NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ 3
No to idziemy.
- Dzień dobry. - Witam.
- Cześć. - Dom jak z bajki.
Pięknie tu, prawda?
- Pokażę wam resztę. - Spójrz tylko.
Jest cudowny.
- Uwaga na schody. - Dziękuję.
- Jeszcze drzwi. - Jasne.
Dziękuję. Proszę za mną.
- Więc… - Ładnie.
Dom liczy sobie ponad 150 lat.
Zachowały się stare elementy.
W kominku można palić.
Piękny dom.
Niech się państwo rozejrzą.
Będę w kuchni.
- Cudowny dom. - Patrz na to.
Gdzie jest haczyk?
Dlaczego właściciele sprzedają dom?
Ponieważ są w separacji.
Ojej.
Nie układa im się, więc się śpieszą ze sprzedażą.
Jasne.
W kuchni jest
urokliwy kącik śniadaniowy.
Wyspa zostaje?
Ten mebel zabierają.
Zachowało się wiele detali architektonicznych.
- Wspaniale. - Naprawdę.
Ten pokój jest mniejszy.
Wejdzie tu małe łóżko.
Pomieszczenie akurat na pokój dziecinny.
- Dla dzieciątka! - Dobra.
Idealny dla maluszka.
Postawimy tu kołyskę i krzesło bujane.
Tu mamy piękny łuk.
Będzie państwu przypominać o tym,
jak szybko rosną dzieci.
Podoba mi się.
Wszystko dobrze?
Chyba tak.
Wybierasz się na urlop zimowy?
Nie.
Moi prawnicy nie mają pytań.
A twoi?
Czemu gadasz w taki sposób?
To nie inscenizacja rozprawy sądowej.
Przyszłam tu tylko po podpis.
Rozwiedziemy się przez skoki w bok?
Co za bezsens.
Sam pastor Jesse Jackson
był świętszy od papieża.
- A miał dziecko z inną. - Dość już!
Przyjechałam po swoje rzeczy,
więc łaskawie podpisz.
Wiesz, co to jest?
No, wiesz?
Małżeństwo.
Właśnie tak.
Oto kłótnia małżeńska.
Ludzie zostają razem lub się rozchodzą.
Odchodzę!
Chcę się stąd wynieść!
Wiesz, co jest, kurwa, śmieszne?
Gdyby twoja książka okazała się sukcesem,
to miałabym z tobą zero kontaktu.
Latałabyś za dupami na Manhattanie,
a ja gadałabym z asystentką.
Co ja jestem, Barry White?
Do kurwy nędzy.
Przestań.
Alicia, proszę!
Daj mi pięć minut.
O więcej nie proszę.
Przeszłyśmy niejedno.
Daj mi pięć minut.
Tylko tyle i dam ci spokój,
podpiszę papiery i cześć.
Proszę o pięć minut.
- Chcesz pogadać? - Tak.
To gadajmy.
Dawałam ci wszystko,
co tylko mogłam.
Twoje potrzeby były najważniejsze.
A ty co?
Nigdy nie zapytałaś, czego ja pragnę.
Jak widzę nasz związek.
Gdy powiedziałam, czego chcę,
ty zapierałaś się rękami i nogami.
Nie jestem ci nic winna.
Sama sobą rządzę.
Nie jestem rekwizytem w filmie o tobie.
Nie zamierzam cię pocieszać.
Możemy to w kółko wałkować,
ale nie dogadamy się…
bo to nie jest już mój problem.
Nie jest.
Skończyłam z tobą.
Jestem wykończona,
więc, kurwa, łaskawie podpisz papiery.
Podpisz.
Musisz sprzedawać?
Nie możesz wynająć domu na kilka miesięcy?
Nie.
Za dużo tu wspomnień.
Muszę go sprzedać.
Sorki, wiem, że o nim marzyłaś.
Właściwie to sama nie wiem.
Pogubiłam się.
Jakoś radzisz sobie z rozwodem?
Nikt sobie z tym nie radzi.
Jest do bani.
To największa życiowa porażka.
Nie powiedziałbym.
Tak to czuję.
Wydaje mi się…
Teraz tak ci się wydaje, ale to sukces.
Porażką byłoby tkwić w związku
z niewłaściwą osobą przez 20 lat.
To by była porażka.
Racja.
To nie porażka.
Miałyście różne potrzeby.
Różne pragnienia. Rozumiesz?
Miałabyś dziecko i co?
Jarałabyś z nim trawkę?
Oby nie.
Mam zastąpić trawkę dzieckiem?
Możesz robić coś innego. Życie to nie wybór
między jaraniem i słodyczami a macierzyństwem.
Obie macie różne potrzeby.
Wiele par rozstaje się z tego powodu.
Racja.
Dzięki, ziomek.
Dziękuję, że jesteś przy mnie…
mimo mojego zachowania.
Odniosłam sukces
i sodówka uderzyła mi do głowy.
Dziś tkwię w niemal pustym domu
i tylko ty mi towarzyszysz.
Zawsze mogłam na ciebie liczyć.
Dzięki, że jesteś.
Nawzajem.
Pocisnęłaś jak MC Hammer.
Sprzedajesz kiety i chatę.
No kuźwa.
- Nagraj jeszcze album gospelowy. - No.
I módl się o lepsze jutro.
I występ w paradokumencie.
Będzie retrospektywa.
Ziomki napożyczały kasy, więc pora,
by mi ją oddały.
Pożyczyłaś komuś kasę?
Szkoda, że ja się nie załapałem.
Ukrywałeś, że siedzisz u rodziców.
- Mogłaś mi dać na włosy. - Byłbyś po przeszczepie.
Laska była w błędzie, masz spoko włosy.
Czupryna ci gęstnieje.
Mnie się podobasz.
- Cześć, mamo. - Hej.
Dzwonisz nie w porę.
Mam wiele na głowie.
Ja też.
Pozbyłam się dziś rzeczy po babci.
Przykro mi. Mogłam ci pomóc.
Nic się nie stało. Ciocia Joyce mi pomogła.
Jak się czujesz?
W porządku.
Pakuję się.
Szykuję do wyprowadzki.
Powtarzam ci, że musisz być silna.
Poczytaj sobie Biblię.
Po co? Nie mam Biblii.
- Kupić ci egzemplarz? - Nie.
Możesz porozmawiać ze mną.
Wiesz, że cię wysłucham.
Wszystko schrzaniłam.
Ciężko pracowałam na sukces i jestem sama jak palec.
Czuję się wyobcowana.
Zawsze masz mnie.
Jeśli ktoś ma w życiu tylko mamę, to raczej słabo.
Cholera. Czasem nie potrzeba nikogo innego.
Prawda.
Wiem, że chcesz zawojować świat,
ale nie możesz odtrącać wszystkich od siebie.
W zeszłym roku składałam ci życzenia urodzinowe
przez asystentkę.
Sorry, byłam w podróży.
Wiem, że jesteś w dołku.
Pamiętaj, że po najciemniejszej nocy
wychodzi słońce.
To też przeminie.
Dobra, pastorze.
I staniesz się lepszą osobą.
Będziesz silniejsza i mądrzejsza.
On wystawia cię na próbę, by cię umocnić.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
NA SPRZEDAŻ
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre