NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To jest Ben Gross,
piętnastolatek z Sherman Oaks w Kalifornii.
A ja jestem Andy Samberg, aktor, producent, scenarzysta i pseudoraper.
Cóż, mam wiele wcieleń.
Możecie się zastanawiać,
czemu Andy Samberg jest narratorem historii tego chłopca.
Jego tata to mój adwokat i mam u niego dług,
ale Ben wygląda na dobrego dzieciaka, więc chętnie to robię.
Świeżo po udanym skoku na wino i zmianie przeciwniczki w sojuszniczkę,
Ben czuł się królem świata, a przynajmniej obrad Modelu ONZ.
Już wkrótce upragniony złoty młotek
miał się znaleźć w jego dziwnej walizeczce.
Gwinea Równikowa prosi o pozwolenie na użycie przeciw USA broni jądrowej.
Na nieszczęście Bena
jego nowa sojuszniczka znów została przeciwniczką.
Co jest, Devi?
Co?
Nic. To ty na mnie patrzysz.
Czy Ben wyobraził sobie ich miłą wczorajszą rozmowę?
Powiedział coś dziwnego, gdy upił się grigio?
Na domiar złego mieli jechać sześć godzin, a Ben zostawił AirPody w hotelu.
Dzień dobry.
Co powiesz na towarzysza podróży?
Sałatki jajecznej? Mam dodatkowe łyżki.
Nie, dziękuję.
...NIE BYŁAM NAJBARDZIEJ SAMOTNYM CHŁOPCEM ŚWIATA
Hej, skarbie. Nie mam czasu.
Jadę na warsztaty samorealizacji do Santa Barbara.
Przecież już tam byłaś.
Nie, byłam na kursie uważności w Santa Clara.
To zupełnie różne, choć równie ważne filozofie.
Jasne. Baw się dobrze.
To nie jest zabawa. To praca...
nad sobą...
żebym mogła być lepszą mamą dla ciebie.
Muszę lecieć.
Wiesz co? Byłabym zapomniała.
Miałeś wielki turniej debat.
Dostałeś szóstkę?
Właściwie to był Model...
Tak, było świetnie.
Dobra robota.
Kiedy wrócę, uczcijmy to wspólną kąpielą dźwiękową.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Rodzice Bena mieli wyjątkowy styl wychowawczy...
w ogóle go nie wychowywali.
Choć w szkole grał głośnego i bezczelnego,
w domu był kolejnym cichym, samotnym dzieciakiem.
David S. Pumpkins i jego Beat Boy Skeletons. LOL.
Zamiast wrzucać lamerskie żebrolajki,
podyskutujmy o sensownych teoriach na temat Ricka i Morty’ego.
Kiedy fora się rozrastają,
w niesforną Radę Ricków się zmieniają.
JUTRO O 7.30 MECZ CLIPPERSÓW Z TATĄ I SHIRĄ
Cześć, tato. W sieci piszą, że Kawhi jest w dobrej formie.
Fantastycznie. Szykuje się ekstra mecz, kolego.
Do końca gimnazjum Ben miał dwóch bliskich ziomali. Byli to:
Brian Lakestone, odwożony do szkoły na motorze,
i Garret Von Kaenel, potrafiący wybekać muzę z Gry o Tron.
Ale poszli do innych liceów,
więc kiedy Ben zaczął chodzić z Shirą, trafił do jej paczki.
Niestety jej paczka była do dupy.
Wychwalanie krągłości to też stygmatyzacja ciała.
Bo jak mam się czuć, nosząc rozmiar zero?
Ja się tak czuję nawet z podwójnym zero.
Cieszysz się na mecz, Shirs?
O Boże, skarbie. Zapomniałam.
Obiecałam Zoe, że pójdę z nią na stylizację brwi.
Ale to wyjście planowaliśmy od dwóch miesięcy.
Musisz dzisiaj stylizować brwi?
A widziałeś mojego Snapchata?
Przyda się na Insta.
Fotka przy boisku na meczu NBA też zapewniłaby kupę lajków...
Może gdyby grali Lakersi,
ale moi fani nie chcą oglądać, jak Billy Crystal obżera się nachos.
Clippersi są lepsi od Lakersów od lat.
Nieważne.
Ktoś chce bilet Shiry?
- Nie. - Nie.
Rewelka.
Znowu? Stary.
Cześć, chłopaki. Jak leci?
Obaj lubicie sport, prawda?
Któryś z was chce iść na mecz Clippersów? Mam wolny bilet.
Z tobą czy samemu?
Nie. Ze mną i z moim tatą.
Ale tylko jeden z nas? Obaj nie możemy?
Mam tylko jeden bilet.
A nie byłoby to dziwne?
Przecież tak naprawdę się nie kumplujemy.
Ale znamy się od przedszkola.
Może gdybyśmy wcześniej coś porobili razem.
Myślałem, że może teraz zaczniemy.
Nieważne. Zapomnijcie, że spytałem.
To było dziwne, nie?
No. Nigdy z nami nie gada.
Ale jeśli ty nie pójdziesz,
my możemy pójść z twoim tatą.
- Czemu na to nie wpadłem? - Właśnie.
Jestem z siebie dumny, że przyszło mi to do głowy.
Jak ci minął dzień? A przynajmniej jego pierwsza połowa?
Kochanie?
- Co robisz? - Zrób tak. To słodkie.
Uśmiechnij się szerzej.
Dobrze.
Masz pryszcza.
Mam ci go wycisnąć?
Nie chcę.
No dobrze.
Mogę to nagrać?
- No... - Uśmiech.
Niestety Shira dostała w trakcie wiadomość i zostawiła twarz Bena w ohydnym stanie.
Wiecie co? Macie szczęście.
Przeprowadzimy dziś prawdziwy eksperyment chemiczny.
Takie grzeczne Breaking Bad.
O co chodzi?
Mogę iść do pielęgniarki? Chyba wypiłem zepsute mleko.
Skąd wiesz, że było zepsute?
Powąchałem je i pachniało jak zepsute.
A smakowało jeszcze bardziej jak zepsute.
Ledwo wypiłem drugą szklankę.
Zgadnij, kto dzisiaj idzie z tatą na mecz Clippersów.
Super miejscówka.
Mam wolny bilet, ale tylko dla kogoś, kto przeprosi...
Zamknij się. Jestem na ciebie zła.
Nie rozumiem dlaczego. Co takiego strasznego zrobiłem?
Pomyślmy.
Nie wiem. Może rozpaplałeś, że sypiam z Paxtonem.
Wkurzył się.
Czemu się przez to wkurzył?
Nieważne.
Po prostu się nie wtrącaj i wróć do lizania tyłków nauczycielom.
Proszę o ciszę. Nikt nie powinien wrzeć...
poza tą zlewką z nadmanganianem potasu.
Proszę pani, zaraz ja tak zrobię, jeśli nie pójdę do pielęgniarki. Proszę!
Czemu Devi chciała ukryć,
że sypia z kimś tak niedostępnym?
Przy Paxtonie wszystkie chłopaki czuły się do niczego.
Od czwartej klasy miał włochate pachy!
Czyżby skrzywdził czymś Devi?
Co to w ogóle Bena obchodzi?
Chciałeś czegoś?
Co?
Patrzyłeś na mnie.
- Wcale nie. - Tak. Gapiłeś się.
Spoko. Często tak mam.
- Nie kwapiłem... nie gapiłem się. - To co robiłeś?
Lubisz Clippersów?
Co?
Nic.
Nieważne.
Oj!
Zwykle wyszczekany Ben zapomniał języka w gębie.
Nie szkodzi. Liczyło się tylko to, że wkrótce idzie na mecz z tatą
i że będzie zarąbiście.
Przepraszam cię bardzo, ale nie dam dzisiaj rady.
Sprawa Kanye jest naprawdę skomplikowana.
Idźcie z Shannon na mecz beze mnie.
Sprawa Kanye faktycznie była skomplikowana.
Chciał opatentować słowo „muzyka”.
Mimo że Ben powinien był się tego spodziewać, i tak się zasmucił.
Beznadzieja. Możesz to przełożyć?
Typowe. A ona ma na imię Shira.
Tak zrobimy. Powodzenia w pracy.
- Hej, Patty. - Słucham, mój słodki książę.
Wyprasowałam ci skarpetki na mecz.
Są cieplutkie.
Przypomniałem sobie, że mam dużo zadane,
więc chyba nie pójdę.
Nawiasem mówiąc,
tata też ma za dużo pracy.
Pracoholizm jest u nas chyba dziedziczny.
Może chcesz bilety?
A może pójdziemy razem?
Zabrałabym mrożone winogrona w torbie Ziploc.
Nie. Muszę... coś napisać
i zająć się... nauką i takimi rzeczami.
No to zostanę tu z tobą.
Może zbudujemy fort z poduszek i obejrzymy Shreka?
Nie trzeba, Patty.
Powinnaś pójść na mecz ze swoimi synami.
Jesteś kochanym chłopcem.
Ustawię się przed armatą z koszulkami
i przyniosę ci pamiątkę.
Dzięki.
Myślisz, że będzie tam Billy Crystal?
Lepiej się pomaluję.
#brwi #dbamosiebie
#przyszłośćjestkobietą
Billy Crystal częstuje nachos sąsiadkę, a ona odwdzięcza się
mrożonymi winogronami ze swojej torebki.
Nawet sułtan westernu nie oprze się zdrowemu przysmakowi.
Znam ją. To moja gosposia. Kiedy Billy poznał Patty.
Chyba znam cię z forum Ricka i Morty’ego.
Mieszkasz w LA?
Od urodzenia. LOL.
LMAO. Ja też.
Jadę do North End Pizza w Burbank obejrzeć mecz.
Chcesz dołączyć?
Jasne, stary. Będzie szłitnie.
WŁĄCZAM MONITORING...
Ben wszedł do pizzerii, ciesząc się na spotkanie
z innym nastoletnim fanem komedii.
AreolaGrande007?
Areola. Hej.
To ja, TheRealPickleRick69...
z Reddita.
No wiesz, tego agregatora linków.
No dobrze. To nie jest nastolatek.
Cześć.
Hej, stary. Świetnie cię poznać.
Naprawdę mam na imię Rick.
Siadaj i częstuj się pizzą.
Na razie nie będę się przedstawiał.
Myślałem, że będziesz młodszy. Masz 69 w ksywie.
Bo urodziłem się w 1969 roku.
Ale serce mam młode. Kocham kreskówki.
Tak jak ty.
Ciekawe, co jeszcze nas łączy. Pewnie dużo.
Będę szczery. Wyczuwam tu coś podejrzanego,
więc sobie pójdę.
Rozumiem. Jestem pięćdziesięcioletnim ubezpieczycielem z Tarzany.
Ale też fanem Ricka i Morty’ego
i nie mam z kim o tym pogadać.
Chciałem kupić do biura Pana Miszuka. Koledzy patrzyli na mnie jak na Jerry’ego.
Byłoby miło pogadać z bratnią duszą,
ale... zrozumiem, jeśli chcesz iść.
Ben poczuł dziwnie wzruszenie.
Jakie miał prawo go oceniać?
Był równie samotny, a Ricka i Morty’ego też dzieli duża różnica wieku.
Mimo to mają razem frajdę.
Wiesz co? Masz rację.
Przepraszam, że byłem niegrzeczny.
Po prostu zjemy pizzę i pogadamy o kreskówkach.
To normalne.
Prawda?
Uważaj. Ta pizza jest gorąca.
Lepiej na nią podmuchaj.
Wolniej.
Tak, właśnie tak.
To nie jest normalne. On nie chce tylko gadać. Pryskaj stamtąd!
- Zdecydowanie już pójdę. - Proszę.
To wcale nie musi być dziwne.
Naprzód, Clippersi.
Ben był wytrzymały.
Ilekroć doświadczał problemów, a wczoraj był prawdziwy kanał,
zawsze szybko stawał na nogi.
Wyszarpnął szufladę.
Tak, jest smutny.
SPRAWDZIAN Z CHEMII
CYCKI
Co jest, kurde?
O nie. Pomyliłem się.
Myślałem, że masz karalucha na twarzy. Pełno ich w szkole.
Ale to tylko gigantyczny pryszcz.
Nic nie szkodzi.
Lepiej idź się zbadać.
Ponoć jeśli pryszcz za bardzo urośnie, może przesączyć się do mózgu i zabić.
Jasne. Pójdę.
Chyba dobrze, że dałem ci z liścia, bo mogłem ci doradzić.
Jasne. Dziękuję.
Nie ma za co.
Czekaj. Mecz Clippersów był kozacki. Musiało być spoko siedzieć tak blisko.
Miło cię widzieć, Benjaminie.
Ponoć masz nieproszonego gościa.
Rzadko miewam pryszcze.
To pewnie tylko wrośnięty włos z brody.
Nie. Wygląda jak zwykły pryszcz.
Brody zbytnio nie widać.
Dobrze się golę. To pewnie dlatego.
Na pewno.
Zrobię ci zastrzyk z kortyzonu.
Naprawdę muszę ci podziękować, Benjaminie.
Trzymasz Devi w stanie gotowości.
Ona mnie również.
Co wieczór przy stole ględzi o waszej rywalizacji.
„Ben Gross zdał celująco matmę i historię. Przepisz mi adderall, żebym go pokonała”.
Ma obsesję.
Co wieczór jecie razem kolację?
Oczywiście. Jak rodzina.
Ale ważne, że jesteś bystry i czeka cię świetlana przyszłość.
Rodzice są pewnie dumni.
Po tak smętnej dobie ten banał był kroplą, która przepełniła czarę.
Teraz cię lekko ukłuję.
I gotowe.
Cholera.
Wiedziałam, że trzeba było kupić markowy krem znieczulający.
Wszystko w porządku?
Tak.
Po prostu... dawno z nikim nie jadłem kolacji.
Biedactwo.
Wszystko gra. Moje życie jest zarąbiste.
Nawet nie wiem, skąd te łzy.
Może jestem uczulony na zastrzyk.
Albo... coś w tym stylu. Był w nim pyłek pszczeli?
Nie było.
Dodaję tylko jedno chili. Inaczej może zdominować smak.
Mamy dziś wyjątkowego gościa na kolacji.
Kamalo, obniż odpowiednio poziom ostrości.
Tylko nie to!
Kiedy czekał w kuchni wroga na kolację zaoferowaną z litości,
zawstydzenie Bena sięgnęło zenitu.
Czemu jesteś taka niemiła?
Bo jest beznadziejny.
Znoszę go na co dzień w szkole,
a teraz jeszcze w domu?
No to, Benie...
czym się interesujesz?
Bardzo lubię...
To człowiek, który jest bardzo smutny.
Płakał dziś w moim gabinecie.
Tak bardzo, że musiałam wycierać fotel z łez.
To nie mój problem!
Mamy świeżo wyczyszczoną wentylację. Głos zaskakująco dobrze się niesie.
Ma duże kłopoty z rodzicami i dziewczyną
i wyskoczył mu wyjątkowo paskudny pryszcz.
Upuściłam rondel...
Myślałam, że hałas będzie dłuższy.
- Kwękasz, że nie gościmy twoich kolegów. - On nim nie jest.
Dlaczego?
Jest miły, mądry i nie kupiłby narkotyków, bo wygląda jak kapuś.
Nie możesz choć raz być grzeczna?
Przynajmniej powiedziała „miły” i „mądry”.
To bardzo dobre przymiotniki.
Nazwała mnie też kapusiem.
To powód do dumy. Policja nie pracuje z byle kim.
Benie, tak miło cię gościć w moim domu,
miejscu, które zwykle uważam za azyl przed wrogami.
Devi, obiecałaś, że będziesz grzeczna.
Mówię, że miło go gościć.
Jeśli chcesz zatrzymać telefon,
musisz być bardziej uprzejma.
Powiedz nam, czego nauczyłaś się dziś w szkole.
Dobrze.
Tangens theta równa się sinus theta przez cosinus theta. Zadowolona?
Nadzwyczaj.
Ja się nauczyłam, że jeśli pójdziesz do sklepu bez portfela,
kasjer sam zapłaci za zakupy,
a nawet da ci swój numer dla bezpieczeństwa.
A ty brałeś udział w tym zorganizowanym na ostatnią chwilę Modelu ONZ.
Nie na ostatnią chwilę.
Przygotowywałem się miesiącami.
Ale Devi pojechała bez przygotowania, a i tak zrobiła furorę.
- Naprawdę? Dlaczego? - Bez powodu.
To była idealna okazja, żeby zbombardować Devi w odwecie.
Wie pani, jaka jest Devi. To prawdziwa petarda.
O nie. Co takiego zrobiła?
Zamiast tego...
postanowił odpuścić.
Nic złego.
Wcieliła się w rolę Gwinei Równikowej z wielką pasją.
Żaden początkujący nie zrobił wcześniej takiego wrażenia.
Dosłownie zrównała rywali z ziemią.
Wygląda na to, że niezła z ciebie dyplomatka.
Brawo.
Moim jedynym zajęciem pozalekcyjnym było kąpanie zniedołężniałej babci.
Walczyła za każdym razem.
- Naprawdę? - Nie.
Kiedy to ostatnio Ben jadł rodzinną kolację?
Pewnie w maju 2018, kiedy odwołano lot taty na Billboard Music Awards.
I choć ta kolacja miała w menu upokorzenie, kłótnie, groźby
i zbyt pikantne jedzenie,
wciąż była rodzinną kolacją.
A to było fajne.
Hej.
Dzięki, że mnie nie wsypałeś.
Zachowywałam się ostatnio jak dupek,
więc zasłużyłabym na to.
Czasem fajnie jest spieprzyć komuś dzień,
ale dziś nie miałem ochoty.
Co ci się stało? I dlaczego płakałeś w gabinecie mamy?
Tylko przez tę wielką krostę na twarzy?
Nic takiego się nie stało. Czułem się... przybity.
Czemu? Twój lokaj odszedł?
Próbuję się otworzyć. Poza tym nie ma już lokajów.
- Teraz to zarządcy domu. - Przepraszam.
Dlaczego jesteś przybity?
Sam nie wiem.
Czasem wydaje mi się, że jestem zawodnikiem NBA, ale...
nieważne, ile razy trafię, tata i tak mnie olewa,
a dziewczyna jest ze mną tylko dla kasy.
Wolałabym raczej metaforę z mojej bajki,
czyli plotek o celebrytach lub oświadczyn w sieci,
ale chyba łapię, o co ci chodzi.
Przepraszam też, że skopałem sprawę z Paxtonem.
Nie skopałeś.
Może gdybym siedział cicho, mielibyście szansę.
Nigdy nie spałam z Paxtonem.
Co?
Nigdy z nim nie spałam.
Pozwoliłam innym w to wierzyć.
Czyli jest zły, bo kłamałaś na ten temat.
Teraz to ma sens.
Było naprawdę blisko.
Tak blisko, jak może być bez całowania.
Zdjął koszulkę, a ja spękałam.
- Wiem. Jestem ofiarą. - Ty jesteś ofiarą?
Byłem tak samotny, że umówiłem się z dorosłym facetem.
Nie musisz zmyślać, żeby poprawić mi nastrój.
Naprawdę.
Był 50-letnim ubezpieczycielem z Tarzany i prosił, żebym dmuchał na pizzę.
- No nie. - Tak. To było porąbane.
Zwykle Ben chował smutek, tak jak ja nagrody Emmy,
głęboko go zakopując.
Trzymam swoje nagrody w bunkrze,
tuż obok zabawek.
Ale opowiadając o tym, Ben poczuł się trochę lżej
i był gotów na nowy dzień.
Daj mi swój ołówek.
Muszę wyglądać mądrzej na fotach.
Jasne. Proszę.
DEVI V WPŁACIŁA CI 5 $!
Żebyś nie musiał już jadać z pedofilami.
Choć z pozoru niewiele się zmieniło,
dziś Ben czuł się najmniej samotny od dawna.
To tyle ode mnie.
W imieniu Bena, Devi,
i całej ekipy z Sherman Oaks, żegna was Andy Samberg.
McEnroe, oddaję ci głos.
Napisy: Marzena Falkowska