Serial jest adaptacją książki opartej na faktach „Flight Into Fear” Deviego
Sharana i Srinjoya Chowdhurry'ego.
Szykujcie się do startu.
Musimy zablokować kółka.
IC 814, brak zgody na start.
Utrzymajcie pozycję.
Proszę zostać na miejscach.
Chhaya!
On umiera.
Proszę oddychać.
IC 814, brak zgody na start.
Maksymalna moc. Cysterna.
Wystartowali.
Szlag.
Połącz mnie.
Panie ministrze, wystartowali.
24 GRUDNIA 1999 ROKU GODZINA 19:50
Proszę wybaczyć, nie mieliśmy pojęcia.
Tak nie powinno być.
Trzeba było podjąć decyzję.
Rząd musi podjąć decyzję.
Pan do niego należy.
Premierowi też nie jest łatwo.
Jasne.
Pan podjął decyzję, reszta nie.
Musimy informować wszystkie partie.
Możemy tylko ocenić sytuację, czy jest zgodna z Konstytucją.
Tu kończy się biurokracja.
Konstytucja?
Co z ludźmi?
To nie jest praca.
To powinność.
Szkoda, że pilot nie zaczekał.
Cysterna prawie dojechała.
Zabrakło czasu.
Powinien tu być.
Wyszedł, bo się sprzeciwiłem.
Zostanę do końca.
To wspaniale, ale…
Ale co?
A jeśli coś pójdzie nie tak?
Trudno.
To mój obowiązek.
W tym samolocie są nasi ludzie.
Oni nas wybrali.
Nie rozumiem… Dlaczego lecimy tak nisko?
Ile paliwa im zostało?
Prabhjot nas zablokował.
Marszałek odmówił.
Nie można zawsze grać według zasad.
Mają paliwa na góra 10 minut lotu.
Weź te teczki.
To ci sami, co ze służby cywilnej.
Odpowiadają tylko przed generałem Musharrafem.
Nie posłuchają.
Maj 1999. Pakistan zaatakował Indie w Kargil.
Szef sztabu armii Pakistanu, generał Musharraf ogłosił,
że agresorami byli lokalni partyzanci.
Indie poniosły wielkie straty.
Dwa miesiące później indyjski wywiad przechwycił
połączenie generała z Chinami.
Nagranie potwierdziło, że atak był decyzją pakistańskich władz.
Premier Pakistanu zaprzeczył, jakoby wiedział o ataku.
Musharraf otrzymał rozkaz odwrotu i został skompromitowany.
12 października 1999 Musharraf obalił rząd Sharifa i wprowadził dyktaturę wojskową.
Dwa miesiące później porwano samolot.
I tak zadzwonię do Sattara.
Samolot nie utrzyma się bez paliwa.
Musi wylądować.
Potrzebujemy pomocy Pakistanu.
Połączę pana z Sattarem.
Nie róbmy kozła ofiarnego z kapitana.
A robimy?
Tak.
Musimy wskazać winnego.
Lecimy nad Pakistanem.
Oby starczyło paliwa.
Dzień dobry.
Rozumiem sytuację, jednak nasz rząd dopiero staje na nogi.
Nasza administracja zajmie się papierkową robotą.
Załatwimy to pokojowo.
Nasze relacje gorsze już nie będą.
Mamy szansę je poprawić.
Pozwól na lądowanie.
Pomóż nam.
Świat zobaczy nowy rząd Pakistanu.
Tak.
Tak, widzę ich.
Kontrola Lahore, IC 814 podchodzi do lądowania awaryjnego.
Powtarzam, IC 814 podchodzi do lądowania awaryjnego.
Wyłączyć oświetlenie pasa.
Brak pomocy nawigacyjnej.
Nie zlokalizujemy pasa.
IC 814, wycofajcie się!
Skończyło nam się paliwo.
Powtarzam, nie mamy paliwa.
Mayday!
Samolot rozbije się tutaj, jeśli nie ma paliwa.
IC 814, wycofajcie się.
Pomóc ci?
Oprzyj stopę o ścianę.
Próbuję zablokować kółka.
Poczekaj.
Niech mnie zastrzeli albo niech schowa broń.
Robię co mogę.
To już nie jest sterowanie.
Sir…
Na pokładzie są obcokrajowcy.
To niedobrze dla generała.
Z panem Mehmoodem.
Będziemy lądować.
Ale gdzie?
Jeszcze nie wiem.
Lądowanie awaryjne.
Przygotować się na zderzenie.
Widzisz ten ciemny punkt?
Tak. Spróbuję wylądować.
Oby nie było tam ludzi.
Może ktoś z nas przeżyje.
Tylko tyle mogę zrobić. Tak jest.
Pierwszy silnik na wyczerpaniu.
IC 814 zgoda na lądowanie.
Włączyli pomoc nawigacyjną.
Brak paliwa w silniku.
Przygotować się na zderzenie.
W porządku?
Głowy nisko.
Opuścić głowy.
24 GRUDNIA 1999 ROKU GODZINA 20:10
Może opatrunek zatrzyma krwawienie.
Rana jest zbyt głęboka.
Weźcie to.
Potrzebuje lekarza.
Mamy tu lekarza.
Wezwać go?
Czego chcecie?
A wy?
Wrócić do domu.
My tak samo.
Wiesz, o co mi chodzi.
1B.
Proszę tutaj.
Kiepsko z nimi.
Spokojnie.
Proszę pana.
Będzie dobrze, proszę oddychać.
Jestem dermatologiem.
Lekarz to lekarz, proszę pomóc.
Dobrze.
Proszę oddychać.
Arun, zobacz czy mamy więcej tlenu.
Już idę.
Już.
Będzie dobrze, bez obaw.
Szefie.
Stracił dużo krwi.
Trzeba go zabrać do szpitala.
Natychmiast.
Na pewno mogą nam pomóc.
Ile to zajmie?
Może piętnaście minut.
Zabierajcie się stamtąd.
Zaraz ruszamy.
To był Amjad.
Dla kogo pracuje?
To on przekaże żądania.
To ISI.
Generał chce się zemścić.
Prasa z pewnością to kupi, ale…
Podrzućmy prasie ISI.
Tylko co powiemy górze?
Że mamy przejebane.
Zaczną dochodzenie.
Tankowanie zakończone, zgoda na start.
Startujemy.
Szefie, zostawmy tych dwóch rannych.
Otrzymają pomoc.
Nie otwieramy drzwi.
Poleje się więcej krwi, kapitanie.
Wszystkim nie pomożesz.
Ruszaj.
Przygotować się do startu.
Przepraszam?
Daj mi to.
Co tam się dzieje?
24 GRUDNIA 1999 ROKU GODZINA 21:30
Czy kapitan mógł dłużej przetrzymać samolot w Amritsar?
Samolot odleciał z Amritsar?
Wszystko wyjaśnię.
Z drogi.
Tędy, proszę pani.
Dubai to Controla Delhi.
Lot IC 814 został porwany.
Możliwe, że zmierza w waszym kierunku.
Nic nam nie jest.
Dokąd poleciał samolot?
Rozumiem.
Nie.
No tak.
Mój mąż jest odważny.
Jest jak żołnierz.
Tak.
Dziękuję.
Tak, dziękuję.
Kabul, tu IC 814, odbiór.
IC 814, odbiór.
Lot został uprowadzony, proszę o zgodę na lądowanie w Kabulu.
Brak zgody na lądowanie.
Lotnisko jest nieczynne nocą.
Możecie lądować o trzeciej czasu Zulu.
Możemy lądować za 7 godzin.
Niemożliwe.
Nie starczy nam paliwa.
Dopiero co zatankowaliśmy.
Pełen bak starczy na 4 godziny lotu.
Musimy gdzieś wylądować.
Potrzebujesz lekarza?
Nie trzeba.
Przyniosę coś na ból.
Dobrze.
Pilnuj skurwiela, zaraz wracam.
Przypilnuję.
Zestaw opatrunkowy i coś na ból.
Co jest?
Rana postrzałowa.
Tylko draśnięcie.
Daj jeszcze 15 Xanaxu.
Więcej niż dwie mogą zabić.
Niech zejdzie.
Tak.
Co w niej jest?
Dowiedz się.
Kabul na drugiej linii.
Informuj mnie.
Tak.
Mam złe wieści.
W luku jest druga torba.
Ram podejrzewa, że Amjad ją podrzucił.
Próbujemy się dowiedzieć.
Tak jest.
Aryan, nie.
Muszę siku. Nie wolno.
Za długo już trzymam.
Zaraz wrócę.
Zobacz, nikogo tu nie ma.
Aryan, bądź cicho.
Muszę iść do łazienki.
Pójdziesz później.
Przepraszam.
Muszę do toalety.
Masz tu czekać.
Nie wytrzymam.
No i?
Masz siedzieć jak reszta.
Idę.
Siedź.
Jak można bić dziecko?
Naucz go, jak się zwracać do dorosłych.
Macie siedzieć.
Ktoś jeszcze chce iść do toalety?
Głowy nisko.
Aryan, nie.
Nie.
Dlaczego Dubaj?
Muszą gdzieś wylądować. W Kabulu nie wylądują nocą.
Standard.
Najpierw wywierają presję na rząd, potem zabijają kilka osób, by pokazać,
że nie żartują.
Aż w końcu wysuwają żądania.
Nasi komandosi mogą dotrzeć najdalej w to miejsce.
Zatoka Omańska znajduje się 20 minut od Dubaju.
Czy Emiraty nam pomogą?
Oby.
Emiraty muszą zapytać Stany.
Minister rozmawia z Waszyngtonem.
Są na nas wkurzeni.
Półtora roku przed porwaniem Indie przeprowadziły testy atomowe,
które wzbudziły sprzeciw Stanów Zjednoczonych i świata.
Stany nałożyły sankcje na Indie.
Dołączyło do nich kilka innych krajów.
Nakładamy sankcje na Indię.
Potencjał nuklearny Indii zepchnął je na margines areny międzynarodowej.
Szanse na pomoc z zewnątrz były wątpliwe.
Rozumiem, że są święta.
Gdybyś zwołał zebranie.
Tak, wiem.
Rozumiem rozczarowanie.
Próbami atomowymi.
Wiem, że nie możesz interweniować.
Proszę o przysługę.
Niech szejkowie przekonają ich, że kobiety i dzieci mają zostać uwolnione.
Proszę.
Nie trzeba na to oficjalnej zgody.
Diksha, pomóż siostrze zdjąć buty i daj jej wody.
Zaraz zrobię kolację.
Kontrola Dubai, tu IC 814, proszę o zgodę na lądowanie.
Pas dwa-siedem gotowy do lądowania.
Wiatr dwa-siedem-zero stopni.
Przygotować się do lądowania.
Podwozie wysunięte.
25 GRUDNIA 1999 ROKU GODZINA 1:20
IC 814, zostańcie w tym miejscu, powtarzam.
Zostańcie na miejscu.
WOJSKOWY PORT LOTNICZY AL-MINHAD DUBAJ
Nie.
To nie jest lotnisko w Dubaju.
Widziałem je.
To lotnisko w Dubaju, ale nie międzynarodowe.
Powiedz Doktorowi, żeby zadzwonił.
Kapitanie, nie kombinuj.
Bo poderżne ci gardło.
To jest lotnisko w Dubaju.
Kontrola dała zgodę na lądowanie.
Szef słyszał.
Na pewno?
Dobrze.
Na razie.
Powinniśmy polecieć do Kabulu.
Musimy zatankować w Dubaju.
To nie Dubaj.
Widziałem go na zdjęciach. To Dubaj.
Kapitan zapewne był zmuszony do wylotu z Amritsar.
W takich chwilach widać prawdziwą odwagę.
Mamo?
Załoga NSG dotarła jak najszybciej.
To wina kapitana.
Powinien był zaczekać.
Panie Mittal, zgadza się pan z tym?
Dawniej piloci cywilni odbywali trening wojskowy.
Sam służyłem w siłach powietrznych.
Już tata im powie.
Gdy wróci.
Śpij.
Wyłączcie silnik na czas tankowania.
Zapytaj, ile osób jest w wozie.
Ile osób obsługuje cysternę?
Z kierowcą cztery.
Dwie wystarczą.
Mamy wytyczne dotyczące tankowania. Mów.
D-E.
A-D jeden.
1 zabity.
Gotowe?
Gdzie Nandini?
Na dole.
Co to ma być?
Temat na jutro.
O tym, że kapitan nie mógł czekać w Amritsar?
Tak.
Oglądałaś wiadomości?
Ponoć kapitan powinien zaczekać.
Komandosi byli gotowi do akcji.
Telewizja się śpieszy z wnioskami.
Naszych pilotów szkoli się, by słuchali porywaczy
i ratowali pasażerów.
Dzięki tym lądowaniom możemy jeszcze mieć nadzieję.
Musimy to wydać… jutro rano.
Powiedz, co było w torbie.
Inaczej będziesz dostawał zastrzyki, aż umrzesz.
Nie daj mu zasnąć.
I idź się opatrzyć.
Najpierw wypuśćcie rannych, kobiety i dzieci.
Wtedy wyślemy cysternę.
Nie wyślą cysterny, jeśli nie wypuścicie kobiet i dzieci.
Nikt stąd nie wyjdzie!