Pero sabi mo five degrees starboard.
Oo, sa kabilang starboard, Kapitan Shit-tastic.
- Akala ko nakakatawa ang mga payaso. - Ano 'yon? Sabihin mo sa mukha ko.
Uy! Magandang umaga, champ.
Alam kong nakipagkasundo sa 'yo si Luffy na hanapin si Arlong, payaso,
pero kung niloloko mo kami...
Ano'ng gagawin mo? Buhusan ako ng dugo?
Teka! Ano?
Dahil ba sa sinabi ko? Paliguan mo lang ako ng dugo! Ang deal ay deal.
Gusto n'yo ang mapa. Ako, ang katawan ko.
Paano namin malalamang di ito patibong?
Zoro, kaibigan!
Dangal ng mga pirata. Di ba?
Sige na. Kakantahan ko kayo para magpalipas ng oras.
Oh, may isang babae Na kahel ang buhok
Ninakaw ang mapa ko At iniwan sa kung saan
Tunay na tuso at baluktot na dalaga
Pero di mo maitatanggi na may...
Aray! Diyos ko, ang ilong ko!
Ganito ba talaga katagal?
Dalawang minuto pa lang tayo dito. Maghintay ka.
May mga araw, kakagat sila oras na ibaba mo ang linya,
at minsan, umaabot ng ilang oras.
May mga araw na walang nahuhuli.
Pero di pangingisda ang pinag-uusapan, di ba?
Inaalala ko si Nami.
Di pipiliin ng isang maganda't talentadong babae na kumampi kay Arlong.
- Kailangang iligtas si Nami. - Iba ang sinasabi ng tattoo niya.
Wala sa tattoo ang buong kuwento. Tulad ng ibang babae, misteryoso siya.
- Namili si Nami. - Di mo alam kung bakit.
Ang gusto ko lang sa 'yo ay dinner specials. Di mo kilala si Nami.
- Mukhang ikaw rin. - Sigurado akong may dahilan si Nami.
Kahit ano pang piliin niya...
Kailangan kong marinig mula sa kanya.
Lupa!
- Mahuhuli kita. - Hindi!
Mas mabilis ako sa 'yo.
Snap.
Nami, ikaw na.
Nami.
Ang taya mo.
Limang daan.
Ang tagal naman.
Nag-iisip ako.
Ano'ng problema? Di ka na makabilang nang lagpas sa lima?
Taya ko lahat.
Straight.
Sampu lahat.
Queen full house.
Sinungaling ka,
at mandaraya ka.
Alam mong di kami nagsisinungaling tungkol sa pera sa crew na 'to.
Tapos na ang laro. Nami, gusto kang makausap ni Arlong.
'Sensiya na boys.
Babalik ako mamaya para sa natitirang Berry n'yo.
Maghilamos na kayo para sa hapunan.
May lumang biskwit sila sa panaderya. Kalahating presyo, ganoon din ang lasa.
- Ano 'yan? - Wala.
Saan mo nakuha ito?
Saan mo nakuha ang libro?
Kinuha ko sa bookstore.
Bakit mo ginawa 'yon?
Dahil gusto ko.
- Ayusin mo. - Okay, wala akong pera.
Ano? Di naman ako nanakit.
Sinaktan mo ang mga taong ninakawan mo.
- At ang sarili mo. - Hindi, wala silang alam.
Ayaw kong kumain ng dalanghita araw-araw. Ayaw kong isuot ang pinaglumaan ni Nojiko.
Ayaw kong maging mahirap!
Di tayo mayaman, pero may bubungan tayo at mahal natin ang isa't isa.
- Kaya tayo isang pamilya. - Hindi! Di tayo tunay na pamilya.
Hindi ko kapatid si Nojiko. At hindi kita nanay!
May pagkain sa kalan para sa 'yo.
Di ako nagugutom.
Noong araw na natagpuan ko kayo ni Nojiko,
ipinadala ang unit ko para sagupain ang grupo ng mga pirata sa Oykot Kingdom.
Pero nagkahiwalay kami.
Nang matapos, sugatan ako at gutom na gutom.
Akala ko mamamatay na ako.
Nang makita ko kayo...
alam kong kailangan kong mabuhay.
Para maalagaan ko kayo.
Paano mo nalaman?
Alam ko lang.
Iyon ang tamang gawin.
Alam kong gagawin mo rin ang tama.
Maraming alaala sa kwartong ito.
Pero ikaw...
Dapat maging proud ka.
Ano'ng dapat kong ipagmalaki?
Masyado mong minamaliit ang sarili mo, Nami.
Salamat sa iyo, alam namin ang bawat base ng Marine at kuta ng mga pirata
mula rito hanggang Goa Kingdom.
- Pero wala ni isa ang akin. - Totoo.
Pero mahalagang miyembro ka pa rin ng crew na ito, Nami.
Oo, ayos tayong team.
Ang tagal mong nawala, naisip ko na baka hindi ka na bumalik.
Siyempre bumalik ako.
May kasunduan tayo, di ba?
Oo. May isang salita ako.
Ganyan nga.
Malapit nang mamuno ang mga fishmen sa East Blue.
At pagkatapos ay sa Grand Line at iba pang dagat pagkatapos no'n.
Baka may masabi ang Marines diyan.
Ang marines ay nababayaran.
At kapag wala na silang silbi, dinudurog sila.
Tingin mo ang pagpatay sa mga tao ang sagot sa lahat.
Hindi lahat.
Kapag ang isang hayop ay naging masyado nang mabangis,
dapat na itong paamuhin.
Wag kang mag-alala. Di ko kakalimutan ang lahat ng ginawa mo.
May espesyal na lugar ka sa imperyo ko.
Dapat lang.
Hay, Nami.
Sobrang na-miss kita.
May trabaho ako para sa 'yo.
May isang nayon na huli na sa pagbabayad ng buwis.
Alin?
Coco Village.
Di ako welcome doon. Di mo ba puwedeng ipadala si Kuroobi o si Chu?
Hindi. Kailangan ang tao para sa trabahong ito.
Sarado kami para sa pagsasaayos.
Kailangan naming makausap ang may-ari.
Abala ang chef sa...
Paumanhin. Oo naman. Tatawagin ko siya.
- Ang ganda rito. - Oo.
Laging kumakain dito ang tatay ko noon.
Di niya ako isinasama, pero...
Ang Marines at isang Vice-Admiral pa talaga.
Huli na kayo sa kasiyahan.
Lagi kong iniisip kung ano na'ng nangyari kay Red Leg Zeff.
- Sir, kilala mo ba ang lalaking ito? - Sa reputasyon lang.
Kapitan ng Cook Pirates.
Tapos na ang mga araw na iyon.
Retirado na ako. Chef na ako ngayon.
At ang pinamumunuan ko na lang ay ang restaurant na ito.
Di ikaw ang ipinunta namin, Red Leg.
Kailangan namin ng impormasyon tungkol sa batang pirata na kagagaling dito.
Ang pangalan niya ay Luffy.
- Di kita matutulungan. - Di puwede? O ayaw mo?
Masuwerte na ako kung maaalala ko ang regulars ko.
Matatandaan mo ang isang 'to. Straw hat.
Madaldal.
Wala akong maalala.
Gusto mo ba ng libreng pagkain?
May isang dosena ako ng T-bone steak at sirang cooler.
Sayang naman kung masisira lang iyon.
Di kami naparito para kumain. Narito kami...
'Yong steak...
Medium rare?
Mas rare kaysa medium.
Ngayon ko lang nakita 'yan.
Ano kaya ang may gawa nito?
Baka dapat bumalik ako, siguraduhing ayos ang Merry.
Gawa 'to ni Arlong.
Hoy, sumbrerong pangit! Magkasundo tayo na masamang isda si Arlong.
Bakit di n'yo pa bawiin ang katawan ko?
- Tumahimik ka. - O ano? Ipagluluto mo ako ng soufflé?
- Kung hawakan mo muna siya? - Baguhan ang magdadala ng ulo ng payaso.
Mga kasama! Pakiusap!
Pakiusap.
Wala na tayong oras at nabitin na naman tayo ngayong buwan.
Sapat na ba?
- May oras pa ba tayo? - Wala na.
Wala na.
- Nami. - Si Nami.
Ang kapal ng mukha mong magpakita dito.
May ibibigay ka ba sa akin?
PANGKASAYSAYANG ATLAS NG EAST BLUE
Pasensiya na at kinuha ko ang map book.
- At nangangako kang di ka na magnanakaw? - Pangako.
- Nakakrus ba ang mga daliri mo? - Siguro.
Di ka masamang bata, Nami.
Gumawa ka lang ng masama.
Sa susunod, puntahan mo muna ako.
Baka puwede ka naming utus-utusan.
Salamat, Mr. Genzo.
- Tama ang ginawa mo, Nami. - Tulong!
Tulong!
- Mga pirata! Inaatake nila ang nayon! - Ano'ng nangyayari?
May mga pirata!
Mga mamamayan ng Coco Village!
Akin ang nayong ito!
Takbo!
Kinulang kayo.
Nami, pakiusap.
Ito lang ang mayroon kami.
- Kinuha na lahat ni Arlong. - Gumawa kayo ng paraan.
Luffy?
- Ano'ng ginagawa mo rito? - 'Yan din ang tanong ko.
- Dito ako nabibilang. - Di ako naniniwala.
- Di ikaw ito. - Hindi. Di ito ang gusto mong maging ako.
Nami...
kung kailangan mo ng tulong...
Hindi. Di ko kayo kailangan.
Gusto ni Arlong ang mapa, at niloko kita para kunin ito para sa akin.
At naniwala ka.
Di ako naging bahagi ng kalokohang crew mo.
Di iyan totoo.
Umalis ka na kasama ng mga payasong iyan.
Ayaw na kitang makita ulit.
Okay, ang sama ng nangyari.
Babalik na ba tayo sa barko bago tayo mahanap ng fishmen?
- Maglayag na palayo? Sige. - May ibang nangyayari rito.
Malinaw na gusto niyang umalis tayo.
- Kabaligtaran ang sinasabi ng mga babae. - Bakit nga may opinyon ang cook?
Di niyo ba naiintindihan? Isa siya sa kanila.
Masamang tao siya. Takot sa kanya ang mga taga-nayon.
Hindi lahat sila.
Hoy!
Lalaking may peklat.
Sino ang babaeng iyon?
'Yong may magandang buhok?
Sino'ng nagtatanong?
Ako si Monkey D. Luffy.
- Isa akong pirata... - Hunter.
Hunter ng pirata.
- Kokolektahin namin ang bounty ni Arlong. - Kayo?
Nakakita na ako ng mas malalaki pa sa inyo,
at doble ang dami sa inyo na nagpunta sa Arlong Park.
Wala sa kanila ang nakabalik.
- Gusto namin siyang makausap. - Ayaw mo iyon.
Pero kung mapapaalis kayo niyan sa nayon ko,
subukan n'yo ang bahay sa kalsadang iyon, sa gilid ng taniman ng dalanghita.
Sa tingin ko, ang katawan ko ngayon ay mas para sa barko kaysa sa paglalakad.
May nakaka-miss ba sa dagat?
Wala? Sige.
Kaya kong iikot ang barko kung ayaw nating maglakad pabalik.
- Tumalikod kayo at umalis. Ngayon na. - 'Yan nga ang sinasabi ko.
Uy, nakita kita kanina.
Sa tingin ko, ikaw at ako ay may pagkakapareho
May baril ako, at nakatayo ka sa harap nito.
- Ano naman ang pagkakapareho natin? - Magsimula tayo kay Nami.
- Mukhang kilalang-kilala mo siya. - Magnanakaw siya na walang konsensiya.
At kung wala nang makukuha, aalis siya at di na babalik.
- Ngayon, umalis na kayo sa lupain ko. - Kasama namin si Nami.
Kaibigan namin siya.
Walang kaibigan ang kapatid ko.
- Mas magandang tanggapin n'yo na iyon. - Magkapatid. Kaya pala.
Pareho kayong maganda.
Tumigil ka na.
Mukhang naloko niya talaga kayo.
Di kayo espesyal, at di ko kayo matutulungan.
Kung ipagluto kita?
- Ano? - Isang palitan.
Para sa oras mo at sa impormasyon.
- Nagluluto ka? - Waiter siya.
Best cook sa East Blue.
Wala ka pang natikmang mas masarap. Maniwala ka!
Wala kang masyadong magagamit.
Magugulat ka kung gaano karami ang maluluto ko sa kaunting sangkap. Ano?
Maghahapunan tayo. Mag-uusap.
Sige.
Pero siguraduhin mong may dessert.
Wala pa ito. Dapat makita n'yo siya sa curry house.
Mas masarap kaysa sa rasyon ng Marine?
Di ko alam na nakakain ka na sa barko ng Marine.
Sa brig lang.
Nasaan siya, Zeff?
Alam kong galing dito si Luffy.
Rare vintage ito mula sa Micqueot.
Tinatago ko ito para sa espesyal na araw.
Matagal na akong di nakakakita ng tao mula sa nakaraan.
Kahit na nasa magkabilang panig tayo ng kanyon.
Sa wakas, nasa tamang panig ka na ng batas.
Walang kinalaman ang batas dito. Oras na para huminto.
Nagdesisyon ako.
May bagong henerasyon na, at paparating na sila.
Oras na nila ngayon.
Hindi.
Mga mapupusok na bata.
Tamang-tama na at handa na para inumin.
Pag iniwan mo nang sobrang tagal,
masisira 'to.
O maghain ka na lang ng whiskey.
Sige na!
Pag-usapan natin ang Coco Village.
Bukas na lang. Di naman mawawala ang Coco Village.
Kung buo ang bayad nila.
'Yan ang kailangan nating pag-usapan. 'Yan at ang napagkasunduan natin.
Napakaseryoso mo, Nami.
Uminom ka. Kalma lang.
Kapitan Nezumi. Isang magandang sorpresa.
Laging masayang makita ka, Arlong.
May naririnig akong nakakabagabag na balita mula sa Gosa.
Mukhang ni-raid sila ng mga pirata.
Grabe.
May iba pang ulat.
Tungkol sa mga fishmen na nanggugulo sa Conomi Islands.
May mga karagdagang alalahanin ako.
Magkano?
- Mga doble no'n. - Doble 'yon sa karaniwan nating usapan.
Nagbabago na ang panahon.
Humihirap nang pagtakpan ang mga ginagawa mo.
Nami.
Party ito.
Umakyat tayo sa taas para pag-usapan ito.
Nami, sumama ka sa amin.
Heto na ang hapunan.
Sabi sa 'yo.
Ito ang pinakamasarap na natikman ko sa buong buhay ko.
Marami pa kung saan iyan nanggaling, pero...
una, ang tungkol muna kay Nami.
Ang totoo...
- Ano'ng nangyayari? - Pasok. Isara mo ang pinto.
Mama!
Sige na, pasok. Dali.
- Ma, please. - Diyan lang kayo.
- Wag kayong lalabas kahit ano'ng mangyari. - Ma!
Sino iyan?
Ganyan mo bang tratuhin ang bisita?
Ang buwis ay 100,000 Berry bawat matanda.
Kunin mo na.
Heto. 'Yan lang ang mayroon ako.
Magaling.
Tatlo ang plato sa mesa.
- Ilang tao ang nakatira dito? - Isa lang.
Walang record ng pamilya.
Ilang tao ang nakatira dito?
Ilan?
- May dalawang anak ako. - Kailangan mong magbayad para sa kanila.
- Limampung libong Berry bawat isa. - Binigay ko na lahat ng mayroon ako.
Kulang pa iyon.
Wag mo siyang sasaktan!
Ma!
Isang family reunion.
Ang maliliit na tao. Ang gaganda.
Ang gaganda.
Ang pera, kukunin mo ba bilang buwis para sa mga anak ko?
Hindi, Ma, wag!
Alam mo ba ang sinasabi mo?
- Oo. - Wag, Ma!
Bakit di ka nagsinungaling. Di mo dapat sinabi sa kanya ang totoo.
Dahil mga anak ko kayo. At di ko itatanggi iyon.
Nararapat kayong mamuhay nang masaya.
Patawad, wala na akong magagawa para sa inyo.
Bilhan kayo ng magagandang bagay o magluto ng masasarap na pagkain.
Patawad, di ako naging mabuting ina.
Hindi. Wag mong sabihin 'yan.
Mama, huwag.
Mama, huwag!
Nami, Nojiko,
mahal ko kayo.
Teka, nagtatrabaho si Nami para sa pirata na pumatay sa nanay n'yo?
Bata lang siya.
Hindi na ngayon.
Namili na siya.
Pagod na akong marinig ang tungkol kay Nami mula sa ibang tao.
Sinabihan ka niyang umalis, Luffy.
Ikaw din.
Paano mo nalaman na di siya kasama ni Arlong?
Tulad sa kung paano ko nalamang di mo ako papatayin nang tanggalin kita sa krus.
Katulad ng kay Usopp,
at kay Sanji.
Di ako sigurado sa waiter na iyon.
Alam kong mabait si Nami.
Kailangan niya rin itong malaman.
Sabihin mo, kapitan. Magkano ang tamang halaga para sa iyo?
Sampung libong Berry?
Dalawampung libo?
Akala ko patas ang deal natin.
Di madaling iwasan ang mga Marine na nagpapatrolya sa lugar.
At sa pagdami ng aktibidad mo,
nakapanghihinayang kung umabot ang balitang ito sa punong-tanggapan.
Mukhang kaakibat na ito ng negosyo.
Mas matalino ka kaysa sa sinasabi ng ibang tao.
Dahil fishman ako?
Di iyan ang...
Nakakagulat ba na may talino ako? Ambisyon?
Gamit na higit sa mano-manong paggawa para sa mga tao?
Hindi. Wala akong personal na sama ng loob sa kauri mo.
Pero ang mga pinuno ng organisasyong ipinagmamalaki mo
ay naisip na tamang hamakin
at alipinin ang mga kauri ko.
- Inalis na ang pang-aalipin. - Pero nananatili ang pangmamata.
Ang mga fishmen ay may parehong karapatan gaya ng tao.
Talaga ba?
Ang World Government ay nagtrabaho nang maigi
para patatagin ang ugnayan ng ating mamamayan.
Para mapanatili ang kapayapaan. Isa sa mga Warlord ng Karagatan ay fishman.
Si Jimbei ay isang hangal!
Isang aso ng gobyerno para sa mas mababang amo.
Wala akong pinaglilingkurang tao.
Siguro naging padalos-dalos ako.
Ayos na ang karaniwang deal natin.
Oo.
Mas matalino ka kaysa sa sinasabi ng ibang tao.
- At ang deal natin, Arlong? - Ano 'yon?
Nasa akin na ang pera.
Isang daang milyong Berry?
Nami... may itinatago ka ba sa akin?
Patas kong ninakaw ang perang 'yon. Handa ka na bang tuparin ang kasunduan?
Dalhin mo sa akin ang pera pagsikat ng araw,
at ituturing kong tapos na ang usapin.
Kuroobi,
pabalikin mo si Nezumi.
- Sige na. - Ok.
Baka may paraan para kumita ang daga ng dagdag na Berry.
Dalawang Mistral Shooter.
- Ano'ng ginagawa mo? - Binibilhan ka ng inumin.
- Walang anuman. - Di puwede. Naka-duty tayo.
Sige na.
Magsaya na lang tayo sa walang saysay na paghahabol na 'to.
Di ka palainom, 'no?
Di ko pa rin makuha kung bakit nahuhumaling si Garp sa Straw Hat na 'yan.
- Dalawa pa. - Puno ka ng sorpresa.
- Ito ba ang dapat nating gawin? - Ano?
Baka di ang Straw Hat Pirates ang kontrabida.
Akala ko kailangan pa ng alak para mailabas ang paghihimagsik mo.
Kasi, kung patuloy nating uulitin ang mga pagkakamali,
walang magbabago.
Sige na, sabihin mo na.
May alam ka.
Si Garp ay lolo ni Luffy.
Sa lahat ng naisip kong sasabihin mo, wala 'yan sa listahan.
Dapat napansin ko na mula sa hilig nilang dalawa sa karne.
Di mo puwedeng ipagsabi.
Kaya pala.
Ba't naman hahabulin ng isang Vice-Admiral ang batang goma na naglalarong pirata?
Di siya naglalaro. Kahit ano pa ang sabihin mo. Totoo siya.
Wala 'yang halaga. Di sa taong tulad ni Garp.
Kapag lumabag ka sa batas puputulin niya ang kamay mo.
- Ano? - Mukhang naiintindihan mo.
- Mahirap lumaki kasama ang ama... - Di ako katulad ng Straw Hat na iyon!
May dumaan ditong naka-straw hat noong isang araw.
Alam mo ba kung saan siya patungo?
Siguro.
Magkano?
Pagkatapos ay lumingon sa akin ang nilalang,
nagngangalit ang mga pangil nito.
Ang huling baboy-ramo ng Jaya.
Dalawang araw.
Dalawang araw, nakipagbuno ako sa baliw na baboy na 'yon,
hanggang sa wakas ay nanaig ako.
Niluto ko ito sa apoy,
at kinain gamit ang aking kamay.
Apoy at laman lang.
At ano'ng lasa?
Ang karneng iyon,
ay napakalambot at halos matunaw na.
Iyon ang pinakamasarap na nakain ko.
Habang nagtatagal ang paghabol dito, mas nagiging masaya ang paghuli.
Alam mo, di mo ako maloloko sa masasarap mong kuwento.
Di ako nanghuhuli ng baboy-ramo.
Ang huling bagay na gusto kong gawin ay pumagitna sa alitan ng pamilya.
Espesyal ang batang 'yon.
Naaalala ko ang isang pirata na kilala natin noong araw.
Wag mong sabihin.
Di niyan mababago ang katotohanan.
Naaalala ko sa kanya si Gold Roger.
Ano'ng nangyari sa kanya?
Binitay. Tinuhog sa sibat ng Marine.
Ayaw kong...
Ayaw kong matulad ang bata sa kanya.
Ipinagtanggol niya ang Baratie noong inatake kami.
Sinusunod ko pa rin ang code.
Sir?
Salamat sa pagkain.
Sabihan mo ang navigator na maghanda papunta
sa Conomi Islands.
- Opo, sir. - Garp.
Dapat alam mo kung kailan mo sila pakakawalan.
Parating na ang pagbabago, gusto mo man o hindi.
Oras na nila ngayon.
Tingnan natin.
Tick, tick, tick, boom!
Magpapahangin lang ako.
Puwede bang tumahimik ka?
Ano ba 'yan. Nasaan ang saya doon?
Sa tingin mo ba tatagos ang mga laruan mo sa balat ng isang fishman?
- Mga smoke bomb ito. - Smoke?
Nakakatawa.
Naisip ko tuloy na matagal na akong di kumakain ng tinapa.
Baka may tira kayo?
Pakiusap?
Buwisit kayo!
Lalampasuhin lang naman kayo ni Arlong.
Wala kayong laban sa kanya at sa hukbo niya.
At kayong mga basura,
wala kayong magagawa laban sa hangal na 'yon...
Pinapatahimik ng baguhan ang ulo ng payaso.
Ano'ng ginagawa mo?
Di pa sapat na nagtatrabaho ka para sa pumatay sa ating ina,
at ngayon nilapastangan mo na rin ang puntod niya?
Nojiko. Teka!
Mali ang iniisip mo.
Wala kang ideya sa iniisip ko.
Ano ito?
Ito ba ang pera na ninakaw mo?
At itinatago mo 'to sa tabi ng bangkay ng nanay natin?
- Nami, ano'ng klaseng halimaw ka? - Di mo naiintindihan.
Ipaintindi mo sa akin.
Kailangan kitang makausap.
- At sino ka? - Ako si Nami. Pinatay mo ang nanay ko.
Nami.
Tama, oo nga. Ang dating Marine.
Matapang siya. Ibibigay ko sa kanya 'yon.
Huhulaan ko. Narito ka para gumanti.
Gusto mo ba akong patayin, munting bata?
Hindi. Gusto kong sumama sa crew mo.
Kakaiba iyan.
Pero bakit ako magpapapasok ng tao sa crew ko?
Dahil mayroon ako na gusto mo.
Iginuhit mo ito?
Maganda ito.
Magaling.
Siguro ang pinakamagandang nakita ko sa East Blue, fishman o tao.
Kaya hayaan mo akong sumama sa crew mo at tutulungan kita.
Tutulungan mo ako?
Pinatay ko ang nanay mo,
tapos ngayon gusto mong magtrabaho sa akin?
Bakit mo gagawin iyon?
Dahil mayroon ka na gusto ko.
Sabi ko kay Arlong, magtatrabaho ako sa kanya sa isang kondisyon.
Na hayaan niya akong bilhin ang Coco Village.
At pumayag siya.
Para sa isang daang milyong Berry.
Isang daang milyon?
- Aabutin ka ng habambuhay. - Nasa akin na ang pera.
Lahat.
At ngayon, mabibili ko na ang kalayaan ng nayon at lahat ng naroon.
Ibig sabihin...
sa buong panahong ito,
sinusubukan mong tumulong.
Bakit di mo sinabi sa akin?
- Nami, kapatid mo ako. Bakit... - Di ko kayang mawala ka rin.
O kahit sino pa.
Kaya nilihim mo 'yan.
At hinayaan mo akong kamuhian ka.
Kinamuhian kita.
Nakapanghihinayang na sirain ang nakakaantig na eksenang ito.
Nabalitaan kong itinatago ng mga pirata sa lugar na ito ang mga ninakaw nila.
May alam ba kayong dalawa?
Malinaw na ninakaw 'yan.
Sa kapangyarihan ng Marines at ng World Government,
kukumpiskahin ko 'yan.
- Hindi, hindi puwede. Akin ito! - Isang daang milyong Berry?
Saan ka naman nakakuha ng ganoon kalaking halaga?
Paano mo nalamang isandaang...
Inutusan ka ni Arlong, 'no?
Di ko alam ang sinasabi mo.
- Wag! - Mag-ingat ka.
O huhulihin ka namin.
Hindi!
Di mo puwedeng gawin 'yan.
Di mo puwedeng gawin 'yan!
Huwag!
Nami, sandali.
Nami, tumigil ka! Sandali.
- Nami. - Bitawan mo ako! Hindi ito puwede!
- Wala ka nang magagawa! - Papatayin ni Arlong ang buong nayon!
Nami, sandali!
Mga kapatid ko!
Alam nating lahat ang katotohanan sa mundong 'to.
Ang fishmen ang nararapat na mamuno sa karagatan. Alam din ito ng mga tao.
Takot sila sa kapangyarihan natin, kaya ginapos nila tayo ng tanikala.
Kinasusuklaman nila tayo, kaya ipinagbawal nila tayo sa kanilang mga lungsod.
Pero sinira natin ang mga tanikala.
Gumawa ng sarili nating mga lungsod.
At ngayon, oras na para ibalik ang natural na kaayusan ng mundong ito.
Oo!
Hindi.
Pakiusap!
Ilang siglo
na tayong ginagamit ng mga tao.
Pinigilan tayo.
At pinayagan ito ng mga tinatawag nating pinuno.
Ang watawat ng pagkakaisa at kapayapaan na buong pagmamahal nilang iwinawagayway,
ay, sa totoo lang, mga watawat ng pagsuko.
Ewan ko sa inyo, pero di ako susuko.
Patayin silang lahat!
Oo!
Tayo ang sagisag ng kalamangan ng fishman!
At gamit ang mapa ng Grand Line, babawiin natin ang atin.
Mag-aalab ang ating makatuwirang galit sa Coco Village
hanggang sa dulo ng East Blue,
at sa paglipat natin sa Grand Line at sa iba pa,
ituturo natin sa bawat tao kung saan sila nararapat.
Sa ilalim natin.
Oo!
Sa ilalim natin!
Oo!
Sa ilalim natin! Yeah!
Arlong.
Arlong!
Sabi kong umalis ka na rito.
Oo nga.
Umalis ka na.
Wala kang alam sa nangyayari dito.
Wala nga.
Luffy.
Tulungan mo ako.
Siyempre naman.
Siyempre naman!
Tayo na.
Sige.
Ano 'yon?
Inaatake nila ang nayon.
Tagapagsalin ng Subtitle: Rexie