Chcesz kłopotów?
Proszę bardzo.
Gum-gumowy pistolet!
Luffy. Nie możesz ćwiczyć gdzie indziej?
Naprawię to. Masz klej?
Nie martwię się o krzesło. Uważaj na swoje nowe zdolności.
Są fascynujące,
ale niektórzy mogą się ciebie bać, bo jesteś inny.
Lubię być inny.
Dzięki tej mocy zostanę potężnym piratem.
Luffy,
co wiesz o diabelskich owocach?
Kiepsko smakują.
Nie ma dwóch takich samych.
Każdy z nich daje wyjątkową zdolność,
ale ich nazwa nie jest przypadkowa.
Zjadając je, zawierasz pakt.
Ocean odwraca się od ciebie i może odebrać ci siłę.
Gum-gumowoc jest wart więcej niż cały skarb Shanksa.
Zjadłem go, więc jestem bezcenny.
Wiesz, że nie ma nic za darmo?
A obiad?
Napraw moje krzesło, a ja coś przygotuję.
Shanks, zobacz, co potrafię. Gum-gumowy...
Luffy, nie. Kończą mi się meble.
Lepiej się słuchaj. Czy to...
Jeszcze kilka z tyłu.
Pozwól mi dołączyć do załogi. Mam moce.
Jesteś z gumy. Nadal można cię pokonać.
Proszę. Zajmuję mało miejsca.
Makino nas zaopatrzyła.
Mamy zapasy na kilka miesięcy.
Cicho.
Kilka miesięcy?
Szukacie skarbu One Piece?
- Jak tylko uzupełnimy zapasy. - Kiedy wracacie?
Nie wracamy.
Co mu powiedziałeś?
Prawdę.
Możesz tak nie robić?
Przepraszam. Ciężko usiedzieć w miejscu.
Czuję się tak piracko.
Zaraz będziesz czuć się mokro,
bo wyrzucę cię za burtę.
- Prosiłam o absolutną ciszę. - Wiem. Już nic nie mówię.
Rzecz w tym,
że to moja pierwsza piracka zdobycz.
Rozumiesz?
Tak,
bo mówisz o tym, odkąd ponownie
zaprosiłeś mnie do swojej załogi.
Dobra z nas drużyna.
Już otwarty?
Nie. Możesz dać mi trochę spokoju i przestrzeni?
Hej.
To niemiłe.
Uważaj na kapelusz.
Czemu tak go uwielbiasz?
Wygląda jak wyjęty ze śmietnika.
Dla ciebie to śmieć, a dla mnie skarb.
Przestaniecie? Próbuję się zdrzemnąć.
Wyluzuj, złość piękności szkodzi.
Jak ci się nie podobam, to nie patrz.
Udało ci się.
To tyle? W sejfie nie powinno być złota?
Klejnotów?
To jest cenniejsze niż złoto. To wiedza.
- To mapa do Grand Line. - Grand Line.
Grand Line jest zaraz...
- Gdzie jest? - Płyniesz tam, a nie wiesz?
Potrzebuję nawigatorki.
Mamy cztery morza.
East Blue, North Blue, West, South.
Ten wąski pas lądu, który okrąża glob,
to Red Line,
a prostopadle do niego przebiega Grand Line.
Zdradziecki pas morza z wielkimi wyspami,
wielkimi miastami i piratami.
Pełen bogactw do grabieży.
Tam znajdziemy skarb One Piece.
Załatwiłem wielu piratów, którzy go szukali. Co to jest?
Jakiś duży diament?
Skarb Gold Rogera.
Ukrył go gdzieś na Grand Line. Wszystko w jednym.
To legenda.
Od 22 lat nikt go nie znalazł, bo nie istnieje.
Zrzednie ci mina, jak go znajdziemy.
- To marynarka? - Jak nas namierzyli?
Ten dym dziwnie pachnie.
Podnieść...
Hej.
Zoro.
Zabrali mi miecze.
I mój plecak ze sprzętem do nawigacji.
- Nie wzięli mojego kapelusza. - Co za szczęście.
Cholera, straciliśmy mapę.
Nie.
Jest z nami.
Ukryłem ją.
Hej. Przestań.
- Próbuję znaleźć wyjście. - Pojmano nas. Potrzebujemy planu.
Ja nie. Muszę tylko pokonać każdego napotkanego marynarza.
Uspokójcie się. Nic nam nie jest.
Jeśli dobrze pójdzie, marynarka wsadzi nas do więzienia.
Albo nas zabiją.
To nie marynarka.
Zanim zemdlałem, zobaczyłem piracką banderę.
- Pojmali nas piraci. - To znacznie lepiej.
On ma rację. Marynarze są przeszkoleni. Piratów łatwiej jest zabić.
Shanks mawiał, że przemoc nie załatwia wszystkiego.
Jaki Shanks?
Nie musimy walczyć.
Porozmawiam z nimi. Jak pirat z piratem.
To się nie uda.
- Czemu? - Nie jesteś piratem.
- Jestem. - Nie.
Jesteś człowiekiem gumą w kapeluszu.
Jestem innym typem pirata.
Piraci to piraci. Jest tylko jeden typ.
- Brawo! - Tak!
Nie. Przestańcie klaskać.
Przestańcie. Wszystko jest nie tak.
Reflektor się spóźnił. Nie było widać, jak wchodzę.
A gdzie
był tańczący
lew?
Znam cię.
Widziałem twój list gończy w Shells Town. Jesteś tym klaunem.
- Binky, tak? - Buggy.
Klaun Buggy.
Buggy, „Krzykliwy Żartowniś”.
Buggy,
„Genialny Błazen”.
Masz nosa do przydomków. Założę się, że wszyscy na East Blue cię znają.
Coś ty powiedział?
Że masz nosa do przydomków.
Nosa?
Nabijasz się z mojego nosa?
Nie zamierzałem.
Ale skoro o nim wspomniałeś, jest prawdziwy?
Prawdą jest, że od miesięcy knuję,
jak ukraść mapę temu Topororękiemu Matołowi...
a okazuje się,
że uprzedziło mnie troje żółtodziobów,
którzy zwinęli mi ją sprzed no...
Nie! Siedzi mi to teraz w głowie.
Nie jestem żółtodziobem.
Jestem Monkey D. Luffy.
I zostanę królem piratów.
To zabawne.
ŚMIECH
Mój list gończy
zdobi każdy posterunek marynarki w promieniu wielu kilometrów.
A moja menażeria odszczepieńców i dziwaków
to najstraszniejsza piracka załoga, jaką widziano na East Blue.
Odnalezienie One Piece jest mi pisane.
A wtedy...
zostanę królem.
Wcale nie.
Znajdę go przed tobą.
Ty? Nie rozśmieszaj mnie.
- Powiedziałem: „nie rozśmieszaj”. - Słuchajcie.
Jestem Roronoa Zoro.
Natychmiast rzućcie broń, a może pozwolę wam ujść z życiem.
Panie i panowie,
mamy wśród nas gwiazdora.
A ja nie lubię konkurencji.
Pora, żebyśmy przeszli do finału.
Moje dziwolągi długo trenowały przed waszym uprowadzeniem.
A skoro nie mogę ich nagrodzić tą mapą...
chyba pozwolę, żeby sami wzięli, co swoje.
Może zaoferuję ci coś innego?
Coś cenniejszego niż mapa?
Może
mogę ci dać nowego dziwaka?
Rzadki talent. Najbardziej widowiskowy występ na całym East Blue.
Poza twoim oczywiście.
Kontynuuj.
Hej!
O Boże.
Coś ty zrobił?
Co zrobiłeś z ich miastem? Wszystko zniszczyłeś.
Nie wszystko.
Wciąż mają ręce.
OKLASKI
Dobrze.
Koniec przedstawienia.
Jedno z was ma moją mapę, a ja ją odzyskam.
Co mówiłeś, gumowy chłopcze? Że ją ukryłeś?
Nie dziw się tak.
Mam oczy i uszy wszędzie.
Nieuprzejmie zapraszam naszych gości za kulisy.
A ja porozmawiam sobie z moim nowym, rozciągliwym kolegą.
Kto to?
Nic nie wiesz?
To wiceadmirał Garp. Bohater marynarki.
To on pojmał Gold Rogera.
Atak nastąpił bez ostrzeżenia.
Pożeracz diabelskiego owocu i jego załoga
pozabijali marynarzy.
Okazuje się, że pomogła im sieć zdrajców.
- Nie było tak. - Nie gadaj.
Chcieli zająć bazę,
ale gdy zobaczyli mój topór, uciekli w popłochu.
To było przed czy po tym, jak ukradli mapę z trasą do Grand Line?
To było niefortunne.
Musiałem podjąć decyzję i wybrałem dobro moich żołnierzy.
Mają szczęście, że nimi dowodzisz.
Jakie kroki podjęto, żeby pojmać tych piratów?
Przeczesujemy okoliczne morza.
Nie uciekliby,
gdyby mój beznadziejny syn zdołał im to uniemożliwić.
Pewnie zginąłby,
gdyby nie nasz świeżo powołany kadet.
- Świeżo powołany? - Dziś rano. Panie admirale.
Proszę mi wierzyć, nie spocznę,
póki każdy z tych piratów nie zawiśnie na moim dziedzińcu.
Daj spokój. Te liny są za mocne nawet dla ciebie.
Widziałem gorsze.
Gdy wybiegłam z namiotu, zobaczyłam miasto.
A raczej to, co Buggy z niego zostawił.
Gdy wystawiłaś nas na śmierć?
Byliśmy otoczeni i nieuzbrojeni. Nie wygrałbyś z nimi.
Znikasz, gdy nie ma co zyskać.
Powiedział wędrowny łowca nagród, który zabija za kilka berry.
- Mam misję. - Jasne.
- Mogę nas stąd wydostać. - To znaczy siebie.
Też. Będziesz musiał mi zaufać.
Kto by zaufał złodziejce?
Masz lepszy pomysł?
Niech ci będzie. Co zrobimy?
To, co już robimy.
- Upewnimy się, że jesteśmy sami. - Masz wytrych?
Nawet cztery.
Klauni znaleźli tylko trzy.
Pospiesz się.
Potraktuj to jako ćwiczenie artystyczne.
Ból jest źródłem sztuki.
A sztuka odkrywa prawdę.
Mnie zależy tylko na jednym odkryciu.
Gdzie
jest
moja...
mapa?
Szczerze?
Trochę zgłodniałem.
Nie macie tu waty cukrowej?
Po co ci w ogóle ta mapa?
Nie przetrwasz na Grand Line pięciu minut.
Już ci mówiłem. Zostanę królem pira...
Nudy!
Jeszcze 3 metry.
Rozciągaj mnie, ile chcesz.
Możemy tak cały dzień.
Zadaję niewłaściwe pytania.
Trzeba wyciągnąć cię ze strefy komfortu.
Co sprawia, że chłopiec chce zostać królem piratów, jak dorośnie?
Komu chcesz zaimponować?
Straconej miłości?
Nieobecnym rodzicom?
A może komuś, kogo wielbiłeś?
Fałszywemu idolowi.
Tak jest.
Oddawaj mój kapelusz.
Znałem kiedyś pirata, który w takim chodził.
Rudowłosy Shanks.
Znałeś Shanksa?
Rudy? Trzy blizny na lewym oku?
W młodości byliśmy w jednej załodze.
Przez jakiś czas myślałem, że się przyjaźnimy.
A potem mnie zdradził.
Jak wszyscy inni.
Nie chciał, żebym był w centrum uwagi!
Nie pozwalał mi zabłysnąć przed światem.
Z tobą postąpił tak samo?
Ciebie też zdradził?
Nie mów tak o nim.
W końcu dochodzimy do prawdy.
Rozciągnij go, aż pęknie.
Nie każ mi tego robić.
Zapraszam cię
do wzięcia udziału w moim widowisku
i tak mi się odwdzięczasz?
Odmową?
Zniszczyłeś nasze miasto.
Pojmałeś nas. Wciąż ci mało?
Może wolałbyś,
żebym zamiast niego rozciągnął jednego z twoich obywateli?
Hej, młody.
Chcesz szybko urosnąć?
Boogie, ostrzegam cię.
Jestem Buggy.
Ostrzegasz mnie? To dopiero śmieszne.
„Śmieszne”, mówię.
ŚMIECH
- Puść go. - Niby czemu?
Świetnie się bawi.
Prawda, młody?
Tak. Wspaniale, Buggy.
Gum-gumowy
pistolet!
Cześć.
Proszę, proszę.
Widzę, że łączy nas coś jeszcze.
Zjadłeś diabelski owoc?
Pod-podziałowoc.
Możesz mnie ciąć i rąbać,
a ja zawsze złożę się z powrotem.
Pokazać ci, co jeszcze umiem?
- Co? - Tak teraz będzie.
Chcesz się zamienić?
Ktoś idzie.
Potrzebuję więcej czasu. Zagadaj go.
Umiem tylko bić.
Pamiętasz mnie?
Nie znam żadnego morderczego klauna na monocyklu.
Myślałem o tobie latami.
Zabiłeś mojego brata.
Zabiłem wielu piratów.
Nazywam się Cabaji.
Kilka lat temu polowałeś na nas w Królestwie Goa.
Tygodniami podążałeś za nami przez bagna,
w dzień i w nocy, nieustępliwie,
jak jakiś demon.
Nadal nie pamiętam.
Odciąłeś mu głowę i zapakowałeś do worka,
a to wszystko za kilka berry.
To w moim stylu.
Ciekawe, czy ocalisz własną głowę.
Wejdź, kadecie.
Usiądź.
Tak jest.
Coś nie tak z twoim mundurem?
Nie.
- Jest trochę za duży. - Tylko w tym problem?
Odznaka marynarki nie jest dla wszystkich.
To mój pierwszy dzień.
Nie o to chodzi.
Obaj wiemy, że tu nie pasujesz.
Zawsze chciałem być żołnierzem.
Chciałbym ci wierzyć, ale jakoś nie mogę.
Panie admirale...
Od kiedy pracujesz dla piratów, którzy zaatakowali bazę?
Co? To nie ja.
Widziano cię z jednym z nich w okolicznej tawernie.
Zacznij mówić prawdę, kadecie,
bo inaczej zawiśniesz na krzyżu na dziedzińcu.
Pojmała mnie piratka o imieniu Alvida.
Byłem jej więźniem.
To było okropne.
- On mnie uratował. - Kto?
Luffy.
Pirat w kapeluszu?
Mówisz, że ma na imię...
Luffy?
Tak jest.
Jaki masz w tym udział?
- Po co udajesz żołnierza? - Nie udaję.
Marzyłem, żeby nim zostać.
Marynarze czynią świat lepszym, bezpieczniejszym miejscem.
Powiedziałem to Luffy’emu.
- A on mnie uwolnił. - Doprawdy?
Czemu nikt o tym nie wie?
Bałem się, że nie dadzą mi się zaciągnąć.
Nie spełniłbym marzenia.
Prawdomówność to jedna z głównych wartości marynarki.
- Prawda, Bogard? - Tak jest.
W tej bazie zdaje się jej brakować.
Ostatnie pytanie.
Ten pirat w słomkowym kapeluszu...
Jesteś mu winien lojalność?
Jest piratem.
Piratów należy ścigać.
Dobrze.
Zatem znajdziemy go razem.
Wiem, że jesteś zły, ale musisz jeść.
Nie jestem głodny.
Zawsze jesteś głodny. Co się dzieje?
Myślałem, że ta dziura jest popularna.
Nie dostaliśmy nic do picia,
a jesteśmy bardzo spragnieni.
Wynocha!
Nie chcemy was tu.
Znieważyłeś Shanksa!
Mówiłeś coś, smarkaczu?
Jeśli chcesz mówić jak mężczyzna, bądź gotów walczyć jak mężczyzna.
- Puść mnie. - Przestań, to tylko dziecko.
Dziecko, które musi nauczyć się szacunku dla lepszych.
Powodzenia.
Próbuję go tego nauczyć od miesięcy.
Shanks?
Patrzcie, woźny wrócił.
Właśnie kiedy miałem nabałaganić.
Puść go.
Tego gówniarza?
Masz szczęście, że go nie zabiłem.
Puściłem ci płazem to, że mnie oblałeś.
Ale nie waż się grozić moim przyjaciołom.
Zabić ich.
A macie.
Gdzie Luffy?
Daruj sobie. To woda morska.
To niesprawiedliwe.
Kilka kropel i wszystkie moce stają się bezużyteczne.
Oczywiście możesz dać mi mapę,
jeśli nie chcesz tu zginąć.
A moja załoga?
Twoja załoga?
Ta, która cię porzuciła?
Tak jak Shanks.
Zasmuciło cię to?
Wrócą po mnie.
Mylisz się.
Możesz tylko oddać mi tę mapę, a jeśli to zrobisz,
może znajdzie się w mojej załodze wyjątkowe miejsce
dla ciebie.
Nigdy.
Czemu nie?
O rany.
Jesteś wyrzutkiem jak my wszyscy.
Zlekceważonym i opuszczonym dziwakiem.
Dołącz do mnie...
a będziesz służyć człowiekowi,
który zostanie królem piratów.
Gdy dostanę tę mapę,
znajdę skarb One Piece
i wszyscy poznają moje imię.
Pokochają mnie.
Nie da się zmusić do miłości.
Ani do śmiechu.
Nigdy nie dam ci tej mapy.
W takim razie...
twój występ dobiega końca.
Shanks zmieli cię na kiełbaskę.
- Pożałujesz, że się urodziłeś. - Już tego żałuję.
Skopie ci tyłek. Nigdzie się nie ukryjesz.
Dość, smarkaczu!
Naprawdę myślisz, że ktoś cię szuka?
Mają cię gdzieś.
Nikt
nie będzie za tobą tęsknił, gdy zginiesz.
Luffy, słyszysz mnie?
Shanks!
Spływaj stąd.
Chodź.
Nie.
Twoja ręka.
To moja wina.
- To moja wina! - To tylko ręka.
Dobrze, że jesteś cały.
Przepraszam.
- Zostaw mój kapelusz! - Co mówisz?
Tak się topisz, że nie słyszałem.
Naprawdę nie boisz się śmierci.
Nie. Nie boję się ciebie.
To będzie nie lada gratka.
Jak tylko kapitan Buggy z tobą skończy, będziesz mój.
Brzmi kusząco, ale nie zostanę tu.
Naprawdę? Masz inne plany?
Myślałem, że nie.
Ale Luffy to zmienił.
Naprawdę wierzysz w tego prostaka w słomkowym kapeluszu?
Nie muszę. Sam w siebie wierzy.
To się udziela.
I jeszcze jedno.
Nie patrz w tył.
Jaki mamy plan?
Mamy jakiś? To twoja działka.
Proponuję
pokonać każdego napotkanego klauna.
Chcesz wyjść? Wiesz, jaką cenę musisz zapłacić.
Gdzie moje dziwolągi?
Nie przyjdą.
Moja mapa.
Mój kapelusz.
Chcesz mnie pokonać? Pokaż, co potrafisz.
Niespodzianka.
I jak tu go poćwiartować?
Tego nie było w planie.
No proszę.
Ktoś uciekł z mojego akwarium przeznaczenia.
Jeszcze cię wykończę.
Ale najpierw rozprawię się z twoją żałosną załogą.
Puściłem ci płazem to, że chciałeś mnie utopić.
Ale nie waż się grozić moim przyjaciołom.
Czyli chcesz zginąć pierwszy?
Proszę bardzo.
Pod-podziałowa armata!
Nami! Skrzynie!
Do diabła!
Coście mi zrobili?
Utemperowaliśmy cię.
Nigdy nie zdobędziesz One Piece.
Jesteś tylko żałosnym, samotnym chłopcem w cudzym kapeluszu.
Wiem, kim jestem.
Jestem Monkey D. Luffy.
I zostanę królem piratów.
Gum-gumowa...
Nie.
Czekaj.
Bazooka!
Dajesz to mnie?
Jesteś nawigatorką.
Wynośmy się z tego cyrku.
Zostało nam jeszcze jedno.
Przejmujecie nas?
Co?
Jesteś piratem, prawda?
Innym typem pirata.
Koledzy marynarze.
Zepsucie jest jak zgnilizna, która rozciąga się na wszystko wokół.
To nie mężczyźni i kobiety z tej bazy zawiedli marynarkę.
To ich dowództwo.
Od czasu egzekucji Gold Rogera
toczymy niekończącą się wojnę z piractwem,
ale walczymy niewłaściwie.
Możemy odebrać im statki, broń, a nawet życie,
ale nie wygramy, dopóki nie odbierzemy im marzeń.
Dlatego osobiście poprowadzę misję
pojmania piratów, którzy zaatakowali tę bazę.
Zabieram ze sobą tę kompanię nowych kadetów.
Razem pokażemy tym piratom i wszystkim pozostałym,
że ich czyny mają swoje konsekwencje,
którymi jesteśmy my.
Za honor.
Za sprawiedliwość.
Za marynarkę.
Nie mamy wiele,
ale przyjmijcie to w dowód naszej wdzięczności.
Wam przyda się to bardziej.
No dobrze.
Wezmę tylko gryza.
- Żegnajcie. - Żegnajcie.
Dziękujemy wam.
Dziękujemy.
Dziękujemy za gościnę, jedzenie i picie.
Będziemy smakować je długo,
czyli, znając Lucky’ego Roo, jakieś trzy godziny.
Nie więcej.
Najbardziej będę tęsknił za tobą.
Dobrze zrobiłeś...
że nie wziąłeś mnie do załogi.
- Nie jestem gotowy. - Luffy.
Ale gdy już będę,
zostanę kapitanem piratów.
Będę miał własny statek i załogę. Będziemy na sobie polegać.
Zostaniemy najlepszymi piratami na świecie.
Lepszymi nawet niż wy.
Odnajdę One Piece i zostanę królem piratów.
Lepszymi niż my?
W takim razie...
Ten kapelusz to najcenniejsze, co mam. Wiele dla mnie znaczy.
Chcę ci go dać.
Oddasz mi go, gdy znów się spotkamy.
Gdy już zostaniesz wielkim piratem.
To nasza umowa.
Trzymaj się, Luffy.
Już kończę.
Naprawiłaś go.
Dzięki.
Mówiłeś, że to twój skarb.
Każdy dzień z wami będzie tak szalony?
Shanks mawiał...
że jeśli droga do marzeń jest zbyt prosta...
to jesteś na złej drodze.
Ten Shanks chyba jest w porządku.
Następny przystanek
Grand Line!
To ja.
Powiedz mu, że mam mapę.
Napisy: Zofia Sław