Tak, Mehta.
Masz z nim dobre relacje.
Porozmawiaj z nim.
Dowiedz się, co wie o porwaniu.
SANJAY MEHTA ZASTĘPCA DYREKTORA, IB
Kiedy przyjeżdżasz, herbata jest smaczniejsza.
Co się dzieje, bracie Masood?
Co?
Przysięgam, że o niczym nie wiem, pani Mehta.
Nie kłamiesz?
Czy kiedyś skłamałem?
Tak.
Wiem.
W porządku.
IB, RAW, NSG, Zarząd Portów Lotniczych, wszyscy potwierdzili.
MSZ też.
Minister pojawi się osobiście.
Minister Spraw Wewnętrznych?
Samolot nie może dotrzeć do Kabulu. Musimy to rozwiązać na terenie Indii.
Nie starczy im paliwa na lot do Kabulu.
Będą musieli lądować.
Do pana Vermy.
Ranjan Mishra.
Jestem w Centrali Zarządu Portów Lotniczych.
Rozumiem.
Spróbujemy porozmawiać z kapitanem.
Zapraszam.
Na tablicy przylotu lot ma status opóźnionego.
Niech tak zostanie.
Dobry wieczór.
Gdzie teraz są?
Jak sytuacja? Samolot jest tu.
Żeby wylądować w Delhi, w tym miejscu muszą zacząć obniżać lot.
Możemy z nimi porozmawiać?
Ram, posłuchaj mnie uważnie.
Jeszcze dziś dowiedz się, gdzie kierowca woził porywaczy.
Przekup go, pobij, odurz.
Masz się dowiedzieć.
Dobrze?
Dokąd ich wiozłeś?
Kim byli ci mężczyźni?
Gdzie są teraz?
Nie wiem.
Dokąd ich woziłeś?
Dla kogo pracujesz?
Dokąd ich woziłeś?
Mów!
Wywiad wewnętrzny przeniósł Masooda do innej celi w Dżammu.
Nie pisz o tym jeszcze.
Muszę napisać.
To informacja poufna, tajemnica państwowa.
Zrobi się nieciekawie, jeśli wycieknie.
Dasz mi pracować?
Są sprawy ważniejsze niż twoja praca.
Odpowiedzialność, obowiązek.
Moje słowa, twoje zasady i ideały.
Gabinet premiera zwołał spotkanie zespołu zarządzania kryzysowego.
Premier wylądował.
Ląduję.
Zebranie zwołał sekretarz Vinay Kaul. Mogę choć tyle napisać?
Suka.
Tak, jestem zawzięta.
Dzięki.
Zdejmij mu opaskę.
Dokąd woziłeś tych pięciu mężczyzn?
Kto ci płaci?
ISI?
Dziesięć dni temu dotarła do nas depesza z oddziału RAW w Katmandu.
Nie przypominam sobie.
W ostatnim czasie Ram przesłał wiele depesz z Katmandu.
Chyba wspomniał o Amjadzie pseudonim Doktor.
Mam.
Mówiłem, Amjad Farooqui.
Jest w Katmandu. To potwierdzone.
Od pół roku działał w Pakistanie.
Ale czy jest na pokładzie?
Amjad Farooqui to gruba ryba.
Nie wziąłby udziału w porwaniu.
Porwań dokonują płotki, których łatwo się pozbyć.
Ślub już pojutrze, zgadza się?
Tak, Sandhya wyjeżdża z dziećmi już dzisiaj.
Pojadę na lotnisko od razu po spotkaniu ZZK.
Halo?
ZZK?
Mamo, kiedy państwo jest w kryzysie, zbierają się głowy wszystkich
departamentów.
Samolot ma trzy wejścia niewidoczne z wewnątrz.
Pierwsze jest tu.
Drugie tutaj.
Trzecie to luk bagażowy z tyłu.
Oby znali już liczbę pasażerów i porywaczy.
Niewiarygodne.
Nikt nie zauważył maila z Katmandu?
Maile były adresowane do biura wywiadu.
Założyli, że tylko informował resztę.
Ty też dostałeś tego maila. Maile się czyta.
Kiedy dostaniemy listę pasażerów?
Ile kobiet i dzieci?
Ktoś ważny?
Załatw listę, ruszcie się!
Załatw to szybko.
Wszystkie depesze były z Katmandu. Nie powinniśmy tego upubliczniać.
Dlaczego?
Wiem, że Kaul jest wściekły, ale źle to wygląda,
że tylko my zauważyliśmy coś podejrzanego.
Tak było.
Ale też zorientowaliśmy się za późno. Przynajmniej zauważyliśmy.
Mimo to…
GODZINA 17:47 24 grudnia 1999 roku
Rozczarowałeś mnie, JP.
Będę musiał poinformować premiera.
To kolejne fiasko.
Wywiad leży.
Żadnego ostrzeżenia.
Wjechali do Kargil, a my się nie zorientowaliśmy.
Teraz porwali samolot.
W raportach znowu będziemy pisać o braku komunikacji między służbami.
Nie obniżają lotu.
Nie zamierzają lądować w Delhi.
Chwila.
Tak?
Dobrze, zaraz tam będę.
Premier wylądował.
Minister właśnie dotarł.
Minister też już jest.
Co mu powiemy?
Jaki status, Vinay?
Myślałem, że pojechałeś na lotnisko po premiera.
Mam pojechać po zebraniu ZZK.
Rozmawiałeś z ministrem spraw wewnętrznych?
Wie o spotkaniu.
Porozmawiam z nim w drodze.
Już z nim rozmawiałem.
Czyli sprawa załatwiona.
Moje gratulacje.
Dziękuję.
Wnuczka, urodziła się pół godziny temu.
Gratuluję.
Przepraszam.
Gratulacje.
RAW udało się nawiązać kontakt z kapitanem.
Porywaczy jest co najmniej pięciu.
Mają noże, pistolety i może granat.
I jeszcze jedna sprawa.
Zaraz wracam.
Daj dyktafon.
Nie możemy nawiązać kontaktu z kierownikiem Chauhanem,
ale rozmawialiśmy z Ramem Chandrą Yadavem.
Proszę posłuchać.
Żaden z nas nie poleci.
To nietypowa misja.
Musimy działać według planu.
Nie czas na emocje.
To nie twój człowiek jest tam uwięziony.
Informuję cię tylko, że to zrobię.
Zrozum, bracie.
Nie jesteś przeszkolony.
Możesz wszystko zepsuć.
Bracie Amjad, nie zmienię zdania.
Nie używaj mojego imienia, szefie.
Doktorze, mój brat jest w więzieniu,
a ty się martwisz imionami. Jeśli mam umrzeć,
zabiorę ze sobą 150 osób.
Mogę o coś zapytać?
Czego chcecie?
Nie możesz nam tego dać, więc pilnuj własnego nosa.
Na nagraniu słychać Amjada Farooqui'ego.
Znanego jako Doktor.
Brutalny bojownik.
Wykształcony w Madrasie.
Pracował dla ISI.
A teraz działa z Mullah Omarem.
Osama też go ceni.
Sławę zdobył masakrą 400 osób w Heracie.
Amerykanie dali mu przydomek „Rzeźnik z Heratu”.
Na pewno jest na pokładzie tego samolotu.
Amjad Farooqui wspierał talibów walczących z afgańskim rządem,
dlatego bardzo go cenili.
Jeśli porwanie miało na celu uwolnienie Masooda, komu na tym zależało?
ISI maczało w tym palce, jednak współpraca Amjada z
ISI nie była prawdopodobna.
ISI mogło brać w tym udział, ale Amjad nigdy nie zgodziłby
się na współpracę.
Nie dotrą do Kabulu.
Co?
Zabraknie im paliwa.
Przy tej prędkości obniżania lotu nie dotrą do Kabulu.
To prawda, może do Amritsar albo Lahore.
Kontrola Delhi, tu IC 814, proszę o połączenie z Lahore.
Chcą lądować w Lahore.
Nie dawajcie zgody.
Jeśli tam wylądują, będziemy mieli problem.
Wysokość 7500 metrów.
IC 814 Lahore odmawia zgody na lądowanie.
Kłamią.
Niech połączą cię z Lahore bezpośrednio już.
Tu IC 814, proszę o połączenie z Lahore.
No i?
Jakie są opcje?
Mamy Amritsar.
Gdy tylko wylądują, zajmą się nimi służby bezpieczeństwa.
I po zabawie.
Prawda, Ravi? Oczywiście.
Jeśli wylądują w Amritsar, przejmiemy samolot.
Przygotuję się do akcji.
Pozwólmy im porozmawiać z kontrolą w Lahore.
Pakistan nie wyrazi zgody i będą musieli lądować w Amritsar.
A jeśli Lahore wyrazi zgodę, Pakistanowi nie można ufać.
Zgadza się.
DRS, połącz mnie z Pakistanem.
Nie mamy dobrych stosunków, ale jeśli pozwolą im wylądować,
odpowiedzialność spadnie też na nich.
Nie mamy tyle czasu.
Obecnie Pakistanem rządzi jedna osoba.
Przepraszam.
Lista pasażerów.
Vinod…
Druga strona.
Chauhan.
Chauhan jest na pokładzie.
Niech to szlag!
Co za wstyd.
Co?
To kierownik naszego oddziału w Nepalu.
Usuńmy jego nazwisko. Co?
Na razie. Tylko my mamy dostęp do listy.
Zajmiemy się tym później.
Usuńcie to nazwisko.
Wczoraj o czwartej rano pojechaliśmy do domu pewnego mężczyzny.
Zostań tu, zaraz wracam.
Przekazał mężczyźnie torbę.
Nie wiem, co w niej było.
Jedziemy.
1250 metrów.
IC 814 odmowa dostępu do Lahore.
Porozmawiaj z nimi.
Musimy wylądować w Lahore.
Kontrola Lahore zgłoś się.
Tu IC 814 zgłaszamy nagły wypadek. Proszę o zgodę na lądowanie.
Odmawiamy, nie możecie lądować w Lahore.
Bez odbioru.
Co powiedział?
Nie wyrazili zgody.
Wystarczy rozmów z Lahore?
PORT LOTNICZY INDIRA GANDHI
LOT IC 814 KATMANDU - DELHI OPÓŹNIONY
Lot ma już trzy godziny opóźnienia.
Musicie coś wiedzieć.
Proszę pana, kontrola lotów.
Okłamujecie nas.
Spójrzcie na wiadomości.
Proszę się odsunąć.
Czy pasażerowie są bezpieczni?
Nie informują nas.
Kto jest kapitanem lotu?
Nic nie wiemy.
Dostajemy strzępy informacji.
Stoi tu policjant.
Zapytał, czy czekam na samolot z Katmandu.
Potwierdziłem, a on powiedział, że samolot został porwany.
Rozmawiałem z nim około szóstej.
Lecimy do Amritsar.
To ryzyko.
Trudno.
A jeśli otoczą samolot?
Tym lepiej.
Zaczniemy strzelać, wyrzucimy kilka trupów.
Władze zaczną nas słuchać, kiedy ludzie się wzburzą.
Czego się spodziewałeś?
Myślałem, że będziesz wiedział, dokąd mamy lecieć.
Może wiem, ale ci nie mówię.
W porządku?
Lądują w Amritsar.
Panie Ministrze, lądują w Amritsar.
Lądują w Amritsar.
Świetnie.
DRS miał rację.
W Lahore odmówili zgody.
Brawo DRS.
Ravi? Tak?
NSG przejmie dowodzenie.
Tak jest.
Jadę do biura premiera.
Nie zatrzymają się w Amritsar na długo.
Kazali naszykować dystrybutor paliwa.
Niech wylądują.
Ravi zajmie się resztą.
Tak jest.
Wybij sukinsynów.
Tak jest.
Pokażcie, jak to się robi, chłopcy.
Ile zostało do lądowania?
Niecałe piętnaście minut.
Piętnaście?
Wysłałem grupę komandosów z Manesar.
Jeśli przetrzymamy ich półtorej godziny, będzie po wszystkim.
Nie mamy komandosów w Amritsar?
Nie z NSG.
Pendżabska policja ma komandosów.
Zadzwoń do pendżabskiego komendanta głównego.
Lepiej ja.
Chodziłem z Prabhjotem do szkoły.
Wyślę moją załogę. Natychmiast.
Wyślij tajną depeszę do wszystkich istotnych ambasad.
Pakistanu, Nepalu i Bangladeszu.
No i oczywiście Stanów i Wielkiej Brytanii.
Są święta, ale i tak wyślij.
A Afganistan?
Wyślij.
Nawiążemy dialog.
Na wszelki wypadek.
Tak.
DRS.
Daj papierosa.
Zatrzymaliśmy ich w Indiach.
Możemy sobie zapalić.
Zorganizuj nam kawę i herbatę.
Załatwione.
Jestem w stolicy, ale mam komandosów w Amritsar.
Dotrą na lotnisko w 10 minut.
Prabhjot to świetny oficer.
Zajmie się tym.
Do tego doskonały szachista.
Obraca wszystko na swoją korzyść.
Bedi, słuchaj.
Niech Pal weźmie komandosów na lotnisko.
Później z nimi porozmawiam.
Tak jest.
Tak, Vinod?
Daj mi pięć minut, muszę powiadomić marszałka stanu.
Jest w rodzinnym mieście, pięć minut.
Tylko szybko.
Zawiadomi marszałka stanu.
Marszałek musi wyrazić zgodę?
Tak, słuszna decyzja.
Zabierzcie na przód silnych i bystrych chłopaków.
Ja wezmę resztę na tyły.
Podnieście głowy.
Część z was przejdzie do klasy biznesowej.
Kogo wskaże, podnosi rękę.
Do góry.
Podnieście ręce do góry.
Ręce do góry.
Ci, którzy mają ręce w górze, ustawią się w kolejce.
Wstawać.
Nie, błagam.
Archana, uspokój się.
Rupesh, nie idź tam. Ruszać się!
Dopiero się pobraliśmy, puszczaj. Niech pan nie zabiera Rupesha.
Nie rób jej krzywdy.
Puszczaj, zamknij się.
Proszę, nie rób jej krzywdy.
Siadaj.
Błagam.
Idę. Ruchy.
Proszę pana, błagam.
Zamknij się.
Proszę.
Przejść na tyły.
Ruszać się.
Zostaw torbę.
Przepraszam. Głowa nisko.
Powiedz im, że mamy bilety klasy biznes.
Porozmawiam z nimi.
Wy na tył.
Wychodzić.
Powiedz coś, tato.
Wysłać wam specjalne zaproszenie?
Chcemy zostać w biznes klasie.
Nie róbcie im krzywdy.
Słuchajcie ich.
Proszę pójść ze mną.
Szybciej.
Zaprowadzę ich.
A moje dzieci?
Też idą.
Nie kombinować.
Wszyscy ręce w górze.
Ręce w górze.
Głowy nisko. Ruchy.
Nigdzie nie pójdziesz, siadaj.
Siadajcie na wolnych miejscach.
Ręce w górę.
Ruchy, pośpieszcie się.
Proszę się uspokoić.
Nic, pani, nie jest.
Wszystko będzie dobrze.
Proszę się napić wody.
Już dobrze.
Głębokie wdechy.
Woda.
Tak.
Proszę się uspokoić.
Proszę spróbować złapać oddech. Spokojnie.
Siadajcie na wolnych miejscach.
Już.
Ruszać się.
Ręce w górze.
Siadać.
Usiądź tu.
Nie chcę tu siadać.
Chcę dostać inne miejsce.
Przeszedłem z biznes klasy.
Już ja ci pokażę biznes.
Nie, proszę.
Usiądę na końcu.
Szybciej.
Chodź tu.
Ma być cisza.
Głowy nisko.
No już, siadać!
Szybciej!
Ruchy!
Co się dzieje?
Zabrali mojego męża.
Nie martw się.
Mój mąż też tam jest.
Nie zrobią mu krzywdy, prawda?
Wszystko będzie dobrze.
Siadać, no już.
Ręce w górze.
Głowy nisko, ręce w górze. W ten sposób.
Głowy nisko.
Ręce w górze.
Żadnych rozmów.
Podnieś ręce.
Nie chcę was słyszeć.
Nie podnoście głów, zrozumiano?
Który to dom?
Zaniosłeś torbę do samolotu.
Co w niej było?
Otwieraj!
Stój!
Co było w torbie?
Mów.
Pięć minut.
Tankowanie zajmie pół godziny.
Cysterna ma podjechać w ciągu pięciu minut, inaczej odlatujemy.
Wycieraczki.
50, 40, 30, 20, 10…
GODZINA 19:15 24 GRUDNIA 1999 ROKU
Co się dzieje?
Dolecieliśmy do Delhi?
Proszę, chcę tylko zobaczyć męża. Nie.
Co się stało?
Głowy nisko.
Czy dolecieliśmy do Delhi? Posłuchaj.
Zobaczę go i wrócę.
Głowy nisko.
Czy to Delhi? Na to wygląda.
Siedzieć cicho.
Nic nie widzę przez tę mgłę.
Głowy nisko.
Jeśli cysterna nie podjedzie w ciągu pięciu minut, odlecimy.
Proszę o wytyczenie parkowania.
Nie zatrzymamy samolotu, kapitanie.
Musimy pozostać w ruchu.
Masz kołować.
Ma być w ruchu.
Nie możemy się zatrzymać.
Będę robił pętlę w pobliżu pasa.
Przyjąłem.
Gdzie jest zatoka do tankowania?
Mój tata powinien dostać teraz leki.
Nic mu nie będzie, rozumiesz?
TOALETA
Dlaczego nie użyje pan inhalatora?
Jest pusty.
Pewnie ma pan drugi w torbie.
Nie, ten był… Córka kazała mi wziąć zapasowe,
ale… Pomyślałem, że to tylko półtorej godziny,
więc sobie poradzę.
Córek należy słuchać, prawda?
Masz rację, skarbie.
Nic mu nie jest?
Idź do ekonomicznej i zapytaj, czy ktoś ma inhalator.
Dobrze.
Proszę napić się wody.
Odbieram coś w pobliżu samolotu, ale są zaburzenia.
Spróbuj przez stację pendżabską.
I wrzuć na głośnik.
Daliśmy im pięć minut, ale jeszcze nie podjechali.
Musimy kogoś zabić, żeby do nich dotarło.
Zabij kilku pasażerów.
Będzie pan swobodniej oddychał.
Co z cysterną?
Niedługo wyruszy.
Tylko go zobaczę i wrócę.
Nie trać wiary.
Sunita, czy musieliśmy go zabierać?
Mówiłem, żeby go zostawić z ciotką.
Nie zamierzam go zostawiać.
Gdzie my, tam i on.
Jeśli to dla ciebie zbyt trudne, przykro mi.
Tato chce czekoladkę.
Zamknij się.
Gdzie ta jebana cysterna?
Minęło już dwadzieścia minut.
Już jedzie, niedługo dotrze.
Jak najszybciej przyślijcie cysternę.
Potrzebujemy więcej czasu, będziemy informować.
Nie dociera.
Załatwię nam cysternę.
Zaraz, co robisz?
Pójdzie pan ze mną, panie Nangia.
Powiedz kontroli, co się stanie, jeśli nie przyślą cysterny.
Napełniają ją, gdzie ją przysłać?
Opuścić głowy!
Bracie.
Głowy nisko.
Powiedz waszym władzom, że poleje się krew.
Opuścić głowy!
Marszałek nie chce rozlewu krwi.
Tylko jeśli decyzja zapadnie w Delhi, a komendant Pendżabu zostanie
poinformowany, kto ma zadecydować?
Delhi.
Amritsar to nasza ostatnia szansa.
Nie możemy czekać na zgodę wszystkich departamentów.
Musimy działać.
Teraz albo nigdy.
Jeśli ten samolot opuści Amritsar, zapłacimy wysoką cenę.
Musimy zatrzymać samolot w Amritsar.
Ravi, oszacowaliście straty w ludziach?
Nie da się.
Moja załoga da z siebie wszystko.
Jesteśmy gotowi.
Poderżnęli gardła dwóm pasażerom.
IC 814 Cysterna jest w drodze.
To gdzie ona kurwa jest?
Gdzie Cysterna?
Chodźcie, dzieci.
Chodźcie.
Proszę zostawić.
Dostarczymy bagaż.
Na szczęście wylądowali w Amritsar.
Zaraz będzie po wszystkim.
Jutro mamy lot z Amritsar do Hyderabadu.
Wylatujemy z dziećmi wieczorem.
Według protokołu bezpieczeństwa, pani i dzieci musicie niezwłocznie
wrócić do Delhi.
Chodźcie, dzieci.
Cysterna już nadjeżdża, nie krzywdźcie już nikogo.
Czy może jechać szybciej?
Próbują wybić pasażerów.
IC 814, nie możemy zatankować na pasie startowym.
Wjedźcie na płytę postojową.
IC 814, wyłączcie silnik na czas tankowania. Nie.
Nie wyłączymy silnika, tam są komandosi.
Tankowanie z włączonym silnikiem jest niemożliwe.
Połącz z premierem.
IC 814, słyszycie?
Doktorze, odlatujemy.
Zabierz nas stąd. Co?
Odlatujemy!
IC 814, cysterna dotarła.
Wyłączcie silnik.
Powiedz premierowi i ministrowi, że mamy góra 15 sekund.
Cysterna już jest.
Tankowanie zajmie parę minut.
Nie wymądrzaj się, leć!
Słuchajcie, nie mamy już paliwa.
Policzę do pięciu.
Prabhjot, zrób coś.
Moi ludzie są schowani za cysterną, ale ktoś musi wydać rozkaz.
Pięć.
Proszę, posłuchajcie.
Cztery. Jeśli to pułapka, zastrzelcie najpierw mnie.
Trzy. Dwa.
Posłuchajcie.