‪สัญญาณชีพ
‪ยี่สิบสามกับห้าสิบครั้งต่อนาทีค่ะ
‪กรีดจุดสุดท้าย
‪เรียบร้อย
‪เด็กแฝดอาการคงที่ ‪ยินดีด้วยครับ ดร. ฟาร์โรว์
‪- ยินดีด้วย ‪- ขอบคุณ
‪(คลั่ง)
‪เป็นเกียรติที่ได้ดูคุณทำงาน ‪คุณกู้สถานการณ์ไว้ได้ เก่งมาก
‪ไม่หรอก เราก็ทำงานกันเป็นทีม
‪ไม่สิ งานนี้คุณต้องได้หน้า อวดให้เต็มที่เลย
‪ขอบใจนะ
‪สวัสดีค่ะรูปหล่อ
‪- เก่งมากที่รัก ‪- ผมหิวจะแย่แล้ว
‪ที่จริงเรียกแท็กซี่ก็ได้
‪แต่จะไม่ได้จูบคนขับนะ
‪ตอนนี้ก็ไม่ได้จูบแล้วเหมือนกัน
‪พรุ่งนี้เจย์จะมาด้วย
‪เราอาจได้รู้เรื่องแฟนคนล่าสุดของลูกเพิ่ม
‪แซลลี่บอกว่าผู้หญิงอายุมากกว่า ‪แต่ไม่ยอมบอกอะไรเพิ่ม
‪คุณก็รู้ว่าเจย์เป็นยังไง
‪คนเก่าไปไหนแล้วล่ะ
‪พอร์เชียน่ะเหรอ เลิกไปนานแล้ว
‪ให้ตาย พ่อลูกคุยอะไรกันบ้างเนี่ย
‪งั้นเราคงแวะดื่มเหล้าไม่ทันแล้วสินะ
‪- ไม่ได้ ‪- ขอเถอะ
‪ไม่ได้
‪- เราต้องไปบ้านพ่อฉัน ‪- โอเค
‪อาทิตย์นี้เราเน้นฉลองให้คุณนะ
‪ต่อให้คุณจะไม่ชอบก็เถอะ
‪ออกไปอยู่ต่างจังหวัดบ้างน่าจะดีต่อเรา
‪- คุณว่าเอ็ดเวิร์ดจะยอมเปิดเหล้าสักขวดไหม ‪- ไม่น่านะ ป่านนี้น่าจะหลับแล้ว
‪พรุ่งนี้คุณนอนตื่นสายหน่อยก็ดีนะ
‪คุณโหมงานหนักมาตั้งหลายอาทิตย์
‪อรุณสวัสดิ์เจย์
‪อรุณสวัสดิ์ฮะตา
‪ยังขับเจ้ารถบุโรทั่งนั่นอยู่เหรอ
‪ตาจะยกรถคันงามๆ ในโรงรถให้ผมไหมล่ะ
‪ไม่ให้หรอก ถ้าแกจะดูแลรถแบบนั้น
‪โห ร่างแหลกมาเชียว
‪- อรุณสวัสดิ์ฮะแม่ ‪- แม่หมายถึงพี่ดูไม่ได้เลย
‪ขอบใจนะแซลลี่
‪เมื่อคืนได้นอนบ้างไหม
‪ผมไม่ตอบแม่ละ
‪- ต้มกาแฟไว้รึเปล่า ‪- ต้มเท่าไหร่ก็ไม่พอให้พี่
‪แค่นี้แม่รับไม่ได้นะ ขอรายละเอียดเพิ่ม
‪เราจะได้เจอสาวคนนี้เมื่อไหร่
‪ผมไม่พาเธอมาผจญกับคนที่นี่เด็ดขาด
‪- คนนี้ผมชอบจริงๆ ‪- แหม ชอบเหรอ
‪ชอบสิ ให้ตาย
‪- ชอบงั้นก็บอกชื่อมา ‪- ไม่บอก
‪เขายังโมโหที่เราพูดจนคนเก่ากลัวหัวหดไป
‪เปิดดังๆ อยากได้ยิน
‪การผ่าตัดประสบความสำเร็จดีเยี่ยม
‪ศัลยแพทย์ วิลเลียม ฟาร์โรว์คาดว่า ‪ฝาแฝดจะได้ใช้ชีวิตอย่างสมบูรณ์ยืนยาว
‪- นักข่าวของเรา… ‪- มานั่นแล้ว!
‪ไม่ต้องก็ได้
‪ปิดเถอะ
‪- อาหารเช้าของคนสำคัญวันนี้ ‪- ไม่เอา ขอบคุณครับเอ็ดเวิร์ด
‪- ห้องแชทหมอใหม่คุยกันไฟลุก ‪- ดีใจกับลูกด้วย
‪- นี่ค่ะ คนเก่งคนดีของฉัน ‪- นี่
‪อรุณสวัสดิ์ที่รัก
‪งานเลี้ยงวันพุธจะเป็นโอกาสที่ดี
‪ให้เราพาตัวคุณเข้าไปในสภาผู้แทน ‪จะได้คุยเรื่องตำแหน่งที่ปรึกษา
‪ผมว่าผมยังไม่ได้ตอบตกลงนะ
‪น่าจะไปงานออกสื่อด้วยกันทั้งคู่ ‪แพทยสภาเหมาะกับคุณออก
‪วันนั้นฉันต้องอยู่ในศาล ‪แต่จะไปหาทันทีที่หลบออกมาได้
‪- ผมคงไม่มีทางเลือกแล้วสินะ ‪- เก็บเกี่ยวรางวัลแห่งความสำเร็จไป
‪เอ
‪เอ เอมี่เหรอ
‪- ไม่ใช่ ‪- แอนนา
‪หุบปากเลย
‪ชีสวีแกนเนี่ยนะ
‪แอนนา บาร์ตัน
‪- อะไรนะ ‪- แอนนา บาร์ตัน แฟนพี่เจย์
‪แอนนา บาร์ตัน! นึกแล้วว่าต้องเก็บไม่อยู่
‪เจอเชอร์ล็อค โฮล์มส์ของเราเข้าไป ‪ใครๆ ก็หลุดทั้งนั้น
‪น้องบี้จนผมเหนื่อย
‪นึกว่าลูกจะอึดกว่านี้
‪อย่างพ่อก็พูดได้นะ ‪ทำเหมือนอยากไปงานเลี้ยงที่สภางั้นแหละ
‪ตาก็บี้จนพ่อเหนื่อย
‪- แพทยสภาเลยเหรอ สุดยอดนะ ‪- ใช่ มีอิทธิพลมาก
‪- ปีหน้าพ่อต้องได้เป็นนายกแน่ ‪- ไม่ใช่อย่างนั้น
‪ถ้าได้ก็สะดวกสิ พ่อจะได้รีบเซ็น ‪อนุมัติงบให้ผมทดลองสเต็มเซลล์
‪- มีอำนาจเมื่อไหร่จะตั้งใจทำงั้นก่อนเลย ‪- ขอให้จริงครับ
‪ขอบคุณเอ็ดเวิร์ดที่เป็นเจ้าภาพคืนนี้
‪ขอขอบคุณเหล่าแพทย์เป็นพิเศษที่มารวมตัวกัน
‪และจะเป็นผู้นำความพยายามผลักดัน ‪การรักษาฉุกเฉินแนวใหม่
‪เชิญทุกท่านใช้บริการที่บาร์โดยไม่ต้องเกรงใจ
‪ขอบคุณมากที่มาวันนี้ เมล ผมซาบซึ้งใจจริงๆ
‪(อินกริด - ขอโทษนะ ยังไม่เลิกเลย)
‪นี่ วิลเลียม
‪คุณคิดยังไง
‪ขอตัวสักครู่
‪สวัสดีค่ะ
‪ฉันแอนนา
‪แอนนา บาร์ตัน
‪ผมวิลเลียม ฟาร์โรว์
‪คุณคือพ่อของเจย์
‪ใช่แล้ว
‪เขาภูมิใจในตัวคุณมากนะ
‪เขาเก็บเรื่องคุณไม่ค่อยยอมบอก
‪- เขากังวลที่ต้องแนะนำให้เรารู้จักกัน ‪- อ้าว ต้องกังวลด้วยเหรอ
‪ฉันอยากให้เราเจอกันจะแย่ ‪ตั้งแต่เขาบอกว่าคุณเป็นใคร
‪เรื่องการผ่าตัด
‪แยกแฝดสยามออกจากกันได้ ‪เป็นความสำเร็จที่น่าทึ่ง
‪ประหลาดจริง
‪ของฉันเหรอคะ
‪ฉันไปแล้วนะ
‪คุณควรต้องรอให้ฉันมาถึง ‪ก่อนจะคุมสติอะไรไม่ได้
‪- ดื่มไปเยอะแค่ไหนแล้วเนี่ย ‪- ยังไหวนะ
‪วันนี้ของฉันก็นรกมาก ‪เราจะกลับเลยก็ได้นะ ถ้าคุณไม่ถือ
‪ฉันรู้ว่าคุณเกลียดงานแบบนี้แค่ไหน
‪ผมไม่เป็นไร แค่ดื่มมากไปหน่อย
‪- เอาละครับ ‪- สวัสดี
‪- ไปไหนครับ ‪- ควีนส์พาร์คค่ะ
‪เห็นว่าแฟนใหม่เจย์ควรจะอยู่ในงานวันนี้ด้วย
‪คุณไม่ได้บังเอิญเจอใช่ไหม
‪ถึงเจอก็ไม่รู้จัก
‪เจย์
‪วิลคะ
‪มานอนเถอะ
‪ตอนแรกไม่แน่ใจว่าควรปลุกรึเปล่า
‪ผมพูดได้เต็มปากเลยว่าปลุกมาทำแบบนั้นได้เสมอ
‪โอเค ฟังนะ
‪เราคบกันมาสองสามเดือนแล้ว
‪และ…
‪เกรงว่าผมจะได้ข้อสรุปที่น่าลำบากใจ
‪ผมว่าถึงเวลาพาคุณไปแนะนำกับที่บ้านละ
‪นิสัยไม่ดี!
‪- สุดสัปดาห์นี้ได้ไหม หรือถ้าคิดว่าเร็วไป… ‪- ไม่คิด
‪ฉันอยากไป
‪นัดกินกลางวันแล้วกัน ‪คุณตาทำเนื้อย่างวันอาทิตย์อร่อยมาก
‪(พ่อ)
‪เจย์ พ่อเอง
‪โทรหาพ่อหน่อยนะ
‪(พ่อ)
‪ฮัลโหล
‪ฮัลโหล ใครน่ะ
‪ฉันเอง
‪ฉันจะไปกินมื้อกลางวันวันอาทิตย์ ‪อยากบอกคุณไว้ก่อน
‪ขอบคุณ
‪บายค่ะ
‪แอนนา ดีใจที่ได้เจอตัวจริงเสียที
‪- อย่าเยอะสิแม่ ‪- พูดอะไรไร้สาระ เจย์
‪เราเลือกเนื้อแกะนะ
‪ฉันถามเจย์แล้วว่าเธอกินเนื้อไหม ‪แต่เขาไม่ตอบข้อความ
‪- ขอบคุณนะแม่ ‪- ฉันชอบแกะ
‪ดีจ้ะ สามีฉันไปไหนล่ะเนี่ย
‪เสียมารยาทไม่ลงมาทักทาย
‪ยืนหลบทำอะไรอยู่ตรงนั้น มาทักทายกันหน่อย
‪อาทิตย์ที่ผ่านมาเขายุ่งมาก ‪แอนนา นี่วิลเลียมจ้ะ
‪สวัสดีค่ะวิลเลียม
‪สวัสดีแอนนา
‪ช่วยดูแลหาอะไรให้ดื่มหน่อยนะ
‪เจย์ มากับแม่ จะได้มาช่วยจัดโต๊ะ
‪- โอเคนะ ‪- ฮื่อ โอเค
‪- หวังว่าคุณตาจะไม่ได้ทำไหม้ ‪- พูดอะไรอย่างนั้น
‪คุณอยากดื่มอะไร
‪คุณอยากให้ฉันดื่มอะไรล่ะ
‪พ่อคะ
‪- แอนนาสินะ ฉันแซลลี่ ‪- สวัสดี
‪มาเร็ว ฉันจะพาไปดูบ้าน
‪บ้านสวยนะคะ
‪- แอนนา เอาไวน์อีกไหม ‪- เอาค่ะ อาหารอร่อยมาก อินกริด
‪แหม ต้องขอบคุณพ่อฉันจ้ะ ฉันแค่ปอกมันฝรั่ง
‪ปอกได้เป๊ะมาก
‪หมอผ่าตัดกับทนาย ‪สูตรลับของการสั่งอาหารกินดึกๆ
‪แทบไม่มีสูตรอะไรอย่างอื่นเลยนะ
‪- คุณทำงานที่กระทรวงต่างประเทศ ‪- ค่ะ ทีมของเบน คอลลิเยร์
‪เบน เขามีชื่ออยู่นะ
‪เข้าใจค่ะ แต่ไม่ต้องห่วง ฉันรับมือได้
‪- แอนนา ว่าแต่เรียนที่ไหนมาจ๊ะ ‪- เรียนรัฐศาสตร์ที่ลีดส์ค่ะ
‪แล้วเข้ารับราชการทันทีหลังเรียนจบเหรอ
‪แม่ ถ้าจะเอา เดี๋ยวปรินท์ประวัติออกมาให้ดู
‪- ขอโทษนะแอนนา ‪- ไม่ต้องค่ะ
‪ได้ข่าวว่าอาทิตย์ที่แล้วเราไปงานเดียวกัน ‪คุณคิดว่ายังไง
‪บอกตามตรง ‪ปกติฉันจะเลี่ยงงานเลี้ยงที่ทำงานแบบนั้น
‪แต่สุดท้ายแล้วก็ดีใจที่ได้ไป
‪ครับ เอ็ดเวิร์ด ปาร์ตี้ดีมากจริงๆ ‪ขอบคุณที่เชิญผมไปด้วย
‪- ขอบคุณ ‪- แหม เสียดายที่ไม่เจอคุณนะคะ
‪กินเสร็จหรือยัง
‪ว่าแต่ว่า เรื่องที่น่าตื่นเต้นกว่านั้น
‪เจย์เล่าว่ากำลังวางแผนจะไปปารีสกัน
‪ใช่ค่ะ ช่วงหยุดยาว
‪- นั่นหนึ่งในเมืองที่ฉันชอบที่สุดเลย ‪- โรแมนติกมาก
‪- ให้เอาไว้ตรงไหนคะ ‪- ตรงนี้เลยก็ได้ ขอบคุณ
‪- บาย ‪- บาย แอนนา
‪เรียบร้อย
‪- ก็ดูนิสัยดีทีเดียวนะ ‪- ตาว่าเป็นเด็กมีเสน่ห์เลยล่ะ
‪ใช่ คุมตัวเองได้ดีมาก
‪ผู้หญิงแก่กว่าลูกเยอะเลย
‪ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
‪ไม่รู้สิ คนนี้รู้สึกแปลกๆ
‪อย่าห่วงเลย ผมว่าคบไม่นานหรอก ‪ลูกก็คบใครไม่ยืดสักคนอยู่แล้ว
‪แต่เห็นเวลาลูกอยู่กับเขารึเปล่า
‪อาจจะแค่เพราะเซ็กซ์
‪ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้น
‪ต้องมีอะไรกันอยู่แล้ว
‪ให้ตาย วิล คุณจะช็อกอะไรขนาดนั้น ‪เจย์คบผู้หญิงมามากกว่า…
‪มากกว่าผม
‪ก็ควรจะเป็นงั้น
‪ฉันช่างโชคดีเหลือเกินที่คุณหยุดตรงนี้ที่ฉัน
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ราตรีสวัสดิ์ที่รัก
‪สุดสัปดาห์นี้ก็นะ
‪ใช่
‪(ฉันชอบเครื่องดื่มที่คุณเลือกให้)
‪ตั้งกาต้มน้ำหน่อยสิ
‪เรียกนพ. กอร์ดอน ‪นพ. กอร์ดอน กรุณาติดต่อแผนกต้อนรับ
‪จะรับรึเปล่า
‪ฮัลโหล
‪ฉันเอง
‪สี่โมงครึ่ง
‪ส่งที่อยู่มา
‪นิ่งๆ
‪ดูว่ายังมีชื่อพาดหัวข่าวไหมเหรอ
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪เปล่า แค่เรื่องครอบครัวนิดหน่อย
‪อ้อ
‪เอา
‪(พ่ออยู่แถวนี้มั้ย เจอกันได้รึเปล่า)
‪- ไง ‪- หวัดดีฮะ
‪- ขอโทษที่ให้รอ ‪- ไม่เป็นไร
‪วันนี้หนักเหรอ
‪โหดมาก
‪แล้ว
‪คงไม่ได้ชวนเพราะอยากดื่มกับพ่อใจจะขาด
‪พ่อพร้อมฟังนะ
‪แม่ไม่ค่อยชอบแอนนาใช่ไหม
‪ทำไมถึงถามแบบนั้น
‪ก็
‪เราทุกคนสนิทกันมาก ‪แต่ครอบครัวแอนนาไม่ใช่งั้น
‪ผมว่าแอนนาไม่ค่อยสบายใจเวลาอยู่กับพวกเรา
‪หรือว่า
‪แม่ก็แค่ห่วงว่าลูกจะรีบร้อนทำอะไร
‪พ่อว่าแม่ชอบแอนนานะ
‪แล้วพ่อล่ะ
‪พ่อกับแม่จะคิดยังไงมันไม่สำคัญ
‪ลูกมีความสุขรึเปล่าล่ะ
‪มีครับ
‪ผมรู้สึกปรารถนาสุดใจ ‪อยากจะอยู่กับเธอตลอดเวลาเลย
‪เอาเข้าจริง นั่นแหละที่สำคัญที่สุด
‪ผมอยากให้พ่อกับแอนนาได้รู้จักกันนะ
‪คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม