Jak uspokoimy te emocje?
Nie potrafię ich kontrolować, bo nigdy ich nie czułam.
Czas na szota.
- Tak. - Tak.
Naprawdę potrzebuję szota.
- Zdrowie. - Dajmy czadu.
Dajmy czadu.
Za całą naszą pracę.
Żeby wszyscy dostrzegli nasz wysiłek ostatnich dni,
tygodni i miesięcy.
Gdy jeszcze byłam dzieckiem, ludzie mówili mi:
„Karol, to nie jest dla ciebie”.
Według nich
grałam niewłaściwy gatunek muzyki,
pochodziłam z niewłaściwej części świata...
Ale...
gdybym przestała widzieć te rzeczy jako przeszkody
i przemieniła je w moją największą siłę?
JUTRO BYŁO PIĘKNE
Byłam samotna jak bezpański pies
Próbowałam wypełnić tę pustkę Od kiedy już cię nie mam
Nie
Jednego dnia mnie kochałeś Drugiego nie
Daję słowo, nie rozumiem
Staram się nie postradać zmysłów
Ale tu jakoś się trzymam
Stąpam po linie i widzę przepaść
Ty jesteś przyczyną moich złudzeń
Tej, z którą jesteś Wcale nie zazdroszczę
Bo już nie czuję bólu Co kiedyś paliło, teraz jest ciepłe
Pamiętam, że rozmawiałam z księżycem I prosiłam słońce
Żeby mi zwrócili Moją pierwszą miłość
Tamtej bezsennej nocy Zaprzyjaźniłam się z alkoholem
Ale nie żeby o tobie zapomnieć
Głośno!
Odkąd to zrobiłam
Czarno białe-rzeczy Zaczęły nabierać koloru
Dlatego ci mówię Że się spóźniłeś
Ten statek już odpłynął
Wyrzuciłam twoje zdjęcia I wszystko inne
Teraz nocami imprezuję Już więcej nie płaczę
A jeśli łatwo upadnę Jeszcze łatwiej się podniosę
Jestem gotowa. Jak zaczniemy?
Dawaj, dziewczyno!
- Ten bębenek... - Z nim będzie ładnie brzmieć.
1 STYCZNIA 1996
Nie możemy.
Fabio gra na guacharacę.
A Juan Guillermo na bębnie.
Dziewczynka jest piosenkarką!
Raz, dwa, trzy.
Tańcz!
Muzyka zagościła w naszym życiu przez rodzinę mojego ojca.
Tata i wszyscy wujkowie śpiewają.
Wszystkie moje wspomnienia z dzieciństwa
łączą się z marzeniem o byciu piosenkarką.
Robiłam to, co uważałam za cel mojej bytności na tym świecie,
czyli śpiewanie i muzykowanie.
Wzywamy na scenę Karol G!
Młoda piosenkarka z Antioquii
zadebiutuje dziś w kolumbijskiej telewizji.
Miałam okazję śpiewać w różnych miejscach,
ale nie przed tak liczną widownią.
Jak stać się artystką przekraczającą granice?
Pracuję nad tym celem od 16 lat.
By ludzie słuchali mojej muzyki, gdy już odejdę.
By być niezapomnianą.
Nie jest tajemnicą, że rzadko widujemy kobiety śpiewające reggaeton
czy urban latino.
Urban latino ma łatkę muzyki dla mężczyzn.
Więc na początku ludzie w stacjach radiowych mówili mi:
„Nie, to dla facetów”. Spytałam, dlaczego.
Czuję, że jakoś zbliżam się do tego celu.
Karol G!
NAJLEPSZY DEBIUTANT
NAGRODY MŁODYCH
Ale szczęście nie kryje się tylko w liczbach i notowaniach.
Najlepsi fani.
Wszyscy widzieli jeden z najlepszych momentów w mojej karierze.
Ale w głębi serca czułam, że tracę prawdziwą siebie.
Miłość może cię uczynić najszczęśliwszą na świecie,
ale jednocześnie może cię zniszczyć.
Zniszczyć twoje marzenia, całe twoje otoczenie,
wszystko, czym jesteś.
Gdy jako dziecko słuchałam w radiu piosenki,
natychmiast się zmieniałam.
Piosenka pozwalała mi marzyć, czuć,
wyobrażać sobie siebie.
Dlatego tworzę muzykę.
Mam przed sobą jeszcze dużo pracy,
ale może gdybym odniosła sukces wcześniej,
nie byłabym jeszcze gotowa
i na pewno przegapiłabym wiele możliwości.
Udawaj, że trzymasz w rękach przebój.
PRODUCENT
Podziałało. Już nawet nie musisz udawać.
16 lat ciężkiej pracy
bardzo wzmocniło mój umysł, moje serce i moją wizję.
Teraz, gdy zdaję sobie sprawę,
jak to jest mieć w rękach takiego potwora,
mogę go kontrolować.
Inaczej on łatwo będzie kontrolować mnie.
Podoba mi się. I super, gdy mówisz „Shakira, Shakira”.
SIOSTRA / MENEDŻERKA
- Mam nadzieję, że się jej spodoba. - Spodoba się.
Od razu do niej napiszę.
Napiszę: „Zadzwoń, jak będziesz mogła”.
Miałam okazję z nią porozmawiać.
Powiedziała mi bardzo osobiste rzeczy.
Sprawili, że wszystko nabrało sensu. „To ta piosenka”.
Wyjście z mojego poprzedniego związku było bardzo toksyczne.
Bardzo trudne.
Budziłam się rano i czułam, że zaraz umrę.
Czułam się bezwartościowym człowiekiem.
Nie widziałam sukcesu ani wielkości.
Czułam, że nie dam rady się z tego wydobyć,
że tego nie przezwyciężę.
Tak jest, gdy się ciągle cierpi.
Cierpisz z jakiegoś powodu,
a nie chcesz tego puścić, żeby nie cierpieć.
To był jebany koszmar.
Jakieś piekło.
To, co wyszło z tego dobrego,
to to, że w moich piosenkach
mogłam mówić w imieniu wielu ludzi,
którzy nie zawsze potrafią wyrazić swoje uczucia.
Powiedz swojej nowej dziewczynie
Że z nią nie rywalizuję...
Jeszcze raz.
Że nie walczę o mężczyzn
„Chcę mówić o tym, o tamtym i jeszcze o tym”.
Zaczęłam chodzić do studia, żeby pisać i to z siebie zrzucić.
Nawet życie mi się poprawiło
Już nie jesteś tu mile widziany
Wiem, że twoja dziewczyna Chce mi dogryźć
Nawet mnie to nie rusza Tylko się z tego śmieję
Nie mam czasu na rzeczy Które nic mi nie dają
Zmieniłam drogę Robienie kasy to mój sport
PRODUCENT
Wypełniam swoje konto, koncerty Parking i paszport
Donoszą, że zrobiłam się twardsza
Teraz chcesz, bym wróciła, to widać
Stworzyliśmy mnóstwo muzyki.
Narodziło się TQG.
Posłuchaj, jak to brzmi.
SHAKIRA PRZYSŁAŁA SWÓJ WOKAL DO TQG
- Tak. - Jak...
- Tak. - I masz.
Słyszysz? Trzecia.
Niesamowite wokale, co?
Słuchając tego w aucie, prawie się rozpłakałam.
Te wokale były niesamowite.
NAGRYWANIE TELEDYSKU DO TQG
Mega!
Wszystko dobrze?
Kolejni członkowie mojej ekipy.
- Hej wam. - Cześć.
- Jesteśmy gotowi? - Tak.
Rozwalmy system. Super, że jesteś.
Karol, gdzie jesteśmy?
W Barcelonie. Kręcimy teledysk do TQG.
Jest 3.30 rano. Drugi dzień zdjęciowy.
Ale super.
Fantastyczny występ. Podoba mi się.
- Pa. - Kochanie.
Dzięki za wszystko.
Nie wiesz, ile to dla mnie znaczy.
Bardzo ci dziękuję.
Dziękuję wam bardzo za cały ten wysiłek.
- Kocham was! Dziękuję! - Dzięki!
Proces tworzenia tego albumu zajął mi jakieś dwa lata.
Jest najszczerszy w mojej karierze,
bo piosenki na nim zawarte opowiadają moją osobistą historię.
Mañana será bonito to po prostu mantra,
którą długo sobie powtarzałam.
„Może nie jest dobrze,
ale jutro jest nowy dzień, nowy start, będzie pięknie”.
Daj mi czas
Nie jestem teraz w najlepszej formie
Ale pomalutku mi się poprawia
Dziś jestem w dołku
Ale wiem, że jutro będzie piękniejsze
Odmienione
Inne życie
Inne otoczenie
Dziś jestem na sporym minusie
Ale ładuję się od moich ludzi
Moje serce zdrowieje
Idę dziś nad morze, skorzystać ze słońca W porządku jest nie czuć się dobrze...
Dwa tygodnie przed premierą albumu byłam chora fizycznie, wymiotowałam,
miałam rozstrój żołądka.
Bo to była kupa piosenek mówiących o mnie.
Nie wierzyłam w wielkość tego albumu.
Uważałam go za bardzo osobisty.
Jutro będzie piękniej
Właśnie.
Zrobimy tylko...
Tak.
Co robisz?
Rozmyślałam o życiu.
I o projekcie.
Zobaczmy.
Jesteśmy na Ibizie.
Kończymy album
Mañana Será Bonito.
DWA TYGODNIE PO PREMIERZE KAROL ŚPIEWA PIOSENKI Z ALBUMU NA ŻYWO
Zacznijmy jedną z naszych nowych piosenek.
Zacznijmy od refrenu. Sprawdźmy, czy go znacie.
Głośniej!
Skarbie!
Nie puszczajcie mi tej piosenki, gdy będę najebana!
Pierwszego wieczoru ludzie krzyczeli: „To ta piosenka”.
„Już ją znacie?”.
Zaśpiewałam a cappella, bo nie przećwiczyłam jej z zespołem.
Trzeciego dnia śpiewałam każdą piosenkę z albumu, a oni je znali.
Śpiewajcie!
Jej piosenki opowiadają o rzeczach, które sama przeżyła.
Utożsamiamy się z nimi,
bo mówią o codziennym życiu wielu ludzi.
Ale?
MAM JĄ!
Pomogła mi przeżyć trudne rozstanie.
Są dobre i złe dni, ale, jak ona to mówi, jutro będzie pięknie.
Sprawia, że czujemy się wystarczająco silne.
To kobieca moc.
Masz chwilę, żeby pogadać?
Bo zostałaś artystką numer jeden
na listach Billboardu.
Skarbie!
Patrz!
Dokonały tego tylko dwie latynoskie artystki.
Które?
J. Lo i Selena, obie z albumami anglojęzycznymi.
Nie wierzę, że dzielimy z Seleną to samo osiągnięcie! Ale super!
Śpiewajcie!
Gratulacje, kochanie,
z powodu wszystkiego, co nas spotyka, skarbie.
Wiesz, że na to wszystko zasługujesz?
Zapracowałaś sobie.
Przyjdzie dzień, gdy nie będziemy numerem jeden na świecie.
Bądź na to gotowa, skarbie. To spotyka wszystkich, twoich idoli.
Każdy wielki artysta przechodzi na świecie przez to samo.
Dzięki za wszystko, tatku. Kocham cię.
- Kocham cię. Pa, skarbie. - Pa.
Mój tata jest zawsze o jeden krok dalej.
Całe życie przygotowywał mnie na taką chwilę.
I po raz pierwszy...
Ojciec nigdy mi tego nie mówił.
Pierwszy raz tata powiedział mi, że mam być gotowa na chwilę,
gdy nie będziemy pierwsi.
Powiedziałam ekipie, że mam pomysł:
„Zróbmy trasę stadionową”.
Pierwszą w historii trasę stadionową latynoskiej artystki.
Jeden menedżer odrzekł: „Właśnie skończyliśmy trasę po halach”.
„Kto przyjdzie na stadiony?”.
„Już cię widzieli w zeszłym roku”.
Przygotowanie trasy stadionowej zajęłoby nam rok-dwa.
MENEDŻER
Zapracowałaś sobie na to.
Oczywiście.
Harowałaś,
robiąc ten album od ponad roku.
Co dobre, wymaga czasu.
Legendarny album nie będzie miał trasy? To mi się nie mieści w głowie.
Przykro mi.
- Jestem z ciebie dumny. - Dziękuję.
Co myślisz o przyszłości? Gdzie się widzisz za 10, 11 lat?
Gdy dorosnę, chcę być piosenkarką.
Taką jak kto? Kto jest twoim idolem?
Thalía.
A co śpiewa Thalía? Podaj nam jakiś tytuł.
Piel Morena.
Jak to leci?
Jesteś...
Carolina przejawiała talent od maleńkości.
Lubiła muzykę.
Tworzyła piosenki o wszystkim, co zobaczyła.
Powtarzała każdą piosenkę, którą usłyszała.
Gdy miałam 11 czy 12 lat,
pamiętam, że tata powiedział mi: „Mam film, który ci się spodoba”.
Chodź tu, Seleno.
Podejdź, skarbie.
- Lubisz śpiewać przed ludźmi? - Tato, ja to uwielbiam.
- Bo gdy śpiewasz, możesz ich poczuć. - To cudowne uczucie.
Musisz być sobą.
Zaczęła w domu z rodziną, z rodzeństwem, tatą.
Ścierała się z tymi, którzy mówili, że to gatunek dla mężczyzn.
Dawała z siebie wszystko z entuzjazmem i ekscytacją.
Po obejrzeniu jej w tym filmie
jeszcze bardziej chciałam zostać piosenkarką.
Kto w dzieciństwie nie marzył o byciu gwiazdą muzyki? Prawie wszyscy.
Tak się składa, że w Factor XS wszystkie utalentowane kolumbijskie dzieci
w wieku od 8 do 15 lat mają szansę spełnić to marzenie.
Pamiętam, że widywałam w telewizji reklamy programu El Factor XS.
Mój tata pewnego dnia zjawił się w domu z numerem i powiedział:
„Jutro przesłuchanie”.
A ja na to, że nie, nie chcę iść, nie ma mowy.
Denerwujesz się, Carolino?
Bardzo.
Było nas jedenaścioro.
Wybrali tylko sześcioro, a ja odpadłam.
Moi rodzice byli z tego powodu smutni,
ale ja jako dzieciak się tym nie przejęłam.
Od tego się wszystko zaczęło.
Rozpoczęłam ten projekt z tatą.
Stworzyliśmy zespół, w którym on i ja pełniliśmy różne funkcje.
Wyruszyliśmy w trasę z mapą w ręku i nie odwiedzaliśmy tylko do dużych miast,
Zatrzymywaliśmy się w miasteczkach i mieścinach.
29 CZERWCA 2003
Nie było nas w domu przez półtora, dwa miesiące.
Dzień dobry wszystkim.
Dziś z radiem Mega Bogota będę w Corferias
i od 14.00. do 16.00 będę rozdawać autografy...
W Medellín dużo się działo i dzieje się nadal,
ale wtedy było wielu wschodzących artystów z popularnymi piosenkami.
To miłe, że ludzie słuchali lokalnych talentów.
Cały dochód z występów i innych działań ponownie zainwestowaliśmy w projekt.
Show numer jeden zaliczone.
Zmierzamy na drugie.
Niczego sobie nie kupowaliśmy ani się rozpieszczaliśmy.
Wszystko wkładaliśmy w ten projekt.
Ciężka praca zawsze robi różnicę.
Moje motto to:
„Różnica między tym, co zwyczajne, a co niezwyczajne
polega na dodatkowej jakości”.
MIMO ŻE JEJ EKIPA BYŁA TEMU PRZECIWNA,
KAROL POSTANOWIŁA TRZYMAĆ SIĘ POMYSŁU TRASY STADIONOWEJ
EKIPA KAROL ZBUDOWAŁA DOKŁADNĄ REPLIKĘ SCENY,
BY DOPRACOWYWAĆ KAŻDY SZCZEGÓŁ I ĆWICZYĆ DO TRASY STADIONOWEJ
Santi.
Skoro nie ma dachu, to patrz.
Wyobrażasz to sobie z chmurami w tle?
Podczas mojej poprzedniej trasy śpiewałam w halach dla 10-15 tysięcy osób.
Ale dla Mañana Será Bonito
szykowaliśmy miejsca mogące pomieścić do 90 tysięcy osób.
Jeszcze nigdy nie czułam takiej presji.
Tak!
Mamy za kulisami ogromną ekipę pracującą
nad stworzeniem najwspanialszego widowiska.
Ludzie nie wiedzą, co wymyśli Karol G.
Ale ona zawsze cię zaskoczy.
Muszę dać z siebie jak najwięcej...
Mam gęsią skórkę.
...fizycznie...
Pierdolona mistrzyni!
...umysłowo
i emocjonalnie,
by sprostać wymaganiom światowego tournée.
Właśnie tak. Zauważasz różnicę?
Dzięki tej zmianie powietrze łatwiej przepływa.
Mam też problem zdrowotny,
który powoduje tycie
i zawsze mnie przez to krytykowano.
KAROL CODZIENNIE PODDAJE SIĘ ZABIEGOM NA DOLEGLIWOŚĆ HORMONALNĄ
SKUTKUJĄCĄ ZABURZONYM POZIOMEM INULINY
Dziś mogę obudzić się z sześciopakiem, bardzo smukła,
a jutro wstać cała opuchnięta,
mieć wzdęty brzuch i nie móc nic na to poradzić.
Wygląda tak samo.
Jak zawsze u mnie.
Powiedz, kogo potrzebujemy, a ja ich sprowadzę.
SCENOGRAF
I zrobimy to inaczej.
KIEROWNIK PRODUKCJI
To występ na stadionie, potrzeba stworzyć nowe doświadczenie.
Zawsze dawaj ludziom więcej, niż się spodziewają.
Nie wiem, jak to wytłumaczyć, ale czuję, że...
Tak.
Nie idę do przodu.
Wszystko inne się rozwija. Muzyka jest lepsza,
wkładamy w to więcej kasy.
Ale tutaj widać, że tylko dodaliśmy kilka rzeczy,
ale nie dzieje się nic nowego.
Mam spore problemy ze snem,
ale dzięki bezsenności wpadłam na najlepsze pomysły.
Kiedy kładę się spać,
te pomysły się zjawiają i mnie rozbudzają.
Zasypiam i coś mi wpada do głowy...
„Zróbmy to tak”.
Cześć, Jules. To ja, Caro. Patrz.
To jest rekin,
zgoda?
Powiedzmy, że to scena, a tutaj są ludzie.
To ludzie.
To rekin. Stoję nad nim.
Kończy się Bichota G, a wy wchodzicie podczas Oki Doki.
A ja schodzę na środek.
Gdy zaczyna się Oki Doki, maszerujecie.
A potem stoicie nieruchomo po bokach
a ja śpiewam:
Zostawiłam swojego chłopaka...
Powiedziałam im o pomyśle.
„Chcę się pojawić na rekinie.
Ale nie nadmuchiwanym.
Powinien wyglądać na stalowego,
bo znaczenie jest bardzo mocne”.
Poruszamy się do przodu i na boki.
Robimy kanon.
Łączymy ze sobą różne rzeczy,
zanim wydarzy się wiele innych.
Doskonale.
Świetna rzecz.
- Dokąd mnie tym zabierzcie? - Na scenę. Gdy ludzie...
Zabierzecie mnie tak na scenę?
Poważnie?
Bo ludzie widzą, gdy się zbliżam.
Weźmiecie mnie?
Nie, chcą tylko ciebie!
24 GODZINY PRZED PIERWSZYM KONCERTEM
Niewiarygodne, stary!
Mamo, jak fajnie!
MAMA KAROL
A oczy są czerwone, różowawe.
Skarbie, ta twoja głowa... No nie wiem.
Ryzyko jest zawsze.
Podjęliśmy je.
Poszliśmy na całość. „Coś się stanie — naprawimy to po drodze”.
Co robisz, gdy nie jesteś przygotowana?
Szykujesz się.
Nie możesz przerwać, bo nie jesteś gotowa.
Przygotowujesz się na różne sprawy.
Mówię, że mogę zacząć piosenkę...
Jestem tutaj. „Bichota G...” i pojawiam się na ekranach.
To AMG...
Kamera podjeżdża.
...bilet...
Pojawia się rekin, a ja tam stoję.
- Nie mamy świateł. - Dlaczego?
Nie ma gdzie ich umieścić, bo nie przestawimy ekranu.
Potrzeba do tego 20 osób. Bez dokładnego ustawiania.
Co chcemy zrobić? Do czego nam tu miejsce?
Dobra. Chodzi o to, że gdy otworzysz drzwi,
a boki będą rozświetlone, to nie zobaczysz niczego za nimi.
Ale gdy wszystko wycofamy tutaj...
Problem w tym, że nie mamy świateł, bo trafiły do windy.
- Brakuje świateł. - To zabierzmy je stamtąd.
Mamy jeden dzień.
3.00 RANO
Martwię się o czas.
- Nie śpimy, Travis. - Wiem, to początek.
Która godzina?
Jess!
Teledysk do Mi Ex Tenía Razón jest wszędzie.
Co jest?
ASYSTENTKA
Jak się tam dostać?
Główny utwór promujący album to Mi Ex Tenía Razón.
Zrobiliśmy do niego wspaniały, uroczy klip.
Ta piosenka jest dla niej wyjątkowa.
A dzisiaj, niestety,
nie wiemy, jak, ale teledysk wyciekł do sieci.
Ludzie dowiedzieli się, że coś wyciekło.
Coś, nad czym pracowałam przez wiele miesięcy.
Nie znoszę, gdy coś wycieka, bo robimy świetną robotę,
dużo myślimy o naszych strategiach i wszystko planujemy.
Po drugie,
jak to się, kurwa, dzieje?
Wciąż za bardzo się martwię
i nie mogę się skupić.
Albo nie mogę się cieszyć, bo jestem zbyt zestresowana i zmartwiona
tym, że coś się dzieje nie tak.
Dziś jest szczególny dzień.
Czujemy się niesamowicie,
a jednocześnie bardzo się denerwujemy, bo bilety chyba się wysprzedały.
Spełnia się nasze marzenie.
Napnij tutaj. Jeszcze raz.
TRENER WOKALNY
Dobrze. Jeszcze raz.
Bardzo dobrze. Jeszcze raz.
Uważaj na siebie!
Pa!
Gotowy?
Nie.
Część mnie wchodzi w inny stan umysłu.
Wychodzę tam i czuję w środku, że jestem Bichotą.
„To moje. Wejdę na scenę i rozwalę system”.
Gdy wychodzę na scenę,
muszę już zapomnieć o wszystkim, co się działo.
O próbach, rzeczach, które nie są idealne,
piosenkach, które wyciekły.
Przekonuję siebie, że to moje i na to zapracowałam,
że jestem najlepsza i niepokonana — i wychodzę.
Wszyscy mi wierzą i czują tę samą energię, którą naładowałam sobie głowę,
byśmy wszyscy wyszli na scenę w podobnym stanie.
Hej, Las Vegas!
Jak się macie?
Będziemy się dobrze bawić? Tak czy nie?
- Tak czy nie? - Tak!
Podczas pierwszego występu w Las Vegas, zauważyłam, że kamery nie rejestrują tego,
co sobie wymarzyłam.
Kwestia tego, co pokazują kamery, była bardzo istotna,
ponieważ na stadionach
80% ludzi ogląda występ na telebimach.
Teraz nie ma nic na ekranach.
- Nic. - Tam jest.
Widzisz ją?
Patrzą na tamten ekran.
Odwróciłam się.
„Ado, jest problem z kamerami. Co się dzieje?”
Sygnał pojawiał się i znikał.
Odwróciłam się.
„Ado, jakość obrazu jest niewystarczająca. To wygląda niewyraźnie, źle. Co jest?
Mamy problem z kamerami”.
Z garderobą też mieliśmy mnóstwo kłopotów.
To było bardzo frustrujące, bo czułam, że nie jestem na poziomie,
który chciałam, żeby oglądano.
Po występie przybiłam wszystkim piątki i świętowałam.
Poszłam do garderoby i mówię: „Wezwijcie tego, tego i tego”.
Byłam bardzo zła,
bo to był pierwszy występ.
Nie zapomnę tamtego dnia, było bardzo ciężko i smutno.
Wszyscy mnie rozczarowali.
Wiem, że wciąż się starasz i w siebie wątpisz.
Musimy popracować nad paroma kwestiami, ale to, jest, kurwa, niewiarygodne.
Miej trochę wiary.
To jest coś zupełnie innego.
Sprawi, że będzie super.
Uczyni cię wspaniałą.
Wiem, że łatwo ci wątpić w to, co tu robimy,
bo wszystko dzieje się w pośpiechu, nieco maniakalnie.
Ale nikt prócz nas o tym nie wie.
Wiem, że mogłoby być lepiej i będzie, ale...
Chodzi o mnie.
Nie wiem, jak to wyjaśnić. Codziennie staram się...
Obudziłam się dzisiaj z myślą, że wszystko jest świetnie, ale...
To chodzi o mnie.
Nie potrafię się zatrzymać i po prostu tym zachwycić.
Tylko znajduję różne rzeczy...
codziennie.
- Cały czas. - Jesteś perfekcjonistką. Chcesz ideału.
Stary, to jest jak choroba psychiczna.
Nie wiem, jak to wyjaśnić. Nic mi się nie dzieje,
ale widzę nagrania i mówię „nie”.
Od trzech dni Joha słyszy ode mnie: „Strasznie wyszczuplałam.
Jestem bardzo chuda. To już nie wygląda dobrze”.
Wszystko jest...
Nigdy nie ma tak, że...
Nigdy: „O, jak super”.
Zawsze...
Dziś obudziłam się w złym humorze,
„Dlaczego tak się wysuszyłam?”.
Ciągle bym jadła, bo czuję się zbyt chuda.
Dla mnie nic się nie zgadza.
Zawsze jest tak samo. Zawsze podważam wszystko,
co robię.
To wszystko nie daje mi spokoju, bo chciałabym,
żeby ta trasa była dla wszystkich niezapomniana.
Ale myślę: „A co w niej takiego wspaniałego?”.
A potem zaczynam
doszukiwać się wad we wszystkim. Tak wygląda każdy dzień mojego życia.
W muzyce,
w tym, co robię,
jak mówię, jak się ubieram, jak wyglądam.
Do bani, że to się dzieje, bo inna część mnie czuje się świetnie.
- Ma to jakiś sens? - Tak.
Dajcie spokój.
Tak.
Chcesz tu usiąść?
Patrzcie!
Nie widziałam tego.
To moje zdjęcie z chrztu.
Spójrzcie na moją stylówkę.
Jaki mam kapelusz.
Boże, nie widziałam tego zdjęcia.
Urocze.
Mam krótkie włosy jak chłopiec,
bo gdy byłam mała, ogoliłam głowę.
Ten koncert, na którym śpiewam,
to była wielka impreza reggaeton,
a głównym wokalistą był Don Omar.
Musiałam tu mieć jakieś
16 czy 17 lat.
Patrz.
Odjazd.
Chcę wiedzieć, jak zaczęłaś robić muzykę.
Zaczynałam ze znajomymi i widziałam, jak się rozwijają,
a mi to zajęło dłużej,
bo byłam kobietą w gatunku zdominowanym przez mężczyzn.
Nie było tam wielu kobiet.
Fakt, że byłam kobietą
stanowił wielką przeszkodę
w rozwoju mojej kariery.
W WIEKU 16 LAT KAROL PRZY WSPARCIU RODZICÓW
POJECHAŁA SAMA DO BOGOTY PO SWOJE MUZYCZNE MARZENIE
Miałam kogoś, kto powiedział, że może być moim menedżerem.
Był wielkim przedsiębiorcą.
Zaczął gadać o niesamowitym projekcie, jaki dla mnie przygotował
i tysiącach rzeczy, które zrobi z moją muzyką.
W BOGOCIE KAROL ZACZĘŁA PRACOWAĆ Z NOWYM MENEDŻEREM
Byłam w Bogocie i zbliżały się moje urodziny.
Ta osoba powiedziała, że urządzi coś u siebie,
żeby uczcić moje urodziny,
bo byłam sama i bez rodziców.
Gdy do niego przyjechałam
i chwilę pogadaliśmy,
zbliżył się do mnie
i powiedział,
że czuję w stosunku do mnie coś wyjątkowego.
Miałam 16 lat.
On wtedy musiał mieć jakieś 45 czy 50 lat.
Trudno mi o tym mówić.
Powiedział: „Karol, chyba się w tobie zakochałem
i jeśli teraz do niczego nie dojdzie, to powiedz,
bo to znaczy, że z tą muzyką nic nie wyjdzie”.
Miałam złamane serce. Myślałam sobie:
„Stawiasz mnie w sytuacji, w której...
moje nadzieje i marzenia
zależą od czegoś takiego”.
Niestety, w dużym przemyśle kobiety muszą znosić okropne rzeczy.
I nie po to, żeby się gdzieś załapać. Żadna szanująca się kobieta
nie zgodzi się na bycie wykorzystaną, żeby coś osiągnąć.
Pomyślcie, ile dziewczyn, ile kobiet, ile ludzi,
przeżyło coś podobnego.
Nie odważyłam się powiedzieć rodzicom.
Oznajmiłam tylko, że nie chcę już robić muzyki.
Mój tata bardzo to przeżył.
Był zawiedziony.
Tata i ja nie rozmawialiśmy ze sobą przez miesiące.
ROZCZAROWANA ZACHOWANIEM EKSMENEDŻERA KAROL POSTANAWIA RZUCIĆ MUZYKĘ
PRZEPROWADZA SIĘ DO CIOTKI W NOWYM JORKU,
BY STUDIOWAĆ JĘZYK ANGIELSKI I ADMINISTRACJĘ
Chciałoby się opowiedzieć wszystko,
kawałek po kawałku,
jakie to było trudne...
Nie starczyłoby na to czasu
i myślę, że nie o wszystkim dałoby się mówić.
Ja sama nigdy nie pozwoliłam sobie na to,
żeby to wszystko pamiętać i o tym opowiadać.
A więc nie.
Dalej nie idziemy. Chodź, Duvi.
Makijaż mi się zepsuje.
- Jest tak miło. Jestem szczęśliwa. - Jasne.
Nie! Co tym mówisz? No nieźle!
Niesamowite, że jutro tam wystąpimy.
Cholera.
NOWY JORK
Po przylocie do Stanów
przez jakieś osiem miesięcy leczyłam się u psychiatry.
Ciągle płakałam.
Po obudzeniu miałam ochotę tylko spać i płakać.
Spać i płakać.
Odebrano mi marzenia, muzyka zdążyła mnie rozczarować.
Zostałam pozbawiona wszystkiego.
Uwielbiam Nowy Jork, ale zawsze, gdy tu jestem,
ożywa we mnie mój pierwszy przyjazd.
Wraca wiele wspomnień i uczuć, które wydawały mi się już odległe.
Nie byłam tak blisko oceanu od pobytu w Portoryko.
Dobra, sioro, zmieszczę się.
Nie. Wiem...
Wskoczyłabym.
Zrobimy to?
Gdy polecieliśmy do Nowego Jorku na występ w MetLife,
szykowałam się do gali nagród MTV.
Choreografię do Video Music Awards robiła Parris Goebel.
Po prostu zrobię...
- Powoli, powoli i bam! - Bam! Tak!
Pracowałam z nią pierwszy raz.
- Denerwowałam się, ale teraz... - Wyglądasz super.
To dla ciebie łatwizna.
Może nie łatwizna, ale...
Sprawiam, że to wygląda łatwo, ale mózg mi się gotuje.
Chciałam jej pokazać, że dam radę.
Pamiętam, że gdy otrzymaliśmy grafik prób,
powiedziałam zespołowi:
„Osiem godzin prób z rzędu?”.
Próby do trasy, dwa wysprzedane koncerty...
Czułam, że moje ciało nie funkcjonuje na 100%.
Karol, tutaj!
- Jesteśmy z MTV. - Pięknie.
Wykąpałam się w rzece i trochę się rozchorowałam.
Czułam się chora z wyczerpania.
Poza tym taki styl życia
jest trochę stresujący, bo całe dnie spędzam wśród ludzi.
Są ze mną i wokół mnie.
Jestem tutaj, a kiedy skończę,
mam przed sobą kolejne i kolejne rzeczy.
Zawsze coś się dzieje i zawsze wokół mnie są ludzie.
Trudno mi znaleźć chwilę samotności i spokoju.
Myślę, że tamtego dnia przeżyłem szok,
bo wszystkiego było już za dużo.
Wiele rzeczy dzieje się na raz.
Jestem zmęczona, myślę:
„Nie chcę tu być”.
Trzeba przetworzyć dużo informacji.
Nie mogłam tego zrobić i zaczęłam płakać.
Przypomniałam sobie,
gdy byłam u ciotki w Nowym Jorku
i leżąc w łóżku i płacząc, pytałam:
„Kiedy ludzie poznają moją twarz albo kupią bilety, by mnie zobaczyć?”.
Nieomal zrezygnowałam z tego marzenia.
I choć starałam się trzymać z dala od muzyki,
to ona zawsze do mnie wracała.
Zrozumiałam, że jestem jej przeznaczona.
Brawo!
Zadzwoniłem do taty i powiedziałam mu: „Myślę, że...
wrócę do robienia muzyki”.
Tata oszalał.
„Wyciągnę cię stamtąd, choćby nie wiem co”.
Moi rodzice poświęcili bardzo dużo pieniędzy
tylko po to, żeby uwolnić mnie od umowy z menedżerem.
Przez lata borykali się z długami.
Jednak dali mi możliwość, bym zaczęła wszystko od nowa.
Caro, Caro!
- Dobra. - Śpiewała na próbie.
Buty do mojego stroju.
Bardzo seksownie.
Dziś podpiszę największy kontrakt w życiu.
Od teraz moja muzyka będzie wychodzić przez Bichota Records,
w dystrybucji Interscope.
Bardzo się cieszę.
Zostałam właścicielką swojej własnej wytwórni.
Gdy w grę wchodzą najważniejsze, newralgiczne decyzje,
liczy się dla mnie nawet najdrobniejszy szczegół.
DLA MOJEJ RODZINY INTERSCOPE, KAROL G
PRÓBA TECHNICZNA
Brzmiało świetnie.
Dobrze idziemy?
Tędy.
Pa!
Skoro to robimy, chciałabym sprawdzić pewne szczegóły.
Na przykład światła
i kamery.
Zostawiłeś u mnie w aucie swoje okularki
Tak.
W Portoryko bichote oznacza grubą rybę.
Tak.
Lokalnego bossa, gościa z dilerskiego półświatka,
twardziela.
Uwielbiam to słowo.
To było tak potężne, że wciąż siebie pytałam:
„O co chodzi z tą bichotą?
Kim jest bichota?”.
Odpowiedź brzmiała:
„To byłaby kobieta,
ale bichota tak naprawdę
nie istnieje”.
Powiedziałem zespołowi, że mam piosenkę Bichota.
A wszyscy na to:
„Nie, Caro.
Nie możemy tak ryzykować”.
A ja im mówię, że to nie chodzi o taką bichotę.
Oni nalegali: „Nie możemy tak nazwać piosenki.
To będzie źle wyglądać. Odrzucą cię”.
Zatrzymaj.
Potrzebujemy jednej z tych kamer,
żeby objęła cały napis.
„Ale to słowo ma moc”.
I powiedziałam im, że zaryzykuję.
„Będzie się nazywać Bichota”.
Bichota jest właścicielką firmy,
kobietą z wizją, najseksowniejszą osobą.
Oto właśnie bichota.
Teraz ludzie tak mnie nazywają.
Myślę, że nie chodzi tylko o mnie,
ale o to, co ludzie czują w tym wyrażeniu.
Czyli o to, co znaczy być bichotą.
Wszystko jest super,
ale tęsknię za kamerzystami z zeszłego roku.
Myślę, że byli bardziej zaangażowani. Zależało im.
Czuję, że ci ludzie są tutaj, bo im płacisz.
Serio.
Przyjacielu.
Widzisz, czemu to ważne, by Travis tu był?
Dosłownie siedzę tutaj i robię robotę Travisa.
To brak szacunku z jego strony.
Ado, przestań. Pogadam z kamerzystą.
Serio, idę z nim porozmawiać.
Mam już tego dosyć.
Mógłbyś oświetlić wybieg
tam, gdzie są tancerze?
Proszę.
I włączyłbyś ekrany po bokach?
Właśnie tego chcę.
Ma być pełny obraz tej choreografii, wszystkich.
Prawie przez cały czas,
dopóki nie dotrzemy do tego miejsca.
Dobra, lecimy.
Zróbmy to, proszę.
I wracasz razem z nimi.
Cyk, cyk, cyk.
Każdy występ jest okazją do jego udoskonalenia.
Widzę, że jest szansa, żeby wszystko było idealne.
Nawet jeśli to przedostatni koncert, wciąż będę coś poprawiać,
żeby ten ostatni był dla mnie występem doskonałym.
2.00 W NOCY
Dobrze. Na wszystkich ekranach?
Nie, tylko na bocznych.
Cały mój zespół robi to samo.
Właśnie.
Przy drugim czy trzecim występie
nasza ekipa filmowa była już tak dobrze zgrana,
że każdy robił to, co powinien.
Jak masz na imię?
- Chunky? - Chuckie.
- Idzie ci niesamowicie. - Dziękuję bardzo.
To ujęcie jest niewiarygodne. Jestem zachwycona.
- Dzięki. - Dziękuję.
Teraz to wygląda rewelacyjnie.
Rome, wymiatasz.
Teraz wszystko wygląda niesamowicie.
Cudnie.
Mój królu
Mój Boże! Coś niesamowitego!
Jestem taka szczęśliwa!
Rekin prześladował mnie w życiu prywatnym.
Chciałam od niego uciec.
Ale musiałam stawić mu czoła
i przejąć kontrolę.
Nie chwalę się tym, kim jestem ani tym, czego dokonałam.
Mówię ludziom, że każdy
może coś takiego zrobić, jeśli w siebie wierzy.
Na osi czasu mojego życia
Provenza to punkt, w którym mała roślinka zaczęła znów rosnąć.
Myślę, że razem z Provenzą Carolina odzyskała połączenie z samą sobą.
To chciałam wyrazić.
Pokazać świat kobiet, które się wspierają,
czują się dobrze we własnej skórze,
są szczęśliwe, pewne siebie i spokojne — tak, jak to powinno być.
Niech każdy, odtąd dotąd,
skacze razem ze mną.
Raz, dwa...
Raz, dwa, trzy!
Teraz!
W Provenzie chciałem stworzyć świat,
w którym kobiety są samowystarczalne.
Czuję, że taki jest duch całego Mañana Será Bonito.
Kocham cię, Karol!
Kapelusze, moje panie!
Kapelusze!
To moja flaga!
Niech żyje bichota!
TERAZ DZWONI I MÓWI, ŻE ZA MNĄ TĘSKNI
ZESPÓŁ MUZYCZNY KAROL
Jesteśmy bardzo podekscytowane.
Wiele z nas pierwszy raz zagra na stadionie
podczas trasy koncertowej z tyloma ludźmi.
Tak, pierwszy raz.
Gdy się gra dla tylu ludzi, chyba 89 tysięcy...
Miło być tego częścią.
Bo ona tworzy historię dla wszystkich latynoamerykańskich kobiet.
Mocno wierzę w kobiecą energię.
Bycie wśród kobiet to moja tożsamość.
Ta trasa dam szansę pokazania kobiecej siły.
To inspirujące dla kobiet, które przychodzą na koncerty.
Zdolność komunikacji, że każdy może to zrobić
jest częścią przekazu.
Oto i ona!
Jestem pewna, że w moim show uczestniczy wielu migrantów,
są wśród moich fanów.
Wsparcie od latynoskiej społeczności otworzyło mi drzwi.
Latynoamerykanie pierwsi we mnie uwierzyli
i pozwolili mi być sobą.
To moje błogosławieństwo.
Gdyby nie moja latynoska społeczność, nie zrobiłbym kariery.
Żadnej.
Widzę, jak cierpi sama Mimo że temu zaprzecza
Przygryza wargi, by pozostać silną
Ile przepłakanych godzin wystarczy
By zrozumieć, że to nie jest miłość?
No to powodzenia
Stara się trzymać i się nie wścieka
Daje ci więcej miłości Bo nie chce cię stracić
Ale to nie ma znaczenia
Już po tobie nie płaczę
Dziś poproszę ją, żeby cię zostawiła
Śpiewajcie!
Przyjaciółko, zostaw tego klauna
Gdyby płacili mu za twoje cierpienie Już byłby milionerem
On od teraz zmienia się w przeciwnika
A my, jeśli trzeba Pójdziemy się dziś napić
Wypijemy 200 drinków Są na...
Barze!
Zaśpiewamy Tusę Aż wszystko zniknie
Dziś wypełnię swoją misję
Będziesz powtarzać: „On jest gówno wart, a nie ja”
Dzięki mojej latynoskiej społeczności podróżuję po całym świecie
i mogę spełniać swoje marzenia.
Czytałam takie komentarze:
„Może i zapełnia sale. Pełno tam Latynosów”.
A co, my, Latynosi, nie jesteśmy ludźmi?
Karol!
Ciągle chce mi się płakać, bo wiele lat temu,
gdy siedziałam w domu i oglądałam ulubionych artystów,
zawsze zastanawiałam się,
jak znajdę się na ich miejscu.
Wiem, że ludzie mają mnie za beksę.
Nie przeszkadza mi to,
ale spójrzcie na to.
Bardzo bym chciała być znana na całym świecie.
Codziennie o tym marzę i nad tym pracuję.
Ale jeśli skończę jako latynoska artystka znana tylko wśród Latynosów,
to będę z tego dumna,
bo oni dali mi coś, czego nie wyobrażałam sobie nigdy mieć.
Znowu się rozpłacze. No nie!
...i nikt nie zaprzeczy.
Zasługujesz na to, skarbie. Wiesz, że ludzie cię kochają.
Jestem wzruszona.
Wszyscy jesteśmy!
Co za emocje!
Pobiliśmy rekord, przyjaciele.
„To najwyższa frekwencja na występie wykonawcy wieczoru
w historii tego stadionu”.
Dobra robota.
Ale się cieszę!
Nie!
Co za emocje.
Oddychaj, skarbie.
Co za emocje.
Karol!
Najlepsza!
Nie, jakbyś nie myślała o piosence.
Lecisz tak...
Reggaeton nakręca to na ostro
Nakręca...
Tak lepiej.
Reggaeton nakręca to na ostro
- Dobra. - Ale w twoim stylu, kumasz?
Gdy szykowaliśmy się na Bichota Tour, Jess powiedziała:
„Wybierzemy artystę, który otworzy trasę.
Kogo byś chciała?”.
Wtedy moim ulubionym wykonawcą był Feid.
Skontaktowali się z nim i porozmawiali z jego ekipą.
„Zrobione. Feid otworzy trasę”.
Po każdym koncercie była impreza,
taniec, twerkowanie.
Raz zrobiliśmy zawody na Nintendo.
Było w tym coś figlarnego,
dotykaliśmy się stopami, myślałam: „O Boże”.
Żegnamy się, a on, flirciarz z Medellín,
dał mi całusa i wszystko zrozumiałam.
Ani się obejrzałam, a znów pisałam piosenki o miłości i szczęściu.
Mam cię sfilmować?
Tak!
Nagrywasz mnie?
Powiedziałam, że tak.
Mój chłopak.
Ale ty jesteś śliczna.
Wyglądam okropnie. Miałam wrzucić relację, ale nie.
Wyglądam jak nieszczęście.
Zbudowaliśmy zdrowy związek.
A gdy miało się w relacji złe nawyki,
trudno jest się ich pozbyć.
Czaiłem się na to ujęcie chyba z 20 minut.
Był w gotowości.
- Spójrz na moje włosy. - Boże!
Jest kimś, kto mnie rozumie i mnie słucha.
To bardzo cierpliwy i rodzinny facet.
Nigdy w życiu tak bardzo nie wyobrażałam sobie siebie przy kimś.
Druga runda.
Proszę!
Mam z nim dobrą, zdrową relację, w której nie brakuje też zabawy.
Kochanie, jesteśmy z ciebie dumni.
To, co mi przywrócił i podarował,
to człowieczeństwo.
Czuję, że umrę młodo.
Nie boję się śmierci.
Kiedy człowiek umiera, wiele rzeczy się rozpada.
Zostawia się za sobą dużo pracy i niedokończonych spraw,
które miały jakiś cel.
Kiedy tworzę muzykę,
od czasu do czasu mówię Ovy’emu, jednemu z moich producentów:
„Słuchaj, Ovy, jeśli umrę,
proszę, zrób coś z tą muzyką
i tymi piosenkami”.
Czuję, że mam jeszcze tyle do zrobienia, że ciągle gnam.
To sprawia, że zwiększam tempo.
Chyba nie boję się śmierci, ale tego, jak umrę.
Prawdziwi fani Karol G wiedzą, jak uwielbiam Selenę Quintanillę.
Zgadnij, kto przyszedł!
Jak leci?
Cześć Karol, jak się masz?
- Jak miło. Jak się ty masz? - Dobrze, dziękuję.
Denerwuję się.
SIOSTRA SELENY
- Naprawdę? Czemu? - Nie wiem.
Dla wielu młodych Selena była gwiazdą, której uwielbiali słuchać
i którą podziwiali. Dla innych była wzorem.
Młodzieńczą obietnicą sukcesu, który przychodzi dzięki talentowi.
- Miłego koncertu. - Wzajemnie.
Czuję się zaszczycona, że jesteście.
Bardzo się denerwuję.
Powtarzam sobie, żeby się nie rozpłakać,
ale jestem bardzo szczęśliwa.
Żadna inna latynoska artystka nie odbyła światowej trasy stadionowej.
28 lat temu
Selena Quintanilla miała to zrobić, ale do tego nie doszło.
Dziś przed południem Selena została śmiertelnie raniona.
Trafiła na salę operacyjną,
ale zmarła godzinę później.
Była muzycznym objawieniem. Wszyscy ją uwielbiali.
Będziemy za nią tęsknić.
Tysiące ludzi z całego kraju
zjawiło się tu, by złożyć ostatni hołd Selenie.
Czemu płaczesz?
Z powodu kryzysu? Bo czujesz się bezradna?
Z radości?
Okazuje się, że tak jak wy, ja też mam swoją idolkę.
Różnica polega na tym, że...
ja nie już nie mam szans, by ją poznać,
wspólnie z nią zaśpiewać
albo nawiązać jakiś kontakt.
Ale mogę zaśpiewać dla niej.
Pomimo upływu lat, pomimo jej braku,
to bardzo inspirujące, że ona wciąż jest tak obecna
w sercach wielu ludzi.
Jej rodzina musi być bardzo dumna,
widząc, że pomimo upływu lat
ona do dziś pozostaje legendą.
Śpiewajcie!
Głośniej!
Ale super!
Tatku!
Nie wiedziałam, że tu jesteś.
Kocham cię!
Kiedy przyjechałeś?
Prawie się spóźniłem.
- Widziałeś wszystko? - Tak.
- Pięknie. - Wariat.
- Tak! - Musiałem dziś nakombinować.
Rzuciłem się na podłogę i wzięli mnie wózek inwalidzki.
- Co? - Przyleciałem samolotem.
Wiedziałam, że tata nie podda się w żadnej sytuacji.
Słowo daję, że prawie spóźniłem się na lot.
Było z dziesięć lotów.
Cieszę się, że ci się udało. Widziałeś?
Tak, wszystko.
Gdy wystartowaliśmy, wszystko wydawało się normalne.
Odwróciłam się i zobaczyłam dym.
Stewardessa była blada jak ściana.
Van Nuys. Tu Gulfstream IV.
Mamy awarię. W kokpicie jest dym.
Możecie utrzymać wysokość?
Przeżycie w samolocie było przerażające.
Nie przez to, co mogło się wydarzyć,
ale ze względu na to, kto był tam wtedy ze mną:
moja mama, tata, siostra, moja ekipa
i moja siostrzenica Sofía, która ma rok.
Na pokładzie jest 14 osób.
Wszyscy w samolocie pożegnali się z kimś przez telefon.
SĄ PROBLEMY Z SAMOLOTEM
NIE WIEM, CO SIĘ WYDARZY
BARDZO CIĘ KOCHAM
Wszyscy się baliśmy,
ale ja byłam chyba najbardziej przerażona.
Podniebny horror gwiazdy Karol G.
Samolot kolumbijskiej piosenkarki musiał awaryjnie lądować
po tym, jak w kokpicie pojawił się dym.
SAMOLOT KAROL G LĄDUJE AWARYJNIE
Przeżyłam ogromny wstrząs.
Nie przez lot, ale z powodu mojej rodziny.
Patrz. Robi wrażenie.
Piękny.
Nie.
Ale fajnie. Będą startować.
W Teksasie moja fundacja Con Cora współpracowała przy projekcie
umożliwiającym uczennicom z Kolumbii naukę w NASA.
Dziękuję, panie Luis.
Jak tam? Wszystko gra?
To bardzo zdolne dziewczyny, ale pochodzą z miejsc bez perspektyw.
Cześć.
Chcieliśmy zrobić dla nich coś inspirującego i motywującego.
Tak.
Doświadczam czegoś niesamowitego.
Wypełnia mnie radość i duma,
bo Carito daje szansę tylu dziewczynom,
tylu marzeniom.
Opowiemy znajomym, że poznałyśmy Karol G.
Tak!
Nie mogę w to uwierzyć.
Chyba umrę!
W porządku.
Moja mama urodziła się w dobrze sytuowanej rodzinie,
ale dziadek odszedł dla innego związku.
Najpierw byli zamożni, a potem nie mieli nic
i żyli w nędzy.
Naprawdę mam się podpisywać?
Mama imała się różnych prac.
Była kelnerką,
pracowała w sklepach...
Każdy szukał dodatkowych fuch, bo byli sześcioosobową rodziną.
Dwie osoby poleciały do pracy w Stanach Zjednoczonych,
żeby wesprzeć babcię i mamę.
Mama została tutaj, sama z moją babcią.
To było dla wszystkich bardzo trudne.
Mieliśmy trudne dzieciństwo.
Ale trzymaliśmy się razem.
Mimo że było nam ciężko,
moja mama była dla nas wzorem.
Przeżywam wspaniałe i wzruszające chwile.
Nie wyobraziłabym sobie tego,
dobry Boże.
To takie miłe, Carito.
Mamo, jesteś słodka, ale nie płacz.
Właśnie dlatego to wszystko robimy.
Nie płacz, mamo.
Czuj się wyjątkowa, bo jesteśmy ludźmi, którzy, dzięki Bogu,
przeszli przez to wszystko i teraz mogą robić takie rzeczy.
No właśnie, skarbie. Bo...
Nie mogłam tego dłużej w sobie trzymać.
Chciałam ci powiedzieć...
Kocham cię.
- Niech Bóg cię błogosławi. - Nie, mamo — ciebie.
Nie płacz.
Jak do tego przywyknąć?
Jak można się przyzwyczaić do rzeczy, których doświadczamy?
Gdy myślimy, że już tyle się wydarzyło,
dzieją się kolejne niezwykłe rzeczy.
Nie da się do tego przywyknąć.
Ale, Carito, jeśli przestalibyśmy się dziwić,
to nie byłoby w tym już żadnej magii.
A móc dzielić to szczęście z tobą
jest dla mnie czymś niewyobrażalnym.
Gdybym wiedziała, że rodzice będą tacy szczęśliwi,
wzięłabym ich w trasę wcześniej.
Tak, skrabie, jestem bardzo szczęśliwa i wdzięczna.
Jesteś taka słodka, mamo.
Objechałam świat, poznałam wspaniałych i niezwykłych ludzi.
Nic nie może się równać z domem.
Kolumbia jest dla mnie wszystkim.
- Jak tam? - Jak leci?
Gdy skończyłam trasę po Stanach,
pomyślałam: „Muszę to dać moim ludziom, mojej społeczności,
tym, którzy byli ze mną od początku”.
Całą tę miłość i wsparcie, które oni dali mojej muzyce.
FESTIWAL
Wszystko zaczęło się w Medellín. To mój dom.
Dlatego chciałam, żeby to było coś wyjątkowego.
Zdrówko!
Gdzie?
Szczerze mówiąc, moja kultura dała mi wszystko.
Echa naszych wierzeń i tradycji odbijają się w mojej muzyce.
Skarbie!
A co ze mną?
Bichota!
Czy jest coś fajniejszego, niż urodzić się w Kolumbii?
Napisałam tego posta wczoraj po wyjściu ze stadionu, ale go nie opublikowałam.
Było bardzo emocjonalny i ckliwy.
Jednak dziś uznałam, że go wrzucę.
„Nie wiem, jak opisać to, co teraz czuję.
W domu pojawiają się marzenia, pragnienia i motywacje.
To tu stawiamy pierwszy krok.
To, kim jestem, mój sposób wyrażania się i mówienia
— gdziekolwiek jestem, jestem Kolumbijką.
W ostatnich tygodniach było dużo nerwów i niepokoju,
ale każdy dzień ostatnich lat, zwłaszcza minionego roku,
był pełen surowej dyscypliny,
pracy, zaangażowania, i dawania z siebie więcej, niż myślałam, że to możliwe.
To dla mnie i dla was.
Chcę, byście czuli się dumni i dobrze reprezentowani”.
Dalej już nie czytam.
MIASTO MEKSYK
Hej, Meksyku!
Nie wierzę, że zaczynamy trasę po Ameryce Łacińskiej
w miejscu, w którym czuję się jak w domu.
Karol!
To będzie niesamowita noc. Śpiewajcie!
MIASTO GWATEMALA
Raz, dwa, trzy!
Cześć, Londynie!
LONDYN
Niesamowite, ile ludzi tu dzisiaj przyszło.
Wiem, że wielu z was jest w tych krajach,
bo szuka swojej szansy z dala od domu, tęskniąc za rodziną.
Wspaniale jest mieć taką możliwość,
żeby dziś sprowadzić tu dla was kawałeczek domu.
Dziękuję.
ZURYCH
MEDIOLAN
LIZBONA
AMSTERDAM
Głośniej!
Tak!
MADRYT
...z kamerą.
Wyprzedza swoje czasy.
Polewaj.
Patrz.
Wyślijmy zdjęcie na grupkę!
Poszło?
Zobaczę.
To twój? Zdrowie.
- Na zdrowie. Za dzisiaj. - Zdrowie. Opublikuję je.
Patrz na ten obraz!
Ale śliczny!
Cześć, kochana.
Nie wierzę!
Co to za cudeńko?
Jak się masz?
Nie mogę w to uwierzyć!
Jak leci?
Zróbmy zdjęcie.
Madrycki stadion Santiago Bernabéu
został wybrany na scenę zamykającą trasę,
która obejmowała wiele krajów
i podbiła serca fanów wszystkich narodowości.
Zjawi się łącznie 260 tysięcy widzów.
To ostatni przystanek wielkiej międzynarodowej trasy.
Pierwsza wyprzedała na Santiago Bernabéu cztery koncerty z rzędu.
Co z nami będzie po zakończeniu trasy?
Mam też sporo pracy, ale trasa to moja ulubiona część.
Mam mnóstwo roboty.
Ale trasa była super.
Trasa jest jak...
To jest to, co mamy.
Bardzo dziękuję każdemu z osobna.
Kocham was.
I będę bardzo za wami tęsknić.
Dzisiaj rozwalimy system.
Pokażmy wszystkim, co stworzyliśmy,
jak utalentowani jesteśmy i jakie to dla nas błogosławieństwo.
Róbmy to, na co się pisaliśmy.
Mamy wyzwanie i szansę, by obdarzać wielu ludzi naszym talentem.
Kocham was!
Zróbmy rozpierdol! To ostatni koncert!
Będzie najlepszy! Lecimy!
Jestem gotowa na kolejny rozdział.
Nie zaczęłam jeszcze nowego projektu,
bo wciąż jestem tutaj.
Karol!
Ale ta trasa...
była jak moja pierwsza miłość.
Śpiewajcie!
Karol!
Czasem myślę, że znajduję na wszystko właściwe słowa, ale...
Chciałbym...
znaleźć słowa, które opiszą to,
jak się czuję jako osoba,
jak się czuję jako kobieta,
stojąc tutaj przed wami wszystkimi.
A jeśli jest coś...
pięknego,
co dał mi ten album,
to była to...
nauka kochania siebie,
doceniania siebie
bez względu na to, co myślą o mnie inni.
I teraz już mogę wam powiedzieć,
że jutro było bardzo piękne.
Miałam cudowne jutro.
Dedykuję wam tę piosenkę z głębi mojego serca.
Jeśli kiedykolwiek odejdziesz
Zabiorę cię do NASA
Poproszę o rakietę I polecę prosto do ciebie
A jeśli to mnie zabraknie I coś ci się przydarzy
Pamiętaj, że w życiu wszystko się zmienia
I nieważne, co się stanie
Obiecuję, że cię nie zawiodę
Dzięki tobie czuję się wspaniale
Nawet gdybym chciała Bez ciebie nie dałabym rady
Całe moje szczęście zawdzięczam tobie
Jeśli umrę, wrócę po ciebie
Dzięki tobie czuję się wspaniale
Nawet gdybym chciała Bez ciebie nie dałabym rady
Całe moje szczęście zawdzięczam tobie
Jeśli umrę, wrócę...
Dzięki tobie czuję się wspaniale
Nawet gdybym chciała Bez ciebie nie dałabym rady
Całe moje szczęście zawdzięczam tobie
Jeśli umrę, wrócę...
Dzięki tobie czuję się wspaniale
Nawet gdybym chciała Bez ciebie nie dałabym rady
Całe moje szczęście zawdzięczam tobie
Jeśli umrę, wrócę...
Po ciebie
Karol!
LOS ANGELES
KAROL I EKIPA DOKONUJĄ OSTATNICH POPRAWEK W JEJ PRZEMÓWIENIU „KOBIETY ROKU”
NA GALĘ BILLBOARD WOMAN IN MUSIC
Chciałam powiedzieć, że teraz, gdy spoglądam wstecz,
i patrzę na cały proces, niczego bym nie zmieniła.
Bo wszystko, przez co przeszłam, najpiękniejszego i najbardziej bolesnego,
ukształtowało obecną mnie.
Gdy patrzę wstecz i widzę, ile mnie to kosztowało,
ile łez i poświęceń,
nie widzę bólu,
tylko stworzone możliwości
i mnóstwo natchnionych serc.
Dziś najmilszą rzeczą jest móc dawać świadectwo swojego życia,
które wielu inspiruje.
Chodź do nas!
Jestem tu dziś, by przedstawić Kobietę Roku magazynu Billboard,
la bichota, Karol G!
Bichota!
Muszę zacząć od tego, że latami,
przez wiele, wiele lat,
byłam bardzo rozczarowana faktem, że jestem kobietą.
Tyle razy mnie odrzucano,
tyle okazji przeleciało mi koło nosa,
że zastanawiałam się, czemu nie urodziłam się mężczyzną,
by móc swobodnie wyrażać całą moją miłość i pasję, którą czułam do muzyki.
Długo wierzyłam w tę opowieść.
Zrozumiałam, że jeśli moje otoczenie się nie zmieni,
to ja będę musiała się zmienić.
I to zrobię.
Nie chciałam, by moja kobiecość była przeszkodą
albo określała moje umiejętności.
Zamiast tego miała być moją siłą, środkiem i celem.
Nigdy nie dawajcie nikomu władzy,
by podejmował decyzje za was,
by oceniał, czy to, co robicie, jest dobre czy złe,
czy ma wartość, czy nie.
Nikt nie może określać waszej wartości jako ludzi,
jako kobiet i jako pracowniczek.
To wy pracujecie,
podejmujecie wysiłek, osiągacie cele i zasługujecie na swój sukces.
Zawsze, gdy słyszałam „nie”, znajdowałam w sobie pragnienie i siłę,
by powiedzieć, że mogę to zrobić.
„Kobieta nie może tego zrobić” w mojej głowie zmieniło się na:
„Patrz, jak robi to kobieta”.
„Patrz, jak to robi kobieta”.
W TRASIE MAÑANA SERÁ BONITO SPRZEDANO PONAD DWA MILIONY BILETÓW
NA 65 KONCERTACH W 23 KRAJACH
TO NAJWIĘKSZA TRASA POD WZGLĘDEM FREKWENCJI I PRZYCHODÓW,
JAKĄ KIEDYKOLWIEK ODBYŁ LATYNOSKI ARTYSTA
Napisy: Błażej Bierzgalski