‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ท่านครับ เรามีประชุม ‪ตอนบ่ายสามครึ่ง มัน…
‪เข้ามา
‪อรุณสวัสดิ์ครับ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ทำไมไม่อยู่ในห้องเรียนกัน
‪คือวิชาฟิสิกส์…
‪ฟิสิกส์เป็นส่วนหนึ่งของ ‪หลักสูตรสถาบันเทคโนฯ ไม่ใช่รึ
‪คือเราอยากพูดถึงเรื่องนั้นละครับ
‪เราเรียนจบไปสองบทแล้ว ‪แต่เรายังไม่เข้าใจอะไรเลย
‪เธออยู่กลุ่มไหน
‪สิบสองเอสาม
‪พวกเธอรู้ไหมว่าพูดถึงใครอยู่
‪อาจารย์บาร์กาฟครับ
‪ใช่เลย
‪ถ้าพวกเธอคนไหน ‪เข้าสถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดียได้
‪เธอจะต้องอ่านหนังสือที่เขาเขียน ‪เรื่องพลศาสตร์ไฟฟ้าในเทอมสาม
‪เธอถามเขายังไม่ทันเสร็จ ‪เขาก็จะให้คำตอบเธอแล้ว
‪ตั้งแต่เฮช.ซี.เวอร์มาไปยันไอโรดอฟ ‪เขาแก้ปัญหาจากหนังสือฟิสิกส์ได้หมด
‪ปัญหาอยู่ตรงนั้นละครับ
‪เขาแก้ปัญหาได้ ‪แต่เราไม่เข้าใจวิธีแก้ปัญหาของเขา
‪พวกคนเก่งๆ เข้าใจวิธีเขา ‪แต่นักเรียนแบบเราตามไม่ทัน
‪ชีท ดีพีพี ทุกอย่างไม่สมบูรณ์
‪ถ้าเราไม่เข้าใจแนวคิดของกระแสไฟฟ้า
‪- เรื่องพลังแม่เหล็กก็จะยาก ‪- อะไรนะ
‪ทุกคนรู้สึกเหมือนกันไหม
‪เหมือนกันครับ
‪กลับไปที่ห้องเรียน
‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪- ไปเอารถมา ‪- ครับ
‪(แอทเอเมอร์ส)
‪นี่คือสนามไฟฟ้า "อี"
‪นึกภาพว่าลูกบอลห้อยอยู่ตรงนี้
‪มวล "เอ็ม" ประจุ "คิว"
‪รัศมีคือ "อาร์"
‪บอกซิ ความเร็วต่ำสุดควรเป็นเท่าไหร่
‪ในการวนครบรอบวงกลมนี้
‪พวกเธอเรียนมาแล้วตอนเกรด 11
‪รูท 3 จีอาร์ใช่ไหม
‪ใช่
‪น่าจะเป็นรูท 4 จีอาร์
‪- ถูกต้อง ‪- ได้ไง รูทสี่คือสอง
‪นี่มาจากบทการเคลื่อนที่แบบวงกลม ‪ไม่มีใครจำได้เลยหรือ
‪รูท 5 จีอาร์
‪เก่งมาก
‪ใครเป็นคนพูด
‪เยี่ยมมาก
‪เราไม่มีอะไรต้องอาย จริงไหม
‪ลืมทุกอย่าง ‪ที่เรียนตอนเกรด 11 กันหมดแล้ว
‪มีจำได้แค่คนเดียว
‪เธอชื่ออะไร
‪แฟนฉันเอง
‪วาร์ติกา
‪- สาบานได้ ‪- ปีที่แล้วนายไม่ได้อยู่พรอดิจี
‪ฉันสอนเธอตอนเกรด 11
‪- เปล่าค่ะ หนูติวส่วนตัว ‪- สาบานต่อแม่ฉันเลย
‪- ไม่มีทาง ‪- นาย…
‪สอบคราวก่อนเธอได้คะแนนเท่าไหร่
‪คราวก่อนหนูไม่ได้สอบเพราะไม่สบาย
‪อ้าว
‪วาร์ติกาไม่สบายเหรอ
‪เธอมีประจำเดือน
‪ฉะนั้นเราต้องคำนึงถึงทุกคำถาม ‪ที่กลายเป็นแนวคิดให้มากขึ้น
‪พวกเธอควรจำ…
‪ไม่ใช่แค่วิธี ‪แต่จำคำตอบสุดท้ายด้วย
‪แต่ตอนนี้วาร์ติกามีประจำเดือนอยู่นะ
‪ที่จริงคำถามนี้ไม่ได้มาจากไฟฟ้า
‪- แน่ใจนะว่าเธอเป็นแฟนนาย ‪- นั่นเป็นวิธีใช้เพียงอย่างเดียว
‪ใช่ เธอเป็นแฟนเขา แต่ว่า…
‪เก่งมาก วาร์ติกา
‪สอบคราวหน้าเธอต้องทำได้เยี่ยม
‪ใช่หรือไม่ บอกมา
‪ใช่ค่ะ
‪เจ้าพวกไม่ได้เรื่อง ฟังให้ดีนะ
‪ครับ
‪แนวคิดคือความรู้ ‪ที่เราใช้แก้ปัญหาต่างๆ ได้
‪พวกเธอเคยเรียนเรื่องนี้มาตอนไหน
‪หลายปีก่อนตอนเกรด 11 ใช่ไหม
‪ขอบคุณ
‪(ห้องพรอดิจี ‪ห้องมเหชวารี)
‪ไวภาฟ ไปที่อื่นเถอะ
‪ทำไมล่ะ
‪สิ้นเดือน เงินฉันหมดแล้ว
‪ไปกินที่โรงอาหารกัน
‪ไม่เอาน่า
‪อย่าพูดเรื่องกินที่โรงอาหาร ‪ไม่ใช่วันนี้
‪วันนี้วันพฤหัส
‪วันพฤหัส โรงอาหารทำ ‪แกงกะหรี่ผักน้ำมันเยิ้ม
‪แกงกะหรี่นั่น ‪กลิ่นฉุนกว่าซัลเฟอร์ไดออกไซด์อีก
‪มีแต่เธอนี่แหละที่ขำมุกฝืดๆ ของฉัน
‪น่าเศร้าจัง
‪ไม่ต้องห่วง อยากกินอะไรก็สั่งเลย ‪ฉันพอมีเงินเก็บอยู่
‪คนอื่นใช้เงินเยอะแยะ ‪ไปกับตั๋วที่นั่งชั้นดี ป็อปคอร์น
‪ตั๋วหนังสำหรับการเดตครั้งแรก
‪อย่างน้อยให้ฉันเลี้ยงเธอเถอะ
‪เราจะกินแต่นมเปรี้ยวกับน้ำตาล ‪ไปได้นานแค่ไหนกัน
‪เธอกำลังพูดถึงอูเดย์ ‪กับชิวางกีใช่ไหม
‪ฉันรู้เรื่องน่า
‪พวกเขาเคยกินนมเปรี้ยว ‪กับน้ำตาลด้วยเหรอ
‪(แมคโดนัลด์)
‪แป้กทุกมุก
‪ไม่เป็นไร แต่ฉันจะวางแผน ‪เดตคราวหน้าเอง
‪ได้
‪วางแผนตามใจเลย ‪แต่ต้องผ่านไปก่อนสองวัน
‪เราจะไม่เจอกันก่อนนั้น
‪ทำไมล่ะ
‪ยังจะถามอีกว่าทำไม ‪ใกล้จะสอบของพี่จีตูแล้วน่ะสิ
‪เราไม่ควรเสียเวลา
‪ฉันทำให้เธอเสียเวลาเหรอ
‪เห็นอยู่ชัดๆ
‪หน้าไม่อาย
‪มันดีสำหรับเราทั้งคู่
‪เธอไม่อยากได้คะแนนดีๆ หรือไง
‪พี่จีตูถามชื่อเธอ
‪ทีนี้เขาจะต้อง ‪เฝ้าดูผลสอบเธออย่างใกล้ชิด
‪ออเดอร์ 420
‪ออเดอร์เราได้แล้ว ฉันไปเอาให้นะ
‪ผมนึกถึงครูชาร์มา ครูปานเดย์ ‪ครูเนกี สำหรับวิชาคณิต
‪แต่ผมไม่แน่ใจ ‪ก็เลยยังไม่ได้คุยกับพวกเขา
‪แต่วิชาเคมี ผมแน่ใจ ‪ผมอยากให้คุณมาร่วมทีมเรา
‪ขอบคุณค่ะ
‪ถ้าคุณตกลง เราก็ตัดสินใจ ‪เรื่องครูสอนพิเศษวิชาคณิตด้วยกันได้
‪เอเมอร์ส
‪ชื่อไม่เหมือนใคร
‪ไม่งั้นก็เป็น ฟอร์ซ ‪เวกเตอร์ คาตาลิสต์ โมชั่น
‪ไม่เหลือคำสำคัญ ‪ที่ยังไม่ถูกใช้เป็นชื่อสถาบันเลย
‪มีที่หนึ่งชื่อรีซิสแทนซ์
‪ครูอการ์วัลเคยพูดว่า ‪"เรียนรู้ความหมายชื่อสถาบันพวกนี้
‪ก็จบไปครึ่งหลักสูตรแล้ว"
‪ดูคุณประทับใจครูอการ์วัลพอดู
‪ถ้าคุณพบเขาก็จะประทับใจเหมือนกัน
‪ขนาดด่าคน เขายังด่าแบบนุ่มนวล
‪ขอบคุณสำหรับข้อเสนอนะคะ
‪แต่ก่อนที่ฉันจะลองคิดดู ‪ฉันอยากรู้สองสามเรื่อง
‪ได้สิ
‪ทำไมถึงเป็นฉัน
‪คุณสอนทั้งเคมีอินทรีย์ ‪เคมีอนินทรีย์และเคมีเชิงฟิสิกส์
‪คุ้มเงินเดือน
‪และ…
‪คุณเป็นผู้หญิง
‪แล้วยังไงคะ
‪พวกนักเรียนหญิงจะได้มั่นใจมากขึ้น
‪เราให้นักเรียนหญิงนั่งข้างหน้า…
‪แต่พวกเธอก็ยังรู้สึกแปลกแยก
‪คุยเรื่องนร.สถาบันเทคโนฯ เมื่อไร
‪ก็จะเป็นแบบ ‪"เขาทำนี่ เขาเรียนแบบนี้"
‪ไม่เคยพูดว่า ‪"เธอทำนี่ เธอเรียนแบบนี้"
‪นร.สถาบันเทคโนฯ ‪ในความคิดพวกเธอคือนร.ชาย
‪พวกเธอจะมั่นใจมากขึ้นได้ไง ‪ถ้าไม่เคยเห็นผู้หญิงจากสถาบันนี้
‪ที่จริงมันจะดีกว่านี้มาก ‪ถ้าคุณสอนคณิต
‪ลูกสาวครูอการ์วัลสอนคณิต
‪นั่นไง เขามองการณ์ไกล
‪เวลาพวกนักเรียนชายมีปัญหา ‪พวกเขามาหาผม
‪พวกเขาบอกผมได้ทุกเรื่อง
‪นักเรียนหญิงก็มีปัญหาพอกัน ‪แต่ว่า…
‪พวกเธอต้องการครูแบบคุณ
‪ตามที่ฉันคิด…
‪ครูปานดีย์ไม่เหมาะ
‪งั้นคุณจะแนะนำใคร
‪ฉันเองก็ยังไม่รู้เลย
‪งั้นไปหาคนที่จะรู้เรื่องนั้นกัน
‪ไปค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪ขอเทพอวยพร เชิญนั่งสิ
‪มีอะไรถึงมาที่นี่ล่ะ
‪ครูครับ เราไม่ได้เจอกัน ‪มาสักระยะแล้ว…
‪ผมอยากบอกท่านว่า ‪ผมได้เปิดสถาบันของตัวเอง
‪เอเมอร์ส
‪ตอนนี้เรากำลังคิดจะขยายสถาบัน
‪การเปิดสถาบันน่าตื่นเต้นเสมอ ‪แต่จะบริหารมันต้องมีวินัย
‪คุณมาช้าไปสามนาที
‪ยังไงเราก็ใช้เวลาเจ็ดนาทีที่เหลือ ‪ให้เป็นประโยชน์แล้วกัน
‪ท่านครับ สถาบันต้องการครูวิชาคณิต
‪วิชาคณิตหรือ ทำไมแค่วิชาคณิตล่ะ
‪เพราะผมจะสอนฟิสิกส์ ‪ส่วนครูสาริกาจะสอนเคมี
‪สวัสดีค่ะ
‪เราเลยกำลังหาครูสอนคณิตดีๆ สักคน
‪ที่จะผูกพันกับนักเรียน ‪และสอนพวกเขาได้ถูกต้องเหมาะสม
‪คุณไม่ใช่แค่หาครูสอนคณิตดีๆ
‪แต่หาครูที่เป็นผู้สร้างด้วย
‪ครูผู้สร้าง
‪เขาควรเป็นครูที่ดีและกล้าเสี่ยงด้วย
‪เขาไม่ควรกลัวที่จะก้าวไปขั้นต่อไป
‪เขาควรจะใจกว้าง
‪เขาไม่ควรรู้สึกหวั่นไหว ‪เมื่อมีครูเข้าร่วมมากขึ้น
‪และที่สำคัญที่สุด
‪เขาควรรู้ว่าต้องเคารพผู้บริหาร
‪ถึงจะเป็นครูผู้สร้างก็ตาม
‪ต่อให้มันหมายถึงการกินยาขม
‪ท่านมีคนแบบนั้นอยู่ในใจไหมครับ
‪ยังไม่มี
‪แต่ไม่ได้แปลว่าคนเราจะพัฒนาไม่ได้
‪ไปเจอ กากัน รัสโทคิ สักครั้งสิ
‪แต่เขาสอนที่มเหชวารีใช่ไหมครับ
‪แล้วยังไงล่ะ
‪(แอทเอเมอร์ส)
‪ไปได้
‪(แอทเอเมอร์ส ‪จีแอดวานซ์)
‪ขอบคุณครับ
‪มีนา วาร์ติกายังไม่เข้ามาหรือ
‪ยัง
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันรู้ว่าเธอใส่ใจฉันมากกว่า ‪แต่เธอเป็นแฟนนาย
‪งั้นนายก็น่าจะรู้สิ
‪เป็นอะไรของเขา
‪เขาโกรธเหรอ
‪เงียบเถอะ
‪นี่ มีนา ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนหรอกนะ ‪ที่ไว้ใจแฟนมากเท่าอูเดย์
‪ไร้สาระ
‪ฮัลโหล
‪ฮัลโหล วันนี้เธอไม่มาเหรอ
‪คงจะอย่างนั้น ฉันปวดหัว
‪โอเค
‪งั้นเธอสอบตอนเย็นก็ได้
‪แต่ป่านนั้นมันก็ช้าไปแล้ว
‪พี่จีตูไม่ว่าหรอก
‪ฮัลโหล
‪ฉันฟังอยู่
‪ฉันว่าฉันคงปวดหัวไปทั้งวัน
‪เอางี้สอบเสร็จ ‪เอาข้อสอบมาให้ฉันแผ่นหนึ่ง
‪ฉันจะทำข้อสอบที่บ้าน ตกลงไหม
‪ก็ได้
‪นี่ จะไปไหนน่ะ
‪ไปดูแลคนป่วย
‪นี่เขาเตรียมสอบแพทย์ด้วยเหรอ
‪เรื่องแบบนี้เกิดกันได้ อูเดย์
‪เวลาคนเราไม่มั่นใจว่า ‪จะสอบขั้นสูงผ่าน
‪พวกเขาก็เริ่มนึกถึงทางเลือกอื่น
‪มันเป็นเรื่องธรรมดา
‪มีนา นายใช้เวลาอยู่กับใคร ‪มาตลอดเนี่ย
‪ตัวเอง
‪อ้อ
‪น่าทึ่ง
‪ยอดเลย
‪ดูเหมือนเธอไม่ปวดหัวแล้วนี่
‪บอกได้ไหมว่าทำไมไม่ไปสอบ
‪นี่เธอไม่ต้องสอบหรอกเหรอ
‪บอกแล้วไง นี่สอบของพี่จีตู ‪จะสอบตอนไหนก็ได้
‪แต่มีคนบางคนไม่สนใจ ‪มัวแต่หาข้ออ้าง
‪เก็บกระเป๋าเร็ว ไปกัน
‪เธอไม่ฟังหรอก ฉันบอกจนปากจะฉีกแล้ว
‪มีนัล เธอก็ไม่ไปสอบเหรอ
‪สนใจเรื่องเธอไปเถอะ
‪เดี๋ยวนะ
‪ใครบอกทีได้ไหมว่านี่มันอะไรกัน
‪ไม่ว่าเราจะขยันเรียนมากแค่ไหน ‪เราก็สอบได้คะแนนต่ำเสมอ
‪มันทำให้เราไม่มั่นใจ
‪สองคนนี้เลิกไปสอบแล้วด้วยซ้ำ
‪ทำไมล่ะ
‪ถ้าซาชินหยุดไปซ้อมคริกเก็ต ‪แล้วเขาจะเล่นยังไง
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪ฉันยังไม่จบหลักสูตรด้วยซ้ำ
‪ฉันไม่เคยเรียนจบหลักสูตรซะที
‪พอฉันศึกษาโปรเจกไทล์ ‪พี่จีตูก็สอนกฎของนิวตัน
‪พอฉันศึกษากฎของนิวตัน ‪เขาก็สอนเรื่องงานและพลังงาน
‪- พอฉันศึกษางานและพลังงาน เขาก็… ‪- เริ่มสอนศูนย์กลางมวล
‪เธอจะบรรยายทั้งหลักสูตรเลยหรือไง
‪ยังศึกษาหัวข้อหนึ่งไม่จบ ‪ก็มีสอบอีกแล้ว
‪จะเก่งอะไรสักอย่างก็ไม่ได้
‪ฉันไม่มั่นใจ ก็เลยไม่อยากไปสอบ
‪พวกเธอจบหลักสูตรแล้วใช่ไหมล่ะ
‪ดีพีพีกับชีทก็ทำเสร็จแล้ว
‪งั้นทำไมถึงไม่อยากสอบล่ะ
‪ก็บอกแล้วไง
‪เธอไปเรียนแล้วก็สอบ แต่ได้คะแนนต่ำ
‪ความมั่นใจก็เลย…
‪ไม่ได้ฟังตอนฉันพูดรึไง ‪บอกซิ เธอจะรอดในสถาบันเทคโนฯ ได้ไง
‪ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก
‪ถ้าเธอไม่สอบ ‪ก็จะไม่ได้เข้าสถาบันเทคโนฯ
‪เข้าใจไหม
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไปไหน
‪เวลาเป็นไข้ไปไหนกันล่ะ
‪ไปเถอะ ยังไงเธอก็ไม่ฟังฉันอยู่แล้ว
‪ทำตามที่เขาบอกเถอะ เหยียดเพศจริงๆ
‪เลิกเสียเวลาแล้วไปเจอฉันข้างนอก
‪ฉันรออยู่นะ เร็วเข้า
‪เงียบไปเลย
‪ก็ได้ บาย
‪ดันเลือกเขามาเป็นแฟนนะ เธอนี่
‪(แอทเอเมอร์ส)
‪(วิชาไขข้อข้องใจ)
‪เกิดอะไรขึ้น มีนัล
‪พี่จีตูก็รู้ว่าหนูเข้าสอบทุกครั้ง
‪แต่คราวนี้วาร์ติกาห้ามหนูไม่ให้สอบ
‪หนูถึงไม่เข้าสอบ
‪แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้าง
‪เธอเลิกสอบแค่เพราะ ‪ยังไม่เก่งเต็มร้อยวิชาหนึ่งไม่ได้
‪มันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้เต็มร้อย
‪ตัวเก็บประจุปล่อยกระแสไฟ 99 % ‪ในช่วงไมโครวินาที…
‪แต่มันใช้เวลาไม่มีที่สิ้นสุด ‪ในการปล่อยกระแสไฟ 100 %
‪จำไว้ ไม่สำคัญว่า ‪เธอเรียนมากแค่ไหนหรือเรียนอะไร
‪เธอไม่มีวันรู้อะไรเต็มร้อย
‪กลับไปนั่งที่
‪ทุกคนรู้จักสูตรคูณแม่สองใช่ไหม
‪รู้จัก
‪ทุกคนแม่นสูตรคูณแม่สอง ‪เต็มร้อยไหม
‪เต็มร้อยแล้ว
‪งั้นดูซิว่าฉันเขียนมันถูกต้องไหม
‪ถูกต้อง
‪- ฉันเขียนผิดบ้างไหม ‪- ไม่ครับ
‪แปด
‪มาพิจารณาอันนี้กัน
‪มันคือหกแบบนี้
‪และแบบนี้ด้วย
‪นี่มันเท่ากับการรวมกันอันไหน
‪อันแรกค่ะ
‪- อันนี้ ‪- ค่ะ
‪ทุกคน อ่านนี่ดังๆ เราท่องมันยังไง
‪- สองหนึ่ง… ‪- สอง
‪- สองสอง… ‪- สี่
‪- สองสาม… ‪- หก
‪นี่คือกลุ่มแรกของสาม ‪และนี่คือกลุ่มที่สอง
‪เราเขียนมันแบบนี้และท่องมันแบบนี้
‪"สองสามหก"
‪แต่เราเข้าใจมันแบบนี้
‪ตกลงเราเก่งสูตรคูณแม่สอง ‪เต็มร้อยไหม
‪ฉันไม่รู้สูตรคูณแม่สองแล้วด้วยซ้ำ
‪เหมือนกัน
‪เราไม่ได้เก่ง ‪ภาษาฮินดีขนาดนั้นเหมือนกัน
‪คนอินเดียทั้งประเทศเขียน ‪คำว่า "ชังการ์" แบบนี้
‪- แต่มันถูกแล้วนี่ครับ ‪- ถูกแล้ว
‪มันผิด
‪แต่พวกเธอเคยมีปัญหาในการเข้าใจ ‪บทกวีของนิราลากับดินการ์ไหม
‪หรือตอนคูณเลข เมื่อความซับซ้อน ‪ในสูตรคูณแม่สองหายไป
‪ถ้าเธอยังยืนกรานพูดว่า ‪"ฉันจะไม่สอบจนกว่าจะเก่งเต็มร้อย"
‪งั้นเธอก็จะยังอยู่ป.3
‪เธอไม่มีวันรู้เรื่องอะไร ‪เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์
‪ต่อให้เธออ่อนในบางวิชา
‪เธอก็ควรเรียนต่อไป
‪เธอจะเก่งไปเองตามเวลาและประสบการณ์
‪แต่นั่นคือโดนแรงกดดัน ‪จากเพื่อนรอบข้างนะคะ
‪แรงกดดันจากเพื่อนรอบข้างน่ะดี ‪ขอแค่พวกเขาไม่โง่เป็นใช้ได้
‪แบบนั้นโดนกดดันก็ไม่เป็นไร ‪เธอมีแต่จะได้จากมัน
‪ฉันจะอธิบายให้ฟัง
‪นึกภาพว่าเราทุกคน ‪ต้องเดินทางจากเอไปบี
‪ฉันจะใช้เส้นทางเดียวกับทุกคนใช่ไหม
‪ถ้าจุดหมายเปลี่ยนไป ‪ฉันก็ต้องใช้เส้นทางใหม่
‪ไม่งั้นฉันก็จะแค่ ‪ไปพร้อมกับคนรอบข้าง
‪- ฉันพูดถูกไหม ‪- ถูกค่ะ
‪ถูกครับ
‪แต่แค่สอบเรายังกลัวกันเลย
‪บาบลูจะจัดเตรียมรถบัสพรุ่งนี้ ‪สอบจีแอดวานซ์
‪ทุกคนจะไปด้วยกัน ตกลงไหม
‪ตกลงครับ
‪- ตกลงค่ะ ‪- ตกลงค่ะ
‪ไม่ครับ ไม่เลย
‪ผมไม่รู้ว่าทำไม ‪ครูอการ์วัลแนะนำชื่อผม
‪แต่ผมไม่ชอบวิชาคณิต ‪ลูกๆ ผมจะไม่ชอบมันด้วยซ้ำ
‪วิชาคณิตเป็นแค่เครื่องมือ
‪เด็กๆ เรียนรู้ที่จะใช้มันเอง
‪ผมไม่มีปัญหา ‪ในการเข้าร่วมสถาบันคุณ…
‪แต่วิชาคณิตผมควรใช้ได้
‪นี่เป็นเงื่อนไขบางอย่างครับ ‪เรามาคุยกันเถอะ
‪เงื่อนไขง่ายๆ
‪วิชาไขข้อข้องใจ วิชาพิเศษ การบรรยาย ‪ควรเริ่มแปดโมงเช้าถึงสองทุ่ม
‪ผมขอพักเที่ยงหนึ่งชั่วโมง ‪และขอชาไม่ใส่น้ำตาลสองถ้วยทุกวัน
‪ผมไม่รับโทรศัพท์วันอาทิตย์ ‪ผมไม่ไปงานประจำปีอะไรทั้งนั้น
‪ไม่มีใครเชิญผมไปงานครอบครัว ‪เลยไม่เป็นไร
‪ผมจะหยุดแปดวันในหนึ่งปี ‪แต่แค่แปดวันนะ
‪แล้วสัญญานี่จะอยู่ไปสองปี
‪แล้วถ้าคุณอยากประกาศสถาบัน ‪ในวันประกาศผลสอบจีแอดวานซ์
‪คุณก็ต้องเตรียมสัญญาให้เสร็จ ‪ภายในสองวัน
‪เพราะผมจะต้องแจ้งคุณมเหชวารี ‪ล่วงหน้า 15 วัน
‪ผมไม่เข้าใจ ‪ที่คุณพูดว่าสัญญาสองปีครับ
‪ต้องรับประกันว่า ‪ผมจะได้เงินเดือนสองปี
‪ผมกำลังจะลาออกจากโกตา ‪ไม่สิ สถาบันใหญ่สุดของอินเดีย
‪ถ้าเกิดคุณปิดสถาบันพรุ่งนี้ ‪หรือคุณกับคุณผู้หญิงแยกทางกันล่ะ
‪งั้นมันก็จะจำเป็น จริงไหม
‪คือเราคิดถึง ‪การเป็นหุ้นส่วนเท่าๆ กัน
‪คุณผู้หญิงก็จะร่วมด้วย
‪ไม่ละ
‪นี่ไม่ใช่หุ้นส่วนเท่าๆ กัน
‪คุณเป็นคนเสี่ยง คุณก็เอาหุ้นไว้ได้
‪ผมสมควรได้แค่เงินเดือน
‪ผมไม่มีปัญหาในการเข้าร่วมสถาบัน
‪แต่เราจะต้องทำให้วิชาคณิตไปไหว
‪(ที่นั่งการสอบจี)
‪ฉันต้องมาอยู่แล้ว
‪คราวนี้ฉันพาเด็กๆ พวกนี้มาด้วยซ้ำ
‪เอาละ ไม่สำคัญว่าคำถามแรกคืออะไร
‪พวกเธอต้องเลือกคำถาม ‪จากหัวข้อที่ชอบแล้วจัดการมันก่อน
‪พอได้คำตอบ ‪และเห็นว่ามันเป็นตัวเลือกหนึ่ง
‪ตาเธอจะเปล่งประกาย ‪ร่างกายเธอจะผ่อนคลาย
‪หัวใจจะเต้นปกติ และเธอจะเริ่มลุย
‪ถ้าแม้แต่คำถามแรกเราก็ทำไม่ได้ล่ะคะ
‪นี่คือการสอบจี
‪หนึ่งเดือนต่อจากนี้ คำถามพวกนี้ ‪จะอยู่ในแบบฝึกหัดสามแทนหนึ่งหรือสอง
‪เธอจะรู้สึกว่ามันง่ายมาก ‪พวกเธอจะทำได้สบายมาก โอเคไหม
‪อย่าคิดมาก
‪ดี ไปได้ ไม่เป็นไรน่า
‪ทำให้ดี
‪- โชคดีนะ ‪- ไม่เป็นไรน่า
‪ไป
‪เห็นกันไหม
‪ที่นี่มีเด็กทุกประเภท
‪บางคนปกติ บางคนประหม่ามาก
‪แล้วเวลาเราประหม่า ‪เราก็จะต้องทำผิดพลาดแน่
‪อย่างที่บอก บางคนปกติทุกอย่าง
‪บางคนก็เหมือนเขา
‪พวกเขาทำได้ห้าคะแนน แต่ก็มาสอบเสมอ
‪บางคนก็เหมือนเธอ
‪ทำได้ดี แต่ไม่กล้ามาสอบ
‪เราจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไงดี
‪วาร์ติกาใช่ไหม
‪ค่ะ
‪วาร์ติกา เธอไม่กล้าสอบ ‪เพราะคิดว่าจะได้คะแนนต่ำ
‪หรือเพื่อนๆ จะหัวเราะเยาะเธอ
‪หรือชื่อเธอจะอยู่ล่างสุด
‪หรือเธอไม่รู้จะพูดยังไงถ้าพ่อแม่ถาม
‪เอาละ หลับตาซิ
‪นึกภาพว่าเธอติดอยู่ในกรงเหล็ก
‪ทีนี้ นึกภาพสิงโตหิวตัวหนึ่ง ‪กำลังเข้ามาในกรง
‪มันดุร้ายมาก และเธอก็ไม่มีอาวุธ
‪เธอจะทำยังไง
‪หนูก็ไม่รู้ค่ะ
‪หยุดนึกภาพ
‪ความกลัวสิ่งหนึ่ง ‪มันน่ากลัวกว่าตัวสิ่งนั้นเสียอีก
‪ฮัลโหล
‪คุณต้องรู้ดีว่าเราไม่ปล่อย ‪ให้ใครก็ได้เข้าร่วมเครือมเหชวารี
‪ทราบครับ
‪คุณเป็นศิษย์เก่าสถาบันเทคโนฯ ‪คุณมีพรสวรรค์ด้วย
‪คุณน่าจะเข้าร่วมมเหชวารี
‪ทำไมคุณถึงเลือกพรอดิจีแทน
‪แน่นอนครับ แผนระยะยาวของผม ‪คือเข้าร่วมสถาบันที่ใหญ่ขึ้น
‪แต่ผมคิดว่าผมควรเริ่มสอนพิเศษ ‪ให้เด็กที่เรียนอ่อนก่อน
‪ผมติวและผลักดันพวกเขาได้สำเร็จ ‪ผมเลยมาเป็นครู
‪เพราะแบบนั้น ตอนแรก ‪ผมถึงเข้าร่วมพรอดิจีแทนมเหชวารี
‪พอเสร็จเรื่องที่นั่นแล้วผมก็ลาออก
‪แล้วก็
‪เงินเดือนที่พวกเขา ‪เสนอให้ระดับเริ่มต้นก็ดีกว่าท่าน
‪ตอนนั้นสถานการณ์ ‪มันต่างจากตอนนี้ พี่จีตู
‪และตอนนี้ มันก็ต่างกันอีก
‪ขอบคุณสำหรับข้อเสนอครับ ‪มันดึงดูดใจมาก
‪แต่ตอนนี้ผมตัดสินใจ ‪เปิดสถาบันของตัวเองแล้ว
‪การบริหารสถาบันไม่ง่ายหรอกนะ
‪คุณเป็นครู ไม่ใช่ผู้บริหาร
‪ท่านพูดถูกครับ
‪ผมเป็นครู ผมถึงได้เปิดสถาบันของผม
‪ก็ได้ ถ้าคุณตัดสินใจแล้ว…
‪งั้นก็โชคดีแล้วกัน
‪โอเคครับ
‪แล้วก็ ผมไม่ใช่ ‪ศิษย์เก่าสถาบันเทคโนฯ
‪ผมเป็นศิษย์สถาบันเทคโนฯ
‪ท่านครับ กระแสเปิดสถาบันของตัวเอง ‪กำลังแพร่หลายไปทั่ว
‪เขากำลังคิดจะเปิดกับกากัน
‪ผมปิดมันให้ได้ถ้าท่านต้องการ
‪ผมเห็นครูแบบเขามาเยอะ
‪ไม่ เขาแตกต่าง มีคนเหมือนเขาน้อยมาก
‪ท่านคิดว่าเขาแตกต่างตรงไหนหรือครับ
‪ฉันไม่ได้คิด แต่นักเรียนของเขาคิด
‪ตอนฉันดูถูกเขาต่อหน้า ‪นักเรียนชายคนนั้น เด็กคนนั้นเจ็บปวด
‪สมัยนี้
‪เราจะพบครูน้อยมาก ‪ที่นักเรียนให้ความเคารพ
‪เขาไม่ได้ติดป้ายชั่วคราว ‪นอกห้องสอนของเขา
‪เขาสลักตราสัญลักษณ์เลย
‪เขาไม่เปลี่ยนความคิดแน่
‪ฮัลโหล
‪ครับ ครูสาริกา
‪ออกจากห้องนี้ ‪แล้วไปตกลงกับคุณกากันให้จบกันเถอะ
‪นึกภาพเราทุกคนต้องเดินทางจากเอไปบี
‪ฉันจะใช้เส้นทางเดียวกับทุกคนใช่ไหม
‪ถ้าจุดหมายเปลี่ยนไป
‪ฉันก็ต้องใช้เส้นทางใหม่
‪ไม่งั้นฉันก็จะแค่ ‪ไปพร้อมกับคนรอบข้าง
‪(แอทเอเมอร์ส)
‪คำบรรยายโดย ปัทมา นกไม้