TO BYŁ WSPANIAŁY POCAŁUNEK
CHYBA JESTEM W CIĄŻY
Spóźniłaś się.
- Wiem. - Robimy pierwszą część.
Chciałabym przeprosić, ale nie mogę.
Co jest?
Przed chwilą doświadczyłam najlepszego pocałunku mojego życia.
Fajnie, opowiesz w podcaście.
Ja nie mam nic do powiedzenia.
Od trzech dni mam zapalenie pęcherza i to nawet nie po czymś przyjemnym.
- Pij sok z żurawiny, - Dzięki.
Łapałam je non stop od waszego ojca.
- Mamo. - Ohyda.
- Morgan, nie uwierzysz. - Dobra.
Noah i ja kokietowaliśmy się i udawaliśmy, że będziemy przyjaciółmi.
Oboje wiemy, że tak nie będzie.
Mów dalej.
W restauracji odstawiłam gierkę
i powtarzałam, że nie zostanę na kolację.
Ale zostałaś.
- No pewnie. - Tak.
A potem poszliśmy na spacer i zjedliśmy lody.
Niektóre pary są tak irytująco słodkie, że chce się je zabić.
Byliśmy taką parą.
Kontynuuj.
Potem powiedział: „Odłóż lody”.
- Podoba mi się. - Mnie też. Przejął dowodzenie.
Zrobiłaś, co kazał?
Oczywiście.
Rozkaz, szefie.
Wiecie, co było dalej.
Bzykaliście się w łazience.
Tylko się pocałowaliśmy. Mówiłam od początku.
Może stąd u ciebie te wszystkie infekcje.
Niewykluczone.
- Przypomnij mi, kogo dziś gościmy. - Doktora Jaya Shaha.
- To mój pomysł. - Niepokojące.
Napisał książkę o tym, co mówi o człowieku jego aura.
To brzmi
głupio.
Nie jest głupi. Studiował na uniwersytecie na Turks i Caicos.
- Rany. - Weryfikuj takie rzeczy.
Zweryfikowałam. Trochę.
Gdzie jego biografia?
Tu nic nie ma.
Tylko cytaty i ptaki.
SZPITAL BETH ISRAEL
- Hej. - Gdzie ty byłeś?
Co się stało?
Miałem 10 nieodebranych od Rebeki. Jej mama mówi, że prawie jest w śpiączce.
Nie wiem, co to znaczy „prawie w śpiączce”.
- Nic jej nie jest. - Serio?
Wjechała w zaparkowany autobus i złamała nadgarstek.
Będą musieli włożyć jej jakiś drut.
Nadgarstek?
- I tyle? - Tak.
- Jest cała. - Tak.
- Dzięki Bogu. - Ma się świetnie.
Dostanie przeciwbóle i zwolnienie z pracy na parę dni.
Może też powinienem wjechać w jakiś autobus.
Życzę ci tego.
Czekaj, mam dla ciebie jeszcze jedną ciekawostkę.
Są tam rodzice Rebeki i nasi rodzice. Ciągle na siebie warczą.
Łączy ich tylko to, że są na ciebie źli.
Niby za co?
- Za to, że spowodowałeś wypadek. - Co takiego?
Jest tak zdruzgotana, że wjechała w autobus. To oczywiste.
Chwileczkę.
Czy oni myślą...
że ona próbowała...
Się zabić?
Przez ciebie?
Jesteś przystojny,
ale nie aż tak, żeby miała się zabić, bo ją rzuciłeś.
Nie rzuciłem jej.
Ludzie cały czas się rozstają.
Nieważne. Przekazuję ci tylko, co oni mówią.
Gram na dwa fronty,
bronię ciebie, a jednocześnie siebie.
Świetnie. Dzięki.
Widziałeś się z tą blondyneczką?
Nie odpowiem ci teraz.
Czyli tak.
Było bardzo miło.
Miło było. Beznadziejnie opowiadasz.
Twoja aura nie jest
ciemnozielona, raczej szmaragdowa.
To znaczy, że jesteś bardzo hojna.
O rany.
To działa. Naprawdę taka jestem.
Dziś rano kazałaś mi oddać ci za koktajl.
- I co? - Proszę sprawdzić Joanne.
Dobrze.
Nie trzeba, dziękuję.
To tak, jakbyś zaprosiła Jasona Mraza, ale nie zaśpiewałby „I'm Yours”.
Masz bzika na punkcie Jasona Mraza.
Jak chcesz. Proszę.
- Mogę? - Śmiało.
Opis dla słuchaczy:
doktor przemieszcza dłonie wokół twarzy mojej siostry.
Dlaczego mnie pan dotyka? Nikogo wcześniej pan nie dotykał.
Mam problem z odnalezieniem twojej aury.
Ciekawe.
To nie zdarza się często.
Niedobrze.
Jest szansa, że nie może jej pan znaleźć, bo to wszystko bzdura?
Cóż za cynizm. Wszystko nabiera sensu.
- Dlatego nigdy nie wzięła ślubu. - Lepsze to niż rozwód.
Nie pyskuj, pogarszasz sprawę.
- Nie obchodzi mnie to. - Krzyczysz.
Nie krzyczę.
Czasem tak ma.
Wie pan co? Spotyka się z rabinem.
Naprawdę?
Hm.
„Hm”.
Co to za „hm”?
Po prostu ludzie, którzy są blisko Boga,
mają zawsze silne aury, a twoja...
Muszę to powiedzieć. Nie wolno ci nosić kimona.
Mój partner jest Japończykiem,
więc arigato.
- Ty też tego chcesz. - Yulio, spokojnie.
Cześć.
Trzeba było wypadku, żebyś zwrócił na nią uwagę.
Już jestem.
Gdzie byłeś?
Co z nią?
- Jest w rękach Boga. - Jasne.
A nadgarstek?
Nie wiadomo.
Mogę do niej wejść?
Żebyś złamał jej jeszcze serce?
Chcę tylko się upewnić, że wszystko z nią w porządku.
Nie idź tam. Dość już przeszła.
Pielęgniarki mówią, że nic jej nie jest.
Nagle jest lekarzem.
Gdyby mój starszy brat Sidney nie zmarł na tyfus,
poszedłbym na medycynę.
Wypełniłem już papiery.
- Wypełnił papiery. - To prawda.
Widziałam. Były bardzo skomplikowane.
Dziękuję.
Zignoruję te nieprzyjemne uwagi ze względu na naszą długą przyjaźń
i stresującą sytuację.
Stołówka była zamknięta, ale przyniosłam to z automatu.
Noah, jak miło, że w końcu dojechałeś.
Ja też się cieszę. Dziękuję za serdeczne powitanie.
Miałeś zepsuty telefon przez cały wieczór.
Wyłączyłem go, żeby się skupić.
Skupić się.
Cokolwiek robiłeś, na pewno byłeś w szczytowej formie.
Grubo.
Noah, opamiętałeś się już?
Oczywiście. Mówiłam, że to przejściowe.
Powiedz tylko, że twoje serce jest otwarte na zjednoczenie.
Na razie skupmy się na tym, żeby Rebecca wróciła do zdrowia.
- Módlmy się o to. - Amen.
Bzdura. Zmienia temat.
Moglibyście już mieć wnuki. Na co czekasz?
Nie czeka. Przygruchał sobie szyksę.
Cholera jasna.
- Zdradzasz moją córkę? - Nic podobnego.
- Wiedziałaś? - Absolutnie nie.
- Szokujące. - Pójdę już.
Musiałaś o tym wiedzieć, tylko nic mi nie powiedziałaś.
Kochanie.
- Nie odzywam się do ciebie. - Kotku...
Też bym sobie poradził na medycynie.
Co?
Byłbym dobrym lekarzem. Nie wypełniłem papierów, ale...
Nie mogę pojąć,
że po tak namiętnym pocałunku
nie odpisuje mi przez ponad trzy godziny.
Może z jego perspektywy
ten pocałunek przebiegł inaczej niż z twojej.
- Niemożliwe. - Dobra.
- To dziwne, że nie... Czekajcie. - Rzeczywiście.
To on?
Nie, to z apteki. Mam Xanax do odbioru.
- Leć po niego. - Masz mnie za wariatkę?
- Nie. - Nic podobnego.
- Żartuję. - Wszyscy jesteśmy wariatami. Chodź.
Mój aniołeczku.
To miłe.
- Co ty mu napisałaś? - Przeczytaj sobie.
Dobra.
- Nieźle to wymyśliłam. - Na pewno.
Przepraszam, „Chyba jestem w ciąży”?
Przeczytaj całość.
Dobra. „To był wspaniały pocałunek”.
To żart. Wspaniały pocałunek, chyba jestem w ciąży. To zabawne.
- Nie łapię. - Słuchaj.
Faceci nie lubią żartów o ciąży.
Nie wie, co myśleć. To rabin. Ma inny mózg niż ty.
Musisz przyznać, że dziwna z was para.
- Dlaczego? - Co dlaczego?
Dziwna z nas para, bo on jest rabinem?
Chodzi mi o to, że gdy go poznałam,
wydawał się bardzo odpowiedzialny
i uprzejmy.
A ty...
Masz pazur.
- Nie jestem złą osobą. - Nikt tak nie mówi.
Mówimy tylko, że jesteś trochę złą osobą
w porównaniu do męża Bożego.
Tak.
Przywódca sekty pasowałby do ciebie bardziej niż on.
- Noah. - Co?
- Noah! - Co?
Co chcesz mi powiedzieć?
Wiele rzeczy.
Ta bogini, która zawsze była dla ciebie za dobra,
walczy właśnie o życie.
Tata mówi, że jest cała.
- Co on może wiedzieć? - Prawie był lekarzem.
A ja prawie puknęłam Adama Levine’a w 2003 r.,
ale jakoś nie latam odrzutowcem Maroon 5.
- Warto było? - O czym mówisz?
O tej blondynie, która nadaje w swoim podcaście o dupach.
Sama gadasz o pukaniu Adama Levine’a.
- Puknęłaś Adama Levine’a? - Prawie. On przynajmniej jest Żydem.
Wiadomo, że jest. Kiedy to było?
W Cabo. Wiedziałeś o tym.
Nie skończyliśmy.
Co my w ogóle robimy?
Właśnie? Sam już nie wiem.
Wiesz, co on robi?
Gardzi związkiem z kobietą doskonałą.
Dobrze.
Ona nie umiera. Nadal możesz się z nią przyjaźnić.
Możecie się przyjaźnić.
Nie zrywasz tylko z nią.
Rozbijasz całą rodzinę.
- Mocne żydowskie wywoływanie winy. - Przydałoby ci się trochę.
Ona nadal cię kocha.
Rozbijanie rodziny? Co za pierdolenie. Wybacz.
Skarbie, Adam Levine?
Ciężko ci w to uwierzyć?
Nie wiem. Ty bywasz taka agresywna,
a on wydaje się łagodny.
Już późno. Może jeszcze nie odczytał.
Wysłałam to 15 minut po końcu spotkania.
I co, myślisz, że jest w domu,
myje zęby, szykuje się do snu,
nastawia budzik w telefonie i nie sprawdza wiadomości?
Na pewno odczytał.
Boże, czemu zawsze muszę żartować?
Większość dziewczyn napisałaby: „To był cudowny wieczór”.
Co za nudy.
Faceci to lubią.
Ale kogo obchodzi, co oni lubią?
No właśnie. Kogo to obchodzi?
Bo mnie nie.
Nie świruję.
Biorę na klatę, że to był żart,
do tego zabawny, a ja dobrze go pocałowałam.
Na pewno.
O to w ogóle się nie martwię,
bo wiem, że dobrze całuję. Jestem świetna.
- Dobrze. - Jestem doskonała.
- Świetnie. - Pa.
Boże, świruje na maksa.
Przywódca sekty.
Co poradzę, że są przystojni.
Wiedziałam.
KYLE: CO TAM?
Cholerny Kyle.
Nie, dzięki.
Właściwie, chwila.
Szybko poszło.
Mam pytanie.
Tak, możesz wpaść.
Nie chodzi mi o numerek. To poważne pytanie.
Jestem dobrą osobą?
- Pierwsza myśl. - Nie.
Zastanów się chwilę.
Bez pochopnych wniosków.
Przemyśl to.
Gdy myślisz o Joanne, widzisz kogoś, kto jest
do...
Już kumam, co tu się dzieje. Pytasz najgorszą osobę, jaką znasz,
bo tylko ktoś tak słaby jak ja uzna,
że ktoś tak słaby jak ty nie jest zły?
Nie w tym... Jasna cholera.
Trafiłem.
Podoba mi się to. Otwieramy się przed sobą.
Co? Poczekaj chwilę.
Mogę ci coś wyznać?
Tak mi stwardniał, że aż boli.
Cześć, kolego.
Gdzie twoi rodzice?
Dobra, wchodzę w to.
Mamusia i tatuś są na działce w Phoenix.
Fuj, Kyle, przestań.
Ja pierdolę, sama zaczęłaś.
Przypomniało mi się, że nie obchodzi mnie, co myślisz.
Hej, pieseczku!
Chodź tu.
Gdzie... Cześć.
Co ja dla ciebie mam?
Mam pół krakersa,
miętówkę i gumkę do włosów.
Chcesz coś? Chodź tu.
Hej.
Cześć.
Chodź tu.
Wiesz co? To moja ulubiona bluza i już takich nie robią,
ale zniszczę ją dla ciebie.
Mam cię.
Już dobrze.
Psia kość.
Mogę cię o coś spytać?
Skoro znasz mnie już pół minuty,
myślisz, że jestem dość dobra, żeby być z kimś
naprawdę dobrym?
Rekordowo dobrym?
Uznajmy to za: „Tak”.
Podoba mi się ta gra.
Zrobić sobie grzywkę?
Nie będzie grzywki.
No dobra.
Boże, ci wszyscy turyści, te krzyki, biadolenie...
Ciężko się tu skupić.
Tak.
- Jest głośno, bo wszyscy na mnie krzyczą. - Proszę cię.
Tak tu siedzę
i myślę, czy faktycznie jestem winny temu wypadkowi.
Przestań.
To samolubne chcieć kogoś nowego i podniecającego,
nieważne, na jak długo, nieważne, kogo to skrzywdzi.
Może jestem złą osobą.
Złą osobą, ty?
Wykluczone.
Mów prawdę.
Myślisz, że rozstanie z Rebeką to błąd?
- Pytasz mnie? - Pytam.
Noah, Rebecca jest cudowną kobietą.
Jest świetna.
Z taką kobietą czeka cię piękne życie.
Z drugiej strony, Noah,
to ty będziesz żałować tej decyzji albo się z niej cieszyć.
Nie Esther, nie twoja matka, na pewno nie ja.
Mam żonę od wielu lat. Jestem szczęśliwy.
Jeśli jej to powtórzysz, wyprę się tego, bo mnie zabije.
Przytulamy się? Wchodzę w to.
Noah?
Hej. Masz psa?
Co tu robisz?
Cóż.
Ciężka noc. Opowiem ci później.
Przyjechałem tu z naiwną nadzieją, że może cię zobaczę.
Uznałem, że to przesada, żeby dzwonić o 2.00 w nocy.
Zamierzałem się zmyć i udawać, że mnie tu nie było.
Dostałeś SMS-y?
Zaczęłam się już martwić, że mi nie odpisujesz.
Jesteś w ciąży.
Gratulacje. To wspaniale.
Wiedziałem, że dobrze całuję, ale nigdy wcześniej tak nie miałem.
Wiedziałam, że to zabawne i że to załapiesz.
Czemu nie odpisałeś?
Przeczytałem to 20 minut temu. Zostawiłem telefon w samochodzie.
Przepraszam.
Powiedz,
co to za piękny jegomość albo jejmość, z którą wracasz w nocy do domu?
Taki słodziak.
- Tak? - Tak.
Mam być zazdrosny?
Słuchaj,
przez całą drogę patrzył mi głęboko w oczy
i czułam się zauważona, więc może tak.
Dobra, to jestem.
- Gdzie go znalazłaś? - Na ulicy.
- Tak? - Tak.
Mój znajomy ma schronisko, zawiozę go tam rano.
Uratowałaś pieska. Zrobiłaś micwę.
Dobry uczynek.
- Tak, zrobiłam micwę. - Zgadza się.
- Mogę? Masz gałązkę we włosach. - Co?
- I dużo innych rzeczy. - Serio?
To tylko liście.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Napisy: Zofia Sław