NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
KISIM 1
Baksana. Ben çıkıyorum.
Peki aşkım. Günün iyi geçsin.
Hadi, gel biraz…
Aşkım, yapma. Yapmasana.
-Cidden mi? -Gitmeden sarılayım.
-Tamam. Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Tamam.
Ne duyuyor ki?
İşte o kadar iyi.
İnanmıyorum.
Bak
Hadi İster misin?
Gideri var Sokaklarda döktürüyor
Hey
Vay be.
BERNARDINE EVARISTO KIZ, KADIN, ÖTEKİ
Güldürdü beni.
Ne okuyorsun?
Sherlock.
Tam beyaz işi.
Değil mi? Bundan daha beyazı Yüzüklerin Efendisi.
Evet. O tam beyaz işi.
Aynen.
Gözüne duman kaçması ne sinir, değil mi?
Hayır, ileri doğru üfleyeceksin.
-Evet ama bazen beceremiyorum. -Bilmem…
Sadece biraz daha… Şöyle…
Yavru kuş gibiyim.
Aşkım? Uyudun mu?
Gibi.
Uyuyamıyorum. Şu diziyi seyredelim mi?
Happy Valley'yi?
Başlarsak saat dörde kadar onu izlerim
ama yarın görüşmem var, uykumu almam lazım.
Unutmuşum. Tamam.
-Olsun. -Affet. Seni seviyorum.
Ben de seni çok seviyorum.
Dur, kısacık bir soru soracağım.
Bir saniye sürmez.
Bunu iyice düşünmeni istiyorum.
Diyelim ki bir yayınevi, senin yayınevin gelip
"Vay be Denise.
Müthiş bir fırsat var, beş kitaplık mega anlaşma.
Seri olacak, filmleri çekilecek, büyük olay olacak." dedi. Tamam mı?
Yapman gereken tek şey
bir yıl boyunca her gün onun koltuk altını yalamak.
Yapar mıydın?
Evet, yapardım. Artık uyuyabilir miyiz?
Peki. Sadece ister miydin, merak ettim.
Evet, başarılı olmak istiyorum. Drake ve Trey Songz gibi.
Öğrendiğim iyi oldu. İyi geceler aşkım.
Tamam, dur. Bir sorum daha var. Bir tane daha.
Yeter be! Aman.
Tamam.
Uykuluyken çekemem, bilirsin.
Bu ciddi bir soru.
Benim hayatımı kurtarmak için
ölene kadar her gün birinin koltuk altını yalar mıydın?
Her gün yalamak zorundasın.
Bu senaryoda kaç yaşındasın?
Şimdi başlıyor. 34 yaşından ölene kadar.
Rehin mi alınmışsın? Öyle bir durum mu?
Evet, beni öldürecekler.
Peki koltuk altı terli mi?
-Evet, çok terli. -Önleyici…
İğrenç, pis bir koltuk altı.
-Organik deodorant var mı? -Evet, leş gibi.
Ter önleyici.
Hayatın boyunca her gün.
Yanımda olman, hayatta olman lazım, o yüzden razıyım.
-Razıyım. -Tanrım.
İşte sana o kadar yürekten bağlıyım.
-Aşkım… -Evet.
Çok teşekkürler.
Şimdi lütfen gözlerini kapatıp rüyaya dalar mısın?
Artık mutluyum.
-Uyuyacağım. -Harika. Sağ ol. Mükemmel.
Tamam. Tanrım.
Kendimi çok iyi hissettim.
Uykum açıldı işte. Uyuyamıyorum…
Bunlar divalarım mıymış?
Biliyorum. N'aber?
Sizi gidi sizi.
N'aber? Kaçmayın benden.
Tina!
N'aber?
N'aber Chaka?
Kızmasana Chaka.
Patti'ye hâlâ bozuk musun?
Ne zaman barışacaksınız acaba?
Al bakalım.
Seni gidi seni. İstiyorsun.
Her tavuk bende
Hepsi içinde…
Hadi bakalım.
-Selam. N'aber? -Selam Denise.
Memnun oldum. Ben Lauren.
-Şahane kokuyor. -Sağ ol.
Teşekkürler.
-Ne güzel bir ev. -Çok teşekkürler.
Şömine filan.
Sabahların genellikle nasıl geçer?
Uyanınca kahvaltı ederim. Belki biraz ot içerim.
Kahvaltıda ne yersin?
Bilmem. Gününe göre değişir. Sanırım…
Bu sabah ne yedin?
Kahvaltı düzeninin ne alakası var, pek anlayamadım.
-Yani… -Affedersin.
Karakterine, nasıl biri olduğuna dair
fikir edinmek için.
Anladım ama sabahları
yumurtamı nasıl yediğim bu konuda ne kadar fikir verir, bilemiyorum.
Doğru.
-Peki. O hâlde yazarlıktan söz edelim. -Tamam.
Sıradaki kitap nasıl gidiyor?
Gidiyor işte.
Bence bu bir süreç. Özellikle kitap konusunda.
Sonuncusu çok tuttuğundan
yeni kitabın
daha iyi olması için tuhaf bir baskı oluştu.
Açıkçası tek çabam kitabı bitirip yayımlatmak
ve neler olacağını görmek.
Peki.
-Pardon, bölüyorum. Şunu… -Merhaba aşkım.
-Pardon. -Olsun.
Hemen alayım. Pardon.
Ben Lauren. Siz Alicia mısınız?
Evet. Memnun oldum.
Konuşabilir miyiz? Biraz bilgi almak için.
Tanınmış biri değilim.
-Gel. -Olur mu?
-Başım üstüne. Lütfen. -Çok teşekkürler.
-Gel aşkım. -Tamam.
Ne iş yapıyorsunuz?
İç mimariye geçmeye çalışıyorum.
Şu anda bir antikacıda çalışıyorum.
Şimdi anlaşıldı. Çok güzel parçalar var.
-Teşekkürler. -Şunu merak ettim.
O en sevdiklerimden biri.
Kadının adı Goldie Williams.
1800'lerin sonunda Nebraska'da seks işçisiymiş.
Neyse, bir şey için tutuklanmış, sebebini bilmiyorum.
Bu da onun sabıka fotoğrafı.
Galiba polisler "Ciddi dur." demişler.
O da "İstemem." demiş.
Bayılıyorum. Altın halka küpeleri olsun,
asiliği olsun… Ayrıca teyzeme benziyor. Öyle işte.
-Ne hoş bir hikâye. -Sağ olun.
Nasıl tanıştınız?
Arkadaş aracılığıyla.
Doğum günüydü, oraya gitmiştik.
-Evet. -Aynı gece.
Ve sen… Yanıma gelip şöyle dedi,
"Baksana, sen şu bilim insanı mısın?" Öyle bir şey.
Bilim insanı mı?
Lafa daha iyi girmişimdir.
Muhtemelen. Evet. Eskiden kimyayla uğraşıyordum.
-Kimya doktorası var. -Evet.
Benden daha akıllı. Bunu saklamaya çalışıyor.
-Kendime saklıyorum. -Gizleme.
Doğru, kimya işindeydim.
Bayılırdım. Hâlâ çok güzel buluyorum
ama iş ortamı bana uygun değildi.
Ben de iç mimariye geçmeye karar verdim.
Tuhaf ama…
Yani akıllısınız.
Eşinize işinde yardım ediyor musunuz? Önceden okuyor musunuz?
Bir keresinde okumuştun
ve benim pek katılmadığım bir sürü öneride bulunmuştun.
-Katılmadın. -Saygı duymuştum.
-Emin misin? -Önerilere saygı duydum.
Uygulamak istemedim.
Neyse, sonrasında biz…
-Üç gün cebelleştikten sonra… -Evet.
İşle aşkı ayırmaya karar verdik.
Ben antikana karışmayayım.
Sen karakterlerime karışma.
Mutlu huzurlu yaşayalım.
Evet.
Son uyarıydı.
-N'aber yavrum? -N'aber? Nasılsın?
-Seni görmek güzel. -Selam. Memnun oldum.
-Seni görmek güzel. -Reshmi.
Yolculuk nasıldı? Biraz uzaktayız.
Fena değildi.
-Montları şöyle asın. -Tamam.
Evet.
Şahane.
Takılalım. Hadi.
Yok daha neler! Gel keyfim gel. Şaka mı bu ya?
Gel gezdireyim.
-Çok iyi olmuş! -Sağ ol yavrum.
Walden Pond'dayım sanki. Reshmi, şuna bak.
-İnanılmaz. -Müthiş!
Büyük lafları geç. Bir şey mi aldın?
-Evet. -Ne aldın?
Üç adet çok ama çok güzel pijama takımı.
Senin de benim kadar hoşuna gidecek.
Ona mı pijama aldın?
-Yok. Kendime. -Tamam.
-Normal pijama giymem. -Giymez.
Yatmadan pijama giymeye bayılırım.
-Sağ ol! -Çok iyi oluyor.
Sağ ol.
Niye iki dirhem bir çekirdek yatayım?
-Rahat olayım yeter. -Doğru.
-Rahatken de hoş görünebilirsin. -Rahatlık.
Süper görünüyorum. Bununla yatar,
kalkar, kahvaltı eder, toplantıya gider, dönüp yine yatarım.
-Hazırım. -Bu bir süreç.
Ben bundan yanayım. Gün boyu rahatlık.
-Gün boyu. -Çok şey kaçırıyorsunuz.
Toplum bizi işe giderken rahatsız giyinmek
zorundasınız diye eğitti.
Bundan pijama üstü de olur.
Denise gibi gün boyu rahat edebiliriz.
Bu delik deşik, berbat şeyi giyiyorsun.
Delikler nefes aldırıyor!
-Bunu demiştim. -Yok artık!
İnanılmaz.
Hayır. Siz delisiniz.
Bizi anlayın.
-Aslında öyle. Tam bir… -Öyle…
Hayır. Şık olan bu, bu değil.
Tanrım. Aşkım, yemek şahane.
-Çok güzel. -Evet.
-Çok iyi. -Teşekkürler.
-Ben… -Afiyet olsun.
…söyleyemedim bile çünkü bu tatlarla kendimden geçtim.
-Vay be. -Sonsuza kadar yerim.
-Sağ olun. -Hamarat.
Mutfak işi devam mı?
Arada bir şeyler yapıyorum.
Tanrım. Gerçekten inanılmaz yemek yapıyor.
Hayır, yapma. En büyük hayranım.
Öyleyim!
-Yemekleri leziz. -Makarna sözün vardı.
-Makarna yiyelim. -Sonrakine getiririz.
-Makarna getirelim. -Bir dahakine.
Kesinlikle.
-Çok mütevazısın. -Ne tatlısınız.
-İlle bizi utandıracak mısın? -Tatlıyız ama.
Renk uyumuna bak.
Sağ ol. Bunlar bahçeden mi? Çok güzel.
Evet, güzeller.
Bahçede yetiştirdiklerini
toplayıp pişirmek hayal gibi.
Evet.
Çiftçi pazarıyla idare edeceğiz.
Evet. Fazla mor havuç aldığım için azar işitiyorum.
-O konuya mı giriyoruz? -Yani…
Her hafta pazara gidiyoruz.
Benimki kocaman poşeti açıp başlıyor doldurmaya.
Sanki başka biri geliyor.
Mor olan ne varsa koyuyor.
Mor havuç, mor patates, mor yer elması.
Hafta bitiminde hepsi çöpte. Pişirilen yok.
Senin aldıkların atılınca farklı mı?
Bazen benimkiler de çöpe gidiyor ama adapte olup az almaya çalışıyorum.
Peki. O zaman sana uyarım Bay Adaptasyon.
Queens'teki pazar iyi değil zaten.
Queens'te ne işiniz var?
Orada yaşıyoruz.
Anne babasıyla yaşadığımızı söylemedi mi?
Evet. Sanırım bahsetmedim çünkü…
Neyse işte, daha birkaç aydır oradayız.
Pek rahat. Dördümüz küçücük evde yaşıyoruz.
-Bulaşıklara yardım etsek? -Yok, bunları yapmaya bayılıyor.
-Sofrayı toplayayım. -Bulaşığa bayılırım.
-Sen daha iyi yapıyorsun. -Biraz.
-İşte. -Sağ ol canım.
Bunu okuyorum.
Bir hafta önce bitirdim. Çok iyi.
Okuyor musun? Hayır, sesli kitabı var.
İnternetten ikinci el kıyafet
alışverişi yaparken dinliyor.
Yani? Aynı şey. Okuyorum.
Malzemeyi farklı şekilde özümsüyorum.
Peki. Bence sadece indirimleri özümsüyorsun.
Televizyonda neye rastladım dersin? Tiksinç'e.
-Olamaz. -Tiksinç ne?
Saçma bir virüs filmi, montajda atılmış.
Seçmeler ne âlemde? Oyunculuğa devam mı?
Sayılır. Şu an NCIS Brooklyn'deyim.
NCIS Brooklyn'deyim, derken?
Muhasebe bölümünde asistan.
Saç ektirmeliydin.
Ne?
Saçları dökülüyor diyorum.
Söylediğim zaman saç ektirseydi
gür saçları olurdu ve oyunculuk yapardı.
-Parayı nereden bulacaktım? -Ailenden isteyebilirdin.
Küçücük evlerine para harcadıkları yok.
Evlerine küçücük demeyi keser misin?
Ailen çok zengin
ve ev boyutlarıyla ilgili standardın çok saçma.
Bu arada onlarda kaldık.
Chicago'daki saray gibi evlerinde. Peki ne oldu?
Gitmemizi istediler.
Evet, ailemin evi daha küçük ama daha yüce gönüllüler.
Gelmiş saç ektirmekten bahsediyorsun.
Arkadaşlarımın yanında bu konuyu açman hoş mu?
Beni dinlesen iyi olabilirdi diyorum.
Saç yağı deneyebilirdin.
Saç yağı! Buna geleceğini biliyordum.
Sıçtığımın yağı.
Kimse yağ kullanmıyor, milyon kere söyledim.
Marvel'dakiler yağ kullanmıyor.
Karmaşık bir ameliyata binlerce dolar harcıyorlar
ve kafalarında delikler açtırıp yeni saç ektiriyorlar. Tamam mı?
Tanrım!
Kusura bakmayın. Size çok ayıp oluyor, özür dilerim.
Çok rahatsız olmuşsunuzdur. En üzücü olan da, biz rahatsız olmadık.
Bizim rutinimiz bu. Her günkü hâlimiz.
Devamlı birbirimizin ağzına sıçıyoruz.
Neden bilmem. Ne yapıyoruz? Fikrimi söyleyeyim.
Bence başkalarıyla yeniden başlamaya korkuyoruz
çünkü boş beleş takılıyoruz.
"Yarı zamanlı bir getir götürcüyle
çıkmak isteyen var mı?" diyemem.
Kendi adına konuş. Benim planlarım var.
Hadi ya, ne planıymış?
Şu iş fikri mi? Lütfen anlat.
Anlat. Belki yatırım yaparlar.
-Tamam, anlatayım. -Evet.
Şehir dışındayken bitkilerinizin sulanması gerekir ya?
Bitki bakıcıları! Evet, bu.
Ayda 80 dolar bayılın,
Reshmi ile arkadaşları gelsin ve…
-Ne yapıyorsun lan? -Bu ciddi bir iş. Siktir git.
Belki ciddi iştir,
Amerika'nın keşfedilmemiş en büyük pazarıdır.
Ama şunu söyleyeyim,
sen ve soytarı arkadaşların bu işi becerecek kişiler değilsiniz.
Her akşam yedide eve geldiğinde
"Hâlâ sloganın pürüzlerini çözmeye çalışıyoruz."
Kokuya bakılırsa ucuz beyaz şarap üzerinde çalışmışsınız.
Belki sloganınız bu olmalı. "Nefesimiz şarap kokuyor."
Benimle ilgili fikrini öğrenmek güzel.
Affedersiniz.
Gidip ona bakayım.
-Affedersin. -Sorun değil.
Su ister misin?
Hayır, böyle iyiyim.
Çok utandım. Özür dilerim.
Kavgamızı evinize taşımak istemezdim.
Özür dilemene gerek yok.
Yapabileceğim bir şey var mı?
Hayır, sanmıyorum.
Hayatımın bu noktasında böyle olacağımı hayal etmemiştim.
Şu anda çocuk sahibi olmayı düşünüyor olmalıydım gibi geliyor.
Evli olmalıydım, harika bir kariyerim olmalıydı.
Şunu düşünerek o kadar vakit kaybettim ki,
"Olacak. Bir gün olacak."
Ama sonra ne oldu, bilmiyorum.
Nasıl baştan başlayacağıma dair en ufak bir fikrim yok.
İmkânsız geliyor.
Gerçekten özür dilerim. Bunlarla uğraşmak zorunda değilsin.
Sorun değil.
Ne oldu öyle oğlum?
Gece çok iyi geçiyordu.
Kahve tenlilerin aşkı. Çok güzeldi.
Whitney ve Bobby gibi birbirinize girdiniz.
Ailenle mi yaşıyorsunuz? Queens'te hem de?
Bunu niye yeni öğreniyorum?
Çünkü artık hiç aramıyorsun.
Arkadaşlığımız eskisi gibi değil.
Başarıya ulaştıktan sonra
yeni arkadaşlar edindin,
ben dışarıda kaldım.
Sen asla dışarıda kalamazsın Dev.
Biz aileyiz dostum.
Ama beni araman lazım.
Neler olup bittiğini anlatmalısın.
Zor geliyor.
Senin hayatın çok iyi,
benimkiyse çok kötü.
Utanıyorum.
Sadece bir ara dönemdesin.
Ben de öyleydim.
O dandik dergilerde yazarcılık oynadığımı unuttun mu?
Kendimi kurtardım.
Sen de yaparsın.
Eskiden ne güzeldi.
New York'ta dolanır, dilediğimizi yapar,
her gün eğlenirdik.
Ne kadar güzel bir hayatım olduğunu hiç anlamamışım.
Çok fenaydı ya.
Evet. İnanılmaz, gece süper başlamıştı.
Sonra biraz tuhaflaştı, sonra acayip garip bir hâl aldı,
sonra da hüzünlü.
Ama Dev'le bayağı iyi dertleştik.
-Öyle mi? -Evet.
İyiydi. Hatun ne dedi?
Korktuğunu söyledi,
hayatının planladığı gibi gitmeyeceğinden endişeliymiş.
-Ne? -Hiç.
Hüzünlü ve melankolik bir ruh hâline girdin.
Ne zaman bir çift önümüzde kavga etse bize de bulaşacağını sanıyorsun.
Ben iyiyim.
Şimdi de sesin tizleşiyor.
-Hayır, iyiyim. -Sana inanmıyorum. Biz iyiyiz.
Biliyorum.
Saçma enerjilerini bize geçirmelerine izin verme.
Bu kahve tenlilerin aşkı yürüyecek. Gel hadi.
-Evet. -Tamam.
Tamam. İyiyim.
Yemin et.
-Peki. -Tamam.
Yatmaya gidiyorum.
-Yukarıda görüşürüz. -Evet.
Aşkım! Geliyor musun? Sana bir sürprizim var.
Telefon etmem lazım. Birazdan gelirim, olur mu?
Tamam.
Aşkım, geliyor musun?
Evet. Bir iki telefon daha edeceğim.
Siktir et.
Acayip erkenmiş.
Kitap sohbeti için o kadar erken kalkamam.
Millet uyuyakalır.
Tamam. Peki. 9.30 mu?
Saat 10.00'da gelirim.
Çünkü anca o saatte başlar.
Aynen. Kimler gelecek?
Panelde kimler var?
Ne? Hayır. Hayatta olmaz!
Onunla olmaz. Çünkü herifin diyecek lafı yok.
Ben güzel bir şey dediğimde onu alıp değiştiriyor,
kendi söylüyor ve alkışı kapıyor.
Böyle olmaz. Benim alkışımı çalıyor.
Aşkım?
Acaba ciddi bir şey konuşabilir miyiz?
Ne kadar ciddi? Kafam biraz iyi.
İdrak edeceğimden emin olayım.
Çok acayip bir şey değil ama önemli.
Tamam. Tabii. Söyle.
Tamam. Çocuk sahibi olmakla ilgili konuşmak istiyorum.
Bunu neden şimdi konuşalım?
Çünkü "Bunu seneye konuşalım." dedin.
Senesi gelmek üzere.
-Bir sene oldu mu? -On ay kadar oldu.
On ay olmuş. Henüz bir sene değil.
Konuşabiliriz ama ben…
Bilmiyorum. Sanki on ay önce
her şey çok farklıydı.
New York Times'ın en çok satan yazarı değildim.
Şu an ikinci kitap üzerinde çalışacağımı düşünmüyordum,
ki beni mahvediyor çünkü istediğim kadar hızlı ilerlemiyor.
Ona odaklanmak istiyorum.
Ne bileyim işte. Bence beklemeliyiz…
Bunu demeni istemiyorum. Ne diyeceğini biliyorum.
-Demeni istemiyorum. -Nereden biliyorsun?
-Daha demedim. -Biliyorum işte.
-Ne diyeceğim? -Bir yıl daha bekleyelim diyeceksin.
-Öyle demeyecektim. -Ne diyeceksin?
Sular durulana kadar bekleyelim diyecektim.
-Tanrım. Bu… -Tamam. Şimdi komik mi oldum? Cidden mi?
Hayır. Demek istediğim şu, 52 yaşında hamile olmak istemiyorum.
34 yaşındayım. Yumurtalarım bozulmaya başladı.
Yine yumurta muhabbetine girme.
-Evet. -Hayır.
Yumurta konusuna girmiyoruz.
Kafan rahat,
sadece doğal meyve ve yemişler yiyorsun.
Yumurtaların sağlam olacak!
Hayır, bak. Sana bir tablo çizeyim.
Diyelim ki çocuk istedik ve seneye bana
"Çocuk için hazırım." dedin.
Bebek için dokuz ay bekleyeceğiz.
Diyorum ki bu ihtimale karşı şimdiden hazırlanmaya başlayalım.
Demek istediğim bu. Sadece düşünmeye başlayalım.
Peki. Ama sperm nasıl alınır, onu bile bilmiyorum.
Sperm bankasına gidip
kaplara attıran beyaz heriflere mi bakacağız?
Gerek yok. Bir donör düşündüm.
-Kim? -Darius.
-Ne? Açık tenli Darius mı? -Darius.
Tuhaf saçları ve zayıf bağışıklık sistemi olan mı?
Zayıf değil…
Güçlü, uzun boylu, yakışıklı, zeki, kibar.
-Aman Tanrım. -İyi bir enerjisi var.
Darius.
Ben…
Tamam. Darius'a karşı değilim.
-Evet. -Okumuş çocuk.
İyi de ona nasıl soracağız?
Mesaj atıp
"Yemeğe gel, sonra da tatlı olarak boşal." mı diyelim?
-Hayır. -Bilmem…
Hayır. Onu yemeğe çağırırız.
Tamam.
Teklif ederiz.
Hayır derse önemli değil.
Evet derse, işte o zaman…
Evet. Sonra ne? Evet derse…
-Sonraki adımı… -…işler hızlı gelişir.
…düşünürüz. Ağırdan alırız.
Sonraki adımı düşünürüz. Ne yapmak istediğimizi…
Yani evet derse sonraki adımı düşüneceğiz.
Evet derse sonraki adımı düşüneceğiz.
Tamam, bana uyar.
-Uyar mı? -Evet.
Evet!
Aman Tanrım.
-Şansın var, seni seviyorum. -Öyle.
Çünkü feci strese gireceğim.
Teşekkürler!
Vay be. Korktum.
-Korktum. -Korkmana gerek yok.
Darius'ı sperm vermesi için davet etmeyi nasıl kutlayacağız?
Başlığımı çıkarayım mı?
Güzel olur. Ot alayım.
Kafamı boşaltmalıyım.
-Strese girdim. Sıçayım. -Tamam.
"Ciddi" diye başlayan konuşmadan hayır gelmez.
-Aman be. -Ama ciddiydi.
Bundan biraz kalmış. Çakmağım nerede?
BÖLÜM II
Yemek muhteşemdi.
Aynen aşkım.
Bu tarifi nereden buldun?
Eskilerden kalma bir yemek kitabından.
Çok lezzetliydi.
-Çok ballısın. -Biliyorum.
Konuyu açmak için uygun zaman mı emin değilim
ama benimle ne konuşacaktınız?
Evet.
Aile kurma konusunu konuşuyoruz.
Donörlerden söz ederken
düşündük ki…
Acaba donörümüz olur musun?
-Ciddi misiniz? -Evet.
Vay canına.
-Gururum okşandı. -Evet.
Evet. Hazmetmek zor, biliyoruz.
Hayır, varım. Seve seve yaparım.
-Ne? -Evet.
Sen…
Ne? Sen… Ne çabuk.
Benim için çok değerlisiniz
ve böyle bir şeyin parçası olmak benim için büyük bir onur.
-Cidden. -Tanrım.
Biraz düşünmek istemez misin…
Hayır. Sizden müthiş ebeveyn olur.
Buna yardımcı olabileceksem neden olmayayım?
Senin harika biri olduğunu düşünüyoruz. Çok teşekkürler.
Beni düşünmenizden bile çok etkilendim.
Ya sen olacaktın ya Busta Rhymes.
Bundan sonraki adımlar ne olacak?
Hastaneye mi gitmemiz gerekiyor?
-Tamam, pekâlâ. Affedersin. -Buraya gelebilirsin.
Evet. Buraya gelebilirsin çünkü hastaneler çok pahalı.
Burada yapabiliriz.
-Burada mı? -Evet.
Nasıl olacak?
Buraya gelip
katkıda bulunacaksın. Senin…
Bağış.
Davamıza bağışta bulunacaksın, sonrasını biz hallederiz.
Peki, öyle olur.
Evet, olabilir.
-Evet. -Mümkün.
Bu süper bir şey.
-Evet. -Sarılmalıyız gibi geliyor.
Evet. Tuhaf havayı dağıtalım.
-Lütfen. -Üçümüz sarılalım mı?
-Evet dostum. -Gelin.
Sağ ol kardeşim.
-Müthiş. -İnanamıyorum.
-Peki. Şampanya? -Olur.
-Olur mu? -Tabii.
-Sprite'a devam edeceğim. -Kutlayalım.
Açık tenli Darius. Geliyor.
Bir bebek.
Süper.
AMERİKAN MOBİLYASI AFRİKA
Hemen kabul ettiğine inanamıyorum.
Evet, ben de.
Ama donör o olsun, sorun yok.
-Öyle mi? -Evet.
Onu sevdin mi?
O zaman avukatlarımızla konuşup
yolumuza devam edelim.
Tamam. Peki nasıl devam edeceğiz?
Gelip çay bardağımıza mı boşalacak?
Çok şapşalsın.
Dur. Bunu istiyor musun? Yapabilir miyiz?
Evet, istiyorum. Yapmak istiyorum.
Tamam.
-Oyuncaklara dikkat etmeliyiz. -Evet.
Çünkü ben baştan beri lezbiyendim.
Kamyonlar ve Ninja Kaplumbağalar isterdim.
Evet.
Onun yerine annem Addy bebek almıştı.
Addy bebek ne?
Amerikan Kız diye bir seriydi.
Tarih falan öğretiyorlar.
-Biri de siyahi olmalıydı tabii. -Evet.
Siyahiyi de elbette köle yapmışlar.
-Evet. Köle bebeğim vardı. -Köle bebeğin mi vardı?
Elbiselerimiz uyumluydu.
"Anne, biraz dikkatini versen? Ben lezbiyenim." diyesim vardı.
-Tuhafmış. -Çok manyakça.
Evet, kölelik demişken,
bebeğimize ırkçılık konusunu nasıl açacağız?
-Erkenden. OJ gibi bir bebek istemiyorum. -Evet.
Çocuklarımızla konuşmalıyız. "Amerika harika!" diye dolanmasınlar.
-Doğru. -Olmaz.
Bebeğimiz gelecekten umutlu ama gerçekçi olsun.
Daha ana karnındayken Kökler'i izleyelim ki
gerçekleri bilerek doğsun.
-Cidden mi aşkım? -Ne?
Adam bir kaba attırmaya geliyor.
Soğuk dilim tabağına ihtiyacı yok.
Rahat etsin istiyorum. Doğru enerji olsun istiyorum.
Şimdi uydurduğun bir new age zırvasına benziyor.
Ben olsam pizza söyler geçerdim.
Elleri yağlı olmasın.
Bak, bu yüzden bebeğimiz burjuva doğacak.
Ne?
"Bebeğimiz" dedin.
Çünkü bebeğimiz olacak.
Benimle dans eder misin?
-Tabii. -Eder misin?
-Evet. -Tamam.
Aşkım, Darius geldi!
-Selam! -Selam.
-Gel. -İyi misin?
-Evet, iyiyim. Geldiğin için sağ ol. -Güzel.
Gel hayatım.
-İşte buradasın. -Nasılsın?
-Sen? -Seni görmek güzel.
Vay be. Şuna bakın.
Şarap var, peynir var. Gül bile var.
Harika.
Kendimle baş başa kalmak için çok romantik bir ortam.
-İşimiz memnun etmek. -Evet.
Bu kavanoza mı yapacağım?
Evet. Çok rahat ol lütfen.
İnternete girmek istersen laptop da var.
Biter bitmez haber ver çünkü zaman kaybetmemeliyiz.
Anladım.
-Peki. Kolay gelsin. -Sağ ol.
Peki o zaman.
Tamam hayatım. Sağ ol.
Peki. O zaman…
Başlayalım bakalım.
Çok hoş.
Herifin kanepemizde asıldığına inanamıyorum.
-Aynen, tuhaf. -Hem de süet.
Tuvalette yapamazdı.
Biliyorum ama onu Almanya'dan getirttim.
Biliyorum.
Üstünde uyuklamayı en sevdiğim kanepe.
Artık üstünde anılar olacak.
Tanrım. Bebeğimizin kuzenleri olacak.
Evet.
-Selam. -Selam, bitirdim.
Öyle mi?
-Selam. -Selam.
-Buyurun. -Teşekkürler.
-Teşekkürler. Çok sağ ol tatlım. -Eksik olma.
-Süper. Gidelim. -Peki. Görüşürüz.
-Görüşürüz. -Harikasın.
-Tamam. Bacakları kaldır. -Peki.
Pekâlâ.
Hava kabarcığı olmamasına dikkat et.
Hallettim. Hava kabarcığı yok.
-Oldu mu? -Evet.
Peki. Ve…
Tanrım. İğrenç.
İşte geliyor.
İyi misin?
-Tamam. Hepsi bu kadar. -Tamam.
-Bir şey ister misin? -Neden ağlamadın?
Bilmiyorum.
Sindirmeye çalışıyordum.
Hiç böyle bir durum yaşamadım.
Çok mesafeli görünüyorsun.
Rahatlamış gibisin Denise.
Ne?
İtiraf et.
Bir yanın hamile olmadığıma mutlu.
Aşkım, süreç boyunca hep elinden tuttum.
Ben de senin kadar yıkıldım.
Hayır. Elimden tuttun ama ben seni sürükledim.
Kendimi ikna etmeye çalıştım.
O da benim kadar istiyor dedim ama…
Belki de bebeğimiz olmamalı.
Şimdi de bebek istemiyor musun?
Bebek istiyorum.
Ama seninle istediğimden emin değilim.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya