‪(คลั่ง)
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่
‪- ใช่สิ ชะตากำหนด ‪- ยินดีด้วย
‪ดื่ม!
‪- ต้องจัดที่ฮาร์ทลีย์เนอะ ‪- แน่นอน
‪เรายังไม่ได้ตัดสินใจอะไรกันเลย
‪- แหม อย่างน้อยก็ต้องฉลองหมั้นที่นั่น ‪- อะไรนะคะ
‪แม่ อย่าทำให้เขาตกใจนักสิ
‪ขอโทษนะ บางทีบ้านนี้ก็เยอะไปหน่อย
‪พูดถึงความเยอะ ‪น้าเอลเลนส่งคลิปวิดีโอมา เดี๋ยวเปิดให้ดู
‪- ไหน ดูหน่อย ‪- ไม่นะ
‪น้าน่ารักจัง
‪ไม่หรอกมั้งครับ มาดูสิ
‪ตื่นเต้นสุดๆ ที่ได้ข่าว
‪อยากเจอจะแย่แล้ว น้าจะกอดให้แน่นๆ เลย
‪ขอตัวเดี๋ยวนะ
‪- วิดีโอไม่กลับหัวด้วย ‪- ฉีดโบท็อกซ์แล้วดูดีนะ
‪หรืออาจไปเจอกันที่ลอนดอนครั้งหน้าที่น้าไป
‪ใช่ๆ ไปฉีดมา ปากบนบวมไปนิดนึง
‪- น้าไปทำมาจริงๆ เหรอ ‪- ใช่
‪- จริงดิ ‪- เปล่า ไม่ได้ทำ
‪ดูธรรมชาติมาก
‪แอนนา มาทำอะ…
‪เรื่องที่ปารีสนั่นได้แค่ครั้งเดียว
‪ทุกอย่างจะพังหมดถ้าเราไม่ทำตามกฎ
‪- ผมต้องบอกคุณ… ‪- เดี๋ยวค่ะ
‪ขอร้อง
‪เรื่องนี้ไม่มีเวอร์ชั่นไหนที่มีแค่คุณคนเดียว
‪หรือแค่เขาคนเดียว
‪ฉันรักทุกสิ่งที่เรามีร่วมกัน
‪ไม่อยากเสียมันไป
‪คุณคุมตัวเองได้รึเปล่า
‪ได้
‪ดี
‪เดี๋ยวก่อน
‪ช่วงนี้ผมได้ข้อความ
‪ไม่รู้ว่าใครส่งมา แต่เขารู้…
‪เรื่องของเรา
‪ผมไม่ได้ตอบ
‪(รู้นะว่าทำอะไรอยู่ ‪หยุดเดี๋ยวนี้ ไอ้บ้ากาม)
‪เริ่มส่งมาตั้งแต่เมื่อไหร่
‪คืนที่เจย์ขอคุณแต่งงาน
‪แอนนา
‪ฉันจัดการเอง
‪เวลาเราอยู่กับครอบครัวคุณ คอยดูฉันไว้นะ
‪ถ้าฉันจับผมตัวเอง
‪แปลว่าฉันกำลังคิดถึง ‪สิ่งที่เราจะทำในครั้งหน้าที่ได้อยู่ด้วยกัน
‪เมื่อไหร่ล่ะ
‪เร็วๆ นี้
‪แวะเบ็กซ์ลีย์อะเวนิวหน่อยได้ไหมคะ อยู่ไม่ไกล
‪แอนนา
‪หาเพื่อนน่ะ
‪อยากไปเจอแล้วบอกข่าวดี
‪จริงเหรอ
‪เพื่อนคนไหน
‪เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก
‪เพ็กกี้
‪เพิ่งเคยได้ยินชื่อนี่แหละ
‪ตื่นเต้นเลยที่จะได้เจอ
‪คืนนี้อย่าเพิ่งเลย ถ้าคุณไม่ถือ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เธอต้องเลิกส่งข้อความหาเขา
‪อะไรนะ
‪- เธอคิดว่าช่วย แต่ไม่ได้ช่วย ‪- เธอพูดอะไรฉันไม่รู้เรื่อง
‪เธอส่งข้อความหาวิลเลียม ขู่จะบอกเมียเขา ‪ต้องหยุดเดี๋ยวนี้
‪โอ๊ยแม่ง
‪เออ
‪- มีคนอื่นรู้ ‪- เธอไง
‪ทำไมถึงคิดว่าเป็นฉัน
‪ฉันไม่เคยเข้าไปยุ่งกับชีวิตรักของเธอ ‪จะมาเริ่มทำไมตอนนี้
‪งั้นใครกัน
‪เจย์ขอแต่งงานแล้ว
‪แล้วเธอตอบว่ายังไง
‪ตอบรับ
‪เขามาสินะ
‪- ฉันจะไปเปิด ‪- ฉันอยากเจอเขา
‪- สวัสดีค่ะ ‪- นี่เจย์
‪ขึ้นมาสิ
‪แค่อยากทักทายหน่อย
‪ชั้นบนสุดเลย
‪สวัสดี
‪- คุณต้องเป็นเพ็กกี้ผู้ลึกลับแน่เลย ‪- ใช่แล้ว
‪ทีนี้เข้าใจละ
‪เข้าใจอะไร
‪เข้าใจว่าทำไมฉันจะแต่งงานกับคุณ
‪ขอโทษนะที่ต้องเดินขึ้นมาถึงนี่ ‪ฉันก็ว่าจะลงไปเอง
‪เราต้องไปแล้ว
‪เสียดายนะ
‪- ดีใจที่ได้รู้จักครับ ‪- ดีใจที่ได้เจอ
‪ผมขึ้นไปเพราะอยากเจอเพื่อนคุณ
‪เพราะผมรักคุณแล้วเรากำลังจะแต่งงานกัน
‪ผมอยากให้คนในชีวิตคุณ ‪มาอยู่ในชีวิตผมด้วย แอนนา!
‪ผมไม่เคยเจอคุณแม่ของคุณด้วยซ้ำ
‪ได้เจอแน่ สัญญา
‪จะได้เจอในงานฉลองหมั้นไง
‪ดี
‪ว่าไง
‪นี่ ฉันรู้ว่าเธอคุยยาวไม่ได้ ‪แค่ก็อยากรู้ว่าฉันต้องห่วงรึเปล่า
‪แอนนา เธอเคยทำเรื่องเฮงซวยมาก่อน ‪แล้วรอบนี้ก็รู้สึกเหมือน…
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอจะไม่เป็นไรได้ยังไง
‪เธอกำลังพยายามทำอะไรกันแน่
‪ฉันคุมอยู่หมด
‪แม่เธอเจอเจย์รึยัง
‪- ยัง ‪- งั้นฉันก็จะไปงานฉลองหมั้นด้วย
‪ตอนแม่เธอเห็นเขา เธอต้องอยากให้ฉันอยู่ด้วย
‪ราตรีสวัสดิ์เพ็กกี้
‪คนส่งมาไม่ใช่เพ็กกี้
‪ผมทนไม่ไหวแล้ว ถ้าเขาไปบอกอินกริดล่ะ
‪- พอรู้ไหมว่าจะเป็นใครได้ ‪- ผมระวังมาก
‪คุณไปเล่าให้เพื่อนคนไหนฟังรึเปล่า
‪มีผู้หญิงคนนึงที่ทำงาน เพื่อนร่วมงาน ‪ไม่น่าจะชอบหน้าผมเท่าไร
‪อาจจะไปรู้เรื่องของเราเข้า ‪แต่ผมไม่คิดว่าคนนั้นทำเรื่องแบบนี้ได้
‪- เชิญมางานฉลองหมั้น ‪- อะไรนะ
‪- เอามือถือมา ‪- เดี๋ยว ไม่ได้ แอนนา
‪ทำอะไรของคุณ
‪(ขี้โกง หยุดเดี๋ยวนี้ ‪โอกาสสุดท้าย เจอกันที่งาน)
‪(ฉันไม่มีอะไรต้องปิดบัง)
‪เอาชีวิตรอด
‪- ดีใจด้วยจ้ะ ‪- ได้เจอแอนนารึยังครับ
‪ยินดีที่ได้พบ ฉันโจน
‪ขอบคุณครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ความกล้าหาญที่ดื่มได้ ‪คนกลุ่มนี้ดุร้ายกระหายเลือดทั้งนั้น
‪อ้อ แต่ฉันก็เหมือนกัน
‪- เจย์ ‪- หวัดดี
‪ไง ใครเชิญมาเนี่ย
‪- ยินดีด้วยนะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ยินดีด้วย
‪ขอบคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪คู่หมั้นของเจย์ใช่ไหม ฉันนาเดีย
‪คุณมีน้ำใจมากเลยที่อุตส่าห์มาตั้งไกล
‪แหม ฉันกับวิลเลียมทำงานด้วยกันมานานค่ะ
‪สนิทกันสินะคะ
‪ฉันก็นับถือวิลเลียมในที่ทำงาน ‪เขาเก่งที่สุดในหมู่พวกเรา
‪ฉันไม่ได้ถามอย่างนั้น
‪อ้อ
‪ป่านนี้แล้วยังคุยกับเขาแบบสนิทใจไม่ได้เลย
‪- คุณไม่ได้เป็นอย่างนั้นคนเดียว เอางี้ ‪- แต่คุณก็มาแล้ว
‪นี่อาจเป็นจุดที่เขาจะเริ่มเปิดใจ
‪อย่าตั้งตารอมากไปแล้วกัน
‪ยินดีมากที่ได้เจอค่ะ
‪อยู่นี่เอง
‪- เธอมาจนได้ ‪- แน่สิ
‪ไม่ใช่นาเดีย
‪รู้ได้ยังไง
‪นาเดียมีความเห็นเกี่ยวกับคุณ ‪แต่ไม่รู้เรื่องของเราหรอก เชื่อเถอะ
‪ได้ข้อความอีกอัน
‪เขียนว่ายังไง
‪"ถ้าไม่บอก ทางนี้จะบอกเอง"
‪ขอบคุณ
‪คุณต้องสงบสติอารมณ์ไว้ก่อน
‪แม่มา
‪ก็ต้องมาสิ
‪นี่คุณแม่ฉันค่ะ เอลิซาเบธ
‪- คุณพ่อของเจย์เหรอ ‪- ดีใจมากที่คุณมาร่วมงานได้
‪ดีใจที่ได้เจอกันเสียที
‪ไม่รู้คุณคิดยังไงนะคะ ‪แต่จากฝั่งฉันดูลับๆ ล่อๆ ไปหมด
‪แล้วคู่หมั้นปริศนาคนนั้นอยู่ไหน
‪เจย์ มาเจอเอลิซาเบธสิ แม่คะ นี่เจย์
‪ยินดีอย่างยิ่งครับ ดีใจที่ได้พบตัวจริงคุณเสียที
‪แอนนา ทำไมไม่บอกแม่
‪บอกอะไรคะ
‪ที่จริงคงไม่ได้เหมือนขนาดนั้นหรอก แต่…
‪คุณหน้าเหมือนลูกชายฉันมาก ‪แอสตันเขาเสียไปแล้ว
‪- พี่ชายของแอนนา ‪- ไม่ ไม่เหมือน
‪- แอนนา ตาเขา… ‪- แม่!
‪พูดแบบนี้ไม่เหมาะสมเลย ‪คุณไม่เหมือนนะ แม่!
‪ก็แค่
‪เห็นแล้วรู้สึกแบบนั้นน่ะ คุณหล่อมาก
‪อ้อ ขอบคุณครับ
‪อ้าว แม่ครับ! คุณต้องได้เจอคุณแม่ผม
‪นี่เอลิซาเบธ
‪อ้าว เอลิซาเบธ
‪ฉันจะคอยดูให้เอง
‪(ให้เวลาถึงตอนกล่าวจบ)
‪(ส่งต่อ)
‪(ให้เวลาถึงตอนกล่าวจบ)
‪ขอสักตัวได้ไหม
‪สูบบุหรี่ด้วยเหรอ
‪เปล่า
‪นี่ ขอโทษนะที่ต้องถาม
‪แต่ถ้าจุดพลุแล้วฉันชิ่งเลย จะเกลียดฉันไหม
‪พาฉันไปด้วยสิ
‪เธอโอเครึเปล่า
‪ไม่
‪ขอโทษนะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เคลลี่เพิ่งทิ้งฉัน
‪เมื่อวานเอง
‪เสียใจด้วยนะ
‪ก็นั่นแหละ ฉันว่าคงมีคนอื่น
‪ไม่อยากทำเสียบรรยากาศ ‪ไม่อยากจริงๆ นะ นี่คืนของคุณ
‪ที่จริงเป็นคืนของแม่เธอมากกว่า
‪พี่ฉันรักคุณมากจริงๆ รู้ใช่ไหม
‪นั่นหายากมากๆ
‪แอนนาไปไหน
‪แซลลี่ด้วย มาเร็ว
‪แซลลี่ไปไหน
‪ทุกคน สนใจทางนี้หน่อยค่ะ
‪ฉันแค่อยากกล่าวอะไรเล็กน้อย
‪- เจย์ แอนนาไปไหน ‪- แอนนา มาเร็ว
‪พ่อ!
‪ขอบคุณทุกคนที่มากัน ทุกคนงดงามมากค่ะ
‪เกรงว่าวันนี้ฉันจะได้พูดคนเดียว ‪เพราะสามีจะเก็บไว้พูดในงานแต่งเลย
‪เขาทำแต่งานสำคัญๆ อยู่แล้วล่ะนะ
‪ใช่ค่ะ เขาสำคัญที่สุดนั่นแหละ
‪แต่เขาไม่ใช่คนตลกเลย
‪แต่พูดจริงๆ วันนี้เราต้องคุยกันเรื่องชีวิตสมรส
‪- เจย์กับแอนนา ‪- เอาแล้ว
‪อย่างที่รู้กัน ชีวิตสมรสเป็นเรื่องความไว้วางใจ
‪และ
‪ฉันมีเรื่องจะสารภาพค่ะ วิลเลียม
‪ฉันแอบไปสอดแนมคุณ
‪วันก่อน ฉันไปที่ทำงานคุณ แต่คุณไม่อยู่
‪นาเดียคนดีเปิดให้ฉันเข้าไปในห้องทำงาน
‪แต่คุณก็ไม่โผล่มา
‪ทีนี้ มนุษย์เมียจะทำอะไรได้ ‪เวลาอยู่คนเดียวในห้องทำงานสามี
‪ก็ต้องแอบค้นของสิคะ
‪สิ่งที่ฉันพบ ก็…
‪ฉันเจอภาพถ่ายติดหนังสือเดินทาง ‪เก่าๆ ซีดๆ สี่ใบ
‪รูปของวิลเลียมกับฉันสมัยคบกันใหม่ๆ
‪เราเดินผ่านตู้ถ่ายภาพแล้วคุยกันว่า
‪"อีกหน่อยเมื่อเราแก่ ‪มีลูกต้องเลี้ยง มีบ้านต้องผ่อน
‪เราจะกลับมาดูรูปพวกนี้
‪แล้วจะได้ระลึกถึง
‪ความรักที่ท่วมท้นล้นใจในตอนนั้น"
‪ไม่ต้องมีอะไรเตือนฉันก็จำได้
‪เพราะแค่คุณเก็บรูปนั้นไว้นานขนาดนี้
‪ทำให้ฉันรู้ว่ารักยังอยู่
‪นั่นทำให้ฉันอยากบอก
‪เจย์กับแอนนา
‪ถ้าลูกฟูมฟักรักษารากฐานความรักของลูกเอาไว้
‪มันจะคงอยู่ต่อไปอีกหลายต่อหลายปี
‪เราทั้งคู่ปลื้มใจแทนลูกมาก ทั้งวิลเลียมกับฉัน
‪เชิญทุกคนยกแก้ว ดื่มให้เจย์กับแอนนา
‪แด่เจย์กับแอนนา!
‪ชมดอกไม้ไฟกันได้นะคะทุกคน
‪- ไม่ได้พูดน้ำเน่าเกินไปใช่ไหม ‪- ไม่เลยค่ะ พูดดีมาก
‪- ฉันช่วยนะ ‪- ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ เอลิซาเบธ
‪คุณควรต้องระวังมากกว่านี้จริงๆ
‪แม่พูดอะไรกับเขา
‪แม่เห็นสายตาที่เขามองลูก
‪- แม่ ‪- มันไม่เหมาะสมเลยนะ
‪บอกแม่หน่อยว่าไม่ได้มีอะไร
‪แม่เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว
‪ได้จ้ะลูกรัก
‪แม่มั่นใจว่าลูกคุมอยู่หมดแล้ว
‪ฉันรักคุณ
‪ผมก็รักคุณ แอนนา
‪แม่ไม่ได้ทำจนคุณกลัวใช่ไหม
‪ไม่เลย
‪ผมแค่
‪กำลังหัดปล่อยวาง
‪คุณเล่าเรื่องเขาให้ผมฟังได้นะ
‪รู้ไว้แค่ว่าฉันไม่เคยรู้สึกใกล้ชิดกับใคร ‪มากเท่านั้นจนได้มาเจอคุณก็พอ
‪เขาแค่พูดบลัฟฟ์
‪คุณไม่กลัวเหรอว่าเขาเป็นใคร
‪ไม่กลัว
‪คำที่แม่คุณพูดถึงเจย์
‪จริงรึเปล่า
‪ผมรับไม่ไหว
‪เมื่อคิดว่าคุณต้องการเขา มากกว่าที่ต้องการผม
‪ต่อให้เขาจะหน้าเหมือนแอสตันจริง ‪ความเหมือนก็จบลงตรงนั้น
‪เจย์ไม่เหมือนพี่ฉันเลย
‪เขาไม่ได้โหดร้าย ‪เขาไม่ต้องการครอบครองตัวฉัน
‪แอสตันทำอะไรคุณ
‪คืนที่เขาตายเกิดอะไรขึ้น
‪คืนนั้นในที่สุดฉันก็ปฏิเสธเขา
‪เขามาขึ้นเตียงกับฉัน
‪ฉันปฏิเสธ และ…
‪เขาก็ทำลายตัวเอง
‪หยุด พอเลย
‪ฉันไม่ต้องการความสงสาร
‪ทำให้เจ็บ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ดูเป็นยังไงบ้าง
‪ดูเหมือนชุดเพื่อนเจ้าสาว
‪เป๊ะปัง
‪เป็นอะไร
‪ฉันไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับใครจริงๆ
‪มีอะไรล่ะ
‪เรื่องพ่อน่ะ
‪ฉันว่าพ่อนอกใจแม่
‪ช่วงนี้ฉันส่งข้อความหาพ่อ
‪โอ๊ย โคตรโง่เลย แต่ฉันพยายามจะให้พ่อเลิก
‪ฉันต้องหยุดทำละ
‪พอเราได้คุยกันในงานเลี้ยง ‪ฉันก็ทำลายชีวิตคู่ของพ่อแม่ไม่ลง
‪เธอแน่ใจได้ยังไง
‪ฉันไปเจอหลักฐาน
‪ดูสิ
‪ไปเจอมาจากที่ไหน
‪ตอนนั้นพ่อเพิ่งกลับจากบรัสเซลส์ ‪แล้วฉันบังเอิญใส่โค้ตของพ่อไปซื้อของ
‪มันอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ต
‪มันวิปริตสุดๆ
‪สรุปพ่อไปทำอะไรที่นั่นกันแน่ ‪ไม่ได้แค่ไปทำงานอย่างเดียวหรอก
‪ฉันเอง
‪ลายมือนี้ ลายมือฉัน
‪ขอโทษนะถ้าคิดว่ามันวิปริต แต่นี่ของฉัน มัน…
‪ฉันจดลงไปเพื่อประมวลความคิด ‪เพราะไม่รู้วิธีอื่นแล้ว
‪แต่ทำไมถึงมาอยู่กับพ่อฉันได้
‪เขาไปเจอเข้าที่บ้านฮาร์ทลีย์ และ…
‪บอกว่าจะเก็บไว้ให้จนกว่าจะได้เอามาคืนฉัน
‪ฉันกลัวตัวแข็งไปหมดแค่คิดว่าเขาได้อ่าน ‪แล้วนี่เธอก็ได้อ่านด้วย
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันนึกว่า…
‪หวังว่าคงเข้าใจนะ ของที่เธอไปเจอมานี่
‪มันไม่ได้กระทบความรักที่ฉันมีให้เจย์เลย
‪พอเถอะ ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น
‪ฉันอายสุดๆ
‪ไม่ต้อง ช่างหัวมัน
‪ขอบคุณนะ
‪- ไปดื่มกันหน่อยดีกว่าไหม ‪- ดี
‪ฉันต้องถอดไอ้ชุดนี้ออกก่อน
‪แซลลี่เป็นคนเจอ
‪ลูกคุณคือคนที่ส่งข้อความหาคุณ
‪- งั้นลูกรู้… ‪- ไม่
‪ไม่รู้
‪ทำไมต้องเอาไปด้วย
‪ฉันเป็นของคุณอยู่แล้ว
‪จริงเหรอ
‪ฉันเขียนถึงคุณอยู่ทุกหน้า
‪วันนี้คุณจดอะไรลงไป
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี เป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดี ขอบคุณที่ยอมมาเจอ
‪ยินดีมาก เข้ามาก่อนไหม ดื่มกาแฟกัน
‪- เอา ‪- ดี
‪แอนนาไม่ค่อยพูดถึงอดีต
‪เรื่องราวของแอนนาก่อนมาเจอผมที่ผมได้รู้ ‪เลยมีช่องโหว่เต็มไปหมด ซึ่งก็ไม่เป็นไร
‪แต่ทำให้เขียนคำกล่าวในงานแต่ง ‪ยากอยู่เหมือนกัน
‪อ้อ อยากได้พวกเรื่องเล็กๆ เบ็ดเตล็ดสินะ
‪อะไรประมาณนั้น
‪เธอรักผมรึเปล่า
‪คือฉัน…
‪ฉันว่าเรื่องแบบนั้นคงมีแต่แอนนาที่ตอบได้
‪- ผมไม่ควรมาถามคุณ ‪- ก็ไม่ควรจริงๆ แต่…
‪ฟังนะเจย์
‪แอนนาไม่มีทางเป็นเหมือนคนธรรมดาดาษดื่น
‪ที่จริงนั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณรักเธอตั้งแต่ต้น
‪แต่นั่นแปลว่า…
‪แปลว่าความสัมพันธ์ของคุณ
‪ความรักที่แอนนามีให้คุณ ‪จะไม่ใช่รักที่ธรรมดาดาษดื่นเช่นกัน
‪ฉันจะไม่โทษคุณถ้า…
‪ถ้าคุณตัดสินใจว่ารับไม่ไหว
‪ถ้าเป็นอย่างนั้น เดินจากไปตอนนี้ยังทัน
‪แต่ อย่า… แต่ถ้าคุณจะอยู่กับแอนนา
‪จะแต่งงานกับเธอ
‪คุณต้องเชื่อฉัน
‪อย่าไปมองหาอะไรในจุดที่เธอไม่ให้มอง
‪คืนนี้คุณจะทำอะไรน่ะ
‪ก็ไม่มีแผนอะไร
‪จริงเหรอ
‪ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้
‪หมายความว่าไง
‪ฉันแค่ล้อเล่น
‪เป็นอะไรไป
‪ขอโทษ ไม่มีอะไรหรอก
‪คุณเป็นทุกอย่างในชีวิตผม แอนนา
‪ผมไม่เคยรักใครก่อนมาเจอคุณ
‪อยากให้คุณรู้ไว้
‪ฉันก็รักคุณ
‪ขอให้สนุกกับงานเลี้ยงสละโสด ‪ถ้าเพื่อนๆ ยอมนะ
‪มาแล้ว คนโชคดีต้องกินช็อต
‪- ใช่ ‪- ได้ มาเลย
‪กินไปเลย เอ้า
‪อีกแก้ว
‪จะบอกให้นะ หมอนี่โชคดีมาก
‪เจย์!
‪พ่อ!
‪มาจนได้
‪- มาดื่มด้วยกันสิ ‪- เป็นยังไง
‪- ช็อตมั้ยครับ วิลเลียม ‪- ไม่เอา
‪เอาหน่อยสิ งานสละโสดลูกชายนะ
‪- จริงสิ ‪- ใช่ ต้องกิน
‪ดีมาก ดื่มเลย
‪แจ่ม
‪วิลเลียม มีโอวาทอะไรจะให้เขาไหม ‪ก่อนไปแต่งงาน
‪ใช่ มีเคล็ดลับฮันนีมูนจากคุณพ่อไหม
‪ผมว่าไม่มีใคร ‪อยากให้ผมออกความเห็นเรื่องนั้นหรอก
‪- หน้าแดงแล้ว ‪- แดงเหรอ นี่หน้าแดงเหรอ
‪- ใช่ ‪- ทุกคน
‪แด่เจย์กับแอนนา
‪- พ่อจ่ายเอง ‪- ขอบคุณครับ
‪สนุกไหม
‪- บอกตรงๆ ผมประหม่าน่ะพ่อ ‪- ก็แน่อยู่แล้ว นี่เรื่องใหญ่
‪กำลังลังเลอะไรรึเปล่า
‪ก็แค่
‪แอนนากั๊กความจริงอะไรสักอย่างไว้เสมอ
‪เธอเป็นคนสลับซับซ้อนมาก
‪ว่าต่อสิ
‪ตอนต้นเธอไม่นึกว่าผมจะรับมือไหว
‪แล้วรับไหวรึเปล่า
‪คิดว่านะ
‪ชีวิตแต่งงานไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก
‪พ่อว่าแอนนาจะท้าทายลูกในแบบที่ไม่ทันเตรียมใจ
‪พูดเรื่องอะไรของพ่อ
‪- พ่อแค่อยากให้ลูกมีความสุข ‪- แต่ตอนนี้พ่อทำให้ผมกังวลละ
‪- พ่อเป็นอะไร ‪- ไม่มีอะไร
‪นี่ก็เรื่องใหญ่สำหรับพ่อเหมือนกันนะ
‪จะได้เห็นลูกชายเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิต
‪- พ่อพูดผิดไปหมดเลยสินะ ‪- เปล่าครับ
‪ผิดที่ผมแหละ ผมแค่พยายามทำความเข้าใจ
‪คือว่า…
‪เราไม่มีใครรู้หรอกว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น
‪เราทุกคนอาจแค่ต้องหัดปล่อยวาง
‪พ่อไปได้ยินคำนั้นมาจากไหน
‪มาจากกลอนสักบท ไม่ใช่เหรอ
‪พ่อกลับก่อนละ ดื่มให้สนุกนะ ‪ฝากลาเพื่อนๆ ด้วย
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม