‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(บทที่ 1)
‎นี่ ฉันไปละ
‎จ้ะ ที่รัก ขอให้เป็นวันที่ดี
‎เอาละ เรามา…
‎ที่รัก ไม่เอาน่า ไม่เอา ที่รัก
‎- ถามจริง ‎- กอดกันหน่อยก่อนไป
‎- เอาละ รักเธอนะ ‎- รักเธอเหมือนกัน
‎โอเค
‎หล่อนได้ยินอะไร
‎ดีขนาดนั้นเลย
‎โอย ให้ตาย
‎ดูนะ โอ้
‎จัดมา ‎โอ้ ต้องการเหรอ
‎เธอดูเริด ‎เธอดูเชิดตามท้องถนน
‎เฮ้
‎ตายละ
‎(เบอร์นาร์ดีน เอวาริสโต ‎เด็กสาว ผู้หญิง อื่นๆ)
‎นั่นทำให้ฉันหัวเราะ
‎อ่านอะไรอยู่
‎เชอร์ล็อก
‎เป็นหนังสือของคนผิวขาว
‎งั้นเหรอ มากกว่านี้ก็ ลอร์ดออฟเดอะริงส์
‎ใช่ สำหรับพวกคนขาวจริงๆ
‎เห็นด้วย
‎เวลาควันเข้าตาน่ารำคาญเนอะ
‎ไม่ เพราะเธอต้อง… ‎เธอต้องพ่นออกไป
‎- ฉันรู้ บางทีก็พลาด ‎- ไม่รู้สิ
‎เธอแค่ต้อง… อีกนิดนึง แค่…
‎ฉันรู้สึกเหมือนเป็นลูกนก
‎ที่รัก ที่รักคะ หลับอยู่ไหม
‎อือ
‎ฉันนอนไม่หลับ อยากดูรายการทีวีนั่นไหม
‎แฮปปี้แวลลีย์น่ะ
‎ถ้าเราดู ก็ต้องดูจนถึงตีสี่
‎ฉันต้องได้นอนบ้างเพราะพรุ่งนี้มีสัมภาษณ์
‎ฉันลืมไป โอเค
‎- ไม่เป็นไร ‎- ขอโทษที แต่ฉันรักเธอนะ
‎ฉันรักเธอมาก
‎โอเค เดี๋ยวนะ เพราะฉันมีอะไรจะถามหน่อย
‎แป๊บเดียว โอเคนะ
‎ฉันอยากให้เธอคิดให้ดีๆ
‎สมมติว่าสำนักพิมพ์หนึ่ง ‎สำนักพิมพ์ของเธอมาบอกว่า
‎"โอ้ ไม่ เดนิส
‎เรามีโอกาสที่ใหญ่มาก ‎สัญญาหนังสือห้าเล่ม โอกาสดีมาก
‎มันจะเป็นแฟรนไชส์ เอาไปทำภาพยนตร์ ‎จะใหญ่โต" นะ
‎สิ่งที่เธอต้องทำคือ
‎เลียรักแร้หล่อนทุกวันเป็นเวลาหนึ่งปี
‎เธอจะทำไหม
‎ทำ ฉันจะทำ เรานอนต่อได้หรือยัง
‎ได้ โอเค ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอจะทำไหม
‎ทำสิ ฉันอยากประสบความสำเร็จ ‎เหมือนเดรกกับเทรย์ ซองซ์ไง
‎ดีที่ได้รู้ ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก
‎เอาละ เดี๋ยว ฉันมีอีกคำถามหนึ่ง อีกคำถาม
‎อะไรกันเนี่ย ให้ตาย
‎โอเค
‎เธอก็รู้ว่าฉันเป็นยังไงเวลาง่วงนอน
‎คำถามนี้จริงจัง
‎เพื่อช่วยชีวิตฉันนะ
‎เธอจะเลียรักแร้ใครบางคนทุกวัน ‎ไปตลอดชีวิตไหม
‎ทุกวันเธอต้องเลีย…
‎ในเหตุการณ์นี้เธออายุกี่ขวบ
‎มันเริ่มจากตอนนี้ อายุ 34 ไปจนชั่วชีวิต
‎เป็นเหตุการณ์ตัวประกันหรือเปล่า ‎เรื่องเป็นแบบนั้นใช่ไหม
‎ใช่ พวกเขาจะฆ่าฉัน ที่รัก
‎แล้วรักแร้… รักแร้เหงื่อท่วมเลยไหม
‎- อือ เหงื่อท่วมเลย ‎- มียาทา…
‎ยี้มาก แบบว่ารักแร้สกปรก
‎- มียาทาระงับกลิ่นแบบออร์แกนิกไหม ‎- มี แต่เหม็นหึ่ง
‎ยาระงับเหงื่อ
‎ต้องเลียทุกวันไปตลอดชีวิต
‎ฟังนะ ฉันต้องการให้เธออยู่ที่นี่ ‎ต้องการให้เธอมีชีวิต ฉันจะยอม
‎- ฉันยอม ‎- โอ้ พระเจ้า
‎เพราะฉันทุ่มเทให้เธอได้ขนาดนั้น
‎- ที่รัก… ‎- ใช่แล้ว
‎ขอบคุณมาก
‎ทีนี้ช่วยหลับตาแล้วนอนทีนะ
‎ฉันมีความสุขแล้ว
‎- ฉันจะนอน ‎- โอเค ยอดเยี่ยม ขอบคุณ ดีมากเลย
‎โอเค โอ้ พระเจ้า
‎ทำให้ฉันรู้สึกดีกับตัวเอง
‎ตอนนี้ฉันตื่น ตอนนี้ฉันนอนไม่หลับ…
‎สาวๆ ของฉันใช่ไหมน่ะ
‎ฉันรู้ เป็นไงบ้าง
‎เห็นแล้ว
‎ว่าไง อย่าวิ่งหนีสิ
‎ทีน่า
‎เป็นไง
‎เป็นไง ชาก้า
‎อย่าโกรธสิ ชาก้า
‎ยังโกรธแพตตี้อยู่เหรอ
‎ไม่รู้เมื่อไหร่จะหายโกรธเนอะ
‎อือ เอาไป
‎เห็นแล้วละ สาวน้อย แกอยากได้
‎ฉันคือไก่แถวหน้า
‎อยู่ในตัวพวกแก…
‎กินซะ
‎- สวัสดี ว่าไง ‎- ไง เดนิส
‎ดีใจที่ได้เจอ ลอเรน
‎- ว้าว กลิ่นหอมจัง ‎- ขอบคุณ
‎ขอบคุณ
‎- บ้านสวยจังค่ะ ‎- ขอบคุณมาก
‎เตาผิง ทุกอย่าง…
‎ปกติตอนเช้าคุณทำอะไรบ้างคะ
‎ตื่นมา กินอาหารเช้า ‎บางทีก็สูบกัญชา
‎ปกติคุณกินอะไรเป็นอาหารเช้า
‎ไม่รู้สิ แล้วแต่วัน ฉันว่า…
‎เมื่อเช้าคุณกินอะไร
‎ฉันไม่เห็นว่าอาหารเช้ามันเกี่ยวข้องยังไง
‎- รู้ไหม ‎- ขอโทษค่ะ
‎ฉันพยายามจะเข้าใจบุคลิกของคุณ
‎ว่าคุณเป็นคนยังไง
‎อือ ฉันแค่ไม่รู้ว่า
‎ประเภทไข่ที่ฉันกินตอนเช้า ‎จะทำให้คุณเข้าใจลึกซึ้งหรือไม่
‎ค่ะ
‎- โอเค งั้นเรามาคุยเรื่องงานเขียน ‎- ตกลง
‎หนังสือเล่มต่อไปของคุณไปถึงไหนแล้วคะ
‎กำลังเขียน
‎ค่ะ แต่ฉันว่ามันมีกระบวนการน่ะ ‎โดยเฉพาะกับหนังสือ
‎และฉันว่าเล่มที่แล้วออกมาดี
‎ก็เลยมีแรงกดดันแปลกๆ
‎สำหรับเล่มใหม่ที่ต้องทำให้ดีกว่าเล่มนั้น
‎และบอกตามตรง ฉันว่าฉันกำลังพยายาม ‎เขียนให้เสร็จแล้วตีพิมพ์
‎และดูว่าจะเป็นยังไง
‎โอเค
‎- ขอโทษที่มาขัดจังหวะ ฉันแค่ต้อง… ‎- ไง ที่รัก
‎- ขอโทษค่ะ ‎- ไม่เป็นไร
‎แป๊บเดียวค่ะ ขอโทษที
‎ฉันชื่อลอเรน คุณคืออลิเซียใช่ไหม
‎ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เราคุยกันได้ไหมคะ แค่ที่มาที่ไปหน่อย
‎ฉันไม่ใช่บุคคลสาธารณะ
‎- มาเถอะ ‎- ได้ไหมคะ
‎- ได้เลย เชิญ ‎- ขอบคุณมาก
‎- มาเลย ที่รัก ‎- ก็ได้
‎คุณทำอาชีพอะไรคะ
‎ฉันพยายามเข้าวงการตกแต่งภายในค่ะ
‎ณ ตอนนี้ฉันทำงานในร้านขายของเก่า
‎มิน่าล่ะ มีของดีๆ หลายชิ้นเลย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ฉันอยากรู้เรื่องชิ้นนี้ค่ะ
‎นั่นเป็นชิ้นโปรดของฉันชิ้นหนึ่ง
‎ค่ะ เธอชื่อโกลดี้ วิลเลียมส์
‎เป็นคนค้าประเวณีในปลายยุค 1800 ‎ที่รัฐเนแบรสกา
‎เธอมักถูกจับข้อหา… ‎ฉันไม่รู้ว่าเธอถูกจับข้อหาอะไร
‎และนี่คือรูปถ่ายตอนโดนจับ
‎ตำรวจคงพูดว่า "คุณต้องทำหน้านิ่งๆ"
‎เธอก็ว่า "ไม่อยากทำนี่"
‎ค่ะ ฉันชอบมาก เธอใส่ต่างหูทอง
‎พยศ ดูเหมือนป้าคนหนึ่งของฉัน ก็เลย… ค่ะ
‎- เป็นเรื่องที่น่าสนใจ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎พวกคุณรู้จักกันได้ยังไง
‎รู้จักผ่านเพื่อนของเราคนหนึ่ง
‎พวกเขาจัดงานวันเกิด เราเลยได้เจอกันที่นั่น
‎- ค่ะ ‎- คืนเดียวกัน
‎และคุณมา… ‎เธอมาหาฉัน และเธอพูดว่า
‎"นี่ เธอคือนักวิทยาศาสตร์คนนั้นใช่ไหม" ‎หรืออะไรประมาณนั้น
‎นักวิทยาศาสตร์เนี่ยนะ
‎ฉันอาจจะพูดประโยคที่ดีกว่านั้น
‎อาจจะใช่ นั่นสิ ฉันเคยศึกษาเคมีเล่นๆ
‎- ไม่เอาน่า เขาจบปริญญาเอกด้านเคมี ‎- ค่ะ
‎เขาฉลาดกว่าฉัน เขาพยายามซ่อนไว้
‎- ฉันแค่พยายามเก็บไว้… ‎- ไม่ต้องปิดบัง
‎ค่ะ ฉันเคยศึกษาเคมี
‎ฉันชอบมาก ฉันยังคิดว่ามันเจ๋งมาก
‎แต่สภาพแวดล้อมในการทำงาน ‎ไม่เหมาะกับฉัน
‎ฉันเลยตัดสินใจหันไปศึกษาการออกแบบภายใน
‎ซึ่งแปลกดี แต่…
‎สรุปว่าคุณฉลาด
‎คุณเคยช่วยงานภรรยาคุณไหม ‎เคยอ่านผลงานเธอก่อนตีพิมพ์ไหม
‎มีอยู่ครั้งหนึ่งเธออ่านอะไรบางอย่าง
‎และแสดงความเห็นมาเพียบ ‎ซึ่งฉันอาจจะไม่เห็นด้วย
‎- ใช่ ‎- แต่ก็เคารพนะ
‎- งั้นเหรอ ‎- ฉันเคารพความเห็น
‎ไม่อยากยอมรับ
‎แต่หลังจากนั้น เพราะเรา…
‎- เรามึนตึงกันไปสามวัน ‎- ใช่
‎แล้วเราก็ตัดสินใจว่า ‎"อย่าก้าวก่ายงานของอีกฝ่ายดีกว่า"
‎ฉันจะไม่บอกว่าเธอควรซื้อของเก่าชิ้นไหน
‎เธอก็อย่าบอกฉันว่าให้ตัวละครพัฒนาไปยังไง
‎แล้วเราก็อยู่กันอย่างสงบและมีความสุข
‎ใช่
‎เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย
‎- ว่าไงจ๊ะ ‎- ว่าไง สบายดีไหม
‎- ดีใจที่ได้เจอ ‎- หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ฉันเรชมีค่ะ
‎ขับรถมาเป็นไง ฉันรู้ว่าทางมันไกล
‎ไม่แย่นัก
‎- แขวนเสื้อโค้ตไว้ตรงนี้กันก็ได้ ‎- โอเค
‎ได้
‎บ้านสวยจัง
‎พร้อมจะพักแล้ว เอาเลย
‎โอ้ พระเจ้า ดูอบอุ่นดีจัง ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‎เดี๋ยวพาชมบ้าน
‎- แต่งได้ดีนะเนี่ย ‎- ขอบใจจ้ะ
‎ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านพักตากอากาศ ‎เรชมี ดูนี่สิ
‎- เหลือเชื่อ ‎- บ้าไปแล้ว
‎อย่าเว่อร์น่า ซื้ออะไรมาบ้างหรือเปล่า
‎- ซื้อ ‎- ซื้ออะไร
‎ซื้อชุดนอนที่ดีมากๆ มาสามชุด
‎เธอจะชอบมันมากพอๆ กับที่ฉันชอบ
‎ซื้อชุดนอนมาให้หล่อนเหรอ
‎- เปล่า สำหรับฉัน ‎- โอเค
‎- ฉันไม่ใส่ชุดนอนธรรมดา ‎- จริง
‎ฉันชอบใส่ชุดนอนก่อนเข้านอน
‎- ขอบคุณ ‎- มันดีมาก
‎ขอบคุณ
‎ทำไมต้องแต่งตัวหรูเลิศเต็มยศเพื่อเข้านอน
‎- ฉันแค่อยากสบายตัว ‎- ใช่แล้ว
‎- แต่ทั้งดูดีและสบายตัวได้นี่ ‎- สบายตัว
‎ฉันดูแจ่ม ฉันใส่ชุดนี้เข้านอนเลยก็ได้
‎แล้วตื่นมากินซีเรียล ไปประชุม ‎กลับมาแล้วเข้านอน
‎- ฉันพร้อมทุกเมื่อ ‎- ขั้นตอนต่างหาก
‎ฉันชอบแบบนี้ สบายตัวทั้งวัน
‎- ตลอดทั้งวัน ‎- นายไม่เข้าใจ
‎สังคมสอนให้เราคิดว่าเราต้องใส่อะไร
‎ที่ไม่รู้สึกสบายตัว
‎นี่เป็นเสื้อเชิ้ตนอน
‎เราเป็นแบบเดนิสและสบายตัวทั้งวันได้
‎นายใส่เสื้อเชิ้ตเก่าๆ ที่มีรูเพียบ ‎เข้านอน
‎รูพวกนั้นทำให้ไม่อึดอัด
‎- เคยบอกแล้วไง ‎- โอ้ พระเจ้า
‎น่าทึ่งมาก
‎ไม่ พวกเธอบ้าไปแล้ว
‎เข้าใจประเด็นกันหน่อย
‎- มันเหมือนแบบนั้น ผ้าบางๆ… ‎- มันเหมือน…
‎ไม่ ชุดนี้ดูมีระดับ ชุดนั้นไม่
‎ให้ตาย เออ ที่รัก อาหารอร่อยมาก
‎- อร่อยมาก ‎- ใช่
‎- อร่อยจริงๆ ‎- ขอบใจ
‎- ฉันยังไม่ได้… ‎- ด้วยความยินดี
‎พูดออกมาเพราะยังฟินกับรสชาติพวกนี้
‎- ให้ตาย ‎- ให้กินไปเรื่อยๆ ก็ได้นะเนี่ย
‎- ขอบใจ ‎- ฝีมือหล่อนเด็ดมาก
‎นายยังทำอาหารอยู่ไหม
‎ทำบ้างเล็กๆ น้อยๆ
‎โอ้ พระเจ้า จริงๆ นะ ‎ฝีมือทำอาหารเขาเหลือเชื่อ
‎ไม่ต้องหรอก หล่อนเป็นแฟนตัวยงของฉัน
‎ใช่แล้ว
‎- เขาทำอาหารอร่อย ‎- ฉันรอกินพาสต้า
‎- เรากินพาสต้ากันเถอะ ‎- คราวหน้า ไว้เราจะ…
‎- เอาพาสต้ามาให้พวกเขา ‎- คราวหน้าเราจะเอามา
‎แน่นอน
‎- นายถ่อมตัวจัง ‎- พวกนายน่ารักเวลาอยู่ด้วยกัน
‎- นี่จะพูดให้เราเขินเหรอ ‎- เราน่ารักเวลาอยู่ด้วยกัน
‎ใส่เสื้อผ้าสีเข้ากันด้วย
‎ขอบใจ ผักจากสวนเหรอ อร่อยจัง
‎ใช่ ดีนะ
‎เป็นความฝันเลย ที่จะมีสวน
‎ออกไปเก็บมาทำกับข้าว
‎ใช่
‎เราต้องไปซื้อที่ตลาดเกษตรกร
‎ใช่ และโดนตะคอก ‎เวลาที่ซื้อแคร์รอตสีม่วงมากเกินไป
‎- จะพูดถึงเรื่องนั้นอีกใช่ไหม ‎- ก็…
‎เราไปตลาดเกษตรกรทุกสัปดาห์
‎สาวคนนี้ดึงกระเป๋าผ้าออกมา แล้วเริ่มหยิบ
‎ไม่รู้ใครเข้าสิง
‎แล้วใส่ทุกอย่างที่เป็นสีม่วง
‎แคร์รอตสีม่วง มันฝรั่งสีม่วง มันหวานสีม่วง
‎พอถึงปลายสัปดาห์มันก็ลงถังขยะ ‎ไม่มีอะไรถูกทำอาหารเลย
‎ทีนายซื้อของที่เราโยนทิ้ง มันต่างกันเหรอ
‎ฉันซื้อของที่ทิ้งลงขยะเหมือนกัน ‎แต่ฉันพยายามซื้อน้อยลง พยายามปรับตัว
‎โอเค ฉันจะทำตามนาย พ่อนักปรับตัว
‎ตลาดในควีนส์นั่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่
‎ควีนส์เหรอ ไปทำอะไรที่ควีนส์
‎เราอยู่ที่นั่น
‎เดี๋ยวนะ เขาไม่ได้บอกเธอเหรอ ‎ว่าเราอยู่กับพ่อแม่เขา
‎ใช่ เดาว่าฉันไม่ได้บอกเพราะ…
‎อะไรก็แล้วแต่ ใช่ เราอยู่ที่นั่นแค่สองสามเดือน
‎อบอุ่นมากเลยล่ะ ‎พวกเราสี่คนอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ
‎- เราช่วยล้างจานไหม ‎- ไม่ หล่อนชอบล้างจาน
‎- งั้นฉันช่วยเก็บโต๊ะ ‎- ฉันชอบล้างจาน
‎- เธอล้างได้ดีกว่า ‎- ก็นิดหน่อย
‎- นี่จ้ะ ‎- ขอบใจจ้ะ
‎ฉันอ่านเล่มนี้อยู่
‎อ้อ ฉันเพิ่งอ่านจบอาทิตย์ก่อน ‎ดีมากเลย
‎เธออ่านเหรอ ไม่ หล่อนซื้อหนังสือเสียง
‎หล่อนเปิดฟังไป
‎ชอปปิงออนไลน์เสื้อผ้าเก่าๆ ไปด้วย
‎แล้วไง ก็เหมือนกันแหละ ฉันอ่านอยู่
‎ฉันแค่ซึมซับเนื้อหาด้วยวิธีต่างกัน
‎เอาละ ฉันรู้สึกว่าเธอซึมซับแต่การชอปปิง
‎รู้ไหมวันก่อนทีวีฉายอะไร เดอะซิกเคนนิง
‎- โอ้ ไม่นะ ‎- เดอะซิงเคนนิงคืออะไร
‎หนังเกี่ยวกับไวรัสงี่เง่าที่เขาโดนตัดออก
‎การออดิชั่นเป็นไง ยังแสดงอยู่หรือเปล่า
‎แสดงอยู่บ้าง ‎ตอนนี้ฉันแสดงใน เอ็นซีไอเอส บรุกลิน
‎นายเนี่ยนะแสดงใน เอ็นซีไอเอส บรุกลิน
‎เขาเป็นผู้ช่วยแผนกบัญชีน่ะ
‎นายน่าจะปลูกผม
‎อะไรนะ
‎ฉันแค่พูดเฉยๆ ผมของเขาชักบาง
‎ถ้าเขาปลูกผมตอนที่ฉันบอกให้ไปทำ
‎เขาคงมีผมอยู่เต็มหัวและคงยังแสดงหนัง
‎- ฉันจะเอาเงินมาจากไหน ‎- ขอพ่อแม่นายมั้ง
‎พวกเขาไม่ได้ใช้เงินกับบ้านหลังกระจิริดนี่
‎ให้ตาย ช่วยหยุดพูดว่า ‎พวกเขามีบ้านหลังกระจิริดทีเถอะ
‎พ่อแม่เธอรวยมาก
‎และกรอบความคิดเธอ ‎เรื่องขนาดของบ้านก็ผิดปกติมาก
‎และอ้อ เราเคยพักอยู่ที่บ้านพวกเขา
‎คฤหาสน์โอ่อ่าในชิคาโก ‎แล้วรู้ไหมเกิดอะไรขึ้น
‎พวกเขาขอให้เราย้ายออก
‎ใช่แล้ว บ้านพ่อแม่ฉันเล็กกว่าก็จริง ‎แต่พวกท่านใจกว้างกว่า
‎ให้ตาย เธอต้องพูดเรื่องปลูกผม
‎ดูเป็นเรื่องเจ๋งสำหรับฉันกับเพื่อนๆ เหรอ
‎ฉันแค่พูดเฉยๆ ว่าบางทีนายน่าจะฟังฉันบ้าง
‎น่าจะลองใช้เซรั่มปลูกผม
‎เซรั่ม ว่าแล้วเชียวว่าต้องพูดว่าเซรั่ม
‎เซรั่มบ้าๆ
‎ไม่มีใครใช้เซรั่ม บอกเป็นล้านครั้งแล้ว
‎และนักแสดงของมาร์เวล ‎ก็ไม่ใช้เซรั่มหรอกนะ
‎พวกเขาใช้เงินหลายพันดอลลาร์ ‎เพื่อการผ่าตัดที่ซับซ้อน
‎ให้หมอเจาะรูลงไปในหัว ‎แล้วยัดผมใหม่เข้าไป เข้าใจไหม
‎ให้ตายสิ
‎ขอโทษนะ ทุกคน ‎นี่ไม่เหมาะสม และฉันขอโทษ
‎ฉันแน่ใจว่าพวกเธออึดอัดมาก ‎แต่ที่น่าเศร้าคือเราไม่อึดอัด
‎นี่คือกิจวัตรของเรา ประจำวันอังคาร
‎เราทำแบบนี้เสมอ
‎ไม่รู้ทำไม เรากำลังทำอะไรเนี่ย ‎รู้ไหมว่ามันคืออะไร
‎ฉันว่าเราแค่กลัวที่จะกลับออกไป
‎เพราะเราไม่มีอนาคต
‎ฉันไม่สามารถกลับออกไปตอนนี้แล้วแบบว่า
‎"นี่ อยากเดตกับช่างอิสระพาร์ตไทม์ไหม"
‎บอกตัวเองเถอะ ฉันมีอนาคตย่ะ
‎ถามจริง เธอมีอนาคตยังไง
‎ไอเดียธุรกิจน่ะเหรอ เอาสิ บอกพวกเขาไป
‎บอกไป พวกเขาอาจจะอยากร่วมลงทุน
‎- ได้ ฉันจะบอก ‎- เอาเลย
‎เวลาเธอไปนอกเมือง ‎และต้องมีใครรดน้ำต้นไม้น่ะ
‎คนดูแลต้นไม้ ใช่ นั่นแหละ
‎เสียเงินเดือนละ 80 เหรียญ
‎เพื่อให้เรชมีกับเพื่อนๆ มาและทำแบบนี้…
‎- อะไรวะ ‎- มันมีจริงนะ ช่างหัวนาย
‎อือ มันอาจจะจริง
‎มันอาจเป็นตลาดที่ยังไม่มีใครทำ ‎ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา
‎แต่บอกเลยนะ
‎เธอกับเพื่อนๆ น่าขันของเธอ ‎จะคิดไม่ออกหรอก
‎หล่อนกลับบ้านหนึ่งทุ่มทุกวันและพูดทำนองว่า
‎"เรายังต้องแก้จุดเล็กๆ น้อยๆ ของคติพจน์"
‎แต่กลิ่นอย่างกับเธอไปดื่มไวน์ถูกๆ มาเป็นลิตร
‎งั้นน่าจะตั้งสโลแกนว่า ‎"ลมหายใจเรามีกลิ่นไวน์"
‎ดีที่ได้รู้ว่านายคิดกับฉันยังไง
‎ขอตัวนะ
‎ฉันจะไปดูหล่อนหน่อย
‎- ฉันขอโทษ ‎- ไม่เป็นไร
‎เอาน้ำสักแก้วไหม
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันอายมาก ฉันขอโทษ
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจเอาปัญหาของเรามาบ้านเธอ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎มีอะไรที่ฉันช่วยได้ไหม
‎ไม่มีหรอก
‎ฉันไม่คิดว่าชีวิตฉันจะเป็นอย่างนี้ตอนนี้
‎ฉันรู้สึกว่าฉันควรจะคิดเรื่องมีลูก
‎ฉันควรแต่งงาน ควรจะมีอาชีพที่ดี
‎ฉันแค่รู้สึกว่าฉันเสียเวลาไปมากกับการคิดว่า
‎"เดี๋ยวมันก็เกิดขึ้นๆ สักวันมันจะเกิดขึ้น"
‎แล้วฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎และไม่รู้เลยว่าจะเริ่มใหม่ยังไง
‎มันเป็นไปไม่ได้เลย
‎ให้ตาย ฉันขอโทษ เธอไม่ต้องมารับฟังเรื่องนี้
‎ไม่เป็นไร
‎อะไรกันวะ เพื่อน
‎คืนนี้กำลังไปได้ดีเชียว
‎เป็นความรักของคนผิวสีเดียวกัน ‎งดงามออก
‎แล้วพวกนายเริ่มเถียงกัน ‎อย่างกับวิตนีย์และบ็อบบี้
‎ตอนนี้นายอยู่กับพ่อแม่เหรอ ที่ควีนส์เนี่ยนะ
‎ทำไมฉันเพิ่งรู้เรื่องนี้
‎เพราะเธอเลิกโทรหาฉันแล้วไง
‎เราไม่ใช่เพื่อนกันเหมือนแต่ก่อน
‎พอเธอประสบความสำเร็จมากมาย
‎เธอก็มีเพื่อนใหม่
‎และฉันไม่ผ่าน
‎กับนายน่ะไม่มีไม่ผ่าน เดฟ
‎เราคือครอบครัวนะ
‎แต่นายต้องโทรหาฉัน
‎นายต้องบอกฉันว่าชีวิตนายเป็นยังไง
‎มันยากน่ะ
‎ชีวิตเธอกำลังไปได้ดี
‎ส่วนชีวิตฉันกำลังแย่
‎มันน่าอาย
‎ตอนนี้นายแค่กำลังดวงตก
‎ฉันก็เคยดวงตก
‎จำสมัยที่ฉันทำงานให้นิตยสารพวกนั้น ‎แสร้งว่าฉันเป็นนักเขียนได้ไหม
‎ฉันตะกายออกมา
‎นายก็ทำได้
‎เราเคยมีชีวิตดีๆ
‎ร่อนทั่วนิวยอร์ก ทำสิ่งที่เราอยากทำ
‎สนุกสนานทุกวัน
‎ฉันไม่เคยรู้ตัวว่าชีวิตฉันดีขนาดนั้น
‎เรื่องหนักไม่ใช่เล่น
‎ใช่ บ้าบอเพราะคืนนี้เริ่มต้นดีมาก
‎แล้วเริ่มแปลกนิดๆ แล้วกลายเป็นอึดอัดมาก
‎แล้วก็เศร้า
‎แต่ฉันกับเดฟเปิดอกคุยกันแล้ว
‎- งั้นเหรอ ‎- อือ
‎ดีนะ แล้วแฟนเขาพูดว่าอะไร
‎พูดว่าหล่อนกลัว
‎ว่าชีวิตหล่อนจะไม่เป็นอย่างที่วางไว้
‎- อะไร ‎- ไม่มีอะไร
‎เธอกำลังเศร้าและหดหู่
‎ทุกครั้งที่มีคู่แฟนทะเลาะกันต่อหน้าเรา ‎เธอคิดว่ามันติดต่อ
‎ฉันไม่เป็นอะไร
‎พูดเสียงสูงปรี๊ดแบบนี้
‎- มันไม่ได้… ฉันสบายดี ‎- ฉันไม่เชื่อ เรายังดีอยู่
‎ฉันรู้ว่าเรายังดีอยู่
‎อย่าให้พวกเขามาแผ่รังสีบ้าๆ ให้เรา
‎ความรักของคนผิวสีเดียวกันจะเป็นไปด้วยดี ‎มานี่มา ไม่ๆ เร็วสิ
‎- ใช่ ‎- โอเค
‎โอเค ฉันดีแล้ว
‎สัญญานะ
‎- เอาละ ‎- โอเค
‎ฉันจะไปนอนละ
‎- เดี๋ยวฉันตามขึ้นไป ‎- ได้
‎ที่รัก จะขึ้นมาหรือยัง ‎ฉันมีอะไรจะเซอร์ไพรส์
‎ฉันต้องคุยโทรศัพท์สายนี้แป๊บนึง ‎เดี๋ยวขึ้นไปนะ
‎โอเค
‎ที่รัก จะขึ้นมาหรือยัง
‎จ้ะ ฉันแค่ต้องโทรอีกสองสาย
‎ช่างแม่ง
‎ให้ตาย เช้าจัง
‎โอย ฉันไม่อยากตื่นเช้าขนาดนั้น ‎เพื่อคุยเรื่องหนังสือ
‎คนจะหลับเอาสิ
‎ตกลง ได้ โอเค เก้าโมงครึ่งนะ
‎ก็ได้ ฉันจะไปถึงสิบโมง
‎เพราะงานจะยังไม่เริ่มจนถึงสิบโมง
‎เอาละ ใครจะไปบ้าง
‎ใครจะขึ้นเวทีบ้าง
‎อะไร ไม่ ไม่ได้นะ
‎ฉันไม่ทำนะ เพราะเขาไม่มีอะไรจะพูด
‎และทุกครั้งที่ฉันพูดอะไรดีๆ ‎เขาจะเอาไปแปลง
‎แล้วพูด แล้วเขาได้เสียงปรบมือตลอด
‎ใช้ไม่ได้นะ เขาขโมยเสียงปรบมือของฉัน
‎ที่รัก
‎เราคุยเรื่องจริงจังแป๊บนึงได้ไหม
‎จริงจังขนาดไหน เพราะฉันกำลังเมายานิดๆ
‎ฉันอยากให้แน่ใจว่าเข้าใจเธอ
‎ไม่ซับซ้อนขนาดนั้น แต่ก็จริงจัง
‎โอเค ก็ได้ เอาสิ ว่าไป
‎โอเค เพราะฉันอยากคุยเรื่องที่เราจะมีลูก
‎ทำไมจะคุยเรื่องนั้นตอนนี้
‎เพราะเธอบอกว่า "ไว้คุยเรื่องนี้ในหนึ่งปี"
‎นี่เกือบหนึ่งปีแล้ว
‎- หนึ่งปีแล้วเหรอ ‎- ประมาณสิบเดือน
‎งั้นก็สิบเดือน ยังไม่ใช่หนึ่งปีสักหน่อย
‎แต่เราคุยกันก็ได้ ฉันแค่…
‎ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่าเมื่อสิบเดือนก่อน
‎ทุกอย่างแตกต่างมาก
‎เช่น ฉันไม่ใช่นักเขียนหนังสือยอดขายสูงสุด ‎ของนิวยอร์กไทมส์
‎ฉันไม่คิดว่าจะกำลังเขียนหนังสือเล่มที่สอง
‎ซึ่งฉันกำลังหนักใจ ‎เพราะเขียนไม่ได้ทันใจ
‎ฉันแค่อยากทุ่มเทให้เรื่องนั้น
‎ไม่รู้สิ ฟังนะ ฉันแค่คิดว่าเราควรรอ…
‎ฉันไม่อยากให้เธอพูดแบบนั้น ‎ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร
‎- ฉันไม่อยากให้เธอพูด ‎- รู้ได้ยังไงว่าฉันจะพูดอะไร
‎- ฉันยังไม่ได้พูด ‎- ฉันรู้ ฉันรู้แล้วกัน
‎- คิดว่าฉันจะพูดอะไร ‎- เธอจะพูดว่าเรารออีกปีเถอะ
‎- เห็นไหม ฉันไม่ได้จะพูดอย่างนั้น ‎- งั้นเธอจะพูดอะไร
‎ฉันจะพูดว่าเรารอจนกว่าเหตุการณ์สงบเถอะ
‎- โห ให้ตาย นั่น… ‎- โอเค ฉันตลกสินะ ถามจริง
‎ไม่ รู้ไหม ฉันแค่จะบอกว่า ‎ฉันไม่อยากท้องตอนอายุ 52
‎ฉัน 34 แล้ว รังไข่ฉันเริ่มฝ่อ
‎พูดเรื่องรังไข่อีกแล้ว ไม่เอา
‎- จะพูด ‎- ไม่เอา
‎เราจะไม่พูดเรื่องรังไข่ของเธอ
‎เพราะเธอปักใจคิดว่า
‎เธอกินแต่ผลไม้และลูกเบอร์รี่ธรรมชาติเท่านั้น
‎รังไข่ของเธอจะยังแข็งแรงดี
‎ไม่ ฟังนะ ฉันจะพูดให้เข้าใจเสียใหม่
‎สมมติว่าเราอยากมีลูก ‎และเธอบอกฉันว่าปีหน้า
‎"ที่รัก ฉันพร้อมจะมีลูกแล้ว"
‎เราต้องรอเด็กคนนั้นอีกเก้าเดือน
‎ฉะนั้นฉันแค่จะบอกว่า ‎เรามาเริ่มเตรียมพร้อมกันตอนนี้
‎ฉันจะพูดแค่นั้น เรามาเริ่มคิดเรื่องนี้กัน
‎โอเค ก็ได้ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่าจะไปเอาอสุจิมายังไง
‎เราไปที่ธนาคารอสุจิ
‎และดูพวกคนผิวขาวพวกนี้ ‎ชักว่าวลงในแก้วน้ำเหรอ
‎ไม่จำเป็น ฉันหาผู้บริจาคไว้แล้ว
‎- ใคร ‎- แดเรียส
‎- อะไรนะ แดเรียสที่ผิวน้ำตาลอ่อนเหรอ ‎- แดเรียส
‎คนที่ไว้ผมแปลกๆ ‎และระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอเนี่ยนะ
‎เขาไม่ได้ภูมิคุ้มกันอ่อน…
‎เขาแข็งแรง สูง หล่อ ฉลาด จิตใจดี
‎- โอ้ พระเจ้า ‎- เขามีพลังงานดีๆ ในตัว
‎แดเรียส
‎ฉันไม่…
‎เอาละ ฉันไม่ได้โกรธแดเรียส
‎- อือ ‎- เขาเป็นนักอ่าน
‎เยี่ยม แต่เราจะเอ่ยปากยังไง
‎ส่งข้อความหาเขาว่า
‎"อยากมากินมื้อค่ำแล้วผลิตน้ำอสุจิไหม"
‎- ไม่ ‎- ฉันไม่รู้…
‎ไม่ ฟังนะ เราจะเชิญเขามากินมื้อค่ำ
‎ตกลง
‎แล้วเราค่อยยื่นข้อเสนอ
‎ถ้าเขาปฏิเสธก็ไม่เป็นไร ยังไงก็ได้
‎ถ้าเขาตอบตกลง งั้นเราก็แค่…
‎อือ แล้วยังไง งั้นถ้าเขาตอบตกลง…
‎- เราก็ค่อยคิดเรื่อง… ‎- เรื่องนี้จะดำเนินไปเร็ว
‎ขั้นต่อไป ค่อยเป็นค่อยไป
‎คิดเรื่องขั้นต่อไป สิ่งที่เราต้องการทำ…
‎เราค่อยคิดเรื่องขั้นต่อไปถ้าเขาตอบตกลง
‎ก็ได้ แบบนั้นฉันรับได้
‎- รับได้นะ ‎- ใช่
‎ไชโย
‎เยี่ยมเลย
‎โอ้ พระเจ้า
‎- เธอโชคดีที่ฉันรักเธอ ‎- ใช่แล้ว
‎เพราะฉันกำลังจะเครียดตาย
‎ขอบคุณนะ
‎ให้ตาย ฉันกลัว
‎- ฉันกลัว ‎- ไม่เห็นต้องกลัว
‎งั้นเราจะฉลองยังไง ‎ที่จะเชิญแดเรียสมาให้อสุจิแก่เรา
‎ฉันจะถอดผ้าโพกหัว
‎ก็ดีสิ ฉันจะไปเอากัญชามา
‎ให้ตาย ฉันต้องผ่อนคลายบ้าง
‎- ฉันเครียด เวร ‎- โอเค
‎ไม่ควรเริ่มคุยด้วยคำว่า "จริงจัง" นะ
‎- พับผ่า ‎- ก็จริงจังมากอยู่นะ
‎นี่เหลืออยู่นิดหน่อย ไฟแช็กฉันอยู่ไหน
‎(ส่วนที่สอง)
‎อาหารอร่อยมาก
‎อร่อยมาก ที่รัก
‎ไปเอาสูตรนี้มาจากไหน
‎เจอในตำราอาหารโบราณน่ะ
‎อร่อยดี
‎- เธอถูกตามใจมากนะเนี่ย ‎- ฉันรู้
‎ฉันไม่รู้ว่าเวลานี้เหมาะไหม ‎ที่จะพูดเรื่องนี้
‎แต่เธอสองคนต้องการคุยกับฉัน ‎เรื่องอะไรเหรอ
‎อ้อ
‎เอาละ เราคุยกันเรื่องสร้างครอบครัว
‎และเรากำลังคิดเรื่องผู้บริจาค
‎และเราคิดกันว่า…
‎นายจะเป็นผู้บริจาคให้เราได้ไหม
‎- พูดจริงเหรอเนี่ย ‎- จริง
‎ว้าว
‎- ฉันปลื้มมากนะ ‎- อือ
‎อือ เรารู้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ ก็…
‎ไม่ เอาสิ ฉันยินดีมาก
‎- อะไรนะ ‎- ตกลง
‎นาย…
‎อะไร นาย… เร็วจังเลย
‎เธอทั้งสองคนมีความหมายต่อฉันมาก
‎และการได้มีส่วนร่วมในอะไรแบบนั้น ‎จะเป็นเกียรติอย่างสูง
‎- จริงๆ นะ ‎- ตายแล้ว
‎แน่ใจนะว่าจะไม่กลับไปคิดดูก่อน หรือ…
‎ไม่ พวกเธอจะเป็นพ่อแม่ที่ดีมาก
‎และถ้าฉันช่วยได้ ทำไมฉันจะไม่ช่วยล่ะ
‎เราคิดว่านายน่าทึ่งมากและเรา… ‎ขอบคุณมากๆ
‎ฉันซึ้งใจเลยที่พวกเธอคิดถึงฉัน
‎ไม่นายก็บุสตา ไรมส์น่ะ
‎เออ แล้วต้องทำยังไงต่อ
‎เราต้องไปโรงพยาบาลหรืออะไร
‎- โอเค เอาละ โทษทีนะ ไม่ ‎- นายมาที่นี่ได้
‎ใช่ นายจะมาที่นี่เพราะโรงพยาบาลแพงมาก
‎เราทำกันที่นี่ก็ได้
‎- ที่นี่เหรอ ‎- ใช่
‎ยังไงเหรอ
‎นายก็มาที่นี่
‎แล้วนายก็จะสร้างผลงาน ของนาย…
‎บริจาค
‎บริจาคสิ่งที่จำเป็น ‎แล้วเราจะดำเนินการต่อจากนั้น
‎ก็น่าจะได้
‎ใช่ อาจจะได้
‎- ใช่ ‎- เป็นไปได้
‎เยี่ยมไปเลย
‎- ใช่ ‎- ฉันรู้สึกว่าเราควรกอดกันหน่อย
‎ใช่ จะทำให้กระอักกระอ่วนน้อยลง
‎- นะคะ ‎- เรามากอดกันนะ
‎- ใช่แล้ว ‎- มากอดมา
‎ขอบคุณนะ
‎- นี่ดีมากๆ เลย ‎- คุณพระ
‎- เอาละ แชมเปญไหม ‎- เอาสิ
‎- แน่นะ ‎- แน่นอน
‎- ฉันขอสไปรท์ ‎- เราจะฉลอง
‎แดเรียสผิวสีอ่อน ตกลงแล้ว
‎ทารก
‎เจ๋งไปเลย
‎(เฟอร์นิเจอร์อเมริกัน ‎แอฟริกา)
‎ไม่อยากเชื่อว่าเขาตอบตกลงอย่างไว
‎ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
‎แต่ฉันไม่รังเกียจที่เขาจะเป็นผู้บริจาค
‎- งั้นเหรอ ‎- งั้นสิ
‎เธอชอบเขานะ
‎โอเค งั้นฉันจะคุยกับทนายของเรา
‎แล้วก็ดำเนินการต่อไป
‎โอเค แต่ขั้นต่อไปคืออะไร
‎เขาแวะมาหลั่งน้ำอสุจิใส่ถ้วยชาเหรอ
‎ตลกน่า
‎เดี๋ยว เธอเอาด้วยใช่ไหม ‎เราทำเรื่องนี้ได้ใช่ไหม
‎อือ เอาสิ ฉันอยากทำ
‎โอเค
‎- เราต้องระวังเรื่องของเล่น ‎- ใช่
‎เพราะฉันเป็นเลสเบี้ยนตั้งแต่เกิด
‎ฉันอยากได้รถหรือไม่ก็เต่านินจา
‎อือ
‎แต่แม่ฉันเอาตุ๊กตาแอดดี้มาให้
‎ตุ๊กตาแอดดี้คืออะไร
‎เป็นตุ๊กตาที่คนเรียกว่า อเมริกันเกิร์ล
‎มันสอนเรื่องประวัติศาสตร์และอื่นๆ
‎- ก็เลยต้องมีตุ๊กตาผิวดำ ‎- อือ
‎และแน่นอนว่าตุ๊กตาผิวดำเป็นทาส
‎- อือ ฉันเคยมีตุ๊กตาทาส ‎- เธอมีตุ๊กตาทาสเหรอ
‎เรามีชุดที่เข้าคู่กัน
‎ฉันแบบว่า "แม่ ไม่เห็นบ้างหรือไง ‎หนูเป็นเลสเบี้ยน"
‎- แปลกมาก ‎- บ้าบอ
‎เออ พูดถึงเรื่องทาส
‎เราจะสอนลูกของเรา ‎เรื่องการเหยียดผิวยังไง
‎- สอนแต่เนิ่นๆ ฉันไม่อยากให้ลูกเหมือนโอเจ ‎- อือ
‎เราต้องคุยกับลูก เราจะให้ลูกพูดว่า ‎"อเมริกายอดเยี่ยม" ไม่ได้
‎- นั่นสิ ‎- มันไม่ได้เยี่ยม
‎ฉันอยากให้ลูกของเรามีความหวังกับอนาคต ‎แต่มองโลกตามจริง
‎เราต้องเริ่มดูหนังเรื่อง "ทาส" ‎ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง
‎จะได้เข้าใจความจริงตอนเกิดมา
‎- ถามจริง ที่รัก ‎- อะไร
‎เขาแค่จะแวะมาชักว่าวใส่ในถ้วย
‎ไม่ต้องใช้จานชามทั้งชุดหรอก
‎ฉันแค่อยากให้เขารู้สึกสบายใจ ‎ให้บรรยากาศเหมาะสม
‎เอาละ สิ่งที่พูดมาฟังดูโบราณมากๆ
‎เป็นฉันคงสั่งพิซซ่ามาก็พอ
‎ฉันไม่อยากให้มือเขามัน
‎นั่นไง นั่นคือเหตุผลว่า ‎ลูกของเราจะออกมาไฮโซ
‎อะไร
‎เธอเพิ่งพูดว่า "ลูกของเรา"
‎เพราะเรากำลังจะมีลูก
‎เต้นรำกับฉันหน่อยได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- ได้เหรอ
‎- ได้ ‎- โอเค
‎ที่รัก แดเรียสมาแล้ว
‎- ไง ‎- ไง
‎- เข้ามาสิ ‎- สบายดีไหม
‎- สบายดี ขอบคุณที่มา ‎- ดีๆ
‎เข้ามาสิจ๊ะ
‎- อยู่นี่เอง ‎- เป็นไงบ้าง
‎- เป็นไง ‎- ดีใจที่ได้เจอ
‎ว้าว ดูนี่สิ
‎เรามีไวน์ ชีส ดอกกุหลาบ
‎ยอดเยี่ยม
‎จัดบรรยากาศได้โรแมนติก ‎ให้ฉันอยู่กับตัวเอง
‎- ใช่ เราอยากให้ผ่อนคลาย ‎- ใช่
‎ให้ฉันใส่ในกระปุกนี้เหรอ
‎ใช่ เราแค่อยากให้นายรู้สึกผ่อนคลายจริงๆ
‎แล็ปท็อปอยู่ตรงนั้น ‎ถ้าอยากใช้ค้นอะไรในอินเทอร์เน็ต
‎พอเสร็จก็บอกเรา ‎เพราะเวลาเป็นเรื่องสำคัญ
‎เข้าใจละ
‎- เอาละ โชคดีนะ ‎- ขอบคุณ
‎อือ
‎เอาละจ้ะ ขอบคุณ
‎โอเค มา…
‎มาลงมือกัน
‎แจ๋ว
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าหมอนั่น ‎กำลังชักว่าวบนโซฟาของเรา
‎- นั่นสิ มันแปลกๆ ‎- โซฟาหนังกลับด้วย
‎ทำในห้องน้ำก็ไม่ได้
‎นั่นสิ ฉันสั่งโซฟามาจากเยอรมนีเชียวนะ
‎ฉันรู้
‎และนั่นเป็นโซฟาตัวโปรดที่ฉันใช้งีบ
‎ฉันรู้ ทีนี้ก็จะมีความทรงจำมากมาย
‎ให้ตายสิ พระเจ้า ‎มันจะมีพี่น้องของลูกเราอยู่บนนั้นด้วย
‎ใช่
‎- ไง ‎- ไง เสร็จแล้ว
‎เหรอ
‎- ไง ‎- ไง
‎- เอ้านี่ ‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณ ขอบคุณมากนะ ‎- ขอบคุณ
‎- เยี่ยม ไปกันเถอะ ‎- เอาละ ไว้เจอกัน
‎- ไว้เจอกัน ‎- นายดีที่สุดเลย
‎- เอาละ ยกขาขึ้น ‎- โอเค
‎เอาละ
‎อย่าให้มีฟองอากาศในนั้นนะ
‎รู้แล้วน่า ไม่ให้มีฟองอากาศ
‎- โอเคไหม ‎- อือ
‎เอาละ และ…
‎ให้ตาย น่าขยะแขยง
‎เอาละนะ
‎เสร็จยัง
‎- โอเค อือ หมดแล้ว ‎- โอเค
‎- จะเอาอะไรไหม ‎- ทำไมเธอไม่ร้องไห้
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันแค่กำลังพยายามทำความเข้าใจ
‎ฉันไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
‎ฉันรู้สึกว่าเธอห่างเหิน
‎เธอดูโล่งอกนะ เดนิส
‎อะไรนะ
‎ยอมรับมาเถอะ
‎เธอดีใจอยู่บ้างที่ฉันแท้งลูก
‎ที่รัก ฉันคอยสนับสนุนเธอมาตลอดนะ
‎ฉันก็เสียใจพอๆ กันกับเธอ
‎ไม่ใช่ เธอจับมือฉัน ‎และฉันลากเธอมาด้วยตลอด
‎และฉันพยายามโน้มน้าวตัวเอง…
‎ว่าเธอต้องการลูกมากพอๆ กับฉัน แต่…
‎เราอาจจะไม่ควรมีลูกด้วยกัน
‎เปลี่ยนใจไม่อยากมีลูกแล้วเหรอ
‎ฉันอยากมีลูก
‎ฉันแค่ไม่รู้ว่าควรมีลูกกับเธอ
‎คำบรรยายโดย ‎สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช