แต่นายบอกให้คัดท้ายไปกราบขวาห้าองศา
เออ ก็กราบขวาอีกขวาหนึ่งไง กัปตันเก่งไม่มีใครเกิน
- นึกว่าตัวตลกต้องเป็นคนตลก - ว่าไงนะ แน่จริงมาพูดต่อหน้านี่
อะอ้าว อรุณสวัสดิ์ พี่ชาย
ฉันรู้ว่าลูฟี่ยอมตกลงให้แกพาไปหาอาลอง
แต่ถ้าคิดจะหลอกกันอีกรอบ...
จะทําอะไรได้จ๊ะ ทําเลือดหยดใส่งี้
เดี๋ยวๆ
เพราะฉันบอกว่าให้ทําเลือดหยดเหรอ เอากี่หยดจัดมา สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ
พวกนายอยากได้แผนที่ ฉันอยากได้ร่างคืน
จะรู้ได้ไงว่าไม่พาไปเจอกับดัก
โซโร ตัวเองก็
สัจจะในหมู่โจรสลัดไง
ไม่เอาน่ะ ร้องเพลงทะเล เห่กล่อมให้ฟังฆ่าเวลาได้นะ
โห กาลครั้งหนึ่งมีสาวน้อยผมส้ม
ขโมยแผนที่ไปปล่อยให้ฉันหลง
สาวอะไรเหลี่ยมจัดกินไม่ลง
แต่ก็ต้องปลงเพราะนางแจ่มเหลือ...
โอ๊ย! จมูกเค้า!
ปกติต้องรอนานงี้เลยเหรอ
เพิ่งเริ่มตกได้สองนาทีเอง อดทนหน่อย
บางวันปลาก็ฮุบเหยื่อทันทีที่หย่อนเบ็ด
แต่บางวันต้องรอหลายชั่วโมง
แล้วก็มีบางวันที่จับอะไรไม่ได้เลย
แต่นี่ไม่ได้คุยเรื่องตกปลาใช่มั้ย
ฉันแค่อยากรู้ว่านามิเป็นไงบ้าง
สาวสวยคนเก่งแบบนั้น ไม่เลือกไปอยู่กับโจรสลัดแบบอาลองหรอก
- เราต้องไปช่วยคุณนามิ - แต่ลายสักยัยนั่นมันคนละเรื่อง
รอยสักไม่ได้บอกทุกอย่าง เหมือนผู้หญิงทุกคน คุณนามิเป็นปริศนาต้องค้นหา
- นามิเลือกแล้ว - แต่นายไม่รู้เหตุผล
นายบอกแค่คืนนี้จานพิเศษมีอะไรก็พอ นายไม่รู้จักนามิ
- แต่นายก็ไม่ได้รู้จักเหมือนกัน ไอ้หัวมอส - นามิต้องมีเหตุผลแน่ๆ
ไม่ว่าจะเลือกทางไหน
ฉันแค่อยากได้ยินจากปากของนามิ
เจอฝั่ง!
(หมู่เกาะโคโนมิ)
(วันพีซ)
- จับได้แน่ๆ - ไม่ได้หรอก
- ฉันวิ่งเร็วกว่านะ - ฝันไปเถอะ
ลง
นามิ ตาหนูแล้ว
นามิ
จะลงมั้ย
ห้าร้อย
จะรอไปเกิดหรือไง
ก็คิดอยู่
โถ เป็นอะไร นับเลขได้ไม่ถึงห้างี้
หมดหน้าตัก
สเตรท
สุดที่สิบ
ฟูลแฮนด์ ตองควีน
แกมันปลิ้นปล้อน
แถมยังขี้โกง
แกก็รู้ว่าอยู่กลุ่มนี้เราไม่โกหกกันเรื่องเงิน
เอาละ แยกย้ายได้ นามิ อาลองเรียกคุย
โทษทีนะ หนุ่มๆ
เดี๋ยวจะมากวาดเงินต่อทีหลัง
(อาลองพาร์ค)
เด็กๆ ไปอาบน้ําก่อนกินข้าว
(หมู่บ้านโคโคยาชิ เมื่อ 8 ปีก่อน)
วันนี้ร้านขนมปังมีบิสกิตค้างวัน ลดครึ่งราคาแต่ก็รสชาติเหมือนเดิม
- อะไรน่ะ - ไม่มีอะไรค่ะ
ไปเอามาจากไหน
ได้หนังสือเล่มนั้นมาจากไหน นามิ
หยิบมาจากร้านหนังสือ
ทําไมถึงทําแบบนั้น
เพราะอยากได้
- หนูต้องมีเหตุผลที่ดีกว่านั้น - ได้ ก็หนูไม่มีเงิน
อะไรล่ะ ไม่ได้มีใครเดือดร้อนซะหน่อย
ทําคนที่เป็นเจ้าของเดือดร้อนไง
- ตัวเองด้วย - ไม่ พวกนั้นไม่เข้าใจหรอก
หนูเกลียดที่ต้องกินส้มทุกวัน เกลียดที่ต้องใช้เสื้อผ้าต่อจากพี่โนจิโกะ
หนูเกลียดความจน!
เราอาจไม่รวย แต่เราก็มีหลังคาคุ้มกะลาหัว และเรารักกัน
- นั่นทําให้เราเป็นครอบครัวเดียวกัน - ไม่! เราไม่ใช่ครอบครัวจริงๆ
โนจิโกะไม่ใช่พี่หนู คุณไม่ใช่แม่หนูด้วยซ้ํา!
แม่เอามื้อค่ําวางอุ่นไว้ให้บนเตา
หนูไม่หิว
วันที่เจอตัวหนูกับโนจิโกะ
หน่วยของแม่ถูกส่งไปสู้กับโจรสลัดกลุ่มหนึ่ง ที่อาณาจักรโอยกต
แต่เราก็พลัดหลงกัน
สุดท้ายแล้ว แม่ทั้งบาดเจ็บทั้งหิว
นึกว่าจะตายเสียแล้ว
พอเจอหนูเข้า...
ถึงรู้ว่าต้องมีชีวิตอยู่ต่อ
เพื่อจะดูแลทั้งสองคน
รู้ได้ยังไงคะ
ก็แค่รู้เอง
นั่นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง
แม่รู้ว่าหนูจะทําสิ่งที่ถูกต้องเหมือนกัน
ห้องนี้มีความทรงจําเยอะ
แต่เธอ...
เธอควรจะภูมิใจ
มีอะไรต้องภูมิใจ
ก็ถ่อมตัวเกินไป นามิ
เพราะเธอ ตอนนี้เราจึงรู้พิกัดฐานทัพเรือ กับแหล่งซ่องสุมโจรสลัดทุกแห่ง
จากตรงนี้ถึงอาณาจักรโกอา
- แต่ฉันไม่ได้อะไร - ใช่
แต่เธอยังเป็นสมาชิกที่มีค่าของเรา นามิ
อือ เราร่วมมือกันได้ดีเลิศ
เธอหายไปนานมาก ใจฉันนึกว่าจะไม่กลับมาแล้ว
ฉันต้องกลับมาสิ
เราตกลงกันไว้ไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันเป็นมนุษย์เงือกรักษาสัจจะ
เด็กดี
อีกไม่นาน มนุษย์เงือกจะครองอีสต์บลู
และรุกต่อไปยังแกรนด์ไลน์กับทะเลอื่นๆ
ฉันว่าทหารเรืออาจไม่ค่อยเต็มใจนะ
ทหารเรือมันซื้อขายได้
และเมื่อมันอยู่จนหมดประโยชน์ เราก็ขยี้มันได้
คิดว่าฆ่ามนุษย์แล้วจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้เหรอ
ไม่ใช่ทุกอย่าง
คืองี้ เวลาสัตว์มันพยศเกินไป
เราก็ต้องปราบพยศมัน
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ลืมสิ่งที่เธออุตส่าห์ทําไว้หรอก
เธอจะมีตําแหน่งพิเศษในอาณาจักรของฉัน
แน่อยู่แล้ว
โห นามิ
ฉันคิดถึงเธอจริงๆ
แต่ระหว่างนี้ ฉันมีงานอื่นให้ทํา
มีหมู่บ้านในสังกัดจ่ายบรรณาการล่าช้า
หมู่บ้านไหน
หมู่บ้านโคโคยาชิ
ที่นั่นไม่ค่อยต้อนรับฉันหรอก ส่งคุโระโอบิหรือจูวไปไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ งานนี้ต้องใช้มนุษยสัมพันธ์
ห้องอาหารปิดปรับปรุงอยู่ครับ
เราต้องขอคุยกับเจ้าของร้าน
เกรงว่าเชฟกําลังยุ่งกับ...
ขออภัยขอรับ จะไปตามมาให้เดี๋ยวนี้
- ร้านสวยจัง - ใช่
เมื่อก่อนพ่อมากินที่นี่ประจํา
เขาไม่เคยพาฉันมาด้วยหรอกนะ แต่...
ทหารเรือมาเอง ระดับพลเรือโทเลยด้วย
มาช้ากันไปหน่อยนะ
ก็สงสัยมาตลอดว่าเกิดอะไรขึ้น กับเซฟขาแดงผู้โด่งดัง
- ท่านรู้จักชายคนนี้เหรอครับ - รู้จักแต่ชื่อเสียง
กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดกุ๊ก
นั่นมันวันชื่นคืนสุขที่ผ่านไปนานละ
ตอนนี้เกษียณมาเป็นเชฟ
สิ่งเดียวที่อยู่ใต้คําสั่งฉันคือร้านนี้
เราไม่ได้จะมาจับนาย ขาแดง
เราอยากได้ข้อมูลโจรสลัดหนุ่มที่เพิ่งผ่านมาแถวนี้
ชื่อว่าลูฟี่
- ช่วยไม่ได้ - ช่วยไม่ได้หรือไม่ช่วย
ทุกวันนี้ แค่จําลูกค้าประจําได้ก็บุญแล้ว
อ๋อ คนนี้เห็นแล้วจําได้แน่ หมวกฟาง
แถมพูดมากปากไม่หยุด
ไม่ นึกยังไงก็นึกไม่ออก
แต่ให้ร้านเลี้ยงข้าวสักมื้อมั้ยล่ะ
พอดีมีเนื้อทีโบนสิบกว่าชิ้น แถมตู้แช่ดันพังอีก
เนื้อลายหินอ่อนสวยๆ แบบนั้น ถ้าต้องทิ้งหมดก็เสียดายแย่
เราไม่ได้จะมากิน เรามาเพื่อ...
สเต๊กนั่น...
มีเดียมแรร์เนอะ
เอาแรร์มากกว่ามีเดียม
แบบนี้ไม่เคยเห็น
มันเกิดจากอะไร
ฉันกลับเรือดีกว่ามั้ง ไปคุ้มกันแมรี่
นี่ฝีมืออาลอง
เฮ้ย ไอ้หมวกเน่า! ทุกคนรู้อยู่แล้วมั้ยว่าอาลองมันปลาบูด
เลิกกินลมชมวิวแล้วไปเอาร่างฉันคืนเสียที
- หุบปากไปเลย - ไม่งั้นทําไม จะทําขนมยัดปากเหรอ
- ช่วยถือสักแป๊บได้มั้ย - เด็กใหม่ต้องแบกหัวตัวตลก
ทุกคน ขอละ
ช่วยกันหน่อย ทุกคน
เหลือเวลาไม่มาก เดือนนี้ก็ได้ไม่พออีกแล้ว
นี่พอหรือยัง
- มีเวลาหาเงินเพิ่มมั้ย - ไม่
หมดเวลาแล้ว
- นามิ - นามินี่นา
กล้าดียังไงถึงโผล่หน้ากลับมาที่นี่
มีอะไรจะให้มั้ย
(แผนที่ประวัติศาสตร์ทะเลอีสต์บลู)
หนูขอโทษที่หยิบหนังสือแผนที่ไป
- สัญญามั้ยว่าจะไม่ขโมยอะไรอีก - สัญญาค่ะ
- ไขว้นิ้วไว้ข้างหลังรึเปล่า - ก็อาจจะ
เธอไม่ใช่เด็กไม่ดีนะ นามิ
แค่ทําเรื่องไม่ดี
รอบหน้า มาหาฉันก่อนล่ะ
เราอาจจ้างเธอทําอะไรเล็กๆ น้อยๆ ในเมือง
ขอบคุณค่ะ คุณเก็นโซ
- ทําถูกแล้วล่ะ นามิ - ช่วยด้วย!
ทุกคน ช่วยด้วย!
- โจรสลัด! มันเข้าโจมตีหมู่บ้านเราแล้ว - เกิดอะไรขึ้น
โจรสลัดมา!
ชาวหมู่บ้านโคโคยาชิ
เมืองนี้เป็นของฉัน!
หนีเร็ว!
เงินไม่ครบ
นามิ ขอร้อง
พวกเรามีอยู่แค่นี้
- อาลองรีดเลือดพวกเราจนหมด - งั้นก็หาเลือดมาเพิ่ม
ลูฟี่เหรอ
- มาทําอะไรที่นี่ - ฉันก็อยากถามเหมือนกัน
- นี่คือที่ของฉัน - ฉันไม่เชื่อ
- เธอไม่ใช่คนแบบนี้ - ไม่ นี่คือคนแบบที่นายไม่อยากให้ฉันเป็น
นามิ
ถ้าอยากให้เราช่วย...
ไม่ ฉันไม่ต้องการพวกนายหน้าไหนทั้งนั้น
อาลองอยากได้แผนที่ ฉันเลยหลอกพวกนายให้ไปเอามาให้
แล้วนายก็เชื่อ
ฉันไม่เคยอยู่กลุ่มโง่ๆ ของนายแต่ต้น
เธอไม่คิดงั้นจริงหรอก
โกยกลุ่มปาหี่ของนายขึ้นเรือไปจากที่นี่ซะ
ฉันไม่อยากเห็นหน้าพวกนายอีก
โอเค กร่อยที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะกร่อยได้
งั้นก็กลับไปที่เรือก่อนพี่หัวปลาจะมาเจอ
- รีบๆ แจวเผ่นกันดีกว่ามะ - มันดูมีลับลมคมใน
นามิพูดชัดเจนว่าอยากให้เราไปซะ
- นายไม่รู้อะไร ผู้หญิงเขาไม่พูดตรงๆ กัน - เป็นกุ๊กมีสิทธิ์อะไรมาสอนวะ
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ นางเป็นพวกนั้น
เป็นผู้ร้าย คนในหมู่บ้านกลัวนางจะตาย
ไม่ใช่ทุกคน
นี่!
พี่ขุนแผล
สาวคนนั้นเป็นใคร
คนที่ผมสวยๆ น่ะ
แล้วใครอยากรู้
ฉันมังกี้ ดี. ลูฟี่
- เป็นโจรสลัด... - นักล่า
นักล่าโจรสลัด
- มาล่าค่าหัวของอาลอง - นายเนี่ยนะ
เคยเห็นคนตัวโตกว่านายสองเท่า
กับคนมากกว่านี้สองเท่า เข้าไปในอาลองพาร์ค
แต่ไม่เคยมีใครได้กลับออกมา
- เราแค่อยากคุยกับเธอคนนั้น - เชื่อฉัน อย่าเลย
แต่ถ้าบอกแล้วจะยอมออกจากเมืองฉัน
ลองไปบ้านที่สุดถนน สุดเขตไร่ส้ม
ร่างกายฉันเหมาะกับเรือ มากกว่าจะเดินเท้าไปไหนไกลๆ
มีใครคิดถึงทะเลเหมือนกันมั้ย
ไม่มีเหรอ ได้เลย
ฉันไปเอาเรืออ้อมมารับมั้ย เผื่อเราไม่อยากเดินกลับจากโน่น
- กลับไปซะ เดี๋ยวนี้ - ฉันก็ว่างั้นมาตลอด
อ้าว เมื่อกี้ก็เห็นเธอ
ฉันว่าเรามีอะไรเหมือนกันอยู่นะ
ฉันมีปืนและนายก็ยืนขวางปากกระบอก
- เราจะมีอะไรเหมือนกันได้ - เริ่มจากนามิเลย
- ดูเหมือนเธอจะรู้จักดี - ยัยนั่นเป็นหัวขโมยไร้จิตสํานึก
พอไม่เหลืออะไรให้ขโมย นางก็จากไปโดยไม่หันกลับมา
- ทีนี้ออกไปจากบ้านฉัน - นามิเป็นพรรคพวกของเรา
เป็นเพื่อนเรา
น้องฉันไม่มีเพื่อน
- ยิ่งรู้ตัวเร็วแค่ไหนยิ่งดี - น้องสาว มิน่าล่ะ
ทั้งคู่สวยพอกันเลยครับ
พอเหอะน่ะ
ดูออกเลย นางหลอกพวกนายเสียอยู่หมัด
พวกนายไม่ได้พิเศษอะไร ฉันช่วยไม่ได้
กินข้าวมั้ยครับ
- ไงนะ - ถือว่าแลกเปลี่ยนละกัน
กับเวลาอันมีค่าและข้อมูลที่คุณรู้
- ทําอาหารเป็นเหรอ - มันเป็นบ๋อย
กุ๊กยอดฝีมือแห่งอีสต์บลู
ไม่เคยกินของอร่อยกว่านี้แน่นอน อุซปชวนชิม
ไม่ค่อยมีของให้ทําอาหารนะ
เดี๋ยวจะอึ้งว่าวัตถุดิบนิดเดียว ทําอะไรได้บ้าง ตกลงว่าไง
เรากินข้าวเย็น แล้วก็คุยกันนิดหน่อย
ก็ได้
แต่ต้องมีของหวานด้วยนะ
นี่ยังน้อย ต้องเห็นเวลาอยู่ร้านข้าวแกงกะหรี่
พอจะอร่อยกว่าเสบียงกองทัพเรือมั้ย
ไม่ยักรู้ว่านายเคยมีโอกาส ได้ทานอาหารบนเรือของกองทัพ
เคยไปถึงแค่คุกบนเรือ
เขาอยู่ไหน เซฟ
ฉันรู้ว่าลูฟี่มาที่นี่แน่
นี่ไวน์เก่าวินเทจหายากจากมิตคิวโอ
อุตส่าห์เก็บไว้กินในโอกาสพิเศษ
ไม่ได้เจอใครจากชีวิตสมัยก่อนมานานแล้ว
ต่อให้เราอยู่คนละฝั่งของปืนใหญ่ก็ตาม
ในที่สุดก็มาอยู่ด้านที่ถูกกฎหมาย
กฎหมายไม่ได้เกี่ยวอะไร แค่ถึงเวลาต้องหยุด
ฉันเลือกของฉันไปแล้ว
ตอนนี้มีเด็กรุ่นใหม่ที่กําลังสร้างตัว
ถึงยุคของพวกเขาแล้ว
เชื่อก็บ้าแล้ว
มีแต่พวกเด็กทําอะไรตามใจ
หมักบ่มไว้ได้จังหวะ พร้อมให้ดื่มด่ํา
ถ้าทิ้งไว้นานเกินไป
มันจะบูด
หรือไม่งั้น รินวิสกี้แทนก็ได้
ได้เรื่อง!
อาลอง เราต้องคุยเรื่องหมู่บ้านโคโคยาชิ
คุยพรุ่งนี้หมู่บ้านโคโคยาชิก็ไม่หนีไปไหน
ถ้าพวกนั้นจ่ายส่วยครบถ้วน
นั่นแหละที่ต้องคุย เรื่องนั้น กับข้อตกลงของเรา
ทําไมต้องจริงจังตลอด นามิ
ดื่มบ้าง ทําใจสบายๆ
ร้อยเอกเนสุมิ ประหลาดใจจริง
ดีใจที่ได้คุยสารทุกข์สุกดิบด้วยเสมอ อาลอง
ถึงจะได้ยินข่าวไม่ค่อยดีจากโกซา
รู้สึกช่วงนี้เพิ่งโดนโจรสลัดบุก
แย่จัง
มีรายงานข่าวอื่นอีกนะ
ข่าวมนุษย์เงือกที่ไปก่อเรื่องแถวหมู่เกาะโคโนมิ
ฉันมีเรื่องต้องกังวลเพิ่ม
เพิ่มเท่าไหร่
- เพิ่มประมาณสองเท่า - นั่นสองเท่าจากที่ตกลงกันไว้
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
ตอนนี้จะกลบร่องรอยให้พวกนายก็ยาก
นามิ
ตรงนี้เขาปาร์ตี้กัน
ไปคุยธุรกิจกันข้างบนดีกว่า
นามิ มาด้วยสิ
มื้อค่ําเสิร์ฟแล้วครับ
บอกแล้วว่าเด็ด
นี่มันอร่อยสุดในชีวิตเลย
ยังเหลือให้กินได้อีกเยอะ แต่...
ก่อนอื่น เราต้องรู้เรื่องของคุณนามิจริงๆ
ความจริงคือ...
- เกิดอะไรขึ้น - เข้าบ้าน ปิดประตู
แม่!
เร็ว ลงไป
- แม่ - อยู่นิ่งๆ นะ
- ไม่ว่าได้ยินเสียงอะไร ห้ามออกมา - แม่!
ใครน่ะ
แขกมาทั้งที ต้อนรับกันแบบนี้เหรอ
ค่าคุ้มครอง 100,000 เบรี ต่อหัว สําหรับผู้ใหญ่
ไปหยิบมา
เอาไป ฉันมีแค่นั้น
ดี
บนโต๊ะกินข้าวมีสามจาน
- ที่นี่อยู่กันกี่คน - คนเดียว
สํามะโนประชากรไม่มีคนอื่น
ที่นี่อยู่กันกี่คน
กี่คน
- ฉันมีลูกสาวสองคน - ก็ต้องจ่ายให้พวกนั้นด้วย
- คนละ 50,000 เบรี - ฉันให้ไปหมดเท่าที่มีแล้ว
แย่หน่อยนะ มันไม่พอ
อย่าทําอะไรแม่นะ!
แม่!
ครอบครัวสุขสันต์
มนุษย์น้อย น่ารักเหลือเกิน
ประเมินค่าไม่ได้
เงินนั่น ถือเป็นส่วนของลูกสาวสองคนได้มั้ย
ไม่นะแม่ ทํางั้นไม่ได้
รู้หรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา
- รู้ดี - อย่า แม่!
ทําไมไม่โกหก ไม่ต้องบอกเขาว่ามีเราก็ได้
เพราะลูกๆ คือลูกของแม่ แม่จะไม่มีวันปฏิเสธ
ลูกควรต้องได้ใช้ชีวิตเต็มที่มีสุข
ขอโทษนะที่ช่วยไม่ได้มากไปกว่านี้
ไม่ได้ซื้อของดีๆ หรือทําอาหารอร่อยๆ ให้กิน
ขอโทษที่แม่ไม่ใช่แม่ที่ดีนัก
ไม่ อย่าพูดอย่างนั้น
แม่ อย่า
อย่านะแม่!
นามิ โนจิโกะ
แม่รักลูกนะ
เดี๋ยวนะ ตอนนี้นามิรับใช้โจรสลัด คนที่ฆ่าแม่ของเธอเนี่ยนะ
ตอนนั้นเธอยังเด็ก
แต่ตอนนี้ไม่เด็กแล้ว
ยัยนั่นเลือกแล้ว
ฉันเบื่อที่ต้องฟังเรื่องนามิจากปากคนอื่น
นามิไล่นายให้ไปซะ ลูฟี่
นายก็บอกงั้น
จะรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ใช่คนของอาลองจริงๆ
ก็เหมือนที่รู้ว่านายจะไม่ฆ่าฉัน ตอนที่ช่วยนายจากเสานั่น
ก็เหมือนที่ฉันรู้จักอุซป
และซันจิ
เออ ไอ้บ๋อยนั่นฉันว่าอย่าเพิ่งสรุปดีกว่า
ฉันรู้ว่านามิเป็นคนดี
แต่นามิก็ต้องรู้ด้วย
บอกหน่อย ร้อยเอก ราคาที่เหมาะกับดุลยพินิจคุณนี่เท่าไหร่
หมื่นเบรีพอมั้ย
หรือสองหมื่น
นึกว่าเราตกลงกันไว้ดีแล้ว
คอยกันกองทัพเรือไม่ให้ลาดตระเวนแถวนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายนะ
และยิ่งนายเคลื่อนไหวมากขึ้น
มันจะยิ่งแย่หากเรื่องนี้ไปถึง สํานักงานใหญ่กองทัพเรือ
นั่นก็คงเป็นราคาที่ต้องจ่ายในการทําธุรกิจ
นายฉลาดกว่าที่คนว่ากันไว้เสียอีก
เพราะเป็นมนุษย์เงือก
ฉันไม่ได้จะบอก...
ประหลาดใจเหรอที่ฉันมีปัญญา มีความทะเยอทะยาน
มีประโยชน์มากกว่า เป็นแค่แรงงานชั้นต่ําให้มนุษย์
ไม่ใช่เลย ส่วนตัวแล้ว ฉันไม่เคยรู้สึกคิดร้ายต่อพวกนาย
แต่ผู้นําขององค์กรที่แกภูมิใจเหลือเกิน ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน
กลับเห็นดีเห็นงามกับการหยามเหยียด
และจับพวกฉันไปเป็นทาส
- เราเลิกทาสไปแล้ว - แต่อคติยังคงอยู่
มนุษย์เงือกก็มีสิทธิ์แบบเดียวกับมนุษย์
มีเหรอ
รัฐบาลโลกพยายามอย่างยิ่งยวด
ที่จะเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเราสองเผ่าพันธุ์
เพื่อรักษาสันติภาพ มีมนุษย์เงือกเป็นหนึ่งในเทพโจรสลัดด้วยนะ
จินเบย์มันโง่
ไปเป็นสุนัขรับใช้เจ้านายที่ด้อยกว่าตน
ฉันไม่รับใช้มนุษย์หน้าไหน
ฉันอาจจะเร่งรัดไปหน่อย
รับข้อตกลงเดิมของเราก็ได้นะ
ดี
นายฉลาดกว่าที่คนว่ากันไว้เสียอีก
- แล้วข้อตกลงเราล่ะ อาลอง - เรื่องอะไร
ฉันได้เงินมาแล้ว
หนึ่งร้อยล้านเบรีน่ะนะ
นามิ แอบกั๊กอะไรจากฉันไว้เหรอ
ฉันขโมยเงินนั่นมาเองทั้งหมด นายพร้อมจะทําตามข้อตกลงรึเปล่าล่ะ
เอาเงินมาให้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น
ฉันจะถือว่าจบเรื่อง
คุโระโอบิ
เรียกเนสุมิกลับมา
ไปเลย
ไอ้หนูเน่านั่นอาจจะได้เงินเพิ่มจนได้
- ขอมิสทรัลชูตเตอร์สอง - ได้ครับ จัดให้
- ทําอะไรน่ะ - เลี้ยงเหล้านายไง
- ยินดี - ไม่ได้ เราเข้าเวรอยู่
ไม่เอาน่ะ
ไหนๆ จะล่าฟางข้ามขอบฟ้า ก็เอาสนุกสักหน่อย
ดื่มไม่เก่งสินะ
ฉันยังไม่เข้าใจว่าการ์ปหมกมุ่นอะไร กับไอ้หมวกฟางนั่นนักหนา
- อีกสองครับ - นี่ก็ไม่คิดนะเนี่ย
- นี่เป็นสิ่งที่เราควรทําจริงเหรอ - อะไร
กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางอาจไม่ใช่ผู้ร้าย อย่างที่กองทัพเรือยัดเยียด
ฉันก็นึกว่าต้องใช้เหล้ามากกว่านี้ นายถึงจะคิดก่อกบฏ
แค่รู้สึกว่าถ้าเราทําผิดแบบเดิมซ้ําๆ
จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ได้ สารภาพมา
นายไปรู้อะไรมา
ท่านการ์ปเป็นปู่ของคุณลูฟี่
นับเรื่องที่ฉันคิดว่าจะออกจากปากนาย นั่นไม่อยู่ในลิสต์ด้วยซ้ํา
เห็นทั้งคู่ชอบกินเนื้อขนาดนั้นก็น่าจะรู้แต่แรก
แต่อย่าเอาไปบอกใครนะ
มิน่าล่ะ
ไม่งั้นทําไมระดับพลเรือโท ต้องมาไล่ล่าไอ้เด็กหนังยางที่เล่นเป็นโจรสลัด
เขาไม่ได้เล่น จะพูดถึงคุณลูฟี่ยังไงก็ตามใจ แต่เขาเอาจริง
มันไม่สําคัญในสายตาของคนอย่างการ์ป
ถ้าขืนออกนอกลู่นอกทาง นายจะโดนสับเป็นชิ้นๆ
- อะไร - เหมือนนายจะเข้าใจ
- ลําบากสินะ โตมากับพ่ออย่างมอร์แกน... - ฉันไม่เหมือนไอ้หมวกฟางนั่น
พวกหมวกฟางมาที่นี่เมื่อวันก่อน
รู้ไหมครับว่าเขามุ่งหน้าไปที่ไหน
อาจจะรู้
แต่มันมีค่ากับคุณแค่ไหนล่ะ
แล้วเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นก็หันมาทางนี้
แยกเขี้ยวโง้ง
หมูป่าจายาตัวสุดท้าย
สองวัน
ฉันปล้ํากับไอ้หมูป่าบ้านั่นอยู่สองวัน
จนสุดท้ายก็ชนะ
ฉันจับย่างเตาถ่าน
แล้วฉีกกินด้วยมือเปล่าเลย
แค่ไฟกับเนื้อ
รสชาติเป็นยังไง
เนื้อนั่น
นุ่มเสียจนแทบจะละลายจากกระดูก
มื้อนั้นอร่อยที่สุดที่เคยกินมา
ยิ่งมันหนีเราได้นานๆ พอจับได้ก็ยิ่งสะใจ
แต่นายเอาเรื่องอร่อยลิ้นมาหลอกกันไม่ได้หรอก
ฉันไม่ได้กําลังล่าหมูป่า
ฉันแค่ไม่อยากเข้าไปขวาง ระหว่างคนในครอบครัวที่ผิดใจกัน
เด็กนั่นพิเศษ
ทําเอาคิดถึงโจรสลัด ที่เคยรู้จักในยุครุ่งเรืองของเรา
อย่าพูดออกมา
ไม่พูดไม่ได้แปลว่ามันไม่จริง
เด็กนั่นทําให้ฉันคิดถึงโกลด์ โรเจอร์
แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
โดนประหาร โดนหอกทหารเรือเสียบ
ฉันไม่อยากให้...
ไม่อยากให้เด็กนั่นต้องเจอชะตาแบบเดียวกัน
เขามาช่วยบาราติเอตอนโดนเล่นงาน
ฉันอาจจะไม่ได้อยู่ในวงการแล้ว แต่ยังยึดคติชีวิตแบบเดิม
ท่านครับ
ขอบคุณที่เลี้ยงอาหาร
ให้ต้นหนตั้งเส้นทางเดี๋ยวนี้
มุ่งหน้าหมู่เกาะโคโนมิ
- ครับผม - การ์ป
นายต้องรู้ว่าควรปล่อยเขาไปเมื่อไหร่
สายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงพัดมาแล้ว ไม่ว่าจะต้องการหรือไม่
ตอนนี้เป็นยุคของพวกเขา
เดี๋ยวก็ได้รู้กัน
ติ๊กต็อกๆ
บึ้ม!
พอ ฉันไปเดินเล่นละ
ช่วยเงียบหน่อยได้มั้ย
เอ้าแหม เงียบแล้วจะสนุกอะไร
คิดจริงๆ เหรอว่าของเล่นเด็กแบบนั้น เจาะทะลุผิวมนุษย์เงือกได้
- นี่ระเบิดควัน - ควัน
พูดได้
คิดขึ้นมาเลยว่าไม่ได้กินปลารมควันมานานละ
มีของกินเหลือๆ มั้ย
ขอเนอะ
เออ ไม่เล่นด้วยก็ตามใจ
เดี๋ยวอาลองก็กัดหัวพวกแกกุดหมด
พวกแกจะไปสู้มันกับกองทัพมันได้ยังไง
แล้วไอ้ขยะโง่งี่เง่าไม่มีชิ้นดี
แกเนี่ยไม่มีวันที่จะต่อต้านไอ้โง่...
เด็กใหม่ต้องอุดปากหัวตัวตลก
(เบลเมล)
กล้าดียังไง
ไปรับใช้ฆาตกรที่ฆ่าแม่เรายังไม่พอ
ต้องมาลบหลู่หลุมศพของแม่ด้วยเหรอ
โนจิโกะ อย่าเพิ่ง!
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
เธอไม่รู้หรอกว่าฉันคิดอะไร
นี่อะไร
นี่คือเงินที่เธอไปขโมยมาเหรอ
แล้วเอามาซ่อนข้างๆ ศพแม่เราเนี่ยนะ
- นามิ เธอนี่มันมาจากนรกขุมไหน - เธอไม่เข้าใจ
งั้นก็พูดให้เข้าใจสิ
ฉันต้องคุยกับนาย
- เธอเป็นใครนะ - ฉันชื่อนามิ นายฆ่าแม่ฉัน
นามิ
อ้อ ใช่ จริงด้วย อดีตทหารเรือคนนั้น
กล้าดีนะ ต้องยกให้
ขอเดา จะมาล้างแค้นล่ะสิ
อยากจะฆ่าฉันเหรอหนู
เปล่า อยากขอเข้ากลุ่มด้วย
ช่างพูดได้
แต่ทําไมฉันต้องยอมให้มนุษย์เข้ากลุ่ม
เพราะฉันมีสิ่งที่นายอยากได้ไงล่ะ
วาดเองเหรอ
ฝีมือดีนะ
ดีมากด้วย
อาจจะดีที่สุดในอีสต์บลู เท่าที่เคยเห็นมนุษย์เงือกและมนุษย์วาดเลย
ให้ฉันเข้ากลุ่มสิ แล้วฉันจะช่วย
ช่วยฉันเหรอ
ฉันฆ่าแม่เธอนะ
ยังอยากมาทํางานให้ฉันเหรอ
ทําไมกัน
เพราะนายมีสิ่งที่ฉันอยากได้
ฉันบอกอาลองว่าจะทํางานให้มัน โดยมีข้อแม้หนึ่งข้อ
มันต้องยอมให้ฉันไถ่หมู่บ้านโคโคยาชิ
มันก็บอกว่าจะยอม
แลกเงินหนึ่งร้อยล้านเบรี
หนึ่งร้อยล้าน
- นั่นต้องเก็บทั้งชีวิต - ฉันมีเงินแล้ว
ครบถ้วน
ทีนี้ฉันจะซื้ออิสรภาพของหมู่บ้าน และทุกคนที่อยู่ในนั้น
งั้น...
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เธอก็พยายามจะช่วยเรา
ทําไมถึงไม่บอกฉัน
- นามิ ฉันเป็นพี่เธอนะ ทําไม... - ฉันเสียเธอไปอีกคนไม่ได้
เสียใครอีกไม่ได้ทั้งนั้น
เธอก็เลยเก็บความลับมาตลอดหลายปี
ปล่อยให้ฉันเกลียดเธอ
ฉันเคยเกลียดเธอมากนะ
น่าเศร้าที่ต้องขัดจังหวะซึ้ง
ได้ข่าวว่าโจรสลัดเอาสมบัติมาฝังไว้แถวนี้
เธอสองคนคงไม่บังเอิญรู้เรื่องล่ะมั้ง
นั่นของขโมยมาชัดๆ
ด้วยอํานาจของกองทัพเรือและรัฐบาลโลก
ต้องขอริบทรัพย์แล้วล่ะ
- ไม่ ทํางั้นไม่ได้นะ มันของฉัน - หนึ่งร้อยล้านเบรีเนี่ยนะ
ไปได้เงินมากขนาดนั้นมาจากไหน
รู้ได้ยังไงว่าร้อยล้าน...
อาลองบอกให้มาสินะ
ไม่รู้เลยว่าพูดเรื่องอะไร
- อย่า - ระวังนะ
ไม่อย่างนั้นเราจะต้องจับเธอไปด้วยอีกคน
ไม่นะ!
ทําอย่างนี้ไม่ได้
ทําอย่างนี้ไม่ได้!
นามิ เดี๋ยว
นามิ หยุด เดี๋ยวสิ
- นามิ - ปล่อยฉัน ให้มันทํางี้ไม่ได้
- เธอทําอะไรไม่ได้ - อาลองจะฆ่าคนทั้งหมู่บ้าน
นามิ รอก่อน!
พี่น้องทั้งหลาย
เราทุกคนรู้ความจริงของโลกนี้
มนุษย์เงือกคือผู้ครองท้องทะเลตัวจริง พวกมนุษย์ก็รู้
พวกมันกลัวพลังของเรา ก็เลยล่ามโซ่เราไว้
พวกมันเกลียดการมีอยู่ของเรา ก็เลยกีดกันเราจากเมืองของพวกมัน
แต่เราทําลายโซ่ตรวนของมันแล้ว
เราสร้างเมืองของเราขึ้นมา
ถึงเวลาแล้วที่จะทวงคืน ห่วงโซ่อํานาจตามธรรมชาติของโลกนี้
ไม่นะ
ขอร้องล่ะ
หลายร้อยปีที่ผ่านมา
พวกมนุษย์ใช้งานเรา
กดขี่เรา
และไอ้พวกผู้นําของเราก็ยอมมัน
ธงของการรวมใจและสันติภาพที่คอยโบก
ที่จริงแล้วคือธงขาวแห่งการยินยอมแพ้พ่าย
พี่น้องคิดยังไงไม่รู้นะ แต่ฉันไม่คิดจะยอมแพ้
ฆ่ามันให้หมด!
ใช่
พวกเราคือตัวแทนความสูงส่งของมนุษย์เงือก
และเมื่อมีแผนที่แกรนด์ไลน์ เราจะเรียกสิทธิ์กําเนิดของเราคืนมา
ความเดือดดาลอันชอบธรรมนี้ จะต้องแผดเผาตั้งแต่หมู่บ้านโคโคยาชิ
จนถึงสุดทะเลอีสต์บลู
แล้วเมื่อไปถึงแกรนด์ไลน์และไกลกว่านั้น
เราจะสั่งสอนมนุษย์ทุกผู้ทุกคนให้รู้จักที่ทางของมัน
อยู่ใต้เรา
อยู่ใต้เรา!
อาลอง
อาลอง!
บอกแล้วไงว่าให้ไสหัวไปจากที่นี่
ก็บอก
ไปซะ
นายไม่รู้สักหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
ก็ไม่รู้
ลูฟี่
ช่วยฉันด้วย
ต้องช่วยอยู่แล้ว
ต้องช่วยอยู่แล้ว!
ไปกันเลย
ได้!
นั่นอะไรน่ะ
พวกมันกําลังโจมตีหมู่บ้าน
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม