Cztery dni w Kerali,
dwa w…
Tak!
Dwa dni w Puducherry,
a potem… Zdrówko.
Potem dziesięć dni w Goi.
No wypij choć jedno.
Zaraz, pijcie.
Powiedz mu!
Co?
Niech wypije.
- Nie lubi, daj mu spokój. - W sensie?
Spotkaliśmy studentów z Danii.
Happy, wolisz północ czy południe Goi?
Nigdy tam nie byłem.
- Co? - No to musisz jechać.
Chłopak by się zgubił w supermarkecie.
Przestań.
Ma swój świat.
Co zamierzacie?
Po powrocie.
Skończę college, pójdę na prawo.
Świetnie.
Co za gość.
Planuje prawo, odkąd miał dziesięć lat.
No bo…
Paul zawsze był perłą w rodzinie.
Jeszcze nie wiem.
Może zrobię rok przerwy.
- Rok? - Tak.
Bezczynnie?
Po to, by odnaleźć siebie.
- Tak można? - Żeby podjąć decyzję.
Odnaleźć siebie.
Happy, a ty?
Zostanę kierowcą wyścigowym.
Na razie przyniesie mi drinka.
Mocnego.
Chce zostać kierowcą?
Gdzie tam.
Gdzie tu się można ścigać?
Po ulicach.
W Pendżabie w nocy każdy jest ścigantem po drinku.
Sami rajdowcy.
Zwłaszcza przy policji.
- Poważnie? - Poważnie.
Wyślemy go na jakiś kurs zarządzania.
Dołączy do rodzinnej firmy.
Powinien wiedzieć, czego chce.
Ja wiem, czego on chce.
Happy, w Londynie też możesz studiować zarządzanie.
Kensington to dobra uczelnia, łatwo się dostać.
Może kiedyś.
Paul.
Nie mieszaj mu w głowie.
Powinien zobaczyć świat.
Nie jest taki mądry jak ty.
Zaufaj mi,
z nim trzeba prosto.
ZA MGŁĄ
- Jest importowana. - Importowana?
Panie władzo.
Co pan robi? To wersja limitowana.
Ja pierdolę!
Niech to chuj jasny strzeli!
Szukamy noża, którym podcinasz gardła.
Co to ma być?
To nie moje. Podłożyliście to?
Jesteś oskarżony o zabójstwo, idioto.
Nie musimy cię wrabiać w dragi.
- Nie spotkałeś Paula? - Nie.
No to mi powiedz.
Ten w barze to twój brat bliźniak?
Panie władzo.
Chciałem tylko z nim pogadać.
Chujek chciał zaaranżować ślub.
Mógł mieć każdą.
Veera jest moim życiem.
Co takiego?
Mówiłeś, że to koniec.
- Ty draniu. - Skarbie.
Nie skończyłem.
Ty dupku.
Gdy ci odmówił,
wyciągnąłeś nóż.
Najpierw ten jego przydupas rzucił się na mnie z butelką.
Tego nie było na monitoringu?
Świadkowie widzieli, jak grozisz Paulowi.
Może i tak, ale go nie zabiłem.
Nożem, którym go raniłeś,
- podcięto mu gardło. - Nie.
Łżesz!
Twój telefon był na miejscu zbrodni.
Mówiłem, skradziono mi go.
Stul pysk.
Wszyscy tak mówią.
Dlaczego tędy?
Oszczędzimy,
kupię ci soczystego burgera.
A potem się zrobimy.
Coś nie tak?
Złapaliśmy kapcia.
Chwilę temu było normalnie.
To nie samolot, tak bywa.
Idź to sprawdzić.
Chyba wszystko gra.
Śmieciu!
Stój, śmieciu!
Kulli!
Żyjesz, gnoju?
Zacznij gadać, to wyjdziesz.
Dobrze.
Słuchaj, pajacu.
Monopolowy w Hangerze.
Koleś dał mój numer typkom z Londynu.
Wyglądali na dzianych.
Chciałem im wcisnąć proszek.
Szukali koki,
a ja miałem tylko herę.
Namawiałem, ale nie chcieli.
Chodź, Liam. Walić to.
Zasrane mieszczuchy.
Trochę mnie potargali i odjechali swoim autem.
Słabo, co?
Byłem wściekły.
Pojechałem za nimi.
Wisieli mi kasę za stracony czas.
A ten złom się zepsuł.
Nie poddałem się.
Znalazłem ich wóz na polu.
Pusty.
Szukałem ich.
No i go zobaczyłem.
Leżał trupem.
Z podciętym gardłem.
Zobaczyłem drogi smartwatch i sygnet.
Nikogo tam nie było,
to je buchnąłem.
A ten nagle chwycił mnie za rękę.
Puszczaj, fiucie!
Kto?
No on.
Ten trup.
Skurwiel jeszcze dychał.
Trzymał i nie chciał puścić.
Spanikowałem i chwyciłem, co było pod ręką. Walnąłem go.
Tłukłem go, aż zdechł.
Co było dalej?
Zwinąłem sikor i sygnet, po czym się zmyłem.
Czyli rozwaliłeś mu łeb,
ale gardło podciął ktoś inny.
Masz mnie za idiotę?
Wszystko powiedziałem.
Nie podciąłem gardła.
Jak mi uwierzycie, to super.
Jak nie,
to chuj wam w dupę.
Spóźnił się pan, panie Happy.
Już miałem zgłosić zaginięcie.
A, bo pewien biały też zaginął.
Lepiej pozostać w kontakcie.
Martwy się nie pokontaktujesz.
Nie ruszaj się,
bo cię posiekam.
Nie.
Proszę, nie.
To jak?
Zastrzelić cię?
Nie ucz ojca dzieci robić.
Wisisz mi kolejne dwa miliony. Za zaginionego.
WC DAMSKIE – WC MĘSKIE
Biały nie żyje!
Ale krew wciąż tam jest.
Zmyjcie ją, bo mnie zabije.
Biały nie żyje. Niech ktoś zmyje krew.
Policja dokonała przełomu w sprawie zabójstwa Paula Dhillona.
Aresztowano niejakiego Saakara Khurana,
który rzekomo miał romans
- z narzeczoną Paula. - Nieco ciszej.
Tak, Raman?
Cześć, tato.
Przyszedłem po Golu do szkoły,
ma zaraz urodziny.
Słyszałem, że ma problemy.
Co tam się dzieje?
Piosenkarz nie chce jeść.
Chce dostać telefon i coś zamówić.
Gdzie Garundi?
U niego.
Karmi go rękami.
Powtórz.
Nauczycielka mówi, że schował się na tarasie.
Czemu nie mówiłeś?
Jestem jego ojcem.
Nimrat miała ci powiedzieć.
No tak.
Ona nie ma dla mnie czasu.
Odnalazła chłopaka z liceum, tego całego Karana Gilla.
Niemożliwe.
To nie plotki.
Widziałem ich.
Przyjdź jutro wieczorem na urodziny Golu.
Porozmawiamy.
Co chcesz zjeść?
Pizzę?
Kurczaka tandoori?
Dostać możesz najwyżej wpierdol.
Człowiek ma prawo jeść!
Co?
A co z prawami gościa, którego zabiłeś?
Mów.
- Mów. - Proszę.
Gdzie ten nóż?
Mów. Gdzie jest?
Wszystko powiedziałem.
Tylko mi nie wierzycie.
Rodzony ojciec by ci nie uwierzył.
Powiadomiliśmy go.
Wiesz, co powiedział?
„Róbcie z nim, co chcecie.
Do mnie nie dzwońcie, nie mam z nim nic wspólnego”.
Chujek chce nas przekonać.
NIERUCHOMOŚCI MAŁE MIASTO, WIELKIE MARZENIA
Przepraszam.
Przy recepcji czeka policjant.
Nalega na rozmowę.
Co mogę zaproponować?
Nic.
W czym mogę pomóc?
Zapomnij o mojej córce.
Zerwaliśmy
po college'u.
Nagle do mnie napisała na Instagramie.
Mówiła, że jest nieszczęśliwa,
że tęskni.
Zaczęliśmy rozmawiać.
Posłuchaj.
Przychodzę jako ojciec Nimrat.
Mogę wrócić jako gliniarz,
to nie będzie miło.
Ojciec Nimrat jest mile widziany.
Dla gliniarza mogę nie znaleźć czasu.
Happy, otwórz. Zjedz coś.
Happy.
Otwórz. Zjedz coś.
Happy!
Co się dzieje?
Nie wiem. Nie wychodzi z pokoju.
Ja spróbuję.
Otwórz drzwi, Happy.
Happy.
Co się stało?
Przynieś jedzenie.
Spójrz na mnie.
Powiedz, co się stało.
Kto ci to zrobił?
Powiedz mi.
Chodź.
Ciągle mówi o jakimś martwym białym.
Powtarza:
„Krew na ciężarówce, zmyjcie ją”.
Spytałem o ten wóz,
ale on się wystraszył.
Mówi, że go też zabiją.
Czyja to krew?
Białego.
Nikt się nie dowie, co mu się stało.
Czy to on?
Tak.
Proszę to zabrać.
ZAGINIONY
Proszę mi pomóc.
Uwaga na Shindę. To drań.
Chcę do mamy.
Shinda to diabeł. Niech mnie pan ratuje.
Chcę do mamy, na wieś.
Wezwano ją na przesłuchanie.
Veera.
Nie wstyd ci?
Rozmawiałaś z Saakarem?
Wiesz, że go tam trzymają?
Proszę podpisać.
Halo?
Tak.
Już jest.
Przed chwilą.
Oczywiście.
A ty co?
Kto to uknuł?
Co takiego?
Zabójstwo Paula.
Czemu miałabym zabić faceta, za którego miałam zaraz wyjść?
A chciałaś za niego wyjść?
Oczywiście.
A Saakar?
Paul o nim wiedział?
O wszystkim. Powiedziałam mu.
Chciałam zacząć od nowa z Paulem.
Kiedy widziałaś Saakara?
Mów.
Tamtego wieczoru.
Gdy zginął Paul?
Po co?
Planowaliście zabójstwo?
Chciałam go zobaczyć ostatni raz.
Przyszłam do studia o 18
i wyszłam o 20.
Więcej go nie widziałam.
To co robił tam Saakar, gdy pieprzyłaś Paula?
Namierzyliśmy jego telefon.
Był tam, gdzie wy w aucie.
Nie zgrywaj niewiniątka.
Mów, co robiliście.
- Nic nie zrobiliśmy. - Mów.
Mów!
Nic nie zrobiłam.
Mów!
Słucham.
Mów.
Zaczniesz gadać?
Halo?
Mówi matka Veery.
Pan Satwinder robi u nas awanturę.
Satwinder?
Pani Satnam.
Tak?
Proszę, bracie.
Posłuchaj.
Muszę dbać o reputację.
Błagam cię.
Bracie, błagam.
Nie rób tego.
Wiesz, że twoja córka dawała dupy?
Ilu miała na boku? Jednego, dwóch?
Trzech? Może więcej?
Proszę, uspokój się.
Przestań.
Nie mów tak.
Gdzie tu nasza wina?
Nie!
Boże!
Dlaczego to robisz?
Gnojki!
POLICJA W JAGRANIE
Powiem raz.
Darowałem ci ze względu na żałobę.
Jak znów mi utrudnisz śledztwo,
trafisz za kratki.
Za co?
Za napaść na dziennikarza, to raz.
Dwa,
za próbę przekupstwa
w celu uzyskania informacji o śledztwie.
I wiesz co?
Pani Satnam po ciebie przyjedzie.
Proszę uważać na tego nowego iPhone'a.
Nie sprawdzę historii połączeń,
nie chcę problemów.
Pracuje tu niejaki Shinda. Gdzie go znajdę?
I to niejeden.
Którego pan szuka?
Jego pomocnik to Toti.
Toti. Numer 6272.
Ten Shinda
mieszka w pobliskiej wiosce.
Gdzie go znajdę?
Rano wyjechał do Bikaner.
Z nowym pomocnikiem.
Toti się pochorował.
Kiedy wróci?
Jutro.
Pospiesz się.
Dokładkę?
Już więcej nie zmieszczę.
Zrobię panu drinka.
Nie trzeba.
Dziwnie się pije samemu.
Myślałam, że pan przywykł.
Poniekąd, ale…
Dziś mam towarzystwo.
Dlatego pan nie wchodzi?
Żeby móc się napić?
Jestem gliną, pani Indiro.
Jeśli będę tu przychodzić,
to i będę tu pić.
Darujmy sobie te formalności.
Myślałem o tym.
Nie wiedziałem, czy wypada.
Jeśli chcesz być szczęśliwy, idź za głosem serca.
Ja próbuję.
Nopi?
Jesteś tu?
Pani wybaczy.
Co tu robisz?
Jak to dziennikarz, węszę.
Tutaj?
Na komisariat mi nie wolno.
A słyszałem, że często pan tu bywa.
Nie mieszaj się do mojego życia, bo źle skończysz.
Zawsze było barwne.
Najpierw sprawa z żoną,
teraz wdowa po informatorze.
Coś ty powiedział?
Nasza relacja przypomina małżeństwo.
Miłość musi być wzajemna.
Tak jest.
Brak mi pańskiej miłości.
SALON NEETU
Jakie kolory?
Zaraz wracam.
Zauważyłam cię pierwsza.
Tak?
Tak.
Czekoladowe, twoje ulubione.
Ty jesteś moim ulubionym.
Naprawdę?
Zjemy?
Muszę wszystko podomykać, bo pani Neetu się wścieknie.
No to biegnij do niej.
Ja i tak jestem tylko na posyłki.
Sam zaproponowałeś te lody.
Żeby cię zobaczyć.
Spotkamy się w sobotę, jeśli będę miała luz.
- Luz? - Tak.
Nie wiedziałem, że manicurzystka ma
więcej pracy niż śledczy.
Przestań.
Żebyś tylko miała luz na naszym miesiącu miodowym.
Dokąd pojedziemy?
Shimla?
Maczu Pukczu.
Do zobaczenia.
- Dołącz to do raportu. - Tak jest.
Chwała Indiom.
Czego nie dostrzegam?
Czytałem akta.
Skoro ten ćpun się przyznał,
po co zgarnąłeś tych dwoje?
Chcesz mieć to z głowy?
Szefie.
Pociął go ktoś inny.
Ćpun tylko rozbił mu głowę.
Twierdzi, że nie podciął mu gardła.
Jak ktoś potrafi rozbić łeb,
to umiałby i podciąć gardło.
No tak.
Ale ćpun jest praworęczny,
a wedle sekcji zwłok
gardło podciął mańkut.
Sekcja zwłok nie zawsze ma rację.
Ćpun pewnie nawet nie pamięta, której ręki użył.
Jakie to ma znaczenie?
Przemagluj go.
Przyzna się.
Pozbędziemy się ścierwa z Pendżabu.
Tak jest.
Chciałbym już ogłosić,
że podinspektor Singh rozwikłał to w dwa tygodnie.
No, to migiem.
Tak jest.
Zaczynamy.
Usiądźcie.
Wydział narkotykowy bada tę sprawę
od pół roku.
Dziś doszło do przełomu.
Wiecie, z czym ma problem Pendżab?
Nie umiemy stawić czoła prawdzie.
Nie chcemy rozwiązywać spraw,
tylko je zamykać.
„Balbirze Singh.
To szanowani obywatele, odpuść im.
Przybij zabójstwo ćpunowi i już.
Chcemy wyników,
nie prawdy”.
Chcemy laurów, na które nie zasługujemy.
Chuj, nie wyniki!
Chrzanić to.
Zawsze to samo.
Mam dość porażek, Garundi.
Czy to w pracy,
czy w domu.
Gdy umrę…
Proszę przestać.
Nie.
Gdy umrę
i spopielą moje ciało,
powiedzą:
„Oto Balbir Singh,
który niczego nie zrobił dobrze”.
Kto to?
Halo?
Co?
Już jadę.
Dokąd?
Zaraz będę.
Dokąd pan jedzie?
Cholera.
Garundi.
Zapomniałem o torcie Golu.
O mnie też zaraz wszyscy zapomną.
KAWIARNIA „Z POWROTEM Z USA”
- Pobudka. Kroimy tort. - Przestań, tato.
Już dawno po przyjęciu.
Spróbujesz za rok.
Cukiernik nawalił.
Wstydź się.
Raz przyznaj się do błędu.
Zawsze zrzucasz winę na innych.
Pójdę już.
Też idziesz?
Bratowa zrobiła deser.
Jadłem lody.
Ponoć wychodzisz za kosmetyczkę.
Uważaj, kobiety już nie chcą tak zostawać w domu.
Mieliśmy gorsze i lepsze chwile.
Całe życie spędziłem na tych polach.
Harowałem, żebyś ty nie musiał.
Pamiętam, jak zbieraliśmy na łapówkę dla radnego,
żebyś dostał tę fuchę.
Jakoś uzbierałem. Musiałem.
Dla ciebie to być albo nie być.
Musimy uważać, żeby ktoś z zewnątrz nas nie podzielił.
Zastanów się.
Dzień dobry.
Znowu schrzaniłem?
Chcę się podzielić miłością.
Mów, bracie.
Szanuję cię.
Wiele dla mnie zrobiłeś.
Ale niepotrzebnie wspomniałeś o tej łapówce.
To ziemia naszego ojca.
Warta 3 000 000.
Mamy w niej równe udziały.
Nie chcę ich.
Chcę tylko mieć żonę
i własną rodzinę.
Z Silky.
To wszystko.
Czego dla ciebie nie robiłam?
Wszystko robiłaś dla tej ziemi.
Jest twoja.
Czego jeszcze chcesz?
W sprawie zabójstwa Paula Dhillona pojawiły się nowe dowody.
Pokazujemy państwu raport z sekcji zwłok.
Wyjaśni go
nasz dziennikarz śledczy Harmandeep Sodhi.
Aresztowany narkoman jest praworęczny.
Sekcja wykazała,
że gardło podciął ofierze mańkut.
To nie koniec.
Wspominałeś, że policja nie wie,
gdzie może być zaginiony Liam Murphy.
Podjechał numer 6272.
Jedziemy.
Jest ciężarówka.
Ruchy.
Nie ma go.
Poszukajcie tam.
Napisy: Konrad Szabowicz