- Nie chcesz jeżyny? - Podzieliłem po równo.
Po równo?
- Po tyle samo owoców. - Podzielisz się ze mną?
- Dam ci jagódkę. - Dziękuję. I tyle? Niech będzie.
- Nie. - Muszę lecieć.
Nie wyszłam z tego łóżka od wtorku.
Nie narzekam, ale cieszę się, że w weekend wyjeżdżamy.
Ja też.
Zmienimy to łóżko na inne, podobne.
Tak. Dzwoniłeś do hotelu, żeby spytać, czy dostaniemy dwa szlafroki?
- Tak. - Czasem dają tylko jeden.
Chcę, żeby każde z nas miało swój.
Wiem. Kilka razy wspomniałaś, że to dla ciebie ważne.
- Będą dwa. - Dziękuję.
Rabinie Cohen, dzień dobry.
Oczywiście. Zastąpię pana w ten weekend.
Tak. Z przyjemnością. Dziękuję za tę możliwość.
Popracuję nad tym. Do usłyszenia.
Nie mów tego.
- Przepraszam. To był mój szef. - Co?
Potrzebuje zastępstwa. Nie mogłem odmówić.
A co ze mną? Mam siedzieć sama w domu?
Poczekaj.
Posłuchaj.
A może...
To nie Big Sur, ale moje zastępstwo jest w żydowskim ośrodku w Ojai.
Wiem, że to nie brzmi fajnie.
- Mów dalej. - Dobra.
Nie przekreślaj tego.
Poprowadzę jedno studium Tory i będę wolny.
Przez resztę weekendu będę twój. Tam jest pięknie.
Jezioro, górskie widoki, malownicze trasy spacerowe.
Mają szlafroki?
Nie.
No nic.
Świetnie wyglądam w rozpiętej flanelowej koszuli, bez stanika.
Koniecznie jedziesz ze mną.
- Nie możesz teraz wyjechać. - Czemu?
Macie kolację z ludźmi ze Spotify.
- Czytałyście mój mail? - Tak.
Tak.
Właśnie chciałam go przeczytać ponownie.
- Na głos. - Czad.
„Kolacja Spotify”. Wielkimi literami. „W piątek.
Bardzo pilne. 112. Oddzwoń”.
Emoji: alarm, policja. Co za dramatyzm.
Tak.
- Widziałam to. - Ja też.
Chcą rozmawiać o występach na żywo. To ważne i świetnie płatne.
O rety. Też mi coś wypadło w pracy.
Noah padnie.
Nic ci nie wypadło. Joanne, ogarnij się.
Przepraszam, ale to irytujące,
bo nie mogę przegapić ani wyjazdu,
ani tej kolacji, bo Morgan nie da sobie rady sama.
Słucham? Doskonale dam sobie radę sama.
- Zrobiłam trzy semestry studiów. - Zostały ci cztery lata.
- Obie nie macie studiów. - Został mi rok.
- Kto będzie na tej kolacji? - Marc i Bailey.
Są szczebel wyżej od asystentów. Może Morgan to ogarnie?
Boże, czemu jesteś taka złośliwa?
Olewasz pracę dla faceta, którego ledwie znasz.
Nie ole... To się robi poważne.
Dlatego mieliśmy wyjechać i ujawnić nasz związek.
Bardzo będzie jawny w środku lasu.
Jezu, czemu się nie cieszycie?
Pierwszy raz będę miała chłopaka, którego lubię.
Bardzo się cieszę,
ale ty nigdy nie dałaś mi odpuścić pracy.
Byłam na konferencji z bąblem po oparzeniu.
- Wiem. - To była opryszczka.
- Przyznaj. - Nie, to oparzenie.
- Nigdy tego nie przyzna. - To była opryszczka.
Czemu zaprzecza?
Badałam się wiele razy. Nie miewam opryszczki.
Wyślij mi wyniki. Musicie się skupić.
Każde spotkanie jest ważne. Musimy domknąć tę umowę.
Dobrze.
Jedź sobie na ten swój wyjazd.
Ja zadbam o naszą pracę.
- Może być? - Doskonale.
Morgan się tym zajmie, a ja później odkręcę to, co spieprzy.
Pospieszcie się.
Jasne.
Będę musiała sprzedać komórki jajowe.
Po co ją zabierasz do Haverim? Tam jest do bani.
Nieprawda.
Spodoba jej się, tam jest fajnie.
Dla ciebie, w końcu zostałeś rabinem.
To miejsce jest słabe.
Sam jesteś słaby.
Rany, to jej bluzka?
Tak.
Niewiarygodne, jak dla lalki.
Fajnie, że ją tam zabierasz.
Już czekam, aż cały ośrodek zacznie huczeć o twojej szyksie.
Nikt nie będzie huczeć.
- Nie? - Nie.
Zastępuję rabina Cohena. Nie będzie go tam.
Ani nikogo znajomego.
Jeszcze nie jestem gotowy przyznać, że umawiam się z szyksą.
Będą tam tylko nastolatki, które mają to gdzieś.
Jesteśmy na etapie, w którym chcemy spędzać razem każdą chwilę.
Esther i ja też, ale to raczej kwestia prawna.
Mogłeś schować te pierożki. Szybko się psują.
Były dla ciebie.
Cieszę się na myśl, że zobaczy mnie w moim świecie.
Dzieciaki miały tam dla mnie jakąś ksywkę.
Jakąś głupią, nie pamiętam. „Sexy Rabin” czy coś takiego.
Co za bzdura.
Powodzenia, Sexy Rabinie.
Ten się popsuł.
To nie jedz.
Co mi jest? Zjadłem już dwa śniadania.
WITAMY W OŚRODKU HAVERIM
Co oni robią?
Gibają się do machabejskich hitów. Chcesz dołączyć?
- Tak. - Cześć.
- Szalom. - Szalom.
- Hej. - Hej.
Mały Noah Roklov.
- Cześć. - Rabinka Shira.
Nie spodziewałem się tu ciebie. Co słychać?
Dobrze. A kim jest ten promyczek?
To jest Joanne.
Moja przyjaciółka.
Przyjaciółka?
Szalom, Joanne.
Szalom. Szybkie pytanko, co to znaczy?
To po hebrajsku dzień dobry, do widzenia i pokój.
Taka żydowska aloha.
- Super. - Przepraszam.
Lubię ją.
To ciekawe, gościć tu gojkę.
Jesteś naturalną blondynką i możesz trawić ser.
W torebce mam enzymy.
Nie psuj mi tej wizji.
- Jasne. Żywię się tylko serem. - Tak.
Shira jest rabinką w synagodze Beth David.
Tak, ale co ważniejsze,
byłam tutaj kiedyś opiekunką małego Noaha.
Był wtedy jeszcze bardzo dziwny i uwielbiał pluszaki.
Tak było.
A mimo to kochały się w nim wszystkie dziewczyny.
- Rozumiem. - A teraz jest dorosły.
I o krok od posady naczelnego rabina. To prawda?
To jeszcze nic oficjalnego.
Mogę go porwać na chwilę? Mnóstwo ludzi chce się z nim przywitać.
- Momencik. - Jasne.
Szalom! W sensie: do widzenia.
Słuchajcie.
- Co to jest? - Co to jest?
Cześć, dziewczyny.
Ten obóz to niezła jazda, co?
Jesteś nową opiekunką?
- W życiu. - Chodzisz z Sexy Rabinem?
Nazywacie go Sexy Rabinem?
- Jestem taka dumna. - Kiedyś udawałam, że się duszę.
- Żeby zrobił mi usta-usta. - Genialne.
Tak, ale tylko poklepał mnie po plecach.
I co, jest twoim chłopakiem?
Wiecie, u dorosłych to nieco bardziej skomplikowane.
Na pewno jednak jest coś między nami.
Przedstawił cię jako przyjaciółkę.
Mówiłam, że to skomplikowane.
Nie usłyszałaś z daleka całego kontekstu.
Myślę, że załapałam.
Boże, ona gada jak Shoshana.
- Tak. - Totalnie.
Nieprawda.
- Kim jest Shoshana? - To ja.
Kiedyś spotykałam się z Elliotem, ale tylko tam, gdzie nikt nie chadza.
Jak u Ralpha.
Gdzie to jest?
To sklep spożywczy.
O Jezu.
Nie chciał siedzieć obok mnie w autokarze.
Po prostu nie chciał być ze mną widziany.
Mama odebrała mnie wcześniej.
Wasze pokolenie jest takie słabe.
Nie można tak się poddawać.
Jedna niefajna akcja i już dzwonisz do mamy?
Poza tym z nami jest zupełnie inaczej.
Więc wybaczcie, idę poszukać mojego chłopaka.
On naprawdę...
- Nazwał ją swoją przyjaciółką. - Tak.
Cześć, Sexy Rabinie.
- Dowiedziałaś się. - Dziewczyny mi powiedziały.
Ćwiczyłaś „szalom”?
Szalomowałam na prawo i lewo.
Fantastycznie. Idziemy do domku?
Dopiero przyjechaliśmy.
Chcę ci pokazać, co potrafi Sexy Rabin.
Dobrze.
WITAMY W OŚRODKU HAVERIM
Byłeś tu co roku?
Prawie, tylko raz miałem grypę przez całe lato.
No.
Opowiedzieć ci coś?
Tam złamałem mały palec
podczas agresywnej rozgrywki w zbijaka.
Zgadnij, kto oddał zwycięski rzut.
Bohater ze złamanym palcem?
Nie inaczej.
A tam poprosiłem Michelle Keys o chodzenie
po wolnym tańcu na dyskotece.
Chyba nie dbała o nastrój.
To było najlepsze miejsce.
Nie wiedziałam, że byłeś takim podrywaczem.
Wiele dziewczyn prosiłeś o chodzenie na obozie?
Pewnie. Wszystkim zależało na tym, żeby wrócić z obozu z dziewczyną.
Jasne.
Przepraszam, to Morgan.
Co jest? Kręcę z fajnym chłopcem nad jeziorem.
Ashley się dowiedziała, że na kolacji będzie ktoś ważny.
Malcolm Miller.
Prowadzi cały dział podcastów.
- Co? - Tak.
- Ma przyjść? - Tak.
To nic takiego.
- Radzisz sobie z facetami u władzy. - On ma żonę.
- Cholera. - Wiem.
No to wracam stąd.
Nie, zostań tam.
Morgan, nie udźwigniesz całego działu podcastów.
Joanne, poradzę sobie.
Wyślij mi tylko opisy potencjalnych odcinków na żywo.
Nie mam tu notatek. Zostawiłam kompa u Noaha.
Sasha może ją wpuścić i go weźmie.
Napiszę do niego.
Słyszałaś? Sasha da ci notatki.
Morgan, obiecaj, że tego nie spieprzysz.
Pa.
Rozłączyła się.
Da sobie radę.
Tak. Będzie... Da sobie...
Wracam do domku i spiszę dla niej notatki na wszelki wypadek.
Ja zgarnę dla nas jakieś jedzenie
i zrobimy sobie potem piknik.
- Piknik? - Tak.
Mam idealną kieckę,
ale muszę mieć dobre światło. Usiądź na zachód ode mnie.
- Ja pójdę w tym. - Spoko.
- Do zobaczenia. - Pa.
O rany, bardzo ci dziękuję.
Bez tego miałabym przechlapane. Do roboty.
Znam typa, który sczyści to w godzinę.
Co? Nie, potrzebuję notatek na spotkanie służbowe.
Wpadłaś tu w takim amoku, że się nie domyśliłem.
Tak, bo moja siostra mnie wystawiła,
żeby pukać twojego brata.
Przyjdzie ważny gość,
a ja muszę udowodnić, że poradzę sobie sama.
Rozumiem.
- Jesteś tą gorszą siostrą. - Co?
Spokojnie, ja jestem gorszym bratem.
Nie przebiję tego, że Noah jest jak Jezus.
No tak.
Ale u ciebie to bez sensu.
Jesteś super, masz świetne riposty,
jesteś przepiękna, masz w sobie coś z bogini ziemi.
- Co? - No wiesz.
I jesteś ładniejsza od Joanne. Jest za niska.
W końcu ktoś to zauważył. Jest taka niska.
Co do tego spotkania, kilka lat temu
poznałem w barze gościa, który odbijał zakładników.
Tu nie chodzi o zakładników. To kolacja służbowa.
W życiu zawsze chodzi o zakładników.
Dobra.
Opowiadał mi o technice nazywanej mirroringiem.
Kiedy będziecie rozmawiać,
powtarzaj ostatnie słowa rozmówcy, jakby były bardzo ciekawe,
a będzie mówił dalej.
Wielokrotnie mnie to ratowało.
Ratowało?
Stosowałem to w domu,
w pracy, a raz nawet w holenderskim więzieniu.
W więzieniu?
Kokaina nadal jest tam nielegalna.
Kokaina jest tam nielegalna?
- Rany, świetnie to robisz. - Dziękuję.
To dobra rada.
Dzięki za radę. Nie, to nie działa.
Nie pasuje.
Człowiek, którego szukałem.
Rabinie Cohen, dzień dobry. Myślałem, że ma pan spotkanie z darczyńcami.
Schlossbergowie zmienili plan, więc pomyślałem,
że wpadnę na twoje studium Tory.
Doskonale.
Tak się cieszę, że pan przyjdzie.
Sporo sobie nałożyłeś.
To wszystko dla mnie.
Przed wystąpieniami robię się bardzo głodny.
Rozumiem. Ja też często robię się głodny.
To jedzenie samo się nie zje, więc...
Dobrze. Ostrożnie.
Tak, schodki.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Ale fajnie.
Znów ci się udało, ty seksowna zdziro.
- Cześć. - Cześć.
- Pięknie. - To na piknik.
Wiesz co, pomyślałem, że możemy zrobić ten piknik w domku.
Rozłożymy koce, rozpalę w kominku, będzie przytulnie.
No nie wiem, chciałam poczuć wiatr we włosach.
Rozumiem, ale piknik tutaj ma tę przewagę,
że będziemy mieli więcej prywatności.
- Dobra. - Mniej robaków.
Nie lubię robaków, a lubię prywatność.
Może po tej prywatności posiedzimy sobie na dworze.
Poprowadzę to studium Tory, a potem jestem twój.
Wiem. Przyjdę.
Usiądę w pierwszym rzędzie i będę nagrywać, jak dziwna ciotka.
Obawiam się, że się tam wynudzisz.
Zostań tutaj, odpocznij, poczytaj.
Nie, chcę przyjść.
Będzie nudno. Nie musisz tam być.
- Coś kręcisz. - Nieprawda.
Czuję, że coś kręcisz.
Posłuchaj.
Niespodziewanie zjawił się tu mój szef.
Nie wiem, czy to dobry pomysł,
żeby zobaczył nas razem.
Poważnie? Nie wolno ci przyjechać z kimś?
Wolno mi, ale chodzi o to...
że staram się o duży awans,
a on jest konserwatywny
i zależy od niego moja przyszłość.
Szczerze mówiąc, czuję,
że znalazłem się w dziwnej sytuacji.
Przeze mnie?
Bo nie jestem Żydówką?
Rozumiem.
Dzięki, że mówisz szczerze.
Nie jesteś zła?
Nie, w porządku.
Skoro już ubrałam się na piknik,
to i tak na niego pójdę. Wezmę to wszystko.
Sama sobie zrobię piknik.
Spoko.
O rany.
Ostrożnie, gorące.
Hej.
Szabat szalom, Joanne.
Szabat szalom.
Dołącz do nas. Robimy świece na szabat.
To dobra zabawa.
Odwróci twoją uwagę od tego, czym się martwisz.
Nie martwię...
Po prostu jem na raz dwie ogromne kanapki.
Co to jest szabat?
To czas od zmroku w piątek do zmroku w sobotę.
Wtedy odpoczywamy, spędzamy czas z bliskimi
i podsumowujemy tydzień.
- Nie wolno pracować? - Nie.
Tylko sobie rozmawiacie?
- To brzmi przyjemnie. - I takie jest.
Fajnie posiedzieć z rodziną i popsioczyć na innych.
I to rozumiem.
Wiedziałam. Muszę pomóc Annie z jej świeczką, przepraszam.
Gdzie Sexy Rabin?
Miałyście rację.
Noah się do mnie nie przyznaje.
Beka, że mówisz na niego Noah.
Myślałam, że za mną szaleje, a teraz nie wiem.
Rozumiem to.
Oficjalnie zostałam Shoshaną.
- Bez urazy. - Zdarza się.
Powinnaś go rzucić, żeby za pięć czy sześć lat
odnalazł swoją podopieczną i spędził z nią resztę życia.
Idiotka ze mnie.
Odpuściłam ważne spotkanie, żeby tu z nim przyjechać.
Gdy dorosnę, nie chcę być tak smutna.
Joanne ma jakieś 50 lat, a jest pick-me girl.
W średnim wieku chcę być silna i pewna siebie.
Jestem silna i pewna siebie. To moja marka osobista.
Powinnam się skupić właśnie na sobie.
Wasza surowa ocena naprawdę mi pomogła.
Wyjeżdżam.
Twoje pokolenie też jest słabe.
Dziewczyny.
Widziałyście gdzieś Joanne?
Wyjechała, Noah.
Mów mi „panie rabinie”. Wyjechała?
Ogarnęła, że jest pan śliski.
Nie jestem.
Potraktował ją pan jak zabawkę.
Zabawkę?
Wszyscy faceci są głupi?
Noah, ona chce być twoją dziewczyną, nie przyjaciółką.
Że też ja się w panu kochałam.
Dobry wieczór.
Morgan. Wspaniale cię widzieć. Gdzie twoja siostra?
Nieważne, przyszła ta lepsza.
- Jasne. - Żartuję.
Joanne przeżywa jakąś irytującą przygodę, która kiedyś się skończy
i opowiemy o niej w podcaście.
- Świetnie. - Miło cię poznać.
I zobaczyć twarz znajomego głosu.
Opowiedz mi o sobie.
Uwielbiam poznawać prowadzących.
Pewnie dlatego, że pochodzę z Kanady.
Pochodzisz z Kanady?
- Tam się urodziłem. - Wspaniale.
Ale dorastałem w Chicago, co pewnie słychać w moim akcencie.
Słyszę lekki akcent.
Mam odrobinę. Anegdotka z moich chicagowskich czasów...
Ten jest niezły.
Dziękuję.
Jak twoja przyjaciółka?
Wyjechała.
Szkoda. Wydaje się bardzo fajna.
I taka jest.
Spanikowałem na widok rabina Cohena,
a ona nie przyjęła tego najlepiej.
- Rozumiem. - No.
Czy popierałby mnie pomimo mojego związku z gojką?
Zadajesz nieodpowiednie pytanie.
Jak się przy niej czujesz?
Tak, jak nie czułem się nigdy wcześniej.
Ale to wszystko
ciągnie za sobą poważne komplikacje.
Judaizm istnieje od tysięcy lat.
Jeszcze 50 lat temu kobieta nie mogła zostać rabinką.
A ja nią jestem, więc się ogarnij.
Zmiana przebiega stopniowo.
Może ty się zmienisz, może ona, może wy oboje.
Nie możesz odpuścić czegoś wspaniałego, bo to jest trudne.
Płakałem codziennie przez rok, a potem poczułem, że mogę iść dalej.
Nigdy nikomu o tym nie opowiadałem.
- Naprawdę? - Tak.
Wszyscy wasi goście czują się przy was tak swobodnie?
Dążymy do tego.
To głównie dzięki Morgan. Ludzie jej nie doceniają.
Niektórzy na pewno.
To dlatego, że dałaś im do tego powody.
- Poważnie? - Jak najbardziej.
Opowiedz nam o tym.
To była namiastka naszej siostrzanej dynamiki.
Coś wspaniałego.
Myślę, że sprawdziłybyśmy się na żywo.
- Chciałybyśmy spróbować. - Wypijmy za to.
Co się dzieje?
- Świetnie. - Przepraszam na moment.
Jasne. Kto to?
To chłopak Joanne, rabin.
Tylko przyjaciel.
W wolnym czasie dyskutuję na tematy biblijne.
Przepraszam.
To prawda?
- Co tu robisz? - Spytałem Ashley, gdzie jesteś.
Bardzo cię przepraszam.
Wybrałaś mnie ponad swoją pracę,
a ja dosłownie chciałem cię ukryć przed moim szefem.
Spanikowałem. Wiem, że to musiało zaboleć,
ale nie chcę cię stracić.
Obiecuję, że jeśli dasz mi trochę czasu,
ogarnę to.
To było przykre.
Nazwałaś mnie przyjaciółką
przy nastolatkach. Ich opinia jest najważniejsza.
To było słabe.
A co gorsza, przegapiłam przez ciebie mój pierwszy szabat.
- Twój pierwszy szabat? - Jest piątek.
Zaczyna się szabat. Wiem to od Shiry.
Nic straconego. Poczekaj chwilę.
Poproszę dwa kieliszki czerwonego wina.
Jeszcze chwila.
Ktoś zostawił na obozie swoje świece szabatowe.
Shira ci mówiła, dlaczego w szabat zapalamy dwie świece?
Nie.
Jest kilka interpretacji. Ta jest moja ulubiona.
Świece symbolizują dwie zburzone świątynie w Jerozolimie.
Zapalamy je, by pamiętać, że budynki się walą, ale to nieważne.
Liczy się spotkanie z bliskimi ludźmi, więc szabat można obchodzić wszędzie.
Jest jak pop-up.
Owszem.
Twoja pierwsza szabatowa kolacja.
Zapal świece, a ja odmówię modlitwy.
- Dobra. - Skrócona wersja.
Na zdrowie.
Chcę ci zadać ważne pytanie.
Nie dlatego, że dziś kończy się obóz.
Joanne,
czy zgodzisz się zostać moją dziewczyną?
Jesteśmy dorośli. Teraz się usuwa aplikacje.
Powiedziała „tak”! Usuwamy aplikacje!
Napisy: Zofia Sław