‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(บทที่ 2)
‎ในบรรดานักร้องอเมริกันเก่งๆ ‎เธอน่าจะเป็นนักภาษาศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมคนเดียว
‎อันที่จริง ครั้งหนึ่ง ‎เธอเรียนพูดภาษาฮังการี
‎เพียงเพื่อให้ร้องโอเปราฮังการีได้
‎และนี่คือเจสซีย์ นอร์แมน ‎ซึ่งจะร้องเป็นภาษาฝรั่งเศสอย่างไร้ที่ติ
‎ในเพลง "เจ เท เวอซ์" โดยเอริก ซาที
‎แน่ใจนะว่าไม่อยากกินอะไร
‎อือ ฉันโอเค
‎สุดสัปดาห์นี้ฉันต้องไป ‎งานโบราณวัตถุที่บอลทิมอร์
‎ต้องขับรถห้าชั่วโมง
‎ฉันเลยว่าจะออกเดินทางหลังเลิกงานเลย
‎จะได้ไปถึงตลาดแต่เช้าตอนวันเสาร์
‎โอเค
‎นี่ ไว้เจอกันวันอาทิตย์นะ
‎รักเธอนะ บาย
‎ชีวิตเป็นไงบ้าง
‎ชีวิตก็ดี
‎ยัยโทรศัพท์ลงส้วมกลับมาแล้ว
‎ยัยนี่คนไหนนะ
‎ฉันทิ้งโทรศัพท์หล่อนลงส้วม ‎ตอนเจอว่าหล่อนส่งข้อความจีบหญิงไง
‎เธอต้องเลิกคบกับผู้หญิงแบบนี้ซะที
‎ผู้หญิงแบบไหน
‎ผู้หญิงคนละระดับกับเธอไง
‎ผู้หญิงแบบที่เธอต้องเรียกว่า ‎"ยัยโทรศัพท์ลงส้วม"
‎เธอคบกับผู้หญิงที่เธอก็รู้ ‎ว่าจะไม่คบจริงจังอยู่เรื่อย
‎ก็นั่นแหละ ถึงได้คบไง
‎แล้วอลิเซียอยู่ไหนเนี่ย
‎หล่อนขับรถไปบอลทิมอร์ ‎เพราะงานแสดงวัตถุโบราณอะไรสักอย่าง
‎โอ้โฮ ขับไปถึงบอลทิมอร์เชียวเหรอ
‎คงจะเป็นวัตถุโบราณที่สำคัญมากสินะ
‎คงงั้น
‎แล้วเธอสองคนเป็นไงบ้าง ‎เรื่องลูกล่ะเป็นยังไง
‎เราเลิกคุยเรื่องนั้นตั้งแต่แท้งลูก
‎หล่อนไม่อยากมีลูกแล้วเหรอ
‎ฉันไม่รู้ว่าหล่อนต้องการฉันอีกต่อไปไหม
‎ถามจริง
‎อือ บางวันเราก็ดี
‎แล้วก็มีหลายวันที่ไม่คุยกัน
‎บรรยากาศอึมครึม
‎เสียใจด้วยนะ
‎เอาละ เลือกมาว่าจะดูอะไร
‎ฉันจะไปเอามาส์กหน้า เอาสักแผ่นไหม
‎ฉันไม่อยากใส่มาส์ก ‎เหมือนในหนังเดด เพรสซิเดนต์ส
‎งั้นเราดูเรื่องนั้นกันไหม
‎เอาสิ ฉันดูหนังเก่าที่ลาเรนซ์ เทตเล่นได้
‎เอาคุกกี้ไหม
‎มีนมหรือเปล่า
‎ไม่มี มีแต่คุกกี้
‎ไม่เอาละ
‎จะไม่กินคุกกี้เพราะไม่มีนมเหรอ
‎ใช่ ฉันชอบจุ่มนม
‎ว่าไงนะ
‎ต้องกินคุกกี้พวกนี้ดู แอนนา เม
‎แล้วเธอจะชอบเหมือนกัน
‎เอาละ ฉันจะไปล้างมาส์กออก
‎อุ่นเตาอบไว้ล่ะ
‎ถามจริง
‎อะไร
‎เธอซื้อคุกกี้ที่ตัดเป็นสี่เหลี่ยมมาแล้วเหรอ
‎ใช่ เพราะประหยัดเวลา และทำได้เป๊ะดี
‎เธอห้าขวบหรือไง
‎นี่ เอากลับไปไว้ในตู้เย็น ขอร้อง
‎หาอะไรทำ เลิกว่าคนอื่น
‎โอ้โฮ รีวิวของนิวยอร์กเกอร์
‎"เรื่อง รักสามเส้าของอัลเธีย วอเตอร์ส
‎สะท้อนความจริงของสังคมอเมริกัน
‎และเป็นบทกวีที่เขียน ‎ด้วยท่วงทำนองเบาๆ และความรัก"
‎ว้าว ดีจังเลย
‎เขียนเล่มที่สองไปถึงไหนแล้วล่ะ
‎บอกตามตรง ไม่ถึงไหน
‎ปกติฉันเขียนได้เร็วนะ
‎แต่ยังไงไม่รู้ เล่มนี้เขียนไม่ออก
‎ไม่ต้องห่วงน่า เดี๋ยวก็เขียนออก
‎ถ้าเขียนไม่ออกล่ะ
‎เธอกลัวเหรอ
‎ใช่ ฉันกลัว
‎ฉันกลัวว่าจะคิดอะไรไม่ออก
‎ฉันกลัวว่าทั้งหมดนี้จะหายวับไป
‎ฉันกลัวว่าต้องกลับไปใช้ชีวิตเดิมๆ ‎ทำงานในคอก
‎ใจเย็น ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎- หวังว่างั้น ‎- อย่าเครียด
‎มันจะดีเอง
‎ขอบใจนะ
‎(หนังสือ ‎รักสามเส้าของอัลเธีย วอเตอร์ส)
‎จำเดม่อนเพื่อนฉันได้ไหม
‎คิดว่าได้นะ
‎วันก่อนฉันไปเยี่ยมพ่อเขา
‎ดีจัง
‎ไม่ดี เขาเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
‎เสียใจด้วย
‎อืม
‎ตอนฉันเด็กๆ พ่อไม่ค่อยสนใจฉัน
‎เขาจึงเข้ามาเป็นเหมือนพ่อ
‎เขามักพาเด็กๆ ในละแวกนั้นไปดูหนัง
‎และครั้งหนึ่งเขาให้เงินแก่แม่ฉัน
‎เพื่อไปจ่ายค่าเสื้อผ้าไปโรงเรียน
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎เขาเป็นคนดี
‎ฉันเจอเขาเมื่อสองปีก่อน
‎เขายังสบายดีอยู่
‎แต่เมื่อสองวันก่อน
‎เขานั่งรถเข็นที่ดูน่ากลัว
‎และต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
‎แล้วก็มีจดหมาย "ห้ามปั๊มหัวใจ"
‎ติดอยู่บนตู้เย็นของเขา
‎ดูอาการทรุดหนักเต็มที
‎โถ เสียใจด้วยนะ
‎ฉันนั่งอยู่ในบ้านเขา
‎และมองไปที่ผนังบ้าน
‎ผนังเต็มไปด้วยรูป
‎รูปเขาตอนเป็นเด็ก
‎ของสมัยเขาอยู่มัธยมปลาย
‎รูปตอนเป็นทหาร รูปงานแต่งงาน
‎รูปเขาดูเดม่อนเติบโต
‎มันทำให้ฉันฉุกคิด
‎มันไม่สำคัญว่าเราทำอะไรในชีวิต
‎นี่คือสัจธรรม
‎เราแก่ เราป่วย
‎ถามจริง
‎จะปล่อยให้ฉันรับมือกับ ‎ความละอายและรู้สึกผิดตามลำพังเหรอ
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่
‎พูดก็ง่ายสิ เธอหลับนอนกับยัยโทรศัพท์ลงส้วมนี่
‎- เธอเป็นอิสระ ‎- เธอก็เป็นอิสระได้
‎ฉันไม่อยากเป็นอิสระ
‎และฉันขับรถไม่ไหว
‎นอนค้างในห้องนอนแขกเถอะ
‎ฉันค้างไม่ได้ เดนิส มันแปลกเกินไป
‎ก็ได้ ฉันจะขับไปส่งบ้าน
‎หยิบเสื้อฮู้ดของฉันมาทีนะ
‎จอดทำไม
‎เพราะต้องดูว่าชนอะไรหรือเปล่าน่ะสิ
‎(ที่จอดรถผู้มาเยี่ยม - ส่งผู้ป่วย - แผนกเด็ก)
‎เดนิส วัตคินส์อยู่ที่นี่ค่ะ ฉันเป็นภรรยาเธอ
‎- ต้องไปถามที่ชั้นสามค่ะ ‎- โอเค
‎เธอเป็นอะไรไหม รู้สึกยังไงบ้าง
‎- ตกใจนิดๆ บอกตามตรง ‎- อือ
‎มันน่ากลัวนะ แต่ว่า…
‎หมอสแกนดูแล้ว บอกว่าสมองไม่เป็นไร
‎- ขอบคุณพระเจ้า ‎- ใช่
‎และขามีแผลถลอก
‎หน้าผากฟกช้ำ แต่…
‎โอเค
‎หมอบอกว่าเดี๋ยวก็หาย
‎อือ
‎ขอโทษที่ทำให้เธอกลัวไปด้วย
‎ไม่เป็นไรหรอก ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นอะไร
‎เราออกไปจากที่นี่ได้หรือยัง
‎- นั่นสิ ‎- ให้ตาย
‎- ที่นี่ไม่ไหวเลย ‎- ใช่
‎- ขอบคุณ ที่รัก
‎ไม่เป็นไร
‎นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไม่รู้สิ
‎เอาน้ำหน่อยไหม
‎ไม่เป็นไร แต่ขอบคุณนะ
‎โอเค เดี๋ยวฉันมานะ
‎ทำไมถึงมีกางเกงในคนอื่นอยู่ข้างล่าง
‎ฟังนะ
‎ฉันไม่… ฉันไม่อยากจะแก้ตัว
‎เธอนอนกับหล่อนหรือเปล่า
‎ฟังนะ
‎ฉันมันเลว โอเคนะ
‎ฉันเป็นคนที่แย่มาก
‎และฉันรู้สึกแย่
‎ฉันจะไม่ทำเรื่องพรรค์นั้นอีก
‎แปลว่าเธออึ๊บหล่อน โอเค เอาละ โอเค
‎เอาละ แต่เข้าใจไหม
‎ว่าเธอทำให้ฉันดูโง่แค่ไหน
‎ฉันขับรถไปโรงพยาบาลตอนตีสี่
‎เพราะเธออึ๊บกับนังผู้หญิงคนไหนก็ไม่รู้ทั้งคืน
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎ฉันไม่ได้พยายามทำให้เธอดูโง่
‎นั่น… ฉัน… ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎แต่เธอขับรถตอนตีสี่ยังไง
‎ถึงได้ไปถึงโรงพยาบาลตีห้า ‎ถ้าเธอขับมาจากบอลทิมอร์
‎บอลทิมอร์อยู่ห่างไปตั้งห้าชั่วโมง
‎ฉันไม่ได้อยู่ที่บอลทิมอร์ ฉันอยู่ในเมืองนี่แหละ
‎โอเค งั้นทำไมเธอถึงอยู่ในเมือง
‎รู้อะไรไหม ช่างแม่งละ ฉันกำลังคบคนอื่น
‎- เธอกำลังคบคนอื่นเหรอ ‎- ใช่
‎อะไรกัน งั้นเธอขึ้นมาบนนี้
‎โกรธฉันหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้ยังไง
‎ในเมื่อเธอก็มีคนอื่น
‎อะไรกันเนี่ย
‎รู้ไหม
‎ฉันคงจะไม่มีอะไรกับเฮเธอร์
‎ถ้าสามเดือนที่ผ่านมาเธอยอมมีอะไรกับฉัน
‎ฉันไม่ได้จะแก้ตัวนะ
‎โอเค เอาละ ไม่ งั้น…
‎ฉันพูดเฉยๆ เราห่างเหินกันมาพักใหญ่
‎ฉันไม่มีอะไรกับเธอมาสองสามเดือน
‎เธอก็ไม่พูดกับฉันมาสองสามเดือน
‎เราเพิ่งเสียลูกไป
‎เธอไม่มีอะไรจะพูดเลย
‎จะให้ฉันพูดอะไร
‎อยากให้เธอ… อะไรก็ได้
‎ฉันอยากให้เธอพูดอะไรบ้าง
‎รู้ไหมว่าทำไมตอนนี้ถึงคุยยาก
‎- เพราะฉันเครียด ‎- ให้ตายสิ รู้ไหมทำไม
‎ฉันพยายามเขียนหนังสืออีกเล่ม ‎คิดว่าจะเขียนอะไร
‎นั่นเป็นเพราะเธอคิดถึงแต่ตัวเอง
‎อีกนั่นแหละ เธอคิดถึงแต่ตัวเอง
‎คิดถึงเรื่องบ้านหลังนี้ อาชีพนี้ ทุกอย่างยกเว้นฉัน
‎ให้ตายสิน่า
‎ฉันอยู่ในบ้านหลังเบ้อเริ่มห่างไกลผู้คน
‎ฉันคิดถึงแต่เรื่องเธอ ‎ฉันคิดถึงเรื่องของเราตลอดเวลา
‎- รู้ไหมว่ามันเป็นยังไง ‎- ให้ตายสิ พับผ่า
‎- รู้ไหมว่าเธอชอบทำอะไร ‎- ฉันซื้อแปรงสีฟันมาให้
‎เธอชอบพูดว่า "โอ้ แฟนฉัน ‎ฉันซื้อนี่ให้แฟน และซื้อนี่ให้แฟน"
‎- "ซื้อบ้านหลังใหญ่นี้ให้แฟน" ‎- ใช่ ฉันซื้อให้เธอ
‎- เพื่อตัวเธอเองทั้งนั้น ‎- ดูหน้าต่างนี่ หน้าต่างบานนี้…
‎ใครสนเรื่องหน้าต่างกันล่ะ
‎- เธอไง เธออยากมา… ‎- จะบ้าตาย
‎อยู่ในชนบท ขอบหน้าต่างโบราณ
‎- ไม่ไหวแล้วๆ ‎- ฉันทำแบบนี้เพื่อเรา
‎- ฉันคิดก่อนซื้อบ้านหลังนี้ ‎- โกหก
‎เธอซื้อเพื่อตัวเธอเอง ‎เธอจะได้ใช้ชีวิตของตัวเอง
‎ฉันจะได้รับบทเป็นเมียเธอในบ้านน้อยหลังนี้…
‎หยุดก่อน
‎เธออยากให้ฉันจัดเตียงตลอด ไม่หยุด
‎- ไม่หยุด ‎- อะไรกันวะ
‎- ฉันไม่เอาแล้ว ไม่แล้ว ‎- ให้ตายสิ
‎- ฉันเหนื่อย ไม่เอาแล้ว ‎- เราเผลอไปมีกิ๊ก
‎- เราทำพลาด ‎- ที่รัก…
‎- เราต้องไปหาจิตแพทย์เรื่องชีวิตคู่ ‎- ประเด็นคือ
‎- คนของฉันไม่ใช่กิ๊ก ‎- เราจะหาทางแก้
‎คนของฉันไม่ใช่กิ๊ก
‎โอเค เอาละ แปลว่าเธอรักยัยนั่นเหรอ
‎ใช่ อาจจะ ฉันอาจจะรักหล่อน
‎- หล่อนอาจให้ฉันได้มากกว่าเธอ ‎- ไปหายัยนั่นเลย
‎ดูว่ายัยนั่นจะหาน้ำมันใส่ผม ‎ของสโมกี้ โรบินสันมาให้เธอได้ไหม
‎พับผ่าสิ
‎รู้อะไรไหม
‎ใช้ชีวิตของเธอไป ‎และฉันจะเลิกยุ่งด้วยแล้ว
‎เพราะเธอชอบแบบนั้นนี่
‎เธอแค่ใช้ฉันเป็นตัวประกอบ
‎- ฉันไปละ ‎- โอเค
‎คุกกี้เฮงซวย
‎คำบรรยายโดย ‎สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช