A partir de hoxe...
pertencerasme.
Debuxarás mapas para min.
Tes un don.
E vouno usar para conquistar os mares.
Pagarasme cen millóns de berris.
Tanto me ten como os consigas. Róubaos se é necesario.
Cando poidas pagar,
prométoche...
que ti e a túa vila seredes libres.
E eu sempre cumpro as miñas promesas.
Isto fíxoo Arlong?
Por que?
Para castigar a aldea.
E mais a min.
- Que pasa? - Nojiko contounos o teu sacrificio.
Non sabiamos nada. Poderás perdoarnos?
Non hai nada que perdoar.
Vila Coco é o meu fogar.
Tócanos sacrificarnos a nós. Estamos fartos de vivir con medo.
Entraremos en Arlong Park. Se os homes peixe queren pelexa...
Non será unha pelexa, será un masacre. Mataranvos.
Se non hai forma de comprar a nosa liberdade,
morreremos loitando por ela!
Si!
Non, escoitádeme todos!
Non deixarei que o fagades.
É a miña loita.
Non.
É a nosa loita. Verdade, rapaces?
- Por fin vou cortar algo. - Como vencemos a Arlong?
- Xa o vistes no Baratie. - Algunha debilidade terá.
- Un ser blindado coma el? - Descubrireina.
E, cando o faga,
non terei piedade.
Capitán Nezumi.
Como lle vai á sucursal 16?
Moi ben, grazas.
Que fai unha nave de tanta sona nas nosas costas?
Sígame. Os seus homes que esperen.
Vicealmirante.
Xa chegou o comité de benvida.
Vicealmirante Garp, alégrome de velo.
Non te vas alegrar tanto cando oias o que che vou dicir.
Infórmanme da existencia de actividade pirata en Vila Coco.
Si, un desafortunado incidente.
Asegúrolle que a situación está controlada.
Tamén me informan de que Arlong e os seus
están invadindo estas illas.
Andamos detrás de Arlong, si.
Pero hai outra tripulación pola zona liderada por un desapiadado asasino,
un mozo cun sombreiro de palla.
El é o responsábel deste brutal ataque.
- O que? - Non.
- Cadetes. - Imposíbel.
Estasme chamando mentireiro?
Luffy nunca faría algo así.
Como ousas acusarme? Son capitán da Armada.
Eu vicealmirante.
Deixémonos de alardear, si?
Perdoe, vicealmirante.
Eses piratas probarán o fío da miña espada.
Diso nada.
Onde está? Onde anda Luffy?
ILLAS CONOMI
Apurade! Xa sabedes que Arlong odia esperar.
Que raio é isto? Quen é tan estúpido como para nos atacar?
Homes peixe, espantemos os intrusos!
Onde anda Arlong?
Ha estar na sala dos mapas.
Pois vamos para aló.
Na cara non.
Merda.
- Que é isto? - Collamos o mapa e lisquemos.
Deixoume quitalas aos 12 anos.
Un regalo de aniversario.
Veña, vamos.
Se acabades de chegar, ho.
Benvidos a Arlong Park.
- Xa o tiña. - Se o tiveses, non o derrotaría eu.
Os humanos levan demasiado tempo dominando os mares,
mirándonos con desprezo desde os seus pedestais
construídos co sufrimento dos homes peixe.
O teu goberno teme o meu pobo,
así que nos escravizastes.
Ninguén debería someternos. Deberiamos poder elixir como vivir.
Non preciso a túa compaixón, rapaz.
Hoxe acaba a nosa vida de abuso e opresión.
Dirixirei unha revolución de homes peixe que pasará á historia.
Por fin saberedes o que é a humillación e a dor.
Non fixeches abondo xa?
Acabo de empezar, querida.
Nami, ti puideches librarte
e ocupar un lugar ao meu carón.
Pero non. Traizoáchesme, igual que o resto dos da túa caste.
E para que? Por isto?
Non pensabas perdoarme a vida.
Falácheslle a Nezumi do alixo.
Eu só sigo as normas dos humanos.
Con estes mapas, crearei un mundo en que os homes peixe gobernen sen rival.
Coas bases da Armada e as fortalezas pirata localizadas,
nada poderá impedir que conquiste o Mar do Leste
e, despois, todos os outros mares.
Si.
Nami, todo isto é grazas a ti.
Dime, rei dos piratas...
ti daríala utilizado dun xeito tan eficiente?
Utilizala?
- Non! - Nami non é unha ferramenta que usares!
É unha persoa con desexos e soños de seu
e ti arrebatáchesllos.
Non es mellor có da machada nin có mordomo
nin que calquera que lle faga dano á xente.
Voute esmagar, como fixen con eles.
Ninguén se mete cos meus amigos.
Fareivos o favor de matarvos xuntos.
Fuxe de aquí, Nami.
- Luffy... - Vai. Está controlado.
Cres que podes escapar, Nami?
Segundo asalto, Arlong.
Só preciso facer un tiro limpo. Veña.
Coñece a ira do meu...
Pareces canso.
Igual deberías descansar.
- Igual deberías volver á cociña. - Deixa de amolar! Luffy precísanos!
Es o novo. Non sabes o que precisa.
- O meu don para a cociña. - Pór dous cachos de pan xuntos?
- Alguén se sente ameazado. - Cala!
Pois buscade o meu corpo! Está preto. Xa sinto as dedas.
- Podo axudarvos a gañar. - Mira, pallaso, como nos enganes...
Ai! Meu Deus.
Si!
É moito mellor do que recordaba.
Vale, a ver...
Eu marcho.
- Ei! - Síntoo, mociños.
Encantaríame axudar, pero xa me toca sáir de escena.
Puto pallaso.
Que pena, rapaz.
Agora que empezabamos a divertirnos...
TOMATE KETCHUP
Caíches.
Ei, aletiñas, onde vas?
Proba o meu mollo picante, ho!
Iso non te vai salvar.
Teño a pel máis dura que as balas.
Deberías probar os meus proxectís incendiarios patentados.
Son un home peixe.
Non ardo.
Ti pode que non.
Pero o alcohol si.
Estrela explosiva!
Si!
Toma! O gran capitán Usopp derrota outro infame vilán.
E non hai ninguén para velo.
Tanto ten. Seguro que me cren.
Como ousades matar os meus irmáns?
Caeredes ante o poder do meu karate dos homes peixe.
Érguete.
Mesmo cos poderes dos froitos do demo, non es rival para min, rapaz.
Pode ser, pero fixeches chorar a miña navegante.
Pistola de goma goma!
Si!
Non es rival para min. As miñas patadas rompen quillas.
Iso non é nada. Non viches as de Zeff
cando atopou cáscara de ovo na crema.
Si, Zeff era malo contigo. Bua!
Es ben parvo se cres que podes salvar a Nami.
Hai unha razón pola que sempre volve comigo.
Arlong Park é o seu fogar.
A súa prisión, dirás.
Gústeche ou non, logrei sacar o mellor dela.
Sen min, non sería nada.
Non.
Es ti quen non sería nada sen ela.
Típico humano.
Como me vas vencer se nin sequera me dás?
Quizais non poida vencerte,
pero podo destruír todo o que construíches.
Non!
Nami é unha parva por confiar nuns compatriotas tan débiles.
Non te atrevas a insultar a Nami.
Xa a armaches.
Côtelette!
Collier!
Épaule!
Poitrine!
Tiro de mouton!
Tiro de mouton?
Os grandes loitadores din o nome dos ataques.
Vaste integrar decontado.
Non temades. O gran capitán Usopp xa está...
Está...
Fixestes un bo traballo por aquí. Moi ben, rapaces.
Nami!
Estades todos ben!
E Luffy?
Segue dentro,
con Arlong.
Non lle pasará nada.
Verdade?
Metralleta de goma goma!
Ningún humano esmirrado derrubará Arlong Park!
Machada de goma goma...
Lanzamento!
Luffy!
Nami!
Ti es a nosa amiga!
E nós, a túa tripulación!
Que aproveite.
- Grazas. - Nada, boa noite.
- Ei! - Vasme ter que dar a receita disto.
Deberías sacar un libro.
Un auténtico artista non revela os seus segredos,
pero igual me convences para darche clases particulares.
Bo intento.
Aí che vai, meu ben.
Repites? Iso é que che gustou.
- Estaba decente. - O prato di outra cousa.
Teño que comer, aínda que sexa a túa comida.
É o menos que podes facer, xa que te salvei dos homes peixe.
- Eu salveiche o cu a ti. - Ti nin manchaches as mans.
Sonche moi home mesmo sen tres espadas.
E alí estaba eu,
completamente só,
rodeado de homes peixe.
O gran capitán Usopp mirándolle a cara á morte.
Pero sabía que non me podía render.
Estaba en xogo o destino de Vila Coco!
Entón, saquei o meu fiel tirapedras!
E dispareilles até que me sangraron os dedos.
E non parei até derrotar eu só a Arlong e toda a súa tripulación mortal.
Con un chisco de axuda, claro.
A ver, igual non estaba completamente só.
Tres hurras polo capitán Usopp! Non o conseguiriamos sen el!
Mariños!
En fila!
Eu non o faría se fose ti.
Así que estes son os Sombreiros de Palla.
Mariños, arrestádeos.
Señor, non foron eles quen destruíron Vila Coco. Foi Arlong.
É unha orde, cadete.
Non.
- Que dixeches? - Dixen que non, señor.
Ti es consciente do grave castigo que implica non obedecer ordes directas?
Disinto coas ordes, señor.
Eu tamén.
Alguén máis quere seguilos?
Ou preferides seguir ordes?
Se algún fai un movemento, asegurádevos de que sexa o derradeiro.
Ven aquí, rapaz.
Deiche todas as oportunidades posíbeis para que seguises o meu exemplo,
para seres un mariño respectado.
No canto diso,
convertícheste en pirata.
Non, avó.
Eu sempre fun pirata.
Xa abonda de fuxir.
Por última vez:
réndete.
Renderme non é o meu.
Amósame o que sabes, logo.
Isto é o que querías, non? Ser pirata.
Vas ver o que lles fan os mariños aos piratas.
- Non quero loitar contigo, avó. - Levas facéndoo toda a vida.
Cando aprenderás que non podes gañar?
Pensaba que te adestrara mellor.
Non te equivocabas.
Foguete de goma goma...
Lanzamento!
Non sabes o perigoso que é o mundo.
A Gran Ruta non che é un xogo de nenos.
Díxenche que non estabas listo.
Podes bater en min todo o día...
pero nunca renunciarei ao meu soño.
- Ai, si? - Vou ir á Gran Ruta.
E atoparei o One Piece.
E serei...
o rei dos piratas.
Fai o que queiras.
Baixade as armas!
Que facedes aí plantados?
Os piratas de Arlong aínda andan soltos. Perseguídeos e arrestádeos.
E os Sombreiros de Palla?
Que pasa con eles?
Arrésteos tamén! Son os auténticos criminais.
Sabía que nunca che faría cambiar de idea.
Es testán coma un burro.
Igual ca min.
Pero eu sei quen es, rapaz.
Só quería comprobar se ti tamén o sabías.
Puxéchesme a proba?
Puidéchesmo pór máis fácil.
E onde estaría a graza?
Agora estás só.
Non, non tal.
Teño amigos.
Logreino, mamá.
Son libre.
A miña vida volve ser miña.
Podo seguir adiante coa cabeza ben alta.
É o que sempre quixen.
Perdoa por non entender os sacrificios que fixeches.
Agora, seino.
Sei o que significa loitar pola familia dun.
Prométoche que nunca o esquecerei.
Xa é tarde, pero...
oxalá esteas orgullosa.
Sempre estivo orgullosa de ti.
E eu tamén.
Que tal o brazo?
Dóeme un pouco, pero...
pagou a pena.
Grazas.
Mimá, esa palabra aínda soa un pouco rara vindo de ti.
- É antinatural, eh? - Só un pouquiño.
De verdade tes que marchar? Agora que me empezabas a gustar de novo...
Iso está xenial, pero...
debo marchar.
Xa o sei.
Só quero que lembres que,
por moi lonxe que vaias, sempre terás un lugar ao que volver.
Isto sempre será o teu fogar.
Koby!
- Vas vir despedirte? - Creo que non é boa idea.
Vasme arrestar?
Porque esa tampouco é moi boa idea.
Non estou aquí como mariño, Luffy, senón como amigo.
Mira isto.
Conseguíchelo. Xa tes a túa cara nun cartel.
É a vinganza de Nezumi.
Viva! Si!
- Cantos berris! - A recompensa máis alta do Mar do Leste.
Xa es un home buscado.
É xusto o que quería.
Isto é un adeus, entón.
Adeus, Koby.
Sé un bo mariño.
Sé un bo pirata.
Rapaces!
Mirade isto.
Mirade. Son famoso!
Que dis? Ese cartel é de Luffy.
Non só de Luffy.
Síntoo. Traballade máis e porán prezo á vosa cabeza.
Iso non conta.
Non pasa nada por ter envexa.
- Que parvada. - Isto vaise pór difícil.
Todos os cazadores de recompensas do Mar do Leste irán por ti.
Non só por Luffy. Vannos buscar a todos.
Vai ser mellor marchar do Mar do Leste.
Imos á Gran Ruta.
Ai, Usopp.
Trinta millóns?
Matarei ese merdeiro eu mesmo.
Se non o fas ti, fágoo eu.
Vaia recompensa.
- Ao final seica herdou algo de min. - Señor?
Non me arrepinto das miñas accións. Aceptarei o meu castigo.
Si, eu tamén.
Un bo mariño non é quen segue ordes.
É quen segue o seu código.
Todos temos un concepto da xustiza,
e vós seguistes o voso. Parabéns.
Entón non nos vai castigar?
Eu non diría tal.
Disque os meus adestramentos son o peor castigo.
Entón que? Pensades que estades á altura?
Vainos adestrar vostede?
Non querías ser máis forte e aprender a loitar?
Si, señor.
Quero poder enfrontarme a alguén coma Luffy.
E ti que? Que queres facer?
Quero demostrar
que Roronoa Zoro non é o único que sabe usar a espada.
Quero ser máis forte.
Coma o meu amigo.
Ou o que sexa.
Igual o cociñeiro tiña razón.
Tócavos a vós.
Empezades mañá.
Retirádevos.
Que lugar tan pouco propio dun home da túa talla.
Veña, rapaces.
Estamos ante un dos Guerreiros dos Mares.
Mostrade un pouco de... respecto.
Hoxe non estou para duelos, Ollos de Falcón.
- Teño un chisco de resaca. - Non vin loitar.
Non cando es a metade do que eras.
Aínda te venzo.
E cun brazo atado ás costas.
Hai pouco atopeime con alguén que che pode interesar.
Un rapaz que amentaches hai moito.
Luffy!
Conseguiuno.
Non pode ser. É Luffy. Fíxose pirata!
É capitán!
Haberá que andar con ollo.
Sacade o alcohol de reserva!
Non tiñas resaca?
Reláxate, ho.
Mira que es agonías. Ven beber connosco!
Supoño que unha non fai dano.
- Isto é motivo de celebración! - Si!
Que che parece?
Así levas contigo un anaquiño da casa.
E preparareiche tortas de mandarina.
É perfecto.
Nós tamén temos algo para ti.
Usopp, desprega a vela maior!
Despregando a vela maior.
A entrada á Gran Ruta non está lonxe,
pero creo que hai un erro no mapa.
Que queres dicir?
Pois parece un río ou unha canle ou algo así,
pero non ten ningún sentido.
Isto indica que hai unha montaña.
Non pode subir pola montaña.
A navegante es ti. Xa descubrirás como é.
Ei, Luffy!
Ven, teño unha idea.
Tripulación!
Todos á cuberta para a cerimonia de partida.
Atoparei o Mar Total.
Serei o rei dos piratas.
Serei o mellor espadachín do mundo.
Debuxarei un mapa do mundo.
Pois eu...
Serei un valente guerreiro dos mares!
Xa está.
Á Gran Ruta.
Nada se interporá no noso camiño!
Si!
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso