NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
KISIM 3
Pekâlâ, nasılmış bakalım.
-Merhaba. -Merhaba. Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Peri masalı gibi.
Ne güzel, değil mi?
-Buyurun, detayları anlatayım. -Şuna bak canım.
Muhteşem.
-Basamaklara dikkat. -Sağ olun.
-Kapıyı tutarsanız. -Tabii.
Sağ olun. Beni takip edin.
-Şimdi… -Güzelmiş.
Dediğim gibi, bu ev 150 küsur yaşında.
-Vay be. -Vay.
Tüm orijinal özellikleri korunmuş.
Açık şömine işler durumda.
-Evet! -Çok güzel.
Etrafa bakın. Acele etmeyin.
Ben mutfaktayım.
-Burası muhteşem. -Şuna bak.
Dezavantajı ne?
Neden buradan kurtulmak istiyorlar?
Aslına bakarsanız şu anda bir ayrılık sürecindeler.
-O yüzden. -Tüh.
İşler planlandığı gibi gitmemiş, o yüzden böyle bir imkân doğdu.
Anladım.
Burası mutfak,
pencere kenarında kahvaltı için hoş bir oturma alanı var.
Şu ada kalacak mı?
Ada değil. Bu gidecek.
Burada da orijinal özellikler korunmuş.
-Bayıldım. -Bayıldım.
Burada biraz daha küçük bir oda var.
Tek yatak sığabilir
ama bence çocuk odası olmaya daha uygun.
-Steve, çocuk odası! -Peki.
Kesinlikle çocuk odası olur.
Oraya bir karyola, şuraya da sallanan sandalye.
Bu şahane kemer de var.
Çocukların ne kadar boy attığını ölçmek için
bunu kullanabilirsiniz.
Bu özellik hoşuma gitti. Güzel.
İyi misin?
İdare eder.
Bu kış bir yere gidecek misin?
Hayır.
Avukatlarım her şeyi inceledi, memnunlar.
Ya seninkiler?
Niye benimle böyle konuşuyorsun?
The People's Court dizisindeyiz sanki.
Belgeleri imzalatmaya geldim.
Yani birbirimizi aldattık diye boşanacak mıyız cidden?
Hiç mantıklı gelmiyor.
Nasıl desem, Jesse Jackson'ın,
"Umudu Yaşat" diyen adamın bile
-başka kadından çocuğu var. -Kes şakayı!
Eşyalarımı alıp defolacağım,
imzala şu belgeleri.
Bu ne, biliyor musun?
Ne, biliyor musun?
Evlilik.
İşte bu.
Bu bir mücadele.
Ya kalırsın ya gidersin.
Gidiyorum!
Defolup gitmeye çalışıyorum!
İşin komiği,
kitabın beklediğin kadar başarılı olsaydı
sana ulaşamazdım bile.
Manhattan'da karı kızla takılıyor olurdun.
Asistanınla konuşurdum.
"Karı kızla" mı? Barry White mıyım?
Sıçayım ya! Siktir.
Tamam. Dur.
Peki. Alicia, lütfen!
Beş dakika ver.
Tek istediğim bu.
İnsaf, o kadar geçmişimiz var.
-Tek istediğim beş dakika. -Tamam.
Buna izin verirsen seni rahat bırakırım.
İmzayı atıp seni bırakırım.
Beş dakika izin ver, lütfen.
-Konuşmak mı istiyorsun? -Evet.
Peki, konuşalım.
Bu ilişkide sana her şeyimi verdim.
Elimden gelen her şeyi.
Kendimden önce seni düşündüm.
Bana ne sormadın, biliyor musun?
"Alicia, senin bundan beklentin nedir?"
"Bizden beklentin nedir?"
Ne istediğimi söylediğimde ise
seni güç bela sürüklemek zorunda kaldım.
Ben senin hizmetçin değilim.
Kendime aidim.
Başarın için bir aksesuar değilim.
Başarısızlığında koltuk değneğin değilim.
O yüzden aynı konuyu dönüp dolaşıp
tekrar tekrar konuşsak da…
…artık beni ilgilendirmiyor.
İlgilendirmiyor.
Benden bu kadar.
Bittim, tükendim.
O yüzden imzala şu sıçtığımın belgelerini.
İmzala.
İlla satacak mısın?
Birkaç aylığına kiralayamaz mısın?
Yok.
Burada çok fazla anı var.
Kurtulmalıyım.
Üzüldüm. Hayalindi.
Hayalim bu muydu, artık ondan bile emin değilim.
Hepsi anlamını kaybetti.
Boşanma olayıyla ilgili iyi misin?
Bence hiç kimse boşanma olayıyla ilgili iyi olamaz.
Berbat bir şey.
Hayattaki en büyük başarısızlık gibi.
En büyük başarısızlık olduğunu sanmam.
Öyle geliyor. Tamamen.
Kendimi şey gibi hissediyorum… Ne bileyim…
Şimdi başarısızlık olabilir ama uzun vadede bir başarı.
Beraber olmaman gereken bir salakla
yirmi yıl kalmak başarısızlık.
Bak işte o başarısızlık.
Doğru.
Başarısızlık değil bu.
Farklı kafalarda iki insansınız.
Farklı şeyler istiyordunuz.
Bebeğin olduğunu düşünsene.
Ne yapacaktın? Çocukla ot mu içecektin?
Umarım içmezdin.
Otu bırakıp bebek mi yapsam?
Tek seçenekler bunlar değil. Başka şeyler yapabilirsin.
"Ot içip şeker yiyeyim ya da çocuk büyüteyim." değil.
Sadece farklı kafalardasınız,
bunun yüzünden bir sürü insan ayrılıyor.
Evet.
Sağ ol dostum.
Yanımda olduğun için sağ ol.
Özellikle şeyden sonra…
Ünlülerle tanışmaya falan
kendimi kaptırmıştım.
Şimdi yarısı boş bir evdeyim
ve yanımda sadece sen varsın.
Hep yanımda oldun dostum.
Sana minnettarım.
Ben de sana.
MC Hammer gibisin.
-Evi barkı satıyorsun. -Aynen.
Vay anasını.
-Bir de gospel albümü yapmalısın. -Evet.
-Günü duayla atlatalım. -Hadi.
Behind the Music yapalım.
Derleme albüm.
Borç verdiğim arkadaşları bulayım.
"Baksana" derim…
Ne, borç mu verdin?
Ben almadım. İşime yarardı.
Ailenle yaşadığını söylemedin ki!
-Saçıma yardım etseydin. -Saç ektirtebilirdim.
İyi görünüyor. Bence senin kız haksızdı.
Saçların gürleşiyor kanka. Yani…
Bence iyisin.
-Selam anne. -Merhaba canım.
Müsait değilim.
Şu an bir sürü şeyle uğraşıyorum.
Ben de öyle.
Bugün annemin son eşyalarını da topladım.
Üzüldüm. Keşke yardıma gelseydim.
Önemli değil. Joyce teyzenle hallettik.
Sen nasılsın?
Fena değil.
Evi topluyorum.
Bir an önce gitmek için.
Biliyorum. Hep söylediğim gibi güçlü ol.
İncil'ini oku.
Neden ki? İncil'im yok zaten.
-Sana alayım ister misin? -İstemem.
Pekâlâ. Benimle konuşabilirsin.
Her zaman dinlerim.
Her şeyi mahvettim gibi geliyor.
Buralara gelmek için çok uğraştım ve şimdi yalnızım.
Kendimi herkese uzak hissediyorum.
Ben hep yanındayım.
Yanında sadece annenin kalması iyiye işaret değil.
Boş versene. Bazen tek gereken annendir.
Doğru.
Dünyayı fethetmek istediğini biliyorum
ama bunu yaparken herkesi geride bırakmanı istemiyorum.
Geçen sene doğum gününde hediye gönderebilmek için
asistanınla konuşmak zorunda kaldım.
Özür dilerim. Seyahatteydim.
Şu an zor bir dönemdesin.
Ama unutma, her karanlık gecenin ardından
aydınlık bir gün gelir.
Bu da geçer.
Öyle olsun peder.
Geçince daha da sağlam çıkarsın.
Daha güçlü ve akıllanmış olursun.
İmtihan olmazsa iman da olmaz.
Seni seviyorum yavrum.
Ben de seni anne.
SATILIK
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya