‎(ซีรีส์นี้ออกแบบมา ‎เพื่อให้ความบันเทิงและความรู้)
‎(ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์)
‎(ควรปรึกษาแพทย์ทุกครั้งเมื่อสงสัยเรื่องสุขภาพ)
‎(หรือก่อนจะเปลี่ยนวิถีชีวิต ‎อาหาร และวิธีออกกำลัง)
‎ส่วนใหญ่มนุษย์เราไม่อยากคิดเรื่องความตาย
‎สุขภาพเสื่อมถอย สังขารที่ร่วงโรย
‎และการหลับตาครั้งสุดท้าย
‎ว้าว เพื่อน
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ เราเลี่ยงไม่พ้น
‎คำถามคือ เมื่อไหร่
‎กี่ปีคุณถึงจะละสังขาร
‎และเราทำอะไรกับเรื่องนี้ได้หรือไม่
‎ผมพบว่าสิ่งที่คนส่วนใหญ่ ‎คิดว่านำไปสู่ชีวิตที่แข็งแรงยืนยาว
‎เป็นการเข้าใจผิดหรือผิดจากความจริง
‎ไม่ใช่ว่าเราไม่สนใจเรื่องพวกนี้
‎ทุกปี คนอเมริกันใช้เงินหลายพันล้านดอลลาร์
‎ไปกับแผนการกิน สมาชิกยิม และอาหารเสริม
‎แต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้ผล
‎ที่จริงส่วนใหญ่ทิ้งวันวัย ‎ที่แข็งแรงไปโดยเปล่าประโยชน์
‎ทั่วโลก ประมาณสองในสาม
‎ของมนุษย์แปดพันล้านคนบนโลก
‎จะตายก่อนกำหนดด้วยโรคที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
‎และในอเมริกา เป็นครั้งแรกในรอบศตวรรษ
‎ที่อายุขัยของคนน้อยลง
‎แล้วเราจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง
‎ทางออกคงไม่ใช่การพยายามหลีกเลี่ยงความตาย
‎แต่ด้วยการเรียนรู้ว่าจะมีชีวิตยังไง
‎ถ้าเราสามารถถอดรหัสการมีชีวิตยืนยาวได้ล่ะ
‎ผมใช้เวลา 20 ปีที่ผ่านมาพยายามทำแบบนั้น
‎แต่แทนที่จะหาคำตอบ ‎ในจานเพาะเชื้อหรือหลอดทดลอง
‎ผมค้นพบสถานที่ห้าแห่งทั่วโลก
‎ที่ผู้คนที่นั่นมีคำตอบที่เราต้องการ
‎สถานที่เหล่านี้บ้างก็เป็นเกาะ
‎บ้างก็เป็นภูเขา
‎บางแห่งอยู่ห่างไกลเหลือเกิน ‎บางแห่งก็อยู่ในเมืองนี่เอง
‎และแม้ว่าสถานที่เหล่านี้จะดูแตกต่างกันมาก
‎แต่กลับมีลักษณะร่วมที่เหมือนกันอย่างน่าประหลาด
‎สถานที่เหล่านี้มีแบบแผนคร่าวๆ เหมือนกัน
‎ที่เอื้อให้ผู้คนอายุยืนที่สุดในโลก
‎ผู้คนในที่แห่งนั้นมีอายุถึง 100 ปี ‎เป็นอัตราส่วนที่สูงที่สุดในโลก
‎พวกเขาใช้ชีวิตอย่างคึกคัก ‎กระฉับกระเฉง และมีความสุข
‎และบางทีบทเรียนที่สำคัญที่สุดคือ ‎พวกเขาอายุยืนขึ้นโดยไม่ต้องพยายาม
‎และเคล็ดลับของพวกเขาจะช่วยให้พวกเราทุกคน
‎มีร่างกายแข็งแรงให้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
‎คำตอบทั้งหมดอยู่ในบลูโซน
‎(อยู่ถึง 100: ความลับของบลูโซน)
‎ผู้บรรยายในค่ำคืนนี้ใช้เวลา 20 ปีที่ผ่านมา
‎ค้นหาคนที่อายุยืนที่สุดในโลก ‎และเรียนรู้จากภูมิปัญญาของคนเหล่านั้น
‎แดน บิวต์เนอร์ เป็นนักสำรวจ ‎ประจำเนชันแนลจีโอกราฟฟิก
‎และนักเขียนหนังสือขายดี
‎เขานำภูมิปัญญาเหล่านั้นมาบอกเล่า
‎วิธีเพิ่มอายุขัย
‎ให้แก่ชุมชนกว่าสิบแห่งทั่วสหรัฐฯ
‎แดน ยินดีต้อนรับครับ
‎ผมไม่เคยตั้งใจจะเป็นกูรูเรื่องอายุยืนยาว
‎หรือแก้ไขระบบการดูแลสุขภาพของอเมริกา
‎ผมมาอยู่จุดนี้แบบไม่คาดคิด
‎เริ่มจากพ่อและปู่ของผม
‎พ่อผมเป็นพ่อที่ยอดเยี่ยม ‎ที่ปลูกฝังนิสัยรักผจญภัยในตัวผม
‎เรื่องสนุกของพ่อสมัยที่เรายังเด็ก
‎ก็คือการเข้าป่าทีละหลายสัปดาห์
‎โดยพาผมกับพี่น้องไปด้วย
‎ส่วนปู่ของผมก็อยากจะให้ผมเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่
‎ซึ่งผมก็เป็นผู้ชมตลอด
‎แต่เขาให้จักรยานคันแรกแก่ผม
‎และนั่นก็เป็นก้าวแรกในการท่องโลกของผม
‎ตอนที่ผมเรียนจบมหาวิทยาลัย
‎ในยุคที่คนส่วนใหญ่ให้คุณค่า ‎กับการสร้างความสำเร็จในชีวิต
‎ผมก็สร้างสถิติโลก ‎ด้วยการปั่นจักรยานไปทั่วห้าทวีป
‎(บันทึกสถิติโลกกินเนสบุ๊กส์ ‎แดน บิวต์เนอร์)
‎เราฝ่าพายุเฮอริเคน แผ่นดินไหว และน้ำท่วม
‎เราไม่คิดเลยว่าจะทำได้
‎เอาละ ตรงนี้คือแผนที่โลก
‎บอกหน่อยว่าคุณไปจบตรงไหน
‎เส้นทางข้ามโซเวียตได้กินเนส เวิลด์ เรคคอร์ด
‎- ยินดีด้วยครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎ยินดีที่ได้รู้จัก แดน ขอบคุณที่มาครับ
‎เมื่อเราปั่นจักรยานไปแล้วทั่วโลก ‎จนถึงขั้นทำลายสถิติ
‎แล้วเราจะไปไหนต่อ
‎ผมต้องหาการผจญภัยที่มีเป้าหมาย
‎และสำหรับผม นั่นหมายถึง ‎ผมต้องออกเดินทางเพื่อไขปริศนายิ่งใหญ่
‎และวันนึงผมจำได้ว่า
‎ผมบังเอิญเจองานวิจัยนึงขององค์การอนามัยโลก
‎ที่พบว่าโอกินาวะ ญี่ปุ่น
‎มีคนที่อายุยืนที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ของโลก
‎ผมก็บอกเลย "นั่นแหละ ปริศนาที่ว่า"
‎(โอกินาวะ ญี่ปุ่น)
‎ประมาณ 1,448 กม. ไปทางใต้ของโตเกียว
‎เราจะพบหมู่เกาะ
‎ที่เรียกได้ว่าเป็นฮาวายแห่งญี่ปุ่น
‎หาดทรายขาวละเอียด
‎ป่าเขตร้อน
‎น้ำทะเลสีฟ้าคราม
‎แต่ที่สำคัญกว่านั้น
‎หลายร้อยปีมาแล้ว
‎ที่นี่คือดินแดนแห่งความอมตะ
‎โอกินาวะ ญี่ปุ่นเป็นแหล่งของ
‎ประชากรที่อายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์
‎พวกเขามีอัตราการเป็นเบาหวานเพียงเศษเสี้ยว
‎อัตราของคนป่วยโรคหัวใจมีเพียงหนึ่งส่วนห้า
‎เป็นโรคสมองเสื่อมกันน้อยมาก
‎และพวกเขามีอายุถึง 100 ปี
‎ในอัตราที่สูงกว่าสหรัฐฯ มาก
‎และตัวเลขนั้นยิ่งทึ่งมากในเพศหญิง
‎- ถ้าฉันได้เลขหนึ่งนะ 14 แต้ม ‎- เกือบแล้ว
‎- เล่นไปหรือยัง ‎- เขาเล่นแล้ว
‎- ทุกคนโยนกันแล้วหรือ ‎- ใช่ค่ะ
‎- คนต่อไปคือคุณยาย ‎- โชคดีนะคะ
‎สู้เขา!
‎(อุเมโตะ ยามาชิโระ อายุ 101 ปี)
‎โอ้ว นิดเดียว
‎สุดยอด
‎ผมอยากรู้ว่าพวกคุณเกี่ยวข้อง ‎กับอุเมโตะซังยังไงครับ
‎สามคนนี้เป็นหลานสาวของฉัน
‎และนี่คือลูกชายคนที่สองของฉัน
‎และนั่นคือลูกสาวคนโตกับลูกสาวคนที่สอง
‎ตกลงว่าที่นี่มีคนสามรุ่น
‎ผมเป็นเด็กน้อยอายุ 61
‎ถ้าผมอยากอยู่ถึงอายุ 101 ‎เธอจะมีคำแนะนำอะไรบ้างครับ
‎เธอยังเด็กอยู่!
‎ผมยอมรับ
‎สนุกเข้าไว้
‎อย่าโกรธ
‎สนุกกับทุกคน ทำให้ทุกคนมีความสุข
‎ฉันไม่โกรธเลย
‎งั้นหัวใจสำคัญก็คือทำใจให้สบาย ‎อย่าให้อะไรมาทำให้หงุดหงิด
‎และให้อภัยง่ายใช่มั้ยครับ
‎คือว่า…
‎เสียงหัวเราะทำให้เราอายุยืน
‎โอ้ว ผมชอบจัง ผมรู้สึกได้เลย
‎อย่าเป็นหวัดล่ะ
‎อย่าล้มนะ
‎อย่าลืมหัวเราะ
‎และคุยกันบ่อยๆ
‎อุเมโตะซังอายุ 101 ปี
‎เธอเป็นคนสดใส คล่องแคล่ว ‎ตลก และมองโลกแง่บวก
‎แล้วเธอก็เล่นเครื่องดนตรีโอกินาวะ ‎ที่คล้ายแบนโจตัวนี้
‎และดีดอย่างแม่นยำ
‎เล่นไม่ผิดเลย
‎โดยร้องเพลงไปด้วย
‎เธอมีทั้งสติปัญญาเฉียบคม
‎ความกระฉับกระเฉง
‎และการมองโลกในแง่ดี
‎ผมมองเธอแล้วก็พูดว่า "ผมอยากได้แบบนั้น"
‎ครั้งแรกที่ผมมาที่โอกินาวะเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
‎ผมไม่รู้เลยว่าผมจะทำวิจัย ‎เรื่องการมีอายุยืนยังไง
‎งานวิจัยจะเป็นแบบไหน
‎คนที่นี่ทำยังไงถึงได้อายุนับร้อยปีเยอะขนาดนี้
‎ทำยังไงถึงได้มีชีวิตยืนยาว
‎โดยที่ยังมีสติปัญญาเฉียบแหลมจนบั้นปลาย
‎ภารกิจของผมคือหาคำตอบ
‎ผมค้นงานวิจัยทั้งหมด ‎เท่าที่ผมจะหาได้ในโอกินาวะ
‎และอ่านอย่างจริงจัง
‎ผมเจอแผนที่นี้ที่แสดงให้เห็นถึง
‎การกระจุกตัวของคนอายุร้อยปีในญี่ปุ่น
‎เห็นได้ชัดว่ามีคนอายุร้อยปีน้อยมากทางตอนเหนือ
‎และยิ่งไกลออกไปทางใต้
‎ความหนาแน่นของคนอายุร้อยปีเพิ่มขึ้น
‎โดยมีจำนวนสูงที่สุดในโอกินาวะ
‎เรารู้ว่ายิ่งลงใต้เข้าใกล้เส้นศูนย์ศูนย์
‎อากาศก็จะยิ่งอุ่นขึ้น
‎แล้วอากาศที่อุ่นขึ้นแปลว่าอะไร
‎พวกเขามีฤดูกาลที่หลากหลายกว่า
‎ต้องมีอะไรสักอย่างที่นี่
‎ที่ผู้คนเหล่านี้บริโภคไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่
‎อาจจะเป็นสารสกัดจากผักบางชนิด
‎อาจเป็นสมุนไพรหรือเครื่องเทศสักชนิด
‎ที่อาจจะเป็นเคล็ดลับของการมีอายุยืน
‎ผมเลยเริ่มศึกษางานวิจัยเกี่ยวกับอาหาร
‎และผมพบงานชิ้นหนึ่ง ‎ที่เปรียบเทียบอาหารของโอกินาวะ
‎กับส่วนอื่นของญี่ปุ่น ราวปี 1950
‎แล้วพอดูในแผนภาพว่าชาวโอกินาวะกินอะไรบ้าง
‎อาหารอย่างเนื้อ ไข่ และปลา
‎มีสัดส่วนแค่หนึ่งถึงสองเปอร์เซ็นต์ ‎ของพลังงานที่พวกเขาบริโภค
‎แล้วก็เจออาหารอย่างหนึ่งที่มีสัดส่วนถึง 70%
‎อาหารที่ว่าก็คือ เบนิอิโมะ
‎หรือมันม่วง
‎ในส่วนอื่นของญี่ปุ่น
‎มีการบริโภคมันม่วงเพียง ‎สามเปอร์เซ็นต์ของพลังงานทั้งหมด
‎และบางทีเหตุผลหลัก ‎ที่ชาวโอกินาวะกินเบนิอิโมะกันมาก
‎เพราะมันหวานไม่โดนไต้ฝุ่นถล่มง่ายๆ
‎เบนิอิโมะอยู่ใต้ดินอย่างปลอดภัย
‎มันหวานเหล่านี้อุดมไปด้วย ‎คาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อนและเส้นใย
‎แถมยังมีสารต้านอนุมูลอิสระ ‎ที่มากกว่าบลูเบอร์รีส์
‎ถึง 150% อีกด้วย
‎แน่นอนว่า เราก็เริ่มคิดละ "คำตอบอยู่นี่เอง"
‎ผมจึงเดินทางทั่วโลกมา 20 ปี
‎พยายามทำความเข้าใจว่า ‎คนเราอายุยืนได้อย่างไร
‎อาหารโอกินาวะสักอย่างที่ทุกคนควรได้ลิ้มลอง
‎ถ้าเราอยากอายุยืนคืออะไร
‎แค่อย่างเดียวหรือคะ
‎อย่างเดียว
‎ไม่มีอาหารใดที่ดีที่สุดอยู่อย่างเดียว
‎แล้วเบนิอิโมะล่ะครับ มันหวานสีม่วงนี่
‎โอกินาเคยมียุคที่ขาดแคลนอาหาร
‎และมันเทศพวกนี้ช่วยชีวิตเราไว้
‎แต่อาหารทุกชนิดก็มีสรรพคุณทางยา
‎ใบหม่อนช่วยเรื่องเจ็บคอ
‎หมึกต้มน้ำดำช่วยล้างพิษ
‎โอกินาวะมีอากาศร้อนมาก
‎และสาหร่ายอาสะจะช่วย ‎ระบายความร้อนออกจากร่างกาย
‎เรามีจิงจูฉ่าย เป็นยาแก้อักเสบที่รู้จักกันดี
‎และมะระขี้นก ที่มีส่วนประกอบบางอย่าง ‎ช่วยลดน้ำตาลในเลือดได้จริงๆ
‎ซึ่งอาจอธิบายเเรื่องที่ว่า ‎ที่นี่มีอัตราการเป็นเบาหวานต่ำด้วย
‎แล้วก็มีเต้าหู้
‎เต้าหู้ทำจากน้ำนมถั่วเหลืองข้น
‎และมีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง
‎มันช่วยลดคลอเลสเตอรอล
‎ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงเป็นโรคหัวใจ
‎และในบางกรณีอาจชะลอการเกิดมะเร็งบางชนิด
‎ชาวโอกินาวะกินผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง ‎เฉลี่ย 88 มล. ต่อวัน รวมเต้าหู้ด้วย
‎และเต้าหู้โอกินาวะก็พิเศษ
‎มันมีความเข้มข้นของ ‎โปรตีนและไขมันดีในระดับที่สูงกว่า
‎เมื่อเทียบกับเต้าหู้ที่ผลิตจากที่อื่น
‎ดังนั้นเมื่อพูดถึงอาหาร ‎มันจึงไม่มีส่วนผสมหรือส่วนประกอบ
‎เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ‎ที่ทำให้ชาวโอกินาวะอายุยืน
‎พวกเขาบริโภคอาหารหลากหลาย
‎ซึ่งล้วนมีสรรพคุณทางยาหรือส่งเสริมสุขภาพ
‎ดังนั้นอาหารหลากหลายนั่นเอง ‎ที่น่าจะทำให้คนที่นี่มีชีวิตยืนยาว
‎และสิ่งที่ชาวโอกินาวะกิน ‎ก็เป็นส่วนหนึ่งของสมการอายุยืน
‎อีกคำถามหนึ่งคือ พวกเขากินเยอะแค่ไหน
‎ในสหรัฐฯ อย. แนะนำ ‎ให้กิน 2,000 แคลอรีต่อคนต่อวัน
‎แต่จริงๆ แล้วคนอเมริกันบริโภค
‎เฉลี่ย 3,600 แคลอรีต่อคนต่อวัน
‎เพื่อจะเจาะลึกในเรื่องนี้
‎บุคคลที่ผมต้องการคุยด้วยคือ มาเรียน เนสเซิล
‎คุณน่าจะรู้ดีกว่าใครในอเมริกา
‎ทำไมอเมริกาถึงมีคนที่เป็น ‎โรคอ้วนหรือน้ำหนักเกินถึง 73%
‎ใช่ค่ะ มันน่าแปลกใจมาก
‎ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ‎รัฐมนตรีกระทรวงเกษตรพูดว่า
‎เราต้องผลิตอาหารเพิ่มเพื่อเลี้ยงชาวโลก
‎เขาส่งเสริมเกษตรกรให้เพาะปลูกเพิ่มขึ้น
‎แล้วทันใดนั้นเอง
‎จากปี 1980 ถึงปี 2000 ‎ปริมาณแคลอรีในอาหารที่บริโภค
‎ก็เพิ่มขึ้นจาก 3,200 ต่อคนต่อวันเป็น 4,000
‎อุตสาหกรรมอาหารก็ต้องส่งเสริมให้คนบริโภค
‎ในสภาพแวดล้อมที่มีพลังงาน ‎ 4,000 แคลอรีต่อวัน
‎สำหรับทุกคน
‎หมายความว่าคุณต้องทำให้ทุกคนกินมากขึ้น
‎ดังนั้นสิ่งที่เราเห็นก็คือขนาดและสัดส่วนที่ใหญ่ขึ้น
‎และยิ่งไปกว่านั้น มันถูกออกแบบมา ‎ให้เราอยากกินมากขึ้น
‎เช่นเนื้อสัมผัสที่กรุบกรอบหรือหยุดเคี้ยวไม่ได้
‎ถูกออกแบบให้มีสีสันล่อตาล่อใจ
‎มีสารปรุงแต่งมากมายเพื่อให้รสชาติดี
‎เราก็จะรับแคลอรีมากกว่าปกติ
‎และเราก็มักไม่รู้ตัว
‎แต่ในโอกินาวะ เราจะเห็นผู้คน ‎ที่กินอาหารน้อยกว่านั้นมากในทุกๆ วัน
‎คือประมาณ 2,000 แคลอรี่
‎เหตุผลส่วนหนึ่งคือ
‎พวกเขามีอาหารที่มีคุณค่า ‎โภชนาการสูงแต่มีแคลอรีต่ำ
‎ในอเมริกา เราอาจจะกิน ‎แฮมเบอร์เกอร์สักชิ้นเป็นมื้อเที่ยง
‎และเราก็เขมือบหมดในหนึ่งหรือสองนาที
‎แต่ในโอกินาวะ มื้อเที่ยงอาจจะเป็น
‎จัมปูรู อาหารจานผัด
‎ที่มีสมุนไพรชั้นดีและเต้าหู้
‎พวกเขาสามารถกินอาหารชนิดนี้ในปริมาณมาก
‎ซึ่งคุณกินแล้วก็คิดว่าฉันกินจนท้องจะแตกแล้ว
‎แต่มันมีแคลอรี่น้อยกว่า ‎แฮมเบอร์เกอร์หนึ่งชิ้นเสียอีก
‎และเคล็ดลับที่สองก็ง่ายจนน่าตกใจ
‎พวกเขามีกลเม็ดอันแยบยล
‎ก่อนลงมือกิน พวกเขาจะท่องคำสามคำ
‎"ฮารา ฮาชิ บุ"
‎ซึ่งแปลตรงตัวว่า "แปดในสิบ"
‎แต่สำหรับพวกเขา มันหมายถึง ‎"หยุดกินเมื่อท้องอิ่ม 80%"
‎เราจะรู้สึกอิ่มโดยที่ไม่แน่นท้อง
‎ดังนั้น เมื่อคุณกินอาหารที่มีแคลอรี่ต่ำเหล่านี้
‎แถมยังเตือนตัวเองไปด้วย
‎ให้หยุดกินเมื่ออิ่ม 80%
‎คุณก็จะกินน้อยลงเป็นธรรมดา
‎และเมื่อเวลาผ่านไป สิ่งนี้ก็ทำให้ประชากร
‎เป็นโรคอ้วนน้อยลง
‎ทุกวันนี้ ในเมืองใหญ่ของโอกินาวะ
‎เราจะเห็นสัญลักษณ์ต่างๆ ‎แบบเดียวกับที่เห็นตามเมืองใหญ่
‎ถนนหลายเลน การจราจรหนาแน่น ‎ และร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด
‎แต่ถ้าคุณอยากพบวัฒนธรรม ‎การมีอายุยืนแท้ๆ ของชาวโอกินาวะ
‎คุณต้องออกจากเมืองไปยังพื้นที่ชนบท
‎ที่ซึ่งคุณยังสามารถเห็นวิถีชีวิต
‎ที่ทำให้คนอายุยืนนับร้อยมาหลายศตวรรษแล้ว
‎ดูสิ
‎ผมเห็นร่องรอยความมีอายุยืนแล้ว
‎นี่ไง ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด มันคือผักกาดหอม
‎ไม่มีใครเห็นนะ
‎ขอโทษครับ โอ๊ะโอ ไปทางนี้กัน
‎มังกรนี่หมายถึงอะไรครับ ผมเห็นหลายทีแล้ว
‎ไม่ใช่มังกรค่ะ นี่เรียกว่า ชิสะ
‎ชิสะ คุณต้องจำให้ได้เพราะ ‎นี่เป็นสัญลักษณ์ของโอกินาวะ
‎โอเค
‎ว้าว ดูที่นี่สิ
‎- ว้าว ‎- ผมชอบสวนนี่จัง
‎สวัสดีค่ะ
‎มีจักรยานสวยๆ นี่ด้วย ผมชอบเธอแล้ว
‎คุณอายุเท่าไหร่คะ
‎- เก้าสิบสี่ ‎- โอ้ พระเจ้า
‎เธอเย็บผ้าด้วย เธอเย็บอะไร
‎เราสังเกตเห็นว่าคุณเย็บผ้า
‎ฉันใช้จักรเย็บผ้า
‎เธอตัดเสื้อผ้าเองเหรอ
‎ใช่ ฉันทำเอง
‎จริงด้วย
‎สวยมากครับ
‎ด้ายเข้าไปแล้ว
‎สุดยอดเลย
‎สวัสดีครับ
‎ฉันอายุประมาณ 97 แก่มากแล้วตอนนี้
‎ทีนี้...
‎เธอบอกว่าเธอยังมีกล้าม
‎ผมเห็นอยู่
‎ใช่เลย
‎กล้ามเนื้อสวยมาก
‎อะไรคือเคล็ดลับในการอายุยืน ‎และยังแข็งแรงอยู่ครับ
‎มนุษย์เดินเฉยๆ มันไม่พอหรอก
‎เราต้องมีความเร็ว
‎(ฮารุมาซะ เมการุ อายุ 87)
‎ความเร็ว แบบนี้
‎โอ้โฮ
‎คุณต้องทำแบบนี้
‎พระเจ้าช่วย
‎หลังจากใช้เวลาอยู่กับ ‎ผู้สูงวัยที่โอกินาวะพอสมควร
‎ผมก็สังเกตว่าในบ้านของพวกเขา ‎ไม่มีเฟอร์นิเจอร์จริงๆ เลย
‎นอกจากโต๊ะตัวเตี้ยและเสื่อทาทามิ
‎คนเหล่านี้นิยมนั่งพื้น
‎เราเจอคนอายุ 103 ปี
‎ที่ลุกๆ นั่งๆ 30 ครั้งต่อวัน ‎เหมือนทำสควอต 30 ครั้งเลยนะ
‎พวกเขาฝึกกล้ามเนื้อแกนกลาง ‎ฝึกกล้ามเนื้อร่างกายส่วนล่าง
‎พวกเขาพัฒนาการทรงตัว ‎แล้วมันเกี่ยวกับการมีอายุยืนยังไง
‎ปรากฏว่า ในอเมริกา
‎หนึ่งในสิบของสาเหตุต้นๆ ที่ทำให้ผู้สูงวัยเสียชีวิต
‎คือการล้ม
‎พวกเขามีร่างกายส่วนล่างอ่อนแอ ‎และทรงตัวได้ไม่ดี
‎เพราะพวกเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ ‎และบนโซฟาเอนนอนอยู่ตลอดเวลา
‎อีกอย่างที่ผมสังเกตคือการที่ทุกคน
‎แม้แต่คนอายุเฉียดร้อยก็มีสวนของตัวเอง
‎ดังนั้นในทุกๆ วัน พวกเขาจะออกไปถอนหญ้า
‎ไม่ก็รดน้ำ เพาะเมล็ด หรือเก็บเกี่ยวผักผลไม้สด
‎ซึ่งจะใช้เวลาหนึ่งหรือสองชั่วโมงต่อวัน
‎ทำกิจกรรมที่มีการเคลื่อนไหวร่างกาย
‎เบาๆ ที่ใช้พลังงานต่ำ
‎และเมื่อลองคิดดู คนเหล่านี้ไม่ได้ออกกำลังกาย
‎แต่พวกเขากลับมีร่างกายส่วนล่าง ‎ที่แข็งแรงกว่า มีการทรงตัวที่ดีกว่ามาก
‎และพวกเขาไม่ได้ป่วยตาย
‎นี่จึงเป็นความเข้าใจเชิงลึกอีกเรื่อง
‎ที่ควรพิจารณาหากเราอยากมีอายุยืน
‎ดูนั่นสิ
‎ฉันจะรินชาให้
‎ขอบคุณ
‎เชิญดื่มค่ะ
‎พอฉันเกษียณในปี 1983
‎ฉันก็ได้แต่ไปๆ มาๆ ระหว่างสวนกับบ้าน
‎มันน่าเบื่อ
‎ฉันก็เลยไปทั่วทุกบ้าน
‎แล้วก็บอกว่า "ตั้งโมไอวงเงิน 1,000 เยนกัน"
‎ผมเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับกลุ่มที่เรียกว่า โมไอ
‎หลักๆ แล้ว โมไอก็คือ วงสังคมหนึ่ง
‎ที่เริ่มต้นรวมตัวเพื่อลงขันกัน
‎และช่วยเหลือกันในเวลาเดือดร้อน
‎เพื่อนของเราล้มตอนเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน
‎และตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล
‎โมไอของเราจะคอยช่วยเหลือ
‎ด้วยการรวบรวมเงินและมอบให้เขา
‎ดังนั้น ดูผิวเผิน ‎โมไอเป็นแค่กลุ่มการลงขันหาเงิน
‎แต่ผมเชื่อว่าประโยชน์มีมากกว่าเรื่องเงิน
‎ผมอยากรู้ว่าการเป็นสมาชิกโมไอ
‎ช่วยให้พวกคุณมีอายุเกินเก้าสิบ ‎โดยที่ยังแข็งแรงขนาดนี้หรือเปล่า
‎เราทุกคนเป็นเพื่อนกัน ‎และหัดร้องเพลงและเต้นรำกัน
‎เรามาเจอกันและคุยกัน
‎นั่นคือเคล็ดลับการมีอายุยืน
‎คุณอาจจะพูดว่า "ไม่เห็นจะน่าสนใจเลย"
‎การไปสังสรรค์กับคนอื่นมันช่วยอะไรได้
‎แต่ที่อเมริกา โรคเหงากำลังระบาด
‎ประชากรกลุ่มหนึ่งที่เหงามากขึ้น
‎โดดเดี่ยวมากขึ้น
‎และต้องการมีสายสัมพันธ์ ‎กับมนุษย์มากขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา
‎ตอนนี้เราพบว่าในอเมริกา
‎ความเหงาที่ว่านี้ทำให้อายุขัยลดลงไป 15 ปี
‎ลองคิดดูสิ 15 ปีเชียวนะ
‎ไม่มียา ไม่มีอาหารเสริม ไม่มียายอดฮิตใดๆ
‎ที่จะให้เรามีอายุขัยเพิ่ม 15 ปีเลย
‎แต่ที่นี่ในโอกินาวะ
‎พวกเขาได้จำนวนปีเหล่านั้นมา ‎ด้วยการแค่คบหาเพื่อนฝูง
‎และเอาใจใส่เพื่อนเหล่านั้น
‎และใช้เวลากับเพื่อนเหล่านั้นทุกวัน
‎ผมเริ่มจากพิจารณาปัจจัย ‎ที่ทำให้อายุยืนที่เห็นได้ชัดเจน
‎เช่นอาหารและการออกกำลังกาย
‎แต่แล้วผมก็ไปเจอแนวคิดเรื่องโมไอนี้เข้า
‎และมันทำให้ผมตาสว่างขึ้นมา
‎มันเปิดใจผมให้มองเห็นความเป็นไปได้ใหม่ๆ
‎ที่อาจกลายเป็นปัจจัยสำคัญมากก็ได้
‎ของการมีอายุยืน
‎สำหรับชาวโอกินาวะ ‎สงครามโลกครั้งที่สองยังแจ่มชัด
‎พวกเขาเผชิญกับความทุกข์ยากแสนสาหัส
‎พวกเขาเผชิญกับความตาย ‎มากกว่าคนอเมริกันหลายเท่า
‎ในช่วงสงคราม
‎มีผู้ถูกสังหารในโอกินาวะสองแสนคน
‎ผมคิดว่าพวกเขายังมีอาการพีทีเอสดีชัดเจน
‎เธอทำงานให้รัฐบาล
‎พวกเขาให้ระเบิดมือกับทุกคน
‎"ถ้าศัตรูจับตัวได้และพยายามทำร้ายพวกคุณ
‎ให้ใช้ระเบิดนี่"
‎เราเกือบจะยอมแพ้และฆ่าตัวตายอยู่แล้ว
‎ก็พอดีมีทหารมาช่วยเราไว้
‎พวกเขาบอกฉันว่า "สงครามจบแล้ว ชีวิตมีค่า"
‎ตอนที่แม่กับพี่ชายฉันตาย
‎ฉันไม่สามารถอยู่กับพวกเขาในช่วงเวลาสุดท้าย
‎พวกเขาจำสงครามได้ดี
‎มันเป็นเรื่องแรกๆ ที่พวกเขาจะพูดถึง
‎ผมแน่ใจว่ามันเป็นโศกนาฏกรรม ‎แต่มันก็เป็นมรดกด้วยเช่นกัน
‎แต่ฉันดีใจมากที่ฉันคลานออกจาก ‎ขุมนรกนั่นและรอดมาได้
‎ฉันบอกลูกๆ ของฉัน
‎"ไม่ว่าจะยังไง
‎ไม่ว่าลูกจะจนแค่ไหน เอาชีวิตรอดให้ได้"
‎"อดทนกับทุกอย่าง"
‎ผมอยากจะพูดว่าประสบการณ์ในอดีต
‎คือประสบการณ์ที่เลวร้ายสำหรับโอกินาวะ
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎พวกเขาก็สร้างสภาพแวดล้อม ‎ที่ดีต่อสุขภาพและมีความสุข
‎สนุกกับปัจจุบัน นั่นแหละคือสิ่งสำคัญ
‎คุณอาจจะคิดว่า ดูไปแล้ว
‎ความทรงจำนั้นน่าจะทำลายอายุขัยของประชากร
‎แต่จริงๆ แล้วผมกลับคิดว่า
‎นี่อาจมีส่วนเอื้อให้พวกเขามีอายุยืน
‎อย่างที่เราคิดไม่ถึงก็ได้
‎มีแนวคิดหนึ่งในโอกินาวะที่เรียกว่า อิคิไก
‎และผมเชื่อว่านี่คือหนึ่งในปัจจัยที่มีอิทธิพลที่สุด
‎ที่ทำให้พวกเขาอายุยืนยาว
‎ผมเกื้อกูลต่อโลก
‎ศิลปะที่ผมสร้างจะยังอยู่ไปอีกหลายร้อยปี
‎หลังจากผมตาย
‎นี่คืออิคิไกของผม
‎ผมโชคดี
‎เราจะไปเยี่ยมบ้านคนที่อายุร้อยปี
‎และเราจะตรวจร่างกายและปัญหาสุขภาพ
‎และหลังจากนั้น ผมจะถามว่า
‎"อิคิไกของคุณคืออะไร"
‎อิคิไกคือภารกิจอย่างหนึ่ง
‎การมีเป้าหมาย
‎ผมคิดว่าอิคิไกเป็นปัจจัยหลัก
‎ของการมีสุขภาวะทางจิตวิญญาณ ‎ในหมู่คนอายุร้อยปี
‎ถ้าเราสูญเสียอิคิไก เราจะตาย
‎ชาวโอกินาวะไม่มีคำว่าเกษียณ
‎เมื่อพวกเขาอายุ 60, 70, 80, 90 ‎พวกเขายังทำงานอยู่
‎พวกเขาอาจจะแค่ทำงานในสวน
‎เพื่อปลูกผักไว้กินเอง
‎พวกเขาอาจมีแผงขายของ ‎ในตลาดที่ขายแค่ตอนเช้า
‎พวกเขาหมั่นใช้ความคิด หมั่นเคลื่อนไหวร่างกาย
‎พวกเขามีเป้าหมายชีวิต
‎รู้เหตุผลในการตื่นลืมตาขึ้นมาในตอนเช้า
‎มีคนคอยบอกพวกเขาอยู่เสมอว่า
‎"คุณสำคัญ เราต้องการคุณ"
‎ผู้คนได้รับการเติมเต็ม ‎ด้วยการมีเป้าหมายชีวิตเสมอ
‎พวกเขารู้คุณค่าของตัวเอง
‎และนี่ทำให้การตัดสินใจในชีวิตประจำวันง่ายมาก
‎เพราะเรารู้คุณค่าของตัวเอง
‎ประสบการณ์ของผมที่โอกินาวะสอนผมว่า
‎สิ่งที่ถูกมองข้ามและคาดไม่ถึง
‎คือเหตุผลสำคัญของการมีอายุยืน
‎ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน
‎แต่ผมเพิ่งเริ่มปะติดปะต่อปริศนาที่ใหญ่ขึ้น
‎ในช่วงนี้เอง
‎ผมเริ่มอ่านรายงานเกี่ยวกับ ‎สถานที่อีกแห่งที่มีคนอายุยืน
‎ซึ่งมีสภาพแวดล้อมต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
‎บนเกาะอีกแห่งที่อยู่คนละฟากโลก
‎กลุ่มบ้านสีปูนขาวซึ่งอยู่สูงขึ้นไปบนภูเขาซาร์ดิเนีย
‎และท้องถนนที่แทบจะเป็นแนวดิ่ง ‎รายล้อมด้วยหินขรุขระ
‎พวกเขาทำแบบเดียวกับคนที่โอกินาวะไหม
‎หรือว่ามีความลับอีกชุดให้ค้นพบ
‎ภารกิจของผมคือหาคำตอบ
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย