Serial jest adaptacją książki opartej na faktach „Flight ino Fear” Deviego Sharana
i Srinjoya Chowdhurry'ego.
To tylko zespół medyczny.
Odsunąć schody.
Nie podstawiajcie ich bez mojej zgody.
Szef ma pilną sprawę.
Zadzwońmy.
W luku jest czerwona torba z materiałami wybuchowymi.
Siedemnaście kilo.
Siedemnaście?
Heksogen.
Kandahar pojawił się w wiadomościach z powodu Osamy bin Ladena.
Osama zbombardował afrykańskie ambasady Stanów, a potem ukrył się w Kandaharze.
Mułła Omar udzielił mu schronienia pod warunkiem,
że nie będzie dalszych ataków.
Osama nie wywiązał się z tej umowy.
Kandaharem władały wtedy dwie siły.
Talibowie oraz grupa kontrolująca uprawę opium.
Ta druga miała większą władzę i majątek,
a także była bardziej lojalna wobec Osamy.
W tamtym czasie Kandahar był więc rządzony przez Mułłę Omara i przez Osamę
bin Ladena.
Obie strony zawarły trudny sojusz i nie zawsze się zgadzały.
Panie Muttawakil, przykro nam, że Afganistan został w to wciągnięty.
Wiemy, że to panu nie odpowiada
i doceniamy pomoc.
Nie na wszystko ma pan wpływ.
Inaczej wasze wojsko nosiłoby jednolite mundury.
Dokąd prowadzą te schody?
Na dach.
Moi ludzie mogą tam palić?
Możemy rozmawiać w urdu. Wspaniale.
Świetnie.
To nie jest bezpieczna linia.
Tamci na pewno nas słyszą.
Tylko nie mają odwagi się odezwać.
Tu Mohan.
Z kim rozmawiam?
Tu szef.
Szefie, chciałbym porozmawiać z kapitanem.
Tu kapitan Sharan Dev.
Kapitanie, tu Mohan.
Będę reprezentował rząd Indii w negocjacjach.
Jednak najpierw chcę panu podziękować za wytrwałość.
Cały kraj jest z pana dumny.
Sprowadzimy was do domu.
Trzymacie się jakoś?
Tak, dbają o nas.
Dobrze to słyszeć.
Tylko wdowa po Rupeshu jest w kiepskim stanie.
Gdyby mogła…
Nikogo nie wypuścimy.
Jeśli będzie taka konieczność, zabijemy więcej osób.
To zabijcie.
Macie tam stu sześćdziesięciu naszych ludzi, tak?
Zabijcie wszystkich.
Ja mam pięć tysięcy waszych.
Też ich zabiję.
Mamy umowę?
Nie będziemy tak rozmawiać.
Pogadajmy jak ludzie.
Przemyśl to i wrócimy do tego jutro.
Wydajesz się zmęczony.
Mukul, byłeś zbyt ostry.
Musimy być stanowczy wobec porywaczy i miejscowych.
Toaleta czysta?
Czysta.
Ale indyjska.
Trzeba kucać.
Przepraszam…
Tak?
Proszę podejść.
Słucham?
Nie je i nie pije.
Proszę jej zrobić napój z solą i cukrem.
Jakoś ją namówię.
Inaczej się rozchoruje.
Zaraz przyniosę.
Siedemnaście kilo heksogenu.
Mogą wysadzić samolot.
Naprawa toalety.
Przyszli wyczyścić toaletę.
Niezły syf.
Co oni jedli, do cholery?
Gówno aż się wylewa.
Co to w ogóle jest?
Przedstawią żądania o czwartej.
Panie Muttawakil.
Chyba wiedzieli, po co porywają samolot?
Ktoś wydaje im rozkazy.
Wiem, że nie pan, ale to pana reputacja jest na szali.
Mułła Omar nie powinien był na to pozwolić.
Amir.
Co?
Szefie…
O czwartej.
Siedzę tu od pięciu dni.
Przeszedłem z biznes klasy, a siedzę obok jebiącego gówna.
Chcę stąd wyjść.
Ruszyć się.
Przepraszam.
Jestem zmęczony i dostaję szału.
Smród jest nie do wytrzymania.
Może mógłby się przesiąść?
Pan Moretti zostaje tutaj.
Chciał pan specjalnego traktowania, więc je pan dostaje.
Proszę.
Kapitanie, mogę prosić?
Druga toaleta jest zapchana, mimo że spłuczka działa.
Załatwię to.
Burger?
Mogę zająć się toaletą?
Chcesz czyścić kibel?
Tak, ale muszę zejść na dół, poszukać usterki.
Nie na zewnątrz, tylko do luku bagażowego.
Tam są przyłącza rur.
Weźcie się do roboty i sprzątnijcie ten kibel!
Mam tego, kurwa, dość!
Wyjdź stamtąd, co ty wyprawiasz?
Zostaw to!
Wyjdź!
Napij się wody.
Mów, Ram.
ISI robi się agresywne.
Wczoraj zabili informatora, drugi nie odbiera.
Rób, co trzeba, ale bądź ostrożny.
Tak jest.
Pan Chandrakanth z ambasady indyjskiej w Islamabadzie. Zna go pan?
Kogo?
Chandrakantha.
Z ambasady?
Dzień dobry.
Proszę wybaczyć.
Pierwszy sekretarz w Islamabadzie.
Spotkaliśmy się na podpisaniu deklaracji w Lahore.
Ach, tak…
Właśnie pan przyjechał?
Tak.
Miałem eskortę od afgańskiego rządu.
Co się dzieje w ISI?
Zabili dwóch informatorów Rama.
Powiedz Ramowi, żeby nie oszczędzał Hashmiego.
Przekażcie nasze żądania.
Co wyrzucili?
Żądania
Szefie…
Przeczytaliśmy wasze żądania.
Myśleliście nad nimi pięć dni?
Lepiej róbcie, co każemy.
Nie potrzebuję rad.
Zrobię, co trzeba.
Uwaga na głowę.
Chcecie uwolnienia waszych ludzi?
Szczątek Sajjada Afghaniego i dwieście milionów dolarów?
Pochowaliśmy Afghaniego pół roku temu.
Bezbożny pochówek na przeklętej ziemi.
Sami pochowamy naszego brata.
Godnie i z honorami.
Pożegnamy go jak należy.
Rozumiem.
A jednak wciąż walczycie o tę przeklętą ziemię.
Wasz rząd profanuje Kaszmir.
Uczą was czyścić toalety, kapitanie?
Przyjacielu, kiedy kochasz swoją pracę, bierzesz za nią odpowiedzialność.
Sam się nauczyłem.
Dwieście milionów dolarów.
Jaki kurs?
Czterdzieści trzy i sześć.
Połączcie.
Tak.
Jest na linii.
To nikt ważny.
Pionki w negocjacjach.
Miejscowi mogą nam pomóc się z nimi dogadać.
Załatwię to.
Tak jest.
Przy kursie czterdzieści dwa i pół, dwieście milionów to wyjdzie,
między osiem a dziewięć miliardów indyjskich rupii?
Ile to będzie w pakistańskich?
Chcemy dwieście milionów dolarów amerykańskich.
Przecież nie wydacie dolarów.
Ile chcecie w pakistańskiej walucie?
Gdyby chodziło tylko o pieniądze, okradlibyście bank.
Mniej zachodu.
Nawet nie wiecie, ile chcecie pieniędzy.
Nie wy dyktujecie te warunki.
Niech sam z nami rozmawia.
I tak wszystko słyszy.
Zapraszam do rozmowy twarzą w twarz.
Brat Sajjad, dwieście milionów dolarów i ludzie,
których więzicie.
To tyle.
Musimy przedyskutować zwolnienie więźniów.
Porozmawiamy jutro?
Oczywiście.
Świetnie.
Poza tym wszystko dobrze?
Może czegoś potrzebujecie?
Przysłać wam herbatę?
Zajmiemy się naszymi potrzebami, jasne?
Oczywiście.
Dwieście milionów dolarów.
Wszyscy chcą pieniędzy.
To dane więźniów.
Szukamy jeszcze trzech.
Pozostali są naszymi informatorami.
Jeden w Pakistanie i jeden w Birmingham.
Lokalizację ostatniego zna tylko Ranjan.
Tak naprawdę chcą czterech, może pięciu ludzi.
Ten z numerem dwadzieścia cztery.
Wytoczył nam sprawę o łamanie praw człowieka.
Ghosh przyłożył mu pistolet do głowy i zadzwonił do mnie, czy ma strzelać.
Kazałem mu go tylko aresztować.
To był błąd.
Ominęłaby nas ta „tanta”.
„Tanta”.
Wybaczcie.
Dawno nie słyszałem tego słowa.
Co to znaczy?
To jakby…
Powiedz mu.
Przepraszam.
Ma masę powiedzonek, których nie rozumiem.
Masood jest oczywistym wyborem, reszta nie ma sensu.
Tyle zachodu o jedną osobę?
Zgadza się.
Są gotowi do negocjacji.
Czekają na naszą decyzję.
Musimy się pośpieszyć.
Dojechał pan?
Też zaraz będę.
Naprawione.
Wszystko da się naprawić.
Wypust się zepsuł.
Podłączę zbiornik na odpady i znowu będzie można korzystać z toalety.
Zaraz podstawią zbiornik.
Już jedzie.
Świetnie.
Kapitan naprawił system odprowadzania ścieków
i niedługo będzie można korzystać z toalet.
Potrzebujemy wolontariuszy, którzy je uprzątną.
Dziękuję.
Nie trzeba.
Wstyd nam, że do tego doszło.
Robimy, co w naszej mocy.
Niebawem toalety będą sprawne.
Nandini na czwórce.
Co tam?
Katmandu.
Co z Katmandu?
Wszystko się tu zaczęło, a nikt od nas nie przyjechał.
I jak?
Mam coś.
Mów!
Mam oryginalną listę pasażerów.
Na tej, którą mamy, brakuje jednego nazwiska.
Kailash Chauhan.
Wysoki komisarz w Katmandu, jest na pokładzie porwanego samolotu.
Nie możemy tego opublikować.
Porywacze się dowiedzą, to wpłynie na negocjacje,
a oficerowi może stać się krzywda.
Ludzie muszą wiedzieć.
W odpowiednim czasie.
Kto będzie o tym decydował, agencje?
Ja.
Nie wydamy tej informacji.
Witaj, przyjacielu.
Mam kiepskie wieści.
Usunęli twoje nazwisko z listy.
Ciekawe, kto je tam wpisał?
ISI ma cię gdzieś.
Więc kto?
Bracie Mehta.
Zawsze mówię ci prawdę.
Odpowiadaj, skurwysynu, albo cię zastrzelę, jasne?
Zawsze darzyłem cię szacunkiem.
Mów.
Kto próbuje cię uwolnić?
Ci, którzy walczą w tej samej sprawie.
Islamscy bracia z całego świata.
Wszyscy chcą mojego wyzwolenia.
Nawet nie znałem Omara, a przyjechał aż z Londynu,
by mnie uwolnić.
Sajjad poświęcił życie, żeby mnie wyzwolić.
Ile nazwisk mam ci podać?
Nawet ojciec nie podniósł na mnie ręki.
SZÓSTY DZIEŃ PORWANIA 29 GRUDNIA 1999 ROKU
Szefie, wyspaliście się?
Tak.
Rozważamy wasze żądania, więc wypuśćcie chociaż kobiety i dzieci.
Na pewno się dogadamy.
Nikogo nie wypuścimy.
Powiedzcie, na czyim uwolnieniu wam zależy.
Powiedz, że mają uwolnić wszystkich.
Wszyscy mają być wolni.
To zajmie dużo czasu.
Indie są ogromne i obowiązują nas procedury.
Po co wam wszyscy?
Nawet my nie wiemy, co z nimi zrobić.
Od czegoś trzeba zacząć, jeśli chcemy się dogadać.
Podajcie najważniejsze dla was nazwisko.
Poproś o mojego brata.
Są gotowi go wypuścić.
Przełóż na później.
Wróćmy do tego o piątej.
Jestem tu, by uwolnić mojego brata.
Nie wiem, jaki cel ma reszta.
Porozmawiaj, z kim trzeba.
Mój brat ma być wolny.
Tak.
Już się robi.
Mamy jedno nazwisko.
Premier wyraził zgodę na uwolnienie Masooda Azhara.
Oddzwonię.
Życie Masooda nie jest warte więcej niż naszych ludzi.
Tu macie nakaz.
Zadzwonię do Ranjana.
Wyślij to faksem do Kandaharu.
Służby zatrzymują tych kryminalistów z narażeniem życia.
Nie jest to dla nas łatwa decyzja.
Prosimy o cierpliwość.
Pułkownik Himanshu Singh.
Mój syn został brutalnie zabity przez terrorystów w Pendżabie.
Mąż tej pani, major Kapoor, również zginął.
Mają dwuletnią córkę.
Jeśli wypuścicie terrorystów, to tak,
jakby nasi żołnierze stracili
życie na darmo.
A co z życiem naszych rodzin?
Zostawimy ich?
Jak to wpłynie na morale służb?
Ilu ludzi poświęca życie, by złapać choćby jednego?
Co zrobią na wolności?
Znowu zaczną zabijać.
Poświęcimy kolejnych, by ich pojmać, a potem co?
Znowu ich wypuścimy?
Jeśli wypuścimy terrorystów.
Narażamy życie naszych dzieci.
Chcemy tylko, by rodziny do nas wróciły.
To dwieście osób. Czy to takie poświęcenie?
Prosimy o cierpliwość.
Potrzebuję pomocy.
Podjęliście decyzję?
Szefie, pieniądze i zwłoki nie mają znaczenia.
Chodzi o kogoś bliskiego, prawda?
Afganistan potrzebuje szkół, uniwersytetów i szpitali.
Żyje tu wielu bystrych ludzi, którzy zasługują na perspektywy.
Ale taka sytuacja?
Żądanie wydania zwłok i okupu?
Czy to nie wbrew islamskim doktrynom?
Prasa codziennie mnie pyta, jak możecie na to pozwalać.
Chcę znać moją opinię.
Co mogę powiedzieć?
Razem, panie Muttawakil,
możemy dać wam nowy początek.
Wszyscy są dla nas ważni.
Jeśli będziecie naciskać, nie dostaniecie nawet jednego.
Więc jutro odlecimy i rozbijemy samolot.
Rozumiecie?
Rozmawiam z panem uprzejmie.
Ibrahimie?
Nie jesteśmy amatorami.
Wiemy, kto panu towarzyszy.
I jak wam zaszkodzić.
Dobrze.
Negocjacje zakończone.
Róbcie, co chcecie, a my zrobimy to samo.
Ostateczna oferta.
Masood i czterech mężczyzn naszego wyboru lub dwóch waszego wyboru.
Szefie?
Panie Ibrahimie?
Poszedł sobie.
Kumar.
Tak?
Niech DRS porozmawia z Muttawakilem.
Jeśli talibowie dadzą nam wolną rękę na pół godziny,
wpuścimy do samolotu komandosów i będzie po skurwielach.
Może pan sam z nim porozmawiać.
Ale odradzam.
Amir zwołał dziś zebranie.
Ze wszystkimi?
Czyli…?
Kto ma być na tym zebraniu?
Zrobimy, co w naszej mocy.
Nie pozwolimy na działania wbrew islamowi.
Słowo?
Słowo.
Jako minister mówię w imieniu Amira.
Jesteśmy biednym narodem o wielkich sercach.
Jak najlepiej zaopiekowaliśmy się pasażerami samolotu.
Z naszej gościnności korzystają też negocjatorzy.
Za mną widzicie państwo tradycyjny iftar.
To dla nas święty miesiąc.
Jednak to nie czas na celebracje, gdy niewinni pozostają w niewoli.
Sądzę, że Muttawakil nakłoni ich do rezygnacji ze zwłok i okupu.
Amir zwołał dziś zebranie.
Porozmawiaj z Muttawakilem.
Niech pozwoli działać komandosom.
Co?
To będzie katastrofa.
Już jest.
Grożą, że odlecą i rozbiją samolot.
Tylko nas straszą.
Nie mają paliwa.
Ciężko się z nimi rozmawia.
Przed chwilą mówiłem mu o współpracy.
Nie mogę się z tego wycofać.
Ja z nim porozmawiam.
Spróbuj.
Ale nie naciskaj.
Sprawdź, jak zareaguje na sugestię.
Mułła Omar nie chce rozlewu krwi w Afganistanie.
Żarty sobie robicie?
Przed chwilą udzieliłem wywiadu, a teraz chcecie strzelać?
Proszę posłuchać.
Nie mam zamiaru.
Co się dzieje?
Chcą użyć siły.
Chcecie użyć broni?
Pokażę wam, jak wygląda ostrzał.
Otoczyć ich.
Niech sobie popatrzą.
Ruszajcie!
Poznają cenę nieposłuszeństwa.
Ruchy!
Otoczyć ich, szybciej.
Bardzo źle?
Da się to odkręcić?
Było dobrze.
Muttawakil chciał wziąć naszą stronę.
Teraz nie wiem.
Mamy większy problem.
Dowiedziałem się, że zebranie Amira ma się
odbyć w Forcie Tarnak.
Fort Tarnak?
Osama bin Laden?
Tak.
Myślę, że ma wpływ na decyzję.
Jeśli zebranie jest w Tarnak, Osama jest zamieszany.
Dowiemy się za parę godzin.
Skąd?
Abhijeet i Chandrakanth wyszli do miasta.
Kręcą się w pobliżu Fortu.
Dowiemy się, jeśli coś się wydarzy.
Osama jest w Fort Tarnak.
Nawet nasz wywiad się tam nie zapuszcza, bo to samobójstwo.