SERIAL NETFLIX
Po kilku tygodniach randkowania
związek naszych gołąbeczków był coraz gorętszy.
Miał już temperaturę pokojową.
Bo cieplej się nie da, gdy dwie hinduskie mamy
ciągle krążą w pobliżu.
I choć niewiele się działo,
Devi już dawno nie była taka szczęśliwa.
Devi.
Tak?
Spójrzcie na nich.
Nikt nie zaprzeczy, że jest między nimi chemia.
Którą teraz przekierują w godzinne mizianie się stópkami.
…NIE WYLĄDOWAŁAM W ŁÓŻKU Z CHŁOPAKIEM
Muszę się gdzieś zamknąć z Desem.
Przez nasze mamy
możemy się tylko panicznie całować, gdy nie patrzą.
Jajniki mi skręca.
To brzmi boleśnie.
Nie muszę jeszcze uprawiać seksu,
ale chciałabym się z nim położyć.
Jasne.
To irytujące, bo poza tym świetnie nam się układa.
To może być mój najlepszy związek.
Wiem, że ta poprzeczka jest bardzo nisko,
ale jestem naprawdę szczęśliwa.
Musisz się jakoś pozbyć mamy z domu, żebyście zostali sami.
Gdyby się o tym dowiedziała, skończyłabym jak Roszpunka.
A może urządzisz wieczór gier, zaprosisz nas oraz Desa i jego przyjaciół,
i kiedy będziemy grali w kalambury,
wymkniecie się na górę, żeby wylądować w parterze?
Dobra. Podoba mi się ten pomysł,
ale jak pozbyć się mamy?
Nienawidzi ludzi i właśnie kupiła puzzle na 1000 kawałków.
Dziewczęta, chcecie bilety na Shen Yun?
Chiński balet, który reklamuje się w szkolnej gazetce?
Tak. Bogactwo kolorów i dźwięków.
To był prezent dla klubu książki,
ale wywalili mnie, bo ciągle proponowałam Obcą.
W sumie to chętnie wezmę te bilety, pani Paloma.
Cudownie. Miejsca są na tyłach drugiego balkonu.
Miłej zabawy.
Te bilety były przepustką Devi, żeby spędzić trochę czasu z Desem.
Dziwne.
Mówi chłopak, z którego wyciągali gówno w szpitalu.
Dzień dobry, śliczne istoty.
Spędziłam weekend w Ojai, obcując z waszymi dziełami.
To było potężne i zmysłowe przeżycie,
aż mnie z nóg ścięło.
Co powiedziawszy, proszę, oto wasze rysunki gruszek.
Margot. Brutalny i chaotyczny.
Brawo. Piątka z plusem.
Trent, zakwestionowałam wszystko przez tę gruszkę. Piątka z dwoma plusami.
Dziękuję, pani Nuni. Stałem się gruszką, żeby ją narysować.
Wiem o tym.
Ta była zła. Dwója z minusem.
Co?
Nie zrozumiałeś zadania?
Mieliśmy narysować gruszkę. Margot ma identyczną.
Nie powiedziałam „narysować”. Mieliście uchwycić gruszkę.
Nie widzę drogi, którą przebyła. Ani jej potrzeb.
Potrzeb?
Ona potrzebuje piątki z plusem.
Jeśli chcesz lepszą ocenę, musisz odkryć swoją głębię, Ben.
Możesz powtórzyć zadanie. Margot udzieli ci korepetycji.
Mnie się nie udziela korepetycji.
To ja udzielam korepetycji.
Nie martw się. Będę delikatna.
Co o tym myślicie?
Gotowe na shenyuńskie przeżycie?
Nie rozumiem. Nauczyciel ci je dał?
Żądał czegoś w zamian?
Nie. To była pani Paloma.
Spokojnie. Nikt tu nikogo nie molestuje.
Zawsze chciałam to zobaczyć, ale nie na tyle, żeby płacić za bilety.
Czy ta smutna nauczycielka nie miała biletów na Wredne dziewczyny?
Jestem Reginą.
Te bilety są na piątek.
Rhyah i Des przychodzą wtedy na kolację.
Rhyah ma bilet.
Według TripAdvisor to „magiczna uczta dla zmysłów,
i to wielogodzinna”.
A co ty będziesz robiła w tym czasie?
Może zaproszę przyjaciółki na gry.
Eleanor i Fabiolę. Może Des chciałby przyjść.
Nalini nie była głupia.
Wiedziała, że Devi jest zakochana.
Ale była też głupia, bo nie miała pojęcia, że z wzajemnością.
A wkrótce i namacalnie.
Pozwolę na ten wieczór gier. I pozwolę dać się porwać
ekscytującemu światu gimnastyki artystycznej.
To będzie ważny wieczór, nie tylko z powodów erotycznych.
Pierwszy raz spotkam przyjaciół Desa ze szkoły prywatnej.
Kupiłam Monopoly Milionerzy, żeby czuli się jak w domu.
No tak. To eleganciki.
Czy Eleanor i ja mamy się odstawić?
Mam koszulkę z napisem „Paryż”, a Eleanor nieźle udaje Jackie Onasis.
Nie, bądźcie normalne.
Cześć. Przepraszam, wzięłam twój telefon.
Myślałam, że to mój kalkulator. Wielki ten powerbank.
Wiem. Bajer, nie?
Ma dość mocy, żeby odpalić z niego auto.
Moja dziewczyna jest nerdką. Do zobaczenia.
Jesteście słodkie. Jak wam idzie?
- Dobrze. - Więc co to za ton?
Nie wiem.
Nie udało nam się odtworzyć pierwszego pocałunku.
Myślałam, że to początkowa niepewność.
Ale trwa tygodniami.
Może zabierz ją do łazienki, w której się pocałowałyście?
Cofam to. Obleśny pomysł.
Może za dużo od nas wymagam.
Możemy być w dobrym związku,
choć nie rozbieramy się nieustannie, prawda?
PACZKA DOSTARCZONA!
Przywieźli mi jadalny stanik, który zamówiłam.
Wybacz, Fab.
Mój pokój jest gotowy.
Wygląda jak skromny burdel.
Świece zapachowe, jedwabne poszewki,
apaszka zarzucona na lampę.
Jest tak ciemno, że wpadłam na drzwi.
To bardzo nastrojowe.
Nie tylko Devi czeka gorący wieczór,
bo przyniosłam Mózgownicę.
W to się gra cztery godziny, a zasady są strasznie skomplikowane.
Może pogramy w butelkę?
W Mózgownicy też się kręci taką strzałką.
Potem odgrywasz jakieś wydarzenie albo robisz zadanie z dzielenia.
Cześć.
Hej.
Bajer. Uwielbiam Mózgownicę.
Jestem Addison.
Ja Flabby.
Fabiola.
A Parkera poznałyście na debacie.
Oczywiście.
Cześć wszystkim. To co, pogramy?
Naprawdę będziemy grać?
To nie bujda dla rodziców?
Nie.
Ale to będą gry po bandzie.
Jak Scrabble z przekleństwami.
- I tak są w słowniku… - Cicho.
Nieważne. Byle był alkohol.
Tak. Już za moment. Przepraszam.
Kurde. Tak się skupiłam na świeczkach do seksownej sypialni,
że zapomniałam o alkoholu.
Macie coś?
Płyn do płukania jamy ustnej.
Napiszę do Trenta.
Alkohol jest w drodze, ale dopóki czekamy,
w lodówce są od dawna trzy litry Mountain Dew.
Rozgazował się, ale cukier i kofeina zrobią swoje.
Może twoja mama ma jakieś pigułki?
Na pewno ma coś na biegunki.
Spokojnie.
Mam coś o wiele ciekawszego od alkoholu.
Karta Pana Gwizdka oznacza, że ktoś gwiżdże,
a przeciwna drużyna rzeźbi wskazówkę z gliny.
Myślałem, że coś ciekawszego od alko to gaz rozweselający.
Alkohol jest w drodze?
Powinien być, ale nastąpił zwrot akcji.
Trentowi skonfiskowali dowód w monopolowym.
Słuchaj. Mattie urządza imprezę.
Możemy tam iść?
Nie mogę na trzeźwo uporać się z emocjami.
Nie. Zostańcie.
Przykro mi. Rodzice Parkera się rozwodzą.
Dziś nocuje u mnie. Powinienem robić to, na co ma ochotę.
Chciałam, żebyśmy spędzili trochę czasu sami.
Też tego chcę, ale tak jakby nie mam wyjścia.
Stary, chodźmy.
Przepraszam.
Devi przegrywała 0 do 2.
Nie zbliżyła się ani do przyjaciół Desa, ani do jego ciała,
a teraz czekała ją partyjka Mózgownicy na trzeźwo.
- Cześć. - Paxton?
Co słychać?
I Trent.
Paxton mnie uratował.
Sprzedawca nie uznał prawa jazdy cioci Judy,
choć wyglądamy identycznie.
Bum.
Tak. Malibu.
Zawsze przez nie rzygam.
Paxton, jesteś moim bohaterem.
Nie przejmuj się. To nic.
Dobra, korepetytorko. Jestem.
Korepetytuj mnie.
Żebym lepiej rysował czy coś.
Rany. Przyszedłeś z otwartą głową i szacunkiem do mojej pracy.
Musisz przyznać, że to bzdura.
Mogę podpisać to „Banksy” i opchnąć za milion.
Aresztowaliby cię za oszustwo. I nie, sztuka nie jest bzdurą.
Chciałabym zostać artystką.
Więc to było obraźliwe. Pójdę sobie.
Nie. Margot, przepraszam.
Nie wiem, jak to zrobić.
Potrzebuję pomocy.
To znaczy, że potrzebujesz korepetycji?
Niech będzie. Potrzebuję korepetycji. Źle rysuję.
Nie rysujesz źle. Rysunek jest zły, bo ci nie zależy.
Na czym? To gruszka. Nie ma znaczenia.
Nie ma znaczenia, bo jej go nie dałeś.
- Rysując ją, wyrażasz siebie. - Jak? Co nas łączy?
Zabiję, jeśli powiesz „figura”.
Wyluzuj, spójrz na gruszkę
i poszukaj jakiejś więzi.
Co czujesz?
Głód.
Dobra. Nie wiem.
Jest smutna i obita.
Dobry początek. Co jeszcze?
Jest samotna i odkryta.
Wszyscy się na niego gapią i go oceniają.
Zapamiętaj to uczucie.
I rysuj.
Uwielbiam, kiedy to robi.
W sumie Mózgownica była super.
Widzisz. Mówiłam.
To w co gramy teraz? Znane osoby?
Tak. Wszyscy piszemy nazwiska znanych osób.
Tylko bez artystów wodewilowych z XIX wieku,
o których nikt nie słyszał.
Jak się pisze „Ratajkowski”?
Nie wiem, czy Phoebe się ucieszy, że o niej pomyślałeś.
Phoebe ją kocha.
Ma w szafce jej ciążowe zdjęcie.
No i zerwaliśmy.
Naprawdę?
Nie wiedziałam. Przykro mi.
Tak. Parę tygodni temu. Ale to dobrze.
Była miła,
ale chyba potrzebuję kogoś, kto stawia mi wyzwania.
Mam już nazwiska.
Mamy na nie jakąś miskę albo czapkę?
Paxton, przyniesiesz coś?
Nie trzeba. Ja pójdę.
A ja zadbam o drinki.
Znowu whiskey z płatkami śniadaniowymi?
Chętnie. Jest jak herbata bąbelkowa.
Rewelka ta twoja impreza.
Wszyscy się świetnie bawią.
Jak chcesz się obściskiwać z Desem, to teraz.
Masz rację. Powinniśmy iść na górę.
Żeby mieć czas, zanim mama wróci.
I powinnam sprawdzić, co z tymi palącymi się świeczkami.
Wiesz, naprawdę jesteś inna w tym związku.
Jesteś spokojna i pewna siebie.
Może to dlatego, że Des chodzi do innej szkoły.
Nie zna kujonki Devi z Sherman Oaks.
Zna tylko Devi po godzinach,
która jest fajna i nie była w kronice obok nauczycieli.
Jakby co,
- Devi z Sherman Oaks też jest fajna. - Dzięki, El.
A teraz idźcie odkryć swoje ciała. Potem mi opowiesz.
A fe.
Ale jasne.
Zaraz przyjdę. Trent nie lubi zielonych płatków.
Dobra.
To będzie proste.
Prowadzi serial dokumentalny Witamy na Ziemi
- o ekosystemie… - Will Smith.
Tak.
Czemu nie „Bajer z Bel-Air” albo „ojciec Jadena i Willow”?
To byłoby dobre.
Pójdziemy na górę?
Tak.
Zaraz. Gdzie Parker?
Nie, nocuję u Desa,
bo nie chcę widzieć ciebie ani mamy.
Co ci do tego, czy jestem pijany?
Hałas, który słyszeli,
spowodowała rakieta, która była bardzo ważna dla Devi.
Popatrz, kanna.
Tatuś kupił kawałek historii tenisa na eBayu.
John McEnroe jako ostatni wygrał Wimbledon drewnianą rakietą.
I to jest ta rakieta?
Nie, to była zapasowa rakieta, którą miał w torbie. Ale była jego.
To najcenniejsza rzecz, jaką mam.
Cenniejsza od PlayStation, o którym mam nie mówić mamie?
Tak. I o niej też nie mów mamie.
Nie była tania.
Parker, czy mogę…
Jak chciałem zrezygnować z łucznictwa, mówiłeś, że my nie odpuszczamy.
Ale ty możesz zrezygnować z mamy?
Wyluzuj, Parker. Nic ci nie jest?
Dawaj rakietę.
Nie możesz grzebać w cudzych rzeczach. To jest cenne.
To czemu leżała na stercie śmieci?
Hej.
Wszystko gra? Widziałem, jak tu biegłaś.
Tak, wszystko gra.
Parker się upił i obijał wszystko w garażu
starą rakietą taty, a ja się wkurzyłam.
Przykro mi. To chyba idiota.
Będziesz tu przywoływać duchy,
czy te świeczki są dla nowego chłopaka?
Chciałam być romantyczna czy coś.
Zaraz. Dla mnie nic takiego nie robiłaś.
Ta apaszka jest super.
Nie wiem. Martwiłabym się, że uznasz, że to śmieszne.
Nie, to jest fajne.
Świeczki tworzą seksowną, ale i relaksującą atmosferę.
Chcesz zejść na dół?
Do konkursu wiedzy chcę mieć w ekipie kogoś,
kto nie jest Trentem.
Jasne.
Czekaj.
Co? Leci mi krew od kolczyka w nosie?
Nie chce się zagoić.
Nie, po prostu…
Cześć.
Parker chciał przeprosić.
Przepraszam, że waliłem rzeczy rakietą. To było bezmyślne.
Powinienem szanować twoje stare śmieci.
Dziękuję.
Chyba już sobie pójdziemy. Do zobaczenia.
Dwie prawdy i kłamstwo.
Mam kozła, nienawidzę groszku, a moim ojcem chrzestnym jest Bill Nye.
Ten popularyzator nauki?
Nie żartuj sobie.
Jeśli to prawda, musisz mi powiedzieć.
Żeby, ale nie. To kłamstwo.
Masz kozła?
Tak. Zachowuje się jak pies.
Addison, idziemy.
Miło było was poznać.
Nam też było miło cię poznać.
To co teraz? Domino?
Pocałuj mnie.
Najlepiej, jak potrafisz.
- W tej chwili? - Tak.
- Czy my się tylko przyjaźnimy? - Co?
Nie. Jak to?
Nasz pierwszy pocałunek był spontaniczny i dlatego wydawał się ekscytujący.
Ale odkąd jesteśmy razem, przygrywa nam smutny puzon.
- A teraz ty i Addison… - Nic nas nie łączy.
Ten rumieniec mówi mi, że to się powinno zmienić.
Jesteś najlepszą osobą, jaką znam,
więc chciałam, żebyśmy do siebie pasowały.
A ty jesteś najlepszą osobą, jaką ja znam. Więc chciałam być twoją dziewczyną.
Ale muszę odpocząć od moli książkowych.
Muszę znaleźć sobie miłego, atrakcyjnego osiłka.
Możemy się dalej przyjaźnić?
Oczywiście, że pozostaniemy przyjaciółkami.
Jesteś moją dziewczyną.
Platonicznie.
Wszystko gra? Tak szybko wyszedłeś.
Coś niesamowitego. Witaj.
- Cześć. Jak Shen Yun? - Bardzo ciekawe.
Nigdy nie widziałam równie akrobatycznego pokazu
antykomunistycznej propagandy.
Zaskoczyła mnie setka kobieta,
robiąca fiflaki nad grobem Marksa.
Spokojnie, kanna. Zachowałam dla ciebie trzy miętówki.
Dzięki, pati. Miło, że dobrze się bawiłyście.
A ty? Udało ci się wygrać?
Nie, byłam jedną z przegranych.
W co przegrałaś? W Boggle?
To za dużo liter. Kto ma na to czas?
Dziękuję, pani Nuni,
że mogłem podejść do tego drugi raz.
Tym razem chyba jest lepiej.
Spójrzmy.
Co za ewolucja.
Widzisz, jaka ta gruszka jest żywa w porównaniu z tą?
W sumie tak.
Świetna robota, młody człowieku.
Dziękuję, pani Nuni.
Chcesz usłyszeć ocenę?
No tak. Oczywiście.
Piątka z plusem.
O mało nie zapomniałeś zapytać o ocenę? Rany.
- Jeden wieczór rysowania i co się stało? - Nie wiem. To coś nowego.
Wiesz, czuję się zrelaksowany po korepetycjach.
- Sztuka jest terapeutyczna, co? - Może taka być.
Zwłaszcza dla tłumiących emocje dupków.
To nieuprzejme. Niczego już nie tłumię.
Gruszka mnie zmieniła. Jestem rozemocjonowanym artystą.
Lepiej zapnij pasy, dziś rysujemy szpachelkę.
Przygotuj chusteczki.
Szpachelki są zajebiście smutne.
Devi, czemu milczysz?
Znowu jesteś zła, że nie mówię ci, jacy celebryci mnie odwiedzają?
Przysięgałam.
Widziałam, jak Kiernan Shipka stąd wychodzi.
Ale nie o to chodzi.
Mówiłaś, że twój chłopak wyszedł po tym, jak zobaczył cię z Paxtonem.
Boisz się, że źle zrozumiał to, co zobaczył?
Tak, boję się tego,
ale mogę to naprawić.
Mój tata miał taką starą rakietę.
To była jego ulubiona rzecz.
A ja zapomniałam o jej istnieniu,
dopóki ten dzieciak nie zaczął się nią bawić.
Omówmy to.
Jak się czułaś, gdy ją zobaczyłaś?
Nie wiem. Źle.
Tak dobrze się bawiłam z Desem,
że zapomniałam być smutną sierotą.
Nie zauważyłam, że rzeczy taty trafiły do pudła ze śmieciami.
Devi, mówisz mi, że byłaś ostatnio szczęśliwsza
i rzadziej odczuwałaś napady smutku.
To znaczy, że wracasz do siebie. Znowu możesz być nastolatką.
To nie znaczy, że mniej kochasz tatę.
Ale i tak zawaliłam. Jakbym go obraziła.
Wygląda na to, że ta rakieta była ważna dla was obojga.
Może możesz jakoś ją uhonorować.
Kiedy moja kotka zdechła,
ozłociłam jej obróżkę,
żebym mogła ją nosić jak bransoletkę.
Devi, znowu mnie nie słuchasz?
Nie. Jestem w szoku, że jest pani kociarą.
Rety.
To wszystko zmienia. Kupowane czy adoptowane?
Nie powie mi pani.
Ale czuję się lepiej, doktorko. Dziękuję.
Proszę bardzo.
Devi zrozumiała, że skarb ojca mógł pozostać na widoku.
I choć nie mogła ozłocić rakiety jak burżujskiej obróżki,
mogła zawiesić ją na widoku i codziennie doceniać.
Nikt by nie pomyślał, że pinezka to jest dobre rozwiązanie.
Devi, co tu robisz?
Mama zmieniła zdanie co do probiotyków? I dobrze. Jest rozregulowana.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Muszę pogadać z Desem.
Przypadkiem zabrał mój kątomierz po naszej wspólnej nauce.
Dobrze. Des, Devi przyszła.
- Cześć. - Idę do sklepu.
To wyglądało, jakbyśmy robili coś podejrzanego,
ale Paxton to tylko przyjaciel.
Głaskał cię po twarzy. Przyjaciele tak nie robią.
Nie głaskał mnie po twarzy.
Wycierał mi smarki. Przyjaciele mogą to robić.
Obiecuję, że możesz mi ufać.
Wiem. Po prostu tamtego wieczoru nie byłem pewny siebie.
Czemu?
Bo twój były to przystojniak,
a ty jesteś fajną, piękną dziewczyną.
- Przepraszam. - Co powiedziałem?
Nic. Po prostu nikt mnie tak wcześniej nie opisał. Nigdy.
Jak cię zwykle opisują?
Des, muszę ci coś powiedzieć.
Jestem frajerką.
Jestem bardzo niepopularna w mojej szkole,
więc nie masz się czym martwić.
Nie domyśliłeś się po tym, że debatuję?
Klub dyskusyjny jest w mojej szkole na topie.
Gnoimy osiłków.
Zwróciłam uwagę,
że macie nietypowo atrakcyjnych ludzi w drużynie.
Ale twoja dziewczyna jest frajerką.
Wcale nie.
Trzymam się mojej wstępnej oceny.
Jesteś wspaniała.
I atrakcyjna.
No…
Dziękuję. Ty też jesteś atrakcyjny.
Dziękuję.
Skarbie, gdzie jest moja karta…
Nie trzeba wieszać tej chwili na ścianie.
Pozostanie żywa w pamięci Devi już na zawsze.
Napisy: Krzysiek Ceran