Para sa mga makakalimutin sa inyo,
walang college na tumanggap kay Devi, wala talaga.
Malaking problema talaga 'to.
Anong sigaw 'yon? May daga na namang pumasok sa vent?
Teka.
-May balita na ba sa entrance exams mo? -Opo.
'Wag mo akong ibitin.
Paano sasabihin ni Devi sa mom niya na wala siyang naipasa?
Na nasira na niya ang kinabukasan niya?
Na palpak ang nag-iisang anak ng nanay niya?
Kanna, sige na. Saan ka pumasa?
Sa lahat.
Ang sagot ay hindi niya sasabihin.
Diyos ko!
Sobrang galing!
…PUMUNTA SA PROM
Hi, Akshara, si Devi Vishwakumar 'to.
'Di ko alam kung nakita mo, pero parang aksidente akong nailagay sa wait-list.
O baka prank 'yon,
na nauunawaan ko, at nakakatawa naman, ayos lang.
Pakitawagan mo ako.
Parang sablay na serve ang isip ni Devi, umiikot nang wala na sa kontrol.
Devi Delishwakumar, isa kang henyo!
-Congrats! -Ano?
Nakapasok ka sa bawat Ivy?
Tinawagan ng mom mo ang mom ko. Nakakabilib 'yon.
Kumakalat na ang kasinungalingan.
Pero napakasakit ding sabihin ng totoo.
Heto na tayo.
Malapit nang maging Hollywood star si Eleanor,
magiging roommates na kami ni Devi sa Princeton.
-Gusto mo pa ring mag-Princeton, 'di ba? -Oo.
Gusto kong mag-Princeton.
Natupad natin ang pangarap natin
no'ng freshman tayo,
at ngayong gabi, magse-celebrate tayo sa senior prom natin.
Gaano kagaling 'yon?
Oo nga, prom.
Buong buhay na hinihintay ni Devi ang gabing 'to sa high school,
pero gaya ng karaniwang Devi, gumawa siya
ng malaking gulo, 'di tuloy niya ito ma-enjoy.
Tama, ang galing nga.
Siya nga pala, kakausapin ko si Ms. Warner.
Excited na ako.
Aalis na rin ako. Ipapakita ko si Gears sa National High School Tech Fair,
ide-debug ko pa siya. Nag-download siya ng video ng CrossFit,
at nanghuhula na ng BMI ng mga tao.
At marami ring exciting na nangyayari sa 'kin,
kaya kailangan ko nang asikasuhin.
Magkita tayo mamaya!
Hi, Ms. Warner. Gusto mo akong makausap?
Ayaw kong nakikipag-usap, pero kailangan kitang kausapin.
'Di ka na pumapasok sa klase,
at 'di ka nagpasa ng assignment nang ilang linggo.
Ano'ng nangyayari?
Dahil nakapasok na ako sa Columbia,
'di ko na itatapak sa silinyador ang bagong Jordans ko.
Hayaan mo akong itapak ang luma kong Skechers sa likod mo,
dahil kung itutuloy mo 'to, babagsak ka,
babawiin ng Columbia ang pagtanggap sa 'yo.
Imposible raw 'yon sabi ni Trent.
Si Trent Harrison?
'Yong grade 13 na laging nagsasabit ng bag sa fire alarm?
Sa kaniya ka kumukuha ng payo sa pag-aaral mo?
Diyos ko.
Naku po, napakarami kong gagawin.
Uy. Ano'ng ginagawa mo rito?
Kinukumusta lang ang mga kaibigan ko.
Ayos ka lang?
Mukhang malungkot ka.
Totoong malungkot, hindi parang "nagpapraktis umiyak."
Oo. Nakita ko ang mom ko no'ng isang araw.
Nakita mo ang mom mo?
Sinuntok mo ba siya o ano?
Hindi na ako galit.
Naaawa lang ako sa kaniya.
Isinakripisyo niya ang buong buhay niya
para sa career na hindi mangyayari.
Natatakot akong matulad sa kanya.
Nagbibiro ka ba? Kakayanin mo 'yan.
Ikaw ang pinakatalentado sa buong mundo.
Alam mo ba kung ilan ang walang trabahong talentadong aktor sa LA?
At lahat ay nagdarasal na lang na piliin sila ng direktor.
Magdirektor ka na lang.
'Di 'yon masamang ideya.
Pwede akong matutong mag-direct
at gumawa ng proyekto kung saan ako aarte,
gaya ni Greta Gerwig, o marami pang problemadong lalaking direktor.
Ang ibig kong sabihin, suntukin mo sa ulo ang direktor,
kaladkarin sa cabinet, nakawin ang damit,
tapos magpanggap na siya para makuha mo ang parte mo.
Pero maganda rin ang ideya mo.
El-Bell, papasok na ako. Ayaw kong mag-ikatlong taon bilang senior.
Pero 'di ako nag-aalala sa 'yo.
Pinaninindigan ko ang sinabi ko sa'yo dati.
Isa kang shooting star.
Ms. Warner, may alam ka bang college
na pwedeng tumanggap sa parehong araw, 'yon sanang prestihiyoso?
Naku. Do'n ka na lang kaya sa back up school mo?
Bakit hinayaan mo akong gawin 'yon? Dapat kinumbinsi mo ako.
Maniwala ka, gusto ko.
Ikinalulungkot ko, Devi. May mga wait-list man lang ba?
Princeton lang.
Ang tanga ko. Bakit inisip kong makakapasok ako sa mga eskuwelahang 'yon?
Dahil dapat. Mahusay kang estudyante.
Pero ilampung libo
ang mahuhusay na estudyanteng nag-a-apply sa mga 'yon.
Ano na'ng gagawin ko?
Nasa wait-list ka pa rin.
Pwede ka pang makapasok.
Pero paano kung hindi ako makapasok?
Eh 'di, mag-apply ka ulit sa susunod na fall. 'Di pa katapusan ng mundo.
Hindi, Ms. Warner.
Katapusan na 'to.
Sinilip na namin ang ibang booth, wala silang panama sa inyo ni Gears.
Talaga? Diyos ko po.
Si Dr. Leela Tye ba 'yon? Hurado ba siya rito?
Sino si Leela Tye?
Siya ang pinuno ng Robotics sa Howard at sobrang astig niya.
Hala, pupunta siya rito.
-Hi. Ako si… -Dr. Tye.
Alam ko po. Ako si Fabiola Torres, at ito ang robot ko, si Gears Brosnan.
Ganda ng pangalan. Ipakilala mo si Gears.
Nakaka-detect siya ng carbon monoxide, nakakapagbuhat,
at mahusay siyang magpayo sa pakikipagrelasyon.
Para sa magagaling ang mga relasyon, hindi para sa lahat.
Cute 'yon.
Hindi ka tumawa. Maaalala ko 'yan.
Teka, nagre-react ba siya sa 'kin?
High school ka pa lang, nakagawa ka na ng totoong artificial intelligence?
'Di ko tatawaging "artificial." May tunay na pagkatao si Gears.
Sobrang nakakabilib.
Mas nakakabilib kaysa sa ginawa kong beltbag na pang-charge?
-Oo. -Magaling. Salamat sa oras n'yo.
May papasukan ka na bang college?
Napakahusay ng engineering department ng Howard.
Kaya nga po nag-apply ako do'n.
Siguradong marami kang pagpipiliang eskuwelahan,
pero kaya rin ako nag-Howard
ay dahil sa misyon nilang gawing inclusive ang larangan ng robotics.
Diyos ko.
Gano'n ang gusto kong gawin sa team namin sa school.
No'ng naging captain ako, puro mga lalaki ang miyembro,
pero malayo na ang narating namin,
at mas mabango na ang lab ngayon.
Sigurado ako.
Masyado yata akong deretsahan dito,
pero kung plano mong mag-Howard, may opening sa lab ko.
Gusto kong mag-mentor ng baguhan,
at sa tingin ko, babagay ka ro'n.
Talaga? Ako?
Oo, ikaw.
Kailangan ko pang mag-ikot dito,
pero sana makita kita sa taglagas.
Pwedeng oo, pwedeng hindi.
Maraming nagkakainteres kay Fab at Gears sa ngayon.
Sorry. Pagpasensiyahan n'yo siya. Ibababa ko ang kumpiyansa niya.
Tumawag na kayo ng bumbero,
dahil may nakaramdam dito ng spark sa pagkokolehiyo.
Umalis si Devi sa opisina ni Ms. Warner
na mas bagsak ang loob kaysa sa ponytail ni Trent.
Nasira na niya ang sarili niyang kinabukasan,
kaya kailangan niyang magtapat sa nanay niya.
May mas mahirap pa ba ro'n?
Batiin natin si Devi Vishwakumar.
Nabalitaan kong natanggap siya sa bawat eskuwelahan sa Ivy League.
Magbihis ka sa Lunes, kasi tatawagan ko ang lahat ng reporter.
Naku po, mas masama nga 'yon.
Uy, D, nabalitaan ko. Galing no'n.
David?
Ayos ka lang?
Hi.
Oo.
Masusuka rin ako kung pumasa ako sa lahat.
Congrats. Nakakaloka 'yon.
Tama, "nakakaloka" nga 'yon.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Nagka-senioritis ako at nawalan ng ganang mag-aral,
kaya pinatawan ako ng probation.
'Di ako pwedeng mag-prom, at kailangan kong humabol
para 'di bawiin ng Columbia ang pagtanggap sa 'kin.
Ano?
Paano mo naisusugal ang mahalagang oportunidad na 'yon?
Alam mo bang napakaraming papatay para diyan?
Alam ko, sorry na. Inaayos ko na nga, e.
Sasampalin mo ba ako?
Hindi.
Kailangan mo ng tulong?
Talaga?
Magka-calculus ka imbes na mag-celebrate kayo ng fans mo?
Tama na nga. Tanggapin mo na lang ang tulong.
Nagtago si Devi buong araw at ginawa ang assignment ni Ben,
at nakauwi na siya ngayon,
naghahanda na dapat
para sa pinakamahiwagang gabi sa buhay niya.
O baka hindi.
-Hello. -Uy, Devi.
Si Akshara 'to ng Princeton.
Sorry, natagalan akong tumawag.
Marami akong tinawagan kanina.
Okay. Ano nang mangyayari sa wait-list?
Magdadasal na lang ba ako,
o magbibigay ka ba ng account number?
Naku, magkakatsansa ka lang 'pag gumawa ka ng dagdag na essay.
Gano'n? Susulat ulit ng essay?
Ano'ng masasabi ko na 'di ko pa nasasabi?
Sa tingin ko, may masasabi ka pa.
Ang una mong essay ay…
Napakahusay ng pagkakasulat, sobrang akademiko.
Maraming ulit na ginamit ang "dichotomy."
-Pero 'di ipinakita kung sino ka. -Pero kilala mo na ako.
Linggu-linggo kitang tinatawagan.
Ikaw lang ang nakakaalam na may pustiso ako.
Totoo, pero gusto kong malaman ang dahilan kung bakit ka ganyan.
Payo lang sa pagsusulat ng essay na 'to,
magpalalim ka pa.
'Pag ginawa ko 'yan, ano'ng tsansa ko?
'Di na ako magpapalabok pa.
Bihira kaming pumili mula sa wait-list,
pero may tsansa pa rin, subukan mo lang, okay?
At alam kong kahit ano'ng mangyari, saan ka man pumunta,
maganda ang kinabukasan mo.
Oo nga.
Sige.
Bye, Akshara.
Ay. Kanna, napakaganda mo.
Salamat.
Mom, may sasabihin ako.
Gusto rin talaga kitang makausap.
Alam mo,
iniisip ko ang nakakabilib mong tagumpay,
sa espesyal pa na gabing ito,
at naalala ko no'ng niyaya ako ng dad mo na lumipat dito.
At, alam mo, noong una,
ayaw ko. Nagtalo talaga kami.
Pero tinitingnan kita ngayon,
napakaganda,
matagumpay,
at naiisip kong sulit ang lahat ng hirap.
'Yon lang, ma.
Nanliliit na si Devi bago ang pag-uusap na 'to,
pero ngayon, bumaon na siya sa gitna ng Daigdig.
Sige na, bilisan mo.
Nasa labas na ang mga kaibigan mo sakay ng sosyal na limo.
Welcome. Isang karangalang ihatid kayo ngayong gabi.
Ako si Stoo, ang spelling ay S-T-O-O.
Kaya mag-relax lang kayo, at i-enjoy ang mga inuming
iniwan ng mga inihatid ko kagabi sa Vegas.
Vodka ba 'yon? Wow.
Wow, maniniwala ba kayong papunta na sa senior prom ang mga dalaga natin?
At masasaya silang maging date ang isa't isa?
Ipinakikita nito ang tunay na maturity nila, na mapapansin nila
kung 'di sila sekretong nahihirapan sa kani-kanilang problema.
Uy, Devi.
Dahil papunta tayo sa isang milestone, iniisip ko lang ang mga darating pa,
at naisip ko kung gaano kahalaga na maging roommates tayo sa Princeton.
Ano?
Oo, sobrang mahalaga.
Gano'n din sa 'kin.
Gusto ko rin 'yon, kaya mabuti at mangyayari 'yon.
Pwedeng pahingi rin ng vodka?
Wow, nilalagok n'yo talaga ang vodka?
Mag-party tayo.
Mamang driver, do'n tayo sa magandang ruta.
Okay. Papunta na tayo sa bundok.
Devi, sige na. Halika rito.
Guys, sa pinakasagradong gabing ito ng high school,
gusto ko lang sabihing proud ako sa inyo,
nanalo sa mga tech fair at pumasa sa lahat ng entrance exam.
Kaya tagay para sa kinabukasan n'yo.
Napakaliwanag!
Naku!
Si Stoo ito, ang driver ng limo sa unahan.
May namatay ba?
Diyos ko, Devi, nasaktan ka ba?
'Di ako nakapasok sa college.
Ano?
Hindi ako nakapasa sa kahit ano.
Ayos lang kayo?
Siguro 'wag kayong matulog, sakaling nagdurugo ang utak niyo.
Salamat sa payo.
Ano'ng gagawin natin sa flat na gulong? May spare ba?
Ang totoo niyan, 'yan na ang spare.
Naaksidente rin ako kaninang umaga.
Walang signal dito.
Mukhang kailangang may bumaba
sa Pep Boys para bumili ng bagong gulong.
Sige na nga, ako na.
Para lang alam n'yo, pormal na damit din 'to, ha.
Para lang alam n'yo.
Naku.
Gusto mong pag-usapan?
Ilabas siguro natin 'yong vodka?
Ako na.
Pax, salamat ulit sa pagbo-volunteer,
at pagpapatunay na ang faculty prom committee
ay 'di lang mga titser na 'di naimbitahan sa prom nila noon.
Oo, sige.
Kaso lang, pagbabantay na lang sa banyo ang trabahong bakante.
Ano? Naku naman.
Sorry. Sisiguruhin mo lang na walang iinom o maninigarilyo sa loob,
na 'di ko kaya, kasi tropa ang tingin sa 'kin ng mga estudyante.
Pero 'di ka naman mag-iisa.
Sa unang pagkakataon sa maganda niyang buhay,
si Paxton ay nakakaranas ngayon ng slow-mo na pagpasok,
at grabe, ang ganda.
Hi.
Ang ganda mo.
Salamat. Ikaw din.
Mukhang opisyal nang mababa ulit ang status natin.
Ikaw lang.
'Di pa naging mababa ang status ko sa…
Tama.
Sorry talaga.
'Di ko inakalang kakalat 'yon.
Ayaw ko lang sabihin ang totoo sa mom ko.
Ayos lang. Naiintindihan namin.
Dapat kong sabihin kay Principal Grubbs bago niya i-book ang The Today Show.
Bakit ba lagi na lang akong baliw?
Gusto ko ang kabaliwan mo. Pinapasaya mo ang buhay.
Sige.
Sorry, 'di tayo magiging roommates, Fab.
Ang totoo, iniisip ko kung paano sasabihin sa 'yo
na ayaw ko sa Princeton.
-Ano? -Gusto ko sa Howard.
-Ang galing no'n. -Sa tingin mo?
Oo.
Masaya ako para sa 'yo.
Ano na'ng gagawin mo, Devi?
Susulat pa dapat ako ng essay para maalis ako sa wait-list,
pero napakaliit na ng tsansa ko, sabi ng admissions officer.
At least, matagumpay kayong dalawa.
Hindi ako matagumpay.
Wala pa akong nabu-book na may isang linya man lang.
Pero okay lang, kasi mag-aaral akong mag-direct.
Si Trent ang nakaisip.
Teka. Kinakausap mo si Trent?
Wala 'yon.
El, halata naman.
Mahal mo si Trent. Dapat sabihin mo sa kaniya.
Nakarating rin ako sa wakas sa baba ng burol.
Dalawang beses lang nadapa.
Pero ipapahila natin ang limo, at ihahatid kayo sa prom nitong truck.
Pwedeng ihatid mo na lang kami pauwi?
Ibang bahay naman ang gusto kong puntahan.
Sa wakas.
Nag-order ako ng Peanut Buster Parfait…
Eleanor…
Hi.
Sorry, wala akong Peanut Buster Parfait para sa 'yo.
Nagpunta ako rito…
Okay ka lang? Para kang nakakita ng goat.
-Ghost ba ang ibig mong sabihin? -Hindi.
Okay.
Nagpunta ako rito
kasi maraming hindi tiyak sa buhay, 'di ba?
Kanina nga, bumangga ang limo namin,
at nalaman kong si Devi, ang pinakamahusay na estudyante,
ay 'di pumasa sa kahit isang college.
Teka, ano?
Hi.
Sorry, may kasama pala ako.
Eleanor, ito si Ben.
Ano'ng "hindi nakapasa si Devi sa college"? Nakapasa siya sa lahat.
Ang totoo niyan, kabaligtaran ang nangyari.
Ayos lang ba siya?
Ben, bakit 'di mo unawain ang nangyayari dito?
Nakadamit pangsirena si Eleanor at mukhang may magandang sasabihin.
Sige. Pasensiya na.
Okay, wala na siya. Pakituloy mo na.
Ang gusto kong sabihin ay kahit na maraming hindi tiyak,
sigurado ako sa isang bagay.
Gusto kitang makasama.
Ayos! 'Yon ang gusto kong sabihin mo.
Ibig sabihin, bilang magkarelasyon, 'di ba?
Hindi magka-team sa The Amazing Race?
Oo, bilang magkarelasyon.
Okay, Shrimp,
'di mo kailangan ng nakarolyong sweater sa banyo.
-'Di mo alam paano ako dumumi. -Shrimp.
Salamat.
Ano naman 'yan?
-Laffy Taffy schnapps. -Wow.
-Bago 'yan. -Ayos.
Ito mismo ang dahilan kaya napunta ako sa pagtuturo.
Oo nga.
Hinuhubog natin nang paunti-unti ang kinabukasan ng mga lasinggero.
Curious lang ako. Bakit mo naisipang maging titser?
Noong high school ako,
magulo ang diborsyo ng mga magulang ko,
at bumaba ang grades ko.
Pero may isang titser na 'di pumayag na bumagsak ako.
Parang corny,
pero gusto kong makatulong tulad no'n.
'Di naman corny 'yon.
Tingin ko, astig 'yon.
Parang may gano'n ka nang ginawa.
Nabalitaan ko 'yong kay Eric sa swim team.
Naku. Halos wala naman akong ginawa.
Pumito lang ako at 'ka ko, 'wag malulunod.
Pero sa tingin ko,
kaya mo 'to kung gugustuhin mo.
Maganda sa pakiramdam na matulungan siya.
Okay lang kung gano'n ang trabaho ko.
At may iba pang maganda sa trabahong 'to.
Talaga?
Oo.
Gusto mo bang lumabas?
Sa mas malayo siguro sa banyo?
Oo naman.
Mukhang maganda 'yan.
Kailangan namin ng tulong.
Sinusubukan ni Brody na humithit ng salmon,
pero naipit siya sa bintana.
Okay.
Halika.
Ben?
Pambihira. Gano'n pumasok si Paxton noon?
Sobrang delikado no'n.
Walang mahawakan liban sa matatalim na patpat.
Mukhang nadalian naman siya.
-Ayos. -Ano'ng ginagawa mo rito?
Nabalitaan ko 'yong sa entrance exams mo.
Nakakaawa, 'di ba?
Hindi nakakaawa, ha.
Nakakaawa kaya.
Ang tanggihan at ma-waitlist sa lahat ng aplikasyon mo
ang kahulugan ng nakakaawa, kaya…
Na-waitlist ka?
Oo, sa Princeton.
Kaya may pag-asa ka pa.
Wala na.
Pinagagawa pa ako ng essay. Ayaw ko na.
Ano? Sira ka ba?
'Di ko na sasayangin ang oras ko, tapos na ako.
Mag-a-apply na lang ulit ako sa susunod.
Devi, maraming tawag sa 'yo.
Baliw, sinungaling, pawisin, barumbadong drayber…
-Hoy, masakit 'yan, ha. -Pero hindi ka palasuko.
Wala nang magagawa 'yan,
kasi wala akong pag-asang makapasok.
Kung may nakakaalam man ng kagustuhan mong mag-Princeton
at kung pa'no mo pinagsikapan 'yon, ako 'yon.
Kung ako 'yan,
ipagdarasal kong ma-comatose na lang ako.
Oo nga, gusto ko 'yan.
Pero kung 'di mo susubukan, pagsisisihan mo.
Uy, Ben?
Ano 'yon?
Sorry kung tinawag kitang salbahe no'ng nandito si Margot.
Ang totoo niyan…
sobrang bait mo na pumunta ka pa rito para palakasin ang loob ko.
Nakatulong ba?
Hindi gaano.
Pero susulat ako ng essay.
No'ng tinawag mo akong salbahe, 'di ako nabahala.
Pero ang paulit-ulit sa utak ko ay
no'ng pinaalala mo sa 'kin na ako ang nagsabing 'di tayo pwede.
Baka mali ako, David.
Ano 'to?!
Mom, nagkakamali ka.
Walang nangyari. Kita mo? Nakadamit kami.
Ano?
Ay, Ben. Akala ko manika.
Pero ngayong nakikita na kita, umalis ka na.
Katatawag lang ni Ms. Warner.
Wala kang naipasang entrance exam, nagsinungaling ka pa?
Okay, alam ko… 'di ko lang kayang…
'Di mo kayang ano? Hinayaan kitang asikasuhin 'yan
kasi akala ko magtitino ka.
Bakit mo naman naisip na sa mga Ivy lang mag-apply?
Bakit ang tanga mo?
'Di naman tanga. Ibig sabihin…
Tanga nga.
Tama ka, tanga ako.
Pasensiya na kung lumipat kayo mula sa India para lang sa wala.
-Devi… -Pwede mo akong iwanan muna?
Sige.
Malapit ka nang grumadweyt. Exciting 'yon.
-Talaga? -Para sa 'kin, oo.
'Di ko na maririnig ang weirdong panlipunang politika sa orchestra.
Akala ko gusto mo 'pag kinukwento ko ang mga pangit na woodwinds.
Gusto ko rin naman.
Ano'ng nangyayari? Bakit mukha kang malungkot?
Hindi ko alam.
Siguro dahil sobrang palpak ako.
Ano'ng sinasabi mo? Hindi ka palpak.
Paano?
Ano'ng panukat mo? Mula sa talunan hanggang basurahan?
Noong una kitang makilala,
sarado ka at galit na galit.
Ayaw mong malaman ang nararamdaman mo,
ang sakit at trauma mo.
Gusto mo lang magbasag.
Kailangan kong itago ang lahat ng babasagin ko bago ka pumasok.
-Sorry. -Pero tingnan mo ang sarili mo.
Tingnan mo ang narating mo.
Hinarap mo ang trauma mo, at lumabas ka sa kabilang dako.
Sorry kung medyo nagiging emosyonal ako,
pero may mga pagkakataon
na sobrang nag-alala ako sa 'yo.
Tingnan mo ang sarili mo ngayon. Ipinagmamalaki kita.
Nakaraos ka.
Isa kang survivor.
Seryoso ka ba diyan?
Itong pagkokolehiyo mo,
maliit na pagsubok lang 'to
kumpara sa lahat ng nalampasan mo na.
Magagawa mo ang lahat ng gusto mo.
Salamat, Dr. Ryan.
At salamat sa tulong.
At sorry, nabasag ko ang vase mo.
Ayos lang 'yon.
Medyo pangit naman 'yon.
Arizona State Admissions. Saan ko dadalhin ang tawag mo?
Hi. Ako si Paxton Hall-Yoshida.
Nag-enrol ako noong simula ng taon,
at nag-drop out kalaunan,
pero ngayon, iniisip kong bumalik
at lumipat sa undergraduate Teachers College…
Sir, 'di ko kailangan ang kwento ng buhay mo.
Pasensiya na po.
Ikokonekta kita sa Undergraduate Admissions.
Sige.
At congrats sa pagiging Sun Devil ulit.
Salamat. Salamat.
Pagkatapos makipag-usap kay Dr. Ryan,
sigurado na si Devi sa sasabihin sa essay na 'to.
May nagsabi noon na ikwento ko sa college essay ang tatay ko.
Pero ayaw ko,
kasi pakiramdam ko ay mapagsamantala at mali 'yon.
Gayunman, walang ibang paraan para makilala talaga ako
nang hindi siya nakikilala.
Namatay ang tatay ko
noong freshman ako sa high school,
at namatay siya sa harap ko sa isang orchestra concert.
Fifteen lang ako noon,
at nakita ko ang taong pinakamamahal ko sa buong mundo
na nawala sa harap ko.
Pero 'di ko pagtutuunan ang pagkamatay niya.
Nahubog ako ng naging buhay niya.
Siya ang taong walang hanggan ang saya at optimismo tungkol sa mundo.
Katunayan, magkasama naming binuo ang pangarap sa Princeton.
Sa tingin ko, kumapit ako sa Princeton
para patuloy na makakapit sa kaniya.
Lupa sa pagitan ng mga ilog.
Pero kung hindi ninyo ako tatanggapin, magiging okay din ako,
dahil hindi siya mawawala sa akin.
Lagi siyang nasa tabi ko.
Pero kung may lugar pa ako sa inyo,
pangakong hindi ko babalewalain ang bawat segundo,
dahil tutuparin ko ang pangarap na iyon hindi lang para sa akin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mark Vincent Baracao