη αποστολή.
Αυτό όμως το πανούργο δίδυμο τριγυρίζει χρόνια εδώ.
Κι έχουν σχέδιο
να χτυπήσουν τη στιγμή που το εκκολαπτήριο θα απελευθερώσει τους σολομούς.
Βήμα πρώτο, ο σωστός συγχρονισμός
και το διακριτικό προφίλ.
Με το πεδίο φαινομενικά ελεύθερο,
το θησαυροφυλάκιο ξεκλειδώνεται.
Ο ήχος των αλυσίδων είναι σαν προσκλητήριο για φαΐ...
που ειδοποιεί τις φάλαινες ότι το έπαθλο είναι εν κινήσει.
Βήμα δεύτερο, να μπουκάρουν
πριν βγουν έξω οι νεαροί σολομοί.
Είναι πλιάτσικο...
αλλά τα περισσότερα ψάρια απελευθερώνονται και διασκορπίζονται στη θάλασσα.
Το τελικό βήμα, λοιπόν,
είναι να φυσήξουν ένα δίχτυ από φυσαλίδες
που κρύβει ένα νέο κόλπο για να τραφούν.
Χρησιμοποιούν τα θωρακικά πτερύγιά τους για να περικυκλώσουν τα ψάρια.
Αυτοί οι εγκληματικοί εγκέφαλοι έχουν πετύχει την τέλεια ληστεία...
αν και αρκετοί σολομοί διαφεύγουν για να ενισχυθούν οι αριθμοί στη φύση.
Στο τέλος, οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα...
για να σταματήσουν τους 40 τόνων κλέφτες του ωκεανού.
Καθώς αρχίζει να ακολουθεί την ακτογραμμή νότια,
το κρύο, γόνιμο ρεύμα εμπλουτίζει
την ηφαιστειακή δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής...
και συντηρεί δάση από γιγάντιες κέλπιες,
που μερικά ορθώνονται στα 50 μέτρα πάνω από τον βυθό,
και φιλοξενούν μια εντυπωσιακή ποικιλία ζωής.
Κάθε επίπεδο κατοικείται.
Οι θαλάσσιοι λέοντες διαπερνούν τα κλαδιά.
Οι ενυδρίδες ξεκουράζονται στην επιφάνεια...
και τρέφονται στον πυθμένα της θάλασσας,
που φιλοξενεί έναν μαγευτικό κόσμο ασπόνδυλων.
Η επιρροή του ρεύματος μεταμορφώνει και τη ζωή πάνω απ' τον ωκεανό.
Συντηρεί χιλιάδες χιλιόμετρα από παράκτια βροχοδάση,
μαζί με τα ψηλότερα δέντρα στη Γη.
Μόνο εδώ ευδοκιμούν, όπου το ρεύμα ψυχραίνει τον αέρα,
λούζοντάς τα με θαλάσσια πάχνη και φέρνοντας απαλή βροχή...
βοηθώντας στη διατήρηση της δροσιάς σε όλη την ακτογραμμή.
Όταν το ρεύμα φτάνει στο Λος Άντζελες, επιβραδύνει,
και κάποιες ήρεμες καλοκαιρινές μέρες
η επιφάνεια θερμαίνεται τόσο...
για να προετοιμάσει το έδαφος για ένα φοβερό θέαμα.
Αυτό το απίστευτο φως ονομάζεται βιοφωταύγεια.
Είναι η λάμψη από δισεκατομμύρια μικροσκοπικά πλαγκτόν.
Καθένα που ανακατεύεται εκπέμπει μια λάμψη.
Είναι ό,τι περίμεναν αυτοί οι θαλάσσιοι λέοντες στην Καλιφόρνια.
Καθώς τα κοπάδια από σαρδέλες τρέφονται από το πλαγκτόν,
ανάβουν αυτές,
στρέφοντας τους προβολείς πάνω τους.
Η δραστηριότητα προσελκύει τα δελφίνια στο τσιμπούσι.
Τα φυσικά πυροτεχνήματα δημιουργούν τόσο φως,
που ελκύουν ακόμα και τους θηρευτές της μέρας.
Ποιος να το έλεγε;
Ένα από τα μεγαλύτερα σόου φωτός της φύσης
να κρύβεται σε κοινή θέα,
λίγο παραπέρα από τα έντονα φώτα του Λος Άντζελες.
Καθώς το μεγάλο ρεύμα ρέει προς τους τροπικούς,
ένα τμήμα του εκτρέπεται σε μια έρημη θάλασσα.
Στον Κόλπο της Καλιφόρνια στο Μεξικό.
Αναπληρώνοντας συνεχώς τα νερά του,
το ρεύμα βοηθάει τον Κόλπο να μένει εύφορος και δροσερός.
Τον αποκαλούν ενυδρείο του κόσμου...
για την ατελείωτη ποικιλία ψαριών.
Δεν αρέσει όμως σε όλα τα ψάρια να είναι μέσα στο πλήθος.
Κάτω από τα αβαθή,
υπάρχει ένας μικροσκοπικός κόσμος που παρέχει περισσότερη ιδιωτικότητα.
Αυτό το θηλυκό Emblemaria hypacanthus είναι σε αναζήτηση συντρόφου.
Αρκετά αρσενικά πέντε εκατοστών θέλουν να της τραβήξουν την προσοχή.
Εκείνη όμως ενδιαφέρεται μόνο για το πιο ωραίο...
το μεγαλύτερο
και το πιο καλοντυμένο.
Τι καλύτερος τρόπος να διαλέξει...
από έναν διαγωνισμό χορού.
Να δει ποιος έχει τον καλύτερο ρυθμό,
στιλ
και αντοχή.
Καθένα προσθέτει τις δικές του φιγούρες,
προσπαθώντας να ξεπεράσει το άλλο.
Φοβερή έκταση.
Ωραία φιγούρα.
Ποια η ετυμηγορία;
Έχουν ταλέντο τα ψάρια;
Είναι "όχι" από το θηλυκό.
Αλλά δεν χρειάζεται να γίνει φονικό στην πίστα.
Ήρθε κι άλλο θηλυκό.
Το πάρτι μπορεί να συνεχιστεί όλη μέρα
στην πιο πριβέ αίθουσα χορού του Μεξικού.
Το παγκόσμιο ωκεάνιο ρεύμα απομακρύνεται από την Αμερική
και φτάνει στον Κεντρικό Ειρηνικό.
Σε αυτήν την ερημιά,
οι ταξιδιώτες πρέπει να καλύψουν τεράστιες αποστάσεις για τροφή.
Και όπου μπορούν, ταξιδεύουν μαζί με το ρεύμα.
Όπως αυτά τα μακρύρυγχα στροφοδέλφινα.
Είναι εύκολο να χαθούν μεταξύ τους εδώ.
Οπότε κάνουν πιρουέτες ως και δέκα μέτρα στον αέρα.
Οι θορυβώδεις παφλασμοί βοηθούν να μη χωρίζονται.
Οπότε ταξιδεύουν σε τεράστια κοπάδια με μέχρι και 5.000 δελφίνια.
Εδώ έξω, μακριά κάτω από τα κύματα,
το Δαχτυλίδι της Φωτιάς γεννάει υποθαλάσσια ηφαίστεια και πόρους...
που αλλάζουν τη δομή του ίδιου του πυθμένα.
Με συνέπειες για όσους κολυμπούν από πάνω.
Το σαλάχι μάντα μετακινείται με το ρεύμα.
Το οκτώ μέτρων άνοιγμα των πτερυγίων βοηθά να ταξιδεύουν με ευκολία.
Κατευθύνεται προς ένα μυστικό ραντεβού στον ωκεανό.
Ένα θαλάσσιο βουνό ορθώνεται από την άβυσσο.
Με πάνω από 30.000 κορυφές
κρυμμένες κάτω από την επιφάνεια του Ειρηνικού.
Φτιαγμένα από λάβα, καθένα έχει μοναδική μαγνητική υπογραφή
από τα μέταλλα της Γης που κρύβονται μέσα.
Μπορεί να τα ανιχνεύσει
μέσω μιας κοινής αίσθησης με τους συγγενείς του.
Τους καρχαρίες.
Αυτό επιτρέπει στα θαλάσσια βουνά να γίνονται τόπος συνάντησης.
Μια σπάνια ευκαιρία κοινωνικοποίησης για τους μοναχικούς περιπλανώμενους.
Οι άνθρωποι όμως έχουν εκμεταλλευτεί πολλά από αυτά τα βουνά...
εξαντλώντας τα ψάρια τους.
Τα τελευταία 50 χρόνια,
ο αριθμός των καρχαριών έχει μειωθεί κατά 90% σε κάποια σημεία του Ειρηνικού,
διαρρηγνύοντας εύθραυστους ιστούς ζωής.
Μόνο προστατεύοντας αυτά τα βουνά
μπορούμε να δούμε πώς εμπλουτίζουν τη ζωή στον Κεντρικό Ειρηνικό.
Θυμίζοντάς μας πόση αφθονία μπορούν να έχουν οι ωκεανοί μας
όταν επιλέγουμε να τους προστατεύουμε.
Τα τρία τέταρτα της παγκόσμιας ηφαιστειακής δραστηριότητας
παραμένουν βυθισμένα.
Ανά λίγα χρόνια, όμως, τα ηφαίστεια σκάνε στην επιφάνεια...
δημιουργώντας νέα νησιά, καθώς η λάβα διαφεύγει από τον φλοιό της Γης.
Όταν η λάβα ρέει μέσα στη θάλασσα, κρυώνει γρήγορα
δημιουργώντας οδοντωτές ακτές.
Εννιακόσια χιλιόμετρα ανοιχτά του Εκουαδόρ,
μια συστάδα από ηφαιστειακά νησιά
έχει αναδυθεί στη διαδρομή του ωκεάνιου ρεύματος.
Τα Γκαλαπάγκος.
Τα ενεργά ηφαίστεια του νησιού δημιουργούν μια περίτεχνη ακτογραμμή...
και ευκαιρία για έναν πρωτοποριακό θηρευτή.
Τον θαλάσσιο λέοντα των Γκαλαπάγκος
και την οικογένειά του.
Το μικρό τους είναι ακόμα μικρό για να πιάνει τροφή.
Οπότε, η μαμά και ο μπαμπάς
κάνουν το κυνήγι.
Επέλεξαν να κάνουν το σπίτι τους σε αυτά τα ηφαιστειακά βράχια
για έναν καλό λόγο.
Είναι προστατευμένα από τον ωκεανό από έναν λαβύρινθο ρεμάτων και όρμων.
Και πάλι όμως, φτάνουν
και τις πιο γεμάτες σε ψάρια θάλασσες στον Κεντρικό Ειρηνικό.
Καθώς το μεγάλο ρεύμα συγκρούεται με τα ηφαιστειακά νησιά,
ανεβάζει το πλούσιο σε τροφή νερό,
λιπαίνοντας την επιφάνεια...
και τροφοδοτώντας τα ανοιχτά με μια πληθώρα ζωής.
Για τους θαλάσσιους λέοντες,
δεν θα είναι εύκολο να φέρουν στο μικρό οτιδήποτε από αυτά.
Γιατί έχουν ανταγωνισμό.
Τους μαυροπτέρυγους.
Η ανάβλυση προσελκύει κιτρινόπτερους τόνους,
από τα γρηγορότερα ψάρια στη θάλασσα.
Η ταχύτητά τους φτάνει τα 65 χιλιόμετρα την ώρα.
Αποκλείεται οι θαλάσσιοι λέοντες να τους πιάσουν εδώ.
Οι τόνοι αποφεύγουν τα ρηχά νερά.
Οπότε το αρσενικό φτιάχνει έναν τοίχο από φυσαλίδες,
που ανακόπτει τη διαφυγή τους και τους οδηγεί προς την ακτή.
Με συνεργασία, οι θαλάσσιοι λέοντες βάζουν τους τόνους σε μια παλιά πορεία λάβας,
παγιδεύοντάς τους.
Οι θαλάσσιοι λέοντες έχουν το πλεονέκτημα.
Η μυρωδιά του αίματος όμως ειδοποιεί τους αντιπάλους.
Το αρσενικό έχει την ψαριά του, αλλά είναι κυκλωμένο από καρχαρίες.
Με μια δαγκωνιά θα είναι ανίκανο να συντηρήσει την οικογένεια.
Όταν τελειώνουν όλα, το αρσενικό είναι σώο.
Έχει χάσει όμως το έπαθλό του.
Το μικρό όμως πρέπει να φάει.
Η μαμά δεν τα παρατάει.
Και οι καρχαρίες το ξέρουν.
Η μόνη ευκαιρία του θαλάσσιου λέοντα
είναι να οδηγήσει τον τόνο εκεί που οι καρχαρίες δεν μπορούν να πάνε.
Έξω από τον ωκεανό.
Επιτέλους, το μικρό έχει όση τροφή θα μπορούσε να θελήσει,
χάρη στις μοναδικές κυνηγετικές ικανότητες των γονιών του,
που θα δούμε μονάχα εδώ.
Στα Γκαλαπάγκος.
Το παγκόσμιο ωκεάνιο ρεύμα συνεχίζει να ζωντανεύει όλο τον Ειρηνικό,
θέλοντας τέσσερα χρόνια για να διασχίσει
τη μεγαλύτερη έκταση ανοιχτού ωκεανού στη Γη...
με πλάτος πάνω από 20.000 χιλιάδες χιλιόμετρα.
Τον Νότιο Ειρηνικό.
Εκεί που μια πράσινη θαλάσσια χελώνα ελπίζει να βρει τροφή.
Αφουγκράζεται τον ήχο μακρινών κυμάτων.
Τεράστιες αποθαλασσίες, οδηγούμενες από ανέμους,
σκάνε στα ρηχά,
εξαπολύοντας από τα πιο ισχυρά κύματα του κόσμου.
Δεν χωράνε δειλοί εδώ.
Γιατί κάτω από όλα αυτά τα πολυνησιακά κύματα...
είναι ζόρικα...
καθώς εκατοντάδες τόνοι θαλασσινού νερού μπορούν να σκάσουν μέσα σε κάθε κύμα.
Οι άνθρωποι καβαλούν τα κύματα εδώ επί αιώνες.
Οι πρόγονοι της χελώνας όμως είναι στους αφρούς πολύ πριν από εμάς.
Ξέρει πώς να διαχειριστεί τον εαυτό της στα κύματα.
Αντίθετα με κάποιους.
Εξάλλου, δεν ήρθε για σερφ.
Ήρθε για το φαγητό.
Ξέρει ότι τα καλύτερα φύκια φυτρώνουν εκεί που δεν έχει κοράλλια.
Στη ζώνη πρόσκρουσης, εκεί που σκάνε τα κύματα.
Χάρη στις ικανότητές της, έχει την καλύτερη βοσκή όλη δική της.
Όλοι στον Νότιο Ειρηνικό πρέπει να τα βγάλουν πέρα
με τις πιο ισχυρές δυνάμεις της φύσης.
Όταν ένα ηφαίστειο εξερράγη στην Τόνγκα το 2022...
απελευθέρωσε ενέργεια που ισοδυναμεί με 1.000 ατομικές βόμβες...
στέλνοντας ωστικά κύματα σε όλο τον πλανήτη.
Σε ένα τέτοιο χάος όμως
βλέπουμε τον πιο αναπάντεχο ρόλο του Δαχτυλιδιού της Φωτιάς.
Επί εκατομμύρια χρόνια, οι εκρήξεις έχουν δημιουργήσει μια παρακαταθήκη
με πάνω από 20.000 παραμυθένια νησιά.
Καθένα, ένα σκαλοπάτι για ζωή...
βοηθώντας πλάσματα να εξαπλωθούν στην αχανή έκταση του Νότιου Ειρηνικού.
Και μια στο τόσο,
το Δαχτυλίδι της Φωτιάς σε συνδυασμό με το μεγάλο ρεύμα
πετάνε στους ταξιδιώτες μεγάλων αποστάσεων μια επιπλέον σανίδα σωτηρίας,
κουβαλώντας σχεδίες από ελαφρόπετρα,
προσφέροντας ασφαλή διέλευση σε όσους κάνουν οτοστόπ.
Μέχρι και τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο της Αυστραλίας.
Και πίσω εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε,
τους κοραλλιογενείς υφάλους του Δυτικού Ειρηνικού.
Ένα νέο σπίτι, όπου οι περιπλανώμενοι μπορούν να εγκατασταθούν.
Αν βρουν μια θέση ανάμεσα στους ντόπιους.
Στο ταξίδι μας στον Ειρηνικό Ωκεανό,
το ωκεάνιο ρεύμα έχει βοηθήσει στη μεταμόρφωση
της καταστροφικής φύσης του Δαχτυλιδιού της Φωτιάς
σε μια ισχυρή δύναμη ζωής.
Αλλά το επικό, χιλίων χρόνων ταξίδι του...
σε όλους μας τους ωκεανούς...
μόλις ξεκινάει.
Στη συνέχεια,
το ρεύμα ρέει στον Ινδικό Ωκεανό.
Ζωηρό και θεαματικό...
αλλά πολύ ανταγωνιστικό.
Κι αντιμέτωποι με τον αυξανόμενο αντίκτυπο του κόσμου μας,
οι πιο έξυπνοι είναι αυτοί...
που θα βρουν νέους τρόπους...
να επιβιώσουν.
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Αγάλου