‎สำหรับผู้ชมที่ความจำสั้น
‎เดวี่เข้ามหาลัยไหนไม่ได้เลย ‎ใช่ครับ ศูนย์มหาลัย
‎หายนะมาเยือน จนตอนนี้มันพังพินาศไปหมดแล้ว
‎กรี๊ดอะไร พอสซัมเข้าบ้านอีกแล้วเหรอ
‎อุ๊ย เอ๊ะ
‎- มหาลัยตอบมาแล้วเหรอ ‎- ค่ะ
‎โอเค อย่าปล่อยให้แม่สงสัยสิ
‎เดวี่จะเอาหน้าที่ไหนไปบอกแม่ว่าไม่ได้เลยสักที่
‎ว่าเดวี่ทำลายอนาคตตัวเอง
‎ว่าลูกคนเดียวของแม่ไม่เอาไหน
‎บอกแม่สิลูก หนูติดที่ไหนบ้าง
‎ทุกที่เลยค่ะ
‎คำตอบคือบอกไม่ได้ไง
‎สุดยอดเลย
‎เก่งมากลูก
‎(ก็คนมันไม่เคยไปงานพรอม)
‎สวัสดีค่ะอักษรา นี่เดวี่ วิศวกุมารนะคะ
‎ไม่ทราบคุณเห็นรึยัง ‎แต่บังเอิญหนูติดรายชื่อสำรอง
‎อาจจะแกล้งกันก็ได้
‎ซึ่งหนูเข้าใจนะคะ หนูว่าตลกดี ไม่ใจร้ายเลย
‎ช่วยโทรกลับด้วยนะคะ
‎หัวเดวี่หมุนติ้วไม่รู้ทิศทาง ‎เหมือนตอนลูกเทนนิสโดนขอบไม้
‎เดวี่ เดลิชวกุมาร ยัยหนูอัจฉริยะ
‎- ยินดีด้วยจ้ะ ‎- อะไร
‎เธอได้เข้าไอวี่ทุกที่เลยเหรอ
‎แม่เธอโทรบอกแม่ฉัน เธอเทพมากเลย
‎ตายละ เขารู้เรื่องโกหกกันหมดแล้ว
‎แต่ความจริงก็เจ็บปวดเกินกว่าจะเอ่ย
‎เพื่อนๆ ดูพวกเราสิ
‎อีกหน่อยเอเลนอร์ก็จะได้เป็นดาราฮอลลีวูดแล้ว
‎เดวี่กับฉันก็จะได้เป็นรูมเมตที่พรินซ์ตัน
‎- เธอยังอยากเข้าพรินซ์ตันใช่มั้ย ‎- ใช่
‎ฉันอยากเข้าพรินซ์ตัน
‎พวกเรากลายเป็นคนที่เราอยากเป็นตอนอยู่ปีหนึ่ง
‎แล้วคืนนี้เราจะได้ฉลองงานพรอมปีสุดท้าย
‎เพอร์เฟกต์มั้ยล่ะ
‎จริงด้วย งานพรอม
‎เดวี่ตั้งตารอคืนนี้ตั้งแต่เข้า ม.ปลายแล้ว
‎แต่ก็ตามเคย เดวี่ก่อเรื่องเยอะจนสนุกไม่ออก
‎จ้ะ เพอร์เฟกต์มาก
‎เอาละ ฉันต้องไปคุยกับครูวอร์เนอร์
‎แต่อยากให้ถึงคืนนี้เร็วๆ จัง
‎ฉันก็ต้องไปเหมือนกัน
‎ฉันจะพาเกียร์สไปออกงานเทคแฟร์มัธยมปลาย
‎เลยต้องแก้บั๊กเขา
‎เขาดาวน์โหลดครอสฟิตวิดีโอมา
‎เดี๋ยวนี้เลยชอบบอกค่าดัชนีมวลกายคนซะดังเลย
‎ชีวิตฉันก็มีเรื่องน่าตื่นเต้นเยอะเหมือนกัน
‎ฉันเลยต้องไปทำน่ะ
‎เจอกันคืนนี้นะ
‎ครูวอร์เนอร์ครับ อยากคุยกับผมเหรอครับ
‎ครูไม่เคยอยากคุยกับใครทั้งนั้น ‎แต่จำเป็นต้องคุยกับเธอ
‎ครูรู้มาว่าเธอโดดเรียน
‎แล้วก็ไม่ได้ส่งการบ้านมาหลายอาทิตย์แล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ไหนๆ ผมก็ได้เข้าโคลัมเบียแล้ว
‎ก็เลยอยากจะผ่อนฝีเท้าลงบ้างน่ะครับ
‎งั้นครูขอเอาเท้าเธอมาเตะก้นเจ้าตัวหน่อยนะ
‎เพราะถ้ายังทำแบบนี้เธอจะสอบตก
‎แล้วโดนโคลัมเบียยกเลิกใบสมัคร
‎แต่เทรนต์บอกว่าเขาหลอก
‎เทรนต์ แฮร์ริสันน่ะนะ
‎เด็กเกรด 13 ที่ชอบเอาเป้ ‎ไปห้อยตรงสัญญาณกันขโมยน่ะนะ
‎เธอฟังคำแนะนำเรื่องเรียนจากเขาเหรอ
‎ซวยละ
‎แย่แล้ว ผมมีการบ้านต้องทำเพียบเลย
‎ว่าไง มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‎อ๋อ แค่มาหาเพื่อนๆ น่ะ
‎เธอเป็นอะไรมั้ย
‎ดูเศร้าๆ นะ
‎เศร้าจริงๆ ไม่ใช่เศร้าแบบ "ฝึกร้องไห้ตามสั่ง"
‎เมื่อวันก่อนฉันบังเอิญไปเจอแม่เข้าน่ะ
‎โห เธอเจอแม่เหรอ
‎ได้ต่อยปากแม่รึเปล่า
‎เปล่า ฉันไม่ได้โกรธแล้ว
‎แต่ก็แอบสงสารเขานะ
‎แม่ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่องานที่ชาตินี้ก็ไม่มีวันสมหวัง
‎ฉันเลยกลัวว่าตัวเองจะเป็นแบบนั้น
‎เธอพูดเล่นรึเปล่าเนี่ย เธอทำได้อยู่แล้ว
‎เธอเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในโลกนะ
‎นายรู้มั้ยว่าในแอลเอ ‎มีนักแสดงเก่งๆ ที่ไม่มีงานเยอะแค่ไหน
‎ทุกคนแทบจะกราบกรานให้ผู้กำกับเลือก
‎งั้นเธอก็ไปเป็นผู้กำกับสิ
‎เออ ไอเดียไม่เลวนะเนี่ย
‎คือฉันหัดกำกับหนัง
‎แล้วทำหนังให้ตัวเองแสดงได้
‎เหมือนเกรต้า เกอร์วิก ‎หรือพวกผู้กำกับชายเรื่องมาก
‎ที่จริงฉันบอกให้เธอตีหัวผู้กำกับ
‎ลากเข้าตู้ ขโมยเสื้อผ้า
‎ปลอมตัวเป็นพวกเขา ‎แล้วเลือกตัวเองเป็นนักแสดง
‎แต่ไอเดียเธอก็ดีเหมือนกัน
‎นี่เอลเบลล์ ฉันต้องไปเรียนแล้ว
‎ไม่อยากค้างเติ่งเป็นปีที่สาม
‎แต่ฉันไม่ห่วงเธอเลย
‎ฉันยังยืนยันตามที่เคยบอกเธอ
‎เธอเป็นดาวรุ่ง
‎ครูวอร์เนอร์คะ มีมหาลัยไหน
‎ที่สมัครแล้วรู้ผลเลยมั้ยคะ ‎ขอเป็นมหาลัยดีๆ นะคะ
‎ตายละ แบบนี้แปลว่า ‎เธอไม่ได้ "กันเหนียว" สินะ
‎ครูปล่อยให้หนูทำงั้นได้ไงคะ ‎ครูน่าจะตบเรียกสติหนูนะ
‎ใจจริงครูก็อยากทำนะ
‎เสียใจด้วยนะเดวี่ แต่อย่างน้อยก็ติดสำรองใช่มั้ย
‎แค่พรินซ์ตันค่ะ
‎หนูนี่โง่จริงๆ
‎หนูเอาอะไรมาคิดว่าจะได้เข้ามหาลัยพวกนั้น
‎เพราะนักเรียนหัวกะทิอย่างเธอควรได้เข้าไง
‎แต่มหาลัยพวกนั้นมีคนสมัครเป็นหมื่นๆ คน
‎แล้วหนูจะทำยังไงดีคะ
‎เธออยู่ในรายชื่อสำรองนี่
‎อาจจะได้ก็ได้นะ
‎แต่ถ้าหนูไม่ได้ล่ะคะ
‎ฤดูใบไม้ร่วงปีหน้าก็สมัครใหม่ แค่นี้ไม่ตายหรอก
‎ตายสิคะครูวอร์เนอร์
‎ตายสงบเลย
‎(งานเทคแฟร์ระดับมัธยมปลาย)
‎แฟ็บ เราไปส่องบูทอื่นมา ‎พวกเขาสู้เธอกับเกียร์สไม่ได้เลย
‎จริงเหรอ อุ๊ยตายแล้ว
‎ทุกคน นั่น ดร.ลีล่า ไทใช่มั้ย ‎เขามาเป็นกรรมการงานนี้เหรอ
‎ใครคือลีล่า ไท
‎เขาเป็นหัวหน้าทีมหุ่นยนต์ที่ฮาวเวิร์ด ‎และเป็นเทพตัวจริง
‎อุ๊ย เขาเดินมาแล้ว
‎- สวัสดีจ้ะ ฉัน… ‎- ดร. ไท
‎หนูรู้ค่ะ หนูชื่อฟาบิโอล่า ตอร์เรส ‎นี่เกียร์ส บรอสแนน หุ่นยนต์ของหนูค่ะ
‎ชื่อเพราะมาก เกียร์สทำอะไรได้บ้างจ๊ะ
‎เขาตรวจจับก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ได้ ‎ยกน้ำหนักได้สิบเท่าตัว
‎และให้คำแนะนำเรื่องความสัมพันธ์เก่งมากค่ะ
‎ความสัมพันธ์ก็เหมือนการด้นสด ‎ที่ไม่เหมาะกับทุกคน
‎น่ารักนะ
‎คุณไม่หัวเราะ ผมจะจำไว้
‎เดี๋ยวนะ เขาตอบโต้กับฉันได้เหรอ
‎คุณตอร์เรส คุณสร้างปัญญาประดิษฐ์ ‎ได้ตั้งแต่มัธยมปลายเลยเหรอ
‎หนูไม่อยากเรียก "ประดิษฐ์" ค่ะ ‎เกียร์สเป็นตัวของตัวเองมาก
‎น่าประทับใจมากนะ
‎น่าประทับใจกว่าแท่นชาร์จ ‎กระเป๋าคาดเอวที่ผมทำเองอีกเหรอครับ
‎- ใช่จ้ะ ‎- ดีครับ ขอบคุณที่สละเวลา
‎คุณเลือกรึยังว่าจะเรียนต่อที่ไหน
‎ฮาวเวิร์ดมีแผนกวิศวกรรมที่ทันสมัยมากนะ
‎หนูรู้ค่ะ หนูถึงสมัครที่นั่นไงคะ
‎ฉันมั่นใจว่าคุณมีตัวเลือกเพียบเลยละ
‎แต่ส่วนนึงที่ฉันสนใจฮาวเวิร์ด
‎คือพวกเขาตั้งใจว่าจะทำให้ ‎วงการหุ่นยนต์แพร่หลายมากขึ้น
‎โอ้โฮ
‎ทีมหนูก็อยากทำแบบนั้นที่โรงเรียนค่ะ
‎ตอนหนูเข้ามาเป็นหัวหน้าทีม ‎ก็มีแต่พวกกระเป๋าคาดเอว
‎แต่เรามาไกลกันมากค่ะ
‎แล้วตอนนี้ห้องแล็บก็หอมขึ้นเยอะด้วย
‎ฉันก็คิดว่างั้น
‎ฉันไม่กล้าตื๊อคุณหนักเกินไปนะ
‎แต่ถ้าคุณคิดจะเข้าฮาวเวิร์ด ‎ฉันกำลังต้องการคนเลย
‎ฉันอยากเป็นที่ปรึกษาให้คนเก่งๆ
‎และคุณน่าจะเหมาะเลยละ
‎จริงเหรอคะ หนูเหรอ
‎ใช่ คุณนี่แหละ
‎ฉันต้องเดินดูให้รอบๆ งาน ‎แต่หวังว่าจะได้เจอกันตอนเปิดเทอมนะ
‎ถ้าเจอก็เจอ ไม่เจอก็อด
‎ตอนนี้แฟ็บกับเกียร์สฮ็อตมาก
‎ขอโทษค่ะ อย่าถือสาเลยนะคะ ‎หนูยังไม่ได้ลดระดับความมั่นใจเขา
‎โทรหาหน่วยดับเพลิงเร็ว
‎มีคนไฟลุกพรึ่บพรั่บกับมหาลัยแล้วหนึ่ง
‎เดวี่ออกจากออฟฟิศครูวอร์เนอร์ ‎แบบห่อเหี่ยวกว่าหางม้าของเทรนต์
‎เดวี่ทำลายอนาคตตัวเองดับสิ้น
‎และต้องพูดความจริงกับแม่
‎จะมีอะไรเลวร้ายกว่านี้อีก
‎แสดงความยินดีกับเดวี่ วิศวกุมารหน่อยค่ะทุกคน
‎ครูเพิ่งได้ยินว่าเขาได้เข้าทุกโรงเรียนในไอวี่ลีก
‎วันจันทร์แต่งตัวสวยๆ นะ ‎ครูโทรบอกทุกสำนักข่าวแล้ว
‎โอเค อันนี้แย่กว่า
‎โย่ดี เพิ่งรู้นะเนี่ย โคตรเฟี้ยวเลย
‎เดวิด
‎โอเคมั้ยเนี่ย
‎ไง
‎โอเค
‎ใช่ ฉันก็คงอ้วกเหมือนกันถ้าผ่านทุกที่
‎ยินดีด้วยนะ บ้าบอมาก
‎ใช่ "บ้าบอ" คำนี้ใช่เลย
‎นายทำอะไรอยู่เนี่ย
‎ฉันเรียนหนักจนล้า ก็เลยไม่ทำการบ้านเลย
‎ครูวอร์เนอร์เลยทำทัณฑ์บน
‎ไม่ให้ฉันไปงานพรอม ต้องนั่งทำงานให้เสร็จ
‎โคลัมเบียจะได้ไม่เอาที่นั่งคืน
‎ว่าไงนะ
‎นายทิ้งโอกาสอันมีค่าแบบนี้ไปได้ยังไง
‎รู้มั้ยว่ามีคนอยากเป็นอย่างนายกี่คน
‎ใจเย็น รู้แล้ว ขอโทษ ฉันกำลังแก้ไขอยู่นี่ไง
‎เธอจะตบฉันเหรอ
‎เปล่า
‎ฉันช่วยมั้ย
‎ถามจริง
‎เธออยากนั่งทำแคสคูลัส ‎มากกว่าฉลองกับแฟนคลับเหรอ
‎อย่าถามมากได้มั้ย ปล่อยให้ฉันช่วยเหอะ
‎เดวี่ซ่อนตัวช่วยเบนทำการบ้าน
‎อยู่ที่โรงเรียนทั้งวัน
‎ตอนนี้กลับบ้าน
‎มาเตรียมตัวไปเริงร่า ‎กับค่ำคืนที่ควรจะวิเศษที่สุดในชีวิต
‎หรืออาจจะไม่
‎(อักษรา (พรินซ์ตัน))
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ว่าไงเดวี่
‎อักษราจากพรินซ์ตันนะ
‎ขอโทษนะที่หายไปซะนานเลย
‎วันนี้ฉันต้องโทรหาหลายคนมาก
‎ค่ะ แล้วเรื่องรายชื่อสำรองแปลว่าอะไรคะ
‎แบบว่าหนูต้อง "ภาวนาและรอต่อไป
‎หรือหนูติดสินบนคุณได้" อะไรแบบนี้คะ
‎เสียใจด้วยนะ เธอทำได้แค่เขียนเรียงความเพิ่ม
‎แค่นั้นเหรอคะ เขียนเรียงความอีกชิ้น
‎แต่จะให้หนูเขียนอะไรอีกคะ
‎ฉันว่าเขียนได้อีกนะ
‎เรียงความชิ้นแรก…
‎เขียนออกมาได้ดีมาก วิชาการแน่นมาก
‎มีการใช้คำว่า "ทวิวิภาค" หลายครั้ง
‎- แต่ไม่ได้พูดถึงตัวเธอเลย ‎- แต่คุณรู้จักหนูนี่คะ
‎หนูโทรหาคุณทุกอาทิตย์
‎หนูบอกคุณคนเดียวว่าหนูใส่ฟันปลอมซี่นึง
‎ใช่ ก็จริง แต่ฉันอยากรู้ ‎ว่าทำไมเธอถึงเป็นคนแบบนี้
‎ถ้าจะให้ฉันแนะนำว่าควรเขียนยังไงนะ
‎ลงลึกกว่าเดิมหน่อย
‎ถ้าหนูเขียนไป แล้วจะมีโอกาสแค่ไหนคะ
‎ฉันไม่ถนอมน้ำใจละนะ
‎เราไม่ค่อยเอาคนออกจากรายชื่อสำรอง
‎แต่ไม่ใช่ว่าโอกาสเป็นศูนย์ ‎แปลว่าควรลองจริงมั้ย
‎ฉันรู้ว่าไม่ว่าจะไปเรียนที่ไหน ยังไง
‎อนาคตเธอต้องสดใสอยู่แล้ว
‎ค่ะ
‎ใช่
‎บายค่ะอักษรา
‎โอ้โฮ ลูกแม่สวยมากจ้ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎แม่คะ หนูมีเรื่องจะบอก
‎แม่ก็อยากคุยกับลูกเหมือนกัน
‎รู้มั้ย
‎แม่มานั่งคิดเรื่องความสำเร็จที่น่าทึ่งของลูก
‎และคืนพิเศษๆ คืนนี้
‎เลยทำให้แม่นึกถึงตอนที่พ่อชวนแม่ย้ายมาที่นี่
‎ตอนแรกแม่…
‎แม่ก็ไม่อยากมา เรามีปัญหากันแรงมาก
‎แต่พอแม่เห็นลูกตอนนี้
‎ลูกสวยมาก
‎และประสบความสำเร็จมาก
‎มันคุ้มค่าความลำบากจริงๆ
‎แค่นี้แหละจ้ะ
‎ก่อนคุยกับแม่ เดวี่รู้สึกแย่แล้วนะ
‎แต่ตอนนี้แย่ยิ่งกว่าเดิมหลายขุมเลย
‎เอาละลูก รีบไปได้แล้ว
‎เพื่อนๆ เอาลิมูซีนเห่ยๆ มารอแล้ว
‎ยินดีต้อนรับครับ ‎เป็นเกียรติมากที่ได้ขับรถให้ทุกคนในคืนนี้
‎ผมชื่อสตู สะกดแบบปกติ ส-ตู
‎เชิญพวกคุณนั่งตามสบาย เชิญดื่มเครื่องดื่ม
‎ที่แขกไปเวกัสเมื่อคืนเหลือไว้ได้เลย
‎นั่นวอดก้าเหรอ จัดมา
‎ว้าว ไม่น่าเชื่อเนอะ ‎ว่าสาวๆ ของเรากำลังจะไปงานพรอมปีสุดท้าย
‎แถมยังควงกันไปงานอย่างมีความสุข
‎แปลว่าพวกเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว และน่าจะรู้ตัว
‎ถ้าแต่ละคนไม่มัวแต่จมกับความทุกข์ภายในใจ
‎นี่เดวี่
‎พอเรากำลังจะไปงานสำคัญ ‎ฉันเลยคิดถึงเรื่องสำคัญขึ้นมา
‎เธออยากให้ฉันเป็นรูมเมตที่พรินซ์ตันมากแค่ไหน
‎ฮะ
‎มาก ต้องเป็นเลย
‎เหมือนกัน
‎ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้น เลยดีใจที่จะเป็น
‎ขอวอดก้ามั่งได้มั้ย
‎โห วอดก้าเพียวๆ เลยเหรอ
‎ได้ งั้นจัดไป
‎คนขับคะ ขับชมวิวหน่อยค่า
‎ได้ครับ เดี๋ยวผมพาขับขึ้นเขาเลย
‎เดวี่ มาเร็ว ถ่ายรูป
‎ทุกคน ในคืนที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในชีวิต ม.ปลาย
‎ฉันอยากบอกว่าฉันภูมิใจในตัวพวกเธอมาก
‎ได้รางวัลงานเทคแฟร์ ได้เข้าเรียนทุกที่
‎เรามาดื่มเพื่ออนาคตของพวกเธอ
‎ที่โคตรสดใสปิ๊งปั๊งกันเถอะ
‎แย่แล้ว
‎สตูพูดนะครับ คนขับลิมูซีนคนเดิม
‎มีใครตายเหรอ
‎ตายแล้วเดวี่ เธอเจ็บเหรอ
‎ฉันไม่ได้เข้ามหาลัย
‎ว่าไงนะ
‎ฉันไม่ได้เข้าที่ไหนเลย
‎พวกคุณโอเคมั้ย
‎ทางที่ดีอย่านอนนะ เผื่อมีเลือดออกในสมอง
‎ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
‎แล้วเราจะเปลี่ยนยางยังไง คุณมียางอะไหล่มั้ย
‎บอกเลยนะ นี่แหละยางอะไหล่
‎เมื่อเช้าผมก็ประสบอุบัติเหตุ
‎บนนี้ไม่มีสัญญาณเลย
‎ใช่ น่าจะต้องมีคนนึง
‎เดินลงไปซื้อยางใหม่ที่ร้านขายยาง
‎ผมไปเองก็ได้
‎แต่บอกเลยนะว่านี่ก็ชุดเต็มยศเหมือนกัน
‎บอกไว้เลย
‎อะไรเนี่ย
‎อยากระบายมั้ย
‎เอาวอดก้ามาย้อมใจได้มั้ย
‎ได้เลย
‎แพ็กซ์ ขอบใจอีกครั้งนะที่อาสาช่วยงาน
‎และช่วยพิสูจน์ว่าคณะกรรมงานพรอม
‎ไม่ใช่แค่ครูที่ไม่ได้รับเชิญไปงานพรอม
‎ครับ ยินดีครับ
‎แต่บังเอิญว่าตอนนี้ ‎เหลืองานเดียวคืองานเฝ้าห้องน้ำ
‎ฮะ ไม่ไหวนะ
‎เข้าใจ แต่แค่ต้องคอยดู ‎ไม่ให้เด็กๆ เข้าไปมั่วสุมในนั้นเอง
‎แล้วฉันทำไม่ได้ ‎เพราะนักเรียนมองฉันเป็นพวกเดียวกัน
‎แต่ดูสิ นายมีเพื่อนนะ
‎นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตหล่อๆ
‎ที่แพ็กซ์ตันได้เห็นภาพเปิดตัว ‎แบบสโลว์โมชั่นของคนอื่น
‎ที่สวยแจ่มมากมาย
‎ไง
‎คุณดูดีนะ
‎ขอบคุณ คุณก็ดูดีนะ
‎วันนี้เราสองคนอยู่ระดับล่างอีกแล้วสินะ
‎คุณคนเดียวแหละ
‎ฉันไม่เคยอยู่ระดับล่าง…
‎นั่นสินะ
‎ขอโทษนะเพื่อนๆ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหกชาวบ้านแบบนี้
‎แค่ไม่อยากบอกความจริงกับแม่
‎ไม่เป็นไร เราเข้าใจ
‎ต้องรีบบอกครูใหญ่กรับส์ ‎ไม่งั้นเดี๋ยวได้ไปออกทูเดย์โชว์แน่
‎เฮ้อ ทำไมฉันต้องโรคจิตตลอดด้วยนะ
‎ฉันชอบความโรคจิตของเธอนะ ชีวิตน่าสนใจดี
‎อืม ใช่
‎ขอโทษจริงๆ นะแฟ็บ ‎ที่เราจะไม่ได้เป็นรูมเมตกัน
‎ที่จริงฉันกำลังอยากบอกเธอเลย
‎ว่าฉันไม่อยากเข้าพรินซ์ตัน
‎- ฮะ ‎- ฉันอยากเข้าฮาวเวิร์ด
‎- สุดยอดเลย ‎- จริงเหรอ
‎จริง
‎ดีใจด้วยนะ
‎แล้วเธอจะทำยังไงเนี่ยเดวี่
‎ฉันต้องเขียนเรียงความให้ตัวเองได้เข้าเรียน
‎แต่เจ้าหน้าที่รับสมัครบอกว่าโอกาสน้อยมาก
‎อย่างน้อยเธอสองคนก็ไปได้สวย
‎ใช่ที่ไหนล่ะ ชีวิตฉันไม่สวยเลย
‎ยังไม่เคยได้งานที่มีบทพูดสักงาน
‎แต่ไม่เป็นไร เพราะฉันจะเรียนกำกับหนัง
‎เทรนต์แนะนำมา
‎เดี๋ยวนะ เธอคุยกับเทรนต์เหรอ
‎ก็คุยนิดหน่อย
‎เอล ใครๆ ก็ดูออก
‎เธอรักเทรนต์
‎ไปบอกเขาสิ
‎ว่าไงสาวๆ ผมลงไปถึงตีนเขาแล้ว
‎ล้มแค่สองครั้งเอง
‎แต่เราต้องลากรถลิมูซีน ‎แล้วขับรถคันนี้พาพวกคุณไปงานพรอม
‎พาเรากลับบ้านได้มั้ยคะ
‎แต่ฉันขอไปบ้านคนอื่นนะคะ
‎กว่าจะมาได้
‎ผมสั่งพีนัตบัสเตอร์พาร์เฟต์ไปตั้งสอง…
‎เอเลนอร์แล้ว
‎หวัดดี
‎ขอโทษนะที่ฉันไม่มีพีนัตบัสเตอร์พาร์เฟต์
‎ฉันมา…
‎เธอโอเคมั้ย ทำหน้าเหมือนเห็นแพะเลย
‎- หมายถึงเห็นผีรึเปล่า ‎- เปล่า
‎แพะก็แพะ
‎ฉันมาที่นี่
‎เพราะชีวิตเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน จริงมั้ย
‎คืนนี้รถลิมูซีนที่ฉันนั่งขับไปชน
‎แล้วฉันเพิ่งรู้ว่าเดวี่ นักเรียนดีเด่นของเรา
‎เข้ามหาลัยไหนไม่ได้เลย
‎ฮะ อะไรนะ
‎ว่าไง
‎โทษที ฉันลืมบอกว่ามีเพื่อนมาบ้าน
‎เอเลนอร์ ขอแนะนำให้รู้จักเบน
‎ทำไมเธอบอกว่าเดวี่ไม่ได้เข้ามหาลัย ‎เขาได้หมดทุกที่นี่
‎ไม่ใช่แบบนั้นเลย
‎เขาโอเคมั้ย
‎นี่เบน นายอ่านสถานการณ์ให้ออกสิ
‎เอเลนอร์แต่งตัวเหมือนนางเงือก ‎และเหมือนกำลังจะพูดอะไรดีๆ
‎ฉันเข้าใจ โทษที
‎โอเค เขาไปแล้ว พูดต่อได้เลย
‎ฉันจะบอกว่าถึงชีวิตจะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
‎แต่ฉันมั่นใจอยู่เรื่องนึง
‎ฉันอยากอยู่กับนาย
‎เยส! ฉันก็อยากให้เธอพูดแบบนี้แหละ
‎เธอหมายถึงอยู่แบบกุ๊กกิ๊กใช่มั้ย
‎ไม่ได้จะพาฉันไปตกระกำลำบาก
‎ใช่ แบบกุ๊กกิ๊ก
‎หยุดเลยชริมป์
‎ครูว่าเธอไม่ต้อง
‎ม้วนเสื้อกันหนาวเข้าห้องน้ำมั้ง
‎- ครูไม่เคยเห็นผมอึนะ ‎- ชริมป์
‎ขอบใจจ้ะ
‎เป็นไง รอบนี้ได้อะไร
‎- เหล้ารสลูกกวาด ‎- ว้าว
‎- แปลกใหม่ ‎- ใช่
‎ฉันอยากมาเป็นครูเพราะแบบนี้แหละ
‎ใช่
‎เราเปลี่ยนอนาคตของเด็กขี้เมาได้ทีละคนเลยนะ
‎แต่ผมอยากรู้จังว่าทำไมคุณถึงมาเป็นครู
‎ก็คือ ตอนฉันเรียน ม.ปลาย
‎พ่อแม่ฉันหย่ากันแบบไม่ดีเลย
‎เกรดฉันเลยตก
‎แต่มีครูคนนึงไม่ยอมให้ฉันสอบตก
‎มันฟังดูเฉิ่มนะ
‎แต่ฉันอยากเปลี่ยนชีวิตคนได้บ้าง
‎ไม่เห็นเฉิ่มเลย
‎ผมว่ามันเจ๋งออก
‎แต่รู้สึกว่าคุณจะทำไปแล้วนี่
‎ฉันรู้เรื่องที่คุณทำให้เอริคได้เข้าชมรมว่ายน้ำ
‎บ้าน่า ไม่ได้ทำอะไรเลย
‎ผมแค่เป่านกหวีด แล้วบอกเขาว่าห้ามจม
‎ไม่รู้คุณจะเชื่อมั้ยนะ
‎แต่ถ้าคุณอยากทำจริงๆ คุณทำได้แน่
‎ผมรู้สึกดีนะที่ได้ช่วยเขา
‎ถ้าได้ทำเป็นอาชีพก็ไม่เกี่ยง
‎แล้วงานนี้ก็มีอย่างอื่นที่ดีงามใช้ได้เหมือนกัน
‎อ๋อเหรอ
‎ใช่
‎อยากไปไหนด้วยกันบ้างมั้ย
‎ที่อาจจะไกลจากห้องน้ำหน่อย
‎ไปสิ
‎อยากไป
‎โย่ ช่วยหน่อยดิ
‎โบรดี้มันสูบ… แซลมอน
‎แต่ดันไปติดอยู่ตรงหน้าต่าง
‎โอเค
‎ไปเร็ว
‎(พรินซ์ตัน ‎พี)
‎เบน
‎โอ้โฮ เมื่อก่อนแพ็กซ์ตันชอบเข้ามาทางนี้เหรอ
‎มันโคลงเคลงมากเลยนะ
‎ไม่มีอะไรให้จับ นอกจากโครงไม้ระแนงคมๆ
‎เขาก็ปีนได้สบายๆ นี่
‎- ก็ดี ‎- ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันรู้เรื่องมหาลัยแล้วน่ะ
‎น่าสมเพชเนอะ
‎ไม่น่าสมเพชเลย
‎น่าสมเพชสิ
‎ติดรายชื่อสำรองและโดนปฏิเสธทุกที่
‎มันแปลว่าน่าสมเพช
‎เธอติดรายชื่อสำรองเหรอ
‎ใช่ พรินซ์ตัน
‎ก็ยังมีโอกาสสิ
‎ไม่มี
‎ต้องเขียนเรียงความอีกอัน แต่ฉันไม่เขียน
‎ฮะ เธอจะบ้าเหรอ
‎เปล่า มันเสียเวลา ฉันหมดความอดทนแล้ว
‎เดี๋ยวค่อยสมัครใหม่ปีหน้า
‎นี่เดวี่ เธอเป็นหลายอย่างนะ
‎คนบ้า คนโกหก คนเหงื่อออกเยอะ คนขับรถชุ่ย
‎- เฮ้ย จะด่ากันเพื่อ ‎- แต่เธอไม่เคยยอมแพ้
‎เขียนไปก็เท่านั้นแหละ
‎เพราะฉันไม่มีโอกาสได้เข้าอยู่ดี
‎ฉันเป็นคนที่เข้าใจ ‎ว่าเธออยากเข้าพรินซ์ตันแค่ไหน
‎แล้วก็พยายามดิ้นรนให้ได้เข้าไปเรียนสุดชีวิต
‎ถ้าฉันเป็นเธอ
‎ฉันคงอยากโดนอัดยาให้โคม่าไปเลย
‎นั่นสิ ก็ดีนะ
‎แต่ถ้าเธอไม่ลองทำทุกวิถีทาง เธอจะเสียใจนะ
‎นี่ เบน
‎ว่า
‎ขอโทษนะที่บอกว่านายใจร้ายตอนมาร์โกต์มาบ้าน
‎ที่จริงนาย…
‎ใจดีมากที่แวะมาพยายามปลอบใจฉัน
‎ได้ผลมั้ย
‎ก็ไม่ค่อย
‎แต่ฉันจะเขียนเรียงความ
‎ตอนเธอบอกว่าฉันใจร้ายน่ะ ฉันไม่โกรธเลยนะ
‎แต่ในสมองฉันคิดถึงอยู่เรื่องเดียว
‎ตอนที่เธอพูดว่าฉันบอกว่าเราไม่ควรคบกัน
‎ฉันอาจจะคิดผิดก็ได้นะเดวิด
‎คิดอะไรของลูกเนี่ย
‎แม่คะ ไม่ใช่อย่างงั้นนะคะ
‎เราไม่ได้ทำอะไรกัน เห็นมั้ย เสื้อผ้าอยู่ครบ
‎อะไรนะ
‎อ้าว เบนนั่นเอง แม่นึกว่าตุ๊กตาน่ะ
‎แต่ตอนนี้เห็นแล้ว ออกไปเลยนะ
‎เมื่อกี้ครูวอร์เนอร์เพิ่งโทรหาแม่
‎ลูกเข้าที่ไหนไม่ได้เลย ‎แล้วแถมยังโกหกแม่อีกเหรอ
‎โอเค หนูรู้… คือหนู… หนูไม่…
‎ไม่อะไร แม่ปล่อยให้ลูกจัดการเรื่องเรียนต่อเอง
‎เพราะแม่คิดว่าลูกจะมีเหตุผลได้ไงก็ไม่รู้
‎ลูกคิดอะไรอยู่ถึงสมัครแต่ไอวี่
‎ทำไมถึงโง่ขนาดนี้
‎แม่ไม่ได้ว่าลูกโง่ แม่… หมายถึง…
‎แม่ว่าค่ะ
‎แล้วแม่พูดถูก หนูโง่จริงๆ
‎ขอโทษนะคะที่ทำให้แม่เสียแรงย้ายมาจากอินเดีย
‎- เดวี่… ‎- หนูขออยู่คนเดียวได้มั้ยคะ
‎ได้จ้ะ
‎น่าตื่นเต้นนะที่เดี๋ยวเธอก็เรียนจบแล้ว
‎- เหรอคะ ‎- หมอตื่นเต้น
‎ทีนี้ก็ไม่ต้องฟังเรื่องสังคมเพี้ยนๆ ‎ในวงออร์เคสตราแล้ว
‎นึกว่าหมอชอบฟังหนูด่าพวกเครื่องเป่าซะอีก
‎ก็ชอบนะ
‎เป็นอะไร ทำไมเธอดูเศร้าจัง
‎ไม่รู้สิคะ
‎คงเพราะหนูไม่ได้เรื่องสักอย่างมั้ง
‎พูดอะไรเนี่ย ไม่ใช่ซะหน่อย
‎แค่ไหนคะ
‎ระหว่างคนห่วยแตกกับถังขยะ ไม่ได้เรื่องแค่ไหน
‎ตอนเจอเธอครั้งแรก ‎เธอต่อต้านและไม่ยอมรับรู้อะไรเลย
‎ไม่อยากคิดถึงความรู้สึกของตัวเอง
‎ความเจ็บปวด เรื่องฝังใจ
‎เอาแต่จะทำลายข้าวของ
‎วันไหนเธอจะเข้ามา ‎หมอถึงกับต้องเอาเซรามิกไปซ่อน
‎- ขอโทษค่ะ ‎- แต่ดูตอนนี้สิ
‎ดูสิว่าเธอมาไกลแค่ไหน
‎เธอเผชิญความเจ็บปวด จนกลายเป็นคนใหม่
‎ขอโทษนะที่หมอขี้แยไปหน่อย
‎แต่บางทีเมื่อก่อน
‎หมอก็เป็นห่วงเธอจริงๆ นะ
‎แล้วดูตอนนี้สิ
‎หมอภูมิใจในตัวเธอมาก
‎เธอรอดแล้ว
‎เธอคือผู้รอด
‎หมอพูดจริงเหรอคะ
‎เรื่องมหาลัยเนี่ย
‎แค่อุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ
‎เมื่อเทียบกับสิ่งที่เธอผ่านมาทั้งหมด
‎ถ้าตั้งใจ เธอทำได้ทุกอย่างแหละ
‎ขอบคุณค่ะหมอไรอัน
‎ขอบคุณที่ช่วยหนูนะคะ
‎แล้วก็ขอโทษที่ทำแจกันแตก
‎ไม่เป็นไร
‎มันไม่ค่อยสวยอยู่แล้ว
‎ฝ่ายรับนักศึกษาแอริโซนาสเตท ‎ต้องการเรียนสายกับใครคะ
‎ครับ ผมชื่อแพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะ
‎เพิ่งเข้าเรียนเมื่อต้นปี
‎แล้วสุดท้ายก็ดรอปเรียน
‎แต่ตอนนี้ผมว่าผมอยากกลับไปเรียน
‎แล้วย้ายมาเรียนวิทยาลัยครูแทนครับ
‎ฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของคุณค่ะ
‎ขอโทษครับ
‎เดี๋ยวคุยกับแผนกนักศึกษาปริญญาตรีนะคะ
‎ครับ
‎และยินดีด้วยค่ะที่จะกลับมาเรียนใหม่
‎ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‎หลังจากคุยกับหมอไรอัน
‎เดวี่ก็รู้ว่าต้องพิมพ์อะไรลงในเรียงความ
‎เมื่อนานมาแล้ว ‎มีคนบอกให้ฉันเขียนเรียงความเรื่องพ่อ
‎แต่ฉันไม่อยากทำ
‎เพราะรู้สึกเอาเปรียบพ่อและรู้สึกผิด
‎แต่ฉันคิดว่าคนที่อยากรู้จักฉัน
‎ต้องรู้จักพ่อฉันด้วย
‎ฉันอยากท้าวความว่าพ่อฉันเสียชีวิต
‎ตอนฉันอยู่มัธยมปลายปีแรก
‎ท่านจากไปต่อหน้าต่อตาฉัน ‎กลางคอนเสิร์ตออร์เคสตรา
‎ฉันเป็นเด็กอายุ 15
‎ที่ต้องเห็นคนที่รักที่สุดในชีวิต
‎จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
‎แต่ฉันไม่อยากพูดถึงความตายของพ่อ
‎การใช้ชีวิตของพ่อ หล่อหลอมฉันขึ้นมาเป็นแบบนี้
‎พ่อเป็นคนร่าเริงและมองโลกในแง่ดีเสมอ
‎พรินซ์ตันเป็นความฝันที่พ่อกับฉันคิดขึ้นมาด้วยกัน
‎ที่ฉันยึดติดกับพรินซ์ตันมากขนาดนี้
‎เพราะฉันยังไม่อยากปล่อยพ่อไป
‎ดินแดนระหว่างแม่น้ำสองสาย
‎แต่ถ้าคุณไม่ยอมรับฉัน ก็ไม่เป็นไรค่ะ
‎เพราะถึงยังไงพ่อก็อยู่กับฉัน
‎ตลอดไปอยู่ดี
‎แต่ถ้าคุณบังเอิญมีที่ให้ฉันเรียน
‎ฉันสัญญาว่าจะไม่ด้อยค่ามันเลยแม้แต่วินาทีเดียว
‎เพราะนี่ไม่ใช่ความฝันของฉันแค่เพียงคนเดียว
‎คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ