Drodzy widzowie.
Podobno musicie pędzić do Sądu Okręgowego w Patparganj.
Biedaczyska.
Ale kto może walczyć z przeznaczeniem?
Niech Bóg da wam siłę w tych ciężkich czasach.
Ale nie traćcie jeszcze nadziei.
Bo aby rozwiązać wasze problemy, znajdziecie tu
prawdziwie przedsiębiorcze okazy z sądu w Patparganj.
Są tak bardzo pomysłowi,
że bez względu na sytuację zawsze udaje im się wykręcić.
Mogą się wam wydać dziwni.
Rzeczywiście tacy są,
ale jest w nich więcej dobroci, niż się wydaje.
Cóż…
I pamiętajcie,
skoro już tu jesteście,
żeby uzbroić się w cierpliwość,
gdyż sprawiedliwość potrzebuje czasu.
Bo przecież
tu chodzi o prawo.
PRAWA SPRAWA
Na podstawie prawdziwych wydarzeń
z życia waszego i naszego.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ
Dziwnych wydarzeń.
DZIWNYCH WYDARZEŃ
Pamiętajcie.
OBMIERZŁOŚĆ
Cały dzień każe pan przenosić podium dla świadka.
Nie moja wina.
W sądzie ich brakuje.
A bez nich nikt nie chce zeznawać.
Przesłuchanie w sali nr 30. Polecenie sędziego.
Z drogi.
Uwaga. Szybko. Spokojnie.
- Co jest? - Długo ci zeszło.
Nie, proszę pana.
Bardzo dobrze!
Dobra robota.
A teraz proszę tam wejść.
Dalej.
Prokuratorze Sahab, może pan zaczynać.
Wysoki Sądzie.
Cóż…
Poznaje pan ich?
Tak, to tych pięciu.
Wysoki Sądzie, ofiara zidentyfikowała sprawców.
Przegrał pan.
Nie tak szybko.
- Pan Tyagi wywalczy im kaucję. - Jaką kaucję?
Złapano sprawców, odzyskano rzeczy
i zidentyfikowano ich.
- Długie ramię sprawiedliwości działa. - Jasne.
Przepraszam. Przesłuchanie się przeciągnęło.
Stąd to spóźnienie.
W porządku, panie Tyagi. Proszę go przesłuchać.
Oczywiście.
Jest pan pewien, że to tych pięciu pana okradło?
Tak. To oni.
Trochę pan naciągnął tę liczbę.
Było dwóch.
Pięciu, proszę pana.
Cóż, patrząc na pańskie wątłe ciało, wątpię,
by trzeba było na pana pięciu mięśniaków.
Zgódźmy się na trzech.
Nie. Było ich pięciu.
Ci dwaj mnie trzymali.
Ten zabrał torbę, a ten pasek i zegarek.
To czterech. A piąty?
Sikał, proszę pana.
A potem mnie uderzył.
A nawet nie umył rąk.
Więc ta piątka pana okradła?
Wysoki Sądzie.
Nie mam nic więcej do dodania.
To jasne, że policja
celowo postawiła mojemu klientowi
fałszywe zarzuty.
Tak, Wysoki Sądzie, paragraf 390 wyraźnie stwierdza,
że pięciu mężczyzn nie może popełnić rabunku.
To był rabunek popełniony przez gang.
Dlaczego? A to się nie liczy?
Wysoki Sądzie, policja celowo oskarża mojego klienta o statusie gangu
o drobny rabunek.
W związku z tym proszę o zwolnienie ich za kaucją.
No i?
Przepraszam. Pomyliłem paragrafy.
Wniosek o areszt jest wadliwy.
Kaucja przyznana.
- Wysoki Sądzie! - Numer 27, Shankar Prasad…
Prokuratorze, ta sprawa nie podlega pod 390.
Tylko pod 391.
Długim ramieniem sprawiedliwości
Tyagi drapie się po plecach.
Zawsze dotrzymywał słowa Niczego nie potrzebował
Swoimi pieniędzmi i statusem Kontrolował wszystko
Nie denerwował się z byle powodu
Jest młody i chce mu się tańczyć
SĄD OKRĘGOWY, PATPARGANJ
Hej, Chakki!
SHIVANSH KUMARJHA, ADWOKAT
Klient z mercedesem!
- Proszę pani! - Przepraszam!
Proszę pani! Załatwię to!
Tylko 200 rupii.
Nie widzicie naklejki na jej aucie?
To prawniczka. Z drogi!
Przepraszam. Biuro administracji jest za tą bramą?
- W lewo w stronę bloku F. - Dzięki.
Mówię ci, stary.
Co za widok.
Przepraszam. Administracja jest w tym budynku?
- Tak, trzecie piętro. - Dziękuję.
Chwila. Jak możecie tu tak siedzieć?
Nie widzicie znaku?
Widzę.
To zdaje się litery „CF”.
Zdaniem niektórych to „cwany frajer” albo „czapa farmera”.
Według mnie to…
- „czołowi fachowcy”. - Zamknij się, głupku!
No co? To ma sens, prawda?
„Osoby z niepełnosprawnością”.
To rampa dla osób niepełnosprawnych.
I postawiliście tu biurko? Przesuńcie je.
Więc to dlatego ta kaleka kobieta na nas pluła.
„Osoba niepełnosprawna”.
Racja.
Tak, mamo. Dostawa zajmuje co najmniej 15 minut.
Nie mógł się pojawić znikąd.
Nie było okrągłych tykw, więc wziąłem szpiczaste.
Dobrze je wysmaż, zanim dodasz do laddu.
Przyklejają się do zębów.
Tak, wypiłem już cztery herbaty.
Mamo, zaraz oddzwonię. Coś mi wypadło.
- Cześć. Jestem… - Ananya Shroff.
- Skąd… - Wyrabiałem ci legitymację.
Wiem, kim jesteś.
- Proszę. - Dziękuję.
Jestem Vishwas Pandey.
Kierownik sądu.
W przypadku skarg, czy to prawników, czy sędziów, przyjdź do mnie.
- Jestem Donną tego sądu. - Donną?
Donną.
Nie znasz W garniturach?
Harvey Specter? Mike Ross? Meghan Markle, ta od królowej?
Wprowadziła zamęt.
- Nawet ty kończyłaś Harvard. - Wiem.
- Obejrzyj. - Dobrze.
- Jest na Netfliksie. - Obejrzę.
Ale na razie, gdybyś przekazał mi jakieś sprawy,
- byłoby lepiej. - Pewnie. To w końcu moja praca.
Do kogo dołączyłaś? Do pana Tyagiego? Bagaia?
- Czy Singha? - Do kogo dołączył wielki Ambedkar?
- Rupal, do kogo dołączył Ambedkar? - Do nikogo.
Ambedkar do nikogo nie dołączył.
Rupal, nie szukaj. To była podpucha.
Miałam na myśli, że nie dołączę do nikogo.
Chcesz własny pokój?
Świetnie! Wypełnij ten formularz.
Lista oczekujących jest długa. Ale pan Tyagi…
Pan Tyagi. Jest prezesem stowarzyszenia.
Jeśli wygra wybory, pojedzie do Delhi.
Ale tobie nie odmówi.
Jesteś z Harvardu.
Dobrze.
Ile to kosztuje?
Niewiele, pięć milionów rupii.
Co? Nie mam takich pieniędzy.
Ty nie musisz płacić. Tata zapłaci.
Za Harvard też zapłacił, nie?
Wypraszam sobie.
W takiej kwocie dostałam stypendium.
Tata zapłacił pozostałe 7,5 miliona.
A dokąd idą prawnicy bez pokoju?
SĄD OKRĘGOWY, PATPARGANJ
- Herbatę. - Spadaj.
- O co chodzi, Panie Shukla? - Chwila.
Zaniżyła posag?
Kłóci się za dużo z teściową?
Nie.
- Pewnie jest lepiej wykształcona. - Nie.
- Więc czemu chcesz rozwodu? - Powiedz jej.
Załatwi to.
Nie ukrywaj grzechów przed prawnikiem.
Ani kiły przed urologiem.
- Racja! - Tak.
Mów.
Nie była nieśmiała
pierwszej nocy.
Nie była nieśmiała…
Pierwszej nocy.
- Ani trochę? - Nie.
O rety!
Noc poślubna zdarza się raz w życiu.
A jego panna młoda się nie wstydziła.
Mężczyzna długo czeka na tę noc.
Kiedy żona się wstydzi, a on jest niegrzeczny.
On nie miał okazji.
I wszystko stracone.
Posłuchaj.
Wziąłbym tę sprawę,
gdyby chodziło o kogoś innego.
Ale jesteś dla mnie jak rodzina.
- Więc powierzam cię w dobre ręce. - Tak!
Kiedy sędzia zobaczy,
że ta pani zajęła się twoją sprawą,
będzie wiedział, że to ty jesteś tym uczciwym.
Ta pani nie będzie przedstawiać argumentów.
Ona jest argumentem.
Zwykle nie zajmuję się rozwodami.
To zbyt dużo pracy.
A sąd zawsze staje po stronie kobiety.
Usiądź.
- Usiądź. - Najpierw jej wysłuchaj.
Ale jesteś jego rodziną.
Więc muszę ją wziąć.
Pani ma rację. Nie martw się.
Załatwimy to.
Przestań płakać i spójrz.
Uśmiechnij się.
Rozwód załatwiony.
Panie Bagai.
Zna pan mojego asystenta Daleela?
To jego krewny.
Chce rozwodu.
Gdyby chodziło o kogoś innego, sama bym walczyła.
Ale jesteś jak rodzina, więc powierzam cię w dobre ręce.
Ale mówiła pani, że weźmie sprawę.
Pan Bagai jest naprawdę utalentowany.
Załatwił nawet rozwód dla sędziego o nazwisku Ghosh.
Pani Ghosh nie dostała zupełnie nic.
Błąkała się bez grosza przy duszy…
Proszę mówić.
Weźmie pan tę sprawę
czy odda mnie w kolejne dobre ręce?
Wygrałeś wybory w Patparganj w zeszłym roku.
A teraz wygrasz wybory palestry w Delhi?
I co mi to da?
Może będzie więcej spraw albo wyższe honoraria.
Miałbym startować dla honorariów?
A potem?
Rzecznik generalny,
asystent zastępcy prokuratora,
zastępca prokuratora generalnego,
A potem, Mintu, prokurator generalny.
Prokurator generalny?
Brzmi świetnie.
I Lakhmir Balli Mintu,
doradca prokuratora generalnego Indii,
- pana VD Tyagiego! - Nie.
Najpierw muszę zostać prezesem
Delhijskiej Izby Adwokackiej.
Dobra. To wypełnij formularz. Na co czekasz?
Teraz nawet Mahinder Phorey wycofał swojego kandydata.
Zdobędziesz głosy z sądu Jhilmil. Prawda, Munshiji?
Powiedz mi coś.
Lekarze czczą boga medycyny Dhanwantari.
Biznesmeni boginię bogactwa Lakszmi.
Uczeni boginię wiedzy Saraswati.
A rzemieślnicy twórcę Vishwakarmę.
Kogo czczą prawnicy?
Mędrca Naradę od konfliktu?
Prawnicy nie potrzebują bogów.
Ale ostatnio bogowie potrzebują prawników.
Cóż, ci wszyscy bezbożnicy nie muszą
martwić się o organy ustawowe.
Nie to nas martwi, Mintu.
Problemem jest rekomendacja.
O kim myślisz?
O Bagaiu? Singhu? Mandolii?
O nikim z Patparganj.
Czyli? Z Saket?
Rohini? Karkardoomy?
- Sąd Najwyższy. - Sąd Najwyższy?
Kto?
Wadia.
JB Wadia.
JB WADIA MOJA RANDKA Z PRAWEM
Pan Tyagi? Czy jest u siebie?
Tak, jest tam.
Dzisiaj ja stawiam.
Munshiji!
Złowiłam grubą rybę dla twojego ucznia, Bagaia.
Dostanę 20 000 prowizji.
A nie muszę się w to mieszać.
Kiedy nauczysz się walczyć sama?
Po co?
Prawnicy tacy jak ja, siedzący na ławce w holu,
dostają od klientów ledwie 2000.
I ci sami klienci
dają prawnikom z pokojami setki tysięcy.
Poproś pana Tyagiego,
żeby wziął 20 000 i dał mi pokój.
Wtedy będę prowadzić sprawy.
Zgodzi się?
Tak bardzo chcesz mieć pokój.
Potrzebujesz raczej partnera.
W życiu osobistym i zawodowym.
Więc może my zawrzemy spółkę?
Sujata i Munshi. Hej!
„Sushi”.
Sujata.
Dogadałaś się z Navinem?
Nie! Czemu miałabym to zrobić?
Dał tylko 20 000. Oto twoje dwa tysiące.
Tylko tyle?
Nie odmówiłeś?
Zgodziłem się, bo to ponoć rodzina twojego kolegi.
Odmówię po zarządzeniu tymczasowym.
KLUB BON BON
Panie Wadia.
Jestem VD Tyagi.
Prezes Izby Adwokackiej w Patparganj.
Wadia tu przyjdzie?
Dostał tu apartament na stałe.
No co ty! To herbata, nie atrament.
Apartament, luksusowy pokój.
Przynosisz mi wstyd. Naprawdę!
Przyjechał.
Ten aktywizm sądowy nie może wymknąć się spod kontroli.
To oburzające.
Niedorzeczne. Obmierzłe.
„Obmierzłe”.
„Oburzające, niedorzeczne, obmierzłe”.
Chyba przegrał dużą sprawę.
Teraz nie podchodźmy.
Nawet na nas nie spojrzy.
Wydaje na ten hotel 750 000.
Możemy za to kupić dwa małe auta miesięcznie. Albo cały salon w rok.
To wielki prawnik.
Zatem zróbmy coś wielkiego.
Halo. Prawo i Porządek?
Każecie nam biegać w kółko.
- Co chcesz zrobić? - Przynieście stół.
Dajcie tu stół.
Proszę pani! Tutaj.
Co tam? Wygląda pani na zmęczoną.
Ani, to pani Sujata. To Ananya Shroff.
Ma dyplom z Harvardu.
- Naprawdę? Jestem Sujata Negi. - Miło mi…
- Licencjat. - Załatwię jej biurko obok ciebie.
Czemu tu jesteś po magisterce na Harvardzie?
- Nie pracujesz w firmie? - Nie.
Bo jestem podobna do dziadka, nie do ojca.
Tata dołączył do firmy dziadka.
Ale dziadek założył własną praktykę.
Dlatego ja też chcę mieć własną.
Rozumiem! Prawniczka w trzecim pokoleniu?
Ja jestem pierwsza.
- A zatem? Cywilne czy karne? - Chcę zająć się pomocą prawną.
Pomocą prawną?
Lepiej nie. To totalny bałagan.
Pomoc prawna da ci sprawy ubogich, nie pieniądze.
Nie jestem tu dla pieniędzy.
Chcę zdobyć doświadczenie potrzebne, żeby zostać pomocą prawną.
Żebym mogła pomagać ludziom.
Przerzuć się z zioła na herbatę.
Shambhu, specjalność zakładu.
Obecny tu pan Shukla
wcześniej też mówił takie bzdury.
Potem go szkoliłam.
Teraz jako notariusz zarabia dwie stówy dziennie.
Ani grosza mniej, ani więcej.
- Dwieście? - Tak.
A skoro tu jesteś, zajmę się także twoją praktyką.
Z magistrem z Harvardu musisz brać co najmniej 1200 dziennie.
Będę polecać ci sprawy, ale kasuję tysiąc za każdą.
To nielegalne!
Ma niezłe poczucie humoru.
Mogłaby zostać starszym doradcą.
- Tysiąc. - Wybacz.
Nie zrobię tego.
- Vishwas. - Tak?
- Ta ławka nie może tu stać. - Dopiero ją postawiłem.
To ją przesuń.
Tu nie ma miejsca dla doradców.
Biedny Bose od trzech lat prowadzi sprawy z biblioteki.
Pan Shukla usycha w słońcu.
A ta córeczka tatusia chce mieć ławkę
już pierwszego dnia? Zabierz ją.
Gdzie indziej miałaby siedzieć?
„JB Wadia słusznie zauważył,
że powód słusznie
- bronił…” - Shambhu.
Prawo i Porządek.
Ile miesięcy pracujecie w tym biurze?
Snują się tu od siedmiu miesięcy.
Proszę pana…
Siedem i pół miesiąca.
Ile zarabiacie?
Sześć tysięcy rupii.
Do tego osobno na paliwo.
Tak.
Za mierny angielski?
Mieliście się spisać.
A odwalacie kaszanę!
Ten dzieciak przeczytał wasz tekst,
jakby był z brukowca!
Mam opublikować ten artykuł pod swoim nazwiskiem?
Myślicie, że zrobi wrażenie na Wadii?
Swobodnie używa słów takich jak „obmierzłe”!
A pisaliście to godzinami!
Wracać do biurek! Wynocha!
Munshiji, świat jest sprawiedliwy!
Bo młodzi jak oni zarabiają grosze.
Uspokój się, Visheshwar.
Chcesz opublikować felieton? Ktoś inny może go napisać.
Jak znaleźć tak znakomitego pisarza
w mieście Patparganj?
Powiedz mi coś, Munshiji.
Wadia jest prawnikiem jak my.
Więc czemu tyle zarabia?
Za bycie Parsem?
Jesteśmy studentami, nie prawnikami.
I choć staliśmy się adwokatami,
to jeszcze nie prawnikami.
Człowiek spędza całe życie, stając się prawnikiem.
Wpadło i wypadło, ale było głębokie.
Pan Wadia sam to powiedział.
To znaczy ojciec JB Wadii.
Był sędzią o dobrej opinii.
„Potrzeba całego życia,
by zostać prawnikiem”?
Przepraszam pana!
Jeśli potrzebuje pan pomocy, chętnie pomogę.
Notariusz, zaświadczenia…
Potrzebuję aktu zgonu dla żony.
- Załatwię to. - Ile pani sobie liczy?
Tysiąc…
- Tysiąc. - Tysiąc?
Za tyle mogę znaleźć nową żonę.
Zrobię to za darmo.
Proszę pana!
Więc proszę zrobić to.
Jeśli inni prawnicy też będą tak pomagać,
osiągniemy wielki postęp.
Ale proszę uważać.
Nie pracuj źle dlatego, że za darmo.
Absolutnie nie.
Jest pan moim pierwszym klientem.
I chciałaś na mnie poćwiczyć?
Proszę pana…
Nie przejmuj się. To pierwszy dzień.
Napij się herbaty. Wkrótce zjawią się klienci.
Przepraszam!
- Potrzebuję pomocy. - O tym mówiłem.
Słucham.
Popchnie pani mój samochód?
Próbowałem z dziesięcioma osobami.
Żadna nie napisze dobrego artykułu.
Głupiec ze mnie.
Do kogo się zwrócić?
Będąc prawnikiem w pierwszym pokoleniu,
miałem zostać prokuratorem generalnym.
Czemu nie możesz nim zostać?
Jesteś synem sędziego, nie prawnika.
Czcigodny emerytowany sędzia SD Tyagi.
Taka jest prawda.
Zapomnij o Wadii.
Zbiorę podpisy. Tylko pokaż gdzie.
Kiedy idę do Karnal z jakąś sprawą,
dają mi całą przybudówkę.
To kwatery dla służby.
- Panie Tyagi! - Tak?
Czy jest pan prezesem izby adwokackiej?
- Proszę przyjść później. - Słyszała pani?
Nie. Sprawa, która mnie tu sprowadza,
ma ogromne znaczenie.
Jestem szanowanym członkiem tej izby.
Ale muszę stawiać czoła obmierzłej dyskryminacji.
„Obmierzłej”?
Tak, obmierzłej.
- Chodźmy… - Proszę usiąść.
Dziękuję.
Mam tytuł magistra praw człowieka.
A tutaj nie mam żadnych praw.
Postawili mi biurko na parkingu.
To naruszenie zasad. Kto to zrobił?
Proszę pana…
Zna pan sytuację. Więc…
Jak śmiesz?
To jest, wiesz? To…
Oburzające, niedorzeczne, obmierzłe!
Przykro mi, że dano pani miejsce na parkingu.
Za co pan przeprasza?
Nie powinna pani dostać nawet tego.
- Co? - Mam pomysł.
Ulokuje się pani poza terenem sądu.
Dokąd ma pójść początkujący prawnik jak ja?
Jeśli nie będę na terenie sądu, jak skontaktują się ze mną klienci?
Nie mogę się reklamować.
Nie mogę się promować.
Dokąd mam iść?
Zgodnie z klauzulą 12.3 na terenie sądu
stanowisko przypada na podstawie stażu pracy
lub wartości.
A co pan o mnie wie?
Jestem bardzo wartościowa!
Proszę to udowodnić.
Mam propozycję.
- Napisze pani artykuł na 400 słów. - Dobrze.
Usprawiedliwienie stanowiska…
JB Wadii…
- Procto Pharma. - Procto Pharma…
kontra stan Delhi. Proszę zapisać.
To bardzo konkretne zadanie.
Ale zrobię to.
Odraczam rozprawę.
SĄDOWY AKTYWIZM: ROMANTYZM CZY ANARCHIA?
„Sądowy…
Aktywizm…
Roman…
Romanty…
Nie mogę, proszę pana.
Harvard to w końcu Harvard.
Gdy Wadia przeczyta ten artykuł, zleje się w gacie.
Będzie się zastanawiał, kim jest Tyagi.
Nie tylko mnie poleci, Mintu,
ale nawet usiądzie ze mną
przy butelce.
- Rety. - Panie Tyagi.
Siedzę tu od lat.
A pan dał ławkę w holu tej nowicjuszce?
Spokojnie, Sujata. Usiądź.
Dałem jej ławkę, żebyś ty dostała pokój.
Pokój?
- Ja? - Pomyśl o tym.
Gdy zostanę prezesem Delhijskiej Izby Adwokackiej, moja zwolenniczka
na pewno dostanie pokój.
Na pewno pan wygra.
Mówiłam to nawet w sądzie Jhilmil,
że niezależnie od nominacji Mahindera Phoreya
pan Tyagi z pewnością wygra.
- Pani Sujato. - Tak?
Co ostatnio palisz?
Nie wiesz, że Mahinder Phorey wycofał swoją nominację?
- Naprawdę? - Tak!
To jak Indie kontra Afganistan w finale Pucharu Świata.
Gratulacje, panie Tyagi! Wygrał pan mecz przed rzutem monetą.
Chwila.
A co ją łączy z tymi wyborami?
Sujata, przejrzyj czasem gazety.
Nie dałem jej ławki za darmo.
Idziemy.
Cześć! Jestem Ananya Shroff. A ty?
Cześć.
Panie Shukla?
Witam!
Panie Daleel! Panie Shukla!
Opublikowali artykuł pana Tyagi!
„Aktywizm sądowy.
Romantyzm czy anarchia?
Wczoraj, w przełomowej sprawie
Procto Pharma kontra stan De…”
Pan Tyagi jest filozofem.
Zgadza się!
Dobrzy prawnicy czytają gazety, a świetni piszą do nich artykuły.
To niesprawiedliwe.
Za to?
ADWOKAT – WALCZĘ O WASZE PRAWA
OŚWIADCZENIA POD PRZYSIĘGĄ, UMOWY, PEŁNOMOCNICTWA
Jej wielkie powitanie przyniosło odwrotny skutek.
Czerwony Fort, tylko 50 rupii.
Czerwony Fort…
- Oświadczenie? - Oświadczenie?
- Notariusz? - Oświadczenie?
- Oświadczenie?
- Notariusz? - Oświadczenie?
- Oświadczenie?
Oświadczenie?
- Oświadczenie? - Oświadczenie?
- Z holu na chodnik?
- Oświadczenie? - Stary!
- Rzuciłeś na nią klątwę. - Proszę pani!
Proszę pani!
Słucham?
Czy po zarządzeniu tymczasowym
zmiana prawnika zaszkodzi mojej sprawie?
Może pan zmienić. Ale dlaczego?
Pan Bagai jest bardzo pazerny.
Gdybym zamiast niemu zapłacił żonie,
z radością by mnie zostawiła.
- Trzysta tysięcy? - Tak.
Możemy to zrobić?
Możemy, prawda?
Tak.
Musimy go zmienić.
Dobrze.
KLUB BON BON
Panie Wadia.
Co za zaszczyt!
Znamy się?
VD Tyagi. Student prawa.
Napisał pan ten artykuł w Daily Express.
Musiałem go napisać.
Aktywizm sądowy nie może wymknąć się spod kontroli.
Właśnie!
Student? Myślałem, że jest pan prawnikiem.
Adwokatem.
Potrzeba całego życia, by zostać prawnikiem.
Myśli pan jak wielki człowiek, panie Tyagi.
Napije się pan ze mną?
Oczywiście.
Ona bierze 200 za potwierdzenie.
A za co pan chciał 400?
To jest prośba.
Potwierdzenie dokumentu po weryfikacji oryginału kosztuje 200.
Ale bez oryginałów potrzeba 400.
Ona się nie zna. Psuje mi bazę klientów.
Proszę się uspokoić. Nie zrobię tego.
Dlaczego? Dałaś mi nadzieję, a teraz mi ją odbierasz.
Więc zrobię to.
Nie ma mowy! Nie pozwolę na to.
Hej! Uważaj, komu grozisz.
Wypożyczając tę marynarkę,
nawet nie sprawdziłeś, jaka jest mała.
Jest ze mną. Potwierdzi każdy dokument, jaki zechce.
A jak nie zechce, nie zrobi tego. Dobrze?
Niech pan to zrobi.
Mam nadzieję, że wiesz, że nagabywanie jest również nielegalne.
Wejdźmy do środka.
To nie przystoi prawnikom z dyplomami.
Chodźmy.
Mogę prosić o herbatę,
proszę pani?
Shambhu, dwie herbaty ze śmietanką.
WALCZĘ O TWOJE PRAWA
BIERZEMY RÓŻNE SPRAWY
Hej, Mintu!
Dzień dobry!
Wadia się zgodził!
Zgodził się!
Wadia się zgodził! Będzie nam lepiej!
Wadia się zgodził!
Wadia się zgodził! Będziemy żyli lepiej!
Cholera.
Co się stało?
Przeciwnik Indii zmienił się z Afganistanu na Australię!
Co masz na myśli?
Phorey nie nominował żadnego kandydata,
bo sam bierze udział w wyborach.
Mała wskazówka wystarczy, by ostrzec mądrego.
Gesty są dla nowicjuszy.
To ostrzeżenie dla tych,
co chcą startować w wyborach.
Lepiej zrezygnujcie.
Mahinder Phorey wkracza do gry.
ŚMIAŁA PANNA MŁODA
MŁODY OŚMIESZONY
ODWAŻNA PANNA MŁODA ZEPSUŁA NOC POŚLUBNĄ
ŻONA NIE BYŁA NIEŚMIAŁA W NOC POŚLUBNĄ, MĄŻ ŻĄDA ROZWODU
Napisy: Grzegorz Marczyk