ค่อยๆ
อุ้มดีๆ นะ อย่าทําตก
ไม่ได้ทําตก แต่เขาตัวหนักมาก
คนอะไรหัวโตชะมัด หัวโตจนประหลาด
มันเกี่ยวอะไรด้วย
- โซโร ได้ยินฉันมั้ย - ชุดปฐมพยาบาลอยู่ไหน
- มีชุดปฐมพยาบาลรึเปล่าเนี่ย - โซโร
ฉันเจออยู่แค่นี้ เลือดออกทางไหนบ้าง
ทั่วทั้งตัว
- ต้องหาผ้าซับเลือดเพิ่ม - ต้องหาหมอ
หาไปยังไงก็ไม่เจอ
ลูฟี่!
ต้องมีคนกลับไปที่บาราติเอ
- ตอนนี้ฉันไม่หิวนะ นามิ - ไม่ใช่ไปหาของกิน
อาจมีลูกค้าสักคนที่เป็นหมอประจําเรือ
จริงด้วย หมอ
เราต้องการหมอ
- คิดว่าทําอะไรน่ะ - ซอยแครอทครับ เชฟ
นั่นน่ะเห็นอยู่ แต่มาทําในครัวฉันทําไม ฉันลดขั้นแกแล้วนี่
ก็จริง แต่ปาตียังเมาค้างไม่สร่าง
เพราะงั้นทําใจซะ ถ้าไม่อยากต้องเตรียมมื้อสายคนเดียว
ก็ได้
หั่นแครอทยังไงให้หนาเกิน
ไข่ก็เหลวเกินไป
แค่ดูก็รู้แล้วว่าซอสเรมูเลดนั่น ต้องใส่ออริกาโน่อีกเยอะๆ เลย
ออริกาโน่มันของพวกป่าเถื่อน
ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย! โซโรต้องการหมอ
เขาไปสู้กับไอ้เจ็ดเทพเนี่ย แต่เขาแพ้
- ตอนนี้เลยเลือดไหลจากทุกจุด... - ใจเย็น เจ้าเด็กรับใช้
- พูดอะไรมาไม่เข้าใจเลย - เพื่อนฉันกําลังจะตาย
หมอใกล้ที่สุดอยู่ที่หมู่เกาะโคโนมิ ต้องล่องเรือสองวัน
- นานเกินไป - ฉันช่วยไม่ได้
หวังว่าเพื่อนจะรอดนะ นั่นแกจะไปไหน
- ไปช่วยเพื่อนเด็กรับใช้ - มื้อสายมันไม่เสกตัวเองนะ
คุณบอกเสมอว่าจงทําให้คนหิวอิ่มท้อง เรื่องนี้ก็ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน
ก็ได้
เอามีดทําครัวและเหล้าวิสกี้ชั้นดีมาขวดนึง
ไปเอาปลาบุริในตู้แช่มาด้วย ตัวยิ่งใหญ่ยิ่งดี
ปลาบุริเหรอ
ไปเอามาเถอะน่า
(วันพีซ)
ล้อเล่นรึเปล่า เขาต้องการหมอ
ตกลงอยากให้เพื่อนนักดาบรอดมั้ย
- นั่นเอามาฆ่าเชื้อแผลเหรอ - จะบ้าหรือไง
เหล้าดีๆ เทไปก็เสียดาย
งามนัก
เข็ม
หนังปลา
นี่เป็นเคล็ดลับของคนเดินเรือสมัยก่อน
หนังปลาช่วยสมานแผล ทําให้แผลหายเร็วขึ้นเยอะ
เขาจะรอดมั้ย
ฉันไม่โกหกหรอกนะ เขาเสียเลือดเยอะมาก
- นี่อาจจะสายเกินไป - แต่ก็อาจไม่สาย
ตอนนี้เขาอยู่กึ่งกลางระหว่างสองโลก ทั้งโลกคนเป็นกับโลกคนตาย
พวกเธอต้องหาทางดึงเขาไว้ในโลกเราให้ได้
คุยกับเขา เล่าอะไรให้เขาฟัง จะร้องเพลงกล่อมเห่ทะเลก็ตามใจ
เขาอาจไม่ตอบ
แต่เขารู้แน่ว่าเพื่อนพ้องยังอยู่กับเขา
มิฮอว์ค
มารยาทงามจริงๆ ที่เตือนกันก่อน
นึกว่าจะเป็นบทสนทนาที่คุยกันส่วนตัว
ออกไปก่อน เด็กฝึก
ครับท่าน
ตกลงเขาอยู่ไหน
ลูฟี่อยู่ไหน
- ตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน - หมายความว่าไง ไม่รู้
ผมตัดสินใจปล่อยเขาไป
ฉันบอกนายชัดๆ ว่าให้พาตัวเขามา
ไม่เอาน่า พลเรือโท ผมไม่รับคําสั่งใคร
แม้แต่จากคนอย่างคุณ
ในฐานะหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด
นายต้องทําตามความปรารถนาของรัฐบาลโลก
- ถ้าไม่ได้รับการคุ้มครอง... - ผมก็ยังจะทําตามใจสั่งอยู่ดี
ไม่มากไม่น้อยกว่านี้
และสิ่งที่ใจสั่งมา
คืออยากเห็นว่าเจ้าเด็กนั่นจะเป็นยังไง เมื่อเขาไปถึงแกรนด์ไลน์
ฉันไม่ยอมหรอก
งั้นคุณก็เจองานช้างแล้วล่ะ พลเรือโท
เพราะเจ้าหนูนั่นมันน่าสนใจ
ใครจะรู้
หลานชายคุณอาจจะเป็นคนเจอวันพีซก็ได้
คืนนี้ฉันจะไปกินมื้อค่ําที่โรงอาหาร
กลิ่นหอมน่าอร่อยจัง
ฉันว่าทุกคนน่าจะหิว เหลือปลาตั้งเยอะที่ไม่ได้ใช้
ของกินไม่ควรทิ้งขว้าง
เป็นอะไร ไม่ชอบกินปลาเหรอ
ฉันชอบกินปลา แค่ต้องเตรียมดาบของโซโรไว้
เผื่อตอนที่เขาฟื้นขึ้นมา
แต่เขาเจ็บหนักมากอยู่นะ
มีสิทธิ์เหมือนกันที่เขาจะไม่ฟื้นอีกเลย
โซโรเป็นยอดนักสู้
เขาไม่ยอมให้เจ็ดเทพอะไรไม่รู้ชนะได้หรอก
แต่นายก็ต้องกินนะ
ถ้าไม่อยากกินปลา ในครัวมีเนื้อทีโบนหนาสองนิ้ว
หรืออารมณ์นี้อยากกินริซ็อตโตหญ้าฝรั่นมั้ย
ปกติจะกินทั้งคู่เลยนะ
แต่ตอนนี้ต้องเตรียมดาบวัดลิงคันนี่ให้เขาก่อน
- วัดอะไรนะ - ชื่อดาบเขาไง
มันมีชื่อ
- ทําไมต้องมี - ก็ไม่รู้
เขาบอกว่ามันพิเศษ
เอ๊ะ ซันจิ ทําของโปรดของโซโรได้มั้ย
ได้สิ เขาชอบกินอะไร
เขาชอบข้าวปั้นมากๆ
กับเบียร์
ข้าวปั้นหมักเบียร์ล่ะ ทําได้รึเปล่า
ฉันทําได้หมดแหละ อยากได้อะไรบอกเลย
ฉันอยากให้เขากินข้าว
เขาจะได้มีแรง
แต่ฉันก็อยากให้เขานอนพัก แผลจะได้หาย
หรือเขาอาจจะต้องกินน้ําสักหน่อย เนอะ
สู้หนักขนาดนั้น เขาต้องหิวน้ําแย่เลย
แต่เขาก็อาจจะเหนื่อยด้วย เพราะงั้น...
ฮื่อ ปล่อยเขานอนไปก่อนดีกว่า
กัปตันน่ะเป็นงานหินที่สุดในโลกเลยนะ
เซฟเคยบอกฉันไว้
การตัดสินใจนี่แหละ ที่แยกกัปตันจากลูกเรือคนอื่นๆ
และเขาเคยเป็นกัปตันโจรสลัดที่เก่งที่สุด คนหนึ่งที่เคยล่องทะเลมา
เซฟเคยเป็นโจรสลัดเหรอ
ใช่ กัปตันของกลุ่มโจรสลัดกุ๊กสุดโหด คนเรียกเขาว่า "เซฟขาแดง"
เพราะรองเท้าบู๊ตจะเปื้อนเลือดศัตรูเสมอ
พวกนายเจอกันยังไง นายเป็นลูกเรือเขาเหรอ
ก็ไม่เชิง
(เรือสําราญออร์บิท ทะเลอีสต์บลู เมื่อ 9 ปีก่อน)
ซันจิ อย่าโอ้เอ้ จานมันไม่ลอยกลับจากโต๊ะเองนะ
ทําเวลูเต้อยู่ ต้องปรับรสสัมผัสให้พอดี
เฮ้ย นี่มันครัวเรือ ไม่มีทางได้เสิร์ฟอาหารหรูอะไรหรอก
ไปถึงออลบลูแล้วได้ทําแน่
ได้ยินมั้ยทุกคน ซันจิจะไปออลบลู
ที่นั่นไม่มีอยู่จริง เจ้าหนู ออลบลูมีที่ไหน
มีสิ สักวันฉันจะต้องหาให้เจอให้ได้
มันเรื่องเพ้อเจ้อที่พวกกุ๊กเล่าไปเรื่อย รีบไปเก็บโต๊ะได้แล้ว
โจรสลัด! โจรขึ้นเรือแล้ว!
โจรสลัดเหรอ เราต้องหนี
เวลูเต้
ไม่ได้ๆ
ต้องเพิ่มออริกาโน่
ออริกาโน่มันของพวกป่าเถื่อน!
กล้าดีนักนะ เจ้าหนู อยากตายท่าไหน ตายไวๆ หรือค่อยๆ ตาย
ใครสน ยอมตายดีกว่าให้แกมาปรุงอาหารฉัน
แกเป็นคนทําเรอะ
ไม่เลวเลยนะ
ดีกว่าที่แกทําได้ก็แล้วกัน ไอ้แก่เฮงซวย
ปากดีนักนะ ไอ้เด็กนี่
ตัดลิ้นมาทอดน้ํามันหมูดีมั้ย
อยากทําอะไรก็ทําเลย แต่ฉันจะไม่ยอมตายที่นี่หรอก
ต้องไม่ตายจนกว่าจะเจอออลบลู
ออลบลูเหรอ
บอกมาซิ ไอ้หนูอย่างแกรู้อะไรเรื่องออลบลู
เกิดอะไรขึ้น
พายุใหญ่
เรือเราล่มกันทั้งคู่
แต่ลูกเรือ...
ตายหมดแล้ว เหลือแค่เรา
เอาไงกันต่อดี
ได้แต่รอ
ได้แต่หวังว่าจะมีเรือผ่านมาเจอเรา ก่อนที่ดวงอาทิตย์นั่น...
จะเผาเราจนเหลือแต่กระดูก
เอ้า เรามีอาหารแค่นี้
ค่อยๆ กินล่ะ หมดแล้วไม่มีเติม
- ทําไมแกได้ถุงใหญ่ล่ะ - เพราะฉันตัวใหญ่กว่าแกสามเท่า
จะบอกให้นะ
แกน่าจะซาบซึ้งบุญคุณที่ฉันแบ่งของให้
ทีนี้ไสหัวไปอีกฟากเกาะแล้วคอยดูเรือ
พูดจริง ไม่ต้องมากวนนอกจากเรือจะมา
เข้าใจมั้ย
ถามว่าเข้าใจมั้ย
ไปสิ!
(วันที่ 2)
(วันที่ 3)
(วันที่ 25)
เรือมา!
เรือ! ทางนี้!
เรือจ๋า ทางนี้จ้า!
ทางนี้!
เรือ!
มาหน่อย!
มาเถอะ!
มาเถอะเรือ!
ไม่นะ
ไม่
(วันที่ 30)
(วันที่ 50)
(วันที่ 70)
ตาแก่มีอาหารเป็นสองเท่า
ถ้ามันไม่ยอมแบ่งให้
ฉันนี่แหละจะฆ่ามันเอง
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมา
แกยังมีอาหารอยู่เลย ต้องแบ่งมาบ้าง
อาหารอยู่ไหน
อยู่ไหนล่ะ
ไม่เห็นมีอะไรกินได้ แล้วยังไม่ตายได้ไง
ขานั่น
เกิดอะไรขึ้น
กินเข้าไปเหรอ
กินขาตัวเองเนี่ยนะ
แล้วเอาอาหารให้ฉันหมดเลย ทําไมล่ะ
ไม่รู้จักกันด้วยซ้ํา ทําอย่างนั้นเพื่อคนแปลกหน้าทําไม
เพราะอะไรน่ะเหรอ เจ้าหนู
เพราะฉันเองก็ออกตามหาออลบลู
มาทั้งชีวิต
แต่เวลาของฉันท่าจะหมดลงแล้ว
แกมีความฝันเดียวกันกับฉัน
เชื่อฉัน
ออลบลูน่ะ
มีอยู่จริง
มันมีอยู่จริง
ต่อให้ฉันหาไม่เจอ...
แต่แกอาจจะเจอมันเข้าสักวัน
เพราะงั้นแกจะต้องมีชีวิตต่อไป
ฉันคงต้องฝากแก ทําฝันนั้นให้เป็นจริงด้วยนะ
เพื่อเราทั้งคู่
นึกออกมั้ยว่ามันเป็นยังไง
การที่คนหนึ่งถึงกับยอมสละอวัยวะ เพื่อช่วยชีวิตเรา
ที่จริง นึกออกเลยล่ะ
ฉันก็แค่จะบอกว่าเราติดเกาะอยู่ 85 วัน
เขาจะปล่อยให้ฉันตายเสียที่นั่นก็ได้
แต่เขากลับทําตัวสมเป็นกัปตัน
เขาตัดสินใจเรื่องที่ยาก
ฉันยอมกินทั้งแขนทั้งขาเพื่อช่วยชีวิตโซโร
"ในประเทศหนึ่ง ณ ทะเลเหนือ
มีนักสํารวจชื่อมอง บลังก์ โนแลนด์
เรื่องของเขามีแต่การผจญภัยยิ่งใหญ่ ที่ฟังแล้วเหมือนเรื่องโกหก
โนแลนด์บอกพระราชาว่าเจอเมืองที่ทําด้วยทอง
แต่เมื่อพระราชาเดินทางไปเอาสมบัติ
เมืองนั้นกลับหายไป
และทหารส่วนใหญ่ของพระราชา ก็ตายระหว่างการเดินทาง
โนแลนด์ถูกลงโทษประหาร แต่เขาก็ยังโกหกพระราชาต่อ
ยืนยันว่าเมืองทองคํานั้นจมทะเลไปแล้ว
และ...
ถึงจะไม่มีใครเชื่อเขา
เขาไม่เคยหยุดโกหกจนกระทั่งวาระสุดท้าย"
น่าสงสารนะ
นึกดูสิ เสียเมืองทองคําไปทั้งเมือง
ฉันว่านั่นไม่ใช่ประเด็นของเรื่อง
เรื่องเล่าน่ะมีได้หลายประเด็น
อย่างเช่น... ทําไมพระราชาต้องฆ่าเขาด้วยล่ะ
บางทีเวลาเราเป็นคนคุม เราต้องตัดสินใจเรื่องที่ยาก
ทําไมทุกคนเอาแต่พูดแบบนั้นนะ
เพราะนายอาจจะช่วยโซโรไว้ได้
เขาไม่จําเป็นต้องสู้กับมิฮอว์ค แต่นายก็ปล่อยให้สู้
ทําไมถึงไม่ห้ามเขาไว้
ฉันไม่นึกว่าเขาจะแพ้
- นายน่าจะพยายามเปลี่ยนใจเขา - ฉันไม่มีทางทํางั้น
เลยยอมเห็นเขาเป็นงี้ดีกว่าเหรอ
เขาอาจจะตายนะ ลูฟี่
ฉันยอมทําทุกทางเพื่อช่วยเขา
ทุกอย่าง
แต่ฉันจะไม่ไปขัดขวางความฝันของเขา
- เราทุกคนมีฝัน แต่โตแล้วก็ต้องเลิกฝัน - เธอคิดงั้นจริงๆ เหรอ
เธอไม่มีฝันหรือไง
มีสิ ตอนนี้ฝันให้โซโรอย่าตายบนเตียงฉัน
แต่เธอไม่มีอย่างอื่นที่ต้องการเลยเหรอ
อะไรที่มากกว่านี้
มากกว่าทุกอย่างในโลกนี้
ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ทําตามฝัน
เด็กฝึก
- ขอโทษด้วยนะเรื่องนี้ - ท่านก็คงมีเหตุผลของท่าน
แต่นายรู้เหตุผลแล้วใช่ไหม
- ผมไม่ได้ยิน... - นายรู้ว่าลูฟี่คือหลานของฉัน
ฉันพยายามฝึกเขาอยู่หลายปี
พยายามปั้นเขาเป็นทหารเรือที่ดี
เขาก็ต่อต้านฉันไปทุกทาง สอนเท่าไหร่ไม่จํา
ไม่ยอมเรียนรู้ ไม่ให้ความร่วมมือ
นายเป็นนักเรียนนายเรือตัวอย่าง นายสองคนต่างกันอย่างกับคนละโลก
ท่านครับ
ท่าน
ผมเคยอยู่กับคุณลูฟี่ ผมรู้ว่าเขาคิดยังไง
ฉันก็รู้ ประเด็นอยู่ตรงไหน
คุณลูฟี่ไม่เหมือนคนอื่น
เขาไม่ทําอะไรตามกฎ
เขาจะคิดเอง ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
นั่นก็ความผิดฉัน ฉันตามใจเขาเกินไป
ท่านครับ ทําอะไรก็ไม่ต่างกันหรอก
- เพราะคุณลูฟี่รู้ดีว่าตัวเขาเป็นอะไร - แล้วเป็นอะไรล่ะ
โจรสลัดครับ
คุณลูฟี่เป็นโจรสลัดมาตลอด แล้วก็จะเป็นโจรสลัดตลอดไป
ไม่ว่าท่านจะส่งมือสังหารไปอีกกี่คน เขาก็ไม่มีวันเปลี่ยน
เขายอมตายดีกว่า
งั้นนายจะเสนอให้ทํายังไง
- จะยอมให้มันเป็นโจรสลัดโง่เง่าต่อไปรึ - แล้วมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ
นายอาจพูดถูก
ฉันอาจจะมองผิดมุมมาโดยตลอด
เรียกประชุมเหล่าทหารเรือที่ดาดฟ้า ฉันจะพูดกับทุกคนตอนตรวจแถวบ่าย
ครับผม
ไหนใครหิวบ้าง
ยินดีต้อนรับสู่บาราติเอครับ มีอะไรให้รับใช้
รับใช้เหรอ
เลือกคําได้น่าสนใจดี
ที่นี่มีอาหารใช่มั้ย เราอยากจะกิน
- เกรงว่าจะไม่มีโต๊ะ... - เห็นมีโต๊ะตั้งเยอะ
นั่งไป!
ห้ามใครออกไปไหน
เว้นแต่แก
มากินอาหารมื้อสุดท้าย
ด้วยกัน
แกเป็นใคร ตาแก่
ฉันชื่อเซฟ
เป็นเจ้าของที่นี่
อ้อ ฉันอาลอง
ฉันเป็นเจ้าของอีสต์บลู
ไม่มีใครครอบครองทะเลได้
แม้แต่มนุษย์เงือก
มันจะเปลี่ยนไปแล้ว เมื่อแกมอบสิ่งที่ฉันต้องการให้
ฟังให้ดี ฉันมาตามหาโจรสลัดสวมหมวกฟาง
เห็นว่าใช้ชื่อลูฟี่
มันมีของของฉัน
หมวกฟางเหรอ
ไม่แฮะ
ไม่คุ้นเลย
แต่ฉันหาอะไรให้กินดีมั้ย
อยากกินอะไรในเมนูนั้นก็เลือกมาเลย ไม่คิดเงิน
อ้อ แต่มีของกินอยู่แล้ว
แกเอาตัวไอ้เด็กหมวกฟางนั่นมาให้ฉัน ก่อนจะกินเสร็จดีกว่า
ไม่งั้นฉันจะเริ่มใส่ชื่อคนดีๆ แถวนี้ในเมนู
เขาเป็นไงมั่ง
ไม่พูดอะไรสักคํา
เซฟบอกว่าเราควรนั่งคุยไม่ใช่เหรอ เล่าเรื่องให้เขาฟังงี้
จะให้เล่าอะไรล่ะ
อะไรก็ได้ที่ผุดขึ้นมาในหัว
แค่... พูดตามสัญชาตญาณ
ช่วงนี้สัญชาตญาณใช้ไม่ค่อยได้
งั้น...
อย่างน้อยเขาก็รู้ไงว่านายอยู่ตรงนี้
มีอะไรจะเสีย
นี่ โซโร
ว่างาย
ฉันแค่อยากจะบอกว่า...
เริ่มใหม่ดีกว่า
ฉันแค่อยากจะ...
หวัดดี โซโร ไง
- คือว่า มัน... - ลูฟี่!
ลูฟี่!
กลุ่มโจรสลัดอาลองมาถึงบาราติเอแล้ว เราต้องออกเรือหนี
ไงนะ ทําไมล่ะ ทําไมต้องหนี
เพราะพวกมันมาตามล่านาย
- ฉันเหรอ - กับแผนที่
มนุษย์เงือกพวกนั้นต้องรื้อที่นี่แหลกแน่ ถ้าเซฟไม่ส่งตัวเขาให้
- นายจะไปไหน - บาราติเอมีภัย ฉันต้องไปช่วย
- ฉันจะไปด้วย - ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยเหรอ
พวกนั้นมาล่านาย เราต้องหนี
งานนี้เห็นด้วยกับนามิ ไม่อยากจะกวนส้นหรือกวนเกล็ดใคร...
ฉันไม่หนี เราจะต้องปกป้องที่นี่
นายไม่จําเป็นต้องสู้เพื่อที่นี่ จะทําไปทําไม
ก็นายเลี้ยงข้าวเรา
คืองี้ ฉันรู้จักกลุ่มนี้ดี อาลองที่เป็นกัปตัน
มีค่าหัวสูงที่สุดในอีสต์บลูทั้งหมด
- นายไม่ควรหาเรื่องเขา - แต่เหมือนเขามาหาเรื่องเราก่อนนะ
ลูฟี่ ขอร้อง
ขอเถอะ
จะปล่อยให้ผู้บริสุทธิ์เดือดร้อนเพราะฉันไม่ได้
ถ้ามนุษย์เงือกพวกนั้นอยากมีเรื่อง
เราก็จะหาเรื่องไปให้
เธออยู่เฝ้าเรือกับคุ้มกันแผนที่ไปนะ
อยู่กับเธอต้องปลอดภัยแน่
เป็นอะไรไป
ไม่เคยเห็นมนุษย์เงือกกินของอร่อยๆ เหรอ
เพราะไม่เคยรู้จักมนุษย์เงือกล่ะสิ
นอกจากพวกที่ซ่อมเรือ หรือทําความสะอาดบ้านให้แก
- ฉันไม่ได้มีปัญหากับพวกนายเลยนะ - ว้า เสียดาย
เพราะฉันมีปัญหาทุกอย่างกับพวกแก
ไอ้มนุษย์กระจอกนิสัยเสีย!
คืองี้
มนุษย์เงือกส่วนใหญ่ แค่ได้นั่งโต๊ะเดียวกับมนุษย์ก็ดีใจแล้ว
อยากให้มนุษย์ปฏิบัติต่อเราอย่างเท่าเทียม
แต่อย่างแกก็ยอมลดตัวไปต่ําเหลือเกิน
ทุกคนรู้ว่าพวกเราไม่เห็นจะมีอะไรเท่ากัน
มนุษย์เงือกเหนือกว่ามนุษย์ในทุกทาง
แข็งแกร่งกว่า รวดเร็วกว่า
หิวกระหายกว่า
เห็นด้วยมั้ยล่ะ
ไหนใครชื่ออาลอง
ใครถาม
มังกี้ ดี. ลูฟี่
- ได้ข่าวว่าตามหาฉันอยู่ - อ้าวแหม จริง
เนี่ยน่ะเหรอโจรสลัดที่ฉันได้ยินชื่อหนาหู
นึกว่าจะเจอคนที่... ตัวใหญ่กว่านี้
เหมือนกันเลย
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ไอ้หนู
ฉันคืออาลองฟันเลื่อย
แม้แต่ทหารเรือยังเปิดหนีเมื่อเห็นธงของฉัน
ไม่กระดิกหูเลย ว่าแต่นายเจอฉันได้ไง
มีเพื่อนเก่าช่วยตามตัว
ไงจ๊ะ หมวกฟาง คิดถึงเค้ามั้ย
บาร์ปี้เหรอ
- มาทําอะไรที่นี่ - เชื่อเถอะ นี่ก็ไม่ได้เลือกเหมือนกัน
แต่เหล่ามนุษย์ปลาแสนดี กล่อมจนฉันต้องยอมชี้ทางให้
ซึ่งก็ไม่ง่ายนะเวลาที่ไม่มีมือ
- แต่นายรู้ได้ไงว่าจะหาฉันได้ที่ไหน - บอกแล้วไง
ฉันมีหูมีตาอยู่ทุกที่
ใส่หูสเตริโอเลยจ้า
นี่แอบฟังมาตลอดเลยเหรอ
- ได้ยินทุกอย่าง - ทุกอย่าง
แล้วก็น่ามคานมาก
เพราะไอ้โง่อย่างแกไม่ได้รู้ตัวเลยว่าทําอะไรอยู่
เจ้าปากบึน เกาหลังหูให้หน่อยดิ
เสียใจ มือไม่ว่าง
ไม่เอาน่ะ อย่ามาตลก...
อย่า! อย่าจับเค้าใส่ถุง มันทั้งมืด ทั้งเปียก ทรายก็เยอะ
อ๊าย!
ฟังให้ดี
ฉันต้องการแผนที่
กับครึ่งหนึ่งของสมบัติที่แกหาได้เป็นบรรณาการ
และถ้าแกยอมหมอบดีๆ ฉันอาจยอมให้รับใช้ในอาณาจักร
ฉันไม่หมอบให้คนหน้าไหน
แต่ฉันไม่ใช่คน
ปลาก็ไม่ได้
แถมนายไม่ใช่ราชา
ฉันจะได้เป็น
เมื่อได้แผนที่แกรนด์ไลน์มา
งั้น...
ก็ต้องสู้กันสักตั้งแล้วล่ะ
อยากเกิดก็เปิดมา
เซฟ!
สู้เก่งจริงๆ ด้วยแฮะ
หมัดปืน
ยางยืด!
ลุกขึ้นมา!
ก็ไม่เลว ถ้านับว่าเป็นมนุษย์
พลาดถนัด
ทีนี้ฉันต้องเชือดลิงให้คนดูแล้วสิ
ตอนอยู่ในบาร์ ฉันบอกเนอะว่าไม่มีเพื่อน
แต่ความจริงคือฉันยอมให้ตัวเองมีเพื่อนไม่ได้
เพราะสุดท้าย ฉันทําให้คนใกล้ตัวที่สุดต้องเจ็บเสมอ
ไม่รู้นะว่าแกมีอะไรพิเศษนักหนา ไอ้หนู
ไม่รู้ก็เข้ามาลองสิ
เอาจริง พี่ปลา
แรงสุดได้แค่นี้เหรอ
หิวน้ํามั้ยล่ะ
อาลอง เดี๋ยว!
ได้มาแล้ว
แผนที่อยู่กับฉัน
ฉันเอามาให้ตามที่บอกไว้
นามิ
- ทําอะไรของเธอน่ะ - ฉันพยายามบอกแล้วไง ลูฟี่
ฉันไม่เคยอยู่กลุ่มเดียวกับนาย
ฉันแค่เดินทางด้วยเพื่อจะขโมยแผนที่
ฉันไม่เชื่อหรอก
เพราะนายเชื่อแต่ในสิ่งที่อยากเชื่อ แต่มันไม่ใช่ความจริง
ยัยนามิเป็นสมาชิกผู้ซื่อสัตย์ ของกลุ่มโจรสลัดอาลอง
เป็นมาหลายปีแล้ว
เราได้แผนที่แล้ว อาลอง
ไปกันเถอะ
ขอกินให้เสร็จก่อน
จะเสียเวลากับผู้ใช้ผลปีศาจไปทําไม
ให้ทะเลจัดการแทนดีกว่า
แล้วนามิล่ะ
ไปแล้ว
นามิเป็นคนของกลุ่มโจรสลัดอาลอง
ไม่นะ
เป็นไปไม่ได้
แถวตรง!
ตามระเบียบพัก
ทหารเรือทั้งหลาย
พวกนายทําหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม ในการตามล่าโจรสลัดเหล่านี้
ฉันภูมิใจในความทุ่มเท ที่จะจับกุมพวกนอกกฎหมายพวกนั้น
แต่ฉันประมาทความตั้งมั่นของพวกมัน
ความมุ่งมั่นที่จะอวด การกระทํานอกกฎหมายของพวกมัน
ตอนนี้พวกมันเป็นยิ่งกว่าตัวป่วนน่ารําคาญ
และต้องถูกจัดการตามนั้น
ภารกิจของเราเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ทําอะไรครึ่งๆ กลางๆ อีก
ไม่เล็งเป้าหมายหลวมๆ
กลุ่มหมวกฟางกับกัปตันของมัน จะไม่มีทางยอมแพ้
ดังนั้น ไม่ต้องออมมืออีกต่อไป!
เราจะจับมันให้ได้
มันต้องได้รับการลงทัณฑ์!
ฉันไม่ต้องให้แกมาช่วย
พรุ่งนี้คนจองเต็มร้าน มื้อค่ําสองรอบ มื้อสายอีก
พอแล้ว ฉันไม่อยากฟัง
- มีปัญหาอะไรเนี่ย - ฉันเนี่ยนะ
ฉันน่ะไม่มี แกนั่นแหละที่มีปัญหา
ฉันแค่มาช่วยเก็บกวาดร้าน
เออ แต่ไม่ได้มีใครขอให้ทําใช่มั้ยล่ะ เพราะงั้นไสหัวไปจากร้านฉัน
บอกแล้วไงว่าจะไม่ยอมเป็นบ๋อย
ถ้าอยู่ที่นี่ต่อ แกจะไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
ฉันไม่ได้ช่วยชีวิตแกเพื่อให้เอามาทิ้งที่บาราติเอ
เออ อย่างกับว่านึกจะไปก็ไปได้
- ทําไมถึงไม่ได้ - เพราะจะดูแลร้านไหวได้ยังไงถ้าไม่มีฉัน
โธ่เอ๊ย เจ้าหนู ฝีมือทําอาหารของแกก็ไม่ได้เรื่อง
แต่ไม่ได้ใส่ออริกาโน่ในทุกอย่างแล้วกันน่า
เออ แต่ฉันก็ไม่ใช่คนที่เอาแต่ครางหาออลบลู
แกเพ้อถึงมันมาตั้งแต่ยังเป็นไอ้เด็กขี้มูกโป่ง
บอกเลยนะ ถ้ามันมีความหมายขนาดนั้น ก็ไปตามหามันซะสิ
นี่อยากให้เลิกฝันเหรอ อยากให้ทํางั้นใช่มั้ย
อยู่ที่นี่ต่อนั่นแหละคือเลิกฝัน
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ การมีฝันมันเรื่องหนึ่ง แต่แกต้องทําตามฝันด้วย
พอดีเลย เด็กรับใช้จีบไปเข้ากลุ่มอยู่เนี่ย ให้รับข้อเสนอเขามั้ยล่ะ
รอขอพ่อแกเหรอ ไปเลยสิ
- ได้! - เออ
เออ!
นี่ โซโร
นายพลาดศึกใหญ่ไปละ
พวกมนุษย์เงือกนั่นโหดมากเลย
นายต้องมันส์มือแน่ๆ
แล้วเราก็กินข้าวเย็นอร่อยๆ ด้วย
เราทุกคนนั่งล้อมวงกัน
ฟังเรื่องของอุซป
แต่ฉันดันพลาด
ตอนนี้เลยเสียนามิไป
เสียแผนที่แกรนด์ไลน์ไปด้วย
และไม่แน่ อาจจะเสียนายไปอีกคน
ก่อนนี้ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
แต่ตอนนี้รู้แล้ว มันง่ายมากเลย
ฉันต้องการนาย โซโร
ฉันต้องการให้นาย
ตื่นเสียที
นายจะพล่ามต่อหรือให้ฉันกลับไปนอน
โซโร
โซโร!
โซโร นายไม่ตาย!
แต่ตอนนี้ตายอาจจะสบายกว่า
ฉันฝันประหลาดมาก
ฝันว่านามิไปแล้ว
ไปจริง
ความผิดฉันเอง
ไม่ นายไม่ได้ทําอะไรผิด
นายทําตัวเป็นกัปตัน
แต่กลุ่มของเรากําลังจะแตก
ไม่หรอก
ฉัน โรโรโนอา โซโร
ขอสาบานว่าจะอยู่เคียงข้างนาย
จากนี้ไปจนสิ้นสุด
จนกว่าเราจะเจอวันพีซ
หรือไม่ก็พยายามหาจนตาย
จะทหารเรือ โจรสลัด หรืออสูรทะเล ก็ดาหน้าเข้ามาเลย
นายคือกัปตันของฉัน ลูฟี่
ฉันคือต้นเรือของนาย
โซโร!
นี่ไม่ได้กังวลสักนิด
เขาไม่ตาย!
ฉันบอกพวกมันไปเลยนะ "อย่ามาหาเรื่องกับกลุ่มหมวกฟาง!"
พวกมันว่ายน้ําหนีแทบไม่ทัน
ขู่จนมันกลัวหัวหดสินะ
- กัปตันอุซปผู้ยิ่งใหญ่ - ใช่
แล้วเราเอาไงต่อ ตั้งทิศไปแกรนด์ไลน์เลยมั้ย
- ไม่ - ไหนว่าเราจะไปตามหาวันพีซ
ก็ใช่
แต่จะทําโดยที่กลุ่มอยู่กันไม่ครบไม่ได้
ก่อนอื่น...
เราจะไปตามนามิกลับมา
เนื้อแดดเดียวกี่ถังแล้วเนี่ย
- คิดว่าเยอะไปมั้ย - รู้รึเปล่าว่าจะออกเรือกับใคร
เออเนอะ
ได้ข่าวว่าหากุ๊กอยู่เหรอ
ใช่จ้า! หาอยู่จริง
ขอต้อนรับขึ้นเรือ
- ชวนบ๋อยมาด้วยทําไม - เพราะแค่ต้มน้ําเรายังทําไม่เป็นเลยไง
ลดใบเรือ!
ถอนสมอ
เฮ้ย ซันจิ!
ระวังอย่าให้เป็นหวัดล่ะ
ลาก่อน เซฟ
จะบอกให้นะ หลายต่อหลายปีมานี้
ต้องอยู่ใต้หลังคาห่วยๆ กับทําอาหารในร้านห่วยๆ ของลุง...
ฉันเป็นหนี้ชีวิตลุง!
ขอบคุณที่ทนความเกรียนมาตั้งหลายปีนะ ตาแก่
ฉันจะไม่มีวันลืมเลย เซฟ!
ตกลงเราจะไปตามนามิ แต่จะหาเจอได้ไง
นั่นสิ ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าไปอยู่ที่ไหน
ฉันรู้จักคนที่รู้
หวัดดีจ้า หนุ่มๆ
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม