Uwielbiam obściskiwać się w tygodniu. To jak w liceum.
Mam tak samo.
Też wtedy intensywnie eksplorowałem moją seksualność.
Bajgle dla Noaha!
To ja.
Dziękuję.
Dzięki.
Twoja Bina pisze.
- Moja ziomalka. - Tak.
Cieszę się, że przed tobą twoja pierwsza bat micwa.
- Ale fajnie. - Tak.
Kolejne spotkanie z moją rodziną.
Też się cieszę.
- W porządku? - Tak.
Od rana coś mnie drapie w gardle.
Tak? Nic nie mówiłaś.
O rety. Nie byłam pewna, ale teraz już jestem.
Zawsze tak się czuję przed mocnym przeziębieniem.
Mam nadzieję, że nie rozłożę się na bat micwę,
ale pewnie tak.
Rozumiem.
Szkoda by było, ale jeśli się rozchorujesz...
Bardzo bym żałowała.
Skoro boli cię gardło, to nie powinnaś pić kawy.
- Serio. - Tak.
- Bo jesteś chora. - Masz rację.
- Nie jesteś chora? - Oczywiście, że nie.
Ale nie ma mowy, że pójdę na bat micwę
po tym, jak jego matka mnie przeklęła.
Powiedziałaś o tym Noahowi?
W życiu. Matka jest dla niego najważniejsza.
Trudna sytuacja.
To dlatego, że nie jesteś Żydówką? Może po prostu nią zostań.
- Nie widzę problemu. - Co?
Noah mnie spytał, czy biorę pod uwagę zmianę wyznania.
Jestem na to otwarta.
To poważna decyzja.
Totalnie to zrób.
Dobrze się składa, bo i tak nie masz mocnych poglądów.
Jak to? Ona ma poglądy.
- Feminizm. Lubisz, prawda? - Tak.
Nie płacisz na randkach. Masz poglądy.
Co za różnica, czy jesteś Żydówką, czy nie?
Wiecie, w czym jest różnica? Przystojny facet, który ma dom
versus samotna śmierć i brak domu.
- Rozumiecie? - Lubię Noaha.
- Tak. - I chcę z nim być.
- Mogłabym to zrobić. - Tak.
- Przeszłam niejedną metamorfozę. - To fakt.
- W liceum byłam gotką. - To jest hit.
- Beka. - Przez rok byłam lesbijką.
Z czym to się w ogóle wiąże?
- Czekaj. - Sprawdźmy.
Ja chyba wiem.
- Dolewka kawy? - Poproszę.
- Judaizm dla początkujących. - Jak zostać Żydem.
Dziękuję.
Wiecie co? Ja jestem Żydem.
Zajebiście.
Myślicie, że ma dom?
- To był znak. - Tak.
Zdaje się, że musisz się uczyć przez dwa lata i nosić perukę.
Że co?
„Zostań Żydem w sześć tygodni”.
- Bez peruk. - Co?
Bez peruki jestem gotowa.
- Znalazłam. - Super.
- Chyba to zrobię. - Świetnie.
- Jeden lunch i została... - Lesbijką.
- Żydówką. - No tak.
- Żydówką. - Za Żydów.
Maca!
Wiem, że to pomysł mojej mamy,
ale „Miriam gryzie Wielkie Jabłko”...
- Przestań. - Kochanie, muszę.
- To jest do dupy. - Wiem.
I ten motyw, i ta jej sukienka, ale już nie ma odwrotu.
Tak chce twoja mama, a ona płaci.
Te gadżety są bez sensu.
Jabłko plus pizza plus gwiazda Dawida?
Równa się Miriam? Dlaczego?
Ale słodkie. Ja to rozumiem. Równa się Miriam.
Gdzie drugie pudło?
Chyba w środku.
Hej.
Martwisz się, że Rebecca i Joanne się spotkają?
Nie.
Joanne nie przyjdzie.
- Czemu? - Twierdzi, że jest chora.
- Odkąd poznała rodziców, jest nieswoja. - Nic dziwnego.
Wasz związek to jakiś sprint.
Jesteście razem od kilku miesięcy i rozmawiacie o konwersji.
Mogłem ją trochę wystraszyć.
Być może.
Wiem, że jest za wcześnie, żeby o tym rozmawiać,
ale prawda jest taka,
że jeśli ona nie zostanie Żydówką, nie ma dla nas przyszłości.
A co na to Morgan? Nie ma nic przeciwko?
Nie wiem. Nie pogodziły się.
Znam pewien sekret, którym muszę się podzielić,
chociaż niektórych to wkurzy.
- Pozwól mi ci go zdradzić. - Żadnych plotek.
Laszon ha-ra.
Coś o mnie?
Masz inne podejście, jeśli plotka dotyczy ciebie?
Tak czy nie?
- Nie bezpośrednio. - Laszon ha-ra.
Boże. Nie wiem, jak to się robi.
Jeśli myślisz, że ci pomogę, to się mylisz.
Wyglądam, jakbym prosiła o pomoc?
Zdawało mi się, że robię to sama.
Dasz sobie radę.
Jeśli będziesz to wciskać na siłę, na pewno w końcu się uda.
Gadasz, jakbyś miała 20 lat.
- Jak to ma być? - Dlaczego Sasha do ciebie dzwoni?
Odbiorę. Daj mi to.
- Coś ty zrobiła? - Nic. Daj telefon.
- Masz włączyć głośnomówiący. - Dobra, Jezu.
Cześć, Sasha. Czemu do mnie dzwonisz? Ledwo się znamy.
Muszę ci coś powiedzieć. Nie umiem dotrzymywać tajemnic
i muszę to z siebie zrzucić.
- Nie mogę teraz. - Rebecca kłamała.
Wiedziała, kim jesteś.
Przejrzała cię. Chciała utrzeć nosa Noahowi i Joanne.
Okłamała cię. Boże, jak mi dobrze.
Muszę kończyć. Nie mów Esther.
No proszę.
O rany, mówiłaś prawdę.
- Tak. - Nie miałam racji.
Przepraszam, co mówiłaś?
Że miałaś rację, a ja nie.
- Przepraszam. - Tak.
- Już dobrze? - Słucham? Mówiłaś paskudne rzeczy.
Nazwałaś mnie zdesperowaną kłamczuchą.
Wiem, ale teraz cię przeprosiłam. Co mam powiedzieć?
Padnij na kolana i błagaj.
Te dżinsy są świeżo uprane. Nie dam rady w nich uklęknąć.
Zwisa mi to.
Dajesz.
- Zrobię to, wariatko. - Dziękuję.
Morgan, przepraszam.
To za mało. Stać cię na więcej.
Wiem, że lubimy sobie dopierdolić,
ale jesteś wspaniałą partnerką w biznesie
i jeszcze lepszą siostrą.
Nie mówię tego często, kocham cię.
Jesteś i zawsze będziesz moją najlepszą przyjaciółką.
Weźmy ślub.
Spoko.
Wszyscy mówią, że jesteś tą ładną.
Nieprawda. Chodź tu.
- Przepraszam. - Już dobrze.
Dobra, bierzmy się do roboty.
- Skąd Sasha ma twój numer? - Potem ci powiem.
Pytanie, czy ta pizda naprawdę chce was skłócić.
Wszyscy chcą i są teraz na bat micwie.
To co my tu robimy?
Panie i panowie.
Powitajmy brawami naszą gwiazdę,
królową dzisiejszej bat micwy, Miriam!
- Chodź do babci. - Pięknie wyglądasz.
Jestem z ciebie taka dumna.
Przepiękna dziewczynka. Proszę.
Nienawidzę tej sukienki.
Nic się nie stało. Wstawaj.
Gratulacje, Miriam! Skarbie, wyglądasz wspaniale.
Pomóżmy Miriam pozbierać jabłka i chodźmy na parkiet.
Zaczynamy tę imprezę. Jazda!
- Jednak przyszłaś. - Tak.
- Cześć. - Cześć.
Pozwoliłam sobie dołączyć. Uwielbiam DJ-ów.
Nie ma problemu. Cieszę się, że się pogodziłyście.
- Tak. - Tak.
Szkoda, że nie widziałaś ceremonii. Miriam doskonale poszło.
Bardzo się cieszę.
- Idę do baru. - Śmiało.
Jednak nie jesteś chora?
Muszę ci się przyznać, że udawałam.
No co ty?
Wiedziałem.
- Serio? - No pewnie.
Wyrzuciłeś moją kawę! Wisisz mi kawę.
Zapłaciłem za nią, ty mi wisisz.
Czemu kłamałaś?
Bo...
Bo nikt mnie tu nie chce.
Nieprawda.
- Ja chcę, żebyś tu była. - Już jestem.
I...
Postanowiłam, że chcę być częścią twojego świata,
bo chcę z tobą być.
- Podjęłam decyzję. - Jaką?
Przyjmę judaizm.
Poważnie?
Zrobiłabym dla ciebie wszystko.
I dla siebie. Bo chcesz zostać Żydówką.
No tak, jasne.
Ważne, żebyś to przemyślała.
Coś tam poczytałam.
I jesteś gotowa na tę duchową podróż.
- Nie podważaj tego. - Oczywiście.
Bardzo się cieszę.
- Witaj w klubie. - Dziękuję.
- Cześć, Joanne. - Cześć.
- No proszę, przyszłaś. - Tak.
I przyprowadziłaś nieproszonego gościa.
- Mamo. - Tak.
Joanne podjęła ważną decyzję, która bardzo cię ucieszy.
Musisz wyjść wcześniej. Szkoda. Trzymaj się.
Żartuję.
Mam poczucie humoru.
Chcieliśmy ci powiedzieć, że Joanne
postanowiła przejść na judaizm.
Musimy to uczcić. Ty już masz szampana.
Pójdę po więcej dla nas.
Zgadza się.
Nie pozbędziesz się mnie.
Chyba chcesz powiedzieć: mazel tow.
Prawda? Pasowałoby.
MIRIAM GRYZIE WIELKIE JABŁKO
Usiądź na krześle.
Co?
Usiądź.
Siadaj.
Co to ma być?
MIRIAM NA BROADWAYU
Idealnie.
Świetne.
Hej, Rebecca.
Cześć, Julie. Wyglądasz zjawiskowo.
Dziękuję.
Co tu robisz?
Zostałam zaproszona. Po tym, jak tu przyszłam.
Przez twoje durne kłamstwa
okropnie pokłóciłam się z siostrą.
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie pierdol. Sasha wszystko mi powiedział.
Cholera.
Skończyłaś czytać Gdzie śpiewają raki?
Nie.
Świetnie. Kya jest morderczynią.
Co się stało?
Powiedziałaś Sashy, że ją wrobiłam?
Co? Nie.
No dobra.
- Coś wspomniałam. - Ja nie mogę.
- Co zrobił ten matoł? - Powiedział jej.
Niemożliwe. Nawet jej nie zna.
Chyba jednak ją zna.
Miriam, łączy nas miłość do roślin
i makaronu na zimno. Kocham cię.
Ja też cię kocham.
A ja nawet cię nie poznałam,
ale dawno nie byłam na tak dobrej imprezie.
Nie martwcie się tym, że dziwnie jest być nastolatkiem.
To nie jest najlepszy okres życia.
Przekonacie się w naszym wieku.
- Wiwat 23! - Dwadzieścia trzy!
Pora, żeby trochę zwolnić tempo.
Poproście do tańca kogoś wyjątkowego.
- Chodź. - Ja?
Tak.
- O nie, nadchodzi. - Mogę?
- Oczywiście. - Proszę.
Zatańczymy?
Spoko. Gratulacje.
- Nieźle. - Stuart jest git.
Umiesz prowadzić.
Nie, wyżej.
Nie spodziewałam się, że będzie romantycznie.
My, Żydzi, potrafimy zaskoczyć.
Wiedziałaś na przykład,
że przy konwersji dostajesz nowe imię?
Nie musisz go używać, ale będziesz je miała.
Zawsze chciałam mieć na imię Blossom.
Tyle że to musi być hebrajskie imię.
To jedyny warunek.
- Fajnie. Zastanowię się. - Bardzo fajnie.
Staniesz przed bejt dinem,
zanurzysz się w mykwie, poznasz cedakę.
Wiem, że nie rozumiesz hebrajskiego, ale wkrótce się nauczysz.
- Tak? - Tak.
- Nauczę się nowego języka? - Nauczę cię.
- Spodoba ci się. - Dobrze.
Nie chcę, żeby cię to przytłoczyło.
Cieszę się, że tego chcesz.
To baszert.
Przeznaczenie.
Tak.
Miriam.
Mirka.
Mimi.
Jestem z ciebie dumny. Dziś stajesz się dorosła.
To brzmi poważnie,
ale głównie polega na odwoływaniu spotkań.
Najważniejsze, że od teraz sama będziesz decydować,
co jest dobre, a co złe.
Obyś nie podejmowała decyzji pochopnie,
bo mogą wpłynąć na bieg twojego życia.
Bez presji.
Brawo, Miri.
Zmówimy teraz kidusz.
Rebecca!
Czekaj.
Joanne.
Cześć.
Co jest?
Mam obsesję na twoim punkcie.
Mimo twoich kłamstw, które były słabe.
To nie w moim stylu. Miałam ciężki dzień.
Fajnie było zrobić coś złego.
Rozumiem.
Muszę przyznać, że też mam na twoim punkcie obsesję.
Poważnie?
- Nie spodziewałam się. - Zgooglowałam cię.
Masz szaloną historię przelewów. Nie powinna być publiczna.
Tak, wiem.
Jesteś przeciwieństwem tego, czego on zawsze pragnął.
Rozumiem, że to pociągające,
ale nie wiem, jak ma się wpisać w jego życie.
Jasne.
Bywało różnie.
- Przechodzę na judaizm. - Bina mi mówiła.
Cieszy się?
- Jest zachwycona. - Tak.
Joanne, to poważna decyzja.
Związek z rabinem...
To nie tylko jego praca, a całe jego życie.
- Co masz na myśli? - Reprezentuje synagogę.
Więc ty też ją reprezentujesz. Masz być wzorem dla innych.
Dobrym wzorem?
To duża presja.
Chyba się przestraszyłaś.
To powinna być dobra presja.
Pewnie spełnisz moje marzenie o byciu żoną głównego rabina.
Czyli
wygrałaś.
Mam nadzieję, że tego chcesz.
Stuart, rany boskie!
Chciałbyś. Dawaj to.
To woda.
- Wiedziałem, że mogę ci ufać. - Goń się, konfidencie.
- Siemka. - Coś ty... Cześć.
Co tam?
Spływaj stąd.
Nie lubię go.
Jest pewny siebie, ale go nie lubię.
Bat micwy są super. Wszystko jest za darmo.
Tak.
Chciałam ci podziękować,
że w końcu powiedziałeś mi prawdę.
Joanne by mi nie odpuściła.
Cieszę się, że pomogłem.
Dziwi się, że ze sobą gadamy.
Nie ma w tym nic dziwnego.
Przestań tak mówić. Oboje wiemy, że to trochę dziwne.
Dobra.
To trochę dziwne, ale lubię z tobą gadać.
To źle?
Nie. Fajnie się ze mną rozmawia.
- Pewność siebie godna Stuarta. - Mogę łyka? Dawaj.
Bez alkoholu.
Mówiłem ci sto razy, że nie piję. Jak Miley Cyrus.
Czyli co, jarałeś?
- Mogę trochę? - Oczywiście.
Zdrówko.
GORSZE RODZEŃSTWO
Musimy się pozbyć tych pieprzonych sióstr.
Miriam, co tu robisz?
- Co... - Ja pierdzielę.
Przepraszam, że powiedziałam ja pierdolę. Pierdzielę.
Nie mam siły przejmować się takimi pierdołami.
Co się dzieje?
Mam dość tej bat micwy, tego głupiego motywu
i tej ohydnej sukienki!
To nie mój styl.
Skarbie.
Nie wiem, czemu tak mi zależało, żeby postępować słusznie,
skoro nikt tak nie robi.
Masz rację, ten motyw jest słaby.
A kiecka okropna.
- Wiedziałam, że ci się nie podoba. - Wiem.
Przepraszam, że nie powiedziałam tego wcześniej.
To twój dzień.
Naprawimy go.
Dawaj te nożyczki. Co robimy?
Proszę.
- Moją też tniemy? - Tak.
Do dzieła.
Panie rabinie.
Jestem gotów.
Obiecuję, że będę najlepszym głównym rabinem tej synagogi.
Prawie. Zaraz po panu.
Nie uważam, żebyś mi zagrażał.
Przed tobą bardzo długi proces.
Jasne.
Nie gwarantuję, że się uda.
Decyzja należy do członków rady. Są bardzo wybredni.
Rozumiem.
Wybiorą ciebie.
Kto sobie wyobrażał
na twojej bar micwie, że dojdziesz w takie miejsce?
Ja.
- Dziękuję. - Proszę.
A ja tobie.
Gratulacje.
Zjedz moje ciasta. Muszę w końcu zacząć się odchudzać.
Kilka napocząłem.
- Te są nietknięte. - Dobrze.
Dziękuję.
Mazel tow.
Hej.
- Cześć. - Gdzie byłaś?
Mam ważne wieści.
- Dobrze. - Tak.
Słuchaj.
Zostanę głównym rabinem.
O rany!
Noah, to wspaniale!
Dziękuję.
Zasługujesz na to.
Dziękuję.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Na pewno?
Muszę ci coś powiedzieć. Chcę to powiedzieć, ale to trudne.
Kocham cię.
To moja kwestia.
Przepraszam.
Ja ciebie też.
- Ale... - Żadnych ale.
Ale dlatego, że cię kocham,
nie przejdę konwersji.
Nie jestem na to gotowa, choć z wielu względów chciałabym
Dobrze.
Tak naprawdę
chciałam to zrobić dla ciebie.
Wiem, że jest wiele wspaniałego w judaizmie,
ale nie jestem na to gotowa.
I nie wiem, czy kiedykolwiek będę.
Dobrze.
Spokojnie. Nie ma pośpiechu.
Coś wymyślimy.
Noah, ale co?
Jak może nam się udać, jeśli nie zmienię wiary?
Nie wiem.
Właśnie.
Zrozumiałam, jaka jest stawka.
Musiałabym się zmienić.
Nie obiecam ci, że zdołam to zrobić.
A jeśli zrobię coś nie tak,
zniszczę ci życie.
To...
nie fair wobec ciebie.
Wyznałaś mi miłość. Do czego zmierzasz?
Musimy...
się rozstać.
- Nie, Joanne. - Noah.
- Nie chcę cię stracić. - Nie pogodzisz tego.
Nigdy nie każę ci wybierać.
Nie idź za mną.
To tylko utrudni sprawę.
- Też już słyszałeś? - To wspaniale.
Chyba wszyscy...
Cudownie.
Gratulacje. Nasz bohater. Naczelny rabin.
Rozmawiałem z Cohenem. Mówi, że masz na to szanse.
Co ty na to? Jak się czujesz?
- Jak się czujesz? - Nie wiem.
- Jeszcze do mnie nie dotarło. - Co ty gadasz?
Marzyłeś o tym całe życie. Co się dzieje?
- Nie wiem. - Co jest?
Rany boskie!
- Kto to zrobił? - Ja.
- Ilan, chodź tu. - Mamy problem. Już dobrze?
No. Daj pyska.
Kocham tę małą.
O rety.
BAT MICWA MIRIAM AUTOBUS
Spóźniłem się.
Musiałem biec.
Miałeś za mną nie iść.
Ale chciałaś tego.
I co teraz?
Miałaś rację.
Muszę wybrać.
Napisy: Zofia Sław